v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
v. O God, come to my assistance;
r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
r. O Lord, make haste to help me.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen.
Allelúia.
Hymnus
Rex glorióse mártyrum, coróna confiténtium, qui respuéntes térrea perdúcis ad cæléstia,
Aurem benígnam prótinus appóne nostris vócibus; tropæa sacra pángimus, ignósce quod delíquimus.
Tu vincis in martyribus parcéndo confessóribus; tu vince nostra crímina donándo indulgéntiam.
Præsta, Pater piíssime, Patríque compar Unice, cum Spíritu Paráclito regnans per omne sǽculum. Amen.
Almighty Father, hear our cry, Through Jesus Christ, our Lord most High, Who, with the Holy Ghost and Thee, Doth live and reign eternally.
Ant. 1. Dóminus advocávit cælum et terram, ut discérnat pópulum suum.
Ant. 1.
Psalmus 49 (50)
Psalm 49 (50)
Vera in Dominum pietas
Non veni solvere legem, sed adimplere (Cf. Mt 5, 17).
I
I
Deus deórum Dóminus locútus est * et vocávit terram a solis ortu usque ad occásum.
Ex Sion speciósa decóre Deus illúxit, * Deus noster véniet et non silébit:
ignis consúmens est in conspéctu eius * et in circúitu eius tempéstas válida.
Advocábit cælum desúrsum * et terram discérnere pópulum suum:
«Congregáte mihi sanctos meos, * qui disposuérunt testaméntum meum in sacrifício».
Et annuntiábunt cæli iustítiam eius, * quóniam Deus iudex est.
Numquid manducábo carnes taurórum * aut sánguinem hircórum potábo?
Immola Deo sacrifícium laudis * et redde Altíssimo vota tua;
et ínvoca me in die tribulatiónis: * éruam te, et honorificábis me».
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Dóminus advocávit cælum et terram, ut discérnat pópulum suum.
Ant.
Ant. 2. Invoca me in die tribulatiónis, et éruam te.
Ant. 2.
II
II
«Audi, pópulus meus, et loquar; † Israel, et testificábor advérsum te: * Deus, Deus tuus ego sum.
Non in sacrifíciis tuis árguam te; * holocáusta enim tua in conspéctu meo sunt semper.
Non accípiam de domo tua vítulos, * neque de grégibus tuis hircos.
Quóniam meæ sunt omnes feræ silvárum, * iumentórum mille in móntibus.
Cognóvi ómnia volatília cæli, * et, quod movétur in agro, meum est.
Si esuríero non dicam tibi; * meus est enim orbis terræ et plenitúdo eius.
Numquid manducábo carnes taurórum * aut sánguinem hircórum potábo?
Immola Deo sacrifícium laudis * et redde Altíssimo vota tua;
et ínvoca me in die tribulatiónis: * éruam te, et honorificábis me».
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Invoca me in die tribulatiónis, et éruam te.
Ant.
Ant. 3. Sacrifícium laudis honorificábit me.
Ant. 3.
III
III
Peccatóri autem dixit Deus: † «Quare tu enárras præcépta mea * et assúmis testaméntum meum in os tuum?
Tu vero odísti disciplínam * et proiecísti sermónes meos retrórsum.
Si vidébas furem, currébas cum eo; * et cum adúlteris erat pórtio tua.
Os tuum dimittébas ad malítiam, * et língua tua concinnábat dolos.
Sedens advérsus fratrem tuum loquebáris * et advérsus fílium matris tuæ proferébas oppróbrium.
Hæc fecísti, et tácui. † Existimásti quod eram tui símilis. * Arguam te et státuam illa contra fáciem tuam.
Intellégite hæc, qui obliviscímini Deum, * nequándo rápiam, et non sit qui erípiat.
Qui immolábit sacrifícium laudis, honorificábit me, † et, qui immaculátus est in via, * osténdam illi salutáre Dei».
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Sacrifícium laudis honorificábit me.
Ant.
In primo nocturno, anno I)
De libro secúndo Regum 15, 32-35; 16, 1-8
Anno secúndo Phácee fílii Romelíæ regis Israel regnávit Ióatham fílius Ozíæ regis Iudæ. Vigínti quinque annórum erat, cum regnáre cœpísset, et sédecim annis regnávit in Ierúsalem. Nomen matris eius Ierúsa fília Sadoc. Fecítque quod erat plácitum coram Dómino; iuxta ómnia quæ fécerat Ozías pater suus, operátus est. Verúmtamen excélsa non ábstulit; adhuc pópulus immolábat et adolébat in excélsis. Ipse ædificávit portam domus Dómini superiórem. Anno séptimo décimo Phácee fílii Romelíæ regnávit Achaz fílius Ióatham regis Iudæ.
