v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Hymnus
Vexílla regis pródeunt, fulget crucis mystérium, quo carne carnis cónditor suspénsus est patíbulo;
Quo, vulnerátus ínsuper mucróne diro lánceæ, ut nos laváret crímine, manávit unda et sánguine.
Arbor decóra et fúlgida, ornáta regis púrpura, elécta digno stípite tam sancta membra tángere!
Beáta, cuius brácchiis sæcli pepéndit prétium; statéra facta est córporis prædam tulítque tártari.
Salve, ara, salve, víctima, de passiónis glória, qua Vita mortem pértulit et morte vitam réddidit!
O crux, ave, spes única! hoc passiónis témpore, piis adáuge grátiam reísque dele crímina.
Te, fons salútis, Trínitas, colláudet omnis spíritus; quos per crucis mystérium salvas, fove per sǽcula. Amen.
Ant. 1. Dabo legem meam in corde eórum, et ego ero eis in Deum, et ipsi erunt mihi in pópulum.
Ant. 1.
Psalmus 140 (141)
In periculis oratio
Et ascendit fumus incensorum de orationibus sanctorum de manu angeli coram Deo (Ap 8, 4).
Dómine, clamávi ad te, ad me festína; * inténde voci meæ, cum clamo ad te.
Dirigátur orátio mea sicut incénsum in conspéctu tuo, * elevátio mánuum meárum ut sacrifícium vespertínum.
Pone, Dómine, custódiam ori meo * et vigíliam ad óstium labiórum meórum.
Non declínes cor meum in verbum malítiæ * ad machinándas machinatiónes in impietáte
cum homínibus operántibus iniquitátem; * et non cómedam ex delíciis eórum.
Percútiat me iustus in misericórdia et íncrepet me; † óleum autem peccatóris non impínguet caput meum, * quóniam adhuc et orátio mea in malítiis eórum.
Deiécti in manus duras iúdicum eórum, * áudient verba mea, quóniam suávia erant.
Sicut frusta dolántis et dirumpéntis in terra, * dissipáta sunt ossa eórum ad fauces inférni.
Quia ad te, Dómine, Dómine, óculi mei; * ad te confúgi, non effúndas ánimam meam.
Custódi me a láqueo, quem statuérunt mihi, * et a scándalis operántium iniquitátem.
[Cadent in retiácula sua peccatóres simul, * ego autem ultra pertránseam.]
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Dabo legem meam in corde eórum, et ego ero eis in Deum, et ipsi erunt mihi in pópulum.
Ant.
Ant. 2. Exístimo ómnia detriméntum esse, propter eminéntem sciéntiam Iesu Christi Dómini mei.
Ant. 2.
Psalmus 141 (142)
Tu es refugium meum
Hæc omnia in Domino tempore passionis impleta sunt (S. Hilarius).
Voce mea ad Dóminum clamo, * voce mea ad Dóminum déprecor;
effúndo in conspéctu eius lamentatiónem meam, * et tribulatiónem meam ante ipsum pronúntio.
Cum déficit in me spíritus meus, * tu nosti sémitas meas.
In via, qua ambulábam, * abscondérunt láqueum mihi.
Considerábam ad déxteram et vidébam, * et non erat qui cognósceret me.
Périit fuga a me, * et non est qui requírat ánimam meam.
Clamávi ad te, Dómine; † dixi: «Tu es refúgium meum, * pórtio mea in terra vivéntium.
Inténde ad deprecatiónem meam, * quia humiliátus sum nimis.
Líbera me a persequéntibus me, * quia confortáti sunt super me.
Educ de custódia ánimam meam * ad confiténdum nómini tuo;
me circúmdabunt iusti, * cum retribúeris mihi».
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Exístimo ómnia detriméntum esse, propter eminéntem sciéntiam Iesu Christi Dómini mei.
Ant.
Ant. 3. Cum esset Fílius Dei, dídicit ex iis quæ passus est obœdiéntiam.
Ant. 3.
