v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
v. O God, come to my assistance;
r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
r. O Lord, make haste to help me.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen.
Allelúia.
Hymnus
Galli cantu mediánte noctis iam calíginem et profúndæ noctis atram levánte formídinem, Deus alme, te rogámus supplicésque póscimus.
Vigil, potens, lux venísti atque custos hóminum, "dum tenérent simul cuncta médium siléntium, rédderent necnon mortálem mórtui effígiem,"
Excitáres quo nos, Christe, de somno malítiæ, atque gratis liberáres noctúrno de cárcere, "redderésque nobis lucem vitæ semper cómitem."
Honor Patri sit ac tibi, Sancto sit Spirítui, Deo trino sed et uni, paci, vitæ, lúmini, nómini præ cunctis dulci divinóque númini. Amen.
Vel:
Hymnus
Adésto, rerum cónditor, patérnæ lucis glória, cuius amóta grátia nostra pavéscunt péctora,
Tuóque plena Spíritu, secum Deum gestántia, nil rapiéntis pérfidi diris patéscant fráudibus,
Ut inter actus sǽculi, vitæ quos usus éxigit, omni caréntes crímine tuis vivámus légibus.
Sit, Christe, rex piíssime, tibi Patríque glória cum Spíritu Paráclito, in sempitérna sæcula. Amen.
To thee, O Christ, our gracious king, And to thy Father, glory be, Who with the Spirit Paraclete Forever reign in majesty.
Ant. 1. Deus meus, ne despéxeris deprecatiónem meam, a tribulatióne peccatóris.
Ant. 1.
Psalmus 54 (55)
Psalm 54 (55)
Contra perfidum amicum
Against a treacherous friend
Cœpit Iesus pavere et tædere (Mc 14, 33).
Jesus began to feel frightened and anxious (Mk 14:33).
I
I
Auribus pércipe, Deus, oratiónem meam † et ne abscondáris a deprecatióne mea; * inténde mihi et exáudi me.
Excússus sum in meditatióne mea et conturbátus sum * a voce inimíci et a tribulatióne peccatóris.
Quóniam devolvérunt in me iniquitátem * et in ira molésti erant mihi.
Cor meum torquétur intra me, * et formído mortis cécidit super me.
Timor et tremor venérunt super me, * et contéxit me pavor.
Et dixi: «Quis dabit mihi pennas sicut colúmbæ, * et volábo et requiéscam?
Ecce elongábo fúgiens * et manébo in solitúdine.
Exspectábo eum, qui salvum me fáciat * a spíritu procéllæ et tempestáte».
Díssipa, Dómine, dívide línguas eórum, * quóniam vidi violéntiam et contentiónem in civitáte.
Die ac nocte circúmeunt eam super muros eius, † iníquitas et labor et insídiæ in médio eius; * et non defécit de platéis eius frauduléntia et dolus.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Deus meus, ne despéxeris deprecatiónem meam, a tribulatióne peccatóris.
Ant.
Ant. 2. Liberábit nos Dóminus de manu inimíci et insidiatóris.
Ant. 2.
II
II
Quóniam si inimícus meus maledixísset mihi, * sustinuíssem útique;
et si is, qui óderat me, super me magnificátus fuísset, * abscondíssem me fórsitan ab eo.
Tu vero, homo coæquális meus, * familiáris meus et notus meus,
qui simul habúimus dulce consórtium: * in domo Dei ambulávimus in concúrsu.
[Véniat mors super illos, et descéndant in inférnum vivéntes,
quóniam nequítiæ in habitáculis eórum, in médio eórum. ]
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Liberábit nos Dóminus de manu inimíci et insidiatóris.
Ant.
Ant. 3. Iacta super Dóminum curam tuam, et ipse te enútriet.
Ant. 3.
III
Ego autem ad Deum clamábo, * et Dóminus salvábit me.
Véspere et mane et merídie meditábor et ingemíscam, * et exáudiet vocem meam.
Rédimet in pace ánimam meam ab his, qui impúgnant me, * quóniam in multis sunt advérsum me.
Exáudiet Deus et humiliábit illos, * qui est ante sǽcula.
Non enim est illis commutátio, * et non timuérunt Deum.
Exténdit manum suam in sócios; * contaminávit fœdus suum.
Lene super butyrum est os eius, * pugna autem cor illíus:
mollíti sunt sermónes eius super óleum, * et ipsi sunt gládii destrícti.
Iacta super Dóminum curam tuam, † et ipse te enútriet; * non dabit in ætérnum fluctuatiónem iusto.
