v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
 
 r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
 
 Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
 
 Allelúia.
 
Hymnus
Nocte surgéntes vigilémus omnes, semper in psalmis meditémur atque víribus totis Dómino canámus dúlciter hymnos,
Ut, pio regi páriter canéntes, cum suis sanctis mereámur aulam íngredi cæli, simul et beátam dúcere vitam.
Præstet hoc nobis Déitas beáta Patris ac Nati, paritérque Sancti Spíritus, cuius résonat per omnem glória mundum. Amen.
Vel:
Hymnus
Ad preces nostras deitátis aures, Deus, inclína pietáte sola; súpplicum vota súscipe, precámur fámuli tui.
Réspice clemens sólio de sancto vultu seréno, lámpadas illústra ólei nostri, ténebras depélle péctore cunctas.
Crímina laxa pietáte multa, áblue sordes, víncula disrúmpe, parce peccátis, réleva iacéntes déxtera tua.
Glória sit ætérno Patri, sit tibi semper, Genitóris Nate, cum quo per cuncta Spíritus æquális sæcula regnat. Amen.
Dignos nos fac, rex óptime, futúri regni glória,. ut mereámur láudibus ætérnis te concínere. Amen.
 Ant. 1. Commítte Dómino viam tuam, et ipse fáciet.
 Ant. 1.
Psalmus 36
Sors malorum et iustorum
Beati mites, quoniam ipsi possidebunt terram (Mt 5,5)
I
 Noli æmulári in malignántibus * neque zeláveris faciéntes iniquitátem,
 
 quóniam tamquam fenum velóciter aréscent * et quemádmodum herba virens décident.
 
 Spera in Dómino et fac bonitátem, * et inhabitábis terram et pascéris in fide.
 
 Delectáre in Dómino, * et dabit tibi petitiónes cordis tui.
 
 Commítte Dómino viam tuam et spera in eo, * et ipse fáciet;
 
 et edúcet quasi lumen iustítiam tuam * et iudícium tuum tamquam merídiem.
 
 Quiésce in Dómino et exspécta eum; † noli æmulári in eo, qui prosperátur in via sua, * in hómine, qui mólitur insídias.
 
 Désine ab ira et derelínque furórem, * noli æmulári, quod vertit ad malum,
 
 quóniam qui malignántur, exterminabúntur, * sustinéntes autem Dóminum ipsi hereditábunt terram.
 
 Et adhuc pusíllum et non erit peccátor, * et quæres locum eíus et non invénies.
 
 Mansuéti autem hereditábunt terram * et delectabúntur in multitúdine pacis.
 
 Insidiábitur peccátor iústo * et stridébit super eum déntibus suis.
 
 Dóminus autem irridébit eum, * quóniam próspicit quod véniet dies eíus.
 
 Gládium evaginavérunt peccatóres, * intendérunt arcum suum,
 
 ut deíciant páuperem et ínopem, * ut trucídent recte ambulántes in via.
 
 Gládius eórum intrábit in corda ipsórum, * et arcus eórum confringétur.
 
 Mélius est módicum iústo * super divítias peccatórum multas,
 
 quóniam bráchia peccatórum conteréntur, * confírmat autem iústos Dóminus.
 
 Novit Dóminus dies immaculatórum, * et heréditas eórum in ætérnum erit.
 
 Non confundéntur in témpore malo * et in diébus famis saturabúntur.
 
 Quia peccatóres períbunt, † inimíci vero Dómini ut decor campórum defícient, * quemádmodum fumus defícient.
 
 Mutuátur peccátor et non solvet, * iústus autem miserétur et tríbuet.
 
 Quia benedícti eíus hereditábunt terram, * maledícti autem eíus exterminabúntur.
 
 A Dómino gressus hóminis confirmántur, * et viam eíus volet.
 
 Cum cecíderit, non collidétur, * quia Dóminus susténtat manum eíus.
 
 Iúnior fui et sénui † et non vidi iústum derelíctum * nec semen eíus quærens panem.
 
 Tota die miserétur et cómmodat, * et semen illíus in benedictióne erit.
 
 Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
 
 Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
 
 Ant. Commítte Dómino viam tuam, et ipse fáciet.
 Ant.
 Ant. 2. Declína a malo et fac bonum; confírmat iustos Dóminus.
 Ant. 2.
II
 Declína a malo et fac bonum, * et inhabitábis in sǽculum sǽculi,
 
 quia Dóminus amat iudícium * et non derelínquet sanctos suos.
 
 Iniústi in ætérnum disperíbunt, * et semen impiórum exterminábitur.
 
 Iústi autem hereditábunt terram * et inhabitábunt in sǽculum sǽculi super eam.
 
 Os iústi meditábitur sapiéntiam, * et lingua eíus loquétur iudícium;
 
 lex Dei eíus in corde ipsíus, * et non vacillábunt gressus eíus.
 
 Consíderat peccátor iústum * et quærit mortificáre eum;
 
 Dóminus autem non derelínquet eum in mánibus eíus * nec damnábit eum, cum iudicábitur illi.
 
 Exspécta Dóminum et custódi viam eíus, † et exaltábit te, ut hereditáte cápias terram; * cum exterminabúntur peccatóres, vidébis.
 
 Vidi ímpium superexaltátum * et elevátum sicut cedrum viréntem;
 
 et transívi, et ecce non erat, * et quæsívi eum, et non est invéntus.
 
 Obsérva innocéntiam et vide æquitátem, * quóniam est postéritas hómini pacífico.
 
 Iniústi autem disperíbunt simul, * postéritas impiórum exterminábitur.
 
 Salus autem iustórum a Dómino, * et protéctor eórum in témpore tribulatiónis.
 
 Et adiuvábit eos Dóminus et liberábit eos † et éruet eos a peccatóribus et salvábit eos, * quia speravérunt in eo.
 
 Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
 
 Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
 
 Ant. Declína a malo et fac bonum; confírmat iustos Dóminus.
 Ant.
 Ant. 3. Exspécta Dóminum, et custódi viam eius.
 Ant. 3.
III
 Os iusti meditábitur sapiéntiam, * et lingua eius loquétur iudícium;
 
 lex Dei eius in corde ipsíus, * et non vacillábunt gressus eius.
 
 Consíderat peccátor iustum * et quærit mortificáre eum;
 
 Dóminus autem non derelínquet eum in mánibus eius, * nec damnábit eum, cum iudicábitur illi.
 
 Exspécta Dóminum et custódi viam eius, et exaltábit te, ut hereditáte cápias terram; * cum exterminabúntur peccatóres, vidébis.
 
 Vidi ímpium superexaltátum * et elevátum sicut cedrum viréntem;
 
 et transívit, et ecce non erat, * et quæsívi eum, et non est invéntus.
 
 Obsérva innocéntiam et vide æquitátem, * quóniam est postéritas hómini pacífico.
 
 Iniústi autem disperíbunt simul, * postéritas impiórum exterminábitur.
 
 Salus autem iustórum a Dómino, * et protéctor eórum in témpore tribulatiónis.
 
 Et adiuvábit eos Dóminus et liberábit eos et éruet eos a peccatóribus et salvábit eos, * quia speravérunt in eo.
 
 Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
 
 Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
 
 Ant. Exspécta Dóminum, et custódi viam eius.
 Ant.
In primo nocturno, anno I)
De libro Ezechiélis prophétæ 37, 1-14
 In diébus illis: Facta est super me manus Dómini et edúxit me in spíritu Dómini et pósuit me in médio campi, qui erat plenus óssibus, et circumdúxit me per ea in gyro: erant autem multa valde super fáciem campi siccáque veheménter. Et dixit ad me: "Fili hóminis, putásne vivent ossa ista?" Et dixi: "Dómine, tu nosti". Et dixit ad me: "Vaticináre super ossa ista et dices eis: Ossa árida, audíte verbum Dómini. Hæc dicit Dóminus Deus óssibus his: Ecce ego intromíttam in vos spíritum, et vivétis, et dabo super vos nervos et succréscere fáciam super vos carnes et superexténdam in vobis cutem et dabo vobis spíritum, et vivétis et sciétis quia ego Dóminus."
 
