2026-03-21 : Antiphonale monasticum, Ad Vigilias, Sabbato

Ad invitatorium

APERI, Dómine, os meum ad benedicéndum nomen sanctum tuum: munda cor meum ab ómnibus vanis, pervérsis et aliénis cogitatiónibus; intelléctum illúmina, afféctum inflámma, ut digne, atténte ac devóte hoc Offícium recitáre váleam, et exaudíri mérear ante conspéctum divínæ Maiestátis tuæ. Per Christum, Dóminum nostrum. r. Amen.

Ter dicitur:

%%
(c4) DO(h)mi(h)ne,(h) lá(h)bi(h)a(h) me(h)a(g) a(h)pé(i)ri(h)es.(h) r/.(::) Et(h) os(h) me(h)um(h) an(h)nun(h)ti(h)á(h)bit(h) lau(h)dem(h) tu(h)am.(g::)

v. Domine, lábia mea apéries. r. Et os meum annuntiábit laudem tuam.

Sequens psalmus dicitur quotidie et anteponitur psalmo 94, si Vigiliæ incipiunt ab invitatorio.

Psalmus 3

Dominus protector meus

Dormivit et somnum cepit et resurrexit, quoniam Dominus suscepit eum (S. Irenæus).

Dómine, quid multiplicáti sunt, qui tríbulant me? * Multi insúrgunt advérsum me,

multi dicunt ánimæ meæ: * «Non est salus ipsi in Deo».

Tu autem, Dómine, protéctor meus es, * glória mea et exáltans caput meum.

Voce mea ad Dóminum clamávi, * et exaudívit me de monte sancto suo.

Ego obdormívi et soporátus sum,> * exsurréxi, quia Dóminus suscépit me.

Non timébo mília pópuli circumdántis me. * Exsúrge, Dómine, salvum me fac, Deus meus;

quóniam tu percussísti in maxíllam omnes adversántes mihi, * dentes peccatórum contrivísti.

Dómini est salus, * et super pópulum tuum benedíctio tua.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Hódie, si vocem Dómini audiéritis, * nólite obduráre corda vestra.

r. Hódie, si vocem Dómini audiéritis, * nólite obduráre corda vestra.

v/. annotation: 7;
%%
(c3) VE(i)ní(i/jki)te,(hhg) ex(h)sul(i)té(i)mus(h) Dó(hi)mi(h)no,(h_') (,)
iu(g)bi(h)lé(i)mus(i) De(i)o,(i') sa(h)lu(g)tá(h)ri(i) no(iv_HG)stro.(h.) (;)
Præ(h)oc(g)cu(fe)pé(f)mus(h) fá(h)ci(g)em(h) e(i)ius(i_') (,)
in(h) con(g)fes(h)si(i)ó(i/jkj)ne,(ji..) (;)
et(hg) in(hi~) psal(ij~)mis(i_') (,)
iu(i)bi(ih)lé(hg)mus(i_j) e(h_i)i.(ivH_'G_hv_G_FEfe..) (::)

v. Veníte, exsultémus Dómino, iubilémus Deo, salutári nostro: præoccupémus fáciem eius in confessióne, et in psalmis iubilémus ei.

r. Hódie, si vocem Dómini audiéritis, * nólite obduráre corda vestra.

v/.

Quó(i/jki)ni(h)am(g) De(h)us(i) ma(i)gnus(h) Dó(hi)mi(h)nus,(h_') (,)
et(g) rex(h_i) ma(i)gnus(i') su(h)per(g) om(h)nes(i) de(iv_HG)os.(h.) (;)
Quó(h)ni(g)am(fe~) non(f) re(g)pél(h)let(i) Dó(i)mi(i)nus(i) ple(i)bem(h) su(hi)am,(h'_) (,)
qui(g)a(h) in(i) ma(i)nu(i) e(i)ius(i_) (,)
sunt(i) om(h)nes(g) fi(h)nes(i) ter(i/jkj)ræ,(ji..) (;)
et(hg) al(hi~)ti(i)tú(i)di(i)nes(i) món(ij~)ti(i)um(i_') (,)
i(ih)pse(hg) cón(i_j)spi(h_i)cit.(ivH_'G_hv_G_FEfe..) (::)

Quóniam Deus magnus Dóminus, et Rex magnus super omnes deos, quóniam non repéllet Dóminus plebem suam: quia in manu eius sunt omnes fines terræ, et altitúdines móntium ipse cónspicit.

r. Nólite obduráre corda vestra.

v/.

Quó(i/jki)ni(h)am(g) i(h)psí(i)us(i) est(i) ma(i)re,(i_') et(i) i(i)pse(i) fe(i)cit(h) il(hi)lud,(h_') (,)
et(g) á(h)ri(i)dam(i) fun(i)da(i)vé(h)runt(g) ma(h)nus(i) e(iv_HG)ius.(h.) (;)
Ve(h)ní(g)te,(fe) a(f)do(g)ré(h)mus,(i) et(i) pro(i)ci(i)dá(i)mus(i) an(i)te(h) De(hi)um,(h'_) (,)
plo(g)ré(h)mus(i) co(i)ram(i) Dó(i)mi(i)no,(i) qui(h) fe(hi)cit(h) nos,(h'_) (,)
qui(g)a(h) i(i)pse(i) est(i) Dó(i)mi(h)nus,(g) De(h)us(i) no(i/jkj)ster,(ji..) (;)
nos(hg) au(hi~)tem(i) pó(i)pu(i)lus(i) e(ij~)ius,(i_') (,)
et(i) o(ij)ves(i) pá(ih)scu(hg)æ(i_j) e(h_i)ius.(ivH_'G_hv_G_FEfe..) (::)

v. Quóniam ipsíus est mare, et ipse fecit illud, et áridam fundavérunt manus eius (genuflectitur) veníte, adorémus, et procidámus ante Deum: plorémus coram Dómino, qui fecit nos, quia ipse est Dóminus, Deus noster; nos autem pópulus eius, et oves páscuæ eius.

r. Hódie, si vocem Dómini audiéritis, * nólite obduráre corda vestra.

v/.

