2026-05-15 : Antiphonale Romanum, Ad officium lectionis, Feria VI

%%
(c3) DE(h)us,(h) (,)in(h) ad(h)iu(h)tó(hi)ri(h)um(h) me(h)um(h) in(h)tén(h)de.(h) r/.(::) Dó(h)mi(h)ne,(h) (,) ad(h) ad(h)iu(h)ván(h)dum(h) me(h) fes(h)tí(h)na.(h) (:) Gló(h)ri(h)a(h) Pa(h)tri,(h) et(h) Fí(h)li(h)o,(h) (,) et(h) Spi(h)rí(h)tu(h)i(h) Sanc(h)to.(h) (:)
Si(h)cut(h) e(h)rat(h) in(h) prin(h)cí(h)pi(h)o,(h) et(h) nunc,(h) et(h)
sem(h)per,(h) (,) et(h) in(h) sǽ(h)cu(h)la(h) sæ(h)cu(h)ló(h)rum.(h)
Am(h)en.(h:) Al(h)le(hi)lú(h)ia.(h) (::)

v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde. r. Dómine, ad adiuvándum me festína. Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen. Allelúia.

Hymnus

Ætérne rex altíssime, redémptor et fidélium, quo mors solúta déperit, datur triúmphus grátiæ,

Scandis tribúnal déxteræ Patris tibíque cæ ́ litus fertur potéstas ómnium, quæ non erat humánitus,

Ut trina rerum máchina cæléstium, terréstrium et inferórum cóndita, flectat genu iam súbdita.

Tremunt vidéntes ángeli versam vicem mortálium; culpat caro, purgat caro, regnat caro Verbum Dei.

Tu, Christe, nostrum gáudium, manens perénne præ ́ mium, mundi regis qui fábricam, mundána vincens gáudia.

Hinc te precántes quæsumus, ignósce culpis ómnibus et corda sursum súbleva ad te supérna grátia,

Ut, cum rubénte cœperis clarére nube iúdicis, pœnas repéllas débitas, reddas corónas pérditas.

Iesu, tibi sit glória, qui scandis ad cæléstia, cum Patre et almo Spíritu, in sempitérna sæ ́ cula. Amen.

annotation: Cc2;
%%
(c3) NE(h) in(h) i(hg)ra(f) tu(h)a(h) *(,) ár(h)gu(h)as(h) me,(i) Dó(i)mi(h)ne.(h) (::)
E(h) u(h) o(f) u(h) a(i) e.(h) (::)

Ant. 1. Ne in ira tua corrípias me, Dómine.

Ant. 1.

Psalmus 37 (38)

Obsecratio peccatoris in extremo periculo constituti

Stabant omnes noti eius a longe (Lc 23, 49).

Dómine, ne in furóre tuo árguas me * neque in ira tua corrípias me,

quóniam sagíttæ tuæ infíxæ sunt mihi, * et descéndit super me manus tua.

Non est sánitas in carne mea a fácie indignatiónis tuæ, * non est pax óssibus meis a fácie peccatórum meórum.

Quóniam iniquitátes meæ supergréssæ sunt caput meum * et sicut onus grave gravant me nimis.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

annotation: ;
%%
(c3) a/. Ne(h) in(h) i(hg)ra(f) tu(h)a(h) (,) ár(h)gu(h)as(h) me,(i) Dó(i)mi(h)ne.(h)
(::)

Ant. Ne in ira tua corrípias me, Dómine.

Ant.

annotation: 2*a;
%%
(c3) CON(e)fun(f)dán(hi)tur(iio) *(,) et(h) re(i)ve(j)re(ih)án(i)tur,(i) (;) qui(i) quæ(f)runt(i) á(h)ni(g)mam(f) me(fe)am,(f) (,) ut(e) áu(de)fe(f)rant(h>) e(f)am.(f) (::)
E(i) u(h) o(i) u(j) a(h) e.(f) (::)

Ant. 2. Confundántur et revertántur, qui quærunt ánimam meam, ut áuferant eam.

Ant. 2.

Putruérunt et corrúpti sunt livóres mei * a fácie insipiéntiæ meæ.

Inclinátus sum et incurvátus nimis; * tota die contristátus ingrediébar.

Quóniam lumbi mei impléti sunt ardóribus, * et non est sánitas in carne mea.

Afflíctus sum et humiliátus sum nimis, * rugiébam a gémitu cordis mei.

Dómine, ante te omne desidérium meum, * et gémitus meus a te non est abscónditus.

