2026-05-01 : Antiphonale monasticum, Ad Vigilias, Feria VI

Ad invitatorium

APERI, Dómine, os meum ad benedicéndum nomen sanctum tuum: munda cor meum ab ómnibus vanis, pervérsis et aliénis cogitatiónibus; intelléctum illúmina, afféctum inflámma, ut digne, atténte ac devóte hoc Offícium recitáre váleam, et exaudíri mérear ante conspéctum divínæ Maiestátis tuæ. Per Christum, Dóminum nostrum. r. Amen.

Ter dicitur:

%%
(c4) DO(h)mi(h)ne,(h) lá(h)bi(h)a(h) me(h)a(g) a(h)pé(i)ri(h)es.(h) r/.(::) Et(h) os(h) me(h)um(h) an(h)nun(h)ti(h)á(h)bit(h) lau(h)dem(h) tu(h)am.(g::)

v. Domine, lábia mea apéries. r. Et os meum annuntiábit laudem tuam.

Sequens psalmus dicitur quotidie et anteponitur psalmo 94, si Vigiliæ incipiunt ab invitatorio.

Psalmus 3

Dominus protector meus

Dormivit et somnum cepit et resurrexit, quoniam Dominus suscepit eum (S. Irenæus).

Dómine, quid multiplicáti sunt, qui tríbulant me? * Multi insúrgunt advérsum me,

multi dicunt ánimæ meæ: * «Non est salus ipsi in Deo».

Tu autem, Dómine, protéctor meus es, * glória mea et exáltans caput meum.

Voce mea ad Dóminum clamávi, * et exaudívit me de monte sancto suo.

Ego obdormívi et soporátus sum,> * exsurréxi, quia Dóminus suscépit me.

Non timébo mília pópuli circumdántis me. * Exsúrge, Dómine, salvum me fac, Deus meus;

quóniam tu percussísti in maxíllam omnes adversántes mihi, * dentes peccatórum contrivísti.

Dómini est salus, * et super pópulum tuum benedíctio tua.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Surrexit Dominus vere, * alleluia.

r. Surrexit Dominus vere, * alleluia.

v/. annotation: 7;
%%
(c3) VE(i)ní(i/jki)te,(hhg) ex(h)sul(i)té(i)mus(h) Dó(hi)mi(h)no,(h_') (,)
iu(g)bi(h)lé(i)mus(i) De(i)o,(i') sa(h)lu(g)tá(h)ri(i) no(iv_HG)stro.(h.) (;)
Præ(h)oc(g)cu(fe)pé(f)mus(h) fá(h)ci(g)em(h) e(i)ius(i_') (,)
in(h) con(g)fes(h)si(i)ó(i/jkj)ne,(ji..) (;)
et(hg) in(hi~) psal(ij~)mis(i_') (,)
iu(i)bi(ih)lé(hg)mus(i_j) e(h_i)i.(ivH_'G_hv_G_FEfe..) (::)

v. Veníte, exsultémus Dómino, iubilémus Deo, salutári nostro: præoccupémus fáciem eius in confessióne, et in psalmis iubilémus ei.

r. Surrexit Dominus vere, * alleluia.

v/.

Quó(i/jki)ni(h)am(g) De(h)us(i) ma(i)gnus(h) Dó(hi)mi(h)nus,(h_') (,)
et(g) rex(h_i) ma(i)gnus(i') su(h)per(g) om(h)nes(i) de(iv_HG)os.(h.) (;)
Quó(h)ni(g)am(fe~) non(f) re(g)pél(h)let(i) Dó(i)mi(i)nus(i) ple(i)bem(h) su(hi)am,(h'_) (,)
qui(g)a(h) in(i) ma(i)nu(i) e(i)ius(i_) (,)
sunt(i) om(h)nes(g) fi(h)nes(i) ter(i/jkj)ræ,(ji..) (;)
et(hg) al(hi~)ti(i)tú(i)di(i)nes(i) món(ij~)ti(i)um(i_') (,)
i(ih)pse(hg) cón(i_j)spi(h_i)cit.(ivH_'G_hv_G_FEfe..) (::)

Quóniam Deus magnus Dóminus, et Rex magnus super omnes deos, quóniam non repéllet Dóminus plebem suam: quia in manu eius sunt omnes fines terræ, et altitúdines móntium ipse cónspicit.

r. Alleluia.

v/.

