v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
v. O God, come to my assistance;
r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
r. O Lord, make haste to help me.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen.
Allelúia.
Hymnus
Somno reféctis ártubus, spreto cubíli, súrgimus: nobis, Pater, canéntibus adésse te depóscimus.
Our limbs refreshed with slumber now, And sloth cast off, in prayer we bow; And while we sing Thy praises dear, O Father, be Thou present here.
Te lingua primum cóncinat, te mentis ardor ámbiat, ut áctuum sequéntium tu, sancte, sis exórdium.
To Thee our earliest morning song, To Thee our heart’s full powers belong; And Thou, O Holy One, prevent Each following action and intent.
Cedant tenébræ lúmini et nox diúrno síderi, ut culpa, quam nox íntulit, lucis labáscat múnere.
As shades at morning flee away, And night before the star of day; So each transgression of the night Be purged by Thee, celestial Light!
Precámur ídem súpplices noxas ut omnes ámputes, et ore te canéntium laudéris in perpétuum.
Præsta, Pater piíssime, Patríque compar Unice, cum Spíritu Paráclito regnans per omne sǽculum. Amen.
Almighty Father, hear our cry, Through Jesus Christ, our Lord most High, Who, with the Holy Ghost and Thee, Doth live and reign eternally.
Vel:
Hymnus
Ætérna lux, divínitas, in unitáte Trínitas, te confitémur débiles, te deprecámur súpplices.
Summum Paréntem crédimus Natúmque Patris únicum, et caritátis vínculum qui iungit illos Spíritum.
O véritas, o cáritas, o finis et felícitas, speráre fac et crédere, amáre fac et cónsequi.
Qui finis et exórdium rerúmque fons es ómnium, tu solus es solácium, tu certa spes credéntium.
Qui cuncta solus éfficis cunctísque solus súfficis, tu sola lux es ómnibus et præmium sperántibus.
Christum rogámus et Patrem, Christi Patrísque Spíritum; unum potens per ómnia, fove precántes, Trínitas. Amen.
Ant. 1. Salvum me fac, Dómine, propter misericórdiam tuam.
Ant. 1.
Psalmus 6
Psalm 6
Homo afflictus Domini clementiam implorat
The afflicted man implores the Lord's clemency
Nunc anima mea turbata est ... Pater, salvifica me ex hora hac? (Io 12, 27).
Now my soul is troubled ... Father, deliver me from this hour.
Dómine, ne in furóre tuo árguas me, * neque in ira tua corrípias me.
O Lord, rebuke me not in thy indignation, nor chastise me in thy wrath.
Miserére mei, Dómine, quóniam infírmus sum; * sana me, Dómine, quóniam conturbáta sunt ossa mea.
Have mercy on me, O Lord, for I am weak: heal me, O Lord, for my bones are troubled.
Et ánima mea turbáta est valde, * sed tu, Dómine, úsquequo?
And my soul is troubled exceedingly: but thou, O Lord, how long?
Convértere, Dómine, éripe ánimam meam; * salvum me fac propter misericórdiam tuam.
Turn to me, O Lord, and deliver my soul: O save me for thy mercy’s sake.
Quóniam non est in morte, qui memor sit tui, * in inférno autem quis confitébitur tibi?
For there is no one in death, that is mindful of thee: and who shall confess to thee in hell?
Laborávi in gémitu meo, † lavábam per síngulas noctes lectum meum; * lácrimis meis stratum meum rigábam.
I have laboured in my groanings, every night I will wash my bed: I will water my couch with my tears.
Turbátus est a mæróre óculus meus, * inveterávi inter omnes inimícos meos.
My eye is troubled through indignation: I have grown old amongst all my enemies.
Discédite a me omnes, qui operámini iniquitátem, * quóniam exaudívit Dóminus vocem fletus mei.
Depart from me, all ye workers of iniquity: for the Lord hath heard the voice of my weeping.
Exaudívit Dóminus deprecatiónem meam, * Dóminus oratiónem meam suscépit.
The Lord hath heard my supplication: the Lord hath received my prayer.
Erubéscant et conturbéntur veheménter omnes inimíci mei; * convertántur et erubéscant valde velóciter.
Let all my enemies be ashamed, and be very much troubled: let them be turned back, and be ashamed very speedily.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Salvum me fac, Dómine, propter misericórdiam tuam.
Ant.
Ant. 2. Factus est Dóminus refúgium páuperi in tribulatióne.
Ant. 2.