Palpitávit cor meum, derelíquit me virtus mea, * et lumen oculórum meórum, et ipsum non est mecum.

Amíci mei et próximi mei procul a plaga mea stetérunt, * et propínqui mei de longe stetérunt.

Et láqueos posuérunt, qui quærébant ánimam meam; † et, qui requirébant mala mihi, locúti sunt insídias * et dolos tota die meditabántur.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

annotation: ;
%%
(c3) a/. Con(e)fun(f)dán(hi)tur(iio) (,) et(h) re(i)ve(j)re(ih)án(i)tur,(i) (;) qui(i) quæ(f)runt(i) á(h)ni(g)mam(f) me(fe)am,(f) (,) ut(e) áu(de)fe(f)rant(h>) e(f)am.(f)
(::)

Ant. Confundántur et revertántur, qui quærunt ánimam meam, ut áuferant eam.

Ant.

annotation: 8g;
%%
(c4) NE(g) de(g)re(h)lín(j)quas(j) me,(j) *() Dó(j)mi(j)ne(j) De(j)us(j) me(j)us,(j) (,) ne(j) di(j)scé(ih)das(ih) a(g) me.(g) (::)
E(j) u(j) o(i) u(j) a(h) e.(g) (::)

Ant. 3. Ne derelínquas me, Domíne Deus meus, ne discédas a me.

Ant. 3.

III

Ego autem tamquam surdus non audiébam * et sicut mutus non apériens os suum;

et factus sum sicut homo non áudiens * et non habens in ore suo redargutiónes.

Quóniam in te, Dómine, sperávi, * tu exáudies, Dómine Deus meus.

Quia dixi: « Ne quándo supergáudeant mihi; * dum commovéntur pedes mei, magnificántur super me ».

Quóniam ego in lapsum parátus sum, * et dolor meus in conspéctu meo semper.

Quóniam iniquitátem meam annuntiábo * et sollícitus sum de peccáto meo.

Inimíci autem mei vivunt et confirmáti sunt; * et multiplicáti sunt, qui odérunt me iníque.

Retribuéntes mala pro bonis detrahébant mihi, * pro eo quod sequébar bonitátem.

Ne derelínquas me, Dómine; * Deus meus, ne discésseris a me.

Festína in adiutórium meum, * Dómine, salus mea.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

annotation: ;
%%
(c4) a/. Ne(g) de(g)re(h)lín(j)quas(j) me,(j) () Dó(j)mi(j)ne(j) De(j)us(j) me(j)us,(j) (,) ne(j) di(j)scé(ih)das(ih) a(g) me.(g)
(::)

Ant. Ne derelínquas me, Domíne Deus meus, ne discédas a me.

Ant.

v. Mórtuus est propter delícta nostra, allelúia. r. Et resurréxit propter iustificatiónem nostram, allelúia.

In primo nocturno, anno II )

De Actibus Apostolórum 22, 22 - 23, 11

Audiébant autem Paulum usque ad hoc verbum et levavérunt vocem suam dicéntes: «Tolle de terra eiúsmodi, non enim fas est eum vívere!» Vociferántibus autem eis et proiciéntibus vestiménta sua et púlverem iactántibus in áerem, iussit tribúnus indúci eum in castra dicens flagéllis eum interrogári, ut sciret propter quam causam sic acclamárent ei. Et cum astrinxíssent eum loris, dixit astánti centurióni Paulus: «Si hóminem Románum et indemnátum licet vobis flagelláre?» Quo audíto, centúrio accédens ad tribúnum nuntiávit dicens: «Quid actúrus es? Hic enim homo Románus est.» Accédens autem tribúnus dixit illi: «Dic mihi, tu Románus es?» At ille dixit: «Etiam.» Et respóndit tribúnus: «Ego multa summa civitátem hanc consecútus sum.» Et Paulus ait: «Ego autem et natus sum.» Prótinus ergo discessérunt ab illo, qui eum interrogatúri erant; tribúnus quoque tímuit, postquam rescívit quia Románus esset et quia alligásset eum. Póstera autem die volens scire diligénter qua ex causa accusarétur a Iudæis, solvit eum et iussit príncipes sacerdótum conveníre et omne concílium et prodúcens Paulum státuit coram illis.

Inténdens autem concílium Paulus ait: «Viri fratres, ego omni consciéntia bona conversátus sum ante Deum usque in hodiérnum diem.» Princeps autem sacerdótum Ananías præcépit astántibus sibi percútere os eius. Tunc Paulus ad eum dixit: «Percútiet te Deus, páries dealbáte! Et tu sedes iúdicans me secúndum legem et contra legem iubes me pércuti?» Et qui astábant, dixérunt: «Summum sacerdótem Dei maledícis?» Dixit autem Paulus: «Nesciébam, fratres, quia princeps est sacerdótum; scriptum est enim: Príncipem pópuli tui non maledíces.»