Quó(i/jki)ni(h)am(g) i(h)psí(i)us(i) est(i) ma(i)re,(i_') et(i) i(i)pse(i) fe(i)cit(h) il(hi)lud,(h_') (,)
et(g) á(h)ri(i)dam(i) fun(i)da(i)vé(h)runt(g) ma(h)nus(i) e(iv_HG)ius.(h.) (;)
Ve(h)ní(g)te,(fe) a(f)do(g)ré(h)mus,(i) et(i) pro(i)ci(i)dá(i)mus(i) an(i)te(h) De(hi)um,(h'_) (,)
plo(g)ré(h)mus(i) co(i)ram(i) Dó(i)mi(i)no,(i) qui(h) fe(hi)cit(h) nos,(h'_) (,)
qui(g)a(h) i(i)pse(i) est(i) Dó(i)mi(h)nus,(g) De(h)us(i) no(i/jkj)ster,(ji..) (;)
nos(hg) au(hi~)tem(i) pó(i)pu(i)lus(i) e(ij~)ius,(i_') (,)
et(i) o(ij)ves(i) pá(ih)scu(hg)æ(i_j) e(h_i)ius.(ivH_'G_hv_G_FEfe..) (::)

v. Quóniam ipsíus est mare, et ipse fecit illud, et áridam fundavérunt manus eius (genuflectitur) veníte, adorémus, et procidámus ante Deum: plorémus coram Dómino, qui fecit nos, quia ipse est Dóminus, Deus noster; nos autem pópulus eius, et oves páscuæ eius.

r. Surrexit Dominus vere, * alleluia.

v/.

Hó(i/jki)di(h)e,(g) si(h) vo(i)cem(i) e(i)ius(i) au(i)di(h)é(hi)ri(h)tis:(h_') (,)
«No(g)lí(h)te(i) ob(i)du(i)rá(h)re(g) cor(h)da(i) ve(iv_HG)stra,(h.) (;)
si(g)cut(fe) in(f) e(g)xa(h)cer(i)ba(i)ti(i)ó(i)ne(i') se(i)cún(i)dum(h) di(hi)em(h'_) (,)
ten(g)ta(h)ti(i)ó(i)nis(i) in(i) de(h)sér(hi)to:(h'_) (,)
u(g)bi(h) ten(i)ta(i)vé(i)runt(h) me(g) pa(h)tres(i) ve(i/jkj)stri:(ji..) (;)
pro(hg)ba(hi)vé(i)runt(i) et(i) vi(i)dé(ij)runt(i_') (,)
ó(ih)pe(hg)ra(i_j) me(h_i)a.(ivH_'G_hv_G_FEfe..) (::)

v. Hódie, si vocem eius audiéritis, nolíte obduráre corda vestra, sicut in exacerbatióne secúndum diem tentatiónis in desérto: ubi tentavérunt me patres vestri, probavérunt et vidérunt ópera mea.

r. Alleluia.

v/.

Qua(i)dra(i)gín(i/jki)ta(hhg) an(h)nis(i') pró(i)xi(i)mus(h) fu(hi)i(h_') (,)
ge(h)ne(h)ra(h)ti(i)ó(i)ni(h) hu(h)ic,(i_') et(h) di(h)xi:(i') (`)
Sem(i)per(h) hi(g) er(h)rant(i) cor(iv_HG)de.(h.) (;)
I(g)psi(fe) ve(f)ro(g) non(h) co(i)gno(i)vé(i)runt(i) vi(i)as(h) me(hi)as:(h'_) (,)
qui(g)bus(h) iu(i)rá(i)vi(h) in(g) i(h)ra(i) me(i/jkj)a:(ji..) (;)
Si(hg) in(hi~)tro(i)í(ij)bunt(i_') (,)
in(i) ré(ih)qui(hg)em(i_j) me(h_i)am.»(ivH_'G_hv_G_FEfe..) (::)

v. Quadragínta annis próximus fui generatióni huic, et dixi: Semper hi errant corde, ipsi vero non cognovérunt vias meas: quibus iurávi in ira mea: Si introíbunt in réquiem meam.

r. Surrexit Dominus vere, * alleluia.

v/.

Gló(i/jki)ri(h)a(g) Pa(h)tri,(i) et(i) Fí(hi)li(h)o,(h_') (,)
et(i) Spi(h)rí(g)tu(h)i(i) San(iv_HG)cto.(h.) (;)
Si(g)cut(fe) e(f)rat(h) in(g) prin(h)cí(i)pi(i)o,(h'_) (,)
et(g) nunc,(h) et(i) sem(i/jkj)per,(ji..) (;)
et(hg) in(hi~) sǽ(ij)cu(i)la(i_') sæ(i)cu(ih)ló(hg)rum.(i_j) A(h_i)men.(ivH_'G_hv_G_FEfe..) (::)

v. Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

r. Alleluia.

r. Surrexit Dominus vere, * alleluia.

