v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
v. O God, come to my assistance;
r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
r. O Lord, make haste to help me.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen.
Allelúia.
Hymnus
Rerum creátor óptime rectórque noster, réspice; nos a quiéte nóxia mersos sopóre líbera.
Who madest all and dost control, Lord, with Thy touch divine, Cast out the slumbers of the soul, The rest that is not Thine.
Te, sancte Christe, póscimus; ignósce tu crimínibus, ad confiténdum súrgimus morásque noctis rúmpimus.
Look down, Eternal Holiness, And wash the sins away, Of those, who, rising to confess, Outstrip the lingering day.
Mentes manúsque tóllimus, Prophéta sicut nóctibus nobis geréndum præcipit Paulúsque gestis cénsuit.
Our hearts and hands by night, O Lord, We lift them in our need; As holy Psalmists give the word, And holy Paul the deed.
Vides malum quod géssimus; occúlta nostra pándimus, preces geméntes fúndimus; dimítte quod peccávimus.
Each sin to Thee of years gone by, Each hidden stain lies bare; We shrink not from Thine awful eye, But pray that Thou wouldst spare.
Sit, Christe, rex piíssime, tibi Patríque glória cum Spíritu Paráclito, in sempitérna sǽcula. Amen.
To thee, O Christ, our gracious king, And to thy Father, glory be, Who with the Spirit Paraclete Forever reign in majesty.
Vel:
Hymnus
Scientiárum Dómino, sit tibi iubilátio, qui nostra vides íntima tuáque foves grátia.
Qui bonum, pastor óptime, dum servas, quæris pérditum, in páscuis ubérrimis nos iunge piis grégibus,
Ne terror iræ iúdicis nos hædis iungat réprobis, sed simus temet iúdice oves ætérnæ páscuæ.
Tibi, Redémptor, glória, honor, virtus, victória, regnánti super ómnia per sæculórum sǽcula. Amen.
Ant. 1. Díligam te, Dómine, virtus mea.
Ant. 1.
Psalmus 17 (18), 2-30
Psalm 17 (18), 2-30
Gratiarum actio pro salute et victoria
In illa hora factus est terræmotus magnus (Apc 11, 13).
In that hour there was a great earthquake (Rev 11:13).
I
I
Díligam te, Dómine, fortitúdo mea. * Dómine, firmaméntum meum et refúgium meum et liberátor meus;
Deus meus, adiútor meus, et sperábo in eum; * protéctor meus et cornu salútis meæ et suscéptor meus.
Laudábilem invocábo Dóminum * et ab inimícis meis salvus ero.
Circumdedérunt me fluctus mortis, * et torréntes Bélial conturbavérunt me;
funes inférni circumdedérunt me, * præoccupavérunt me láquei mortis.
In tribulatióne mea invocávi Dóminum * et ad Deum meum clamávi;
exaudívit de templo suo vocem meam, * et clamor meus in conspéctu eius introívit in aures eius.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Díligam te, Dómine, virtus mea.
Ant.
Ant. 2. Salvum me fecit Dóminus, quóniam vóluit me.
Ant. 2.
II
II
Commóta est et contrémuit terra; † fundaménta móntium concússa sunt et commóta sunt, * quóniam irátus est.
The earth shook and trembled: the foundations of the mountains were troubled and were moved, because he was angry with them.
Ascéndit fumus de náribus eius, † et ignis de ore eius dévorans; * carbónes succénsi processérunt ab eo.
There went up a smoke in his wrath: and a fire flamed from his face: coals were kindled by it.
Inclinávit cælos et descéndit, * et calígo sub pédibus eius.
He bowed the heavens, and came down: and darkness was under his feet.
Et ascéndit super cherub et volávit, * ferebátur super pennas ventórum.
And he ascended upon the cherubim, and he flew; he flew upon the wings of the winds.
Et pósuit ténebras latíbulum suum, † in circúitu eius tabernáculum eius, * tenebrósa aqua, nubes áeris.
