2026-05-17 : Antiphonale monasticum, Ad Vigilias, Dominica VII Paschæ

Ad invitatorium

APERI, Dómine, os meum ad benedicéndum nomen sanctum tuum: munda cor meum ab ómnibus vanis, pervérsis et aliénis cogitatiónibus; intelléctum illúmina, afféctum inflámma, ut digne, atténte ac devóte hoc Offícium recitáre váleam, et exaudíri mérear ante conspéctum divínæ Maiestátis tuæ. Per Christum, Dóminum nostrum. r. Amen.

Ter dicitur:

%%
(c4) DO(h)mi(h)ne,(h) lá(h)bi(h)a(h) me(h)a(g) a(h)pé(i)ri(h)es.(h) r/.(::) Et(h) os(h) me(h)um(h) an(h)nun(h)ti(h)á(h)bit(h) lau(h)dem(h) tu(h)am.(g::)

v. Domine, lábia mea apéries. r. Et os meum annuntiábit laudem tuam.

Sequens psalmus dicitur quotidie et anteponitur psalmo 94, si Vigiliæ incipiunt ab invitatorio.

Psalmus 3

Dominus protector meus

Dormivit et somnum cepit et resurrexit, quoniam Dominus suscepit eum (S. Irenæus).

Dómine, quid multiplicáti sunt, qui tríbulant me? * Multi insúrgunt advérsum me,

multi dicunt ánimæ meæ: * «Non est salus ipsi in Deo».

Tu autem, Dómine, protéctor meus es, * glória mea et exáltans caput meum.

Voce mea ad Dóminum clamávi, * et exaudívit me de monte sancto suo.

Ego obdormívi et soporátus sum,> * exsurréxi, quia Dóminus suscépit me.

Non timébo mília pópuli circumdántis me. * Exsúrge, Dómine, salvum me fac, Deus meus;

quóniam tu percussísti in maxíllam omnes adversántes mihi, * dentes peccatórum contrivísti.

Dómini est salus, * et super pópulum tuum benedíctio tua.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Christum Dóminum, qui Sanctum nobis promísit Spíritum, * veníte adorémus, allelúia.

r. Christum Dóminum, qui Sanctum nobis promísit Spíritum, * veníte adorémus, allelúia.

v/. annotation: 7;
%%
(c3) VE(i)ní(i/jki)te,(hhg) ex(h)sul(i)té(i)mus(h) Dó(hi)mi(h)no,(h_') (,)
iu(g)bi(h)lé(i)mus(i) De(i)o,(i') sa(h)lu(g)tá(h)ri(i) no(iv_HG)stro.(h.) (;)
Præ(h)oc(g)cu(fe)pé(f)mus(h) fá(h)ci(g)em(h) e(i)ius(i_') (,)
in(h) con(g)fes(h)si(i)ó(i/jkj)ne,(ji..) (;)
et(hg) in(hi~) psal(ij~)mis(i_') (,)
iu(i)bi(ih)lé(hg)mus(i_j) e(h_i)i.(ivH_'G_hv_G_FEfe..) (::)

v. Veníte, exsultémus Dómino, iubilémus Deo, salutári nostro: præoccupémus fáciem eius in confessióne, et in psalmis iubilémus ei.

r. Christum Dóminum, qui Sanctum nobis promísit Spíritum, * veníte adorémus, allelúia.

v/.

Quó(i/jki)ni(h)am(g) De(h)us(i) ma(i)gnus(h) Dó(hi)mi(h)nus,(h_') (,)
et(g) rex(h_i) ma(i)gnus(i') su(h)per(g) om(h)nes(i) de(iv_HG)os.(h.) (;)
Quó(h)ni(g)am(fe~) non(f) re(g)pél(h)let(i) Dó(i)mi(i)nus(i) ple(i)bem(h) su(hi)am,(h'_) (,)
qui(g)a(h) in(i) ma(i)nu(i) e(i)ius(i_) (,)
sunt(i) om(h)nes(g) fi(h)nes(i) ter(i/jkj)ræ,(ji..) (;)
et(hg) al(hi~)ti(i)tú(i)di(i)nes(i) món(ij~)ti(i)um(i_') (,)
i(ih)pse(hg) cón(i_j)spi(h_i)cit.(ivH_'G_hv_G_FEfe..) (::)

Quóniam Deus magnus Dóminus, et Rex magnus super omnes deos, quóniam non repéllet Dóminus plebem suam: quia in manu eius sunt omnes fines terræ, et altitúdines móntium ipse cónspicit.

r. Veníte adorémus, allelúia.

v/.

Quó(i/jki)ni(h)am(g) i(h)psí(i)us(i) est(i) ma(i)re,(i_') et(i) i(i)pse(i) fe(i)cit(h) il(hi)lud,(h_') (,)
et(g) á(h)ri(i)dam(i) fun(i)da(i)vé(h)runt(g) ma(h)nus(i) e(iv_HG)ius.(h.) (;)
Ve(h)ní(g)te,(fe) a(f)do(g)ré(h)mus,(i) et(i) pro(i)ci(i)dá(i)mus(i) an(i)te(h) De(hi)um,(h'_) (,)
plo(g)ré(h)mus(i) co(i)ram(i) Dó(i)mi(i)no,(i) qui(h) fe(hi)cit(h) nos,(h'_) (,)
qui(g)a(h) i(i)pse(i) est(i) Dó(i)mi(h)nus,(g) De(h)us(i) no(i/jkj)ster,(ji..) (;)
nos(hg) au(hi~)tem(i) pó(i)pu(i)lus(i) e(ij~)ius,(i_') (,)
et(i) o(ij)ves(i) pá(ih)scu(hg)æ(i_j) e(h_i)ius.(ivH_'G_hv_G_FEfe..) (::)

v. Quóniam ipsíus est mare, et ipse fecit illud, et áridam fundavérunt manus eius (genuflectitur) veníte, adorémus, et procidámus ante Deum: plorémus coram Dómino, qui fecit nos, quia ipse est Dóminus, Deus noster; nos autem pópulus eius, et oves páscuæ eius.

r. Christum Dóminum, qui Sanctum nobis promísit Spíritum, * veníte adorémus, allelúia.

v/.

Hó(i/jki)di(h)e,(g) si(h) vo(i)cem(i) e(i)ius(i) au(i)di(h)é(hi)ri(h)tis:(h_') (,)
«No(g)lí(h)te(i) ob(i)du(i)rá(h)re(g) cor(h)da(i) ve(iv_HG)stra,(h.) (;)
si(g)cut(fe) in(f) e(g)xa(h)cer(i)ba(i)ti(i)ó(i)ne(i') se(i)cún(i)dum(h) di(hi)em(h'_) (,)
ten(g)ta(h)ti(i)ó(i)nis(i) in(i) de(h)sér(hi)to:(h'_) (,)
u(g)bi(h) ten(i)ta(i)vé(i)runt(h) me(g) pa(h)tres(i) ve(i/jkj)stri:(ji..) (;)
pro(hg)ba(hi)vé(i)runt(i) et(i) vi(i)dé(ij)runt(i_') (,)
ó(ih)pe(hg)ra(i_j) me(h_i)a.(ivH_'G_hv_G_FEfe..) (::)

v. Hódie, si vocem eius audiéritis, nolíte obduráre corda vestra, sicut in exacerbatióne secúndum diem tentatiónis in desérto: ubi tentavérunt me patres vestri, probavérunt et vidérunt ópera mea.

r. Veníte adorémus, allelúia.

v/.