Tu vero, Deus, dedúces eos * in púteum intéritus.
Viri sánguinum et dolósi non dimidiábunt dies suos; * ego autem sperábo in te, Dómine.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Iacta super Dóminum curam tuam, et ipse te enútriet.
Ant.
In primo nocturno, anno I)
De libro Osée prophétæ 14, 2-10
Convértere, Israel, ad Dóminum Deum tuum, quóniam corruísti in iniquitáte tua. Tóllite vobíscum verba et convertímini ad Dóminum; dícite ei: "Omnem aufer iniquitátem et áccipe bonum, et reddémus fructum labiórum nostrórum. Assýria non salvábit nos; super equum non ascendémus nec vocábimus ultra: "Deos nostros!" ópera mánuum nostrárum, quia in te misericórdiam consequétur pupíllus."
Sanábo prævaricatiónem eórum, díligam eos spontánee, quia avérsus est furor meus ab eis. Ero quasi ros pro Israel; germinábit quasi lílium et mittet radíces suas ut Líbanus. Expandéntur rami eius; et erit quasi olíva glória eius, et odor eius ut Líbani. Converténtur sedéntes in umbra mea, colent tríticum et germinábunt quasi vínea; memoriále eius sicut vinum Líbani. Ephraim, quid ei ultra idóla? Ego exáudio et respício in eum. Ego ut ábies virens: ex me fructus tuus invenítur.
Qui sápiens est, intéllegat ista, intéllegens sciat hæc! Quia rectæ viæ Dómini, et iusti ambulábunt in eis; prævaricatóres vero córruent in eis.
r. Dómine, ne in ira tua árguas me, neque in furóre tuo corrípias me. * Miserére mihi, Dómine, quóniam infírmus sum. v. Timor et tremor venérunt super me, et contexérunt me ténebræ, et dixi: * Miserére. v. Glória Patri. * Miserére.
In secundo nocturno, anno I)
Ex Declaratióne Nostra ætáte Concílii Vaticáni secúndi De Ecclésiæ habitúdine ad religiónes non-christiánas (N.4)
Mystérium Ecclésiæ perscrútans, sacra hæc sýnodus méminit vínculi, quo pópulus novi Testaménti cum stirpe Abrahæ spirituáliter coniúnctus est. Ecclésia enim Christi agnóscit fídei et electiónis suæ inítia iam apud patriárchas, Móysen et prophétas, iuxta salutáre Dei mystérium, inveníri. Confitétur omnes Christifidéles, Abrahæ fílios secúndum fidem, in eiúsdem patriárchæ vocatióne inclúdi et salútem Ecclésiæ in pópuli elécti éxitu de terra servitútis mýstice præsignári.
Quare nequit Ecclésia oblivísci se per pópulum illum, quocum Deus ex ineffábili misericórdia sua antíquum Fœdus iníre dignátus est, revelatiónem véteris Testaménti accepísse et nutríri radíce bonæ olívæ, in quam insérti sunt rami oleástri Géntium. Credit enim Ecclésia Christum, pacem nostram, per crucem Iudæos et Gentes reconciliásse et utráque in semetípso fecísse unum.
Semper quoque præ óculis habet Ecclésia verba apóstoli Pauli de cognátis eius, quorum adóptio est filiórum et glória et testaméntum et legislátio et obséquium et promíssa, quorum patres et ex quibus est Christus secúndum carnem, fílius Maríæ Vírginis. Recordátur étiam ex pópulo iudáico natos esse Apóstolos, Ecclésiæ fundaménta et colúmnas, atque plúrimos illos primos discípulos, qui Evangélium Christi mundo annuntiavérunt. Teste sacra Scriptúra, Ierúsalem tempus visitatiónis suæ non cognóvit. Nihilóminus, secúndum Apóstolum, Iudæi Deo, cuius dona et vocátio sine pœniténtia sunt, adhuc caríssimi manent propter patres. Una cum prophétis eodémque Apóstolo Ecclésia diem Deo soli notum exspéctat, quo pópuli omnes una voce Dóminum invocábunt et sérvient ei húmero uno.
r. Dómini est terra et plenitúdo eius, * Orbis terrárum et univérsi qui hábitant in eo. v. Ipse super mária fundávit eum, et super flúmina præparávit eum. * Orbis. v. Glória Patri. * Orbis.
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
Dóminus vobíscum.
r. Et cum spíritu tuo.
Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
r. Amen.
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
