2026-03-25 : Antiphonale monasticum, Ad Vigilias, IN ANNUNTIATIONE DOMINI, Sollemnitas

Ad invitatorium

APERI, Dómine, os meum ad benedicéndum nomen sanctum tuum: munda cor meum ab ómnibus vanis, pervérsis et aliénis cogitatiónibus; intelléctum illúmina, afféctum inflámma, ut digne, atténte ac devóte hoc Offícium recitáre váleam, et exaudíri mérear ante conspéctum divínæ Maiestátis tuæ. Per Christum, Dóminum nostrum. r. Amen.

Ter dicitur:

%%
(c4) DO(h)mi(h)ne,(h) lá(h)bi(h)a(h) me(h)a(g) a(h)pé(i)ri(h)es.(h) r/.(::) Et(h) os(h) me(h)um(h) an(h)nun(h)ti(h)á(h)bit(h) lau(h)dem(h) tu(h)am.(g::)

v. Domine, lábia mea apéries. r. Et os meum annuntiábit laudem tuam.

Sequens psalmus dicitur quotidie et anteponitur psalmo 94, si Vigiliæ incipiunt ab invitatorio.

Psalmus 3

Dominus protector meus

Dormivit et somnum cepit et resurrexit, quoniam Dominus suscepit eum (S. Irenæus).

Dómine, quid multiplicáti sunt, qui tríbulant me? * Multi insúrgunt advérsum me,

multi dicunt ánimæ meæ: * «Non est salus ipsi in Deo».

Tu autem, Dómine, protéctor meus es, * glória mea et exáltans caput meum.

Voce mea ad Dóminum clamávi, * et exaudívit me de monte sancto suo.

Ego obdormívi et soporátus sum,> * exsurréxi, quia Dóminus suscépit me.

Non timébo mília pópuli circumdántis me. * Exsúrge, Dómine, salvum me fac, Deus meus;

quóniam tu percussísti in maxíllam omnes adversántes mihi, * dentes peccatórum contrivísti.

Dómini est salus, * et super pópulum tuum benedíctio tua.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Verbum caro factum est: * veníte, adorémus (T. P. allelúia).

r. Verbum caro factum est: * veníte, adorémus (T. P. allelúia).

v/. annotation: 7;
%%
(c3) VE(i)ní(i/jki)te,(hhg) ex(h)sul(i)té(i)mus(h) Dó(hi)mi(h)no,(h_') (,)
iu(g)bi(h)lé(i)mus(i) De(i)o,(i') sa(h)lu(g)tá(h)ri(i) no(iv_HG)stro.(h.) (;)
Præ(h)oc(g)cu(fe)pé(f)mus(h) fá(h)ci(g)em(h) e(i)ius(i_') (,)
in(h) con(g)fes(h)si(i)ó(i/jkj)ne,(ji..) (;)
et(hg) in(hi~) psal(ij~)mis(i_') (,)
iu(i)bi(ih)lé(hg)mus(i_j) e(h_i)i.(ivH_'G_hv_G_FEfe..) (::)

v. Veníte, exsultémus Dómino, iubilémus Deo, salutári nostro: præoccupémus fáciem eius in confessióne, et in psalmis iubilémus ei.

r. Verbum caro factum est: * veníte, adorémus (T. P. allelúia).

v/.

Quó(i/jki)ni(h)am(g) De(h)us(i) ma(i)gnus(h) Dó(hi)mi(h)nus,(h_') (,)
et(g) rex(h_i) ma(i)gnus(i') su(h)per(g) om(h)nes(i) de(iv_HG)os.(h.) (;)
Quó(h)ni(g)am(fe~) non(f) re(g)pél(h)let(i) Dó(i)mi(i)nus(i) ple(i)bem(h) su(hi)am,(h'_) (,)
qui(g)a(h) in(i) ma(i)nu(i) e(i)ius(i_) (,)
sunt(i) om(h)nes(g) fi(h)nes(i) ter(i/jkj)ræ,(ji..) (;)
et(hg) al(hi~)ti(i)tú(i)di(i)nes(i) món(ij~)ti(i)um(i_') (,)
i(ih)pse(hg) cón(i_j)spi(h_i)cit.(ivH_'G_hv_G_FEfe..) (::)

Quóniam Deus magnus Dóminus, et Rex magnus super omnes deos, quóniam non repéllet Dóminus plebem suam: quia in manu eius sunt omnes fines terræ, et altitúdines móntium ipse cónspicit.

r. Veníte, adorémus (T. P. allelúia).

v/.

Quó(i/jki)ni(h)am(g) i(h)psí(i)us(i) est(i) ma(i)re,(i_') et(i) i(i)pse(i) fe(i)cit(h) il(hi)lud,(h_') (,)
et(g) á(h)ri(i)dam(i) fun(i)da(i)vé(h)runt(g) ma(h)nus(i) e(iv_HG)ius.(h.) (;)
Ve(h)ní(g)te,(fe) a(f)do(g)ré(h)mus,(i) et(i) pro(i)ci(i)dá(i)mus(i) an(i)te(h) De(hi)um,(h'_) (,)
plo(g)ré(h)mus(i) co(i)ram(i) Dó(i)mi(i)no,(i) qui(h) fe(hi)cit(h) nos,(h'_) (,)
qui(g)a(h) i(i)pse(i) est(i) Dó(i)mi(h)nus,(g) De(h)us(i) no(i/jkj)ster,(ji..) (;)
nos(hg) au(hi~)tem(i) pó(i)pu(i)lus(i) e(ij~)ius,(i_') (,)
et(i) o(ij)ves(i) pá(ih)scu(hg)æ(i_j) e(h_i)ius.(ivH_'G_hv_G_FEfe..) (::)

v. Quóniam ipsíus est mare, et ipse fecit illud, et áridam fundavérunt manus eius (genuflectitur) veníte, adorémus, et procidámus ante Deum: plorémus coram Dómino, qui fecit nos, quia ipse est Dóminus, Deus noster; nos autem pópulus eius, et oves páscuæ eius.

r. Verbum caro factum est: * veníte, adorémus (T. P. allelúia).

v/.

Hó(i/jki)di(h)e,(g) si(h) vo(i)cem(i) e(i)ius(i) au(i)di(h)é(hi)ri(h)tis:(h_') (,)
«No(g)lí(h)te(i) ob(i)du(i)rá(h)re(g) cor(h)da(i) ve(iv_HG)stra,(h.) (;)
si(g)cut(fe) in(f) e(g)xa(h)cer(i)ba(i)ti(i)ó(i)ne(i') se(i)cún(i)dum(h) di(hi)em(h'_) (,)
ten(g)ta(h)ti(i)ó(i)nis(i) in(i) de(h)sér(hi)to:(h'_) (,)
u(g)bi(h) ten(i)ta(i)vé(i)runt(h) me(g) pa(h)tres(i) ve(i/jkj)stri:(ji..) (;)
pro(hg)ba(hi)vé(i)runt(i) et(i) vi(i)dé(ij)runt(i_') (,)
ó(ih)pe(hg)ra(i_j) me(h_i)a.(ivH_'G_hv_G_FEfe..) (::)

v. Hódie, si vocem eius audiéritis, nolíte obduráre corda vestra, sicut in exacerbatióne secúndum diem tentatiónis in desérto: ubi tentavérunt me patres vestri, probavérunt et vidérunt ópera mea.

r. Veníte, adorémus (T. P. allelúia).

v/.

Qua(i)dra(i)gín(i/jki)ta(hhg) an(h)nis(i') pró(i)xi(i)mus(h) fu(hi)i(h_') (,)
ge(h)ne(h)ra(h)ti(i)ó(i)ni(h) hu(h)ic,(i_') et(h) di(h)xi:(i') (`)
Sem(i)per(h) hi(g) er(h)rant(i) cor(iv_HG)de.(h.) (;)
I(g)psi(fe) ve(f)ro(g) non(h) co(i)gno(i)vé(i)runt(i) vi(i)as(h) me(hi)as:(h'_) (,)
qui(g)bus(h) iu(i)rá(i)vi(h) in(g) i(h)ra(i) me(i/jkj)a:(ji..) (;)
Si(hg) in(hi~)tro(i)í(ij)bunt(i_') (,)
in(i) ré(ih)qui(hg)em(i_j) me(h_i)am.»(ivH_'G_hv_G_FEfe..) (::)

v. Quadragínta annis próximus fui generatióni huic, et dixi: Semper hi errant corde, ipsi vero non cognovérunt vias meas: quibus iurávi in ira mea: Si introíbunt in réquiem meam.

r. Verbum caro factum est: * veníte, adorémus (T. P. allelúia).

v/.

