2026-01-29 : Antiphonale monasticum, Ad Vigilias, Feria V

Ad invitatorium

APERI, Dómine, os meum ad benedicéndum nomen sanctum tuum: munda cor meum ab ómnibus vanis, pervérsis et aliénis cogitatiónibus; intelléctum illúmina, afféctum inflámma, ut digne, atténte ac devóte hoc Offícium recitáre váleam, et exaudíri mérear ante conspéctum divínæ Maiestátis tuæ. Per Christum, Dóminum nostrum. r. Amen.

Ter dicitur:

%%
(c4) DO(h)mi(h)ne,(h) lá(h)bi(h)a(h) me(h)a(g) a(h)pé(i)ri(h)es.(h) r/.(::) Et(h) os(h) me(h)um(h) an(h)nun(h)ti(h)á(h)bit(h) lau(h)dem(h) tu(h)am.(g::)

v. Domine, lábia mea apéries. r. Et os meum annuntiábit laudem tuam.

Sequens psalmus dicitur quotidie et anteponitur psalmo 94, si Vigiliæ incipiunt ab invitatorio.

Psalmus 3

Dominus protector meus

Dormivit et somnum cepit et resurrexit, quoniam Dominus suscepit eum (S. Irenæus).

Dómine, quid multiplicáti sunt, qui tríbulant me? * Multi insúrgunt advérsum me,

multi dicunt ánimæ meæ: * «Non est salus ipsi in Deo».

Tu autem, Dómine, protéctor meus es, * glória mea et exáltans caput meum.

Voce mea ad Dóminum clamávi, * et exaudívit me de monte sancto suo.

Ego obdormívi et soporátus sum,> * exsurréxi, quia Dóminus suscépit me.

Non timébo mília pópuli circumdántis me. * Exsúrge, Dómine, salvum me fac, Deus meus;

quóniam tu percussísti in maxíllam omnes adversántes mihi, * dentes peccatórum contrivísti.

Dómini est salus, * et super pópulum tuum benedíctio tua.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

annotation: E;
%%
(f3) AD(e)o(g_i_h_)ré(f!gwh)mus(g_h/ffe) Dó(fg)mi(g)num(g.) *(,) qui(g_f_!gwh) fe(g)cit(gihh) nos.(hg..) (::)

Adorémus Dóminum * qui fecit nos.

r/.
(f3)AD(e)o(g_i_h_)ré(f!gwh)mus(g_h/ffe) Dó(fg)mi(g)num(g.) *(,) qui(g_f_!gwh) fe(g)cit(gihh) nos.(hg..) (::)

r. Adorémus Dóminum * qui fecit nos.

v/. annotation: 7;
%%
(c3) VE(i)ní(i/jki)te,(hhg) ex(h)sul(i)té(i)mus(h) Dó(hi)mi(h)no,(h_') (,)
iu(g)bi(h)lé(i)mus(i) De(i)o,(i') sa(h)lu(g)tá(h)ri(i) no(iv_HG)stro.(h.) (;)
Præ(h)oc(g)cu(fe)pé(f)mus(h) fá(h)ci(g)em(h) e(i)ius(i_') (,)
in(h) con(g)fes(h)si(i)ó(i/jkj)ne,(ji..) (;)
et(hg) in(hi~) psal(ij~)mis(i_') (,)
iu(i)bi(ih)lé(hg)mus(i_j) e(h_i)i.(ivH_'G_hv_G_FEfe..) (::)

v. Veníte, exsultémus Dómino, iubilémus Deo, salutári nostro: præoccupémus fáciem eius in confessióne, et in psalmis iubilémus ei.

r/.
(f3)AD(e)o(g_i_h_)ré(f!gwh)mus(g_h/ffe) Dó(fg)mi(g)num(g.) *(,) qui(g_f_!gwh) fe(g)cit(gihh) nos.(hg..) (::)

r. Adorémus Dóminum * qui fecit nos.

v/.

Quó(i/jki)ni(h)am(g) De(h)us(i) ma(i)gnus(h) Dó(hi)mi(h)nus,(h_') (,)
et(g) rex(h_i) ma(i)gnus(i') su(h)per(g) om(h)nes(i) de(iv_HG)os.(h.) (;)
Quó(h)ni(g)am(fe~) non(f) re(g)pél(h)let(i) Dó(i)mi(i)nus(i) ple(i)bem(h) su(hi)am,(h'_) (,)
qui(g)a(h) in(i) ma(i)nu(i) e(i)ius(i_) (,)
sunt(i) om(h)nes(g) fi(h)nes(i) ter(i/jkj)ræ,(ji..) (;)
et(hg) al(hi~)ti(i)tú(i)di(i)nes(i) món(ij~)ti(i)um(i_') (,)
i(ih)pse(hg) cón(i_j)spi(h_i)cit.(ivH_'G_hv_G_FEfe..) (::)

Quóniam Deus magnus Dóminus, et Rex magnus super omnes deos, quóniam non repéllet Dóminus plebem suam: quia in manu eius sunt omnes fines terræ, et altitúdines móntium ipse cónspicit.

r/.() (,) qui(g_f_!gwh) fe(g)cit(gihh) nos.(hg..) (::)

r. Qui fecit nos.

v/.