Psalmus 9 A (9)
Psalm 9 A (9)
Gratiarum actio pro victoria
Thanksgiving for victory
Iterum venturus est iudicare vivos et mortuos.
He will come again to judge the living and the dead
I
I
Confitébor tibi, Dómine, in toto corde meo, * narrábo ómnia mirabília tua.
I will give praise to thee, O Lord, with my whole heart: I will relate all thy wonders.
Lætábor et exsultábo in te, * psallam nómini tuo, Altíssime.
I will be glad, and rejoice in thee: I will sing to thy name, O thou most high.
Cum convertúntur inimíci mei retrórsum, * infirmántur et péreunt a fácie tua.
When my enemy shall be turned back: they shall be weakened, and perish before thy face.
Quóniam fecísti iudícium meum et causam meam, * sedísti super thronum, qui iúdicas iustítiam.
For thou hast maintained my judgment and my cause: thou hast sat on the throne, who judgest justice.
Increpásti gentes, perdidísti ímpium; * nomen eórum deléstiin ætérnum et in sǽculum sǽculi.
Thou hast rebuked the Gentiles, and the wicked one hath perished: thou hast blotted out their name for ever and ever.
Inimíci defecérunt, * solitúdines sempitérnæ factæ sunt;
The swords of the enemy have failed unto the end:
et civitátes destruxísti: * périit memória eórum cum ipsis.
and their cities thou hast destroyed. Their memory hath perished with a noise:
Dóminus autem in ætérnum sedébit, * parávit in iudícium thronum suum
but the Lord remaineth for ever. He hath prepared his throne in judgment:
et ipse iudicábit orbem terræ in iustítia, * iudicábit pópulos in æquitáte.
and he shall judge the world in equity, he shall judge the people in justice.
Et erit Dóminus refúgium opprésso, * refúgium in opportunitátibus, in tribulatióne.
And the Lord is become a refuge for the poor: a helper in due time in tribulation.
Et sperent in te, qui novérunt nomen tuum, * quóniam non dereliquísti quæréntes te, Dómine.
And let them trust in thee who know thy name: for thou hast not forsaken them that seek thee, O Lord.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Factus est Dóminus refúgium páuperi in tribulatióne.
Ant.
Ant. 3. Annuntiábo laudatiónes tuas in portis fíliæ Sion.
Ant. 3.
II
II
Psállite Dómino, qui hábitat in Sion; * annuntiáte inter gentes stúdia eius.
Sing ye to the Lord, who dwelleth in Sion: declare his ways among the Gentiles:
Quóniam requírens sánguinem recordátus est eórum, * non est oblítus clamórem páuperum.
For requiring their blood, he hath remembered them: he hath not forgotten the cry of the poor.
Miserére mei, Dómine; † vide afflictiónem meam de inimícis meis, * qui exáltas me de portis mortis,
Have mercy on me, O Lord: see my humiliation which I suffer from my enemies.
ut annúntiem omnes laudatiónes tuas in portis fíliæ Sion, * exsúltem in salutári tuo.
Thou that liftest me up from the gates of death, that I may declare all thy praises in the gates of the daughter of Sion.
Infíxae sunt gentes in fóvea, quam fecérunt; † in láqueo isto, quem abscondérunt, * comprehénsus est pes eórum.
I will rejoice in thy salvation: the Gentiles have stuck fast in the destruction which they prepared. Their foot hath been taken in the very snare which they hid.
Manifestávit se Dóminus iudícium fáciens; * in opéribus mánuum suárum comprehénsus est peccátor.
The Lord shall be known when he executeth judgments: the sinner hath been caught in the works of his own hands.
Converténtur peccatóres in inférnum, * omnes gentes, quæ obliviscúntur Deum.
The wicked shall be turned into hell, all the nations that forget God.
Quóniam non in finem oblívio erit páuperis; * exspectátio páuperum non períbit in ætérnum.
For the poor man shall not be forgotten to the end: the patience of the poor shall not perish for ever.
Exsúrge, Dómine, non confortétur homo; * iudicéntur gentes in conspéctu tuo.
Arise, O Lord, let not man be strengthened: let the Gentiles be judged in thy sight.
Constítue, Dómine, terrórem super eos; * sciant gentes quóniam hómines sunt.
Appoint, O Lord, a lawgiver over them: that the Gentiles may know themselves to be but men.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Annuntiábo laudatiónes tuas in portis fíliæ Sion.
Ant.