Hó(i/jki)di(h)e,(g) si(h) vo(i)cem(i) e(i)ius(i) au(i)di(h)é(hi)ri(h)tis:(h_') (,)
«No(g)lí(h)te(i) ob(i)du(i)rá(h)re(g) cor(h)da(i) ve(iv_HG)stra,(h.) (;)
si(g)cut(fe) in(f) e(g)xa(h)cer(i)ba(i)ti(i)ó(i)ne(i') se(i)cún(i)dum(h) di(hi)em(h'_) (,)
ten(g)ta(h)ti(i)ó(i)nis(i) in(i) de(h)sér(hi)to:(h'_) (,)
u(g)bi(h) ten(i)ta(i)vé(i)runt(h) me(g) pa(h)tres(i) ve(i/jkj)stri:(ji..) (;)
pro(hg)ba(hi)vé(i)runt(i) et(i) vi(i)dé(ij)runt(i_') (,)
ó(ih)pe(hg)ra(i_j) me(h_i)a.(ivH_'G_hv_G_FEfe..) (::)

v. Hódie, si vocem eius audiéritis, nolíte obduráre corda vestra, sicut in exacerbatióne secúndum diem tentatiónis in desérto: ubi tentavérunt me patres vestri, probavérunt et vidérunt ópera mea.

r. Nólite obduráre corda vestra.

v/.

Qua(i)dra(i)gín(i/jki)ta(hhg) an(h)nis(i') pró(i)xi(i)mus(h) fu(hi)i(h_') (,)
ge(h)ne(h)ra(h)ti(i)ó(i)ni(h) hu(h)ic,(i_') et(h) di(h)xi:(i') (`)
Sem(i)per(h) hi(g) er(h)rant(i) cor(iv_HG)de.(h.) (;)
I(g)psi(fe) ve(f)ro(g) non(h) co(i)gno(i)vé(i)runt(i) vi(i)as(h) me(hi)as:(h'_) (,)
qui(g)bus(h) iu(i)rá(i)vi(h) in(g) i(h)ra(i) me(i/jkj)a:(ji..) (;)
Si(hg) in(hi~)tro(i)í(ij)bunt(i_') (,)
in(i) ré(ih)qui(hg)em(i_j) me(h_i)am.»(ivH_'G_hv_G_FEfe..) (::)

v. Quadragínta annis próximus fui generatióni huic, et dixi: Semper hi errant corde, ipsi vero non cognovérunt vias meas: quibus iurávi in ira mea: Si introíbunt in réquiem meam.

r. Hódie, si vocem Dómini audiéritis, * nólite obduráre corda vestra.

v/.

Gló(i/jki)ri(h)a(g) Pa(h)tri,(i) et(i) Fí(hi)li(h)o,(h_') (,)
et(i) Spi(h)rí(g)tu(h)i(i) San(iv_HG)cto.(h.) (;)
Si(g)cut(fe) e(f)rat(h) in(g) prin(h)cí(i)pi(i)o,(h'_) (,)
et(g) nunc,(h) et(i) sem(i/jkj)per,(ji..) (;)
et(hg) in(hi~) sǽ(ij)cu(i)la(i_') sæ(i)cu(ih)ló(hg)rum.(i_j) A(h_i)men.(ivH_'G_hv_G_FEfe..) (::)

v. Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

r. Nólite obduráre corda vestra.

r. Hódie, si vocem Dómini audiéritis, * nólite obduráre corda vestra.

Hymnus

annotation: 1;
%%
(c4) NUNC(f) tem(gh)pus(h) ac(h)cep(gf)tá(g)bi(gh)le(h'_) (,)
ful(g)get(e) da(f)tum(g) di(fe)ví(d)ni(ce)tus,(e.) (;)
ut(e) sa(g)net(gh) or(hg)bem(ed) lán(f)gui(ed)dum(d_e) (,)
me(c)dé(e)la(fg) par(e)si(dc)mó(de)ni(ed)æ.(d.) (::)

2. Chris(f)ti(gh) de(h)có(h)ro(gf) lú(g)mi(gh)ne(h'_) (,)
di(g)es(e) sa(f)lú(g)tis(fe) é(d)mi(ce)cat,(e.) (;)
dum(e) cor(g)da(gh) cul(hg)pis(ed) sáu(f)ci(ed)a(d_e) (,)
re(c)fór(e)mat(fg) abs(e)ti(dc)nén(de)ti(ed)a.(d.) (::)

3. Hanc(f) men(gh)te(h) nos(h) et(gf) cór(g)po(gh)re,(h'_) (,)
De(g)us,(e) te(f)né(g)re(fe) pér(d)fi(ce)ce,(e.) (;)
ut(e) ap(g)pe(gh)tá(hg)mus(ed) pró(f)spe(ed)ro(d_e) (,)
per(c)én(e)ne(fg) pas(e)cha(dc) tráns(de)i(ed)tu.(d.) (::)

4. Te(f) re(gh)rum(h) u(h)ni(gf)vér(g)si(gh)tas,(h'_) (,)
cle(g)mens,(e) ad(f)ó(g)ret,(fe) Trí(d)ni(ce)tas,(e.) (;)
et(e) nos(g) no(gh)vi(hg) per(ed) vé(f)ni(ed)am(d_e) (,)
no(c)vum(e) ca(fg)ná(e)mus(dc) cán(de)ti(ed)cum.(d.) (::)

Nunc tempus acceptábile fulget datum divínitus, ut sanet orbem lánguidum medéla parsimóniæ.

Christi decóro lúmine dies salútis émicat, dum corda culpis sáucia refórmat abstinéntia.

Hanc mente nos et córpore, Deus, tenére pérfice, ut appetámus próspero perénne pascha tránsitu.

Te rerum univérsitas, clemens, adóret, Trínitas, et nos novi per véniam novum canámus cánticum. Amen.

