2026-05-21 : Antiphonale Romanum, Ad officium lectionis, vel: S. Christophori Magallanes, presbyteri, et sociorum, martyrum

%%
(c3) DE(h)us,(h) (,)in(h) ad(h)iu(h)tó(hi)ri(h)um(h) me(h)um(h) in(h)tén(h)de.(h) r/.(::) Dó(h)mi(h)ne,(h) (,) ad(h) ad(h)iu(h)ván(h)dum(h) me(h) fes(h)tí(h)na.(h) (:) Gló(h)ri(h)a(h) Pa(h)tri,(h) et(h) Fí(h)li(h)o,(h) (,) et(h) Spi(h)rí(h)tu(h)i(h) Sanc(h)to.(h) (:)
Si(h)cut(h) e(h)rat(h) in(h) prin(h)cí(h)pi(h)o,(h) et(h) nunc,(h) et(h)
sem(h)per,(h) (,) et(h) in(h) sǽ(h)cu(h)la(h) sæ(h)cu(h)ló(h)rum.(h)
Am(h)en.(h:) Al(h)le(hi)lú(h)ia.(h) (::)

v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde. r. Dómine, ad adiuvándum me festína. Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen. Allelúia.

annotation: 4;
%%
(c4) REX(ege) glo(e)ri(g)ó(gh)se(hg) már(fe)ty(de)rum,(e) (,)
co(f)ró(d)na(e) con(fg)fi(fe)tén(d)ti(cd)um,(d) (;)
qui(fe) re(d)spu(c)én(ed)tes(ff) tér(d)re(ce)a(e) (,)
per(ef)dú(g)cis(f!gh) ad(hg) cæ(fe)lé(d)sti(de)a,(e) (::)

2. Au(ege)rem(e) be(g)ní(gh)gnam(hg) pró(fe)ti(de)nus(e) (,)
ap(f)pó(d)ne(e) no(fg)stris(fe) vó(d)ci(cd)bus ;(d) (;)
tro(fe)p'ae(d)a(c) sa(ed)cra(ff) pán(d)gi(ce)mus,(e) (,)
i(ef)gnó(g)sce(f!gh) quod(hg) de(fe)lí(d)qui(de)mus.(e) (::)

3. Tu(ege) vin(e)cis(g) in(gh) mar(hg)tý(fe)ri(de)bus(e) (,)
par(f)cén(d)do(e) con(fg)fes(fe)só(d)ri(cd)bus ;(d) (;)
tu(fe) vin(d)ce(c) no(ed)stra(ff) crí(d)mi(ce)na(e) (,)
do(ef)nán(g)do(f!gh) in(hg)dul(fe)gén(d)ti(de)am.(e) (::)

4. Præ(ege)sta,(e) Pa(g)ter(gh) pi(hg)ís(fe)si(de)me,(e) (,)
Pa(f)trí(d)que(e) com(fg)par(fe) U(d)ni(cd)ce,(d) (;)
cum(fe) Spí(d)ri(c)tu(ed) Pa(ff)rá(d)cli(ce)to(e) (,)
re(ef)gnans(g) per(f!gh) om(hg)ne(fe) s'ae(d)cu(de)lum.(e) (::)
A(efe)men.(de) (::)

Hymnus

Rex glorióse mártyrum, coróna confiténtium, qui respuéntes térrea perdúcis ad cæléstia,

Aurem benígnam prótinus appóne nostris vócibus; tropæa sacra pángimus, ignósce quod delíquimus.

Tu vincis in martyribus parcéndo confessóribus; tu vince nostra crímina donándo indulgéntiam.

Præsta, Pater piíssime, Patríque compar Unice, cum Spíritu Paráclito regnans per omne sǽculum. Amen.

annotation: 7a;
%%
(c3) O(e)mnes(e') i(g)ni(h)mí(i)ci(j) me(i)i(h) *(,) au(j)di(k)é(j)runt(h) ma(j)lum(k) me(j)um,(ih~) Dó(jk)mi(j)ne:(i) (;) læ(i)tá(i)ti(hg) sunt,(e) (,) quó(e)ni(i)am(h) tu(g) fe(f)cí(e)sti.(e) (::) E(i) u(i) o(j) u(i) a(h) e.(gf) (::)

Ant. 1. Omnes inimíci mei audiérunt malum meum, Dómine: lætáti sunt quóniam tu fecísti.