Vigínti annórum erat Achaz, cum regnáre cœpísset, et sédecim annis regnávit in Ierúsalem; non fecit quod erat plácitum in conspéctu Dómini Dei sui, sicut David pater eius, sed ambulávit in via regum Israel. Insuper et fílium suum consecrávit tránsferens per ignem secúndum abominatiónes géntium quas dissipávit Dóminus coram fíliis Israel; immolábat quoque et adolébat in excélsis et in cóllibus et sub omni ligno frondóso.
Tunc ascéndit Rasin rex Sýriæ et Phácee fílius Romelíæ rex Israel in Ierúsalem ad prœliándum; cumque obsíderent Achaz, non valuérunt superáre eum. In témpore illo restítuit Rasin rex Sýriæ Ailath ad Edom et eiécit Iudæos de Ailath; et Idumæi venérunt in Ailath et habitavérunt ibi iusque in diem hanc. Misit autem Achaz núntios ad Theghlathphálasar regem Assyriórum dicens: "Servus tuus et fílius tuus ego sum. Ascénde et salvum me fac de manu regis Sýriæ et de manu regis Israel, qui consurrexérunt advérsum me." Et cum collegísset argéntum et aurum, quod inveníre pótuit in domo Dómini et in thesáuris regis, misit regi Assyriórum múnera.
r. Genti peccatríci, pópulo pleno peccátis, miserére, * Dómine Deus. v. Esto placábilis super nequítia pópuli tui, * Dómine. v. Glória Patri. * Dómine.
In secundo nocturno, anno I)
Ex Sermónibus sancti Petri Chrysólogi epíscopi (Sermo 143: PL 52, 584)
Benedícta tu inter mulíeres. Vere benedícta virgo, quæ et virginitátis póssidet decus, et matris pértulit dignitátem. Vere benedícta, quæ et supérni concéptus méruit grátiam, et sústulit integritátis corónam. Vere benedícta, quæ et divíni gérminis suscépit glóriam, et regína totíus éxstitit castitátis. Vere benedícta, quæ fuit maior cælo, fórtior terra, orbe látior; nam Deum quem mundus non capit, sola cepit. Portávit eum qui portat orbem, génuit genitórem suum, nutrívit ómnium vivéntium nutritórem.
Sed videámus quid ait evangelísta: María, inquit, ut vidit ángelum, turbáta est in sermóne eius. Turbáta est caro, concússa sunt víscera, mens trémuit, tota cordis obstúpuit altitúdo: quia in ingréssu ángeli virgo sensit divinitátis ingréssum. Turbabátur humáni corporis templum, et carnális domicílii movebántur angústiæ, cum se in virgíneo péctore tota Dei cónderet magnitúdo. Sed, si placet, priúsquam fídei christiánæ penetrémus arcánum, loquámur ad eos qui partum vírginis, qui magnum pietátis sacraméntum, qui reparatiónem salútis humánæ réferunt ad divinitátis iniúriam.
Venit ad vírginem Deus, hoc est ad opus suum ópifex, creátor ad creatúram suam. Quando ad opíficis honórem óperis restaurátio non redúndat? Quando honor non deputátur ad glóriam, si factor factúram suam réparet? Ne amíttat quis opus suum, nonne cum veteráscit révocat, et cum cadit érigit, et cum destrúitur in mélius non refórmat? Ergo quod in partu vírginis ágitur, non est Creatóris iniúria, sed salus est creatúræ. Si Deus fecit hóminem, quis árguit cur refécit? Et quod ex limo formásse digne créditur, quare ex carne reformásse iudicátur indígnum? Quid pretiósius, caro aut limus? Ergo reparatiónis nostræ quanto pretiósior matéria, tanto maior est glória.
r. Non discédimus a te, vivificábis nos, Dómine, et nomen tuum invocábimus. * Osténde nobis fáciem tuam, et salvi érimus. v. Dómine, Deus virtútum, convérte nos. * Osténde nobis. v. Glória Patri. * Osténde nobis.
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
Dóminus vobíscum.
r. Et cum spíritu tuo.
Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
r. Amen.
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