Gló(i/jki)ri(h)a(g) Pa(h)tri,(i) et(i) Fí(hi)li(h)o,(h_') (,)
et(i) Spi(h)rí(g)tu(h)i(i) San(iv_HG)cto.(h.) (;)
Si(g)cut(fe) e(f)rat(h) in(g) prin(h)cí(i)pi(i)o,(h'_) (,)
et(g) nunc,(h) et(i) sem(i/jkj)per,(ji..) (;)
et(hg) in(hi~) sǽ(ij)cu(i)la(i_') sæ(i)cu(ih)ló(hg)rum.(i_j) A(h_i)men.(ivH_'G_hv_G_FEfe..) (::)

v. Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

r. Veníte, adorémus (T. P. allelúia).

r. Verbum caro factum est: * veníte, adorémus (T. P. allelúia).

Hymnus

annotation: 8;
%%
(c4) IAM(g) cæ(g)ca(f) vis(e) mor(d)tá(fhg)li(fg)um(g) (,) vé(h!iwji)ne(h)rans(g) i(h)ná(i)nes(g) nǽ(h)ni(g)as,(f) (;) vel(f) æ(g)ra(f) vel(g) sax(h)a ál(j)gi(g)da(hih) (,) vel(h) li(h)gna(g) cre(e)dé(f)bat(hg) De(fg)um.(g) (::)

2. Hæc(g) dum(g) se(f)quún(e)tur(d) pér(fhg)fi(fg)di,(g) (,) præ(h!iwji)dó(h)nis(g) in(h) ius(ig) vé(h)ne(g)rant(f) (;) et(f) man(g)ci(f)pá(g)tam(h) fú(j)mi(g)do(hih) (,) vi(h)tam(h) ba(g)rán(e)thro im(f)mér(hg)se(fg)rant.(g) (::)

3. Stra(g)gem(g) sed(f) is(e)tam(d) non(fhg) tu(fg)lit(g) (,) Chris(h!iwji)tus(h) ca(g)dén(h)tum(ig) gén(h)gti(g)um;(f) (;) im(f)pú(g)ne(f) ne(g) for(h)san(j) su(g)i(hih) (,) Pa(h)tris(h) per(g)í(e)ret(f) fá(hg)bri(fg)ca,(g) (::)

4. Mor(g)tá(g)le(f) cor(e)pus(d) ín(fhg)du(fg)it(g) (,) ut,(h!iwji) ex(h)ci(g)tá(h)to(ig) cór(h)po(g)re,(f) (;) mor(f)tis(g) ca(f)té(g)nam(h) frán(j)ge(g)ret(hih) (,) hom(h)inem(h)que(g) por(e)tá(f)ret(hg) Pa(fg)tri.(g) (::)

5. Hic(g) il(g)le(f) na(e)tá(d)lis(fhg) di(fg)es,(g) (,) quo(h!iwji) te(h) Cre(g)á(h)tor(ig) ár(h)du(g)us(f) (;) spi(f)rá(g)vit(f) et(g) li(h)mo ín(j)di(g)dit,(hih) (,) Ser(h)mó(h)ne(g) car(e)nem(f) glú(hg)ti(fg)nans.(g) (::)

6. O(g) quan(g)ta(f) re(e)rum(d) gáu(fhg)di(fg)a(g) (,) al(h!iwji)vus(h) pu(g)dí(h)ca(ig) cón(h)ti(g)net,(f) (;) ex(f) qua(g) no(f)vél(g)lum(h) sǽ(j)cu(g)lum(hih) (,) pro(h)ce(h)dit(g) et(e) lux(f) áu(hg)re(fg)a!(g) (::)

7. Ie(g)su,(g) ti(f)bi(e) sit(d) gló(fhg)ri(fg)a,(g) (,) qui(h!iwji) na(h)tus(g) es(h) de(ig) Vír(h)gi(g)ne,(f) (;) cum(f) Pa(g)tre et(f) al(g)mo(h) Spí(j)ri(g)tu,(hih) (,) in(h) sem(h)pi(g)ter(e)na(f) sǽ(hg)cu(fg)la.(g) (::) A(ghg)men.(fg) (::)

Iam cæca vis mortálium vénerans inánes nænias, vel æra vel saxa álgida vel ligna credébat Deum.

Hæc dum sequúntur pérfidi, prædónis in ius vénerant et mancipátam fúmido vitam baráthro immérserant.

Stragem sed istam non tulit Christus cadéntum géntium; impúne ne forsan sui Patris períret fábrica,

Mortále corpus índuit ut, excitáto córpore, mortis caténam frángeret hominémque portáret Patri.

Hic ille natális dies, quo te Creátor árduus spirávit et limo índidit, Sermóne carnem glútinans.

O quanta rerum gáudia alvus pudíca cóntinet, ex qua novéllum sæculum procédit et lux áurea!

Iesu, tibi sit glória, qui natus es de Vírgine, cum Patre et almo Spíritu, in sempitérna sæcula. Amen.

IN I NOCTURNO

Ant. 1. Ecce iam venit plenitúdo témporis, in quo misit Deus Fílium suum in terras, natum de Vírgine, factum sub lege, ut eos qui sub lege erant redímeret.

Ant. 1.

Psalmus 2

Messias rex et victor

Convenerunt ver adversus puerum tuum Iesum, quem unxisti (Act 4,27)

Quare fremuérunt gentes, * et pópuli meditáti sunt inánia?

Astitérunt reges terræ, † et príncipes convenérunt in unum * advérsus Dóminum et advérsus christum eíus:

“Dirumpámus víncula eórum * et proiciámus a nobis íugum ipsórum!”

Qui hábitat in cælis, irridébit eos, * Dóminus subsannábit eos.

Tunc loquétur ad eos in ira sua * et in furóre suo conturbábit eos:

“Ego autem constítui regem meum * super Sion, montem sanctum meum!”

Prædicábo decrétum eíus. † Dóminus dixit ad me: “Fílius meus es tu; * ego hódie génui te.

Póstula a me, et dabo tibi gentes hereditátem tuam * et possessiónem tuam términos terræ.

Reges eos in virga férrea * et tamquam vas fíguli confrínges eos.”

Et nunc, reges, intellégite; * erudímini, qui iudicátis terram.

Servíte Dómino in timóre * et exsultáte ei cum tremóre.

Apprehéndite disciplínam, † ne quando irascátur, et pereátis de via, * cum exárserit in brevi ira eíus.

Beáti omnes, * qui confídunt in eo.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant. Ecce iam venit plenitúdo témporis, in quo misit Deus Fílium suum in terras, natum de Vírgine, factum sub lege, ut eos qui sub lege erant redímeret.

Ant.

Ant. 2. In sole pósuit tabernáculum suum, et ipse tamquam sponsus procédens de thálamo suo.

Ant. 2.

Psalmus 18

Laus Domini rerum conditoris

Visitavit nos Oriens ex alto...ad dirigendos pedes nostros in viam pacis (Lc 1,78.79)

Cæli enárrant glóriam Dei, * et ópera mánuum eíus annúntiat firmaméntum.

Dies diéi erúctat verbum, * et nox nocti índicat sciéntiam.

Non sunt loquélæ neque sermónes, * quorum non intellegántur voces:

in omnem terram exívit sonus eórum, * et in fines orbis terræ verba eórum.

Soli pósuit tabernáculum in eis, † et ipse, tamquam sponsus procédens de thálamo suo, * exsultávit ut gigas ad curréndam viam.

A fínibus cælórum egréssio eíus, † et occúrsus eíus usque ad fines eórum, * nec est quod se abscóndat a calóre eíus.