Sciens autem Paulus quia una pars esset sadducæórum et áltera pharisæórum, exclamábat in concílio: «Viri fratres, ego pharisæus sum, fílius pharisæórum; de spe et resurrectióne mortuórum ego iúdicor.» Et cum hæc díceret, facta est dissénsio inter pharisæos et sadducæos, et divísa est multitúdo. Sadducæi enim dicunt non esse resurrectiónem neque ángelum neque spíritum; pharisæi autem utrúmque confiténtur.

Factus est autem clamor magnus, et surgéntes scribæ quidam partis pharisæórum pugnábant dicéntes: «Nihil mali invenímus in hómine isto: quod si spíritus locútus est ei aut ángelus»; et cum magna dissénsio facta esset, timens tribúnus ne discerperétur Paulus ab ipsis, iussit mílites descéndere, ut ráperent eum de médio eórum et dedúcerent in castra. Sequénti autem nocte assístens ei Dóminus ait: «Constans esto! Sicut enim testificátus es quæ sunt de me in Ierúsalem, sic te opórtet et Romæ testificári.»

r. Ego rogábo Patrem, et álium Paráclitum dabit vobis, ut máneat vobíscum in ætérnum, * Spíritum veritátis, allelúia. v. Si enim non abíero, Paráclitus non véniet ad vos; si autem abíero, mittam vobis eum. * Spíritum. v. Glória Patri. * Spíritum.

In secundo nocturno, anno II )

Ex Sermónibus beáti Guerríci abbátis (Sermo in Ascensione Domini, 1-2: SC 202, 272-274)

Quámdiu Dóminus cum discípulis corporáliter conversári vóluit, non fácile aut multum hunc suum eis afféctum pródidit, maturiórem se eis quam teneriórem éxhibens sicut magístrum decébat et patrem. Cum autem tempus quo ab eis recessúrus erat instáret, tunc véluti vinci ténero eórum afféctu visus est, ut magnam multitúdinem dulcédinis suæ quam eis abscónderat dissimuláre non posset.

Hinc illud est quod, cum dilexísset suos qui erant in mundo, in finem diléxit eos. Tunc enim propémodum omnem vim amóris effúdit amícis, ántequam étiam ipse sicut aqua effunderétur pro amícis. Tunc eis sacraméntum córporis et sánguinis sui trádidit et celebrándum instítuit; néscio virtúte an caritáte mirabilióri hoc novum genus mansiónis adinvéniens in consolatiónem recéssus sui, ut si discéderet ab eis spécie córporis, manéret non solum cum eis, sed étiam in eis virtúte sacraménti.

Tunc véluti prorsus suæ oblítus maiestátis et velut iniúriam fáciens sibi, nisi quia glória est caritátis humiliáre se pro amícis, dignatióne ineffábili Dóminus, et talis Dóminus, pedes servórum lavit; uno ópere condens eis et humilitátis exémplum et remissiónis sacraméntum. Tunc dénique post exhortatiónem prolixióris sermónis Patri eos comméndans, sublevátis in cælum óculis, inter cétera sic ait: Pater, cum essem cum eis, ego servábam eos in nómine tuo; et nemo ex his périit nisi fílius perditiónis. Nunc autem ad te vénio. Serva eos in nómine tuo quos dedísti mihi. Non rogo ut tollas eos de mundo, sed ut serves eos a malo.

r. Exaltáre, Dómine, allelúia, * In virtúte tua, allelúia. v. Cantábimus et psallémus virtútes tuas, Dómine. * In. v. Glória Patri. * In.

Orémus.

Deus, qui ad ætérnam vitam in Christi resurrectióne nos réparas, † érige nos ad consedéntem in déxtera tua nostræ salútis auctórem, * ut, cum in maiestáte sua Salvátor noster advénerit, quos fecísti baptísmo renásci, fácias beáta immortalitáte vestíri. Per Dóminum.

%%
(c3) BE(e)ne(g)di(h)cá(i)mus(i) Dó(hi/ji/ig/ivHGFEfgf)mi(f)no.(e) r/.(::) De(eg!hwi)o(hi/ji/ig/ivHGFE) grá(fgf)ti(f)as.(e) (::)

v. Benedicámus Dómino. r. Deo grátias.