IN I NOCTURNO

annotation: E;
%%
(c4) CLA(h)mor(g) me(h)us(gg) * ad(f) te(g) vé(h)ni(ixi)at(g), De(ixi)us(h) (::) E(h) u(h) o(ixi) u(g) a(ixi) e.(h)

Ant. 1. Clamor meus ad te véniat, Deus.

Ant. 1.

Psalmus 101

Exsulis vota et preces

Consolatur nos Deus in omni tribulatione nostra (2 Cor I,4).

Dómine, exáudi oratiónem meam, * et clamor meus ad te véniat.

Non abscóndas fáciem tuam a me; † in quacúmque die tríbulor, * inclína ad me aurem tuam.

In quacúmque die invocávero te, * velóciter exáudi me.

Quia defecérunt sicut fumus dies mei, * et ossa mea sicut crémium aruérunt.

Percússum est ut fenum et áruit cor meum, * étenim oblítus sum comédere panem meum.

A voce gémitus mei * adhǽsit os meum carni meæ.

Símilis factus sum pellicáno solitúdinis, * factus sum sicut nyctícorax in ruínis.

Vigilávi * et factus sum sicut passer solitárius in tecto.

Tota die exprobrábant mihi inimíci mei, * exardescéntes in me per me iurábant.

Quia cínerem tamquam panem manducábam * et potum meum cum fletu miscébam,

a fácie iræ et increpatiónis tuæ, * quia élevans allisísti me.

Dies mei sicut umbra declinavérunt, * et ego sicut fenum árui.

Tu autem, Dómine, in ætérnum pérmanes, * et memoriále tuum in generatiónem et generatiónem.

Tu exsúrgens miseréberis Sion, † quia tempus miseréndi eíus, * quia venit tempus,

quóniam placuérunt servis tuis lápides eíus, * et púlveris eíus miseréntur.

Et timébunt gentes nomen tuum, Dómine, * et omnes reges terræ glóriam tuam,

quia ædificávit Dóminus Sion * et appáruit in glória sua.

Respéxit in oratiónem ínopum * et non sprevit precem eórum.

Scribántur hæc pro generatióne áltera, * et pópulus, qui creábitur, laudábit Dóminum.

Quia prospéxit de excélso sanctuário suo, * Dóminus de cælo in terram aspéxit,

ut audíret gémitus compeditórum, * ut sólveret fílios mortis;

ut annúntient in Sion nomen Dómini * et laudem eíus in Ierusálem,

cum congregáti fúerint pópuli in unum * et regna, ut sérviant Dómino.

Humiliávit in via virtútem meam, * abbreviávit dies meos.

Dicam: “Deus meus, †ne áuferas me in dimídio diérum meórum; * in generatiónem et generatiónem sunt anni tui.

Inítio terram fundásti; * et ópera mánuum tuárum sunt cæli.

Ipsi períbunt, tu autem pérmanes; † et omnes sicut vestiméntum veteráscent, et sicut opertórium mutábis eos, et mutabúntur.

Tu autem idem ipse es, * et anni tui non defícient.

Fílii servórum tuórum habitábunt, * et semen eórum in conspéctu tuo firmábitur.”

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Psalmus 102

Laus miserentis Domini

Per viscera misericordiæ Dei visitavit nos Oriens ex alto (cf. Lc 1,78).

Bénedic, ánima mea, Dómino, * et ómnia, quæ intra me sunt, nómini sancto eíus.

Bénedic, ánima mea, Dómino * et noli oblivísci omnes retributiónes eíus.

Qui propitiátur ómnibus iniquitátibus tuis, * qui sanat omnes infirmitátes tuas;

qui rédimit de intéritu vitam tuam, * qui corónat te in misericórdia et miseratiónibus;

qui replet in bonis ætátem tuam: * renovábitur ut áquilæ iuvéntus tua.

Fáciens iustítias Dóminus * et iudícium ómnibus iniúriam patiéntibus.

Notas fecit vias suas Móysi, * fíliis Israel adinventiónes suas.

Miserátor et miséricors Dóminus, * longánimis et multæ misericórdiæ.

Non in perpétuum conténdet * neque in ætérnum irascétur.

Non secúndum peccáta nostra fecit nobis * neque secúndum iniquitátes nostras retríbuit nobis.

Quóniam, quantum exaltátur cælum a terra, * præváluit misericórdia eíus super timéntes eum;

quantum distat ortus ab occidénte, * longe fecit a nobis iniquitátes nostras.

Quómodo miserétur pater filiórum, * misértus est Dóminus timéntibus se.

Quóniam ipse cognóvit figméntum nostrum, * recordátus est quóniam pulvis sumus.

Homo: sicut fenum dies eíus, * tamquam flos agri sic efflorébit.

Spirat ventus in illum, et non subsístet, * et non cognóscet eum ámplius locus eíus.

Misericórdia autem Dómini ab ætérno † et usque in ætérnum super timéntes eum; * et iustítia illíus in fílios filiórum,

in eos, qui servant testaméntum eíus * et mémores sunt mandatórum ipsíus ad faciéndum ea.

Dóminus in cælo parávit sedem suam, * et regnum ipsíus ómnibus dominábitur.

Benedícite Dómino, omnes ángeli eíus, † poténtes virtúte, faciéntes verbum illíus * in audiéndo vocem sermónum eíus.

Benedícite Dómino, omnes virtútes eíus, * minístri eíus, qui fácitis voluntátem eíus.

Benedícite Dómino, ómnia ópera eíus, † in omni loco dominatiónis eíus. * Bénedic, ánima mea, Dómino.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

(::)

Ant. Clamor meus ad te véniat, Deus.

Ant.

Ant. 2. Benedic, * ánima mea Dómino.

Ant. 2.

Psalmus 103 (104)

Hymnus ad Dominum creatorem

Si quis in Christo nova creatura; vetera transierunt, ecce, facta sunt nova (2 Cor 5, 17).