Quó(i/jki)ni(h)am(g) i(h)psí(i)us(i) est(i) ma(i)re,(i_') et(i) i(i)pse(i) fe(i)cit(h) il(hi)lud,(h_') (,)
et(g) á(h)ri(i)dam(i) fun(i)da(i)vé(h)runt(g) ma(h)nus(i) e(iv_HG)ius.(h.) (;)
Ve(h)ní(g)te,(fe) a(f)do(g)ré(h)mus,(i) et(i) pro(i)ci(i)dá(i)mus(i) an(i)te(h) De(hi)um,(h'_) (,)
plo(g)ré(h)mus(i) co(i)ram(i) Dó(i)mi(i)no,(i) qui(h) fe(hi)cit(h) nos,(h'_) (,)
qui(g)a(h) i(i)pse(i) est(i) Dó(i)mi(h)nus,(g) De(h)us(i) no(i/jkj)ster,(ji..) (;)
nos(hg) au(hi~)tem(i) pó(i)pu(i)lus(i) e(ij~)ius,(i_') (,)
et(i) o(ij)ves(i) pá(ih)scu(hg)æ(i_j) e(h_i)ius.(ivH_'G_hv_G_FEfe..) (::)

v. Quóniam ipsíus est mare, et ipse fecit illud, et áridam fundavérunt manus eius (genuflectitur) veníte, adorémus, et procidámus ante Deum: plorémus coram Dómino, qui fecit nos, quia ipse est Dóminus, Deus noster; nos autem pópulus eius, et oves páscuæ eius.

r/.
(f3)AD(e)o(g_i_h_)ré(f!gwh)mus(g_h/ffe) Dó(fg)mi(g)num(g.) *(,) qui(g_f_!gwh) fe(g)cit(gihh) nos.(hg..) (::)

r. Adorémus Dóminum * qui fecit nos.

v/.

Hó(i/jki)di(h)e,(g) si(h) vo(i)cem(i) e(i)ius(i) au(i)di(h)é(hi)ri(h)tis:(h_') (,)
«No(g)lí(h)te(i) ob(i)du(i)rá(h)re(g) cor(h)da(i) ve(iv_HG)stra,(h.) (;)
si(g)cut(fe) in(f) e(g)xa(h)cer(i)ba(i)ti(i)ó(i)ne(i') se(i)cún(i)dum(h) di(hi)em(h'_) (,)
ten(g)ta(h)ti(i)ó(i)nis(i) in(i) de(h)sér(hi)to:(h'_) (,)
u(g)bi(h) ten(i)ta(i)vé(i)runt(h) me(g) pa(h)tres(i) ve(i/jkj)stri:(ji..) (;)
pro(hg)ba(hi)vé(i)runt(i) et(i) vi(i)dé(ij)runt(i_') (,)
ó(ih)pe(hg)ra(i_j) me(h_i)a.(ivH_'G_hv_G_FEfe..) (::)

v. Hódie, si vocem eius audiéritis, nolíte obduráre corda vestra, sicut in exacerbatióne secúndum diem tentatiónis in desérto: ubi tentavérunt me patres vestri, probavérunt et vidérunt ópera mea.

r/.() (,) qui(g_f_!gwh) fe(g)cit(gihh) nos.(hg..) (::)

r. Qui fecit nos.

v/.

Qua(i)dra(i)gín(i/jki)ta(hhg) an(h)nis(i') pró(i)xi(i)mus(h) fu(hi)i(h_') (,)
ge(h)ne(h)ra(h)ti(i)ó(i)ni(h) hu(h)ic,(i_') et(h) di(h)xi:(i') (`)
Sem(i)per(h) hi(g) er(h)rant(i) cor(iv_HG)de.(h.) (;)
I(g)psi(fe) ve(f)ro(g) non(h) co(i)gno(i)vé(i)runt(i) vi(i)as(h) me(hi)as:(h'_) (,)
qui(g)bus(h) iu(i)rá(i)vi(h) in(g) i(h)ra(i) me(i/jkj)a:(ji..) (;)
Si(hg) in(hi~)tro(i)í(ij)bunt(i_') (,)
in(i) ré(ih)qui(hg)em(i_j) me(h_i)am.»(ivH_'G_hv_G_FEfe..) (::)

v. Quadragínta annis próximus fui generatióni huic, et dixi: Semper hi errant corde, ipsi vero non cognovérunt vias meas: quibus iurávi in ira mea: Si introíbunt in réquiem meam.

r/.
(f3)AD(e)o(g_i_h_)ré(f!gwh)mus(g_h/ffe) Dó(fg)mi(g)num(g.) *(,) qui(g_f_!gwh) fe(g)cit(gihh) nos.(hg..) (::)

r. Adorémus Dóminum * qui fecit nos.

v/.