Lex Dómini immaculáta, refíciens ánimam, * testimónium Dómini fidéle, sapiéntiam præstans párvulis.

Iustítiæ Dómini rectæ, lætificántes corda, * præcéptum Dómini lúcidum, illúminans óculos.

Timor Dómini mundus, pérmanens in sǽculum sǽculi; * iudícia Dómini vera, iústa ómnia simul,

desiderabília super aurum et lápidem pretiósum multum, * et dulcióra super mel et favum stillántem.

Étenim servus tuus erudítur in eis; * in custodiéndis illis retribútio multa.

Erróres quis intéllegit? † Ab occúltis munda me * et a supérbia custódi servum tuum, ne dominétur mei,

Tunc immaculátus ero * et emundábor a delícto máximo.

Sint ut compláceant elóquia oris mei, * et meditátio cordis mei in conspéctu tuo.

Dómine, adiútor meus * et redémptor meus.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant. In sole pósuit tabernáculum suum, et ipse tamquam sponsus procédens de thálamo suo.

Ant.

annotation: 5a;
%%
(c3) E(h)le(h)vá(hoi)mi(g)ni,(e) *(,) por(f)tæ(e) æ(f)ter(d)ná(fh)les,(g) (;) et(h) in(e)tro(f)í(hih)bit(hvGE) rex(fgwhf) gló(d)ri(d)æ.(d) (::) E(h) u(h) o(i) u(g) a(h) e.(f) (::)

Ant. 3. Elevámini, portæ æternáles, et introíbit Rex glóriæ.

Ant. 3.

Psalmus 23 (24)

Domini in templum adventus

Christo apertæ sunt portæ cæli propter carnalem eius assumptionem (S. Irenæus).

Dómini est terra et plenitúdo eius, * orbis terrárum et qui hábitant in eo.

Quia ipse super mária fundávit eum * et super flúmina firmávit eum.

Quis ascéndet in montem Dómini, * aut quis stabit in loco sancto eius?

Innocens mánibus et mundo corde, † qui non levávit ad vana ánimam suam, * nec iurávit in dolum.

Hic accípiet benedictiónem a Dómino * et iustificatiónem a Deo salutári suo.

Hæc est generátio quæréntium eum, * quæréntium fáciem Dei Iacob.

Attóllite, portæ, cápita vestra, † et elevámini, portæ æternáles, * et introíbit rex glóriæ.

Quis est iste rex glóriæ? * Dóminus fortis et potens, Dóminus potens in prœlio.

Attóllite, portæ, cápita vestra, † et elevámini, portæ æternáles, * et introíbit rex glóriæ.

Quis est iste rex glóriæ? * Dóminus virtútum ipse est rex glóriæ.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

annotation: ;
%%
(c3) a/. E(h)le(h)vá(hoi)mi(g)ni,(e) (,) por(f)tæ(e) æ(f)ter(d)ná(fh)les,(g) (;) et(h) in(e)tro(f)í(hih)bit(hvGE) rex(fgwhf) gló(d)ri(d)æ.(d)
(::)

Ant. Elevámini, portæ æternáles, et introíbit Rex glóriæ.

Ant.

annotation: 1g;
%%
(c4) SPE(f)ci(g)ó(edewf)sus(dec) for(fh>)ma(g) *(,) præ(g) fí(gh)li(f)is(e) hó(d)mi(e)num,(c) (;) dif(d)fú(fd)sa(e) est(f) grá(gh)ti(g)a(f) in(f) lá(fg)bi(e)is(fo) tu(d)is.(d) (::)
E(h) u(h) o(g) u(f) a(gh) e.(g) (::)

Ant. 4. Speciósus forma præ fíliis hóminum, diffúsa est grátia in lábiis tuis.

Ant. 4.

Psalmus 44 (45)

Regis nuptiæ

Ecce Sponsus venit; exite obviam ei (Mt 25, 6).

Eructávit cor meum verbum bonum, † dico ego ópera mea regi. * Língua mea cálamus scribæ velóciter scribéntis.

Speciósus forma es præ fíliis hóminum, † diffúsa est grátia in lábiis tuis, * proptérea benedíxit te Deus in ætérnum.

Accíngere gládio tuo super femur tuum, potentíssime, * magnificéntia tua et ornátu tuo.

Et ornátu tuo procéde, currum ascénde * propter veritátem et mansuetúdinem et iustítiam.

Et dóceat te mirabília déxtera tua: † sagíttæ tuæ acútæ pópuli sub te cadent * in corda inimicórum regis.

Sedes tua, Deus, in sǽculum sǽculi; * sceptrum æquitátis sceptrum regni tui.

Dilexísti iustítiam et odísti iniquitátem, † proptérea unxit te Deus, Deus tuus, * óleo lætítiæ præ consórtibus tuis.

Myrrha et áloe et cásia ómnia vestiménta tua; * e dómibus ebúrneis chordæ deléctant te.

Fíliæ regum in pretiósis tuis; * ástitit regína a dextris tuis ornáta auro ex Ophir.

Audi, fília, et vide, † et inclína aurem tuam * et oblivíscere pópulum tuum et domum patris tui;

et concupíscet rex spéciem tuam. * Quóniam ipse est dóminus tuus, et adóra eum.

Fília Tyri cum munéribus; * vultum tuum deprecabúntur dívites plebis.

Gloriósa nimis fília regis intrínsecus, * textúris áureis circumamícta.

In véstibus variegátis adducétur regi; * vírgines post eam, próximæ eius, afferúntur tibi.

Afferúntur in lætítia et exsultatióne, * adducúntur in domum regis.

Pro pátribus tuis erunt tibi fílii; * constítues eos príncipes super omnem terram.

Memor ero nóminis tui * in omni generatióne et generatióne;

proptérea pópuli confitebúntur tibi in ætérnum * et in sǽculum sǽculi.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

annotation: ;
%%
(c4) a/. Spe(f)ci(g)ó(edewf)sus(dec) for(fh>)ma(g) (,) præ(g) fí(gh)li(f)is(e) hó(d)mi(e)num,(c) (;) dif(d)fú(fd)sa(e) est(f) grá(gh)ti(g)a(f) in(f) lá(fg)bi(e)is(fo) tu(d)is.(d)
(::)

Ant. Speciósus forma præ fíliis hóminum, diffúsa est grátia in lábiis tuis.

Ant.

Ant. 5. Suscépimus, Deus, misericórdiam tuam in médio templi tui.

Ant. 5.

Psalmus 47 (48)

Gratiarum actio pro populi salute

Sustulit me in spiritu super montem magnum... et ostendit mihi civitatem sanctam Ierusalem (Ap 21,10).

Magnus Dóminus et laudábilis nimis * in civitáte Dei nostri.

Mons sanctus eius collis speciósus, * exsultátio univérsæ terræ.

Mons Sion, extréma aquilónis, * cívitas regis magni.

Deus in dómibus eius notus * factus est ut refúgium.

Quóniam ecce reges congregáti sunt, * convenérunt in unum.

Ipsi cum vidérunt, sic admiráti sunt, * conturbáti sunt, diffugérunt;

illic tremor apprehéndit eos, * dolóres ut parturiéntis.

In spíritu oriéntis * cónteres naves Tharsis.

Sicut audívimus, sic vídimus in civitáte Dómini virtútum, † in civitáte Dei nostri; * Deus fundávit eam in ætérnum.

Recogitámus, Deus, misericórdiam tuam * in médio templi tui.

Secúndum nomen tuum, Deus, † sic et laus tua in fines terræ; * iustítia plena est déxtera tua.

Lætétur mons Sion, † et exsúltent fíliæ Iudæ * propter iudícia tua.

Circúmdate Sion et complectímini eam, * numeráte turres eius.

Pónite corda vestra in virtúte eius † et percúrrite domos eius, * ut enarrétis in progénie áltera.

Quóniam hic est Deus, Deus noster † in ætérnum et in sǽculum sǽculi; * ipse ducet nos in sǽcula.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant. Suscépimus, Deus, misericórdiam tuam in médio templi tui.

Ant.

Ant. 6. Oriétur in diébus Dómini abundántia pacis, et dominábitur.