Bénedic, ánima mea, Dómino. * Dómine Deus meus, magnificátus es veheménter!

Maiestátem et decórem induísti, *amíctus lúmine sicut vestiménto.

Exténdens cælum sicut velum, * qui éxstruis in aquis cenácula tua.

Qui ponis nubem ascénsum tuum, * qui ámbulas super pennas ventórum.

Qui facis ángelos tuos spíritus * et minístros tuos ignem uréntem.

Qui fundásti terram super stabilitátem suam, * non inclinábitur in sǽculum sǽculi.

Abyssus sicut vestiméntum opéruit eam, * super montes stabant aquæ.

Ab increpatióne tua fúgiunt, * a voce tonítrui tui formídant.

Ascéndunt in montes et descéndunt in valles, * in locum, quem statuísti eis.

Términum posuísti, quem non transgrediéntur, * neque converténtur operíre terram.

Qui emíttis fontes in torréntes; * inter médium móntium pertransíbunt,

potábunt omnes béstias agri, *exstínguent ónagri sitim suam.

Super ea vólucres cæli habitábunt, * de médio ramórum dabunt voces.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Rigas montes de cenáculis tuis, * de fructu óperum tuórum sátias terram.

Prodúcis fenum iuméntis * et herbam servitúti hóminum,

edúcens panem de terra * et vinum, quod lætíficat cor hóminis;

exhílarans fáciem in óleo, * panis autem cor hóminis confírmat.

Saturabúntur ligna Dómini * et cedri Líbani, quas plantávit.

Illic pásseres nidificábunt, * eródii domus in vértice eárum.

Montes excélsi cervis, * petræ refúgium hyrácibus.

Fecit lunam ad témpora signánda, * sol cognóvit occásum suum.

Posuísti ténebras, et facta est nox: * in ipsa reptábunt omnes béstiæ silvæ,

cátuli leónum rugiéntes, ut rápiant * et quærant a Deo escam sibi.

Oritur sol, et congregántur, * et in cubílibus suis recúmbunt.

Exit homo ad opus suum * et ad operatiónem suam usque ad vésperum.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant. Benedic, ánima mea Dómino.

Ant.

Ant. 3. Lætétur * cor quæréntium Dóminum.

Ant. 3.

Psalmus 104

Dominus promissionibus fidelis

Apostoli gentibus manifestant mirabilia Dei in adventu eius (S. Athanasius).

Confitémini Dómino et invocáte nomen eíus, * annuntiáte inter gentes ópera eíus.

Cantáte ei et psállite ei, * meditámini in ómnibus mirabílibus eíus.

Laudámini in nómine sancto eíus, * lætétur cor quæréntium Dóminum.

Quǽrite Dóminum et poténtiam eíus, * quǽrite fáciem eíus semper.

Mementóte mirabílium eíus, quæ fecit, * prodígia eíus et iudícia oris eíus,

semen Ábraham, servi eíus, * fílii Iácob, elécti eíus.

Ipse Dóminus Deus noster; in univérsa terra iudícia eíus.

Memor fuit in sǽculum testaménti sui, * verbi, quod mandávit in mille generatiónes,

quod dispósuit cum Ábraham, * et iuraménti sui ad Ísaac.

Et státuit illud Iácob in præcéptum * et Israel in testaméntum ætérnum

dicens: “Tíbi dabo terram Chánaan * funículum hereditátis vestræ.”

Cum essent número brevi, * paucíssimi et peregríni in ea,

et pertransírent de gente in gentem * et de regno ad pópulum álterum,

non permísit hóminem nocére eis * et corrípuit pro eis reges:

“Nólite tángere christos meos * et in prophétis meis nolíte malignári.”

Et vocávit famem super terram * et omne báculum panis contrívit.

Misit ante eos virum, * in servum venumdátus est Ióseph.

Strinxérunt in compédibus pedes eíus, * in ferrum intrávit collum eíus,

donec veníret verbum eíus, * elóquium Dómini purgáret eum.

Misit rex et solvit eum, * princeps populórum, et dimísit eum;

constítuit eum dóminum domus suæ * et príncipem omnis possessiónis suæ,

ut erudíret príncipes eíus sicut semetípsum * et senes eíus prudéntiam docéret.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Et intrávit Israel in Ægýptum, * et Iácob peregrínus fuit in terra Cham.

Et auxit pópulum suum veheménter * et confortávit eum super inimícos eíus.

Convértit cor eórum, ut odírent pópulum eíus * et dolum fácerent in servos eíus.

Misit Móysen servum suum, * Áaron, quem elégit.

Pósuit in eis verba signórum suórum * et prodigiórum in terra Cham.

Misit ténebras et obscurávit, * et restitérunt sermónibus eíus.

Convértit aquas eórum in sánguinem * et óccidit pisces eórum.

Édidit terra eórum ranas * in penetrálibus regum ipsórum.

Dixit, et venit cœnomyía * et scínifes in ómnibus fínibus eórum.

Pósuit plúvias eórum grándinem, * ignem comburéntem in terra ipsórum.

Et percússit víneas eórum etficúlneas eórum * et contrívit lignum fínium eórum.

Dixit, et venit locústa * et bruchus, cuíus non erat númerus,

et comédit omne fenum in terra eórum * et comédit fructum terræ eórum.

Et percússit omne primogénitum in terra eórum, * primítias omnis róboris eórum.

Et edúxit eos cum argénto et auro; * et non erat in tríbubus eórum infírmus.

Lætáta est Ægýptus in profectióne eórum, * quia incúbuit timor eórum super eos.

Expándit nubem in protectiónem * et ignem, ut lucéret eis per noctem.

Petiérunt, et venit cotúrnix, * et pane cæli saturávit eos.

Dirúpit petram, et fluxérunt aquæ, * abiérunt in sicco flúmina.

Quóniam memor fuit verbi sancti sui * ad Ábraham púerum suum.

Et edúxit pópulum suum in exsultatióne, * eléctos suos in lætítia.