Gló(i/jki)ri(h)a(g) Pa(h)tri,(i) et(i) Fí(hi)li(h)o,(h_') (,)
et(i) Spi(h)rí(g)tu(h)i(i) San(iv_HG)cto.(h.) (;)
Si(g)cut(fe) e(f)rat(h) in(g) prin(h)cí(i)pi(i)o,(h'_) (,)
et(g) nunc,(h) et(i) sem(i/jkj)per,(ji..) (;)
et(hg) in(hi~) sǽ(ij)cu(i)la(i_') sæ(i)cu(ih)ló(hg)rum.(i_j) A(h_i)men.(ivH_'G_hv_G_FEfe..) (::)

v. Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

r/.() (,) qui(g_f_!gwh) fe(g)cit(gihh) nos.(hg..) (::)

r. Qui fecit nos.

r/.
(f3)AD(e)o(g_i_h_)ré(f!gwh)mus(g_h/ffe) Dó(fg)mi(g)num(g.) *(,) qui(g_f_!gwh) fe(g)cit(gihh) nos.(hg..) (::)

r. Adorémus Dóminum * qui fecit nos.

Hymnus

annotation: 4;
%%
(c4) NOX(d) a(e)tra(f) re(g)rum(eg) cón(f)te(e)git(f'_) (,)
ter(d)ræ(e) co(f)ló(g)res(eg) óm(f)ni(e)um:(ded.) (;)
nos(e) con(c)fi(e)tén(gh)tes(hi) pó(h)sci(g)mus(h'_) (,)
te,(f) iu(h)ste(h) iu(g)dex(ef) cór(g)di(f)um,(e.)

2.(::)
Ut(d) áu(e)fe(f)ras(g) pi(eg)á(f)cu(e)la(f'_) (,)
sor(d)dés(e)que(f) men(g)tis(eg) á(f)blu(e)as,(ded.) (;)
do(e)nés(c)que,(e) Chri(gh)ste,(hi) grá(h)ti(g)am(h'_) (,)
ut(f) ar(h)ce(h)án(g)tur(ef) crí(g)mi(f)na.(e.)

3.(::)
Mens,(d) ec(e)ce,(f) tor(g)pet(eg) ím(f)pi(e)a,(f'_) (,)
quam(d) cul(e)pa(f) mor(g)det(eg) nó(f)xi(e)a;(ded.) (;)
ob(e)scú(c)ra(e) ge(gh)stit(hi) tól(h)le(g)re(h'_) (,)
et(f) te,(h) Re(h)dém(g)ptor,(ef) quǽ(g)re(f)re.(e.)

4.(::)
Re(d)pél(e)le(f) tu(g) ca(eg)lí(f)gi(e)nem(f'_) (,)
in(d)trín(e)se(f)cus(g) quam(eg) má(f)xi(e)me,(ded.) (;)
ut(e) in(c) be(e)á(gh)to(hi) gáu(h)de(g)at(h'_) (,)
se(f) col(h)lo(h)cá(g)ri(ef) lú(g)mi(f)ne.(e.)

5.(::)
Sit,(d) Chri(e)ste,(f) rex(g) pi(eg)ís(f)si(e)me,(f'_) (,)
ti(d)bi(e) Pa(f)trí(g)que(eg) gló(f)ri(e)a(ded.) (;)
cum(e) Spí(c)ri(e)tu(gh) Pa(hi)rá(h)cli(g)to,(h'_) (,)
in(f) sem(h)pi(h)tér(g)na(ef) sǽ(g)cu(f)la.(e.) (::)
A(efe)men.(de..) (::)

Nox atra rerum cóntegit terræ colóres ómnium: nos confiténtes póscimus te, iuste iudex córdium,

Ut áuferas piácula sordésque mentis ábluas, donésque, Christe, grátiam ut arceántur crímina.

Mens, ecce, torpet ímpia, quam culpa mordet nóxia; obscúra gestit tóllere et te, Redémptor, quǽrere.

Repélle tu calíginem intrínsecus quam máxime, ut in beáto gáudeat se collocári lúmine.

Sit, Christe, rex piíssime, tibi Patríque glória cum Spíritu Paráclito, in sempitérna sæcula. Amen.

IN I NOCTURNO

annotation: 8g;
%%
(c4) LI(g)be(g)rá(g)sti(h) vir(h)gam(g) *(,) he(f)re(g)di(h)tá(j)tis(hi) tu(h)æ.(g) (::)
E(j) u(j) o(i) u(j) a(h) e.(g) (::)

Ant. 1. Liberásti virgam hereditátis tuæ.

Ant. 1.

Psalmus 73 (74)

Lamentatio propter templum vastatum

Nolite timere eos, qui occidunt corpus (Mt 10, 28).

Ut quid, Deus, reppulísti in finem, * irátus est furor tuus super oves páscuæ tuæ?

Memor esto congregatiónis tuæ, * quam possedísti ab inítio.

Redemísti virgam hereditátis tuæ, * mons Sion, in quo habitásti.

Leva gressus tuos in ruínas sempitérnas: * ómnia vastávit inimícus in sancto.