Ant. 6.

Psalmus 71 (72)

Regia Messiæ potestaste

Apertis thesauris suis, obtulerunt ei munera, aurum et tus et myrrham (Mt 2, 11).

Deus, iudícium tuum regi da * et iustítiam tuam fílio regis;

iúdicet pópulum tuum in iustítia * et páuperes tuos in iudício.

Afferant montes pacem pópulo, * et colles iustítiam.

Iudicábit páuperes pópuli † et salvos fáciet fílios ínopis * et humiliábit calumniatórem.

Et permanébit cum sole et ante lunam, * in generatióne et generatiónem.

Descéndet sicut plúvia in gramen * et sicut imber írrigans terram.

Florébit in diébus eius iustítia et abundántia pacis, * donec auferátur luna.

Et dominábitur a mari usque ad mare * et a Flúmine usque ad términos orbis terrárum.

Coram illo prócident íncolæ desérti, * et inimíci eius terram lingent.

Reges Tharsis et ínsulæ múnera ófferent, * reges Arabum et Saba dona addúcent.

Et adorábunt eum omnes reges, * omnes gentes sérvient ei.

Quia liberábit ínopem clamántem * et páuperem, cui non erat adiútor.

Parcet páuperi et ínopi * et ánimas páuperum salvas fáciet.

Ex oppressióne et violéntia rédimet ánimas eórum, * et pretiósus erit sanguis eórum coram illo.

Et vivet, et dábitur ei de auro Arábiæ, † et orábunt pro ipso semper; * tota die benedícent ei.

Et erit ubértas fruménti in terra, * in summis móntium fluctuábit;

sicut Líbanus fructus eius * et florébit de civitáte sicut fenum terræ.

Sit nomen eius benedíctum in sǽcula, * ante solem permanébit nomen eius.

Et benedicéntur in ipso omnes tribus terræ, * omnes gentes magnificábunt eum.

Benedíctus Dóminus Deus, Deus Israel, * qui facit mirabília solus.

Et benedíctum nomen maiestátis eius in ætérnum; * et replébitur maiestáte eius omnis terra. Fiat, fiat.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant. Oriétur in diébus Dómini abundántia pacis, et dominábitur.

Ant.

v. In princípio erat Verbum, et Verbum erat apud Deum. r. Et Deus erat Verbum.

Postea benedicat abbas:

Deus Pater omnípotens sit nobis propítius et clemens. r. Amen.

Lectiones

In primo nocturno, utroque anno

De Libro primo Paralipómenon

Lectio I

Cum habitáret David in domo sua, dixit ad Nathan prophétam: " Ecce ego hábito in domo cédrina, arca autem fœderis Dómini sub péllibus est. " Et ait Nathan ad David: " Omnia, quæ in corde tuo sunt, fac; Deus enim tecum est. " Igitur nocte illa factus est sermo Dei ad Nathan dicens: " Vade et lóquere David servo meo: Hæc dicit Dóminus: Non ædificábis tu mihi domum ad habitándum; neque enim mansi in domo ex eo témpore, quo edúxi Israel usque ad hanc diem, sed fui semper migrans de tabernáculo in tabernáculum et de habitatióne in habitatiónem. "

r. Missus est Gábriel ángelus ad Maríam vírginem desponsátam Ioseph, núntians ei verbum; et expavéscit virgo de lúmine: Ne tímeas, María, invenísti grátiam apud Dóminum; * Ecce concípies et páries, et vocábitur Altíssimi Fílius. v. Ave, María, grátia plena, Dóminus tecum. * Ecce.

Lectio II

Ubicúmque ambulábam in omni Israel, numquid locútus sum uni iúdicum Israel, quibus præcéperam ut páscerent pópulum meum, et dixi: Quare non ædificástis mihi domum cédrinam? Nunc ítaque, sic loquéris ad servum meum David: Hæc dicit Dóminus exercítuum: Ego tuli te, cum in páscuis sequeréris gregem, ut esses dux pópuli mei Israel; et fui tecum quocúmque perrexísti, et interféci omnes inimícos tuos coram te fecíque tibi nomen quasi uníus magnórum, qui celebrántur in terra. "

r. Ingréssus ángelus ad Maríam ait: * Ave, María, grátia plena, Dóminus tecum. v. Benedícta tu in muliéribus, et benedíctus fructus ventris tui. * Ave.

Lectio III

Et dedi locum pópulo meo Israel et plantávi eum, ut habitáret in eo, et ultra non commovébitur, nec fílii iniquitátis átterent eos sicut in príncipio et ex diébus quibus dedi iúdices pópulo meo Israel et humiliávi univérsos inimícos tuos. "

r. Ave, María, grátia plena, Dóminus tecum. * Spíritus Sanctus supervéniet in te, et virtus Altíssimi obumbrábit tibi; quod enim ex te nascétur sanctum vocábitur Fílius Dei. v. Quómodo fiet istud, quóniam virum non cognósco? Et respóndens ángelus dixit ei: * Spíritus Sanctus.

Lectio IV

Annúntio ergo tibi quod ædificatúrus sit domum tibi Dóminus. Cumque impléveris dies tuos ut vadas ad patres tuos, suscitábo semen tuum post te, quod erit de fíliis tuis, et stabíliam regnum eius. Ipse ædificábit mihi domum, et firmábo sólium eius usque in ætérnum. Ergo ero ei in patrem, et ipse erit mihi in fílium; et misericórdiam meam non áuferam ab eo, sicut ábstuli ab eo qui ante te fuit. Et státuam eum in domo mea et in regno meo usque in sempitérnum, et thronus eius erit firmíssimus in perpétuum. " Iuxta ómnia verba hæc et iuxta univérsam visiónem istam, sic locútus est Nathan ad David.

r. Súscipe verbum, Virgo María, quod tibi a Dómino per ángelum transmíssum est: concípies per aurem, Deum páries et hóminem, * Ut benedícta dicáris inter omnes mulíeres. v. Ave, María, grátia plena, Dóminus tecum. * Ut. v. Glória Patri. * Ut benedícta.

IN II NOCTURNO

Ant. 7. Véritas de terra orta est, et iustítia de cælo prospéxit.

Ant. 7.

Psalmus 84 (85)

Propinqua est salus nostra

In terram delapso Salvatore nostro, benedixit Deus terram suam (Origene).

Complacuísti tibi, Dómine, in terra tua, * convertísti captivitátem Iacob.

Remisísti iniquitátem plebis tuæ, * operuísti ómnia peccáta eórum.

Contraxísti omnem iram tuam, * revertísti a furóre indignatiónis tuæ.

Convérte nos, Deus, salutáris noster, * et avérte iram tuam a nobis.

Numquid in ætérnum irascéris nobis * aut exténdes iram tuam a generatióne in generatiónem?

Nonne tu convérsus vivificábis nos, * et plebs tua lætábitur in te?

Osténde nobis, Dómine, misericórdiam tuam * et salutáre tuum da nobis.

Audiam, quid loquátur Dóminus Deus, † quóniam loquétur pacem ad plebem suam et sanctos suos * et ad eos, qui convertúntur corde.

Vere prope timéntes eum salutáre ipsíus, * ut inhábitet glória in terra nostra.

Misericórdia et véritas obviavérunt sibi, * iustítia et pax osculátæ sunt.

Véritas de terra orta est, * et iustítia de cælo prospéxit.

Etenim Dóminus dabit benignitátem, * et terra nostra dabit fructum suum.

Iustítia ante eum ambulábit, * et ponet in via gressus suos.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant. Véritas de terra orta est, et iustítia de cælo prospéxit.

Ant.

annotation: 7d;
%%
(c3) HO(ig/ij)mo(i) na(ij)tus(i) est(h)*() in(h) e(gh/ffO1e)a,(e) (;) i(hhO1g)pse(f) fun(gh)dá(i)vit(g) e(h)am(f) Al(e)tís(gh)si(f)mus.(e) (::) E(i) u(i) o(j) u(i) a(h) e.(gi) (::)

Ant. 8. Homo natus est in ea: ipse fundávit eam Altíssimus.

Ant. 8.

