v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
v. O God, come to my assistance;
r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
r. O Lord, make haste to help me.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen.
Allelúia.
Hymnus
Hymnis angélicis ora resólvimus, dum terréna fluunt nocte siléntia; cæléstes módulos virgo Scholástica puris méntibus ímperat.
Gentis Nursiadum stémmate nóbilis, Agni virgíneo fœ́dere clárior, Sponsi perpétuis fragrat odóribus, cordis vúlnere púlchrior.
Fervens innócuis páscitur ígnibus, et maióra petit pábula cáritas: ut frater súperum gáudia dísserat, virgo fórtior ímpetrat.
O noctis plácidæ dúlcia témpora! quæ cæli dápibus pectus inébriant, dum pandit cúpidis sermo vicárius Iesu numen amábile.
Cordis vera quies, ínclita Trínitas, quæ vultus sátias lúmine cǽlites: sit te dulce loqui, dúlcius ássequi, et per sǽcula pérfrui.
Ant. 1. Salvum me fac, Dómine, propter misericórdiam tuam.
Ant. 1. Save me, Lord, according to Thy mercy.
Psalmus 6
Psalm 6
Homo afflictus Domini clementiam implorat
The afflicted man implores the Lord's clemency
Nunc anima mea turbata est ... Pater, salvifica me ex hora hac? (Io 12, 27).
Now my soul is troubled ... Father, deliver me from this hour.
Dómine, ne in furóre tuo árguas me, * neque in ira tua corrípias me.
O Lord, rebuke me not in thy indignation, nor chastise me in thy wrath.
Miserére mei, Dómine, quóniam infírmus sum; * sana me, Dómine, quóniam conturbáta sunt ossa mea.
Have mercy on me, O Lord, for I am weak: heal me, O Lord, for my bones are troubled.
Et ánima mea turbáta est valde, * sed tu, Dómine, úsquequo?
And my soul is troubled exceedingly: but thou, O Lord, how long?
Convértere, Dómine, éripe ánimam meam; * salvum me fac propter misericórdiam tuam.
Turn to me, O Lord, and deliver my soul: O save me for thy mercy’s sake.
Quóniam non est in morte, qui memor sit tui, * in inférno autem quis confitébitur tibi?
For there is no one in death, that is mindful of thee: and who shall confess to thee in hell?
Laborávi in gémitu meo, † lavábam per síngulas noctes lectum meum; * lácrimis meis stratum meum rigábam.
I have laboured in my groanings, every night I will wash my bed: I will water my couch with my tears.
Turbátus est a mæróre óculus meus, * inveterávi inter omnes inimícos meos.
My eye is troubled through indignation: I have grown old amongst all my enemies.
Discédite a me omnes, qui operámini iniquitátem, * quóniam exaudívit Dóminus vocem fletus mei.
Depart from me, all ye workers of iniquity: for the Lord hath heard the voice of my weeping.
Exaudívit Dóminus deprecatiónem meam, * Dóminus oratiónem meam suscépit.
The Lord hath heard my supplication: the Lord hath received my prayer.
Erubéscant et conturbéntur veheménter omnes inimíci mei; * convertántur et erubéscant valde velóciter.
Let all my enemies be ashamed, and be very much troubled: let them be turned back, and be ashamed very speedily.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Salvum me fac, Dómine, propter misericórdiam tuam.
Ant. Save me, Lord, according to Thy mercy.
Ant. 2. Factus est Dóminus refúgium páuperi in tribulatióne.
Ant. 2. The Lord has made Himself the refuge of the poor in tribulation.
Psalmus 9 A (9)
Psalm 9 A (9)
Gratiarum actio pro victoria
Thanksgiving for victory
Iterum venturus est iudicare vivos et mortuos.
He will come again to judge the living and the dead
I
I
Confitébor tibi, Dómine, in toto corde meo, * narrábo ómnia mirabília tua.
I will give praise to thee, O Lord, with my whole heart: I will relate all thy wonders.
Lætábor et exsultábo in te, * psallam nómini tuo, Altíssime.
I will be glad, and rejoice in thee: I will sing to thy name, O thou most high.
Cum convertúntur inimíci mei retrórsum, * infirmántur et péreunt a fácie tua.
When my enemy shall be turned back: they shall be weakened, and perish before thy face.
Quóniam fecísti iudícium meum et causam meam, * sedísti super thronum, qui iúdicas iustítiam.
For thou hast maintained my judgment and my cause: thou hast sat on the throne, who judgest justice.
Increpásti gentes, perdidísti ímpium; * nomen eórum deléstiin ætérnum et in sǽculum sǽculi.
Thou hast rebuked the Gentiles, and the wicked one hath perished: thou hast blotted out their name for ever and ever.
