v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
v. O God, come to my assistance;
r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
r. O Lord, make haste to help me.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen.
Allelúia.
Hymnus
Somno reféctis ártubus, spreto cubíli, súrgimus: nobis, Pater, canéntibus adésse te depóscimus.
Our limbs refreshed with slumber now, And sloth cast off, in prayer we bow; And while we sing Thy praises dear, O Father, be Thou present here.
Te lingua primum cóncinat, te mentis ardor ámbiat, ut áctuum sequéntium tu, sancte, sis exórdium.
To Thee our earliest morning song, To Thee our heart’s full powers belong; And Thou, O Holy One, prevent Each following action and intent.
Cedant tenébræ lúmini et nox diúrno síderi, ut culpa, quam nox íntulit, lucis labáscat múnere.
As shades at morning flee away, And night before the star of day; So each transgression of the night Be purged by Thee, celestial Light!
Precámur ídem súpplices noxas ut omnes ámputes, et ore te canéntium laudéris in perpétuum.
Præsta, Pater piíssime, Patríque compar Unice, cum Spíritu Paráclito regnans per omne sǽculum. Amen.
Almighty Father, hear our cry, Through Jesus Christ, our Lord most High, Who, with the Holy Ghost and Thee, Doth live and reign eternally.
Vel:
Or:
Hymnus
Ætérna lux, divínitas, in unitáte Trínitas, te confitémur débiles, te deprecámur súpplices.
Summum Paréntem crédimus Natúmque Patris únicum, et caritátis vínculum qui iungit illos Spíritum.
O véritas, o cáritas, o finis et felícitas, speráre fac et crédere, amáre fac et cónsequi.
Qui finis et exórdium rerúmque fons es ómnium, tu solus es solácium, tu certa spes credéntium.
Qui cuncta solus éfficis cunctísque solus súfficis, tu sola lux es ómnibus et præmium sperántibus.
Christum rogámus et Patrem, Christi Patrísque Spíritum; unum potens per ómnia, fove precántes, Trínitas. Amen.
Ant. 1. Salvum me fac, Dómine, propter misericórdiam tuam.
Ant. 1. Save me, Lord, according to Thy mercy.
Psalmus 6
Psalm 6
Homo afflictus Domini clementiam implorat
The afflicted man implores the Lord's clemency
Nunc anima mea turbata est ... Pater, salvifica me ex hora hac? (Io 12, 27).
Now my soul is troubled ... Father, deliver me from this hour.
Dómine, ne in furóre tuo árguas me, * neque in ira tua corrípias me.
O Lord, rebuke me not in thy indignation, nor chastise me in thy wrath.
Miserére mei, Dómine, quóniam infírmus sum; * sana me, Dómine, quóniam conturbáta sunt ossa mea.
Have mercy on me, O Lord, for I am weak: heal me, O Lord, for my bones are troubled.
Et ánima mea turbáta est valde, * sed tu, Dómine, úsquequo?
And my soul is troubled exceedingly: but thou, O Lord, how long?
Convértere, Dómine, éripe ánimam meam; * salvum me fac propter misericórdiam tuam.
Turn to me, O Lord, and deliver my soul: O save me for thy mercy’s sake.
Quóniam non est in morte, qui memor sit tui, * in inférno autem quis confitébitur tibi?
For there is no one in death, that is mindful of thee: and who shall confess to thee in hell?
Laborávi in gémitu meo, † lavábam per síngulas noctes lectum meum; * lácrimis meis stratum meum rigábam.
I have laboured in my groanings, every night I will wash my bed: I will water my couch with my tears.
Turbátus est a mæróre óculus meus, * inveterávi inter omnes inimícos meos.
My eye is troubled through indignation: I have grown old amongst all my enemies.
Discédite a me omnes, qui operámini iniquitátem, * quóniam exaudívit Dóminus vocem fletus mei.
Depart from me, all ye workers of iniquity: for the Lord hath heard the voice of my weeping.
Exaudívit Dóminus deprecatiónem meam, * Dóminus oratiónem meam suscépit.
The Lord hath heard my supplication: the Lord hath received my prayer.
Erubéscant et conturbéntur veheménter omnes inimíci mei; * convertántur et erubéscant valde velóciter.
Let all my enemies be ashamed, and be very much troubled: let them be turned back, and be ashamed very speedily.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Salvum me fac, Dómine, propter misericórdiam tuam.
Ant. Save me, Lord, according to Thy mercy.
Ant. 2. Factus est Dóminus refúgium páuperi in tribulatióne.
Ant. 2. The Lord has made Himself the refuge of the poor in tribulation.
Psalmus 9 A (9)
Psalm 9 A (9)
Gratiarum actio pro victoria
Thanksgiving for victory
Iterum venturus est iudicare vivos et mortuos.
He will come again to judge the living and the dead
I
I
Confitébor tibi, Dómine, in toto corde meo, * narrábo ómnia mirabília tua.
I will give praise to thee, O Lord, with my whole heart: I will relate all thy wonders.
Lætábor et exsultábo in te, * psallam nómini tuo, Altíssime.