Psalmus 86 (87)

Ierusalem omnium gentium mater

Illa quæ sursum est Ierusalem, libera est, quæ est mater nostra (Gal 4, 26).

Fundaménta eius in móntibus sanctis; † díligit Dóminus portas Sion * super ómnia tabernácula Iacob.

Gloriósa dicta sunt de te, * cívitas Dei!

Memor ero Rahab et Babylónis inter sciéntes me; † ecce Philistæa et Tyrus cum Æthiópia: * hi nati sunt illic.

Et de Sion dicétur: «Hic et ille natus est in ea; * et ipse firmávit eam Altíssimus».

Dóminus réferet in librum populórum: * «Hi nati sunt illic».

Et cantant sicut choros ducéntes: * «Omnes fontes mei in te».

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

annotation: ;
%%
(c3) a/. Ho(ig/ij)mo(i) na(ij)tus(i) est(h)() in(h) e(gh/ffO1e)a,(e) (;) i(hhO1g)pse(f) fun(gh)dá(i)vit(g) e(h)am(f) Al(e)tís(gh)si(f)mus.(e)
(::)

Ant. Homo natus est in ea: ipse fundávit eam Altíssimus.

Ant.

Ant. 9. Exsultábunt ómnia ligna silvárum ante fáciem Dómini, quóniam venit.

Ant. 9.

Psalmus 95 (96)

Dominus rex et iudex omnis terræ

Cantabant quasi canticum novum ante sedem in conspectu Agni (Cf. Ap 14, 3).

Cantáte Dómino cánticum novum, * cantáte Dómino, omnis terra.

Cantáte Dómino, benedícite nómini eius, * annuntiáte de die in diem salutáre eius.

Annuntiáte inter gentes glóriam eius, * in ómnibus pópulis mirabília eius.

Quóniam magnus Dóminus et laudábilis nimis, * terríbilis est super omnes deos.

Quóniam omnes dii géntium inánia, * Dóminus autem cælos fecit.

Magnificéntia et pulchritúdo in conspéctu eius, * poténtia et decor in sanctuário eius.

Afférte Dómino, famíliæ populórum, † afférte Dómino glóriam et poténtiam, * afférte Dómino glóriam nóminis eius.

Tóllite hóstias et introíte in átria eius, * adoráte Dóminum in splendóre sancto.

Contremíscite a fácie eius, univérsa terra, * dícite in géntibus: «Dóminus regnavit!».

Etenim corréxit orbem terræ, qui non commovébitur; * iudicábit pópulos in æquitáte.

Læténtur cæli et exsúltet terra, † sonet mare et plenitúdo eius; * gaudébunt campi et ómnia, quæ in eis sunt.

Tunc exsultábunt ómnia ligna silvárum † a fácie Dómini, quia venit, * quóniam venit iudicáre terram.

Iudicábit orbem terræ in iustítia * et pópulos in veritáte sua.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant. Exsultábunt ómnia ligna silvárum ante fáciem Dómini, quóniam venit.

Ant.

annotation: 5a;
%%
(c3) LÆ(h)tá(h)mi(hg)ni(f) *() cum(f>) Ie(e)rú(f)sa(h)lem(hiioh) (;) et(hf) ex(h)sul(i)tá(j)te(i) in(h) e(hoqi)a,(f) (;) om(f)nes(i) qui(h) di(gh)lí(f)gi(e)tis(f) e(f)am,(ed) in(e) æ(ef)tér(d)num.(d) (::) E(h) u(h) o(i) u(g) a(h) e.(f) (::)

Ant. 10. Lætámini cum Ierúsalem, et exsultáte in ea, omnes qui dilígitis eam, in ætérnum.

Ant. 10.

Psalmus 96 (97)

Gloria Domini in iudicio

Hic psalmus salutem mundi significat et fidem omnium gentium in ipsum (S. Athanasius).

Dóminus regnávit! Exsúltet terra, * læténtur ínsulæ multæ.

Nubes et calígo in circúitu eius, * iustítia et iudícium firmaméntum sedis eius.

Ignis ante ipsum præcédet * et inflammábit in circúitu inimícos eius.

Illustrárunt fúlgura eius orbem terræ: * vidit et contrémuit terra.

Montes sicut cera fluxérunt a fácie Dómini, * a fácie Dómini omnis terra.

Annuntiavérunt cæli iustítiam eius, * et vidérunt omnes pópuli glóriam eius.

Confundántur omnes, qui adórant sculptília † et qui gloriántur in simulácris suis. * Adoráte eum, omnes ángeli eius.

Audívit et lætáta est Sion, † et exsultavérunt fíliæ Iudæ * propter iudícia tua, Dómine.

Quóniam tu Dóminus, Altíssimus super omnem terram, * nimis exaltátus es super omnes deos.

Qui dilígitis Dóminum, odíte malum; † custódit ipse ánimas sanctórum suórum, * de manu peccatóris liberábit eos.

Lux orta est iusto, * et rectis corde lætítia.

Lætámini, iusti, in Dómino * et confitémini memóriæ sanctitátis eius.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

annotation: ;
%%
(c3) a/. Læ(h)tá(h)mi(hg)ni(f) () cum(f>) Ie(e)rú(f)sa(h)lem(hiioh) (;) et(hf) ex(h)sul(i)tá(j)te(i) in(h) e(hoqi)a,(f) (;) om(f)nes(i) qui(h) di(gh)lí(f)gi(e)tis(f) e(f)am,(ed) in(e) æ(ef)tér(d)num.(d)
(::)

Ant. Lætámini cum Ierúsalem, et exsultáte in ea, omnes qui dilígitis eam, in ætérnum.

Ant.

annotation: 2*a;
%%
(c3) RO(f)rá(e)te(f) cæ(h)li(h) dé(h)su(ij)per,(i) *(,) et(i) nu(h)bes(i) plu(j)ant(ih~) Ius(i)tum;(i) (;) a(i)pe(f)ri(i)á(h)tur(g) ter(fe~)ra(f) (,) et(e) ger(d)mi(e)net(gxfg) Sal(h>)va(gxg)to(f)rem.(f) (::) E(i) u(h) o(i) u(j) a(h) e.(f) (::)

Ant. 11. Roráte, cæli, désuper, et nubes pluant Iustum; aperiátur terra et gérminet Salvatórem.

Ant. 11.

Psalmus 97 (98)

Dominus victor in iudicio

Hic psalmus priorem Domini adventum significat et fidem omnium gentium (S. Athanasius).

Cantáte Dómino cánticum novum, * quia mirabília fecit.

Salvávit sibi déxtera eius, * et bráchium sanctum eius.

Notum fecit Dóminus salutáre suum, * in conspéctu géntium revelávit iustítiam suam.

Recordátus est misericórdiæ suæ * et veritátis suæ dómui Israel.

Vidérunt omnes términi terræ * salutáre Dei nostri.

Iubiláte Deo, omnis terra, * erúmpite, exsultáte et psállite.

Psállite Dómino in cíthara, * in cíthara et voce psalmi;

in tubis ductílibus et voce tubæ córneæ, * iubiláte in conspéctu regis Dómini.

Sonet mare et plenitúdo eius, * orbis terrárum, et qui hábitant in eo.

Flúmina plaudent manu, † simul montes exsultábunt a conspéctu Dómini, * quóniam venit iudicáre terram.

Iudicábit orbem terrárum in iustítia * et pópulos in æquitáte.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

annotation: ;
%%
(c3) a/. Ro(f)rá(e)te(f) cæ(h)li(h) dé(h)su(ij)per,(i) (,) et(i) nu(h)bes(i) plu(j)ant(ih~) Ius(i)tum;(i) (;) a(i)pe(f)ri(i)á(h)tur(g) ter(fe~)ra(f) (,) et(e) ger(d)mi(e)net(gxfg) Sal(h>)va(gxg)to(f)rem.(f)
(::)

Ant. Roráte, cæli, désuper, et nubes pluant Iustum; aperiátur terra et gérminet Salvatórem.