Inimíci defecérunt, * solitúdines sempitérnæ factæ sunt;
The swords of the enemy have failed unto the end:
et civitátes destruxísti: * périit memória eórum cum ipsis.
and their cities thou hast destroyed. Their memory hath perished with a noise:
Dóminus autem in ætérnum sedébit, * parávit in iudícium thronum suum
but the Lord remaineth for ever. He hath prepared his throne in judgment:
et ipse iudicábit orbem terræ in iustítia, * iudicábit pópulos in æquitáte.
and he shall judge the world in equity, he shall judge the people in justice.
Et erit Dóminus refúgium opprésso, * refúgium in opportunitátibus, in tribulatióne.
And the Lord is become a refuge for the poor: a helper in due time in tribulation.
Et sperent in te, qui novérunt nomen tuum, * quóniam non dereliquísti quæréntes te, Dómine.
And let them trust in thee who know thy name: for thou hast not forsaken them that seek thee, O Lord.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Factus est Dóminus refúgium páuperi in tribulatióne.
Ant. The Lord has made Himself the refuge of the poor in tribulation.
Ant. 3. Annuntiábo laudatiónes tuas in portis fíliæ Sion.
Ant. 3. I will proclaim Thy praises at the gates of the daughters of Zion.
II
II
Psállite Dómino, qui hábitat in Sion; * annuntiáte inter gentes stúdia eius.
Sing ye to the Lord, who dwelleth in Sion: declare his ways among the Gentiles:
Quóniam requírens sánguinem recordátus est eórum, * non est oblítus clamórem páuperum.
For requiring their blood, he hath remembered them: he hath not forgotten the cry of the poor.
Miserére mei, Dómine; † vide afflictiónem meam de inimícis meis, * qui exáltas me de portis mortis,
Have mercy on me, O Lord: see my humiliation which I suffer from my enemies.
ut annúntiem omnes laudatiónes tuas in portis fíliæ Sion, * exsúltem in salutári tuo.
Thou that liftest me up from the gates of death, that I may declare all thy praises in the gates of the daughter of Sion.
Infíxae sunt gentes in fóvea, quam fecérunt; † in láqueo isto, quem abscondérunt, * comprehénsus est pes eórum.
I will rejoice in thy salvation: the Gentiles have stuck fast in the destruction which they prepared. Their foot hath been taken in the very snare which they hid.
Manifestávit se Dóminus iudícium fáciens; * in opéribus mánuum suárum comprehénsus est peccátor.
The Lord shall be known when he executeth judgments: the sinner hath been caught in the works of his own hands.
Converténtur peccatóres in inférnum, * omnes gentes, quæ obliviscúntur Deum.
The wicked shall be turned into hell, all the nations that forget God.
Quóniam non in finem oblívio erit páuperis; * exspectátio páuperum non períbit in ætérnum.
For the poor man shall not be forgotten to the end: the patience of the poor shall not perish for ever.
Exsúrge, Dómine, non confortétur homo; * iudicéntur gentes in conspéctu tuo.
Arise, O Lord, let not man be strengthened: let the Gentiles be judged in thy sight.
Constítue, Dómine, terrórem super eos; * sciant gentes quóniam hómines sunt.
Appoint, O Lord, a lawgiver over them: that the Gentiles may know themselves to be but men.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Annuntiábo laudatiónes tuas in portis fíliæ Sion.
Ant. I will proclaim Thy praises at the gates of the daughters of Zion.
In primo nocturno, utroque anno
De Epístula prima beáti Pauli apóstoli ad Corínthios
Fratres: De virgínibus præcéptum Dómini non hábeo, consílium autem do, tamquam misericórdiam consecútus a Dómino ut sim fidélis. Exístimo ergo hoc bonum esse propter instántem necessitátem, quóniam bonum est hómini sic esse. Alligátus es uxóri? Noli quærere solutiónem. Solútus es ab uxóre? Noli quærere uxórem. Si autem accéperis uxórem, non peccásti; et si núpserit virgo, non peccávit. Tribulatiónem tamen carnis habébunt huiúsmodi, ego autem vobis parco.
Hoc ítaque dico, fratres, tempus breviátum est; relíquum est ut et qui habent uxóres, tamquam non habéntes sint, et qui flent, tamquam non flentes, et qui gaudent, tamquam non gaudéntes, et qui emunt, tamquam non possidéntes, et qui utúntur hoc mundo tamquam non abuténtes; præterit enim figúra huius mundi. Volo autem vos sine sollicitúdine esse. Qui sine uxóre est, sollícitus est quæ Dómini sunt, quómodo pláceat Dómino; qui autem cum uxóre est, sollícitus est quæ sunt mundi, quómodo pláceat uxóri, et divísus est. Et múlier innúpta et virgo cógitat quæ Dómini sunt, ut sit sancta et córpore et spíritu; quæ autem nupta est, cógitat quæ sunt mundi, quómodo pláceat viro. Porro hoc ad utilitátem vestram dico, non ut láqueum vobis iníciam, sed ad id quod honéstum est et ut assídue cum Dómino sitis sine distractióne.
