v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Allelúia.
Hymnus
O rex ætérne, Dómine, semper cum Patre Fílius, iuxta tuam imáginem Adam plasmásti hóminem.
Quem diábolus decéperat hostis humáni géneris, eius et formam córporis sumpsísti tu de Vírgine.
Ut nos Deo coniúngeres per carnis contubérnium, datúrus in baptísmate, Redémptor, indulgéntiam.
Tu crucem propter hóminem suscípere dignátus es; dedísti tuum sánguinem nostræ salútis prétium.
Tu surrexísti, glóriam a Patre sumens débitam; per te et nos resúrgere devóta mente crédimus.
Esto perénne méntibus paschále, Iesu, gáudium, et nos renátos grátiæ tuis triúmphis ággrega.
Iesu, tibi sit glória, qui morte victa prǽnites, cum Patre et almo Spíritu, in sempitérna sǽcula. Amen.
Ant. 1. Tristítia vestra vertétur in gáudium, allelúia.
Ant. 1.
Psalmus 125 (126)
Gaudium et spes in Deo
Sicuti socii passionum estis, sic eritis et consolationis (2 Cor 1, 7).
In converténdo Dóminus captivitátem Sion, * facti sumus quasi somniántes.
Tunc replétum est gáudio os nostrum, * et lingua nostra exsultatióne.
Tunc dicébant inter gentes: * «Magnificávit Dóminus fácere cum eis».
Magnificávit Dóminus fácere nobíscum; * facti sumus lætántes.
Convérte, Dómine, captivitátem nostram, * sicut torréntes in austro.
Qui séminant in lácrimis, * in exsultatióne metent.
Eúntes ibant et flebant * semen spargéndum portántes;
veniéntes autem vénient in exsultatióne * portántes manípulos suos.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Tristítia vestra vertétur in gáudium, allelúia.
Ant.
Ant. 2. Sive vívimus sive mórimur, Dómini sumus, allelúia.
Ant. 2.
Psalmus 126 (127)
Vanus labor sine Domino
Dei ædificatio estis (1 Cor 3, 9).
Nisi Dóminus ædificáverit domum, * in vanum labórant, qui ædíficant eam.
Nisi Dóminus custodíerit civitátem, * frustra vígilat, qui custódit eam.
Vanum est vobis ante lucem súrgere † et sero quiéscere, qui manducátis panem labóris, * quia dabit diléctis suis somnum.
Ecce heréditas Dómini fílii, * merces fructus ventris.
Sicut sagíttæ in manu poténtis, * ita fílii iuventútis.
Beátus vir, qui implévit pháretram suam ex ipsis: * non confudetur, cum loquétur inimícis suis in porta.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Sive vívimus sive mórimur, Dómini sumus, allelúia.
Ant.
Ant. 3. Ex ipso et per ipsum et in ipso sunt ómnia: ipsi glória in sæcula, allelúia.
Ant. 3.
Canticum (Cf. Col 1, 12-20)
Christus primogenitus omnis creaturæ et primogenitus ex mortuis
Grátias agámus Deo Patri, * qui idóneos nos fecit in partem sortis sanctórum in lúmine;
qui erípuit nos de potestáte tenebrárum * et tránstulit in regnum Fílii dilectiónis suæ,
in quo habémus redemptiónem, * remissiónem peccatórum;
qui est imágo Dei invisíbilis, * primogénitus omnis creatúræ,
quia in ipso cóndita sunt univérsa † in cælis et in terra, * visibília et invisibília,
sive throni sive dominatiónes * sive principátus sive potestátes.
Omnia per ipsum et in ipsum creáta sunt, † et ipse est ante ómnia, * et ómnia in ipso constant.
Et ipse est caput córporis Ecclésiæ; † qui est princípium, primogénitus ex mórtuis, * ut sit in ómnibus ipse primátum tenens,
quia in ipso complácuit omnem plenitúdinem habitáre * et per eum reconciliáre ómnia in ipsum,
pacíficans per sánguinem crucis eius, * sive quæ in terris sive quæ in cælis sunt.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Ex ipso et per ipsum et in ipso sunt ómnia: ipsi glória in sæcula, allelúia.
Ant.
Lectio brevis (Hebr 7, 24-27)
Iesus eo quod manet in ætérnum, intransgressíbile habet sacerdótium, unde et salváre in perpétuum potest accedéntes per semetípsum ad Deum, semper vivens ad interpellándum pro eis. Talis enim et decébat, ut nobis esset póntifex, sanctus, ínnocens, impollútus, segregátus a peccatóribus et excélsior cælis factus, qui non habet necessitátem cotídie, quemádmodum pontífices, prius pro suis delíctis hóstias offérre, deínde pro pópuli; hoc enim fecit semel semetípsum offeréndo.
Responsorium breve
v. Gavísi sunt discípuli, r. allelúia, allelúia. v. Viso Dómino. v. Glória Patri et Fílio et Spirítui Sancto.
Ant. Omne quod dat mihi Pater, ad me véniet; et eum qui venit ad me, non eíciam foras, (T.P. Allelúia).
Ant.
Canticum Evangelicum (Lc 1, 46-55)
Exultatio animæ in Domino
Magníficat ✠ * ánima mea Dóminum,
et exsultávit spíritus meus * in Deo salvatóre meo,
quia respéxit humilitátem ancíllæ suæ. * Ecce enim ex hoc beátam me dicent omnes generationes,
quia fecit mihi magna, qui potens est, * et sanctum nomen eius,
et misericórdia eius in progénies et progénies * timéntibus eum.
Fecit poténtiam in bráchio suo, * dispérsit supérbos mente cordis sui;
depósuit poténtes de sede * et exaltávit húmiles;
esuriéntes implévit bonis * et dívites dimísit inánes.
Suscépit Israel púerum suum, * recordátus misericórdiæ,
sicut locútus est ad patres nostros, * Abraham et sémini eius in sǽcula.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Omne quod dat mihi Pater, ad me véniet; et eum qui venit ad me, non eíciam foras, (T.P. Allelúia).
Ant.
Preces
Christum, qui a mórtuis resurréxit atque ad déxteram Patris sedet, súpplices implorémus, dicéntes:
Christe, semper vivens, exáudi nos.
Meménto, Dómine, ómnium in tuo servítio ministrántium,
— ut prǽbeant exémplum vitæ sanctæ pópulo tuo.
Reipúblicæ moderatóribus spíritum iustítiæ et pacis concéde,
— ut in civitáte hóminum concórdes vívere valeámus.
Dies nostros ad salútem dispóne,
— et, ad indigéntes iuvándos, terræ ubertátem adáuge.
Christe salvátor, qui mundum univérsum illuminásti et omnem creatúram, corruptióni subiéctam, ad vitam vocásti,
— frátribus nostris defúnctis lucem concéde perpétuam.
Pater noster
Pater noster, qui es in cælis:
sanctificétur nomen tuum;
advéniat regnum tuum;
fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra.
Panem nostrum cotidiánum da nobis hódie;
et dimítte nobis débita nostra,
sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris;
et ne nos indúcas in tentatiónem;
sed líbera nos a malo.
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
Vox clamántis Ecclésiæ ad aures, Dómine, quǽsumus, tuæ pietátis ascéndat, ut percépta vénia peccatórum, plebs tua te fiat operánte devóta, te protegénte secúra. Per Dóminum.
Dóminus vobíscum.
r. Et cum spíritu tuo.
Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
r. Amen.
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
v. Ite in pace. r. Deo grátias.
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