Rugiérunt, qui odérunt te, in médio congregatiónis tuæ; * posuérunt signa sua in signa.

Visi sunt quasi in altum secúrim vibrántes * in silva condénsa.

Excidérunt iánuas eius in idípsum; * in secúri et áscia deiecérunt.

Incendérunt igni sanctuárium tuum, * in terram polluérunt tabernáculum nóminis tui;

dixérunt in corde suo: «Opprimámus eos simul». * Combussérunt omnes congregatiónes Dei in terra.

Signa nostra non vídimus, iam non est prophéta, * et apud nos non est qui cognóscat ámplius.

Usquequo, Deus, improperábit inimícus, * spernet adversárius nomen tuum in finem?

Ut quid avértis manum tuam * et tenes déxteram tuam in médio sinu tuo?

Deus autem rex noster ante sǽcula, * operátus est salútes in médio terræ.

Tu conscidísti in virtúte tua mare, * contribulásti cápita dracónum in aquis.

Tu confregísti cápita Levíathan, * dedísti eum escam monstris maris.

Tu dirupísti fontes et torréntes; * tu siccásti flúvios perénnes.

Tuus est dies et tua est nox, * tu fabricátus es luminária et solem.

Tu statuísti omnes términos terræ, * æstátem et híemem, tu plasmásti ea.

Memor esto huius: † inimícus improperávit Dómino, * et pópulus insípiens sprevit nomen tuum.

Ne tradas béstiis ánimas confiténtes tibi * et ánimas páuperum tuórum ne obliviscáris in finem.

Réspice in testaméntum, * quia repléta sunt latíbula terræ tentóriis violéntiæ.

Ne revertátur húmilis factus confúsus; * pauper et inops laudábunt nomen tuum.

Exsúrge, Deus, iúdica causam tuam; † memor esto improperiórum tuórum, * quæ ab insipiénte fiunt tota die.

Ne obliviscáris voces inimicórum tuórum; * tumúltus adversariórum tuórum ascéndit semper.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Psalmus 74 (75)

Dominus summus iudex

Deposuit potentes de sede et exaltavit humiles (Lc 1, 52).

Confitébimur tibi, Deus; † confitébimur et invocábimus nomen tuum: *narrábimus mirabília tua.

Cum statúero tempus, *ego iustítias iudicábo.

Si liquefácta est terra et omnes, qui hábitant in ea, *ego confirmávi colúmnas eius.

Dixi gloriántibus: «Nolíte gloriári! » *et delinquéntibus: «Nolíte exaltáre cornu!

Nolíte exaltáre in altum cornu vestrum; *nolíte loqui advérsus Deum protérva» .

Quia neque ab oriénte neque ab occidénte *neque a desértis exaltátio.

Quóniam Deus iudex est: *hunc humíliat et hunc exáltat.

Quia calix in manu Dómini *vini meri plenus misto.

Et inclinávit ex hoc in hoc; † verúmtamen usque ad fæces epotábunt, *bibent omnes peccatóres terræ.

Ego autem annuntiábo in sǽculum, * cantábo Deo Iacob.

Et ómnia córnua peccatórum confríngam, *et exaltabúntur córnua iusti.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

annotation: ;
%%
(c4) a/. Li(g)be(g)rá(g)sti(h) vir(h)gam(g) (,) he(f)re(g)di(h)tá(j)tis(hi) tu(h)æ.(g)
(::)

Ant. Liberásti virgam hereditátis tuæ.

Ant.

annotation: Cc2;
%%
(c3) TU(h) es(f) De(h)us(h) *() qui(h) fa(h)cis(h) mi(h)ra(i)bí(i)li(h)a.(h) (::)
E(h) u(h) o(f) u(h) a(i) e.(h) (::)

Ant. 2. Tu es Deus, qui facis mirabília.

Ant. 2.

Psalmus 76 (77)

Operum Domini recordatio

In omnibus tribulationem patimur, sed non angustiamur (2 Cor 4, 8).

Voce mea ad Dóminum clamávi; * voce mea ad Deum, et inténdit mihi.

In die tribulatiónis meæ Deum exquisívi, † manus meæ nocte expánsæ sunt * et non fatigántur.

Rénuit consolári ánima mea; † memor sum Dei et ingemísco, * exérceor, et déficit spíritus meus.

Vígiles tenuísti pálpebras óculi mei; * turbátus sum et non sum locútus.

Cogitávi dies antíquos * et annos ætérnos in mente hábui.

Meditátus sum nocte cum corde meo * et exercitábar, et scopébam spíritum meum.

Numquid in ætérnum proíciet Deus, * aut non appónet ut complacítior sit adhuc?

Aut defíciet in finem misericórdia sua, * cessábit verbum a generatióne in generatiónem?

Aut obliviscétur miseréri Deus, * aut continébit in ira sua misericórdias suas?

Et dixi: «Hoc vulnus meum, * mutátio déxteræ Excélsi».

Memor ero óperum Dómini, * memor ero ab inítio mirabílium tuórum.

Et meditábor in ómnibus opéribus tuis * et in adinventiónibus tuis exercébor.

