v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
v. O God, come to my assistance;
r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
r. O Lord, make haste to help me.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen.
Allelúia.
Hymnus
Galli cantu mediánte noctis iam calíginem et profúndæ noctis atram levánte formídinem, Deus alme, te rogámus supplicésque póscimus.
Vigil, potens, lux venísti atque custos hóminum, "dum tenérent simul cuncta médium siléntium, rédderent necnon mortálem mórtui effígiem,"
Excitáres quo nos, Christe, de somno malítiæ, atque gratis liberáres noctúrno de cárcere, "redderésque nobis lucem vitæ semper cómitem."
Honor Patri sit ac tibi, Sancto sit Spirítui, Deo trino sed et uni, paci, vitæ, lúmini, nómini præ cunctis dulci divinóque númini. Amen.
Vel:
Hymnus
Adésto, rerum cónditor, patérnæ lucis glória, cuius amóta grátia nostra pavéscunt péctora,
Tuóque plena Spíritu, secum Deum gestántia, nil rapiéntis pérfidi diris patéscant fráudibus,
Ut inter actus sǽculi, vitæ quos usus éxigit, omni caréntes crímine tuis vivámus légibus.
Sit, Christe, rex piíssime, tibi Patríque glória cum Spíritu Paráclito, in sempitérna sæcula. Amen.
To thee, O Christ, our gracious king, And to thy Father, glory be, Who with the Spirit Paraclete Forever reign in majesty.
Ant. 1. Ne in ira tua corrípias me, Dómine.
Ant. 1.
Psalmus 37 (38)
Obsecratio peccatoris in extremo periculo constituti
Stabant omnes noti eius a longe (Lc 23, 49).
I
Dómine, ne in furóre tuo árguas me * neque in ira tua corrípias me,
quóniam sagíttæ tuæ infíxæ sunt mihi, * et descéndit super me manus tua.
Non est sánitas in carne mea a fácie indignatiónis tuæ, * non est pax óssibus meis a fácie peccatórum meórum.
Quóniam iniquitátes meæ supergréssæ sunt caput meum * et sicut onus grave gravant me nimis.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Ne in ira tua corrípias me, Dómine.
Ant.
Ant. 2. Dómine, ante te omne desidérium meum.
Ant. 2.
II
Putruérunt et corrúpti sunt livóres mei * a fácie insipiéntiæ meæ.
Inclinátus sum et incurvátus nimis; * tota die contristátus ingrediébar.
Quóniam lumbi mei impléti sunt ardóribus, * et non est sánitas in carne mea.
Afflíctus sum et humiliátus sum nimis, * rugiébam a gémitu cordis mei.
Dómine, ante te omne desidérium meum, * et gémitus meus a te non est abscónditus.
Palpitávit cor meum, derelíquit me virtus mea, * et lumen oculórum meórum, et ipsum non est mecum.
Amíci mei et próximi mei procul a plaga mea stetérunt, * et propínqui mei de longe stetérunt.
Et láqueos posuérunt, qui quærébant ánimam meam; † et, qui requirébant mala mihi, locúti sunt insídias * et dolos tota die meditabántur.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Dómine, ante te omne desidérium meum.
Ant.
Ant. 3. Iniquitátem meam annuntiábo tibi; ne derelínquas me, Dómine, salus mea.
Ant. 3.
III
Ego autem tamquam surdus non audiébam * et sicut mutus non apériens os suum;
et factus sum sicut homo non áudiens * et non habens in ore suo redargutiónes.
Quóniam in te, Dómine, sperávi, * tu exáudies, Dómine Deus meus.
Quia dixi: « Ne quándo supergáudeant mihi; * dum commovéntur pedes mei, magnificántur super me ».
Quóniam ego in lapsum parátus sum, * et dolor meus in conspéctu meo semper.
Quóniam iniquitátem meam annuntiábo * et sollícitus sum de peccáto meo.
Inimíci autem mei vivunt et confirmáti sunt; * et multiplicáti sunt, qui odérunt me iníque.
Retribuéntes mala pro bonis detrahébant mihi, * pro eo quod sequébar bonitátem.
Ne derelínquas me, Dómine; * Deus meus, ne discésseris a me.
Festína in adiutórium meum, * Dómine, salus mea.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Iniquitátem meam annuntiábo tibi; ne derelínquas me, Dómine, salus mea.
Ant.