Qua(i)dra(i)gín(i/jki)ta(hhg) an(h)nis(i') pró(i)xi(i)mus(h) fu(hi)i(h_') (,)
ge(h)ne(h)ra(h)ti(i)ó(i)ni(h) hu(h)ic,(i_') et(h) di(h)xi:(i') (`)
Sem(i)per(h) hi(g) er(h)rant(i) cor(iv_HG)de.(h.) (;)
I(g)psi(fe) ve(f)ro(g) non(h) co(i)gno(i)vé(i)runt(i) vi(i)as(h) me(hi)as:(h'_) (,)
qui(g)bus(h) iu(i)rá(i)vi(h) in(g) i(h)ra(i) me(i/jkj)a:(ji..) (;)
Si(hg) in(hi~)tro(i)í(ij)bunt(i_') (,)
in(i) ré(ih)qui(hg)em(i_j) me(h_i)am.»(ivH_'G_hv_G_FEfe..) (::)

v. Quadragínta annis próximus fui generatióni huic, et dixi: Semper hi errant corde, ipsi vero non cognovérunt vias meas: quibus iurávi in ira mea: Si introíbunt in réquiem meam.

r. Christum Dóminum, qui Sanctum nobis promísit Spíritum, * veníte adorémus, allelúia.

v/.

Gló(i/jki)ri(h)a(g) Pa(h)tri,(i) et(i) Fí(hi)li(h)o,(h_') (,)
et(i) Spi(h)rí(g)tu(h)i(i) San(iv_HG)cto.(h.) (;)
Si(g)cut(fe) e(f)rat(h) in(g) prin(h)cí(i)pi(i)o,(h'_) (,)
et(g) nunc,(h) et(i) sem(i/jkj)per,(ji..) (;)
et(hg) in(hi~) sǽ(ij)cu(i)la(i_') sæ(i)cu(ih)ló(hg)rum.(i_j) A(h_i)men.(ivH_'G_hv_G_FEfe..) (::)

v. Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

r. Veníte adorémus, allelúia.

r. Christum Dóminum, qui Sanctum nobis promísit Spíritum, * veníte adorémus, allelúia.

Hymnus

annotation: 3;
%%
(c4) HIC(e) est(g) di(h)es(h) ve(g)rus(h!iwj) De(i)i,(ih__) (,)
san(hiwj)cto(i) se(h)ré(h)nus(g) lú(h)mi(fg)ne,(g.) (;)
quo(hiwj) dí(i)lu(h)it(h) san(g)guis(i) sa(gh)cer(hg..) (,)
pro(h)bró(h)sa(g) mun(f)di(ghg) crí(f)mi(de)na.(e.) (::)

2. Fi(e)dem(g) re(h)fún(h)dit(g) pér(h!iwj)di(i)tis(ih__) (,)
cæ(hiwj)cós(i)que(h) vi(h)su() il(g)lú(h)mi(fg)nat;(g.) (;)
quem(hiwj) non(i) gra(h)vi(h) sol(g)vit(i) me(gh)tu(hg..) (,)
la(h)tró(h)nis(g) ab(f)so(ghg)lú(f)ti(de)o?(e.) (::)
3. O(e)pus(g) stu(h)pent(h) et(g) án(h!iwj)ge(i)li,(ih__) (,)
poe(hiwj)nam(i) vi(h)dén(h)tes(g) cór(h)po(fg)ris(g.) (;)
Chri(hiwj)stó(i)que() a(h)dhæ(h)rén(g)tem(i) re(gh)um(hg..) (,)
vi(h)tam(h) be(g)á(f)tam(ghg) cár(f)pe(de)re.(e.) (::)
4. My(e)sté(g)ri(h)um(h) mi(g)rá(h!iwj)bi(i)le,(ih__) (,)
ut(hiwj) á(i)blu(h)at(h) mun(g)di(h) lu(fg)em,(g.) (;)
pec(hiwj)cá(i)ta(h) tol(h)lat(g) óm(i)ni(gh)um(hg..) (,)
car(h)nis(h) ví(g)ti()a(f) mun(ghg)dans(f) ca(de)ro,(e.) (::)
5. Quid(e) hoc(g) po(h)test(h) su(g)blí(h!iwj)mi(i)us,(ih__) (,)
ut(hiwj) cul(i)pa(h) quæ(h)rat(g) grá(h)ti(fg)am,(g.) (;)
me(hiwj)túm(i)que(h) sol(h)vat(g) cá(i)ri(gh)tas(hg..) (,)
red(h)dát(h)que(g) mors(f) vi(ghg)tam(f) no(de)vam?(e.) (::)
6. E(e)sto(g) pe(h)rén(h)ne(g) mén(h!iwj)ti(i)bus(ih__) (,)
pas(hiwj)chá(i)le,(h) Ie(h)su,(g) gáu(h)di(fg)um(g.) (;)
et(hiwj) nos(i) re(h)ná(h)tos(g) grá(i)ti(gh)æ(hg..) (,)
tu(h)is(h) tri(g)úm(f)phis(ghg) ág(f)gre(de)ga.(e.) (::)
7. Ie(e)su,(g) ti(h)bi(h) sit(g) gló(h!iwj)ri(i)a,(ih__) (,)
qui(hiwj) mor(i)te(h) vi(h)cta(g) prǽ(h)ni(fg)tes,(g.) (;)
cum(hiwj) Pa(i)tre() et(h) al(h)mo(g) Spí(i)ri(gh)tu,(hg..) (,)
in(h) sem(h)pi(g)tér(f)na(ghg) sǽ(f)cu(de)la.(e.) (::) A(efe)men.(de..) (::)

Hic est dies verus Dei, sancto serénus lúmine, quo díluit sanguis sacer probrósa mundi crímina.

Fidem refúndit pérditis cæcósque visu illúminat; quem non gravi solvit metu latrónis absolútio?

Opus stupent et ángeli, pœnam vidéntes córporis Christóque adhæréntem reum vitam beátam cárpere.

Mystérium mirábile, ut ábluat mundi luem, peccáta tollat ómnium carnis vítia mundans caro,

Quid hoc potest sublímius, ut culpa quærat grátiam, metúmque solvat cáritas reddátque mors vitam novam?

Esto perénne méntibus paschále, Iesu, gáudium, et nos renátos grátiæ tuis triúmphis ággrega.

Iesu, tibi sit glória, qui morte victa prænites, cum Patre et almo Spíritu, in sempitérna sæcula. Amen.

IN I NOCTURNO

annotation: 1f;
%%
(f3) E(h)go(gh) sum(fg) qui(ef) sum,(f>) *(,) et(h) con(i)sí(j)li(i)um(h) me(i)um(h) non(hg) est(i) cum(hg) ím(f)pi(ef)is,(f) (:)
sed(iiO1) in(gh) le(ij>)ge(i) Dó(hi)mi(h)ni(h) vo(h)lún(i)tas(h) me(f)a(h) est,(gf) (,) al(e)le(ef)lú(f)ia.(f) (::)
E(j) u(j) o(i) u(h) a(ij) e.(ih) (::)

Ant. 1. Ego sum qui sum, et consílium meum nos est cum ímpiis; sed in lege Dómini volúntas mea est, allelúia.

Ant. 1.

Psalmus 20 (21)

Gratiarum actio pro regis victoria

Accepit vitam, ut resurgeret, et longitudinem dierum in sæculum sæculi (S. Irenæus).

Dómine in virtúte tua lætábitur rex, * et super salutáre tuum exsultábit veheménter.

Desidérium cordis eius tribuísti ei * et voluntátem labiórum eius non denegásti.

Quóniam prævenísti eum in benedictiónibus dulcédinis; * posuísti in cápite eius corónam de auro puríssimo.

Vitam pétiit a te, et tribuísti ei, * longitúdinem diérum in sæculum et in sǽculum sǽculi.

Magna est glória eius in salutári tuo, * magnificéntiam et decórem impónes super eum;

quóniam pones eum benedictiónem in sǽculum sǽculi, * lætificábis eum in gáudio ante vultum tuum.