Hymnus

Lætáre, cælum, désuper, appláude, tellus ac mare: Christus resúrgens post crucem vitam dedit mortálibus.

Iam tempus accéptum redit, dies salútis cérnitur, quo mundus Agni sánguine refúlsit a calígine.

Mors illa, mortis pássio, est críminis remíssio; illæ ́ sa virtus pérmanet, victus dedit victóriam.

Nostræ fuit gustus spei hic, ut fidéles créderent se posse post resúrgere, vitam beátam súmere.

Nunc ergo pascha cándidum causa bonórum tálium colámus omnes strénue tanto repléti múnere.

Esto perénne méntibus paschále, Iesu, gáudium, et nos renátos grátiæ tuis triúmphis ággrega.

Iesu, tibi sit glória, qui morte victa prǽnites, cum Patre et almo Spíritu, in sempitérna sǽcula. Amen.

IN I NOCTURNO

Ant. 1. Surréxit pastor bonus, qui ánimam suam pósuit pro óvibus suis et pro grege suo mori dignátus est, allelúia.

Ant. 1.

Psalmus 85 (86)

Pauperis in rebus adversis oratio

Benedictus Deus, qui consolatur nos in omni tribulatione nostra (2 Cor 1, 3. 4).

Inclína, Dómine, aurem tuam et exáudi me, * quóniam inops et pauper sum ego.

Custódi ánimam meam, quóniam sanctus sum; * salvum fac servum tuum, Deus meus, sperántem in te.

Miserére mei, Dómine, *quóniam ad te clamávi tota die.

Lætífica ánimam servi tui, * quóniam ad te, Dómine, ánimam meam levávi.

Quóniam tu, Dómine, suávis et mitis * et multæ misericórdiæ ómnibus invocántibus te.

Auribus pércipe, Dómine, oratiónem meam * et inténde voci deprecatiónis meæ.

In die tribulatiónis meæ clamávi ad te, * quia exáudies me.

Non est símilis tui in diis, Dómine, * et nihil sicut ópera tua.

Omnes gentes, quascúmque fecísti, vénient † et adorábunt coram te, Dómine, * et glorificábunt nomen tuum,

quóniam magnus es tu et fáciens mirabília: * tu es Deus solus.

Doce me, Dómine, viam tuam, * et ingrédiar in veritáte tua;

simplex fac cor meum, * ut tímeat nomen tuum.

Confitébor tibi, Dómine Deus meus, in toto corde meo * et glorificábo nomen tuum in ætérnum,

quia misericórdia tua magna est super me, * et eruísti ánimam meam ex inférno inferióri.

Deus, supérbi insurrexérunt super me, † et synagóga poténtium quæsiérunt ánimam meam, * et non proposuérunt te in conspéctu suo.

Et tu, Dómine, Deus miserátor et miséricors * pátiens et multæ misericórdiæ et veritátis,

réspice in me et miserére mei; † da fortitúdinem tuam púero tuo * et salvum fac fílium ancíllæ tuæ.

Fac mecum signum in bonum, † ut vídeant, qui odérunt me, et confundántur, * quóniam tu, Dómine, adiuvísti me et consolátus es me..

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Psalmus 86 (87)

Ierusalem omnium gentium mater

Illa quæ sursum est Ierusalem, libera est, quæ est mater nostra (Gal 4, 26).

Fundaménta eius in móntibus sanctis; † díligit Dóminus portas Sion * super ómnia tabernácula Iacob.

Gloriósa dicta sunt de te, * cívitas Dei!

Memor ero Rahab et Babylónis inter sciéntes me; † ecce Philistæa et Tyrus cum Æthiópia: * hi nati sunt illic.

Et de Sion dicétur: «Hic et ille natus est in ea; * et ipse firmávit eam Altíssimus».

Dóminus réferet in librum populórum: * «Hi nati sunt illic».

Et cantant sicut choros ducéntes: * «Omnes fontes mei in te».

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Psalmus 88 (89)

Misericordiæ Domini super domum David

Deus ex semine David secundum promissionem eduxit Salvatorem Iesum (Act 13, 22. 23).

Misericórdias Dómini in ætérnum cantábo, * in generatiónem et generatiónem annuntiábo veritátem tuam in ore meo.

Quóniam dixísti: «In ætérnum misericórdia ædificábitur», * in cælis firmábitur véritas tua.

«Dispósui testaméntum elécto meo, * iurávi David servo meo:

Usque in ætérnum confirmábo semen tuum * et ædificábo in generatiónem et generatiónem sedem tuam».