Ant. 1.

Psalmus 88 (89), 39-53

Lamentatio de ruina domus David

Erexit cornu salutis nobis in domo David (Lc 1, 69).

Tu vero reppulísti et reiecísti, * irátus es contra christum tuum;

evertísti testaméntum servi tui, * profanásti in terram diadéma eius.

Destruxísti omnes muros eius, * posuísti munitiónes eius in ruínas.

Diripuérunt eum omnes transeúntes viam, * factus est oppróbrium vicínis suis.

Exaltásti déxteram depriméntium eum, * lætificásti omnes inimícos eius.

Avertísti áciem gládii eius * et non es auxiliátus ei in bello.

Finem posuísti splendóri eius * et sedem eius in terram collisísti.

Minorásti dies iuventútis eius, * perfudísti eum confusióne.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

annotation: ;
%%
(c3) a/. O(e)mnes(e') i(g)ni(h)mí(i)ci(j) me(i)i(h) (,) au(j)di(k)é(j)runt(h) ma(j)lum(k) me(j)um,(ih~) Dó(jk)mi(j)ne:(i) (;) læ(i)tá(i)ti(hg) sunt,(e) (,) quó(e)ni(i)am(h) tu(g) fe(f)cí(e)sti.(e)
(::)

Ant. Omnes inimíci mei audiérunt malum meum, Dómine: lætáti sunt quóniam tu fecísti.

Ant.

annotation: 6f;
%%
(c4) BE(f)ne(g)dí(h)ctus(f) *() Dó(g)mi(fe)nus(d) in(f) æ(g)tér(g)num.(f) (::)
E(h) u(h) o(f) u(gh) a(g) e.(f) (::)

Ant. 2. Benedíctus Dóminus in ætérnum.

Ant. 2.

Usquequo, Dómine, abscondéris in finem, * exardéscet sicut ignis ira tua?

Memoráre, quam brevis mea substántia. * Ad quam vanitátem creásti omnes fílios hóminum?

Quis est homo, qui vivet et non vidébit mortem, * éruet ánimam suam de manu ínferi?

Ubi sunt misericórdiæ tuæ antíquæ, Dómine, * sicut iurásti David in veritáte tua?

Memor esto, Dómine, oppróbrii servórum tuórum, * quod contínui in sinu meo, multárum géntium,

quo exprobravérunt inimíci tui, Dómine, * quo exprobravérunt vestígia christi tui.

Benedíctus Dóminus in ætérnum. * Fiat, fiat.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

annotation: ;
%%
(c4) a/. Be(f)ne(g)dí(h)ctus(f) () Dó(g)mi(fe)nus(d) in(f) æ(g)tér(g)num.(f)
(::)

Ant. Benedíctus Dóminus in ætérnum.

Ant.

annotation: 1g;
%%
(c4) CON(d)vér(e)te(f)re,(ge) Dó(f)mi(e)ne,(df/d/dc) *(,) et(dc~) de(f)pre(g)cá(h)bi(g)lis(f) e(g)sto(f) (,) su(e)per(f) ser(g)vos(fe) tu(d)os.(d) (::)
E(h) u(h) o(g) u(f) a(gh) e.(g) (::)

Ant. 3. Convértere, Dómine et deprecábilis esto super servos tuos.

Ant. 3.

Psalmus 89 (90)

Sit splendor Domini super nos

Unus dies apud Dominum sicut mille anni, et mille anni sicut dies unus (2 Petr 3, 8).

Dómine, refúgium factus es nobis * a generatióne in generatiónem.

Priúsquam montes nasceréntur † aut gignerétur terra et orbis, * a sǽculo et usque in sǽculum tu es Deus.

Redúcis hóminem in púlverem; * et dixísti: «Revertímini, fílii hóminum».

Quóniam mille anni ante óculos tuos tamquam dies hestérna, quæ prætériit, * et custódia in nocte.

Auferes eos, sómnium erunt: * mane sicut herba succréscens,

mane floret et crescit, * véspere décidit et aréscit.