Quóniam rex sperat in Dómino * et in misericórdia Altíssimi non commovébitur.

[Invéniet manus tua omnes inimícos tuos, * déxtera tua invéniet, qui te odérunt.

Pones eos ut clíbanum ignis in témpore vultus tui: † Dóminus in ira sua deglútiet eos, * et devorábit eos ignis.

Fructum eórum de terra perdes * et semen eórum de fíliis hóminum.

Quóniam intendérunt in te mala, * cogitavérunt consília: nihil potuérunt.

Quóniam pones eos dorsum, * arcus tuos tendes in vultum eórum.]

Exaltáre, Dómine, in virtúte tua; * cantábimus et psallémus virtútes tuas.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Psalmus 21

Afflictio iusti et exauditio

Clamavit Iesus voce magna «Eli, Eli, lama sabachtani» (Mt 27,46)

Deus, Deus meus, quare me dereliquísti? * Longe a salúte mea verba rúgitus mei.

Deus meus, clamo per diem, et non exáudis, * et nocte, et non est réquies mihi.

Tu autem sanctus es, * qui hábitas in láudibus Israel.

In te speravérunt patres nostri, * speravérunt, et liberásti eos;

ad te clamavérunt et salvi facti sunt, * in te speravérunt et non sunt confúsi.

Ego autem sum vermis et non homo, * oppróbrium hóminum et abiéctio plebis.

Omnes vidéntes me derisérunt me; * torquéntes lábia movérunt caput:

“Sperávit in Dómino: erípiat eum, * salvum fáciat eum, quóniam vult eum.”

Quóniam tu es qui extraxísti me de ventre, * spes mea ad úbera matris meæ.

In te proiéctus sum ex útero, * de ventre matris meæ Deus meus es tu.

Ne longe fias a me, † quóniam tribulátio próxima est, * quóniam non est qui adiúvet.

Circumdedérunt me vítuli multi, * tauri Basan obsedérunt me.

Aperuérunt super me os suum * sicut leo rápiens et rúgiens.

Sicut aqua effúsus sum, * et dissolúta sunt ómnia ossa mea.

Factum est cor meum tamquam cera * liquéscens in médio ventris mei.

Áruit tamquam testa palátum meum, † et lingua mea adhǽsit fáucibus meis, * et in púlverem mortis deduxísti me.

Quóniam circumdedérunt me canes multi, * concílium malignántium obsédit me.

Fodérunt manus meas et pedes meos, * et dinumerávi ómnia ossa mea.

Ipsi vero consideravérunt et inspexérunt me; † divisérunt sibi vestiménta mea * et super vestem meam misérunt sortem.

Tu autem, Dómine, ne elongáveris; * fortitúdo mea, ad adiuvándum me festína.

Érue a frámea ánimam meam * et de manu canis únicam meam.

Salva me ex ore leónis * et a córnibus unicórnium humilitátem meam.

Narrábo nomen tuum frátribus meis, * in médio ecclésiæ laudábo te.

Qui timétis Dóminum, laudáte eum; * univérsum semen Iácob, glorificáte eum.

Métuat eum omne semen Israel, * quóniam non sprevit neque despéxit afflictiónem páuperis

nec avértit fáciem suam ab eo * et, cum clamáret ad eum, exaudívit.

Apud te laus mea in ecclésia magna; * vota mea reddam in conspéctu timéntium eum.

Edent páuperes et saturabúntur; † et laudábunt Dóminum, qui requírunt eum: * “Vívant corda eórum in sǽculum sǽculi!”

Reminiscéntur et converténtur ad Dóminum univérsi fines terræ, * et adorábunt in conspéctu eíus univérsæ famíliæ géntium.

Quóniam Dómini est regnum, * et ipse dominábitur géntium.

Ipsum solum adorábunt omnes, qui dórmiunt in terra; * in conspéctu eíus prócident omnes, qui descéndunt in púlverem.

Ánima autem mea illi vivet, * et semen meum sérviet ipsi.

Narrábitur de Dómino generatióni ventúræ; † et annuntiábunt iustítiam eíus pópulo, * qui nascétur: “Hæc fecit Dóminus!”

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Psalmus 22 (23)

Pastor bonus

Agnus pascet illos et deducet eos ad vitæ fontes aquarum (Ap 7, 17).

Dóminus pascit me, et nihil mihi déerit: * in páscuis viréntibus me collocávit,

super aquas quiétis edúxit me, * ánimam meam refécit.

Dedúxit me super sémitas iustítiæ * propter nomen suum.

Nam et si ambulávero in valle umbræ mortis, non timébo mala, * quóniam tu mecum es.

Virga tua et báculus tuus, * ipsa me consoláta sunt.

Parásti in conspéctu meo mensam * advérsus eos, qui tríbulant me;

impinguásti in óleo caput meum, * et calix meus redúndat.

Etenim benígnitas et misericórdia subsequéntur me * ómnibus diébus vitæ meæ,

et inhabitábo in domo Dómini * in longitúdinem diérum.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Psalmus 23 (24)

Domini in templum adventus

Christo apertæ sunt portæ cæli propter carnalem eius assumptionem (S. Irenæus).

Dómini est terra et plenitúdo eius, * orbis terrárum et qui hábitant in eo.

Quia ipse super mária fundávit eum * et super flúmina firmávit eum.

Quis ascéndet in montem Dómini, * aut quis stabit in loco sancto eius?

Innocens mánibus et mundo corde, † qui non levávit ad vana ánimam suam, * nec iurávit in dolum.

Hic accípiet benedictiónem a Dómino * et iustificatiónem a Deo salutári suo.

Hæc est generátio quæréntium eum, * quæréntium fáciem Dei Iacob.

Attóllite, portæ, cápita vestra, † et elevámini, portæ æternáles, * et introíbit rex glóriæ.

Quis est iste rex glóriæ? * Dóminus fortis et potens, Dóminus potens in prœlio.

Attóllite, portæ, cápita vestra, † et elevámini, portæ æternáles, * et introíbit rex glóriæ.

Quis est iste rex glóriæ? * Dóminus virtútum ipse est rex glóriæ.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Psalmus 24 (25)

Imploratio veniæ et salutis

Spes non confundit (Rom 5, 5).

Ad te, Dómine, levávi ánimam meam, * Deus meus, in te confído: non erubéscam.

Neque exsúltent super me inimíci mei, * étenim univérsi, qui sústinent te, non confundéntur.

Confundántur infidéliter agéntes * propter vanitátem.

Vias tuas, Dómine, demónstra mihi * et sémitas tuas édoce me.

Dírige me in veritáte tua et doce me, quia tu es Deus salútis meæ, * et te sustínui tota die.

Reminíscere miseratiónum tuárum, Dómine, * et misericordiárum tuárum, quóniam a sæculo sunt.

Peccáta iuventútis meæ et delícta mea ne memíneris; secúndum misericórdiam tuam meménto mei tu, * propter bonitátem tuam, Dómine.

Dulcis et rectus Dóminus, * propter hoc peccatóres viam docébit;

díriget mansuétos in iudício, * docébit mites vias suas.

Univérsæ viæ Dómini misericórdia et véritas * custodiéntibus testaméntum eius et testimónia eius.

Propter nomen tuum, Dómine, propitiáberis peccáto meo: * multum est enim.

Quis est homo, qui timet Dóminum? * Docébit eum viam, quam éligat.

Anima eius in bonis demorábitur, * et semen eius hereditábit terram.

Familiáriter aget Dóminus cum timéntibus eum, * ut testaméntum suum maniféstet illis.

Oculi mei semper ad Dóminum, * quóniam ipse evéllet de láqueo pedes meos.

Réspice in me et miserére mei, * quia únicus et pauper sum ego.

Diláta angústias cordis mei * et de necessitátibus meis érue me.