Deus, in sancto via tua; * quis deus magnus sicut Deus noster?

Tu es Deus, qui facis mirabília, * notam fecísti in pópulis virtútem tuam.

Redemísti in bráchio tuo pópulum tuum, * fílios Iacob et Ioseph.

Vidérunt te aquæ, Deus, † vidérunt te aquæ et doluérunt; * étenim commótæ sunt abyssi.

Effudérunt aquas núbila, † vocem dedérunt nubes, * étenim sagíttæ tuæ tránseunt.

Vox tonítrui tui in rota; † illuxérunt coruscatiónes tuæ orbi terræ, * commóta est et contrémuit terra.

In mari via tua et sémitæ tuæ in aquis multis; * et vestígia tua non cognoscúntur.

Deduxísti sicut oves pópulum tuum * in manu Móysi et Aaron.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

annotation: ;
%%
(c3) a/. Tu(h) es(f) De(h)us(h) () qui(h) fa(h)cis(h) mi(h)ra(i)bí(i)li(h)a.(h)
(::)

Ant. Tu es Deus, qui facis mirabília.

Ant.

Ant. 3. Inclináte * aurem vestram in verba oris mei.

Ant. 3.

Psalmus 77

Domini bonitas et populi infidelitas in Historia salutis

Hæc autem figuræ fuerunt nostræ (I Cor 10,6).

Atténdite, pópule meus, doctrínam meam; * inclináte aurem vestram in verba oris mei.

Apériam in parábolis os meum, * éloquar arcána ætátis antíquæ.

Quanta audívimus et cognóvimus ea, † et patres nostri narravérunt nobis, * non occultábimus a fíliis eórum,

generatióni álteri narrántes laudes Dómini et virtútes eíus * et mirabília eíus, quæ fecit.

Constítuit testimónium in Iácob * et legem pósuit in Israel;

quanta mandáverat pátribus nostris † nota fácere ea fíliis suis, *ut cognóscat generátio áltera, fílii, qui nascéntur.

Exsúrgent et narrábunt fíliis suis, *ut ponant in Deo spem suam

et non obliviscántur óperum Dei * et mandáta eíus custódiant.

Ne fiant sicut patres eórum, * generátio rebéllis et exásperans;

generátio, quæ non firmávit cor suum, * et non fuit fidélis Deo spíritus eíus.

Fílii Éphraim, intendéntes et mitténtes arcum, * convérsi sunt in die belli.

Non custodiérunt testaméntum Dei * et in lege eíus renuérunt ambuláre.

Et oblíti sunt factórum eíus * et mirabílium eíus, quæ osténdit eis.

Coram pátribus eórum fecit mirabília * in terra Ægýpti, in campo Táneos.

Scidit mare et perdúxit eos * et státuit aquas quasi in utre.

Et dedúxit eos in nube per diem * et per totam noctem in illuminatióne ignis.

Scidit petram in erémo * et adaquávit eos velut abýssus multa.

Et edúxit rívulos de petra * et dedúxit tamquam flúmina aquas.

Et apposuérunt adhuc peccáre ei, * in iram excitavérunt Excélsum in inaquóso.

Et tentavérunt Deum in córdibus suis, * peténtes escas animábus suis;

et contra Deum locúti sunt, * dixérunt: “Númquid póterit Deus paráre mensam in desérto?”

Ecce percússit petram, et fluxérunt aquæ, * et torréntes inundavérunt.

“Númquid et panem póterit dare * aut paráre carnes pópulo suo?”

Ídeo audívit Dóminus et exársit, † et ignis accénsus est in Iácob, * et ira ascéndit in Israel.

Quia non credidérunt in Deo * nec speravérunt in salutári eíus.

Verúmtamen mandávit núbibus désuper * et iánuas cæli apéruit;

et pluit illis manna ad manducándum * et panem cæli dedit eis:

panem angelórum manducávit homo; * cibária misit eis ad abundántiam.

Excitávit austrum in cælo * et indúxit in virtúte sua áfricum;

et pluit super eos sicut púlverem carnes * et sicut arénam maris volatília pennáta:

et cecidérunt in médio castrórum eórum, * circa tabernácula eórum.

Et manducavérunt et saturáti sunt nimis, * et desidérium eórum áttulit eis.

Nondum recésserant a desidério suo, * adhuc escæ eórum erant in ore ipsórum,

et ira Dei ascéndit super eos † et óccidit pingues eórum * et eléctos Israel prostrávit.

In ómnibus his peccavérunt adhuc * et non credidérunt in mirabílibus eíus;

et consúmpsit in hálitu dies eórum * et annos eórum cum festinatióne.

Cum occíderet eos, quærébant eum * et convérsi veniébant dilúculo ad eum;

et rememoráti sunt quia Deus adiútor est eórum, * et Deus Excélsus redémptor eórum est.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Et suasérunt ei in ore suo * et lingua sua mentíti sunt ei;

cor autem eórum non erat rectum cum eo, * nec fidéles erant in testaménto eíus.

