v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Hymnus
Vexílla regis pródeunt, fulget crucis mystérium, quo carne carnis cónditor suspénsus est patíbulo;
Quo, vulnerátus ínsuper mucróne diro lánceæ, ut nos laváret crímine, manávit unda et sánguine.
Arbor decóra et fúlgida, ornáta regis púrpura, elécta digno stípite tam sancta membra tángere!
Beáta, cuius brácchiis sæcli pepéndit prétium; statéra facta est córporis prædam tulítque tártari.
Salve, ara, salve, víctima, de passiónis glória, qua Vita mortem pértulit et morte vitam réddidit!
O crux, ave, spes única! hoc passiónis témpore, piis adáuge grátiam reísque dele crímina.
Te, fons salútis, Trínitas, colláudet omnis spíritus; quos per crucis mystérium salvas, fove per sǽcula. Amen.
Ant. 1. Clamávi ad te, et sanásti me, Dómine; in ætérnum confitébor tibi.
Ant. 1.
Psalmus 29 (30)
Gratiarum actio pro liberatione a morte
Christus post resurrectionem gloriosam Patri gratias agit (Cassiodorus).
Exaltábo te, Dómine, quóniam extraxísti me, * nec delectásti inimícos meos super me.
Dómine Deus meus, clamávi ad te, * et sanásti me.
Dómine, eduxísti ab inférno ánimam meam, * vivificásti me, ut non descénderem in lacum.
Psállite Dómino, sancti eius, * et confitémini memóriæ sanctitátis eius,
quóniam ad moméntum indignátio eius * et per vitam volúntas eius.
Ad vésperum demorátur fletus, * ad matutínum lætítia.
Ego autem dixi in securitáte mea: * «Non movébor in ætérnum».
Dómine, in voluntáte tua * præstitísti decóri meo virtútem;
avertísti fáciem tuam a me, * et factus sum conturbátus.
Ad te, Dómine, clamábam * et ad Deum meum deprecábar.
Quæ utílitas in sánguine meo, * dum descéndo in corruptiónem?
Numquid confitébitur tibi pulvis * aut annuntiábit veritátem tuam?
Audívit Dóminus et misértus est mei, * Dóminus factus est adiútor meus.
Convertísti planctum meum in choros mihi, * conscidísti saccum meum et accinxísti me lætítia,
ut cantet tibi glória mea et non táceat. * Dómine Deus meus, in ætérnum confitébor tibi.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Clamávi ad te, et sanásti me, Dómine; in ætérnum confitébor tibi.
Ant.
Ant. 2. Beátus vir, cui non imputávit Dóminus peccátum.
Ant. 2.
Psalmus 31 (32)
Beatus, cui remissa est iniquitas
David dicit beatitudinem hominis, cui Deus reputat iustitiam sine operibus (Rom 4, 6).
Beátus, cui remíssa est iníquitas * et obtéctum est peccátum.
Beátus vir, cui non imputávit Dóminus delíctum, * nec est in spíritu eius dolus.
Quóniam tácui, inveteravérunt ossa mea, * dum rugírem tota die.
Quóniam die ac nocte graváta est super me manus tua, * immutátus est vigor meus in ardóribus æstátis.
Peccátum meum cógnitum tibi feci * et delíctum meum non abscóndi.
Dixi: «Confitébor advérsum me iniquitátem meam Dómino». * Et tu remisísti impietátem peccáti mei.
Propter hoc orábit ad te omnis sanctus * in témpore opportúno.
Et in dilúvio aquárum multárum * ad eum non approximábunt.
Tu es refúgium meum, a tribulatióne conservábis me; * exsultatiónibus salútis circúmdabis me.
Intelléctum tibi dabo et ínstruam te in via, qua gradiéris; * firmábo super te óculos meos.
Nolíte fíeri sicut equus et mulus, * quibus non est intelléctus;
in camo et freno si accédis ad constringéndum, * non appróximant ad te.
Multi dolóres ímpii, * sperántem autem in Dómino misericórdia circúmdabit.
Lætámini in Dómino et exsultáte, iusti, * et gloriámini, omnes recti corde
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Beátus vir, cui non imputávit Dóminus peccátum.
Ant.
Ant. 3. Dedit ei Dóminus potestátem et honórem et regnum, et omnes pópuli ipsi sérvient.
Ant. 3.