Ant.

annotation: 6f;
%%
(c4) EX(h)al(hg)tá(h)te(gf) *() Dó(ixhi)mi(h)num(gf) De(g)um(h) no(fe)strum,(c.) (;) et(d) ad(c')o(d)rá(ffg)te(f') in(f) mon(f)te(fe) san(g)cto(ghg) e(f.)ius.(f.) (::) E(h) u(h) o(f) u(gh) a(g) e.(f.) (::)

Ant. 12. Exaltáte Dóminum Deum nostrum et adoráte ad montem sanctum eius.

Ant. 12.

Psalmus 98 (99)

Sanctus Dominus Deus noster

Tu es super Cherubim, qui malum statum terræ commutasti, cum ad nostram similitudinem factus es (S. Athanasius).

Dóminus regnávit! Commoveántur pópuli; * sedet super chérubim, moveátur terra.

Dóminus in Sion magnus * et excélsus super omnes pópulos.

Confiteántur nómini tuo magno et terríbili, * quóniam sanctum est.

Rex potens iudícium díligit: † tu statuísti, quæ recta sunt, * iudícium et iustítiam in Iacob tu fecísti.

Exaltáte Dóminum Deum nostrum † et adoráte ad scabéllum pedum eius, * quóniam sanctus est.

Móyses et Aaron in sacerdótibus eius * et Sámuel inter eos, qui ínvocant nomen eius.

Invocábant Dóminum, et ipse exaudiébat eos, * in colúmna nubis loquebátur ad eos.

Custodiébant testimónia eius * et præcéptum, quod dedit illis.

Dómine Deus noster, tu exaudiébas eos; † Deus, tu propítius fuísti eis, * ulcíscens autem adinventiónes eórum.

Exaltáte Dóminum Deum nostrum † et adoráte ad montem sanctum eius, * quóniam sanctus Dóminus Deus noster.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

annotation: ;
%%
(c4) a/. Ex(h)al(hg)tá(h)te(gf) () Dó(ixhi)mi(h)num(gf) De(g)um(h) no(fe)strum,(c.) (;) et(d) ad(c')o(d)rá(ffg)te(f') in(f) mon(f)te(fe) san(g)cto(ghg) e(f.)ius.(f.)
(::)

Ant. Exaltáte Dóminum Deum nostrum et adoráte ad montem sanctum eius.

Ant.

v. Vídimus glóriam eius, glóriam quasi Unigéniti a Patre. r. Plenum grátiæ et veritátis.

Postea benedicat abbas:

Christus perpétuæ det nobis gáudia vitæ. r. Amen.

Lectiones

In secundo nocturno, anno II

Ex Oratiónibus sancti Andréæ Creténsis epíscopi (Orat. 5 in Annunt.: PG 97, 882-883)

Lectio I

Advenit hódie gáudium universórum, prístinas nobis diras díluens. Advenit qui ubíque est, ut gáudio ómnia ímpleat. Qua porro ratióne ádvenit? Nullo certe satellítio stipátus; non secum ducens angelórum exércitum; non suam iactans expeditiónem, sed quiéte ac submísse; ita agens, quo láteat príncipem tenebrárum; quo prudénti arte illaqueáto serpénte Assyrióque dracóne, illa nempe astútia ac génio, qui humánam omnem ingenuitátem suæ subíecerat servitúti, decépto, spólia rápiat.

r. María, ut audívit, turbáta est in sermóne ángeli, * Et cogitábat qualis esset ista salutátio. v. Ne tímeas, María, invenísti enim grátiam apud Deum. * Et cogitábat.

Lectio II

Nimírum, non ferénte imménsa eius in nos misericórdia, tantum opus, hóminem dico deperíre cuius grátia cælos testudinário velut ópere inflexísset, terram fundásset, áerem diffudísset, explicásset mare, ac natúram omnem obtútui obiéctam fabricátus esset. Proptérea Deus in terra, Deus e cælo, Deus inter hómines, gestátus Deus Vírginis útero, quem nullus usquam locus cáperet.

r. Quómodo fiet istud? respóndit María, quia virum non cognósco. Angelus ad hæc: * Spíritus Sanctus supervéniet in te, et virtus Altíssimi obumbrábit tibi.v. Ideóque quod nascétur ex te sanctum vocábitur Fílius Dei. * Spíritus Sanctus.

Lectio III

Hinc humána natúra gáudii prælúdia pércipit, ac prima capit deitátis consórtia. Hinc ináni spécie plúrimum ludéntibus ac fallácibus reséctis abdicatísque suis illis peccáti divítiis, creatóri ut sponsa ornátur. Hinc prima illa nostra creátio fictióque, fictióne nova recreátur, mundúsque veterátus contráctam peccáto vetustátem éxuit. Enimvéro lætétur cælum désuper, et nubes spargant iustítiam. Stillent montes dulcédinem et colles exsultatiónem; quóniam misértus est Dóminus pópuli sui.

r. Dixit autem María ad ángelum: Ecce ancílla Dómini, * Fiat mihi secúndum verbum tuum. v. Spíritus Sanctus supervéniet in te, et virtus Altíssimi obumbrábit tibi. * Fiat.

Lectio IV

Hodie enim maniféstum effícitur sacraméntum a sæculis abscónditum; omniáque páriter in Christo velut cápite repetúntur ac instaurántur. Hódie creátrix universórum, supréma auctoritáte decérnens poténtia, præconcéptum olim creatiónis rerum consílium ad finem perdúcit, illud in nos a princípio excogitátum malórum auctóri submotúra consílium. Quámobrem tripúdiant ángeli, congáudent hómines, universúsque simul mundus instaurátus, ad seípsum redit. Quæ mens, vel lingua hæc possit cápere? Tantum abest ut potúerit sermo éloqui, vel aures suscípere.

r. Beátam me dicent omnes generatiónes, quia fecit mihi Dóminus magna, qui potens est, * Et sanctum nomen eius. v. Et misericórdia eius a progénie in progénies timéntibus eum. * Et sanctum. v. Glória Patri. * Et sanctum.

IN III NOCTURNO

Ant. 13. Gaude et lætáre, fília Sion, quia ecce ego vénio, et habitábo in médio tui, dicit Dóminus.

Ant. 13.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Canticum (Is 26, 1-4. 7-9. 12)

Hymnus post victoriam de hostibus

Civitas sancta Ierusalem habebat murum magnum et altum, habentem portas duodecim (Cf. Apc 21, 12).

Urbs fortis nobis in salútem; * pósuit muros et antemurále.

Aperíte portas, et ingrediátur gens iusta, * quæ servat fidem.

Propósitum eius est firmum; * servábis pacem, quia in te sperávit.

Speráte in Dóminum in sǽculis ætérnis, * Dóminus est petra ætérna.

Sémita iusti recta est; * rectum callem iusti complánas.

Et in sémita iudiciórum tuórum, Dómine, sperávimus in te; * ad nomen tuum et ad memoriále tuum desidérium ánimæ.

Anima mea desíderat te in nocte, * sed et spíritu meo in præcórdiis meis te quæro.

Cum resplendúerint iudícia tua in terra, * iustítiam discent habitatóres orbis.

Dómine, dabis pacem nobis; * ómnia enim ópera nostra operátus es nobis.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Canticum (Is 66, 10-14a)

Consolatio et gaudium in civitate sancta

Illa, quæ sursum est Ierusalem, libera est, quæ est mater nostra (Gal 4, 26).

Lætámini cum Ierúsalem et exsultáte in ea, * omnes, qui dilígitis eam;

Gaudéte cum ea gáudio, * univérsi, qui lugebátis super eam,

ut sugátis et repleámini * ab úbere consolatiónis eius,

ut mulgeátis et delíciis affluátis * ex ubéribus glóriæ eius.

Quia hæc dicit Dóminus: † «Ecce ego dírigam ad eam quasi flúvium pacem, * et quasi torréntem inundántem glóriam géntium.

Sugétis, in ulnis portabímini, * et super génua blandiéntur vobis.

Quómodo si quem mater consolátur, † ita ego consolábor vos; * et in Ierúsalem consolabímini.

Vidébitis, et gaudébit cor vestrum, * et ossa vestra quasi herba germinábunt».

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant. Gaude et lætáre, fília Sion, quia ecce ego vénio, et habitábo in médio tui, dicit Dóminus.