Confitebúntur cæli mirabília tua, Dómine, * étenim veritátem tuam in ecclésia sanctórum.

Quóniam quis in núbibus æquábitur Dómino, * símilis erit Dómino in fíliis Dei?

Deus, metuéndus in consílio sanctórum, * magnus et terríbilis super omnes, qui in circúitu eius sunt.

Dómine Deus virtútum, quis símilis tibi? * Potens es, Dómine, et véritas tua in circúitu tuo.

Tu domináris supérbiæ maris, * elatiónes flúctuum eius tu mítigas.

Tu conculcásti sicut vulnerátum Rahab, * in bráchio virtútis tuæ dispersísti inimícos tuos.

Tui sunt cæli, et tua est terra, * orbem terræ et plenitúdinem eius tu fundásti.

Aquilónem et austrum tu creásti, * Thabor et Hermon in nómine tuo exsultábunt.

Tibi bráchium cum poténtia; * firma est manus tua, et exaltáta déxtera tua.

Iustítia et iudícium firmaméntum sedis tuæ. * Misericórdia et véritas præcédent fáciem tuam.

Beátus pópulus, qui scit iubilatiónem. * Dómine, in lúmine vultus tui ambulábunt

et in nómine tuo exsultábunt tota die * et in iustítia tua exaltabúntur,

quóniam decor virtútis eórum tu es, * et in beneplácito tuo exaltábitur cornu nostrum.

Quia Dómini est scutum nostrum, * et Sancti Israel rex noster.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Tunc locútus es in visióne sanctis tuis et dixísti: «Pósui adiutórium in poténte * et exaltávi eléctum de plebe.

Invéni David servum meum; * óleo sancto meo unxi eum.

Manus enim mea firma erit cum eo, * et bráchium meum confortábit eum.

Nihil profíciet inimícus in eo, * et fílius iniquitátis non ópprimet eum.

Et concídam a fácie ipsíus inimícos eius * et odiéntes eum percútiam.

Et véritas mea et misericórdia mea cum ipso, * et in nómine meo exaltábitur cornu eius.

Et ponam super mare manum eius * et super flúmina déxteram eius.

Ipse invocábit me: “Pater meus es tu, * Deus meus et refúgium salútis meæ”.

Et ego primogénitum ponam illum, * excélsum præ régibus terræ.

In ætérnum servábo illi misericórdiam meam * et testaméntum meum fidéle ipsi.

Et ponam in sæculum sæculi semen eius * et thronum eius sicut dies cæli.

Si autem derelíquerint fílii eius legem meam * et in iudíciis meis non ambuláverint,

si iustificatiónes meas profanáverint * et mandáta mea non custodíerint,

visitábo in virga delíctum eórum * et in verbéribus iniquitátem eórum.

Misericórdiam autem meam non avértam ab eo, * neque méntiar in veritáte mea.

Non profanábo testaméntum meum * et, quæ procédunt de lábiis meis, non fáciam írrita.

Semel iurávi in sancto meo: * David non méntiar.

Semen eius in ætérnum manébit, * et thronus eius sicut sol in conspéctu meo

et sicut luna firmus stabit in ætérnum * et testis in cælo fidélis».

Tu vero reppulísti et reiecísti, * irátus es contra christum tuum;

evertísti testaméntum servi tui, * profanásti in terram diadéma eius.

Destruxísti omnes muros eius, * posuísti munitiónes eius in ruínas.

Diripuérunt eum omnes transeúntes viam, * factus est oppróbrium vicínis suis.

Exaltásti déxteram depriméntium eum, * lætificásti omnes inimícos eius.

Avertísti áciem gládii eius * et non es auxiliátus ei in bello.

Finem posuísti splendóri eius * et sedem eius in terram collisísti.

Minorásti dies iuventútis eius, * perfudísti eum confusióne.

Usquequo, Dómine, abscondéris in finem, * exardéscet sicut ignis ira tua?

Memoráre, quam brevis mea substántia. * Ad quam vanitátem creásti omnes fílios hóminum?

Quis est homo, qui vivet et non vidébit mortem, * éruet ánimam suam de manu ínferi?

Ubi sunt misericórdiæ tuæ antíquæ, Dómine, * sicut iurásti David in veritáte tua?

Memor esto, Dómine, oppróbrii servórum tuórum, * quod contínui in sinu meo, multárum géntium,

quo exprobravérunt inimíci tui, Dómine, * quo exprobravérunt vestígia christi tui.

Benedíctus Dóminus in ætérnum. * Fiat, fiat.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Psalmus 92 (93)

Magnificentia Domini creatoris

Regnavit Dominus, Deus noster omnipotens. Gaudeamus et exsultemus et demus gloriam ei (Ap 19, 6. 7).