Et dedit illis regiónes géntium, * et labóres populórum possedérunt,

ut custódiant iustificatiónes eíus * et leges eíus servent.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant. Lætétur cor quæréntium Dóminum.

Ant.

v. Ambuláte dum lucem habétis. r. Ut non vos ténebræ comprehéndant.

Postea benedicat abbas:

A cunctis vítiis et peccátis absólvat nos virtus Santæ Trinitátis. r. Amen.

Lectiones

In primo nocturno, anno II

De Libro Númeri

Lectio I

In diébus illis: Vulgus promíscuum, quod erat in médio pópuli, flagrávit desidério et sedéntes flevérunt páriter fílii Israel et dixérunt: " Quis dabit nobis ad vescéndum carnes? Recordámur píscium quos comedebámus in Ægýpto gratis; in mentem nobis véniunt cucúmeres et pepónes porríque et cepæ et ália. Guttur nostrum áridum est; nihil áliud respíciunt óculi nostri nisi man. "

r. Scíndite corda vestra et non vestiménta vestra, * Et convertímini ad Dóminum Deum vestrum, quia benígnus et miséricors est. v. Revertímini unusquísque a via sua mala, et a péssimis cogitatiónibus vestris. * Et convertímini.

Lectio II

Audívit ergo Móyses flentem pópulum per fámilias, síngulos per óstia tentórii sui. Iratúsque est furor Dómini valde; quod Móysi intoleránda res visa est, et ait ad Dóminum: " Cur afflixísti servum tuum? Quare non invénio grátiam coram te? Et cur imposuísti pondus univérsi pópuli huius super me? Numquid ego concépi omnem hunc pópulum vel génui eum, ut dicas mihi: "Porta eum in sinu tuo, sicut portáre solet nutrix infántulum, et defer in terram pro qua iurásti pátribus eórum?" Unde mihi carnes ut dem univérso pópulo isti? Flent contra me dicéntes: "Da nobis carnes, ut comedámus!" Non possum ego solus sustinére omnem hunc pópulum, quia nimis gravis est mihi. Si hoc modo agis mecum, óbsecro ut interfícias me, si invéni grátiam in óculis tuis, ne vídeam ámplius mala mea! "

r. Derelínquat ímpius viam suam, et vir iníquus cogitatiónes suas, et revertátur ad Dóminum, et miserébitur eius; * Quia benígnus et miséricors est, præstábilis super malítiam Dóminus Deus noster. v. Non vult Dóminus mortem peccatóris, sed ut convertátur et vivat. * Quia benígnus.

Lectio III

Et dixit Dóminus ad Móysen: " Cóngrega mihi septuagínta viros de sénibus Israel, quos tu nosti quod senes pópuli sint ac magístri, et duces eos ad óstium tabernáculi convéntus, stabúntque ibi tecum. Et descéndam et loquar tibi et áuferam de spíritu tuo tradámque eis, ut susténtent tecum onus pópuli, et non tu solus gravéris. Pópulo quoque dices: Sanctificámini, cras comedétis carnes; ego enim audívi vos flere: "Quis dabit nobis escas cárnium? Bene nobis erat in Ægýpto." Et dabit vobis Dóminus carnes et comedétis non uno die nec duóbus vel quinque aut decem vel vigínti quidem, sed usque ad mensem diérum, donec éxeat per nares vestras et vertátur in náuseam, eo quod reppuléritis Dóminum qui in médio vestri est, et flevéritis coram eo dicéntes: "Quare egréssi sumus ex Ægýpto?" "

r. Qui cognóscis ómnium occúlta, a delícto meo munda me; * Tempus mihi concéde ut repænitens clamem: Peccávi, miserére mei, Deus. v. Avérte fáciem tuam a peccátis meis, et omnes iniquitátes meas dele. * Tempus. v. Glória Patri. * Tempus.

IN II NOCTURNO

Ant. 4. Vísita nos, Dómine, in salutári tuo.

Ant. 4.

Psalmus 105

Bonitas Domini et populi infidelitas

Hæc scripta sunt ad correptionem nostram, in quos fines sæculorum devenerunt (I Cor 10,11).

Confitémini Dómino, quóniam bonus, * quóniam in sǽculum misericórdia eíus.

Quis loquétur poténtias Dómini, * audítas fáciet omnes laudes eíus?

Beáti, qui custódiunt iudícium * et fáciunt iustítiam in omni témpore.

Meménto nostri, Dómine, in beneplácito pópuli tui, * vísita nos in salutári tuo,

ut videámus bona electórum tuórum, † ut lætémur in lætítia gentis tuæ, * ut gloriémur cum hereditáte tua.

Peccávimus cum pátribus nostris, * iniúste égimus, iniquitátem fécimus.

Patres nostri in Ægýpto non intellexérunt mirabília tua, † non fuérunt mémores multitúdinis misericordiárum tuárum * et irritavérunt ascendéntes in mare, mare Rubrum.

Et salvávit eos propter nomen suum, * ut notam fáceret poténtiam suam.

Et incrépuit mare Rubrum, et exsiccátum est, * et dedúxit eos in abýssis sicut in desérto.

Et salvávit eos de manu odiéntis * et redémit eos de manu inimíci.

Et opéruit aqua tribulántes eos: * unus ex eis non remánsit.

Et credidérunt verbis eíus * et cantavérunt laudem eíus.

Cito oblíti sunt óperum eíus et non sustinuérunt consílium eíus;

et concupiérunt concupiscéntiam in desérto * et tentavérunt Deum in inaquóso.

Et dedit eis petitiónem ipsórum * et misit saturitátem in ánimas eórum.

Et zeláti sunt Móysen in castris, * Áaron sanctum Dómini.

Apérta est terra et deglutívit Dathan * et opéruit super congregatiónem Abíram.

Et exársit ignis in synagóga eórum, * flamma combússit peccatóres.

Et fecérunt vítulum in Horeb * et adoravérunt scúlptile;

et mutavérunt glóriam suam * in similitúdinem tauri comedéntis fenum.

