v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Hymnus
Vexílla regis pródeunt, fulget crucis mystérium, quo carne carnis cónditor suspénsus est patíbulo;
Quo, vulnerátus ínsuper mucróne diro lánceæ, ut nos laváret crímine, manávit unda et sánguine.
Arbor decóra et fúlgida, ornáta regis púrpura, elécta digno stípite tam sancta membra tángere!
Beáta, cuius brácchiis sæcli pepéndit prétium; statéra facta est córporis prædam tulítque tártari.
Salve, ara, salve, víctima, de passiónis glória, qua Vita mortem pértulit et morte vitam réddidit!
O crux, ave, spes única! hoc passiónis témpore, piis adáuge grátiam reísque dele crímina.
Te, fons salútis, Trínitas, colláudet omnis spíritus; quos per crucis mystérium salvas, fove per sǽcula. Amen.
Ant. 1. Percússum et humiliátum exaltávit Deus déxtera sua.
Ant. 1.
Psalmus 109 (110)
Messias rex et sacerdos
Oportet illum regnare, donec ponat omnes inimicos sub pedibus eius (1 Cor 15, 25).
Dixit Dóminus Dómino meo: * «Sede a dextris meis,
donec ponam inimícos tuos * scabéllum pedum tuórum».
Virgam poténtiæ tuæ emíttet Dóminus ex Sion: * domináre in médio inimicórum tuórum.
Tecum principátus in die virtútis tuæ, † in splendóribus sanctis, * ex útero ante lucíferum génui te.
Iurávit Dóminus et non pænitébit eum: * «Tu es sacérdos in ætérnum secúndum órdinem Melchísedech».
Dóminus a dextris tuis, * conquassábit in die iræ suæ reges.
[Iudicábit in natiónibus: cumulántur cadávera, * conquassábit cápita in terra spatiósa.]
De torrénte in via bibet, * proptérea exaltábit caput.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Percússum et humiliátum exaltávit Deus déxtera sua.
Ant.
Ant. 2. Sanguis Christi emúndat nos ad serviéndum Deo vivénti.
Ant. 2.
Psalmus 113 B (115)
Laus veri Dei
Conversi estis ad Deum a simulacris servire Deo vivo et vero (1 Th 1, 9).
Non nobis, Dómine, non nobis, † sed nómini tuo da glóriam * super misericórdia tua et veritáte tua.
Quare dicent gentes: * «Ubi est Deus eórum?».
Deus autem noster in cælo, * ómnia, quæcúmque vóluit, fecit.
Simulácra géntium argéntum et aurum, * ópera mánuum hóminum.
Os habent et non loquéntur, * óculos habent et non vidébunt.
Aures habent et non áudient, * nares habent et non odorábunt.
Manus habent et non palpábunt, † pedes habent et non ambulábunt; * non clamábunt in gútture suo.
Símiles illis erunt, qui fáciunt ea, * et omnes, qui confídunt in eis.
Domus Israel sperávit in Dómino: * adiutórium eórum et scutum eórum est.
Domus Aaron sperávit in Dómino: * adiutórium eórum et scutum eórum est.
Qui timent Dóminum, speravérunt in Dómino: * adiutórium eórum et scutum eórum est.
Dóminus memor fuit nostri * et benedícet nobis:
benedícet dómui Israel, * benedícet dómui Aaron,
benedícet ómnibus, qui timent Dóminum, * pusíllis cum maióribus.
Adíciat Dóminus super vos, * super vos et super fílios vestros.
Benedícti vos a Dómino, * qui fecit cælum et terram.
Cæli, cæli sunt Dómino, * terram autem dedit fíliis hóminum.
Non mórtui laudábunt te, Dómine, * neque omnes, qui descéndunt in siléntium,
sed nos, qui vívimus, benedícimus Dómino * ex hoc nunc et usque in sǽculum.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Sanguis Christi emúndat nos ad serviéndum Deo vivénti.
Ant.
Ant. 3. Peccáta nostra ipse pértulit in córpore suo super lignum, ut, peccátis mórtui, iustítiæ vivámus.
Ant. 3.
