v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Hymnus
Celsæ salútis gáudia mundus fidélis iúbilet: Iesus, redémptor ómnium, mortis perémit príncipem.
Palmæ et olívæ súrculos cœtus viándo déferens, «Hosánna David fílio» claris frequéntat vócibus.
Nos ergo summo príncipi currámus omnes óbviam; melos canéntes glóriæ, palmas gerámus gáudii.
Cursúsque nostros lúbricos donis beátis súblevet, grates ut omni témpore ipsi ferámus débitas.
Deo Patri sit glória eiúsque soli Fílio cum Spíritu Paráclito in sempitérna sǽcula. Amen.
Ant. Sicut novit me Pater, et ego agnósco Patrem et ánimam meam pono pro óvibus meis.
Ant.
Psalmus 118 (119), 25-32
IV (Daleth)
Adhæsit púlveri ánima mea; * vivífica me secúndum verbum tuum.
Vias meas enuntiávi, et exaudísti me; * doce me iustificatiónes tuas.
Viam mandatórum tuórum fac me intellégere, * et exercébor in mirabílibus tuis.
Lacrimáta est ánima mea præ mæróre; * érige me secúndum verbum tuum.
Viam mendácii avérte a me * et legem tuam da mihi benígne.
Viam veritátis elégi, * iudícia tua propósui mihi.
Adhæsi testimóniis tuis, Dómine; * noli me confúndere.
Viam mandatórum tuórum curram, * quia dilatásti cor meum.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Psalmus 25 (26)
Innocentis fiducia et oratio
Elegit nos Deus in Christo, ut essemus sancti et immaculati (Eph 1, 4).
Iúdica me, Dómine, † quóniam ego in innocéntia mea ingréssus sum * et in Dómino sperans non infirmábor.
Proba me, Dómine, et tenta me; * ure renes meos et cor meum.
Quóniam misericórdia tua ante óculos meos est, * et ambulávi in veritáte tua.
Non sedi cum viris vanitátis * et cum occúlte agéntibus non introíbo.
Odívi ecclésiam malignántium * et cum ímpiis non sedébo.
Lavábo in innocéntia manus meas * et circúmdabo altáre tuum, Dómine,
ut audítas fáciam voces laudis * et enárrem univérsa mirabília tua.
Dómine, diléxi habitáculum domus tuæ * et locum habitatiónis glóriæ tuæ.
Ne cólligas cum ímpiis ánimam meam * et cum viris sánguinum vitam meam,
in quorum mánibus iniquitátes sunt, * déxtera eórum repléta est munéribus.
Ego autem in innocéntia mea ingréssus sum, * rédime me et miserére mei.
Pes meus stetit in dirécto, * in ecclésiis benedícam Dómino.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Psalmus 27 (28)
Supplicatio et gratiarum actio
Pater, gratias ago tibi quoniam audisti me (Io 11, 41).
Ad te, Dómine, clamábo; * Deus meus, ne síleas a me.
Nequándo táceas a me, * et assimilábor descendéntibus in lacum.
Exáudi vocem deprecatiónis meæ, dum clamo ad te, * dum extóllo manus meas ad templum sanctum tuum.
Ne simul trahas me cum peccatóribus * et cum operántibus iniquitátem.
Qui loquúntur pacem cum próximo suo, * mala autem in córdibus eórum.
[Da illis secúndum ópera eórum * et secúndum nequítiam adinventiónum ipsórum.
Secúndum opus mánuum eórum tríbue illis, redde retributiónem eórum ipsis.
Quóniam non intellexérunt ópera Dómini et opus mánuum eíus, * déstruet illos et non ædificábit eos. ]
Benedíctus Dóminus, † quóniam exaudívit vocem deprecatiónis meæ; * Dóminus adiútor meus et protéctor meus,
in ipso sperávit cor meum, et adiútus sum, † et exsultávit cor meum, * et in cántico meo confitébor ei.
Dóminus fortitúdo plebi suæ * et refúgium salvatiónum christi sui est.
Salvum fac pópulum tuum et bénedic hereditáti tuæ * et pasce eos et extólle illos usque in ætérnum.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Sicut novit me Pater, et ego agnósco Patrem et ánimam meam pono pro óvibus meis.
Ant.
Lectio brevis (Cf. Ier 3,12b.14a)
Revertímini, ait Dóminus, et non avértam fáciem meam a vobis, quia pius ego sum et non iráscar in perpétuum. Convertímini, fílii, qui avérsi estis a me, dicit Dóminus.
v. Avérte fáciem tuam a peccátis meis. r. Et omnes iniquitátes meas dele.
Orémus.
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
Absólve, quǽsumus, Dómine, tuórum delícta populórum, † ut a peccatórum néxibus, quæ pro nostra fragilitáte contráximus, * tua benignitáte liberémur. Per Dóminum.
Dóminus vobíscum.
r. Et cum spíritu tuo.
Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
r. Amen.
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