Canticum (Phil 2, 6-11)
De Christo, servo Dei
Christus Iesus, cum in forma Dei esset, * non rapínam arbitrátus est esse se æquálem Deo,
sed semetípsum exinanívit formam servi accípiens,† in similitúdinem hóminum factus; * et hábitu invéntus ut homo,
humiliávit semetípsum † factus obœdiens usque ad mortem, * mortem autem crucis.
Propter quod et Deus illum exaltávit † et donávit illi nomen, * quod est super omne nomen,
ut in nómine Iesu omne genu flectátur * cæléstium et terréstrium et infernórum
et omnis língua confiteátur: * «Dóminus Iesus Christus!», in glóriam Dei Patris.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Cum esset Fílius Dei, dídicit ex iis quæ passus est obœdiéntiam.
Ant.
Lectio brevis (1 Petr 1, 18-21)
Scitóte quod non corruptibílibus argénto vel auro redémpti estis de vana vestra conversatióne a pátribus trádita, sed pretióso sánguine quasi Agni incontamináti et immaculáti Christi, præcógniti quidem ante constitutiónem mundi, manifestáti autem novíssimis tempóribus propter vos, qui per ipsum fidéles estis in Deum, qui suscitávit eum a mórtuis et dedit ei glóriam, ut fides vestra et spes esset in Deum.
Responsorium breve
r. Atténde, Dómine, et miserére, * Quia peccávimus tibi. Atténde. v. Exáudi, Christe, supplicántum preces. * Quia peccávimus tibi. Glória Patri. Atténde.
Ant. Lázarus, amícus noster, dormit; eámus, et a somno excitémus eum.
Ant.
Canticum Evangelicum (Lc 1, 46-55)
Exultatio animæ in Domino
Magníficat ✠ * ánima mea Dóminum,
et exsultávit spíritus meus * in Deo salvatóre meo,
quia respéxit humilitátem ancíllæ suæ. * Ecce enim ex hoc beátam me dicent omnes generationes,
quia fecit mihi magna, qui potens est, * et sanctum nomen eius,
et misericórdia eius in progénies et progénies * timéntibus eum.
Fecit poténtiam in bráchio suo, * dispérsit supérbos mente cordis sui;
depósuit poténtes de sede * et exaltávit húmiles;
esuriéntes implévit bonis * et dívites dimísit inánes.
Suscépit Israel púerum suum, * recordátus misericórdiæ,
sicut locútus est ad patres nostros, * Abraham et sémini eius in sǽcula.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Lázarus, amícus noster, dormit; eámus, et a somno excitémus eum.
Ant.
Preces
Christum Dóminum glorificémus, qui magíster, exémplar et frater factus est noster. Ei supplicémus, dicéntes:
Pópulum tuum vivífica, Dómine.
Christe, qui per ómnia nobis assimilátus es absque peccáto, da ut sciámus cum gaudéntibus gaudére et cum fléntibus flere,
— ut cáritas nostra magis in dies abúndet.
Concéde nobis tibi esuriénti ministráre in esuriéntibus
— et tibi sitiénti in sitiéntibus.
Qui Lázarum e somno mortis excitásti,
— fac ut, qui ex peccáto mórtui sunt, per fidem et pæniténtiam rédeant ad vitam.
Fac ut multi vestígia tua impénsius atque perféctius sequántur,
— exémplo Beátæ Maríæ Vírginis atque Sanctórum.
Præsta, ut in glória tua defúncti resúrgant
— ac tuo in ætérnum fruántur amóre.
Pater noster
Pater noster, qui es in cælis:
sanctificétur nomen tuum;
advéniat regnum tuum;
fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra.
Panem nostrum cotidiánum da nobis hódie;
et dimítte nobis débita nostra,
sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris;
et ne nos indúcas in tentatiónem;
sed líbera nos a malo.
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
Quǽsumus, Dómine Deus noster, † ut in illa caritáte, qua Fílius tuus díligens mundum morti se trádidit, * inveniámur ipsi, te opitulánte, alácriter ambulántes. Per Dóminum.
Dóminus vobíscum.
r. Et cum spíritu tuo.
Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
r. Amen.
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
v. Ite in pace. r. Deo grátias.
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