Ant.

v. Verbum caro factum est. r. Et habitávit in nobis.

Postea benedicat abbas:

Ignem sui amóris accéndat Deus in córdibus nostris. r. Amen.

Lectiones

In tertio nocturno, anno A

Léctio sancti Evangélii secúndum Lucam

In illo témpore: Missus est ángelus Gábriel a Deo in civitátem Galilææ, cui nomen Názareth, ad vírginem desponsátam viro, cui nomen erat Ioseph de domo David, et nomen vírginis María. Et réliqua.

Ex Sermónibus sancti Petri Chrysólogi epíscopi (Sermo 142, 1-4: CCL 24, 863-864)

Lectio I

Audístis, hódie, fratres caríssimi, ángelum cum mulíere de hóminis reparatióne tractántem. Audístis agi, ut homo cúrsibus eísdem quibus dilápsus fúerat ad mortem, redíret ad vitam. Agit, agit cum María ángelus de salúte, quia cum Eva ángelus égerat de ruína. Audístis ángelum de carnis nostræ limo templum divínæ maiestátis arte ineffábili construéntem. Audístis in terra Deum, in cælis hóminem sacraménto incomprehensíbili collocári. Audístis inaudíta ratióne in uno córpore Deum hominémque miscéri.

r. Descéndit de cælis Deus verus, a Patre génitus, introívit in úterum Vírginis, nobis ut apparéret visíbilis, indútus carne humána protoparénte édita. * Et exívit per clausam portam Deus et homo, lux et vita, Cónditor mundi. v. Tamquam sponsus Dóminus procédens de thálamo suo. * Et exívit.

Lectio II

Audístis frágilem nostræ carnis natúram ad portándam totam deitátis glóriam angélica exhortatióne roborári. Dénique ne tanto póndere cæléstis fábricæ in María, subtílis nostri córporis aréna succúmberet, et in Vírgine tótius géneris humáni portatúra fructum virga ténuis frangerétur, fugatúra metum vox ángeli mox præcéssit, dicens: Ne tímeas, María.

r. Confirmátum est cor Vírginis, in quo, divína mystéria angelo narránte, concépit. Te, formam præ fíliis hóminum, castis suscépit viscéribus, * Et benedícta in ætérnum, Deum nobis prótulit et hóminem. v. Domus pudíci péctoris templum repénte fit Dei ; intácta nésciens virum, verbo concépit Fílium. * Et benedícta.

Lectio III

Ne tímeas, María, invenísti enim grátiam. Verum est, quia qui invénit grátiam, nescit timére. Invenísti grátiam. Apud quem? Apud Deum. Beáta quæ inter hómines audíre sola méruit præ ómnibus: Invenísti grátiam. Quantam? Quantam supérius díxerat: plenam. Et vere plenam quæ largo imbre totam fúnderet et infúnderet creatúram: Invenísti enim grátiam apud Deum.

r. Sancta et immaculáta virgínitas, quibus te láudibus réferam néscio, * Quia quem cæli cápere non póterant, tuo grémio contulísti. v. Benedícta tu in muliéribus, et benedíctus fructus ventris tui. * Quia.

Lectio IV

Hæc cum dicit, et ipse ángelus mirátur, aut féminam tantum, aut omnes hómines vitam meruísse per féminam: stupet ángelus totum Deum veníre intra virginális úteri angústias, cui tota simul angústa est creatúra. Hinc est quod remorátur ángelus, hinc est quod Vírginem vocat de mérito, de grátia compéllat, vix causam prodit audiénti, sane ut sensum promóveat, vix longa trepidatióne compónit. Æstimáte, fratres, qua reveréntia, quo tremóre nos tanto interésse déceat et convéniat sacraménto, quando ipse ángelus non sine metu metum díscutit audiéntis: Ecce concípies in útero.

r. Congratulámini mihi, omnes qui dilígitis Dóminum, quia cum essem párvula plácui Altíssimo, * Et de meis viscéribus génui Deum et hóminem. v. Beátam me dicent omnes generatiónes, quia ancíllam húmilem respéxit Deus. * Et. v. Glória Patri. * Et.

Hymnus

annotation: 3;
%%
(c4) TE(e) De(gh)um(h) lau(hg~)dá(hi)mus :(h.) *(;) te(e) Dó(g)mi(h)num(h) con(g)fi(hi)té(ivHG)mur.(g.) (::) Te(gi) æ(i)tér(j)num(i) Pa(hi)trem(h.) (;) o(e)mnis(g) ter(h)ra(h) ve(g)ne(hi)rá(ivHG)tur.(g.) (::) Ti(gi)bi(i) o(j)mnes(ih) An(i)ge(hg)li,(h.) (;) ti(e)bi(g) Cæ(h)li(h) et(h) u(h)ni(h)vér(h)sæ(h) Po(g)te(hi)stá(ivHG)tes :(g.) (::) Ti(gi)bi(i) Ché(j)ru(i)bim(h) et(h) Sé(i)ra(hg)phim(h.) (;) in(e)ces(gh)sá(h)bi(h)li(h) vo(h)ce(g) pro(hi)clá(ivHG)mant :(g.) (::) San(g_0hi)ctus :(h.) (::) San(g_0hi)ctus :(h.) (::) San(g_0hi)ctus(h.) (,) Dó(i)mi(h)nus(h) De(g)us(hi) Sá(i)ba(hg)oth.(g.) (::) Ple(gi)ni(i) sunt(i) cæ(j)li(i) et(h) ter(hi)ra(h.) (;) ma(e)ies(gh)tá(h)tis(h) gló(h)ri(g)æ(hi) tu(ivHG)æ.(g.) (::) Te(gi) glo(j)ri(i)ó(hi)sus(h.) (;) A(h)po(h)sto(h)ló(g)rum(hi) cho(ivHG)rus :(g.) (::) Te(gi) Pro(j)phe(i)tá(hi)rum(h.) (;) lau(h)dá(h)bi(g)lis(hi) nú(i)me(hg)rus :(g.) (::) Te(gi) Már(j)ty(i)rum(h) can(h)di(h)dá(hi)tus(h.) (;) lau(h)dat(g) ex(hi)ér(i)ci(hg)tus.(g.) (::) Te(gi) per(j) or(i)bem(h) ter(h)rá(hi)rum(h.) (;) san(e)cta(gh) con(h)fi(h)té(h)tur(g) Ec(hi)clé(i)si(hg)a :(g.) (::) Pa(g_0hi)trem(h.) (,) im(h)mén(h)sæ(h) ma(g)ies(hi)tá(ivHG)tis ;(g.) (::) Ve(gi)ne(i)rán(j)dum(i) tu(h)um(h) ve(hi)rum,(h.) (;) et(h) ú(h)ni(g)cum(hi) Fí(i)li(hg)um ;(g.) (::) San(g_0hi)ctum(h) quo(hi)que(h.) (,) Pa(h)rá(h)cli(g)tum(hi) Spí(i)ri(hg)tum.(g.) (::) Tu(gh) Rex(h) gló(hg)ri(h)æ,(hi) Chri(gg)ste.(e.) (::) Tu(e) Pa(gh)tris(h.) (,) sem(h)pi(h)tér(hg)nus(h) es(hi) Fí(g)li(g)us.(e.) (::) Tu(e) ad(gh) li(h)be(h)rán(h)dum(h) su(h)scep(h)tú(g)rus(h) hó(i)mi(hg)nem,(h.) (;) non(e) hor(g)ru(h)í(h)sti(h) Vír(hg)gi(h)nis(hi) ú(g)te(g)rum.(e.) (::) Tu(e) de(g)ví(h)cto(h) mor(h)tis(g) a(h)cú(i)le(hg)o,(h.) (;) a(e)pe(g)ru(h)í(h)sti(h) cre(h)dén(i)ti(h)bus(h.) (,) re(hg)gna(h) cæ(hi)ló(gg)rum.(e.) (::) Tu(e) ad(gh) déx(h)te(h)ram(h) De(g)i(h) se(i)des,(h.) (;) in(h) gló(hg)ri(h)a(hi) Pa(gg)tris.(e.) (::) Iu(gh)dex(h) cré(i)de(h)ris(h.) (;) es(hg)se(h) ven(hi)tú(gg)rus.(e.) (::) Te(e) er(g)go(h) quǽ(h)su(h)mus,(h'_) tu(h)is(h) fá(h)mu(g)lis(h) súb(i)ve(hg)ni,(h.) (;) quos(e) pre(g)ti(h)ó(h)so(h) sán(i)gui(h)ne(hg) re(h)de(hi)mí(gg)sti.(e.) (::) Æ(e)tér(fe)na(df) fac(evDC.) (;) cum(c) San(e)ctis(f) tu(g)is(g_') (,) in(g) gló(g)ri(g)a(g) nu(h)me(f)rá(gvFE)ri.(e.) (::) Sal(c)vum(de) fac(e) pó(e)pu(e)lum(e) tu(e)um(f) Dó(d)mi(f)ne,(evDC.) (;) et(c) bé(de)ne(e)dic(e) he(e)re(fe)di(d)tá(f)ti(gh) tu(gvFE)æ.(e.) (::) Et(e) re(fe)ge(d) e(f)os,(evDC.) (;) et(c) ex(de)tól(fe)le(d) il(g)los(g'_) (,) us(g)que(g) in(h) æ(f)tér(gvFE)num.(e.) (::) Per(e) sín(g)gu(h)los(h) di(hi)es,(h.) (;) be(h)ne(hg)dí(h)ci(hi)mus(gg) te.(e.) (::) Et(e) lau(g)dá(h)mus(h) no(h)men(h) tu(h)um(g) in(h) sǽ(i)cu(hg)lum,(h.) (;) et(h) in(h) sǽ(hg)cu(h)lum(hi) sǽ(g)cu(g)li.(e.) (::) Di(e)gná(gh)re(h) Dó(h)mi(h)ne(h) di(g)e(h) i(i)sto(h.) (;) si(e)ne(g) pec(h)cá(h)to(h) nos(hg) cu(h)sto(hi)dí(gg)re.(e.) (::) Mi(e)se(g)ré(h)re(h) no(g)stri(h) Dó(i)mi(hg)ne,(h.) (;) mi(h)se(hg)ré(h)re(hi) no(gg)stri.(e.) (::) Fi(e)at(g) mi(h)se(h)ri(h)cór(h)di(h)a(h) tu(h)a(h) Dó(h)mi(g)ne(h) su(i)per(hg) nos,(h.) (;) que(e)mád(g)mo(h)dum(h) spe(h)rá(hg)vi(h)mus(hi) in(gg) te.(e.) (::) In(c) te(de) Dó(fe)mi(d)ne(f) spe(gh)rá(gf/gf)vi :(ed..) (;) non(c) con(de)fún(fe)dar(d) in(f) æ(gh)tér(gfgvF~E~)num.(e.) (::)