Oblíti sunt Deum, qui salvávit eos, * qui fecit magnália in Ægýpto,

mirabília in terra Cham, * terribília in mari Rubro.

Et dixit quia dispérderet eos, * nisi affuísset Móyses eléctus eíus:

stetit in confractióne in conspéctu eíus, * ut avérteret iram eíus, ne destrúeret eos.

Et pro níhilo habuérunt terram desiderábilem, * non credidérunt verbo eíus.

Et murmuravérunt in tabernáculis suis, * non exaudiérunt vocem Dómini.

Et elevávit manum suam super eos, * ut prostérneret eos in desérto

et ut deíceret semen eórum in natiónibus * et dispérgeret eos in regiónibus.

Et adhæsérunt Baálphegor * et comedérunt sacrifícia mortuórum;

et irritavérunt eum in adinventiónibus suis, * et irrúpit in eos ruína.

Et stetit Phínees et fecit iudícium, * et cessávit quassátio,

et reputátum est ei in iustítiam * in generatiónem et generatiónem usque in sempitérnum.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Et irritavérunt eum ad aquas Meríba, * et vexátus est Móyses propter eos,

quia exacerbavérunt spíritum eíus, * et témere locútus est in lábiis suis.

Non disperdidérunt gentes, * quas dixit Dóminus illis.

Et commíxti sunt inter gentes et didicérunt ópera eórum.

Et serviérunt sculptílibus eórum, * et factum est illis in scándalum.

Et immolavérunt fílios suos * et fílias suas dæmóniis.

Et effudérunt sánguinem innocéntem, † sánguinem filiórum suórum et filiárum suárum, * quas sacrificavérunt sculptílibus Chánaan.

Et infécta est terra in sanguínibus, † et contamináti sunt in opéribus suis * et fornicáti sunt in adinventiónibus suis.

Et exársit ira Dóminus in pópulum suum * et abominátus est hereditátem suam

et trádidit eos in manus géntium, * et domináti sunt eórum, qui odérunt eos.

Et tribulavérunt eos inimíci eórum, * et humiliáti sunt sub mánibus eórum.

Sæpe liberávit eos; ipsi autem exacerbavérunt eum in consílio suo * et corruérunt in iniquitátibus suis.

Et vidit tribulatiónem eórum, * cum audívit clamórem eórum.

Et memor fuit testaménti sui * et pænítuit eum secúndum multitúdinem misericórdiæ suæ.

Et dedit eos in miseratiónes * in conspéctu ómnium, qui captívos dúxerant eos.

Salvos nos fac, Dómine Deus noster, * et cóngrega nos de natiónibus, ut confiteámur nómini sancto tuo et gloriémur in laude tua.

Benedíctus Dóminus, Deus Israel, † a sǽculo et usque in sǽculum. * Et dicet omnis pópulus: " Fiat, fiat ".

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant. Vísita nos, Dómine, in salutári tuo.

Ant.

annotation: Cc2;
%%
(c3) DE(h) ne(h)ces(h)si(h)tá(h)ti(f)bus(e) no(h)stris(h) *(,) lí(h)be(h)ra(h) nos,(i) Dó(i)mi(h)ne.(h) (::)
E(h) u(h) o(f) u(h) a(i) e.(h) (::)

Ant. 5. De necessitátibus nostris líbera nos, Dómine.

Ant. 5.

Psalmus 106

Pro liberatione gratiarum actio

Verbum misit Deus filiis Israel, annuntians pacem per Iesum Christum (Act 10,36).

Confitémini Dómino, quóniam bonus, * quóniam in sǽculum misericórdia eíus.

Dicant, qui redémpti sunt a Dómino, * quos redémit de manu adversárii

et de regiónibus congregávit eos, † a solis ortu et occásu, * ab aquilóne et mari.

Erravérunt in solitúdine, in inaquóso, * viam civitátis habitatiónis non invenérunt.

Esuriéntes et sitiéntes, * ánima eórum in ipsis defécit.

Et clamavérunt ad Dóminum, cum tribularéntur, * et de necessitátibus eórum erípuit eos.

Et dedúxit eos in viam rectam, * ut irent in civitátem habitatiónis.

Confiteántur Dómino propter misericórdiam eíus * et mirabília eíus in fílios hóminum,

quia satiávit ánimam sitiéntem * et ánimam esuriéntem replévit bonis.

Sedéntes in ténebris et umbra mortis, * vincti in mendicitáte et ferro,

quia exacerbavérunt elóquia Dei * et consílium Altíssimi sprevérunt.

Et humiliávit in labóribus cor eórum, * infirmáti sunt, nec fuit qui adiuváret.

Et clamavérunt ad Dóminum, cum tribularéntur, * et de necessitátibus eórum liberávit eos.

Et edúxit eos de ténebris et umbra mortis * et víncula eórum dirúpit.

Confiteántur Dómino propter misericórdiam eíus * et mirabília eíus in fílios hóminum,

quia contrívit portas ǽreas * et vectes férreos confrégit.

Stulti facti sunt in via iniquitátis suæ * et propter iniustítias suas afflícti sunt;

omnem escam abomináta est ánima eórum, * et appropinquavérunt usque ad portas mortis.

Et clamavérunt ad Dóminum, cum tribularéntur, * et de necessitátibus eórum liberávit eos.

Misit verbum suum et sanávit eos * et erípuit eos de interitiónibus eórum.

Confiteántur Dómino propter misericórdiam eíus * et mirabília eíus in fílios hóminum;

et sacríficent sacrifícium laudis * et annúntient ópera eíus in exsultatióne.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Qui descéndunt mare in návibus, * faciéntes operatiónem in aquis multis,

ipsi vidérunt ópera Dómini * et mirabília eíus in profúndo.

Dixit et excitávit spíritum procéllæ, * et exaltáti sunt fluctus eíus.

Ascéndunt usque ad cælos † et descéndunt usque ad abýssos; * ánima eórum in malis tabescébat.