 Et prophetávi, sicut præcéperat mihi. Factus est autem sónitus, prophetánte me, et ecce commótio; et accessérunt ossa ad ossa, unumquódque ad iunctúram suam. Et vidi: et ecce super ea nervi et carnes ascendérunt, et exténta est in eis cutis désuper, sed spíritum non habébant. Et dixit ad me: "Vaticináre ad spíritum; vaticináre, fili hóminis, et dices ad spíritum: Hæc dicit Dóminus Deus: A quáttuor ventis veni, spíritus, et insúffla super interféctos istos, ut revivíscant." Et prophetávi, sicut præcéperat mihi, et ingréssus est in ea spíritus; et vixérunt steterúntque super pedes suos, exércitus grandis nimis valde.
 
 Et dixit ad me: "Fili hóminis, ossa hæc univérsa domus Israel est. Ipsi dicunt: "Aruérunt ossa nostra, et périit spes nostra, et abscíssi sumus". Proptérea vaticináre et dices ad eos: Hæc dicit Dóminus Deus: Ecce ego apériam túmulos vestros et edúcam vos de sepúlcris vestris, pópulus meus, et indúcam vos in terram Israel; et sciétis quia ego Dóminus, cum aperúero sepúlcra vestra et edúxero vos de túmulis vestris, pópulus meus. Et dabo spíritum meum in vobis, et vivétis, et collocábo vos super humum vestram, et sciétis quia ego Dóminus. Locútus sum et fácio", ait Dóminus Deus.
 
 r. Similitúdo aspéctus animálium ut carbónum ignis ardéntium et velut aspéctus lampadárum; * Ubi erat spíritus ímpetus, illuc gradiebántur cum ambulárent. v. Et unumquódque eórum ambulábat ante fácies suas. * Ubi. v. Glória Patri. * Ubi.
 
In secundo nocturno, anno I)
Ex Sermónibus sancti Leónis Magni papæ (Sermo 91, 6-7: SC 200, 236-238)
 Beáti qui esúriunt et sítiunt iustítiam, quóniam ipsi saturabúntur. Nihil hæc esurítio córporeum, nihil éxpetit sitis ista terrénum; sed iustítiæ bono desíderat saturári et in ómnium occultórum introdúcta secrétum, ipso Dómino optat impléri. Felix mens quæ hunc concupíscit cibum et ad talem æstuat potum; quem útique non expéteret, si nihil de eius suavitáte gustásset.
 
 Audiens autem dicéntem sibi prophéticum spíritum: Gustáte et vidéte quóniam suávis est Dóminus, accépit quamdam supérnæ dulcédinis portiónem et in amórem castíssimæ voluptátis exársit, ut spretis ómnibus temporálibus, ad edéndam bibendámque iustítiam toto accenderétur afféctu, et illíus primi mandáti apprehénderet veritátem dicéntis: Díliges Dóminum Deum tuum ex toto corde tuo et ex tota mente tua et ex tota virtúte tua: quóniam nihil áliud est dilígere Deum quam amáre iustítiam.
 
 Denique sicut illic dilectióni Dei, próximi cura subiúngitur, ita et hic desidério iustítiæ virtus misericórdiæ copulátur et dícitur: Beáti misericórdes, quóniam ipsórum miserébitur Deus. Agnósce, christiáne, tuæ sapiéntiæ dignitátem, et quálium disciplinárum ártibus ad quæ præmia vocéris intéllege. Misericórdem te misericórdia, iustum vult esse iustítia, ut in creatúra sua Creátor appáreat et in spéculo cordis humáni per líneas imitatiónis expréssa Dei imágo respléndeat. Secúra esto, operántium fides, adérunt tibi desidéria tua, et iis quæ amas sine fine potiéris.
 
 r. Statúra erat rotárum, et altitúdo, horríbilis, totúmque corpus plenum óculis, * Et aspéctus eárum et ópera, velut si sit rota in médio rotæ. v. Per quáttuor partes eúntes ibant, et non revertebántur cum ambulárent. * Et aspéctus. v. Glória Patri. * Et aspéctus.
 
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
 Dóminus vobíscum.
 
 r. Et cum spíritu tuo.
 
 Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
 
 r. Amen.
 
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
  Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.