Le monde attend que l'Eglise redevienne une société de louange

   v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
   
   r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
   
   Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
   
   Allelúia.
   
Hymnus
Deus, tuórum mílitum sors et coróna, præmium, laudes canéntes mártyris absólve nexu críminis.
Hic (Hæc) testis ore prótulit quod cordis arca crédidit, Christum sequéndo répperit effusióne sánguinis.
Hic (Hæc) nempe mundi gáudia et blandiménta nóxia cadúca rite députans, pervénit ad cæléstia.
Pœnas cucúrrit fórtiter et sústulit viríliter; pro te refúndens sánguinem, ætérna dona póssidet.
Ob hoc precátu súpplici te póscimus, piíssime; in hoc triúmpho mártyris dimítte noxam sérvulis.
Ut consequámur múneris ipsíus et consórtia, lætémur ac perénniter iuncti polórum sédibus.
Laus et perénnis glória tibi, Pater, cum Fílio, Sancto simul Paráclito in sæculórum sǽcula. Amen.
   Ant. 1. Erit tibi Dóminus in lucem sempitérnam, et Deus tuus in glóriam tuam, allelúia.
   Ant. 1.
Psalmus 122 (123)
Dominus fiducia populi
Duo cæci... clamaverunt: «Domine, miserere nostri, Fili David» (Mt 20, 30).
   Ad te levávi óculos meos, * qui hábitas in cælis.
   
   Ecce sicut óculi servórum ad manus dominórum suórum, * sicut óculi ancíllæ ad manus dóminæ suæ,
   
   ita óculi nostri ad Dóminum Deum nostrum, * donec misereátur nostri.
   
   Miserére nostri, Dómine, miserére nostri, * quia multum repléti sumus despectióne;
   
   quia multum repléta est ánima nostra * derisióne abundántium et despectióne superbórum.
   
   Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
   
   Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
   
   Ant. Erit tibi Dóminus in lucem sempitérnam, et Deus tuus in glóriam tuam, allelúia.
   Ant.
   Ant. 2. Láqueus contrítus est, et nos liberáti sumus, allelúia.
   Ant. 2.
Psalmus 123 (124)
Adiutorium nostrum in nomine Domini
Dixit Dominus Paulo: «Noli timere ... quia ego sum tecum» (Act 18, 9-10).
   Nisi quia Dóminus erat in nobis, dicat nunc Israel, nisi quia Dóminus erat in nobis, * cum exsúrgerent hómines in nos:
   
   forte vivos deglutíssent nos, * cum irascerétur furor eórum in nos.
   
   Fórsitan aqua absorbuísset nos, torrens pertransísset ánimam nostram * fórsitan pertransíssent ánimam nostram aquæ intumescéntes.
   
   Benedíctus Dóminus; * qui non dedit nos in direptiónem déntibus eórum.
   
   Anima nostra sicut passer erépta est * de láqueo venántium:
   
   láqueus contrítus est, * et nos erépti sumus.
   
   Adiutórium nostrum in nómine Dómini, * qui fecit cælum et terram.
   
   Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
   
   Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
   
   Ant. Láqueus contrítus est, et nos liberáti sumus, allelúia.
   Ant.
   Ant. 3. Ego, si exaltátus fúero a terra, ómnia traham ad meípsum, allelúia.
   Ant. 3.
Canticum (Eph 1, 3-10)
De Deo salvatore
   Benedíctus Deus et Pater Dómini nostri Iesu Christi, * qui benedíxit nos in omni benedictióne spiritáli in cæléstibus in Christo,
   
   sicut elégit nos in ipso ante mundi constitutiónem, ut essémus sancti et immaculáti * in conspéctu eius in caritáte,
   
   qui prædestinávit nos in adoptiónem filiórum per Iesum Christum in ipsum, * secúndum beneplácitum voluntátis suæ,
   
   in laudem glóriæ grátiæ suæ, * in qua gratificávit nos in Dilécto,
   
   in quo habémus redemptiónem per sánguinem eius, * remissiónem peccatórum,
   
   secúndum divítias grátiæ eius, qua superabundávit in nobis * in omni sapiéntia et prudéntia,
   
   notum fáciens nobis mystérium voluntátis suæ, * secúndum beneplácitum eius,
   
   quod propósuit in eo, * in dispensatiónem plenitúdinis témporum:
   
   recapituláre ómnia in Christo, * quæ in cælis et quæ in terra.
   
   Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
   
   Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
   
   Ant. Ego, si exaltátus fúero a terra, ómnia traham ad meípsum, allelúia.
   Ant.
Lectio brevis (Ap 7, 14-17)
   Hi sunt qui venérunt de tribulatióne magna, et lavérunt stolas suas et dealbavérunt eas in sánguine Agni. Ideo sunt ante thronum Dei et sérviunt ei die ac nocte in templo eius; et, qui sedet in throno, habitábit super illos. Non esúrient neque sítient ámplius, nec cadet super illos sol, neque ullus æstus, quóniam Agnus, qui in médio throni est reget illos, et dedúcet eos ad vitæ fontes aquárum; et abstérget Deus omnen lácrimam ab óculis eorum.
   
Responsorium breve
   Fulgébunt iusti, sicut sol in conspéctu Dei, r. Allelúia, allelúia. v.. Et lætabúntur omnes recti corde, v. Glória Patri.
   
   Ant. Nisi granum fruménti cadens in terram mórtuum fúerit, ipsum solum manet; si autem mórtuum fúerit, multum fructum affert, allelúia.
   Ant.
Canticum Evangelicum (Lc 1, 46-55)
Exultatio animæ in Domino
   Magníficat ✠ * ánima mea Dóminum,
   
   et exsultávit spíritus meus * in Deo salvatóre meo,
   
   quia respéxit humilitátem ancíllæ suæ. * Ecce enim ex hoc beátam me dicent omnes generationes,
   
   quia fecit mihi magna, qui potens est, * et sanctum nomen eius,
   
   et misericórdia eius in progénies et progénies * timéntibus eum.
   
   Fecit poténtiam in bráchio suo, * dispérsit supérbos mente cordis sui;
   
   depósuit poténtes de sede * et exaltávit húmiles;
   
   esuriéntes implévit bonis * et dívites dimísit inánes.
   
   Suscépit Israel púerum suum, * recordátus misericórdiæ,
   
   sicut locútus est ad patres nostros, * Abraham et sémini eius in sǽcula.
   
   Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
   
   Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
   
   Ant. Nisi granum fruménti cadens in terram mórtuum fúerit, ipsum solum manet; si autem mórtuum fúerit, multum fructum affert, allelúia.
   Ant.
Preces
   Hac hora, qua Rex mártyrum vitam suam in cena óbtulit et in cruce depósuit, grátias agámus illi, dicéntes:
   
Te, Dómine, celebrámus.
   Te, Dómine, celebrámus, quia in finem dilexísti nos, salvátor noster, omnis martyrii fons et exémplum.
   
   Quia omnes peccatóres pæniténtes in præmium vitæ vocásti.
   
   Quia sánguinem novi et ætérni testaménti, in remissiónem peccatórum effúsum, Ecclésiæ offeréndum tradidísti.
   
   Quia hac die per grátiam tuam in fide perseverávimus.
   
   Quia tuæ morti multos fratres hódie sociásti.
   
Pater noster
Pater noster, qui es in cælis:
sanctificétur nomen tuum;
advéniat regnum tuum;
fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra.
Panem nostrum cotidiánum da nobis hódie;
et dimítte nobis débita nostra,
sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris;
et ne nos indúcas in tentatiónem;
sed líbera nos a malo.
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
   Deus, fidélium remunerátor animárum, qui hunc diem beáti Ioánnis papæ martýrio consecrásti, exáudi preces pópuli tui, et præsta, * ut, qui eius mérita venerámur, fídei constántiam imitémur. Per Dóminum.
   
   Dóminus vobíscum.
   
   r. Et cum spíritu tuo.
   
   Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
   
   r. Amen.
   
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
   v. Ite in pace. r. Deo grátias.
   
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
    Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
   
Retour en haut