Turbáti sunt et moti sunt sicut ébrius, * et omnis sapiéntia eórum devoráta est.

Et clamavérunt ad Dóminum, cum tribularéntur, * et de necessitátibus eórum edúxit eos.

Et státuit procéllam eíus in auram, * et tacuérunt fluctus eíus.

Et lætáti sunt, quia siluérunt, * et dedúxit eos in portum voluntátis eórum.

Confiteántur Dómino propter misericórdiam eíus * et mirabília eíus in fílios hóminum;

et exáltent eum in ecclésia plebis * et in convéntu seniórum laudent eum.

Pósuit flúmina in desértum * et éxitus aquárum in sitim,

terram fructíferam in salsúginem * a malítia inhabitántium in ea.

Pósuit desértum in stagna aquárum * et terram sine aqua in éxitus aquárum.

Et collocávit illic esuriéntes, * et constituérunt civitátem habitatiónis.

Et seminavérunt agros et plantavérunt víneas, * et fecérunt fructum in provéntum suum.

Et benedíxit eis, et multiplicáti sunt nimis, * et iuménta eórum non minorávit.

Et pauci facti sunt et vexáti sunt * a tribulatióne malórum et dolóre.

Effúdit contemptiónem super príncipes * et erráre fecit eos in desérto ínvio.

Et suscépit páuperem de inópia * et pósuit sicut oves famílias.

Vidébunt recti et lætabúntur, * et omnis iníquitas oppilábit os suum.

Quis sápiens, et custódiet hæc * et intélleget misericórdias Dómini?.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

annotation: ;
%%
(c3) a/. De(h) ne(h)ces(h)si(h)tá(h)ti(f)bus(e) no(h)stris(h) (,) lí(h)be(h)ra(h) nos,(i) Dó(i)mi(h)ne.(h)
(::)

Ant. De necessitátibus nostris líbera nos, Dómine.

Ant.

annotation: 5a;
%%
(c3) CON(d)fti(f)té(h)bor(gxg) Dó(f)mi(gxgh)no(h) *(,) ni(h)mis(gxgf) in(e) o(f)re(e) me(d)o.(d) (::)
E(h) u(h) o(i) u(gyg) a(h) e.(f) (::)

Ant. 6. Confitébor Dómino nimis in ore meo.

Ant. 6.

Psalmus 107 (108)

Laus Domini et imploratio auxilii

Quia exaltatus est super cælos Dei Filius, super omnem terram eius gloria prædicatur (Arnobius).

Parátum cor meum, Deus, † parátum cor meum, * cantábo et psallam. Euge, glória mea!

Exsúrge, psaltérium et cíthara, *excitábo auróram.

Confitébor tibi in pópulis, Dómine, *et psallam tibi in natiónibus,

quia magna est usque ad cælos misericórdia tua *et usque ad nubes véritas tua.

Exaltáre super cælos, Deus, *et super omnem terram glória tua.

Ut liberéntur dilécti tui, *salvum fac déxtera tua et exáudi me.

Deus locútus est in sancto suo: † «Exsultábo et dívidam Síchimam *et convállem Succoth dimétiar;

meus est Gálaad et meus est Manásses† et Ephraim fortitúdo cápitis mei, *Iuda sceptrum meum.

Moab lebes lavácri mei; † super Idumæam exténdam calceaméntum meum, *super Philistæam vociferábor».

Quis dedúcet me in civitátem munítam? *Quis dedúcet me usque in Idumæam?

Nonne, Deus, qui reppulísti nos? *Et non exíbis, Deus, in virtútibus nostris?

Da nobis auxílium de tribulatióne, *quia vana salus hóminis.

In Deo faciémus virtútem, *et ipse conculcábit inimícos nostros.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Psalmus 108

Contra perfidos inimicos

Ego autem dico vobis: Diligite inimicos vestros... et orate pro persequentibus vos (Mt 5,44).

Deus laudis meæ, ne tacúeris, *quia os peccatóris et os dolósi super me apértum est.

Locúti sunt advérsum me lingua dolósa † et sermónibus ódii circumdedérunt me * et expugnavérunt me gratis.

Pro dilectióne mea adversabántur mihi; * ego autem orábam.

Et posuérunt advérsum me mala pro bonis * et ódium pro dilectióne mea.

Constítue super eum peccatórem, * et adversárius stet a dextris eíus.

Cum iudicátur, éxeat condemnátus, * et orátio eíus fiat in peccátum.

Fiant dies eíus pauci, * et ministérium eíus accípiat alter.

Fiant fílii eíus órphani, * et uxor eíus vídua.

Instábiles vagéntur fílii eíus et mendícent * et eiciántur de ruínis suis.

Scrutétur fenerátor omnem substántiam eíus, * et dirípiant aliéni labóres eíus.

Non sit qui prǽbeat illi misericórdiam, * nec sit qui misereátur pupíllis eíus.

Fiant nati eíus in intéritum, * in generatióne una deleátur nomen eórum.

In memóriam rédeat iníquitas patrum eíus in conspéctu Dómini, * et peccátum matris eíus non deleátur.

Fiant contra Dóminum semper, * et dispérdat de terra memóriam eórum.

Pro eo quod non est recordátus fácere misericórdiam † et persecútus est hóminem ínopem et mendícum * et compúnctum corde, ut mortificáret.

Et diléxit maledictiónem: et véniat ei; * et nóluit benedictiónem: et elongétur ab eo.

Et índuit maledictiónem sicut vestiméntum: † et intret sicut aqua in interióra eíus, * et sicut óleum in ossa eíus.

Fiat ei sicut induméntum, quo operítur, * et sicut zona, qua semper præcíngitur.

Hæc retribútio eórum, qui adversántur mihi apud Dóminum, * et qui loquúntur mala advérsus ánimam meam.

Et tu, Dómine, Dómine, fac mecum propter nomen tuum, * quia suávis est misericórdia tua;

líbera me, quia egénus et pauper ego sum, * et cor meum vulnerátum est intra me.