Dóminus regnávit! Decórem indútus est; * indútus est Dóminus, fortitúdine præcínxit se.

Etenim firmávit orbem terræ, * qui non commovébitur.

Firmáta sedes tua ex tunc, * a sǽculo tu es.

Elevavérunt flúmina, Dómine, † elevavérunt flúmina vocem suam, * elevavérunt flúmina fragórem suum.

Super voces aquárum multárum, † super poténtes elatiónes maris, * potens in altis Dóminus.

Testimónia tua credibília facta sunt nimis; * domum tuam decet sanctitúdo, Dómine, in longitúdinem diérum.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Psalmus 93 (94)

Dominus iustorum ultor

Vindex est Dominus de his omnibus: ...non enim vocavit nos Deus in immunditia, sed in sanctificatione (Cf. 1 Th 4, 6-7).

Deus ultiónum, Dómine, *Deus ultiónum, effúlge.

Exaltáre, qui iúdicas terram, *redde retributiónem supérbis.

Usquequo peccatóres, Dómine, *úsquequo peccatóres exsultábunt?

Effabúntur et loquéntur protérva, *gloriabúntur omnes, qui operántur iniquitátem.

Pópulum tuum, Dómine, humíliant *et hereditátem tuam vexant.

Víduam et ádvenam interfíciunt *et pupíllos occídunt.

Et dixérunt: «Non vidébit Dóminus, *nec intélleget Deus Iacob» .

Intellégite, insipiéntes in pópulo, *et, stulti, quando sapiétis?

Qui plantávit aurem, non áudiet, *aut qui finxit óculum, non respíciet?

Qui córripit gentes, non árguet, *qui docet hóminem sciéntiam?

Dóminus scit cogitatiónes hóminum *quóniam vanæ sunt.

Beátus homo, quem tu erudíeris, Dómine, *et de lege tua docúeris eum,

ut mítiges ei a diébus malis, *donec fodiátur peccatóri fóvea.

Quia non repéllet Dóminus plebem suam *et hereditátem suam non derelínquet.

Quia ad iustítiam revertétur iudícium, *et sequéntur illam omnes, qui recto sunt corde.

Quis consúrget mihi advérsus malignántes, *aut quis stabit mecum advérsus operántes iniquitátem?

Nisi quia Dóminus adiúvit me, *paulo minus habitásset in loco siléntii ánima mea.

Si dicébam: «Motus est pes meus» , *misericórdia tua, Dómine, sustentábat me.

In multitúdine sollicitúdinum meárum in corde meo, *consolatiónes tuæ lætificavérunt ánimam meam.

Numquid sociábitur tibi sedes iniquitátis, *quæ fingit moléstiam contra præcéptum?

Irruunt in ánimam iusti *et sánguinem innocéntem condémnant.

Et factus est mihi Dóminus in præsídium *et Deus meus in rupem refúgii mei;

et reddet illis iniquitátem ipsórum, † et in malítia eórum dispérdet eos, *dispérdet illos Dóminus Deus noster.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant. Surréxit pastor bonus, qui ánimam suam pósuit pro óvibus suis et pro grege suo mori dignátus est, allelúia.

Ant.

v. Mórtuus est propter delícta nostra, allelúia. r. Et resurréxit propter iustificatiónem nostram, allelúia.

Postea benedicat abbas:

A cunctis vítiis et peccátis absólvat nos virtus Santæ Trinitátis. r. Amen.

Lectiones

In primo nocturno, anno II )

Lectio

De Actibus Apostolórum 15, 5-35

Surrexérunt quidam de hæresi pharisæórum qui credíderant, dicéntes: «Opórtet circumcídere eos, præcípere quoque serváre legem Móysis!» Convenerúntque apóstoli et presbýteri vidére de verbo hoc. Cum autem magna conquisítio fíeret, surgens Petrus dixit ad eos: «Viri fratres, vos scitis quóniam ab antíquis diébus in vobis elégit Deus per os meum audíre gentes verbum evangélii et crédere; et qui novit corda, Deus testimónium perhíbuit illis dans Spíritum Sanctum sicut et nobis et nihil discrévit inter nos et illos fide puríficans corda eórum. Nunc ergo quid tentátis Deum impónere iugum super cervícem discipulórum, quod neque patres nostri neque nos portáre potúimus? Sed per grátiam Dómini Iesu crédimus salvári quemádmodum et illi.»

