v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Allelúia.
Hymnus
Primo diérum ómnium, quo mundus exstat cónditus vel quo resúrgens cónditor nos, morte victa, líberat.
Pulsis procul torpóribus, surgámus omnes ócius, et nocte quærámus pium, sicut Prophétam nóvimus.
Nostras preces ut áudiat suámque dextram porrígat, et hic piátos sórdibus reddat polórum sédibus,
Ut, quique sacratíssimo huius diéi témpore horis quiétis psállimus, donis beátis múneret.
Deo Patri sit glória eiúsque soli Fílio cum Spíritu Paráclito, in sempitérna sǽcula. Amen.
Vel:
Hymnus
Dies ætásque céteris octáva splendet sánctior in te quam, Iesu, cónsecras, primítiæ surgéntium.
Tu tibi nostras ánimas nunc primo conresúscita; tibi consúrgant córpora secúnda morte líbera.
Tibíque mox in núbibus, Christe, ferámur óbviam tecum victúri pérpetim: tu vita, resurréctio.
Cuius vidéntes fáciem, configurémur glóriæ; te cognoscámus sicut es, lux vera et suávitas.
Regnum, cum Patri tráditos, plenos septéno chrísmate, in temet nos lætíficas, consúmmet sancta Trínitas. Amen.
Ant. 1. Per síngulos dies benedícam te, Dómine, allelúia.
Ant. 1.
Psalmus 144 (145)
Laus divinæ maiestatis
Iustus es, qui es et qui eras, Sanctus (Ap 16, 5).
I
Exaltábo te, Deus meus rex, † et benedícam nómini tuo * in sæculum et in sǽculum sǽculi.
Per síngulos dies benedícam tibi † et laudábo nomen tuum * in sǽculum et in sǽculum sǽculi.
Magnus Dóminus et laudábilis nimis, * et magnitúdinis eius non est investigátio.
Generátio generatióni laudábit ópera tua, * et poténtiam tuam pronuntiábunt.
Magnificéntiam glóriæ maiestátis tuæ loquéntur * et mirabília tua enarrábunt.
Et virtútem terribílium tuórum dicent * et magnitúdinem tuam narrábunt.
Memóriam abundántiæ suavitátis tuæ eructábunt * et iustítia tua exsultábunt.
Miserátor et miséricors Dóminus, * longánimis et multæ misericórdiæ.
Suávis Dóminus univérsis, * et miseratiónes eius super ómnia ópera eius.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Per síngulos dies benedícam te, Dómine, allelúia.
Ant.
Ant. 2. Regnum tuum, Dómine, regnum ómnium sæculórum.
Ant. 2.
Psalmus 144 (145)
Laus divinæ maiestatis
Iustus es, qui es et qui eras, Sanctus (Ap 16,5)
II
Confiteántur tibi, Dómine, ómnia ópera tua; * et sancti tui benedícant tibi.
Glóriam regni tui dicant * et poténtiam tuam loquántur,
ut notas fáciant fíliis hóminum poténtias tuas * et glóriam magnificéntiæ regni tui.
Regnum tuum regnum ómnium sæculórum, * et dominátio tua in omnem generatiónem et generatiónem.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Regnum tuum, Dómine, regnum ómnium sæculórum.
Ant.
Ant. 3. Fidélis Dóminus in ómnibus verbis suis et sanctus in ómnibus opéribus suis, allelúia.
Ant. 3.
Psalmus 144 (145)
Laus divinæ maiestatis
Iustus es, qui es et qui eras, Sanctus (Ap 16,5)
III
Fidélis Dóminus in ómnibus verbis suis * et sanctus in ómnibus opéribus suis.
Allevat Dóminus omnes qui córruunt * et érigit omnes depréssos.
Oculi ómnium in te sperant, * et tu das illis escam in témpore opportúno.
Aperis tu manum tuam * et imples omne ánimal in beneplácito.
Iustus Dóminus in ómnibus viis suis * et sanctus in ómnibus opéribus suis.
Prope est Dóminus ómnibus invocántibus eum, * ómnibus invocántibus eum in veritáte.
Voluntátem timéntium se fáciet † et deprecatiónem eórum exáudiet * et salvos fáciet eos.
Custódit Dóminus omnes diligéntes se * et omnes peccatóres dispérdet.
Laudatiónem Dómini loquétur os meum, et benedícat omnis caro nómini sancto eius * in sǽculum et in sǽculum sǽculi.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Fidélis Dóminus in ómnibus verbis suis et sanctus in ómnibus opéribus suis, allelúia.
Ant.