Quia defécimus in ira tua * et in furóre tuo turbáti sumus.

Posuísti iniquitátes nostras in conspéctu tuo, * occúlta nostra in illuminatióne vultus tui.

Quóniam omnes dies nostri evanuérunt in ira tua, * consúmpsimus ut suspírium annos nostros.

Dies annórum nostrórum sunt septuagínta anni * aut in valéntibus octogínta anni,

et maior pars eórum labor et dolor, * quóniam cito tránseunt, et avolámus.

Quis novit potestátem iræ tuæ * et secúndum timórem tuum indignatiónem tuam?

Dinumeráre dies nostros sic doce nos, * ut inducámus cor ad sapiéntiam.

Convértere, Dómine, úsquequo? * Et deprecábilis esto super servos tuos.

Reple nos mane misericórdia tua, * et exsultábimus et delectábimur ómnibus diébus nostris.

Lætífica nos pro diébus, quibus nos humiliásti, * pro annis, quibus vídimus mala.

Appáreat servis tuis opus tuum * et decor tuus fíliis eórum.

Et sit splendor Dómini Dei nostri super nos, † et ópera mánuum nostrárum confírma super nos * et opus mánuum nostrárum confírma.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

annotation: ;
%%
(c4) a/. Con(d)vér(e)te(f)re,(ge) Dó(f)mi(e)ne,(df/d/dc) (,) et(dc~) de(f)pre(g)cá(h)bi(g)lis(f) e(g)sto(f) (,) su(e)per(f) ser(g)vos(fe) tu(d)os.(d)
(::)

Ant. Convértere, Dómine et deprecábilis esto super servos tuos.

Ant.

v. Non derelínquet Dóminus sanctos suos. r. In ætérnum conservabúntur.

In primo nocturno, anno II )

De Actibus Apostolórum 27, 21-44

Cum multa ieiunátio fuísset, tunc stans Paulus in médio eórum dixit: «Oportébat quidem, o viri, audíto me, non tóllere a Creta lucríque fácere iniúriam hanc et iactúram. Et nunc suádeo vobis bono ánimo esse, nulla enim amíssio ánimæ erit ex vobis prætérquam navis; ástitit enim mihi hac nocte ángelus Dei cuius sum ego, cui et desérvio, dicens: "Ne tímeas, Paule; Cæsari te opórtet assístere, et ecce donávit tibi Deus omnes qui návigant tecum." Propter quod bono ánimo estóte, viri; credo enim Deo quia sic erit, quemádmodum dictum est mihi. In ínsulam autem quandam opórtet nos incídere.»

Sed posteáquam quarta décima nox supérvenit, cum ferrémur in Hádria, circa médiam noctem suspicabántur nautæ apparére sibi áliquam regiónem. Qui submitténtes bólidem invenérunt passus vigínti, et pusíllum inde separáti et rursum submitténtes invenérunt passus quíndecim; timéntes autem, ne in áspera loca inciderémus, de puppi mitténtes áncoras quáttuor optábant diem fíeri. Nautis vero quæréntibus fúgere de navi, cum demisíssent scapham in mare suo obténtu, quasi a prora incíperent áncoras exténdere, dixit Paulus centurióni et milítibus: «Nisi hi in navi mánserint, vos salvi fíeri non potéstis.» Tunc abscidérunt mílites funes scaphæ et passi sunt eam excídere.

Donec autem lux incíperet fíeri, rogábat Paulus omnes súmere cibum dicens: «Quarta décima hódie die exspectántes ieiúni permanétis nihil accipiéntes; propter quod rogo vos accípere cibum, hoc enim pro salúte vestra est, quia nullíus vestrum capíllus de cápite períbit.» Et cum hæc dixísset et sumpsísset panem, grátias egit Deo in conspéctu ómnium et, cum fregísset, cœpit manducáre. Animæquióres autem facti omnes et ipsi assumpsérunt cibum. Erámus vero univérsæ ánimæ in navi ducéntæ septuagínta sex. Et satiáti cibo alleviábant navem iactántes tríticum in mare.