And he made darkness his covert, his pavilion round about him: dark waters in the clouds of the air.
Præ fulgóre in conspéctu eius nubes transiérunt, * grando et carbónes ignis.
At the brightness that was before him the clouds passed, hail and coals of fire.
Et intónuit de cælo Dóminus, † et Altíssimus dedit vocem suam: * grando et carbónes ignis.
And the Lord thundered from heaven, and the highest gave his voice: hail and coals of fire.
Et misit sagíttas suas et dissipávit eos, * fúlgura iecit et conturbávit eos.
And he sent forth his arrows, and he scattered them: he multiplied lightnings, and troubled them.
Et apparuérunt fontes aquárum, * et reveláta sunt fundaménta orbis terrárum
16 Then the fountains of waters appeared, and the foundations of the world were discovered:
ab increpatióne tua, Dómine, * ab inspiratióne spíritus iræ tuæ.
At thy rebuke, O Lord, at the blast of the spirit of thy wrath.
Misit de summo et accépit me * et assúmpsit me de aquis multis;
He sent from on high, and took me: and received me out of many waters.
erípuit me de inimícis meis fortíssimis † et ab his, qui odérunt me, * quóniam confortáti sunt super me.
He delivered me from my strongest enemies, and from them that hated me: for they were too strong for me.
Oppugnavérunt me in die afflictiónis meæ, * et factus est Dóminus fulciméntum meum;
They prevented me in the day of my affliction: and the Lord became my protector.
et edúxit me in latitúdinem, * salvum me fecit, quóniam vóluit me.
And he brought me forth into a large place: he saved me, because he was well pleased with me.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Salvum me fecit Dóminus, quóniam vóluit me.
Ant.
Ant. 3. Tu, Dómine, accénde lucérnam meam; illuminábis ténebras meas.
Ant. 3.
III
III
Et retríbuet mihi Dóminus secúndum iustítiam meam * et secúndum puritátem mánuum meárum reddet mihi,
And the Lord will reward me according to my justice; and will repay me according to the cleanness of my hands:
quia custodívi vias Dómini * nec ímpie recéssi a Deo meo.
Because I have kept the ways of the Lord; and have not done wickedly against my God.
Quóniam ómnia iudícia eius in conspéctu meo, * et iustítias eius non réppuli a me;
For all his judgments are in my sight: and his justices I have not put away from me.
et fui immaculátus cum eo * et observávi me ab iniquitáte.
And I shall be spotless with him: and shall keep myself from my iniquity.
Et retríbuet mihi Dóminus secúndum iustítiam meam * et secúndum puritátem mánuum meárum in conspéctu oculórum eius.
And the Lord will reward me according to my justice; and according to the cleanness of my hands before his eyes.
Cum sancto sanctus eris * et cum viro innocénte ínnocens eris
With the holy, thou wilt be holy; and with the innocent man thou wilt be innocent.
et cum elécto eléctus eris * et cum pervérso cállidus eris.
And with the elect thou wilt be elect: and with the perverse thou wilt be perverted.
Quóniam tu pópulum húmilem salvum fácies * et óculos superbórum humiliábis.
For thou wilt save the humble people; but wilt bring down the eyes of the proud.
Quóniam tu accéndis lucérnam meam, Dómine; * Deus meus illúminat ténebras meas.
For thou lightest my lamp, O Lord: O my God enlighten my darkness.
Quóniam in te aggrédiar hóstium turmas * et in Deo meo transíliam murum.
For by thee I shall be delivered from temptation; and through my God I shall go over a wall.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Tu, Dómine, accénde lucérnam meam; illuminábis ténebras meas.
Ant.
