v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Hymnus
Vexílla regis pródeunt, fulget crucis mystérium, quo carne carnis cónditor suspénsus est patíbulo;
Quo, vulnerátus ínsuper mucróne diro lánceæ, ut nos laváret crímine, manávit unda et sánguine.
Arbor decóra et fúlgida, ornáta regis púrpura, elécta digno stípite tam sancta membra tángere!
Beáta, cuius brácchiis sæcli pepéndit prétium; statéra facta est córporis prædam tulítque tártari.
Salve, ara, salve, víctima, de passiónis glória, qua Vita mortem pértulit et morte vitam réddidit!
O crux, ave, spes única! hoc passiónis témpore, piis adáuge grátiam reísque dele crímina.
Te, fons salútis, Trínitas, colláudet omnis spíritus; quos per crucis mystérium salvas, fove per sǽcula. Amen.
Ant. 1. Sana, Dómine, ánimam meam, quia peccávi tibi.
Ant. 1.
Psalmus 40 (41)
Infirmi oratio
Unus ex vobis me tradet, qui manducat mecum (Mc 14, 18).
Beátus, qui intéllegit de egéno, * in die mala liberábit eum Dóminus.
Dóminus servábit eum et vivificábit eum † et beátum fáciet eum in terra * et non tradet eum in ánimam inimicórum eius.
Dóminus opem feret illi super lectum dolóris eius; * univérsum stratum eius versábis in infirmitáte eius.
Ego dixi: «Dómine, miserére mei; * sana ánimam meam, quia peccávi tibi».
Inimíci mei dixérunt mala mihi: * «Quando moriétur, et períbit nomen eius?».
Et si ingrediebátur, ut visitáret, vana loquebátur; † cor eius congregábat iniquitátem sibi, * egrediebátur foras et detrahébat.
Simul advérsum me susurrábant omnes inimíci mei; * advérsum me cogitábant mala mihi:
«Malefícium effúsum est in eo; * et, qui decúmbit, non adíciet ut resúrgat».
Sed et homo pacis meæ, in quo sperávi, * qui edébat panem meum, levávit contra me calcáneum.
Tu autem, Dómine, miserére mei * et resúscita me, et retríbuam eis.
In hoc cognóvi quóniam voluísti me, * quia non gaudébit inimícus meus super me;
me autem propter innocéntiam suscepísti * et statuísti me in conspéctu tuo in ætérnum.
Benedíctus Dóminus Deus Israel * a sǽculo et usque in sǽculum. Fiat, fiat.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Sana, Dómine, ánimam meam, quia peccávi tibi.
Ant.
Ant. 2. Dóminus virtútum nobíscum, refúgium nobis Deus Iacob.
Ant. 2.
Psalmus 45 (46)
Deus refugium et virtus
Vocabunt nomen eius Emmanuel, quod est interpretatum Nobiscum Deus (Mt 1, 23).
Deus est nobis refúgium et virtus, * adiutórium in tribulatiónibus invéntus est nimis.
Proptérea non timébimus, dum turbábitur terra, * et transferéntur montes in cor maris.
Fremant et intuméscant aquæ eius, * conturbéntur montes in elatióne eius.
Flúminis rivi lætíficant civitátem Dei, * sancta tabernácula Altíssimi.
Deus in médio eius, non commovébitur; * adiuvábit eam Deus mane dilúculo.
Fremuérunt gentes, commóta sunt regna; * dedit vocem suam, liquefácta est terra.
Dóminus virtútum nobíscum, * refúgium nobis Deus Iacob.
Veníte et vidéte ópera Dómini, * quæ pósuit prodígia super terram.
Auferet bella usque ad finem terræ, † arcum cónteret et confrínget arma * et scuta combúret igne.
Vacáte et vidéte quóniam ego sum Deus: * exaltábor in géntibus et exaltábor in terra.
Dóminus virtútum nobíscum, * refúgium nobis Deus Iacob.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Dóminus virtútum nobíscum, refúgium nobis Deus Iacob.