Ipse autem est miséricors * et propitiátur iniquitáti et non dispérdit.

Sæpe avértit iram suam * et non accéndit omnem furórem suum.

Et recordátus est quia caro sunt, * spíritus vadens et non rédiens.

Quóties exacerbavérunt eum in desérto, * in iram concitavérunt eum in inaquóso!

Et revérsi sunt et tentavérunt Deum * et Sanctum Israel exacerbavérunt.

Non sunt recordáti manus eíus, * diéi, qua redémit eos de manu tribulántis.

Cum pósuit in Ægýpto signa sua * et prodígia sua in campo Táneos.

Convértit in sánguinem flúmina eórum * et rívulos eórum, ne bíberent.

Misit in eos cœnomyíam et comédit eos, * ranam et pérdidit eos.

Dedit brucho fructus eórum, * labóres eórum locústæ.

Occídit in grándine víneas eórum, * moros eórum in pruína.

Trádidit grándini iuménta eórum * et greges eórum flammæ ignis.

Misit in eos ardórem iræ suæ, † indignatiónem et comminatiónem et angústiam, * immissiónem angelórum malórum.

Complanávit sémitam iræ suæ; † non pepércit a morte animábus eórum * et vitam eórum in peste conclúsit.

Percússit omne primogénitum in terra Ægýpti, * primítias róboris eórum in tabernáculis Cham.

Ábstulit sicut oves pópulum suum * et perdúxit eos tamquam gregem in desérto.

Dedúxit eos in spe, et non timuérunt, * et inimícos eórum opéruit mare.

Et indúxit eos in fines sanctificatiónis suæ, * in montem, quem acquisívit déxtera eíus.

Et eiécit a fácie eórum gentes † et divísit eis terram in funículo hereditátis * et habitáre fecit in tabernáculis eórum tribus Israel.

Et tentavérunt et exacerbavérunt Deum Excélsum * et testimónia eíus non custodiérunt.

Recessérunt et prævaricáti sunt, † quemádmodum patres eórum; * convérsi sunt retro ut arcus pravus.

In iram concitavérunt eum in cóllibus suis * et in sculptílibus suis ad æmulatiónem eum provocavérunt.

Audívit Deus et exársit * et sprevit valde Israel.

Et réppulit habitáculum Silo *, tabernáculum, ubi habitávit in homínibus.

Et trádidit in captivitátem virtútem suam * et pulchritúdinem suam in manus inimíci.

Et conclúsit in gládio pópulum suum * et in hereditátem suam exársit.

Iuvénes eórum comédit ignis, * et vírgines eórum non sunt desponsátæ.

Sacerdótes eórum in gládio cecidérunt, * et víduæ eórum non plorabántur.

Et excitátus est tamquam dórmiens Dóminus, * tamquam potens crapulátus a vino.

Et percússit inimícos suos in posterióra, * oppróbrium sempitérnum dedit illis.

Et réppulit tabernáculum Ióseph * et tribum Éphraim non elégit,

sed elégit tribum Iúdæ, * montem Sion, quem diléxit.

Et ædificávit sicut excélsum sanctuárium suum, * sicut terram, quam fundávit in sǽcula.

Et elégit David servum suum † et sústulit eum de grégibus óvium, *de post fetántes accépit eum:

páscere Iácob pópulum suum * et Israel hereditátem suam.

Et pavit eos in innocéntia cordis sui * et in prudéntia mánuum suárum dedúxit eos.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Psalmus 78 (79)

Super Ierusalem lamentatio

Si cognovisses et tu... quæ ad pacem tibi! (Lc 19, 42).

Deus, venérunt gentes in hereditátem tuam, † polluérunt templum sanctum tuum, * posuérunt Ierúsalem in ruínas.

Dedérunt morticína servórum tuórum escas volatílibus cæli, * carnes sanctórum tuórum béstiis terræ.

Effudérunt sánguinem eórum tamquam aquam in circúitu Ierúsalem, * et non erat qui sepelíret.

Facti sumus oppróbrium vicínis nostris, * subsannátio et illúsio his, qui in circúitu nostro sunt.

Usquequo, Dómine? † Irascéris in finem? * Accendétur velut ignis zelus tuus?

[Effúnde iram tuam in gentes, quæ te non novérunt, * et in regna, quæ nomen tuum non invocavérunt,

quia comedérunt Iácob * et sedem eíus desolavérunt. ]

Ne memíneris iniquitátum patrum nostrórum, † cito antícipent nos misericórdiæ tuæ, * quia páuperes facti sumus nimis.

Adiuva nos, Deus salutáris nostri, * propter glóriam nóminis tui et líbera nos;

et propítius esto peccátis nostris * propter nomen tuum.

Quare dicent in géntibus: «Ubi est Deus eórum?». † Innotéscat in natiónibus coram óculis nostris * últio sánguinis servórum tuórum, qui effúsus est.

Intróeat in conspéctu tuo gémitus compeditórum; † secúndum magnitúdinem bráchii tui * supérstites relínque fílios mortis.