Tácuit autem omnis multitúdo, et audiébant Bárnabam et Paulum narrántes quanta fecísset Deus signa et prodígia in géntibus per eos. Et postquam tacuérunt, respóndit Iacóbus dicens: «Viri fratres, audíte me. Símeon narrávit quemádmodum primum Deus visitávit súmere ex géntibus pópulum nómini suo, et huic concórdant verba Prophetárum, sicut scriptum est: Post hæc revértar et reædificábo tabernáculum David quod décidit, et dirúta eius reædificábo et érigam illud, ut requírant réliqui hóminum Dóminum et omnes gentes, super quas invocátum est nomen meum, dicit Dóminus fáciens hæc nota a sæculo. Propter quod ego iúdico non inquietári eos qui ex géntibus convertúntur ad Deum, sed scríbere ad eos ut abstíneant se a contaminatiónibus simulacrórum et fornicatióne et suffocáto et sánguine. Móyses enim a generatiónibus antíquis habet in síngulis civitátibus, qui eum prdicent in synagógis, ubi per omne sábbatum légitur.»

Tunc plácuit apóstolis et presbýteris cum omni ecclésia eléctos viros ex eis míttere Antiochíam cum Paulo et Bárnaba: Iudam qui cognominátur Barsábbas, et Silam, viros primos in frátribus, scribéntes per manum eórum: «Apóstoli et presbýteri fratres his qui sunt Antiochíæ et Sýriæ et Cilíciæ frátribus ex géntibus, salútem! Quóniam audívimus quia quidam ex nobis quibus non mandávimus, exeúntes turbavérunt vos verbis everténtes ánimas vestras, plácuit nobis colléctis in unum elígere viros et míttere ad vos cum caríssimis nobis Bárnaba et Paulo, homínibus, qui tradidérunt ánimas suas pro nómine Dómini nostri Iesu Christi. Mísimus ergo Iudam et Silam, qui et ipsi verbis réferent éadem.

Visum est enim Spirítui Sancto et nobis nihil ultra impónere vobis óneris quam hæc necessário: abstinére ab idolóthytis et sánguine et suffocátis et fornicatióne; a quibus custodiéntes vos bene agétis. Valéte.»

Illi ígitur dimíssi descendérunt Antiochíam et congregáta multitúdine, tradidérunt epístulam; quam cum legíssent, gavísi sunt super consolatióne. Iudas quoque et Silas, cum et ipsi essent prophétæ, verbo plúrimo consoláti sunt fratres et confirmavérunt. Facto autem témpore, dimíssi sunt cum pace a frátribus ad eos qui míserant illos. Paulus autem et Bárnabas demorabántur Antiochíæ docéntes et evangelizántes cum áliis plúribus verbum Dómini.

r. Hymnum cantáte nobis, allelúia; * Quómodo cantábimus cánticum Dómini in terra aliéna? Allelúia, allelúia. v. Super flúmina Babylónis illic sédimus et flévimus, dum recordarémur tui, Sion. * Quómodo. v. Glória Patri. * Quómodo.

IN II NOCTURNO

Ant. 2. Erípuit nos de potestáte tenebrárum et tránstulit in regnum Fílii sui, allelúia.

Ant. 2.

Psalmus 95 (96)

Dominus rex et iudex omnis terræ

Cantabant quasi canticum novum ante sedem in conspectu Agni (Cf. Ap 14, 3).

Cantáte Dómino cánticum novum, * cantáte Dómino, omnis terra.

Cantáte Dómino, benedícite nómini eius, * annuntiáte de die in diem salutáre eius.

Annuntiáte inter gentes glóriam eius, * in ómnibus pópulis mirabília eius.

Quóniam magnus Dóminus et laudábilis nimis, * terríbilis est super omnes deos.

Quóniam omnes dii géntium inánia, * Dóminus autem cælos fecit.

Magnificéntia et pulchritúdo in conspéctu eius, * poténtia et decor in sanctuário eius.

Afférte Dómino, famíliæ populórum, † afférte Dómino glóriam et poténtiam, * afférte Dómino glóriam nóminis eius.

Tóllite hóstias et introíte in átria eius, * adoráte Dóminum in splendóre sancto.

Contremíscite a fácie eius, univérsa terra, * dícite in géntibus: «Dóminus regnavit!».

Etenim corréxit orbem terræ, qui non commovébitur; * iudicábit pópulos in æquitáte.

Læténtur cæli et exsúltet terra, † sonet mare et plenitúdo eius; * gaudébunt campi et ómnia, quæ in eis sunt.

Tunc exsultábunt ómnia ligna silvárum † a fácie Dómini, quia venit, * quóniam venit iudicáre terram.