Te Deum laudámus : te Dóminum confitémur.

Te ætérnum Patrem, omnis terra venerátur.

Tibi omnes ángeli, tibi cæli et univérsæ potestátes :

tibi chérubim et séraphim, incessábili voce proclámant: "Sanctus, Sanctus, Sanctus Dóminus Deus Sábaoth.

Pleni sunt cæli et terra maiestátis glóriæ tuæ."

Te gloriósus Apostolórum chorus, te prophetárum laudábilis númerus, te mártyrum candidátus laudat exércitus.

Te per orbem terrárum sancta confitétur Ecclésia, Patrem imménsæ maiestátis;

venerandum tuum verum et unicum Filium;

Sanctum quoque Paráclitum Spíritum.

Tu rex glóriæ, Christe.

Tu Patris sempitérnus es Fílius. Tu, ad liberándum susceptúrus hóminem,

non horruísti Vírginis úterum.

Tu, devícto mortis acúleo,

aperuísti credéntibus regna cælórum.

Tu ad déxteram Dei sedes, in glória Patris.

Iudex créderis esse ventúrus.

Te ergo quǽsumus, tuis fámulis subvéni, quos pretióso sánguine redemísti.

Ætérna fac cum sanctis tuis in glória numerári.

¶ Salvum fac pópulum tuum, Dómine, et bénedic hereditáti tuæ.

Et rege eos, et extólle illos usque in ætérnum.

Per síngulos dies benedícimus te; et laudámus nomen tuum in sǽculum, et in sǽculum sǽculi.

Dignáre, Dómine, die isto sine peccáto nos custodíre.

Miserére nostri, Dómine, miserére nostri.

Fiat misericórdia tua, Dómine, super nos, quemádmodum sperávimus in te.

In te, Dómine, sperávi: non confúndar in ætérnum.

¶ Hæc ultima pars hymni ad libitum omitti potest.

Deinde abbas cantat evangelium de dominica currente, in cuius fine omnes respondent :

r. Amen

Léctio sancti Evangélii secúndum Lucam (1,26-38)

In illo témpore: Missus est ángelus Gábriel a Deo in civitátem Galilǽæ, cui nomen Názareth, ad vírginem desponsátam viro, cui nomen erat Ióseph de domo David, et nomen vírginis María. Et ingréssus ad eam dixit: “Ave, grátia plena, Dóminus tecum.” Ipsa autem turbáta est in sermóne eíus et cogitábat qualis esset ista salutátio. Et ait ángelus ei: “Ne tímeas, María; invenísti enim grátiam apud Deum. Et ecce concípies in útero et páries fílium et vocábis nomen eíus Iésum. Hic erit magnus et Fílius Altíssimi vocábitur, et dabit illi Dóminus Deus sedem David patris eíus, et regnábit super domum Iácob in ætérnum, et regni eíus non erit finis.” Dixit autem María ad ángelum: “Quómodo fiet istud, quóniam virum non cognósco?” Et respóndens ángelus dixit ei: “Spíritus Sanctus supervéniet in te, et virtus Altíssimi obumbrábit tibi: ideóque et quod nascétur sanctum, vocábitur Fílius Dei. Et ecce Elísabeth cognáta tua et ipsa concépit fílium in senécta sua, et hic mensis est sextus illi, quæ vocátur stérilis, quia non erit impossíbile apud Deum omne verbum.” Dixit autem María: “Ecce ancílla Dómini; fiat mihi secúndum verbum tuum.” Et discéssit ab illa ángelus.

Hymnus

annotation: 2;
%%
(c4) TE(a) de(c)cet(de) laus,(evDCdde.) *(,) te(e) de(eg)cet(fe) hy(de)mnus,(e.) (;) ti(dh)bi(h) gló(hj)ri(g)a(g'_[oh:h]) (,) De(g)o(e') Pa(f)tri(g') et(e) Fí(f')li(e)o,(d'_) (,) cum(e) San(eg)cto(fe) Spí(d')ri(c)tu,(d.) (;) in(hjh___) saé(g')cu(f)la(e_[oh:h][ll:1]d) sae(c)cu(d)ló(e_[uh:l]fED.c!dw!e_[uh:l]f)rum.(e[ll:1]d..) (;) A(a_c[ull:0]!d!ewfED)men.(cd..) (::)

Te decet laus, * te decet hymnus. Tibi glória Deo Patri et Fílio, cum Sancto Spíritu, in sǽcula sæculórum. Amen.

Oratio diei cum conclusione longiori.

Orémus.

Deus, qui Verbum tuum in útero Vírginis Maríæ veritátem carnis humánæ suscípere voluísti, † concéde, quǽsumus, ut, qui Redemptórem nostrum Deum et hóminem confitémur, * ipsíus étiam divínæ natúræ mereámur esse consórtes. Per Dóminum.

annotation: ;
%%
(f3) BE(f)ne(fe)di(ffvEC)cá(ef)mus(f) (,)Dó(fh!ijjvjvIGF!gwhGF)mi(fef)no.(f) r/.(::) De(fe/ffvECef)o(f) (,) grá(fh!ijjvjvIGF!gwhGF)ti(fef)as.(f) (::)

v. Benedicámus Dómino. r. Deo grátias.

v. Divínum auxílium máneat semper nobíscum. r. Et cum frátribus nostris abséntibus. Amen.