Vide humilitátem meam et labórem meum * et dimítte univérsa delícta mea.

Réspice inimícos meos, quóniam multiplicáti sunt, * et ódio crudéli odérunt me.

Custódi ánimam meam et érue me; * non erubéscam, quóniam sperávi in te.

Innocéntia et æquitas custódiant me, * quia sustínui te.

Líbera, Deus, Israel * ex ómnibus tribulatiónibus suis.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Psalmus 25 (26)

Innocentis fiducia et oratio

Elegit nos Deus in Christo, ut essemus sancti et immaculati (Eph 1, 4).

Iúdica me, Dómine, † quóniam ego in innocéntia mea ingréssus sum * et in Dómino sperans non infirmábor.

Proba me, Dómine, et tenta me; * ure renes meos et cor meum.

Quóniam misericórdia tua ante óculos meos est, * et ambulávi in veritáte tua.

Non sedi cum viris vanitátis * et cum occúlte agéntibus non introíbo.

Odívi ecclésiam malignántium * et cum ímpiis non sedébo.

Lavábo in innocéntia manus meas * et circúmdabo altáre tuum, Dómine,

ut audítas fáciam voces laudis * et enárrem univérsa mirabília tua.

Dómine, diléxi habitáculum domus tuæ * et locum habitatiónis glóriæ tuæ.

Ne cólligas cum ímpiis ánimam meam * et cum viris sánguinum vitam meam,

in quorum mánibus iniquitátes sunt, * déxtera eórum repléta est munéribus.

Ego autem in innocéntia mea ingréssus sum, * rédime me et miserére mei.

Pes meus stetit in dirécto, * in ecclésiis benedícam Dómino.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

annotation: ;
%%
(f3) a/. E(h)go(gh) sum(fg) qui(ef) sum,(f>) (,) et(h) con(i)sí(j)li(i)um(h) me(i)um(h) non(hg) est(i) cum(hg) ím(f)pi(ef)is,(f) (:)
sed(iiO1) in(gh) le(ij>)ge(i) Dó(hi)mi(h)ni(h) vo(h)lún(i)tas(h) me(f)a(h) est,(gf) (,) al(e)le(ef)lú(f)ia.(f)
(::)

Ant. Ego sum qui sum, et consílium meum nos est cum ímpiis; sed in lege Dómini volúntas mea est, allelúia.

Ant.

v. Surréxit Dóminus de sepúlcro, allelúia. r. Qui pro nobis pepéndit in ligno, allelúia.

Postea benedicat abbas:

Deus Pater omnípotens sit nobis propítius et clemens. r. Amen.

Lectiones

In primo nocturno, anno II )

De Actibus Apostolórum 24, 1-27

Lectio I

Post quinque autem dies descéndit princeps sacerdótum Ananías cum senióribus quibúsdam et Tertúllo quodam oratóre, qui adiérunt præsidem advérsum Paulum. Et citáto eo cœpit accusáre Tertúllus dicens: «Cum in multa pace agámus per te, et multa corrigántur genti huic per tuam providéntiam, semper et ubíque suscípimus, óptime Felix, cum omni gratiárum actióne. Ne diútius autem te prótraham, oro bréviter áudias nos pro tua cleméntia. Invénimus enim hunc hóminem pestíferum et concitántem seditiónes ómnibus Iudæis qui sunt in univérso orbe, et auctórem seditiónis sectæ Nazarenórum, qui étiam templum violáre conátus est, quem et apprehéndimus, a quo póteris ipse diiúdicans de ómnibus istis cognóscere, de quibus nos accusámus eum.» Adiecérunt autem et Iudæi dicéntes hæc ita se habére.

r. Dum vénerit Paráclitus, Spíritus veritátis, * Ille árguet mundum de peccáto et de iustítia et de iudício, allelúia, allelúia. v. Si enim non abíero, Paráclitus non véniet ad vos; si autem abíero, mittam vobis eum. * Ille.

Lectio II

Respóndit autem Paulus, annuénte sibi præside dícere: «Ex multis annis esse te iúdicem genti huic sciens bono ánimo de causa mea ratiónem reddam, cum possis cognóscere quia non plus sunt dies mihi quam duódecim, ex quo ascéndi adoráre in Ierúsalem, et neque in templo invenérunt me cum áliquo disputántem aut concúrsum faciéntem turbæ neque in synagógis neque in civitáte, neque probáre possunt tibi, de quibus nunc accúsant me.»

r. Iam non dicam vos servos, sed amícos meos, quia ómnia cognovístis quæ operátus sum in médio vestri, allelúia. * Accípite Spíritum Sanctum in vobis Paráclitum; ille est quem Pater mittet vobis, allelúia. v. Quorum remiséritis peccáta, remittúntur eis. * Accípite.

Lectio III

«Confíteor autem hoc tibi quod secúndum viam, quam dicunt hæresim, sic desérvio pátrio Deo credens ómnibus, quæ secúndum Legem sunt et in Prophétis scripta, spem habens in Deum, quam et hi ipsi exspéctant, resurrectiónem futúram iustórum et iniquórum. In hoc et ipse stúdeo sine offendículo consciéntiam habére ad Deum et ad hómines semper. Post annos autem plures eleemósynas factúrus in gentem meam veni et oblatiónes, in quibus invenérunt me purificátum in templo, non cum turba neque cum tumúltu; quidam autem ex Asia Iudæi, quos oportébat apud te præsto esse et accusáre si quid habérent advérsum me aut hi ipsi dicant quid invénerint iniquitátis, cum starem in concílio, nisi de una hac voce qua clamávi inter eos stans: De resurrectióne mortuórum ego iúdicor hódie apud vos!»

r. Ite in orbem univérsum et prædicáte dicéntes: Allelúia! * Qui credíderit et baptizátus fúerit, salvus erit, allelúia, allelúia, allelúia. v. In nómine Patris, et Fílii, et Spíritus Sancti. * Qui credíderit.

Lectio IV

Distulit autem illos Felix certíssime sciens ea quæ de hac via sunt, dicens: «Cum tribúnus Lýsias descénderit, cognóscam causam vestram», iubens centurióni custodíri eum et habére mitigatiónem, nec quemquam prohibére de suis ministráre ei. Post áliquot autem dies advéniens Felix cum Drusílla uxóre sua, quæ erat Iudæa, vocávit Paulum et audívit ab eo de fide quæ est in Christum Iesum. Disputánte autem illo de iustítia et continéntia et de iudício futúro, timefáctus Felix respóndit: «Quod nunc áttinet, vade; témpore autem opportúno accérsiam te», simul et sperans quia pecúnia darétur sibi a Paulo; propter quod et frequénter accérsiens eum loquebátur cum eo. Biénnio autem expléto, accépit successórem Felix Pórcium Festum; volénsque grátiam præstáre Iudæis, Felix relíquit Paulum vinctum.

r. Omnis pulchritúdo Dómini exaltáta est super sídera, spécies eius in núbibus cæli, * Et nomen eius in ætérnum pérmanet, allelúia. v. Nisi ego abíero, Paráclitus non véniet; dum assúmptus fúero, mittam vobis eum. * Et nomen eius. v. Glória Patri. * Et nomen eius.

IN II NOCTURNO

annotation: 8c;
%%
(c4) TER(j)ra(j) tré(j)mu(i)it *(g) et(h) qui(j)é(jkj)vit,(jij) (;)
dum(ji~) ex(h)sú(jk~)ge(j)ret(jij) in(ji~) iu(g)dí(ij)ci(h)o(h) De(g)us.(g)
(::) E(j) u(j) o(h) u(j) a(k) e.(j) (::)

Ant. 2. Terra trémuit et quiévit, dum resúrgeret in iudício Deus, allelúia.

Ant. 2.