Nos autem, pópulus tuus et oves páscuæ tuæ, * confitébimur tibi in sǽculum: in generatiónem et generatiónem * annuntiábimus laudem tuam.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant. Inclináte aurem vestram in verba oris mei.

Ant.

v. Revéla, Dómine, óculos meos. r. Et considerábo mirabilia de lege tua.

Postea benedicat abbas:

In unitáte Sancti Spíritus benedícat nos Pater et Fílius.

Lectiones

In primo nocturno, anno II

De libro Génesis

Lectio I

Erat Abraham senex dierúmque multórum; et Dóminus in cunctis benedíxerat ei. Dixítque Abraham ad servum seniórem domus suæ, qui præerat ómnibus quæ habébat: " Pone manum tuam subter femur meum, ut adiúrem te per Dóminum Deum cæli et Deum terræ, ut non accípias uxórem fílio meo de filiábus Chananæórum inter quos hábito; sed ad terram et cognatiónem meam proficiscáris et inde accípias uxórem fílio meo Isaac. " Respóndit servus: " Si nolúerit múlier veníre mecum in terram hanc, num redúcere débeo fílium tuum ad terram, a quo tu egréssus es? "

r. Deus dómini mei Abraham, dírige viam meam, * Ut cum salúte revértar in domum dómini mei. v. Obsecro, Dómine, fac misericórdiam cum servo tuo, * Ut.

Lectio II

Dixit Abraham: " Cave, nequándo redúcas illuc fílium meum. Dóminus Deus cæli, qui tulit me de domo patris mei et de terra nativitátis meæ, qui locútus est mihi et iurávit mihi dicens: "Sémini tuo dabo terram hanc", ipse mittet ángelum suum coram te, et accípies inde uxórem fílio meo. Sin autem nolúerit múlier sequi te, non tenéberis iuraménto; fílium tantum meum ne redúcas illuc. " Pósuit ergo servus manum sub fémore Abraham dómini sui et iurávit illi super hac re.

r. Veni hódie ad fontem aquæ, et orávi Dóminum, dicens: * Dómine, Deus Abraham, tu prósperum fecísti desidérium meum. v. Igitur puélla cui díxero: Da mihi aquam de hýdria tua ut bibam; et illa díxerit: Bibe, dómine, et camélis tuis potum tríbuam; ipsa est quam præparávit Dóminus fílio dómini mei. * Dómine.

Lectio III

Tulítque servus decem camélos de grege dómini sui et ábiit ex ómnibus bonis eius portans secum; profectúsque perréxit in Aram Naháraim ad urbem Nachor. Cumque camélos fecísset accúmbere extra óppidum iuxta púteum aquæ véspere, témpore quo solent mulíeres égredi ad hauriéndam aquam, dixit: " Dómine Deus dómini mei Abraham, occúrre óbsecro mihi hódie et fac misericórdiam cum dómino meo Abraham. Ecce ego sto prope fontem aquæ, et fíliæ habitatórum huius civitátis egrediéntur ad hauriéndam aquam. Igitur puélla, cui ego díxero: "Inclína hýdriam tuam, ut bibam", et illa respónderit: "Bibe, quin et camélis tuis dabo potum", ipsa est, quam præparásti servo tuo Isaac, et per hoc intéllegam quod féceris misericórdiam cum dómino meo. " Necdum intra se verba compléverat, et ecce Rebécca egrediebátur fília Bathúel fílii Melchæ uxóris Nachor fratris Abraham habens hýdriam in scápula: púella decóra nimis, virgo et incógnita viro. Descéndit ad fontem et implévit hýdriam ac revertebátur. Occurrítque ei servus et ait: " Pauxíllum mihi ad sorbéndum præbe aquæ de hýdria tua. " Quæ respóndit: " Bibe, dómine mi. " Celeritérque depósuit hýdriam super ulnam suam et dedit ei potum.

r. Tentávit Deus Abraham et dixit ad eum: Tolle fílium tuum quem díligis, Isaac, et ófferes illum ibi in holocáustum * Super unum móntium quem díxero tibi. v. Immola Deo sacrifícium laudis et redde Altíssimo vota tua; * Super. v. Glória Patri. * Super.

IN II NOCTURNO

Ant. 4. Allelúia, allelúia, allelúia.

Ant. 4.

Psalmus 79 (80)

Visita, Domine, vineam tuam

Veni, Domine Iesu (Ap 22, 20).

Qui pascis Israel, inténde, * qui dedúcis velut ovem Ioseph.

Qui sedes super chérubim, effúlge * coram Ephraim, Béniamin et Manásse.

Excita poténtiam tuam et veni, * ut salvos fácias nos.

Deus, convérte nos, * illústra fáciem tuam, et salvi érimus.

Dómine Deus virtútum, * quoúsque irascéris super oratiónem pópuli tui?

Cibásti nos pane lacrimárum * et potum dedísti nobis in lácrimis copióse.

Posuísti nos in contradictiónem vicínis nostris, * et inimíci nostri subsannavérunt nos.

Deus virtútum, convérte nos, * illústra fáciem tuam, et salvi érimus.