Sicut umbra, cum declínat, pertránsii, * excússus sum sicut locústæ.

Génua mea infirmáta sunt ieiúnio, * et caro mea contábuit absque óleo.

Et ego factus sum oppróbrium illis: * vidérunt me et movérunt cápita sua.

Adiúva me, Dómine Deus meus, * salvum me fac secúndum misericórdiam tuam.

Et sciant quia manus tua hæc: * tu, Dómine, hoc fecísti.

Maledícant illi, et tu benedícas; † qui insúrgunt in me, confundántur, * servus autem tuus lætábitur.

Induántur, qui détrahunt mihi, pudóre * et operiántur sicut diplóide confusióne sua.

Confitébor Dómino nimis in ore meo * et in médio multórum laudábo eum,

quia ástitit a dextris páuperis, * ut salvam fáceret a iudicántibus ánimam eíus.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

annotation: ;
%%
(c3) a/. Con(d)fti(f)té(h)bor(gxg) Dó(f)mi(gxgh)no(h) (,) ni(h)mis(gxgf) in(e) o(f)re(e) me(d)o.(d)
(::)

Ant. Confitébor Dómino nimis in ore meo.

Ant.

v. Qui facit veritátem, venit ad lucem. r. Ut manifesténtur ópera eius.

Postea benedicat abbas:

Christus perpétuæ det nobis gáudia vitæ. r. Amen.

Lectiones

In secundo nocturno, anno II

Ex Tractátibus sancti Augustíni epíscopi in Ioánnem (Tract. 33, 7-8: CCL 36, 309-310)

Lectio I

Inténdant qui amant in Dómino mansuetúdinem et tímeant veritátem. Etenim dulcis et rectus Dóminus. Amas quod dulcis est, time quod rectus est. Tamquam mansuétus dixit: Tácui; sed tamquam iustus: Numquid semper tacébo? Miséricors et miserátor Dóminus. Ita plane. Adhuc adde: longánimis; adhuc adde: et multum miséricors; sed time quod est in novíssimo: et verax. Quos enim modo sústinet peccántes, iudicatúrus est contemnéntes. Mansuétus Dóminus, longánimis Dóminus, miséricors Dóminus; sed et iustus Dóminus et verax Dóminus.

r. Emendémus in mélius quæ ignoránter peccávimus, ne súbito præoccupáti die mortis, quærámus spátium pæniténtiæ, et inveníre non possímus. * Atténde, Dómine, et miserére, quia peccávimus tibi. v. Peccávimus cum pátribus nostris, iniúste égimus, iniquitátem fécimus. * Atténde.

Lectio II

Largítur tibi spátium correctiónis; sed tu plus amas dilatiónem quam emendatiónem. Malus fuísti heri? Hódie bonus esto. Et hodiérnum diem in malítia peregísti? Vel cras mutáre. Semper exspéctas, et de misericórdia Dei tibi plúrimum pollicéris, quasi ille qui tibi per pæniténtiam promísit indulgéntiam, promíserit tibi étiam prolixiórem vitam. Unde scis quid páriat crástinus dies? Recte dicis in corde tuo: " Quando me corréxero, Deus mihi ómnia peccáta

dimíttet. " Negáre non póssumus quod corréctis atque convérsis indulgéntiam Deus promísit. Nam in quo Prophéta mihi legis quia promísit corrécto indulgéntiam, non mihi legis quia promísit tibi Deus longam vitam.

r. In ieiúnio et fletu orábant sacerdótes, dicéntes: * Parce, Dómine, parce pópulo tuo, et ne des hereditátem tuam in perditiónem. v. Inter vestíbulum et altáre plorábant sacerdótes, dicéntes: * Parce.

Lectio III

Ex utróque hómines periclitántur, et sperándo et desperándo, contráriis rebus, contráriis affectiónibus. Sperándo qui decípitur? Qui dicit: " Bonus est Deus, miséricors est Deus, fáciam quod mihi placet, quod libet; laxem habénas cupiditátibus meis, ímpleam desidéria ánimæ meæ. Quare hoc? Quia miséricors est Deus, bonus est Deus, mansuétus est Deus. " Spe isti periclitántur. Desperatióne autem, qui cum incíderint in grávia peccáta, putántes sibi non posse iam ignósci pæniténtibus, et statuéntes se ad damnatiónem sine dúbio destinátos, dicunt apud seípsos: " Iam damnándi sumus, quare non quod vólumus fácimus? "

r. In ómnibus exhibeámus nos sicut Dei minístros, in multa patiéntia, * Ut non vituperétur ministérium nostrum. v. Ecce nunc tempus acceptábile, ecce nunc dies salútis; némini dantes ullam offensiónem, * Ut non vituperétur. v. Glória Patri. * Ut non vituperétur.

Conclusio

%%
(c3) KY(h)rie(h) e(hvGF)léi(g<)son.(h) *(;) Christe(h) e(hvGF)léi(g<)son.(h) (,) Ky(h)rie(h) e(hvGF)léi(g<)son.(h) (::)

Kýrie eléison. r. Christe eléison. Kýrie eleison.

Pater noster,

Secretum usque ad:

v. Et ne nos indúcas in tentatiónem. r. Sed libera nos a malo.

Oratio diei cum conclusione longiori.

Orémus.

Dírigat corda nostra, quǽsumus, Dómine, tuæ miseratiónis operátio, * quia tibi sine te placére non póssumus. Per Dóminum.

annotation: ;
%%
(f3) BE(f)ne(fe)di(ffvEC)cá(ef)mus(f) (,)Dó(fh!ijjvjvIGF!gwhGF)mi(fef)no.(f) r/.(::) De(fe/ffvECef)o(f) (,) grá(fh!ijjvjvIGF!gwhGF)ti(fef)as.(f) (::)

v. Benedicámus Dómino. r. Deo grátias.

v. Divínum auxílium máneat semper nobíscum. r. Et cum frátribus nostris abséntibus. Amen.