Psalmus 26 (27)

In periculis fiducia

Ecce tabernaculum Dei cum hominibus (Ap 21, 3).

Dóminus illuminátio mea et salus mea, * quem timébo?

Dóminus protéctor vitæ meæ, * a quo trepidábo?

Dum apprópiant super me nocéntes, * ut edant carnes meas;

qui tríbulant me et inimíci mei, * ipsi infirmáti sunt et cecidérunt.

Si consístant advérsum me castra, * non timébit cor meum;

si exsúrgat advérsum me prœlium, * in hoc ego sperábo.

Unum pétii a Dómino, hoc requíram: * ut inhábitem in domo Dómini ómnibus diébus vitæ meæ,

ut vídeam voluptátem Dómini * et vísitem templum eius.

Quóniam occultábit me in tentório suo, * in die malórum.

Abscóndet me in abscóndito tabernáculi sui, * in petra exaltábit me.

Et nunc exaltátur caput meum * super inimícos meos in circúitu meo.

Immolábo in tabernáculo eius hóstias vociferatiónis, * cantábo et psalmum dicam Dómino.

Exáudi, Dómine, vocem meam, qua clamávi, * miserére mei et exáudi me.

De te dixit cor meum: «Exquírite fáciem meam!». * Fáciem tuam, Dómine, exquíram.

Ne avértas fáciem tuam a me, * ne declínes in ira a servo tuo.

Adiútor meus es tu, ne me reícias * neque derelínquas me, Deus salútis meæ.

Quóniam pater meus et mater mea dereliquérunt me, * Dóminus autem assúmpsit me.

Osténde mihi, Dómine, viam tuam * et dírige me in sémitam rectam propter inimícos meos.

Ne tradíderis me in ánimam tribulántium me; quóniam insurrexérunt in me testes iníqui * et qui violéntiam spirant.

Credo vidére bona Dómini * in terra vivéntium.

Exspécta Dóminum, viríliter age, * et confortétur cor tuum, et sústine Dóminum.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Psalmus 27 (28)

Supplicatio et gratiarum actio

Pater, gratias ago tibi quoniam audisti me (Io 11, 41).

Ad te, Dómine, clamábo; * Deus meus, ne síleas a me.

Nequándo táceas a me, * et assimilábor descendéntibus in lacum.

Exáudi vocem deprecatiónis meæ, dum clamo ad te, * dum extóllo manus meas ad templum sanctum tuum.

Ne simul trahas me cum peccatóribus * et cum operántibus iniquitátem.

Qui loquúntur pacem cum próximo suo, * mala autem in córdibus eórum.

[Da illis secúndum ópera eórum * et secúndum nequítiam adinventiónum ipsórum.

Secúndum opus mánuum eórum tríbue illis, redde retributiónem eórum ipsis.

Quóniam non intellexérunt ópera Dómini et opus mánuum eíus, * déstruet illos et non ædificábit eos. ]

Benedíctus Dóminus, † quóniam exaudívit vocem deprecatiónis meæ; * Dóminus adiútor meus et protéctor meus,

in ipso sperávit cor meum, et adiútus sum, † et exsultávit cor meum, * et in cántico meo confitébor ei.

Dóminus fortitúdo plebi suæ * et refúgium salvatiónum christi sui est.

Salvum fac pópulum tuum et bénedic hereditáti tuæ * et pasce eos et extólle illos usque in ætérnum.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Psalmus 28 (29)

Verbi Domini præconium

Ecce vox de cælis dicens: «Hic est Filius meus dilectus» (Mt 3, 17).

Afférte Dómino, fílii Dei, * afférte Dómino glóriam et poténtiam,

afférte Dómino glóriam nóminis eius, * adoráte Dóminum in splendóre sancto.

Vox Dómini super aquas; † Deus maiestátis intónuit, * Dóminus super aquas multas.

Vox Dómini in virtúte, * vox Dómini in magnificéntia.

Vox Dómini confringéntis cedros; * et confrínget Dóminus cedros Líbani.

Et saltáre fáciet, tamquam vítulum, Líbanum, * et Sárion, quemádmodum fílium unicórnium.

Vox Dómini intercidéntis flammam ignis, † vox Dómini concutiéntis desértum, * et concútiet Dóminus desértum Cades.

Vox Dómini properántis partum cervárum, † et denudábit condénsa; * et in templo eius omnes dicent glóriam.

Dóminus super dilúvium hábitat, * et sedébit Dóminus rex in ætérnum.

Dóminus virtútem pópulo suo dabit, * Dóminus benedícet pópulo suo in pace.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Psalmus 29 (30)

Gratiarum actio pro liberatione a morte

Christus post resurrectionem gloriosam Patri gratias agit (Cassiodorus).

Exaltábo te, Dómine, quóniam extraxísti me, * nec delectásti inimícos meos super me.

Dómine Deus meus, clamávi ad te, * et sanásti me.

Dómine, eduxísti ab inférno ánimam meam, * vivificásti me, ut non descénderem in lacum.

Psállite Dómino, sancti eius, * et confitémini memóriæ sanctitátis eius,

quóniam ad moméntum indignátio eius * et per vitam volúntas eius.

Ad vésperum demorátur fletus, * ad matutínum lætítia.

Ego autem dixi in securitáte mea: * «Non movébor in ætérnum».

Dómine, in voluntáte tua * præstitísti decóri meo virtútem;

avertísti fáciem tuam a me, * et factus sum conturbátus.

Ad te, Dómine, clamábam * et ad Deum meum deprecábar.

Quæ utílitas in sánguine meo, * dum descéndo in corruptiónem?

Numquid confitébitur tibi pulvis * aut annuntiábit veritátem tuam?

Audívit Dóminus et misértus est mei, * Dóminus factus est adiútor meus.

Convertísti planctum meum in choros mihi, * conscidísti saccum meum et accinxísti me lætítia,

ut cantet tibi glória mea et non táceat. * Dómine Deus meus, in ætérnum confitébor tibi.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Psalmus 31 (32)

Beatus, cui remissa est iniquitas

David dicit beatitudinem hominis, cui Deus reputat iustitiam sine operibus (Rom 4, 6).

Beátus, cui remíssa est iníquitas * et obtéctum est peccátum.

Beátus vir, cui non imputávit Dóminus delíctum, * nec est in spíritu eius dolus.

Quóniam tácui, inveteravérunt ossa mea, * dum rugírem tota die.

Quóniam die ac nocte graváta est super me manus tua, * immutátus est vigor meus in ardóribus æstátis.

Peccátum meum cógnitum tibi feci * et delíctum meum non abscóndi.

Dixi: «Confitébor advérsum me iniquitátem meam Dómino». * Et tu remisísti impietátem peccáti mei.

Propter hoc orábit ad te omnis sanctus * in témpore opportúno.

Et in dilúvio aquárum multárum * ad eum non approximábunt.

Tu es refúgium meum, a tribulatióne conservábis me; * exsultatiónibus salútis circúmdabis me.

Intelléctum tibi dabo et ínstruam te in via, qua gradiéris; * firmábo super te óculos meos.

Nolíte fíeri sicut equus et mulus, * quibus non est intelléctus;

in camo et freno si accédis ad constringéndum, * non appróximant ad te.

Multi dolóres ímpii, * sperántem autem in Dómino misericórdia circúmdabit.

Lætámini in Dómino et exsultáte, iusti, * et gloriámini, omnes recti corde

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

annotation: ;
%%
(c4) a/. Ter(j)ra(j) tré(j)mu(i)it (g) et(h) qui(j)é(jkj)vit,(jij) (;)
dum(ji~) ex(h)sú(jk~)ge(j)ret(jij) in(ji~) iu(g)dí(ij)ci(h)o(h) De(g)us.(g)

(::)

Ant. Terra trémuit et quiévit, dum resúrgeret in iudício Deus, allelúia.