Cum autem dies factus esset, terram non agnoscébant, sinum vero quendam considerábant habéntem litus, in quem cogitábant si possent eícere navem. Et cum áncoras abstulíssent, committébant mari simul laxántes iunctúras gubernaculórum et, leváto artémone, secúndum flatum auræ tendébant ad litus. Et cum incidíssent in locum dithalássum, impegérunt navem; et prora quidem fixa manébat immóbilis, puppis vero solvebátur a vi flúctuum. Mílitum autem consílium fuit, ut custódias occíderent, ne quis, cum enatásset, effúgeret; centúrio autem volens serváre Paulum prohíbuit eos a consílio iussítque eos qui possent natáre, míttere se primos et ad terram exíre et céteros, quosdam in tábulis, quosdam vero super ea quæ de navi essent; et sic factum est ut omnes eváderent ad terram.

r. Tempus est ut revértar ad eum qui misit me, dicit Dóminus; nolíte contristári, nec turbétur cor vestrum; * Rogo pro vobis Patrem ut ipse vos custódiat, allelúia, allelúia. v. Nisi ego abíero, Paráclitus non véniet; dum assúmptus fúero, mittam vobis eum. * Rogo. v. Glória Patri. * Rogo.

In secundo nocturno, anno II )

Ex Commonitório primo sancti Vincéntii Lirinénsis presbýteri (Cap. 23, 1-5.16-18: CCL 64, 177-178.179-180)

Dicit áliquis: «Nullúsne in Ecclésia Christi proféctus habébitur religiónis?» Habeátur plane et máximus. Nam quis ille est tam ínvidus homínibus, tam exósus Deo, qui istud prohibére conétur? Sed ita tamen ut vere proféctus sit ille fídei, non permutátio. Síquidem ad proféctum pértinet ut in semetípsa unaquque res amplificétur; ad permutatiónem vero, ut áliquid ex álio in áliud transvertátur. Crescat ígitur opórtet et multum vehementérque profíciat tam singulórum quam ómnium, tam uníus hóminis quam totíus Ecclésiæ, ætátum ac sæculórum grádibus, intellegéntia, sciéntia, sapiéntia, sed in suo dumtáxat génere, in eódem scílicet dógmate, eódem sensu, eadémque senténtia.

Imitétur animárum relígio ratiónem córporum: quæ licet annórum procéssu números suos evólvant et éxplicent, éadem tamen quæ erant pérmanent. Multum ínterest inter puerítiæ florem et senectútis maturitátem; sed iídem tamen ipsi fiunt senes qui fúerant adolescéntes; ut quamvis uníus eius-démque hóminis status habitúsque mutétur, una tamen nihilóminus eadémque natúra, una eadémque persóna sit.

Christi Ecclésia, sédula et cauta depositórum apud se dógmatum custos, nihil in his umquam permútat, nihil mínuit, nihil addit, non ámputat necessária, non appónit supérflua, non amíttit sua, non usúrpat aliéna; sed omni indústria hoc unum studet ut vétera fidéliter sapientérque tractándo, si qua sunt illa antíquitus informáta et inchoáta, accúret et póliat; si qua iam expréssa et enucleáta consólidet, firmet; si qua iam confirmáta et definíta, custódiat; dénique quid umquam áliud conciliórum decrétis enísa est nisi ut quod ántea simplíciter credebátur, hoc idem póstea diligéntius crederétur, quod ántea léntius prædicabátur, hoc idem póstea instántius prædicarétur, quod ántea secúrius colebátur, hoc idem póstea sollicítius excolerétur?

r. Ascéndit Deus in iubilatióne, allelúia, * Et Dóminus in voce tubæ, allelúia, allelúia. v. Ascéndens Christus in altum, captívam duxit captivitátem. * Et Dóminus. v. Glória Patri. * Et Dóminus.

Orémus.

Præsta, Dómine, précibus nostris cum exsultatióne provéntum, ut sanctórum mártyrum N. et N., quorum diem passiónis ánnua devotióne recólimus, étiam fídei constántiam subsequámur. Per Dóminum.

%%
(c3) BE(hij)ne(i)di(j)cá(ih)mus(gf) Dó(ghGF)mi(ef)no.(f) r/.(::) De(hijIH)o(gf) grá(ghGF)ti(ef)as.(f) (::)

v. Benedicámus Dómino. r. Deo grátias.