In primo nocturno, anno II
De libro Génesis
Appáruit Abrahæ Dóminus iuxta Quercus Mambre sedénti in óstio tabernáculi sui in ipso fervóre diéi. Cumque elevásset óculos, apparuérunt ei tres viri stantes prope eum. Quos cum vidísset, cucúrrit in occúrsum eórum de óstio tabernáculi et adorávit in terram et dixit: " Dómine mi, si invéni grátiam in óculis tuis, ne tránseas servum tuum; afferátur pauxíllum aquæ, et laváte pedes vestros et requiéscite sub árbore. Ponámque bucéllam panis, et confortáte cor vestrum, póstea transíbitis; idcírco enim declinástis ad servum vestrum. " Qui dixérunt: " Fac ut locútus es. "
Festinávit Abraham in tabernáculum ad, Saram dixítque: " Accélera, tria sata símilæ commísce et fac subcinerícios panes. " Ipse vero ad arméntum cucúrrit et tulit inde vítulum tenérrimum et óptimum dedítque púero; qui festinávit et coxit illum. Tulit quoque butýrum et lac et vítulum, quem cóxerat, et pósuit coram eis. Ipse vero stabat iuxta eos sub árbore; et comedérunt.
Dixerúntque ad eum: " Ubi est Sara uxor tua? " Ille respóndit: " Ecce in tabernáculo est. " Cui dixit: " Revértens véniam ad te témpore isto, et habébit fílium Sara uxor tua. " Quo audíto, Sara risit ad óstium tabernáculi, quod erat post eum. Erant autem ambo senes provectæque ætátis, et desíerant Saræ fíeri muliébria.
Quæ risit occúlte dicens: " Postquam consénui, et dóminus meus vétulus est, volúptas mihi erit? " Dixit autem Dóminus ad Abraham: " Quare risit Sara dicens: "Num vere paritúra sum anus?" Numquid Dómino est quidquam diffícile? Revértar ad te hoc eódem témpore, et habébit Sara fílium. " Negávit Sara dicens: " Non risi ", timóre pertérrita. Ille autem dixit: " Non; sed risísti. "
r. Factus est sermo Dómini ad Abraham, dicens: Noli timére, Abraham, * Ego protéctor tuus sum, et merces tua magna nimis. v. Ego enim sum Dóminus Deus tuus, qui edúxi te de Ur Chaldæórum. * Ego protéctor tuus. v. Glória Patri. * Ego protéctor tuus.
In secundo nocturno, anno II
Ex Tractátu sancti Hilárii epíscopi De Trinitáte (Lib. 4, 25.27: CCL 62, 128.130-132)
Assístunt viri tres. Abraham conspéctis tribus unum adórat et Dóminum confitétur. Scriptúra astitísse viros tres édidit, sed patriárcha non ignórat qui et adorándus sit et confiténdus. Indiscréta assisténtium spécies est, sed ille Dóminum suum fídei óculis et visu mentis agnóvit. Dehinc séquitur: Et dixit ei: " Revértens véniam ad te ad hoc tempus in futúrum, et habébit fílium Sara uxor tua. "
Procédit plenióre doctrínæ proféctu sermo divínus. Deus istic ad Abraham lóquitur. Paritúram Saram pollicétur. Post hæc viri tres sedénti assístunt. Unum adórat et Dóminum confitétur. Idémque et adorátus et conféssus ab illo, témpore eódem in futúrum reditúrum se promíttit, et Saræ fílium futúrum Deus ad Abraham locútus est. Idem póstea de rebus ipsis eúmdem vir ab eo visus allóquitur. Demutátio tanta fit nóminum, nihil tamen de confessióne decéssit. Virum enim licet conspéctum, Abraham tamen Dóminum adorávit.
Sed vir ventúrum se locútus est. Virum crede tantum, nisi qui venit et Dóminus et Deus est. Causam cómpara. Vir certe ob id véniet, ut Sara et concípiat et páriat. Fidem disce. Dóminus et Deus ob hoc venit, ut Sara et concíperet et páreret. In potestáte Dei vir locútus est, in efféctu Dei Deus præstitit. Ita se Deum et loquéndo et faciéndo signíficat.
Viri deínde de conspéctis tribus duo ábeunt, sed qui résidet Dóminus et Deus est. Neque solum Dóminus et Deus est, sed et iudex est. Stans enim ante Dóminum Abraham dixit: Nullo modo tu fácies hoc verbum, occídere iustum cum ímpio, et erit iustus sicut ímpius. Nequáquam qui iúdicas omnem terram fácies hoc iudícium. Toto ígitur sermóne suo Abraham fidem ob quam iustificátus est docet, Dóminum suum ex tribus ágnitum et solum adorátum et Dóminum conféssus et iúdicem.
r. Tentávit Deus Abraham et dixit ad eum: Tolle fílium tuum quem díligis, Isaac, et ófferes illum ibi in holocáustum * Super unum móntium quem díxero tibi. v. Immola Deo sacrifícium laudis et redde Altíssimo vota tua; * Super. v. Glória Patri. * Super.
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
Dóminus vobíscum.
r. Et cum spíritu tuo.
Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
r. Amen.
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