Iudicábit orbem terræ in iustítia * et pópulos in veritáte sua.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Psalmus 96 (97)

Gloria Domini in iudicio

Hic psalmus salutem mundi significat et fidem omnium gentium in ipsum (S. Athanasius).

Dóminus regnávit! Exsúltet terra, * læténtur ínsulæ multæ.

Nubes et calígo in circúitu eius, * iustítia et iudícium firmaméntum sedis eius.

Ignis ante ipsum præcédet * et inflammábit in circúitu inimícos eius.

Illustrárunt fúlgura eius orbem terræ: * vidit et contrémuit terra.

Montes sicut cera fluxérunt a fácie Dómini, * a fácie Dómini omnis terra.

Annuntiavérunt cæli iustítiam eius, * et vidérunt omnes pópuli glóriam eius.

Confundántur omnes, qui adórant sculptília † et qui gloriántur in simulácris suis. * Adoráte eum, omnes ángeli eius.

Audívit et lætáta est Sion, † et exsultavérunt fíliæ Iudæ * propter iudícia tua, Dómine.

Quóniam tu Dóminus, Altíssimus super omnem terram, * nimis exaltátus es super omnes deos.

Qui dilígitis Dóminum, odíte malum; † custódit ipse ánimas sanctórum suórum, * de manu peccatóris liberábit eos.

Lux orta est iusto, * et rectis corde lætítia.

Lætámini, iusti, in Dómino * et confitémini memóriæ sanctitátis eius.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Psalmus 97 (98)

Dominus victor in iudicio

Hic psalmus priorem Domini adventum significat et fidem omnium gentium (S. Athanasius).

Cantáte Dómino cánticum novum, * quia mirabília fecit.

Salvávit sibi déxtera eius, * et bráchium sanctum eius.

Notum fecit Dóminus salutáre suum, * in conspéctu géntium revelávit iustítiam suam.

Recordátus est misericórdiæ suæ * et veritátis suæ dómui Israel.

Vidérunt omnes términi terræ * salutáre Dei nostri.

Iubiláte Deo, omnis terra, * erúmpite, exsultáte et psállite.

Psállite Dómino in cíthara, * in cíthara et voce psalmi;

in tubis ductílibus et voce tubæ córneæ, * iubiláte in conspéctu regis Dómini.

Sonet mare et plenitúdo eius, * orbis terrárum, et qui hábitant in eo.

Flúmina plaudent manu, † simul montes exsultábunt a conspéctu Dómini, * quóniam venit iudicáre terram.

Iudicábit orbem terrárum in iustítia * et pópulos in æquitáte.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Psalmus 98 (99)

Sanctus Dominus Deus noster

Tu es super Cherubim, qui malum statum terræ commutasti, cum ad nostram similitudinem factus es (S. Athanasius).

Dóminus regnávit! Commoveántur pópuli; * sedet super chérubim, moveátur terra.

Dóminus in Sion magnus * et excélsus super omnes pópulos.

Confiteántur nómini tuo magno et terríbili, * quóniam sanctum est.

Rex potens iudícium díligit: † tu statuísti, quæ recta sunt, * iudícium et iustítiam in Iacob tu fecísti.

Exaltáte Dóminum Deum nostrum † et adoráte ad scabéllum pedum eius, * quóniam sanctus est.

Móyses et Aaron in sacerdótibus eius * et Sámuel inter eos, qui ínvocant nomen eius.

Invocábant Dóminum, et ipse exaudiébat eos, * in colúmna nubis loquebátur ad eos.

Custodiébant testimónia eius * et præcéptum, quod dedit illis.

Dómine Deus noster, tu exaudiébas eos; † Deus, tu propítius fuísti eis, * ulcíscens autem adinventiónes eórum.

Exaltáte Dóminum Deum nostrum † et adoráte ad montem sanctum eius, * quóniam sanctus Dóminus Deus noster.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Psalmus 100 (101)

Iusti principis confessio

Si diligitis me, mandata mea servabitis (Io 14, 15).

Misericórdiam et iudícium cantábo; *tibi, Dómine, psallam.

Intéllegam in via immaculáta; *quando vénies ad me?

Perambulábo in innocéntia cordis mei, *in médio domus meæ.

Non propónam ante óculos meos rem iniústam, † faciéntem prævaricatiónes ódio habébo, *non adhærébit mihi.

Cor pravum recédet a me, *malígnum non cognóscam.

Detrahéntem secréto próximo suo, *hunc cessáre fáciam;

supérbum óculo et inflátum corde, *hunc non sustinébo.

Oculi mei ad fidéles terræ, ut sédeant mecum; *qui ámbulat in via immaculáta, hic mihi ministrábit.