In primo nocturno, anno I)
De libro Isaíæ prophétæ 3, 1-15
Ecce enim Dominátor, Dóminus exercítuum, aufert a Ierúsalem et a Iuda robur et præsídium, omne robur panis et omne robur aquæ, fortem et virum bellatórem, iúdicem et prophétam et haríolum et senem, príncipem super quinquagínta et honorábilem vultu et consiliárium et sapiéntem magum et prudéntem incantatórem. Et dabo púeros príncipes eórum; et infántes dominabúntur eis.
Et írruet pópulus, vir ad virum, unusquísque ad próximum suum: tumultuábitur puer contra senem, et ignóbilis contra nóbilem. Apprehéndet enim vir fratrem suum in domo patris sui: "Vestiméntum tibi est, princeps esto noster, ruína autem hæc sub manu tua." Clamábit in die illa dicens: "Non sum médicus, et in domo mea non est panis neque vestiméntum; nolíte constitúere me príncipem pópuli." Ruit enim Ierúsalem, et Iudas cóncidit, quia lingua eórum et adinventiónes eórum contra Dóminum, ut provocárent óculos maiestátis eius.
Procácitas vultus eórum accúsat eos, et peccátum suum quasi Sódoma prædicavérunt nec abscondérunt; væ ánimæ eórum, quóniam réddita sunt eis mala! Dícite iusto: "Bene!", quóniam fructum adinventiónum suárum cómedet. Væ ímpio in malum: retribútio enim mánuum eius fiet ei! Pópulum meum ópprimit infans, et mulíeres dominántur ei. Pópule meus, qui te beátum dicunt, ipsi te decípiunt et viam gréssuum tuórum díssipant.
Surgit ad arguéndum Dóminus et stat ad iudicándos pópulos. Dóminus ad iudícium véniet cum sénibus pópuli sui et princípibus eius: "Vos enim depásti estis víneam, et rapína páuperis in dómibus vestris. Quare attéritis pópulum meum et fácies páuperum commolítis?", dicit Dóminus, Deus exercítuum.
r. Genti peccatríci, pópulo pleno peccátis, miserére, * Dómine Deus. v. Esto placábilis super nequítia pópuli tui, * Dómine. v. Glória Patri. * Dómine.
In secundo nocturno, anno I)
Ex Oratiónibus meditatívis Guillélmi abbátis monastérii Sancti Theodoríci (Orat. 13, 1-3. 5: SC 324, 212. 214)
Domine Iesu Christe, véritas et vita, qui veros adoratóres Patris tui futúros denuntiásti, qui eum adorábunt in spíritu et veritáte, líbera, óbsecro, ánimam meam ab idolátria; líbera eam ne quærens te íncidat in sodáles tuos, et erráre incípiat post greges eórum in sacrifício oratiónis suæ; sed tecum cubet, de te pascátur in meridiáno fervóre amóris tui. Quia enim naturáli quodam sensu suo a princípio suo, tuam quodámmodo quasi sómniat fáciem, ad cuius imáginem cóndita est; sed vel desuévit vel non assuévit: áliam pro illa recípere non acquiéscit, cum multæ se ófferant in hora oratiónis suæ.
Sed intentiónis suæ áciem collúctans dirígere in eam, nec videns eam, nonnúmquam præveníri étiam ab ea sentit intentiónis ipsíus conátum; sæpe vero non nisi in gravi sudóre vultus sui comédere potest panem suum in pœnam antíquæ maledictiónis; sæpe vero nec sic, nec sic, sed in domum paupertátis suæ redíre cógitur pauper et famélica. Aut enim cito próficit aut cito déficit.
Sed quid mihi est in cælo et a te quid vólo super terram? Si enim orans quæro te in cælo isto, pulchro quidem sed corpóreo, quod sursum vídeo, pari modo erro, quam si quæram te in terra quam calco, si in áliquo quólibet loco vel extra locum, loco quem creásti inclúdo te, vel exclúdo. Si formam áliquam vel formátum áliquid imáginer mihi pro te Deo meo, idolátra fio.
r. Docébit nos Dóminus vias suas, et ambulábimus in sémitis eius; * Quia de Sion exíbit lex, et verbum Dómini de Ierúsalem. v. Veníte, ascendámus ad montem Dómini et ad domum Dei Iacob. * Quia. v. Glória Patri. * Quia.
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
Dóminus vobíscum.
r. Et cum spíritu tuo.
Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
r. Amen.
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