Canticum (Ap 11, 17-18; 12, 10 b-12 a)
De iudicio Dei
Grátias ágimus tibi, * Dómine Deus omnípotens,
qui es et qui eras, * quia accepísti virtútem tuam magnam et regnásti.
Et irátæ sunt gentes, * et advénit ira tua, et tempus mortuórum iudicári,
et réddere mercédem servis tuis prophétis et sanctis * et timéntibus nomen tuum, pusíllis et magnis.
Nunc facta est salus et virtus et regnum Dei nostri * et potéstas Christi eius,
quia proiéctus est accusátor fratrum nostrórum, * qui accusábat illos ante conspéctum Dei nostri die ac nocte.
Et ipsi vicérunt illum propter sánguinem Agni * et propter verbum testimónii sui;
et non dilexérunt ánimam suam * usque ad mortem.
Proptérea lætámini, cæli * et qui habitátis in eis.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Dedit ei Dóminus potestátem et honórem et regnum, et omnes pópuli ipsi sérvient.
Ant.
Lectio brevis (Hebr 13, 12-15)
Iesus, ut sanctificáret per suum sánguinem pópulum, extra portam passus est. Exeámus ígitur ad eum extra castra, impropérium eius portántes; non enim habémus hic manéntem civitátem, sed futúram inquírimus. Per ipsum ergo offerámus hóstiam laudis semper Deo, id est fructum labiórum confiténtium nómini eius.
Responsorium breve
r. Ego dixi: Dómine, * Miserére mei. Ego. v. Sana ánimam meam, quia peccávi tibi. * Miserére mei. Glória Patri. Ego.
Ant. Quinquagínta annos nondum habes et Abraham vidísti? Amen dico vobis, ántequam Abraham fíeret, ego sum.
Ant.
Canticum Evangelicum (Lc 1, 46-55)
Exultatio animæ in Domino
Magníficat ✠ * ánima mea Dóminum,
et exsultávit spíritus meus * in Deo salvatóre meo,
quia respéxit humilitátem ancíllæ suæ. * Ecce enim ex hoc beátam me dicent omnes generationes,
quia fecit mihi magna, qui potens est, * et sanctum nomen eius,
et misericórdia eius in progénies et progénies * timéntibus eum.
Fecit poténtiam in bráchio suo, * dispérsit supérbos mente cordis sui;
depósuit poténtes de sede * et exaltávit húmiles;
esuriéntes implévit bonis * et dívites dimísit inánes.
Suscépit Israel púerum suum, * recordátus misericórdiæ,
sicut locútus est ad patres nostros, * Abraham et sémini eius in sǽcula.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Quinquagínta annos nondum habes et Abraham vidísti? Amen dico vobis, ántequam Abraham fíeret, ego sum.
Ant.
Preces
A Christo Dómino, qui nobis dedit mandátum novum mútuæ dilectiónis, flagitémus:
Caritátem plebis tuæ, Dómine, adáuge.
Magíster bone, doce nos in frátribus temetípsum dilígere,
— atque in iis benefácere tibi.
Qui in cruce pro carnifícibus tuis véniam a Patre impetrásti,
— da nobis inimícos dilígere et pro persequéntibus nos oráre.
Per mystérium córporis et sánguinis tui, amórem, virtútem et fidúciam nostram adáuge;
— débiles corróbora, mæstos consoláre, spem agonizántibus infúnde.
Lux mundi, qui cæco nato post ablutiónem lumen vidére tribuísti,
— catechúmenos per lavácrum aquæ et verbo vitæ illúmina.
Defúnctos sátia dilectióne tua ætérna,
— nosque inter eléctos tuos connúmera.
Pater noster
Pater noster, qui es in cælis:
sanctificétur nomen tuum;
advéniat regnum tuum;
fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra.
Panem nostrum cotidiánum da nobis hódie;
et dimítte nobis débita nostra,
sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris;
et ne nos indúcas in tentatiónem;
sed líbera nos a malo.
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
Adésto, Dómine, supplícibus tuis, et spem suam in tua misericórdia collocántes tuére propítius, † ut, a peccatórum labe mundáti, * in sancta conversatióne permáneant, et promissiónis tuæ perficiántur herédes. Per Dóminum.
Dóminus vobíscum.
r. Et cum spíritu tuo.
Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
r. Amen.
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
v. Ite in pace. r. Deo grátias.
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