Non habitábit in médio domus meæ, qui facit supérbiam; *qui lóquitur iníqua, non stabit in conspéctu oculórum meórum.

In matutíno cessáre fáciam omnes peccatóres terræ, *ut dispérdam de civitáte Dómini omnes operántes iniquitátem.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant. Erípuit nos de potestáte tenebrárum et tránstulit in regnum Fílii sui, allelúia.

Ant.

v. Surrexit Christus a mórtuis per glóriam Patris, allelúia. r. Ut et nos in novitáte vitæ ambulémus, allelúia.

Postea benedicat abbas:

Christus perpétuæ det nobis gáudia vitæ. r. Amen.

Lectiones

In secundo nocturno, anno II )

Lectio

Ex Tractátu sancti Ambrósii epíscopi De Spíritu Sancto (Lib. 1, c. 9, Nn. 107-110: CSEL 79, 61-63)

Mortuus secúndum carnem Christus, in eo útique mórtuus, quod suscépit ex Vírgine, non in eo quod habébat ex Patre. In eo enim mórtuus, in quo crucifíxus est Christus. Spíritus autem Sanctus non pótuit crucifígi, quia carnem et ossa non hábuit. Sed crucifíxus est Dei Fílius qui carnem et ossa suscépit, ut in illa cruce nostræ carnis tentaménta moreréntur. Suscépit enim quod non erat, ut celáret quod erat; celávit quod erat, ut tentarétur in eo et redimerétur quod non erat, ut ad id quod erat per id quod non erat nos vocáret.

O divínum crucis illíus sacraméntum, in qua hæret infírmitas, virtus líbera est, affigúntur vítia, erigúntur tropa. Unde quidam sanctus ait: Confíge clavis a timóre tuo carnes meas. Non férreis clavis ait, sed timóris et fídei; veheméntior est enim virtútis strictúra quam pœnæ. Dénique Petrum, cum usque in átrium príncipis sacerdótum Dóminum sequerétur, quem nemo ligáverat, fides vínxerat, et quem fides vinxit, pœna non solvit, rursus cum ligarétur a Iudæis, devótio solvit, pœna non ténuit, quia non recéssit a Christo.

Ergo et tu crucifíge peccátum, ut moriáris peccáto. Qui enim peccáto móritur, Deo vivit. Vivas ei qui Fílio próprio non pepércit, ut in illíus córpore nostras crucifígeret passiónes. Pro nobis enim mórtuus est Christus, ut nos in illíus redivívo córpore viverémus. Mórtua est ergo in illo non vita nostra, sed culpa. Qui peccáta nostra, inquit, pértulit córpore suo super lignum, ut a peccátis nostris separáti, cum iustítia vivámus, cuius vúlnere plagárum sanáti estis. Lignum ígitur illud velut quædam nostræ navis salútis vectúra nostra, non pœna est – ália enim salus est vectúra salútis ætérnæ – , dum mortem expeténdo non séntio, dum pœnam contemnéndo non pátior, dum metum néscio neglegéndo.

r. Bonum est confitéri Dómino, allelúia, * Et psállere, allelúia. v. Ad annuntiándum mane misericórdiam tuam, et veritátem tuam per noctem. * Et psállere. v. Glória Patri. * Et psállere.

Conclusio

%%
(c3) KY(h)rie(h) e(hvGF)léi(g<)son.(h) *(;) Christe(h) e(hvGF)léi(g<)son.(h) (,) Ky(h)rie(h) e(hvGF)léi(g<)son.(h) (::)

Kýrie eléison. r. Christe eléison. Kýrie eleison.

Pater noster,

Secretum usque ad:

v. Et ne nos indúcas in tentatiónem. r. Sed libera nos a malo.

Oratio diei cum conclusione longiori.

Orémus.

Deus, qui libertátis nostræ auctor es et salútis, exáudi supplicántium voces, † et, quos sánguinis Fílii tui effusióne redemísti, * fac, ut per te vívere et perpétua in te váleant incolumitáte gaudére. Per Dóminum.

annotation: ;
%%
(f3) BE(f)ne(fe)di(ffvEC)cá(ef)mus(f) (,)Dó(fh!ijjvjvIGF!gwhGF)mi(fef)no.(f) r/.(::) De(fe/ffvECef)o(f) (,) grá(fh!ijjvjvIGF!gwhGF)ti(fef)as.(f) (::)

v. Benedicámus Dómino. r. Deo grátias.

v. Divínum auxílium máneat semper nobíscum. r. Et cum frátribus nostris abséntibus. Amen.