Víneam de Ægýpto transtulísti, * eiecísti gentes et plantásti eam.

Purgásti locum in conspéctu eius, * plantásti radíces eius, et implévit terram.

Opérti sunt montes umbra eius * et ramis eius cedri Dei;

exténdit pálmites suos usque ad mare * et usque ad Flumen propágines suas.

Ut quid destruxísti macériam eius, * et vindémiant eam omnes, qui prætergrediúntur viam?

Exterminávit eam aper de silva, * et singuláris ferus depástus est eam.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Psalmus 80 (81)

Sollemnis renovatio fœderis

Videte, ne forte sit in aliquo vestrum cor malum incredulitatis (Hebr 3, 12).

Exsultáte Deo adiutóri nostro, * † iubiláte Deo Iacob.

Súmite psalmum et date tympanum, * psaltérium iucúndum cum cíthara.

Bucináte in neoménia tuba, * in die plenæ lunæ, in sollemnitáte nostra.

Quia præcéptum in Israel est, * et iudícium Deo Iacob.

Testimónium in Ioseph pósuit illud, † cum exíret de terra Ægýpti; * sermónem, quem non nóveram, audívi:

«Divérti ab onéribus dorsum eius; * manus eius a cóphino recessérunt.

In tribulatióne invocásti me et liberávi te, † exaudívi te in abscóndito tempestátis, * probávi te apud aquam Meríba.

Audi, pópulus meus, et contestábor te; * Israel, útinam áudias me!

Non erit in te deus aliénus, * neque adorábis deum extráneum.

Ego enim sum Dóminus Deus tuus, † qui edúxi te de terra Ægýpti; * diláta os tuum, et implébo illud.

Et non audívit pópulus meus vocem meam, * et Israel non inténdit mihi.

Et dimísi eos secúndum durítiam cordis eórum, * ibunt in adinventiónibus suis.

Si pópulus meus audísset me, * Israel si in viis meis ambulásset!

In brevi inimícos eórum humiliássem * et super tribulántes eos misíssem manum meam.

Inimíci Dómini blandiréntur ei, * et esset sors eórum in sǽcula;

et cibárem eos ex ádipe fruménti * et de petra melle saturárem eos ».

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Psalmus 81 ( 82)

Contra iudices iniquos

Nolite ante tempus quidquam iudicare, quoadusque veniat Dominus (1 Cor 4, 5)

Deus stetit in concílio divíno, *in médio deórum iúdicat.

«Usquequo iudicábitis iníque *et fácies peccatórum sumétis?

Iudicáte egéno et pupíllo, *húmilem et páuperem iustificáte.

Erípite páuperem *et egénum de manu peccatóris liberáte».

Nesciérunt, neque intellexérunt, in ténebris ámbulant; *movebúntur ómnia fundaménta terræ.

Ego dixi: «Dii estis *et fílii Excélsi omnes» .

Vos autem sicut hómines moriémini *et sicut unus de princípibus cadétis.

Surge, Deus, iúdica terram, *quóniam tu hereditábis in ómnibus géntibus.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Psalmus 82

Contra populi hostes

Cognoscant hostes contra Israel coniurati, quod Dominus solus Altissimus in omni terra.

Deus, ne quiéscas, ne táceas * neque compescáris, Deus,

quóniam ecce inimíci tui fremuérunt, * et, qui odérunt te, extulérunt caput.

Advérsus pópulum tuum malignavérunt consílium * et cogitavérunt advérsus eos, quos abscondísti tibi.

Dixérunt: “Vénite, et disperdámus eos de gente, * et non memorétur nomen Israel ultra!”

Quóniam cogitavérunt unanímiter, † advérsum te testaméntum statuérunt: * tabernácula Idumæórum et Ismǽlitæ,

Moab et Agaréni, † Gebal et Ammon et Ámalec, * Philistǽa cum habitántibus Tyrum. Étenim Assur sociabátur cum illis; * facti sunt in adiutórium fíliis Lot.

Fac illis sicut Mádian et Sísaræ, * sicut Iábin in torrénte Cison.

Disperiérunt in Endor, * facti sunt ut stercus super terram.

Pone duces eórum sicut Oreb et Zeb † et Zébee et Sálmana, omnes príncipes eórum, qui dixérunt: * “Hereditáte possideámus páscua Dei!”

Deus meus, pone illos ut rotam * et sicut stípulam ante ventum.

Sicut ignis, qui combúrit silvam, * et sicut flamma dévorans montes,

ita perséqueris illos in tempestáte tua * et in procélla tua turbábis eos.

Imple fácies eórum ignomínia, * et quærent nomen tuum, Dómine.

Erubéscant et conturbéntur in sǽculum sǽculi * et confundántur et péreant;

et cognóscant quia nomen tibi Dóminus: * tu solus Altíssimus super omnem terram.

Ábstulit sicut oves pópulum suum * et perdúxit eos tamquam gregem in desérto.
Dedúxit eos in spe, et non timuérunt, * et inimícos eórum opéruit mare.