I will be glad, and rejoice in thee: I will sing to thy name, O thou most high.
Cum convertúntur inimíci mei retrórsum, * infirmántur et péreunt a fácie tua.
When my enemy shall be turned back: they shall be weakened, and perish before thy face.
Quóniam fecísti iudícium meum et causam meam, * sedísti super thronum, qui iúdicas iustítiam.
For thou hast maintained my judgment and my cause: thou hast sat on the throne, who judgest justice.
Increpásti gentes, perdidísti ímpium; * nomen eórum deléstiin ætérnum et in sǽculum sǽculi.
Thou hast rebuked the Gentiles, and the wicked one hath perished: thou hast blotted out their name for ever and ever.
Inimíci defecérunt, * solitúdines sempitérnæ factæ sunt;
The swords of the enemy have failed unto the end:
et civitátes destruxísti: * périit memória eórum cum ipsis.
and their cities thou hast destroyed. Their memory hath perished with a noise:
Dóminus autem in ætérnum sedébit, * parávit in iudícium thronum suum
but the Lord remaineth for ever. He hath prepared his throne in judgment:
et ipse iudicábit orbem terræ in iustítia, * iudicábit pópulos in æquitáte.
and he shall judge the world in equity, he shall judge the people in justice.
Et erit Dóminus refúgium opprésso, * refúgium in opportunitátibus, in tribulatióne.
And the Lord is become a refuge for the poor: a helper in due time in tribulation.
Et sperent in te, qui novérunt nomen tuum, * quóniam non dereliquísti quæréntes te, Dómine.
And let them trust in thee who know thy name: for thou hast not forsaken them that seek thee, O Lord.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Factus est Dóminus refúgium páuperi in tribulatióne.
Ant. The Lord has made Himself the refuge of the poor in tribulation.
Ant. 3. Annuntiábo laudatiónes tuas in portis fíliæ Sion.
Ant. 3. I will proclaim Thy praises at the gates of the daughters of Zion.
II
II
Psállite Dómino, qui hábitat in Sion; * annuntiáte inter gentes stúdia eius.
Sing ye to the Lord, who dwelleth in Sion: declare his ways among the Gentiles:
Quóniam requírens sánguinem recordátus est eórum, * non est oblítus clamórem páuperum.
For requiring their blood, he hath remembered them: he hath not forgotten the cry of the poor.
Miserére mei, Dómine; † vide afflictiónem meam de inimícis meis, * qui exáltas me de portis mortis,
Have mercy on me, O Lord: see my humiliation which I suffer from my enemies.
ut annúntiem omnes laudatiónes tuas in portis fíliæ Sion, * exsúltem in salutári tuo.
Thou that liftest me up from the gates of death, that I may declare all thy praises in the gates of the daughter of Sion.
Infíxae sunt gentes in fóvea, quam fecérunt; † in láqueo isto, quem abscondérunt, * comprehénsus est pes eórum.
I will rejoice in thy salvation: the Gentiles have stuck fast in the destruction which they prepared. Their foot hath been taken in the very snare which they hid.
Manifestávit se Dóminus iudícium fáciens; * in opéribus mánuum suárum comprehénsus est peccátor.
The Lord shall be known when he executeth judgments: the sinner hath been caught in the works of his own hands.
Converténtur peccatóres in inférnum, * omnes gentes, quæ obliviscúntur Deum.
The wicked shall be turned into hell, all the nations that forget God.
Quóniam non in finem oblívio erit páuperis; * exspectátio páuperum non períbit in ætérnum.
For the poor man shall not be forgotten to the end: the patience of the poor shall not perish for ever.
Exsúrge, Dómine, non confortétur homo; * iudicéntur gentes in conspéctu tuo.
Arise, O Lord, let not man be strengthened: let the Gentiles be judged in thy sight.
Constítue, Dómine, terrórem super eos; * sciant gentes quóniam hómines sunt.
Appoint, O Lord, a lawgiver over them: that the Gentiles may know themselves to be but men.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Annuntiábo laudatiónes tuas in portis fíliæ Sion.
Ant. I will proclaim Thy praises at the gates of the daughters of Zion.
In primo nocturno, anno I
De libro primo Regum
Regína Saba, audíta fama Salomónis, - in honórem nóminis Dómini - venit tentáre eum in ænigmátibus. Et ingréssa Ierúsalem multo cum comitátu et divítiis, camélis portántibus arómata et aurum infinítum nimis et gemmas pretiósas, venit ad Salomónem et locúta est ei univérsa quæ habébat in corde suo. Et dócuit eam Sálomon ómnia verba quæ proposúerat: non fuit sermo, qui regem posset latére, et non respondéret ei. Videns autem regína Saba omnem sapiéntiam Salomónis et domum, quam ædificáverat, et cibos mensæ eius et sessiónem servórum et órdinem ministrántium vestésque eórum et pincérnas et holocáusta quæ offérebat in domo Dómini, non habébat ultra spíritum.