Ant.
Ant. 3. Omnes gentes vénient et adorábunt coram te, Dómine.
Ant. 3.
Canticum (Ap 15, 3-4)
Hymnus adorationis
Magna et mirabília ópera tua, * Dómine Deus omnípotens;
iustæ et veræ viæ tuæ, * Rex géntium!
Quis non timébit, Dómine, * et glorificábit nomen tuum?
Quia solus Sanctus, † quóniam omnes gentes vénient et adorábunt in conspéctu tuo, * quóniam iudícia tua manifestáta sunt.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Omnes gentes vénient et adorábunt coram te, Dómine.
Ant.
Lectio brevis (1 Petr 2, 21b-24)
Christus passus est pro vobis vobis relínquens exémplum, ut sequámini vestígia eius: qui peccátum non fecit, nec invéntus est dolus in ore ipsíus; qui cum maledicerétur, non remaledicébat, cum paterétur, non comminabátur, commendábat autem iuste iudicánti; qui peccáta nostra ipse pértulit in córpore suo super lignum, ut peccátis mórtui iustítiæ viverémus; cuius livóre sanáti estis.
Responsorium breve
r. Ego dixi: Dómine, * Miserére mei. Ego. v. Sana ánimam meam, quia peccávi tibi. * Miserére mei. Glória Patri. Ego.
Ant. Si mihi non créditis, opéribus crédite, quæ ego fácio in nómine Dei.
Ant.
Canticum Evangelicum (Lc 1, 46-55)
Exultatio animæ in Domino
Magníficat ✠ * ánima mea Dóminum,
et exsultávit spíritus meus * in Deo salvatóre meo,
quia respéxit humilitátem ancíllæ suæ. * Ecce enim ex hoc beátam me dicent omnes generationes,
quia fecit mihi magna, qui potens est, * et sanctum nomen eius,
et misericórdia eius in progénies et progénies * timéntibus eum.
Fecit poténtiam in bráchio suo, * dispérsit supérbos mente cordis sui;
depósuit poténtes de sede * et exaltávit húmiles;
esuriéntes implévit bonis * et dívites dimísit inánes.
Suscépit Israel púerum suum, * recordátus misericórdiæ,
sicut locútus est ad patres nostros, * Abraham et sémini eius in sǽcula.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Si mihi non créditis, opéribus crédite, quæ ego fácio in nómine Dei.
Ant.
Preces
Dóminum Iesum, qui per próprium sánguinem pópulum sanctificávit, deprecémur:
Miserére, Dómine, pópulo tuo.
Redémptor noster, per passiónem tuam tríbue fidélibus membra sua mortificáre, in certamínibus contra mala et advérsa sústine eos, spe róbora firmióre,
— quo expeditióres ad resurrectiónem tuam celebrándam occúrrant.
Fac ut christiáni, ob prophéticum munus, notítiam tui ubíque diffúndant,
— atque ardéntis fídei, spei et caritátis testimónio eam confírment.
Confórta virtúte tua omnes afflíctos,
— eísque consolándis fratérnas fac nos curas impéndere.
Doce fidéles passiónem tuam in ærúmnis suis participáre,
— ut salutáre tuum in seípsis maniféstent.
Auctor vitæ, meménto eórum, qui de hac vita transiérunt,
— eísque resurrectiónis glóriam largíre.
Pater noster
Pater noster, qui es in cælis:
sanctificétur nomen tuum;
advéniat regnum tuum;
fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra.
Panem nostrum cotidiánum da nobis hódie;
et dimítte nobis débita nostra,
sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris;
et ne nos indúcas in tentatiónem;
sed líbera nos a malo.
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
Absólve, quǽsumus, Dómine, tuórum delícta populórum, † ut a peccatórum néxibus, quæ pro nostra fragilitáte contráximus, * tua benignitáte liberémur. Per Dóminum.
Dóminus vobíscum.
r. Et cum spíritu tuo.
Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
r. Amen.
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
v. Ite in pace. r. Deo grátias.
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