Ant.

v. In resurrectióne tua, Christe, allelúia. r. Cæli et terra læténtur, allelúia.

Postea benedicat abbas:

Christus perpétuæ det nobis gáudia vitæ. r. Amen.

Lectiones

In secundo nocturno, anno II )

Ex Catechésibus sancti Cyrílli Hierosolymitáni epíscopi (Cat. 16, 11-12.16: PG 33, 931-935.942)

Lectio I

Aqua quam dabo ei fiet in eo fons aquæ vivæ saliéntis in vitam ætérnam. Novum aquæ genus, quæ vivit et salit; salit vero super dignos. Quid autem causæ est quod Spíritus grátiam aquæ vocábulo nuncupávit? Quod vidélicet per aquam ómnia consístunt; quod herbárum et animántium efféctrix est aqua; quod ex cælis ímbrium aqua descéndit; quod uníus modi et formæ ipsa lábitur, multifórmes vero parit efféctus: álius quidem exsístit in palma, álius rursum in vite, inque ómnibus ómnia; cum sit uníus modi, nec álius a seípso exsístat; non enim seípsum commútans imber, álius atque álius descéndit; sed, suscipiéntium se structúræ accómmodans, unicuíque id quod ei cómpetens est effícitur.

r. Post passiónem suam, per dies quadragínta appárens eis, loquens de regno Dei; * Et, vidéntibus illis, elevátus est, et nubes suscépit eum ab óculis eórum, allelúia. v. Et convéscens præcépit eis ab Ierosólymis ne discéderent, sed exspectárent promissiónem Patris. * Et.

Lectio II

Ad eúmdem modum et Spíritus Sanctus, cum unus sit, et uníus modi, et indivisíbilis, unicuíque grátiam prout vult dívidit. Et quemádmodum lignum áridum aquam concípiens, gérmina emíttit; sic et ánima peccátrix, per pæniténtiam Spíritus Sancti dono dignáta, iustítiæ racémos portat. Cumque ille uníus et eiúsdem modi sit, multíplices tamen, Dei nutu et in Christi nómine, virtútes operátur.

r. Non relínquam vos órphanos, allelúia; vado et vénio ad vos; * Et gaudébit cor vestrum, allelúia, allelúia. v. Si enim non abíero, Paráclitus non véniet ad vos; si autem abíero, mittam vobis eum. * Et gaudébit.

Lectio III

Nam altérius quidem útitur lingua ad sapiéntiam; altérius mentem prophetía illústrat; huic fugandórum dæmonum potestátem impértit; illi divínas Scriptúras interpretándi donum largítur. Altérius temperántiam corróborat, álium quæ ad misericórdiam pértinent docet; álium ieiunáre et ascéticæ vitæ exercitatiónes toleráre docet; álium res córporis contémnere; álium ad martýrium præparat; álius in áliis, ipse vero a se numquam álius, sicut scriptum est: Unicuíque vero datur manifestátio Spíritus ad id quod éxpedit.

r. Tempus est ut revértar ad eum qui misit me, dicit Dóminus; nolíte contristári, nec turbétur cor vestrum; * Rogo pro vobis Patrem ut ipse vos custódiat, allelúia, allelúia. v. Nisi ego abíero, Paráclitus non véniet; dum assúmptus fúero, mittam vobis eum. * Rogo.

Lectio IV

Et quemádmodum is qui in ténebris prius versabátur, sole póstea derepénte conspécto, lucem in córporis óculo récipit, quæque ántea non vidébat perspícue cernit; ita et qui Spíritus Sancti dono dignus hábitus est, ánimo illuminátur et supra hóminem evéctus videt quæ nesciébat.

r. Non conturbétur cor vestrum: ego vado ad Patrem; et, dum assúmptus fúero a vobis, mittam vobis, allelúia, * Spíritum veritátis, et gaudébit cor vestrum, allelúia. v. Ego rogábo Patrem, et álium Paráclitum dabit vobis. * Spíritum. v. Glória Patri. * Spíritum.

IN III NOCTURNO

Ant. 3. Allelúia, allelúia, allelúia.

Ant. 3.

Canticum Is 63, 1-5

Quis est iste, qui venit de Edom, * tinctis véstibus de Bosra?

Iste formósus in stola sua, * grádiens in multitúdine fortitúdinis suæ.

« Sum ego qui loquor iustítiam, * potens ad salvándum. »

Quare ergo rubrum est induméntum tuum * et vestiménta tua sicut calcántis in torculári?

«Tórcular calcávi solus * et de géntibus non erat vir mecum;

calcávi eos in furóre meo, * et conculcávi eos in ira mea.

Et aspérsus est sanguis eórum super vestiménta mea, * et ómnia induménta mea inquinávi.

Dies enim ultiónis in corde meo, * annus redemptiónis meæ venit.

Circumspéxi, et non erat auxiliátor; * mirátus sum, et non fuit qui adiuváret;

et salvávit mihi bráchium meum, * et indignátio mea ipsa auxiliáta est mihi.»

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Canticum Os 6, 1-6

Veníte, et revertámur ad Dóminum, quia ipse lacerávit et sanábit nos, * percússit et curábit nos.

Vivificábit nos post duos dies, in die tértia suscitábit nos, * et vivémus in conspéctu eius.

Sciámus sequamúrque, * ut cognoscámus Dóminum.

Quasi dilúculum præparátus est egréssus eius, et véniet quasi imber nobis temporáneus, * quasi imber serótinus írrigans terram.

«Quid fáciam tibi, Ephraim? Quid fáciam tibi, Iuda? Cáritas vestra quasi nubes matutína * et quasi ros mane pertránsiens.

Propter hoc dolávi per prophétas, occídi eos in verbis oris mei, * sed ius meum quasi lux egrediétur;

quia caritátem volo et non sacrifícium, * et sciéntiam Dei plus quam holocáusta.»

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Canticum Soph 3, 8-18

«Exspécta me, dicit Dóminus, in die qua surgam ut testis; * quia iudícium meum, ut cóngregem gentes et cólligam regna,

ut effúndam super eas indignatiónem meam, * omnem iram furóris mei;

in igne enim zeli mei * devorábitur omnis terra.

Quia tunc reddam pópulis lábium purum, ut ínvocent omnes in nómine Dómini * et sérviant ei úmero uno.

Ultra flúmina Æthiópiæ, inde súpplices mei, * fílii dispersórum meórum déferent munus mihi.

In die illa non confúnderis super cunctis actiónibus tuis, * quibus prævaricáta es in me;

quia tunc áuferam de médio tui magníloquos supérbos tuos, * et non adícies exaltári ámplius in monte sancto meo.

Et derelínquam in médio tui * pópulum páuperem et egénum.»

Et sperábunt in nómine Dómini * relíquiæ Israel.

Non fácient iniquitátem, nec loquéntur mendácium; * et non inveniétur in ore eórum lingua dolósa,

quóniam ipsi pascéntur et accubábunt, * et non erit qui extérreat.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant. Allelúia, allelúia, allelúia.

Ant.

v. Christus resúrgens ex mórtuis iam non móritur, allelúia. r. Mors illi ultra non dominábitur, allelúia.

Postea benedicat abbas:

Ignem sui amóris accéndat Deus in córdibus nostris. r. Amen.

Lectiones

In tertio nocturno, anno A )

Léctio sancti Evangélii secúndum Ioánnem 17, 1-11a

In illo témpore: Sublevátis Iesus óculis suis in cælum, dixit: «Pater, venit hora, clarífica Fílium tuum ut Fílius tuus claríficet te.» Et réliqua.