Dixit regína Saba ad Salomónem: "Verus est sermo quem audívi in terra mea super rebus tuis et super sapiéntia tua! Et non credébam narrántibus mihi, donec ipsa veni et vidi óculis meis et probávi quod média pars mihi nuntiáta non fúerit; maior est sapiéntia et bona tua quam rumor quem audívi. Beáti viri tui et beáti servi tui hi, qui stant coram te semper et áudiunt sapiéntiam tuam! Sit Dóminus Deus tuus benedíctus, cui placuísti, et pósuit te super thronum Israel, eo quod diléxerit Dóminus Israel in sempitérnum et constítuit te regem, ut fáceres iudícium et iustítiam."
Dedit ergo regi centum vigínti talénta auri et arómata multa nimis et gemmas pretiósas: non sunt alláta ultra arómata tam multa quam ea quæ dedit regína Saba regi Salomóni. Sed et classis Hiram, quæ portábat aurum de Ophir, áttulit ex Ophir ligna thýina multa nimis et gemmas pretiósas. Fecítque rex de lignis thýinis fulcra domus Dómini et domus régiæ et cítharas lyrásque cantóribus. Non sunt alláta huiuscémodi ligna thýina neque visa usque in præséntem diem. Rex autem Sálomon dedit regínæ Saba ómnia, quæ vóluit et petívit ab eo, præter ea quæ ultro obtúlerat ei múnere régio. Quæ revérsa est et ábiit in terram suam cum servis suis.
r. Glória et honóre coronásti eum, Dómine, et constituísti eum super ópera mánuum tuárum; * Omnia subiecísti sub pédibus eius. v. Quóniam prævenísti eum in benedictiónibus dulcédinis, posuísti in cápite eius corónam delápide pretióso. * Omnia. v. Glória Patri. * Omnia.
In secundo nocturno, anno I
Ex Catechésibus sancti Cyrílli Hierosolymitáni epíscopi (Cat. 18, 23: PG 33, 1043-1046)
Cathólica seu universális vocátur Ecclésia, eo quod per totum orbem ab extrémis terræ fínibus ad extrémos usque fines diffúsa est. Et quia univérse et absque deféctu docet ómnia quæ in hóminum notítiam veníre debent dógmata, sive de visibílibus et invisibílibus, sive de cæléstibus et terréstribus rebus; tum étiam eo quod omne hóminum genus recto cúltui subíciat, príncipes et privátos, doctos et imperítos; ac dénique, quia generáliter quidem omne peccatórum genus, quæ per ánimam et corpus perpetrántur, curat et sanat; eádem vero omne póssidet, quovis nómine significétur, virtútis genus, in factis et verbis, et spiritálibus cuiúsvis speciéi donis.
Ecclésia vero, seu convocátio, aptíssimo vocábulo appellátur, quod omnes cónvocet, et una cogat, sicut in Levítico ait Dóminus: Et omnem congregatiónem cónvoca ante óstium tabernáculi testimónii. Notátu porro dignum est hanc vocem, cónvoca, tum primum in Scriptúris usurpátam esse in hoc loco, cum Dóminus Aarónem summum in sacerdótium constítuit. Et in Deuteronómio Deus ad Móysen dicit: Cónvoca ad me pópulum, et áudiant verba mea, ut discant metúere me.
Ecclésiæ quoque nóminis íterum mentiónem facit, quando de tábulis ait: Et in ipsis inscrípta erant ómnia verba quæ locútus est ad vos Dóminus in monte, de médio ignis, in die ecclésiæ, seu convocatiónis; quasi apértius díceret: In die qua, vocáti a Dómino, congregáti estis. Psalmísta quoque ait: Confíteor tibi, Dómine, in ecclésia magna, in pópulo denso laudábo te. Prius quidem cecínerat psalmísta: In ecclésia benedícite Deum Dóminum ex fóntibus Israel. Secúndam ex géntibus ædificávit Servátor, sanctam nostram christianórum Ecclésiam, de qua dixit Petro: Et super hanc petram ædificábo meam Ecclésiam, et portæ ínferi non prævalébunt advérsus eam.
r. Inquisívi sapiéntem símilem tibi, non invéni. Ut vídeo, Spíritum Dei habes in te, ídeo magnus es in domo Dómini, et de ore tuo bona áudiet cunctus pópulus * Qui tibi commíssus est. v. Beátum dixérunt pópulum cui hæc sunt, beátus pópulus * Qui. v. Glória Patri. * Qui.
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
After this the proper prayer is said straightway and without "Let us pray", with the long conclusion.
Dóminus vobíscum.
The Lord be with thee.
r. Et cum spíritu tuo.
r. And with thy spirit.
Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
May God Almighty bless thee, the Father, ✠ and the Son and the Holy Spirit.
r. Amen.
r. Amen.
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Or another formula of blessing, as at Mass.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
And if we make a referral, we add the invitation:
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
In the absence of a deacon or a priest, and in the recitation alone, it is concluded thus:
Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
May the Lord bless us, forbid us from all evil, and bring us to eternal life. r. Amen.
The translations proposed here have the sole purpose of a better understanding of the Latin text. They are not to be used in place of the official translations in the liturgy in the vernacular.