Si quis autem turpem se vidéri exístimat super vírgine sua quod sit superadúlta, et ita opórtet fíeri, quod vult fáciat; non peccat: nubant. Qui autem státuit in corde suo firmus, non habens necessitátem, potestátem autem habet suæ voluntátis, et hoc iudicávit in corde suo serváre vírginem suam, bene faciet; ígitur et qui matrimónio iungit vírginem suam, bene facit; et qui non iungit, mélius fáciet.
Mulier alligáta est quanto témpore vir eius vivit; quod si dormíerit vir eius, líbera est, cui vult núbere, tantum in Dómino. Beátior autem erit si sic permánserit, secúndum meum consílium; puto autem quod et ego Spíritum Dei hábeo.
r. Cumque sanctus Benedíctus in cella consísteret, elevátis sursum óculis, vidit soróris suæ ánimam, de córpore eius egréssam, * In colúmbæ spécie cæli secréta penetráre. v. Qui tantæ eius glóriæ congáudens, omnipoténti Deo grátias réferens, eius óbitum frátribus denuntiávit. * In colúmbæ spécie. v. Glória Patri. * In colúmbæ spécie.
In secundo nocturno, anno I
Ex Libris Dialogórum sancti Gregórii Magni papæ (Lib. 2, 33: SC 260, 230-234)
Scholástica, soror beáti Benedícti, omnipoténti Dómino ab ipso infántiæ témpore dicáta, ad fratrem semel per annum veníre consuéverat. Ad quam vir Dei non longe extra iánuam in possessióne monastérii descendébat. Quadam vero die venit ex more, atque ad eam cum discípulis venerábilis eius descéndit frater; qui totum diem in Dei láudibus sacrísque collóquiis ducéntes, incumbéntibus iam noctis ténebris, simul accepérunt cibos.
Cumque inter sacra collóquia tárdior se hora protráheret, éadem sanctimoniális fémina eum rogávit, dicens: " Quæso te, ne ista nocte me déseras, ut usque mane áliquid de cæléstis vitæ gáudiis loquámur. " Cui ille respóndit: " Quid est quod lóqueris, soror? Manére extra cellam nullátenus possum. " Tanta vero erat cæli serénitas, ut nulla in áere nubes apparéret. Sanctimoniális autem fémina, cum verba fratris negántis audísset, insértas dígitis manus super mensam pósuit, et caput in mánibus omnipoténtem Dóminum rogatúra declinávit.
Cumque leváret de mensa caput, tanta coruscatiónis et tonítrui virtus, tantáque inundátio plúviæ erúpit, ut neque venerábilis Benedíctus, neque fratres qui cum eo áderant, extra loci limen quo conséderant, pedem movére potuíssent. Tunc vir Dei cœpit cónqueri contristátus, dicens: " Parcat tibi omnípotens Deus, soror: quid est quod fecísti? " Cui illa respóndit: " Ecce te rogávi, et audíre me noluísti; rogávi Dóminum meum, et audívit me. Modo ergo, si potes, egrédere, et me dimíssa ad monastérium recéde. "
Ipse autem, qui remanére sponte nóluit, in loco mansit invítus, sicque factum est ut totam noctem pervígilem dúcerent, atque per sacra spiritális vitæ collóquia sese vicária relatióne satiárent. Nec mirum, quod plus illo fémina váluit; quia enim, iuxta Ioánnis vocem, Deus cáritas est, iusto valde iudício illa plus pótuit, quæ ámplius amávit.
r. Post tríduum ígitur sanctus Pater in cella consístens vidit soróris ánimam de córpore egréssam, in spécie cándidæ colúmbæ penetráre cælum, qui glóriæ eius tantæ congáudens * In hymnis et láudibus Omnipoténti grates magnas réddidit et eius óbitum frátribus denuntiávit. v. Tunc vir Dei, missis núntiis qui vírginis deférrent corpúsculum almum in sepúlcro próprio humándum, ínterim totus in víscera pietátis effúsus, * In hymnis. v. Glória Patri. * In hymnis.
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
After this the proper prayer is said straightway and without "Let us pray", with the long conclusion.
Dóminus vobíscum.
The Lord be with thee.
r. Et cum spíritu tuo.
r. And with thy spirit.
Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
May God Almighty bless thee, the Father, ✠ and the Son and the Holy Spirit.
r. Amen.
r. Amen.
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Or another formula of blessing, as at Mass.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
And if we make a referral, we add the invitation:
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
In the absence of a deacon or a priest, and in the recitation alone, it is concluded thus:
Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
May the Lord bless us, forbid us from all evil, and bring us to eternal life. r. Amen.
The translations proposed here have the sole purpose of a better understanding of the Latin text. They are not to be used in place of the official translations in the liturgy in the vernacular.
