v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Hymnus
Vexílla regis pródeunt, fulget crucis mystérium, quo carne carnis cónditor suspénsus est patíbulo;
Quo, vulnerátus ínsuper mucróne diro lánceæ, ut nos laváret crímine, manávit unda et sánguine.
Arbor decóra et fúlgida, ornáta regis púrpura, elécta digno stípite tam sancta membra tángere!
Beáta, cuius brácchiis sæcli pepéndit prétium; statéra facta est córporis prædam tulítque tártari.
Salve, ara, salve, víctima, de passiónis glória, qua Vita mortem pértulit et morte vitam réddidit!
O crux, ave, spes única! hoc passiónis témpore, piis adáuge grátiam reísque dele crímina.
Te, fons salútis, Trínitas, colláudet omnis spíritus; quos per crucis mystérium salvas, fove per sǽcula. Amen.
Ant. 1. Sicut exaltátus est serpens in erémo, ita exaltári opórtet Fílium hóminis.
Ant. 1.
Psalmus 109 (110)
Messias rex et sacerdos
Oportet illum regnare, donec ponat omnes inimicos sub pedibus eius (1 Cor 15, 25).
Dixit Dóminus Dómino meo: * «Sede a dextris meis,
donec ponam inimícos tuos * scabéllum pedum tuórum».
Virgam poténtiæ tuæ emíttet Dóminus ex Sion: * domináre in médio inimicórum tuórum.
Tecum principátus in die virtútis tuæ, † in splendóribus sanctis, * ex útero ante lucíferum génui te.
Iurávit Dóminus et non pænitébit eum: * «Tu es sacérdos in ætérnum secúndum órdinem Melchísedech».
Dóminus a dextris tuis, * conquassábit in die iræ suæ reges.
[Iudicábit in natiónibus: cumulántur cadávera, * conquassábit cápita in terra spatiósa.]
De torrénte in via bibet, * proptérea exaltábit caput.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Sicut exaltátus est serpens in erémo, ita exaltári opórtet Fílium hóminis.
Ant.
Ant. 2. Dóminus exercítuum, prótegens et líberans, tránsiens et salvans.
Ant. 2.
Psalmus 113 A (114)
Israel ex Ægypto liberatur
Cognoscite etiam vos exiisse ab Ægypto, qui huic sæculo renuntiastis (S. Augustinus).
In éxitu Israel de Ægýpto, * domus Iacob de pópulo bárbaro,
factus est Iuda sanctuárium eius, * Israel potéstas eius.
Mare vidit et fugit, * Iordánis convérsus est retrórsum;
montes saltavérunt ut aríetes, * et colles sicut agni óvium.
Quid est tibi, mare, quod fugísti? * Et tu, Iordánis, quia convérsus es retrórsum?
Montes, quod saltástis sicut aríetes, * et colles, sicut agni óvium?
A fácie Dómini contremísce, terra, * a fácie Dei Iacob,
qui convértit petram in stagna aquárum * et sílicem in fontes aquárum.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Dóminus exercítuum, prótegens et líberans, tránsiens et salvans.
Ant.
Ant. 3. Ipse vulnerátus est propter iniquitátes nostras, attrítus est propter scélera nostra, et livóre eius sanáti sumus.
Ant. 3.
Canticum (1 Petr 2, 21-24)
De passione voluntaria servi Dei, Christi
Christus passus est pro vobis vobis relínquens exémplum, * ut sequámini vestígia eius:
qui peccátum non fecit, * nec invéntus est dolus in ore ipsíus;
qui cum maledicerétur, non remaledicébat, cum paterétur, non comminabátur, * commendábat autem iuste iudicánti;
qui peccáta nostra ipse pértulit * in córpore suo super lignum,
ut peccátis mórtui iustítiæ viverémus; * cuius livóre sanáti estis.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Ipse vulnerátus est propter iniquitátes nostras, attrítus est propter scélera nostra, et livóre eius sanáti sumus.
Ant.
Lectio brevis (Act 13, 26-30a)
Viri fratres, nobis verbum salútis huius missum est. Qui habitábant Ierúsalem et príncipes eórum, Iesum ignorántes et voces Prophetárum, quæ per omne sábbatum legúntur, iudicántes implevérunt, et nullam causam mortis inveniéntes petiérunt a Piláto, ut interficerétur; cumque consummássent ómnia, quæ de eo scripta erant, deponéntes eum de ligno posuérunt in monuménto. Deus vero suscitávit eum a mórtuis.
Responsorium breve
r. Atténde, Dómine, et miserére, * Quia peccávimus tibi. Atténde. v. Exáudi, Christe, supplicántum preces. * Quia peccávimus tibi. Glória Patri. Atténde.
Ant. Ego crédidi quia tu es Christus Fílius Dei, qui in mundum venísti.
Ant.
Canticum Evangelicum (Lc 1, 46-55)
Exultatio animæ in Domino
Magníficat ✠ * ánima mea Dóminum,
et exsultávit spíritus meus * in Deo salvatóre meo,
quia respéxit humilitátem ancíllæ suæ. * Ecce enim ex hoc beátam me dicent omnes generationes,
quia fecit mihi magna, qui potens est, * et sanctum nomen eius,
et misericórdia eius in progénies et progénies * timéntibus eum.
Fecit poténtiam in bráchio suo, * dispérsit supérbos mente cordis sui;
depósuit poténtes de sede * et exaltávit húmiles;
esuriéntes implévit bonis * et dívites dimísit inánes.
Suscépit Israel púerum suum, * recordátus misericórdiæ,
sicut locútus est ad patres nostros, * Abraham et sémini eius in sǽcula.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Ego crédidi quia tu es Christus Fílius Dei, qui in mundum venísti.
Ant.
Preces
Laus Deo Patri, qui pópulum electiónis e sémine incorruptíbili renásci vóluit per Verbum suum, quod manet in ætérnum. Ei pie supplicémus:
Sois propice, Seigneur, pour Ton peuple.
Audi, miséricors Deus, supplicatiónes, quas pro cuncto pópulo tuo deférimus,
— ut desíderet se tuo pótius verbo quam cibo satiáre corpóreo. Dominum deprecemur.
Doce nos gentem nostram et cunctos hómines sine discrímine vere et efficáciter amáre,
— eósque in pace et bono semper ædificáre. Dominum deprecemur.
Réspice omnes per baptísmum regenerándos,
— ut domum spiritálem, tamquam lápides vivi, tibi constítuant. Dominum deprecemur.
Qui, per Ionam prædicántem, Ninivítas ad pæniténtiam excitásti,
— verbo tuo peccatórum corda convérte propítius.Dominum deprecemur.
Tríbue moriéntibus in spe Christo iúdici occúrrere,
— tuíque aspéctu in ætérnum gaudére. Dominum deprecemur.
Pater noster
Pater noster, qui es in cælis:
sanctificétur nomen tuum;
advéniat regnum tuum;
fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra.
Panem nostrum cotidiánum da nobis hódie;
et dimítte nobis débita nostra,
sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris;
et ne nos indúcas in tentatiónem;
sed líbera nos a malo.
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
Quǽsumus, Dómine Deus noster, † ut in illa caritáte, qua Fílius tuus díligens mundum morti se trádidit, * inveniámur ipsi, te opitulánte, alácriter ambulántes. Per Dóminum.
Dóminus vobíscum.
r. Et cum spíritu tuo.
Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
r. Amen.
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
v. Ite in pace. r. Deo grátias.
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