Canticum (1 Petr 2, 21-24)
De passione voluntaria servi Dei, Christi
Christus passus est pro vobis vobis relínquens exémplum, * ut sequámini vestígia eius:
qui peccátum non fecit, * nec invéntus est dolus in ore ipsíus;
qui cum maledicerétur, non remaledicébat, cum paterétur, non comminabátur, * commendábat autem iuste iudicánti;
qui peccáta nostra ipse pértulit * in córpore suo super lignum,
ut peccátis mórtui iustítiæ viverémus; * cuius livóre sanáti estis.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Peccáta nostra ipse pértulit in córpore suo super lignum, ut, peccátis mórtui, iustítiæ vivámus.
Ant.
Lectio brevis (Act 13, 26-30a)
Viri fratres, nobis verbum salútis huius missum est. Qui habitábant Ierúsalem et príncipes eórum, Iesum ignorántes et voces Prophetárum, quæ per omne sábbatum legúntur, iudicántes implevérunt, et nullam causam mortis inveniéntes petiérunt a Piláto, ut interficerétur; cumque consummássent ómnia, quæ de eo scripta erant, deponéntes eum de ligno posuérunt in monuménto. Deus vero suscitávit eum a mórtuis.
Responsorium breve
r. Adorámus te, Christe, * Et benedícimus tibi. Adorámus. v. Quia per crucem tuam redemísti mundum. * Et benedícimus tibi. Glória Patri. Adorámus.
Ant. Scriptum est: Percútiam pastórem, et dispergéntur oves gregis; postquam autem resurréxero, præcédam vos in Galilæam; ibi me vidébitis, dicit Dóminus.
Ant.
Canticum Evangelicum (Lc 1, 46-55)
Exultatio animæ in Domino
Magníficat ✠ * ánima mea Dóminum,
et exsultávit spíritus meus * in Deo salvatóre meo,
quia respéxit humilitátem ancíllæ suæ. * Ecce enim ex hoc beátam me dicent omnes generationes,
quia fecit mihi magna, qui potens est, * et sanctum nomen eius,
et misericórdia eius in progénies et progénies * timéntibus eum.
Fecit poténtiam in bráchio suo, * dispérsit supérbos mente cordis sui;
depósuit poténtes de sede * et exaltávit húmiles;
esuriéntes implévit bonis * et dívites dimísit inánes.
Suscépit Israel púerum suum, * recordátus misericórdiæ,
sicut locútus est ad patres nostros, * Abraham et sémini eius in sǽcula.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Scriptum est: Percútiam pastórem, et dispergéntur oves gregis; postquam autem resurréxero, præcédam vos in Galilæam; ibi me vidébitis, dicit Dóminus.
Ant.
Preces
Salvatórem humáni géneris, qui Ierúsalem ascéndit ad passiónem subeúndam, ut
intráret in glóriam, humíliter exorémus:
intráret in glóriam, humíliter exorémus:
Sanctífica pópulum, quem sánguine tuo redemísti.
Redémptor noster, da nos passióni tuæ per pæniténtiam plénius adhærére,
— ut resurrectiónis glóriam consequámur.
Præsta, ut Matris tuæ, solatrícis afflictórum, protectiónem assequámur
— mærentésque confortémus ea consolatióne, qua et ipsi a te recreámur.
Réspice in eos qui propter malítiam nostram defíciunt in via,
— súbveni eis et córrige nos, ut iustítia et cáritas præváleant.
Qui humiliásti teípsum, factus obœdiens usque ad mortem, mortem autem crucis,
— da servis tuis obœdiéntiam et patiéntiam.
Córpori claritátis tuæ defúnctos configuráre dignéris
— nosque aliquándo eórum redde consórtes.
Pater noster
Pater noster, qui es in cælis:
sanctificétur nomen tuum;
advéniat regnum tuum;
fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra.
Panem nostrum cotidiánum da nobis hódie;
et dimítte nobis débita nostra,
sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris;
et ne nos indúcas in tentatiónem;
sed líbera nos a malo.
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
Omnípotens sempitérne Deus, qui humáno géneri, ad imitándum humilitátis exémplum, Salvatórem nostrum carnem súmere et crucem subíre fecísti: † concéde propítius; ut et patiéntiæ ipsíus habére documénta * et resurrectiónis consórtia mereámur. Per Dóminum.
Dóminus vobíscum.
r. Et cum spíritu tuo.
Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
r. Amen.
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
v. Ite in pace. r. Deo grátias.
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