Ex Tractátibus sancti Augustíni epíscopi in Ioánnem (Tract. 104, 2-3: CCL 36, 602-603)

Lectio I

Iesus, sublevátis óculis in cælum dixit: «Pater, venit hora, clarífica Fílium tuum.» Póterat Dóminus Unigénitus et coætérnus Patri in forma servi et ex forma servi, si hoc opus esset, oráre siléntio; sed ita se Patri exhibére vóluit precatórem, ut meminísset nostrum se esse doctórem. Proínde eam quam fecit oratiónem pro nobis, notam fecit et nobis; quóniam tanti magístri non solum ad ipsos sermocinátio, sed étiam pro ipsis ad Patrem orátio, discipulórum est ædificátio.

r. Non conturbétur cor vestrum; ego vado ad Patrem et mittam vobis Spíritum veritátis. * Et ille vos docébit quæ sunt præcépta vitæ, allelúia. v. Nisi ego abíero, Paráclitus non véniet; dum assúmptus fúero, mittam vobis eum. * Et ille.

Lectio II

Et si illórum qui hæc dicta áderant auditúri, profécto et nostra qui fuerámus conscrípta lectúri. Quaprópter hoc quod ait: Pater, venit hora, clarífica Fílium tuum, osténdit omne tempus et quid quando fáceret vel fíeri síneret, ab illo esse dispósitum qui témpori súbditus non est; quóniam quæ futúra erant per síngula témpora, in Dei sapiéntia causas efficiéntes habent, in qua nulla sunt témpora.

r. Módicum et non vidébitis me, allelúia; íterum módicum et vidébitis me, * Quia vado ad Patrem, allelúia, allelúia. v. Ascéndo ad Patrem meum et Patrem vestrum, Deum meum et Deum vestrum, * Quia vado.

Lectio III

Non ítaque Christum tempus ut morerétur impégit, sed tempus Christus quo morerétur elégit, qui étiam tempus quo de vírgine natus, cum Patre constítuit, de quo sine témpore natus est. Secúndum quam veram sanámque doctrínam, étiam Paulus apóstolus: Cum autem venit, inquit, plenitúdo témporis, misit Deus Fílium suum; et Deus per Prophétam: Témpore, ait, acceptábili exaudívi te, et in die salútis adiúvi te; et rursus Apóstolus: Ecce nunc tempus acceptábile, ecce nunc dies salútis. Dicat ergo: Pater, venit hora, qui cum Patre dispósuit omnes horas, tamquam dicens: Pater, quam propter hómines et apud hómines ad me clarificándum simul constitúimus, venit hora, clarífica Fílium tuum, ut et Fílius tuus claríficet te.

r. Pater, cum essem cum eis, ego servábam eos quos dedísti mihi, allelúia; nunc autem ad te vénio; * Non rogo ut tollas eos de mundo, sed ut serves eos a malo, allelúia, allelúia. v. Pater sancte, serva eos in nómine tuo quos dedísti mihi. * Non rogo.

Lectio IV

Clarificátum a Patre Fílium nonnúlli accípiunt in hoc quod ei non pepércit, sed pro nobis ómnibus trádidit eum. Sed si passióne clarificátus dícitur, quanto magis resurrectióne? Nam in passióne magis eius humílitas quam cláritas commendátur, Apóstolo teste qui dicit: Humiliávit semetípsum; deínde séquitur et de eius clarificatióne iam dicit: Propter quod et Deus exaltávit illum et donávit ei nomen quod est super omne nomen. Hæc est clarificátio Dómini nostri Iesu Christi, quæ ab eius resurrectióne sumpsit exórdium.

r. Pacem meam do vobis, allelúia, * Pacem relínquo vobis, allelúia, allelúia. v. Non vos relínquam órphanos, dicit Dóminus, véniam ad vos íterum. * Pacem. v. Glória Patri. * Pacem.

Hymnus

annotation: 3;
%%
(c4) TE(e) De(gh)um(h) lau(hg~)dá(hi)mus :(h.) *(;) te(e) Dó(g)mi(h)num(h) con(g)fi(hi)té(ivHG)mur.(g.) (::) Te(gi) æ(i)tér(j)num(i) Pa(hi)trem(h.) (;) o(e)mnis(g) ter(h)ra(h) ve(g)ne(hi)rá(ivHG)tur.(g.) (::) Ti(gi)bi(i) o(j)mnes(ih) An(i)ge(hg)li,(h.) (;) ti(e)bi(g) Cæ(h)li(h) et(h) u(h)ni(h)vér(h)sæ(h) Po(g)te(hi)stá(ivHG)tes :(g.) (::) Ti(gi)bi(i) Ché(j)ru(i)bim(h) et(h) Sé(i)ra(hg)phim(h.) (;) in(e)ces(gh)sá(h)bi(h)li(h) vo(h)ce(g) pro(hi)clá(ivHG)mant :(g.) (::) San(g_0hi)ctus :(h.) (::) San(g_0hi)ctus :(h.) (::) San(g_0hi)ctus(h.) (,) Dó(i)mi(h)nus(h) De(g)us(hi) Sá(i)ba(hg)oth.(g.) (::) Ple(gi)ni(i) sunt(i) cæ(j)li(i) et(h) ter(hi)ra(h.) (;) ma(e)ies(gh)tá(h)tis(h) gló(h)ri(g)æ(hi) tu(ivHG)æ.(g.) (::) Te(gi) glo(j)ri(i)ó(hi)sus(h.) (;) A(h)po(h)sto(h)ló(g)rum(hi) cho(ivHG)rus :(g.) (::) Te(gi) Pro(j)phe(i)tá(hi)rum(h.) (;) lau(h)dá(h)bi(g)lis(hi) nú(i)me(hg)rus :(g.) (::) Te(gi) Már(j)ty(i)rum(h) can(h)di(h)dá(hi)tus(h.) (;) lau(h)dat(g) ex(hi)ér(i)ci(hg)tus.(g.) (::) Te(gi) per(j) or(i)bem(h) ter(h)rá(hi)rum(h.) (;) san(e)cta(gh) con(h)fi(h)té(h)tur(g) Ec(hi)clé(i)si(hg)a :(g.) (::) Pa(g_0hi)trem(h.) (,) im(h)mén(h)sæ(h) ma(g)ies(hi)tá(ivHG)tis ;(g.) (::) Ve(gi)ne(i)rán(j)dum(i) tu(h)um(h) ve(hi)rum,(h.) (;) et(h) ú(h)ni(g)cum(hi) Fí(i)li(hg)um ;(g.) (::) San(g_0hi)ctum(h) quo(hi)que(h.) (,) Pa(h)rá(h)cli(g)tum(hi) Spí(i)ri(hg)tum.(g.) (::) Tu(gh) Rex(h) gló(hg)ri(h)æ,(hi) Chri(gg)ste.(e.) (::) Tu(e) Pa(gh)tris(h.) (,) sem(h)pi(h)tér(hg)nus(h) es(hi) Fí(g)li(g)us.(e.) (::) Tu(e) ad(gh) li(h)be(h)rán(h)dum(h) su(h)scep(h)tú(g)rus(h) hó(i)mi(hg)nem,(h.) (;) non(e) hor(g)ru(h)í(h)sti(h) Vír(hg)gi(h)nis(hi) ú(g)te(g)rum.(e.) (::) Tu(e) de(g)ví(h)cto(h) mor(h)tis(g) a(h)cú(i)le(hg)o,(h.) (;) a(e)pe(g)ru(h)í(h)sti(h) cre(h)dén(i)ti(h)bus(h.) (,) re(hg)gna(h) cæ(hi)ló(gg)rum.(e.) (::) Tu(e) ad(gh) déx(h)te(h)ram(h) De(g)i(h) se(i)des,(h.) (;) in(h) gló(hg)ri(h)a(hi) Pa(gg)tris.(e.) (::) Iu(gh)dex(h) cré(i)de(h)ris(h.) (;) es(hg)se(h) ven(hi)tú(gg)rus.(e.) (::) Te(e) er(g)go(h) quǽ(h)su(h)mus,(h'_) tu(h)is(h) fá(h)mu(g)lis(h) súb(i)ve(hg)ni,(h.) (;) quos(e) pre(g)ti(h)ó(h)so(h) sán(i)gui(h)ne(hg) re(h)de(hi)mí(gg)sti.(e.) (::) Æ(e)tér(fe)na(df) fac(evDC.) (;) cum(c) San(e)ctis(f) tu(g)is(g_') (,) in(g) gló(g)ri(g)a(g) nu(h)me(f)rá(gvFE)ri.(e.) (::) Sal(c)vum(de) fac(e) pó(e)pu(e)lum(e) tu(e)um(f) Dó(d)mi(f)ne,(evDC.) (;) et(c) bé(de)ne(e)dic(e) he(e)re(fe)di(d)tá(f)ti(gh) tu(gvFE)æ.(e.) (::) Et(e) re(fe)ge(d) e(f)os,(evDC.) (;) et(c) ex(de)tól(fe)le(d) il(g)los(g'_) (,) us(g)que(g) in(h) æ(f)tér(gvFE)num.(e.) (::) Per(e) sín(g)gu(h)los(h) di(hi)es,(h.) (;) be(h)ne(hg)dí(h)ci(hi)mus(gg) te.(e.) (::) Et(e) lau(g)dá(h)mus(h) no(h)men(h) tu(h)um(g) in(h) sǽ(i)cu(hg)lum,(h.) (;) et(h) in(h) sǽ(hg)cu(h)lum(hi) sǽ(g)cu(g)li.(e.) (::) Di(e)gná(gh)re(h) Dó(h)mi(h)ne(h) di(g)e(h) i(i)sto(h.) (;) si(e)ne(g) pec(h)cá(h)to(h) nos(hg) cu(h)sto(hi)dí(gg)re.(e.) (::) Mi(e)se(g)ré(h)re(h) no(g)stri(h) Dó(i)mi(hg)ne,(h.) (;) mi(h)se(hg)ré(h)re(hi) no(gg)stri.(e.) (::) Fi(e)at(g) mi(h)se(h)ri(h)cór(h)di(h)a(h) tu(h)a(h) Dó(h)mi(g)ne(h) su(i)per(hg) nos,(h.) (;) que(e)mád(g)mo(h)dum(h) spe(h)rá(hg)vi(h)mus(hi) in(gg) te.(e.) (::) In(c) te(de) Dó(fe)mi(d)ne(f) spe(gh)rá(gf/gf)vi :(ed..) (;) non(c) con(de)fún(fe)dar(d) in(f) æ(gh)tér(gfgvF~E~)num.(e.) (::)