In primo nocturno, anno I
De libro Amos Prophétæ
Audíte verbum istud, quod ego levo super vos, planctum, domus Israel: Cécidit, non adíciet ut resúrgat virgo Israel; proiécta est in terram suam, non est qui súscitet eam. Quia hæc dicit Dóminus Deus: "Urbs de qua egrediebántur mille, relinquéntur in ea centum; et de qua egrediebántur centum, relinquéntur in ea decem pro domo Israel "Quia hæc dicit Dóminus dómui Israel: "Quærite me et vivétis; et nolíte qurere Bethel et in Gálgalam nolíte intráre et in Bersábee nolíte transíre, quia Gálgala captíva ducétur et Bethel erit iníquitas."
Quærite Dóminum et vívite; ne forte invádat sicut ignis domum Ioseph, et dévoret, et non sit qui exstínguat Bethel. Qui convértunt in absínthium iudícium et iustítiam in terram deíciunt. Qui facit stellas Plíadis et Oriónem et convértit in mane ténebras et diem in noctem obscúrat; qui vocat aquas maris et effúndit eas super fáciem terræ: Dóminus nomen eius. Qui micáre facit vastitátem super robústum et vastitátem super arcem affert. Odio habuérunt corripiéntem in porta, et loquéntem perfécte abomináti sunt. Idcírco, pro eo quod conculcástis páuperem et portiónem fruménti abstulístis ab eo, domos quadro lápide ædificástis et non habitábitis in eis, víneas plantástis amantíssimas et non bibétis vinum eárum. Quia cognóvi multa scélera vestra et fórtia peccáta vestra, oppriméntes iustum, accipiéntes munus et páuperes depriméntes in porta. Ideo prudens in témpore illo tacet, quia tempus malum est.
Quærite bonum et non malum, ut vivátis, ita ut sit Dóminus, Deus exercítuum, vobíscum, sicut dixístis. Odíte malum et dilígite bonum et constitúite in porta iudícium, si forte misereátur Dóminus, Deus exercítuum, relíquiis Ioseph.
Proptérea hæc dicit Dóminus, Deus exercítuum, dominátor: "In ómnibus platéis planctus, et in cunctis viis dicétur: "Væ, væ!"; et vocábunt agrícolam ad luctum et ad planctum eos, qui sciunt lamentatiónem. Et in ómnibus víneis erit luctus, quia pertransíbo in médio tui", dicit Dóminus.
r. Auribus pércipe, Dómine, lácrimas meas; ne síleas a me, remítte mihi, * Quóniam íncola ego sum apud te et peregrínus. v. Dixi: Custódiam vias meas, ut non delínquam in lingua mea. * Quóniam. v. Glória Patri. * Quóniam.
In secundo nocturno, anno I
Ex Tractátu sancti Gregórii Nysséni epíscopi De institúto christiáno (PG 46, 302-303)
Nobis ámplius oratióni insisténdum est: síquidem hæc véluti chori virtútum antístita quædam est, et per sanctitátem arcánam et spiritálem actiónem et afféctum inenarrábilem, Deo coniúngit eum qui in prece persevérat; qui desidério fervens, satietátem precatiónis non ínvenit: immo semper a boni appetítu corrípitur iuxta id quod dictum est: Qui edunt me, adhuc esúrient, et qui bibunt me, adhuc sítient.
Is qui in precatióne, quæ tanti moménti est, persevérat, magno stúdio magnáque vírium contentióne, certámen subit, quóniam vítium insidiátur eiúsmodi potíssimum, úndique stúdium honésti quærens evértere. Hinc córporis et ánimi labes, inde mollítia et incúria et neglegéntia et cétera, quibus ánima profligátur, per partes dirépta et ad hostem suum tránsfuga. Quamóbrem par est ratiónem, tamquam prudéntem gubernatórem, ánimæ præsidére, ut ipsam cómparet ad recta navigándum et appelléndum ad portum qui sursum est; et eámdem íntegram reddat Deo, qui fídei commísit et répetit.
Etenim eórum qui vere precántur virtútum fructus intellegéntibus osténsus, non iis modo qui progréssi fúerint, sed et infántibus adhuc, et disciplínæ egéntibus útilis exístit, dum ipsos ad ea quæ vident imitánda cóncitat. Céterum puræ ac sincéræ precatiónis fructus est simplícitas, cáritas, humílitas, tolerántia, innocéntia, aliáque eiúsmodi quæ ætérnis frúctibus antéeunt, per studiósi vitam hic púllulant. Hisce frúctibus decorátur precátio; quibus si destituátur, inánem sumit labórem.
r. Fluctus tui super me transiérunt, et ego dixi: Expúlsus sum ab óculis tuis; * Putas vidébo templum sanctum tuum? v. Abýssus vallábit me, et pelágus coopéruit caput meum. * Putas vidébo. v. Glória Patri. * Putas vidébo.
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
Dóminus vobíscum.
r. Et cum spíritu tuo.
Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
r. Amen.
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