Te Deum laudámus : te Dóminum confitémur.

Te ætérnum Patrem, omnis terra venerátur.

Tibi omnes ángeli, tibi cæli et univérsæ potestátes :

tibi chérubim et séraphim, incessábili voce proclámant: "Sanctus, Sanctus, Sanctus Dóminus Deus Sábaoth.

Pleni sunt cæli et terra maiestátis glóriæ tuæ."

Te gloriósus Apostolórum chorus, te prophetárum laudábilis númerus, te mártyrum candidátus laudat exércitus.

Te per orbem terrárum sancta confitétur Ecclésia, Patrem imménsæ maiestátis;

venerandum tuum verum et unicum Filium;

Sanctum quoque Paráclitum Spíritum.

Tu rex glóriæ, Christe.

Tu Patris sempitérnus es Fílius. Tu, ad liberándum susceptúrus hóminem,

non horruísti Vírginis úterum.

Tu, devícto mortis acúleo,

aperuísti credéntibus regna cælórum.

Tu ad déxteram Dei sedes, in glória Patris.

Iudex créderis esse ventúrus.

Te ergo quǽsumus, tuis fámulis subvéni, quos pretióso sánguine redemísti.

Ætérna fac cum sanctis tuis in glória numerári.

¶ Salvum fac pópulum tuum, Dómine, et bénedic hereditáti tuæ.

Et rege eos, et extólle illos usque in ætérnum.

Per síngulos dies benedícimus te; et laudámus nomen tuum in sǽculum, et in sǽculum sǽculi.

Dignáre, Dómine, die isto sine peccáto nos custodíre.

Miserére nostri, Dómine, miserére nostri.

Fiat misericórdia tua, Dómine, super nos, quemádmodum sperávimus in te.

In te, Dómine, sperávi: non confúndar in ætérnum.

¶ Hæc ultima pars hymni ad libitum omitti potest.

Deinde abbas cantat evangelium de dominica currente, in cuius fine omnes respondent :

r. Amen

Léctio sancti Evangélii secundum Ioánnem (17,1-11a)

In illo tempore: Sublevátis óculis suis in cælum, dixit: “Páter, venit hora: clarífica Fílium tuum, ut Fílius claríficet te, sicut dedísti ei potestátem omnis carnis, ut omne, quod dedísti ei, det eis vitam ætérnam. Hæc est autem vita ætérna, ut cognóscant te solum verum Deum et, quem misísti, Iésum Christum.Ego te clarificávi super terram; opus consummávi, quod dedísti mihi, ut fáciam; et nunc clarífica me tu, Pater, apud temetípsum claritáte, quam habébam, priúsquam mundus esset, apud te.Manifestávi nomen tuum homínibus, quos dedísti mihi de mundo. Tui erant, et mihi eos dedísti, et sermónem tuum servavérunt.Nunc cognovérunt quia ómnia, quæ dedísti mihi, abs te sunt, quia verba, quæ dedísti mihi, dedi eis; et ipsi accepérunt et cognovérunt vere quia a te exívi et credidérunt quia tu me misísti.Ego pro eis rogo; non pro mundo rogo, sed pro his, quos dedísti mihi, quia tui sunt; et mea ómnia tua sunt, et tua mea; et clarificátus sum in eis.Et iam non sum in mundo, et hi in mundo sunt, et ego ad te vénio.

Hymnus

annotation: 2;
%%
(c4) TE(a) de(c)cet(de) laus,(evDCdde.) *(,) te(e) de(eg)cet(fe) hy(de)mnus,(e.) (;) ti(dh)bi(h) gló(hj)ri(g)a(g'_[oh:h]) (,) De(g)o(e') Pa(f)tri(g') et(e) Fí(f')li(e)o,(d'_) (,) cum(e) San(eg)cto(fe) Spí(d')ri(c)tu,(d.) (;) in(hjh___) saé(g')cu(f)la(e_[oh:h][ll:1]d) sae(c)cu(d)ló(e_[uh:l]fED.c!dw!e_[uh:l]f)rum.(e[ll:1]d..) (;) A(a_c[ull:0]!d!ewfED)men.(cd..) (::)

Te decet laus, * te decet hymnus. Tibi glória Deo Patri et Fílio, cum Sancto Spíritu, in sǽcula sæculórum. Amen.

Oratio diei cum conclusione longiori.

Orémus.

Supplicatiónibus nostris, Dómine, adésto propítius, † ut, sicut humáni géneris Salvatórem tecum in tua crédimus maiestáte, * ita eum usque ad consummatiónem sǽculi manére nobíscum, sicut ipse promísit, sentiámus. Qui tecum.

annotation: ;
%%
(f3) BE(f)ne(fe)di(ffvEC)cá(ef)mus(f) (,)Dó(fh!ijjvjvIGF!gwhGF)mi(fef)no.(f) r/.(::) De(fe/ffvECef)o(f) (,) grá(fh!ijjvjvIGF!gwhGF)ti(fef)as.(f) (::)

v. Benedicámus Dómino. r. Deo grátias.

v. Divínum auxílium máneat semper nobíscum. r. Et cum frátribus nostris abséntibus. Amen.