In primo nocturno, anno I)
De libro Isaíæ prophétæ 7, 1-17
Factum est in diébus Achaz fílii Ióatham fílii Ozíæ regis Iudæ, ascéndit Rasin rex Sýriæ et Phácee fílius Romelíæ rex Israel in Ierúsalem ad prœliándum contra eam; et non potuérunt debelláre eam. Et nuntiavérunt dómui David dicéntes: "Requiévit Sýria super Ephraim." Et commótum est cor eius et cor pópuli eius, sicut movéntur ligna silvárum a fácie venti.
Et dixit Dóminus ad Isaíam: "Egrédere in occúrsum Achaz, tu et Seáriasub (id est Relíquiæ reverténtur) fílius tuus, ad extrémum aquædúctus piscínæ superióris in viam agri fullónis; et dices ad eum: Vide, ut síleas; noli timére, et cor tuum ne formídet a duábus caudis titiónum fumigántium istórum, ob ardórem iræ Rasin et Sýriæ et fílii Romelíæ, eo quod consílium malum iníerit contra te Sýria, Ephraim et fílius Romelíæ dicéntes: "Ascendámus ad Iudam et terrórem iniciámus ei et avellámus eum ad nos et ponámus regem in médio eius fílium Tábeel". "Hæc dicit Dóminus Deus: "Non stabit et non erit! Caput enim Sýriæ Damáscus, et caput Damásci Rasin; et adhuc sexagínta et quinque anni, et désinet Ephraim esse pópulus; et caput Ephraim Samaría, et caput Samaríæ fílius Romelíæ. Si non credidéritis, non permanébitis."
Adiécit Dóminus loqui ad Achaz dicens: "Pete tibi signum a Dómino Deo tuo in profúndum inférni sive in excélsum supra." Et dixit Achaz: "Non petam et non tentábo Dóminum." Et dixit: "Audíte ergo, domus David; numquid parum vobis est moléstos esse homínibus, quia molésti estis et Deo meo? Propter hoc dabit Dóminus ipse vobis signum. Ecce, virgo concípiet et páriet fílium et vocábit nomen eius Emmánuel; butýrum et mel cómedet, ut ipse sciat reprobáre malum et elígere bonum"
"Quia ántequam sciat puer reprobáre malum et elígere bonum, desolábitur terra, cuius tu formídas duos reges; addúcet Dóminus super te et super pópulum tuum et super domum patris tui dies, qui non venérunt a diébus separatiónis Ephraim a Iuda, regem Assyriórum."
r. Ecce virgo concípiet et páriet fílium, dicit Dóminus, * Et vocábitur nomen eius Admirábilis, Deus, Fortis. v. Super sólium David et super regnum eius sedébit in ætérnum. * Et vocábitur. v. Glória Patri. * Et vocábitur.
In secundo nocturno, anno I)
Ex Sermónibus sancti Bernárdi abbátis (Sermo 2 de Adventu, 1: EC 4,170-171)
Audívimus suadéntem regi Achaz Isaíam, pétere signum a Dómino, sive in profúndum inférni, sive in excélsum supra. Audívimus responsiónem eius, formam quidem habéntem pietátis, sed non virtútem. Propter hoc dénique ab eo qui intuétur cor, et cui confitétur hóminis cogitátio, méruit reprobári. Non petam, inquit, et non tentábo Dóminum. Elátus erat Achaz fastígio sólii regális, astútus humánæ sapiéntiæ verbis. Audíerat ígitur Isaías a Dómino: "Vade, dic vulpi illi: petat sibi signum a Dómino in profúndum." Habet enim vulpis fóveam, sed in inférnum quoque si descénderit, adest qui comprehéndat sapiéntes in astútia sua. Itémque: "Vade, ait Dóminus, dic vólucri illi: petat sibi signum in excélsum supra." Habet enim vólucris nidum; sed et si in cælum ascénderit, illic est qui, supérbis resístens, própria calcat virtúte superbórum et sublímium colla.
Verúmtamen dissímulat ille potestátis excélsæ, seu incomprehensíbilis profunditátis sapiéntiæ quærere signum; et proptérea signum bonitátis et caritátis dómui David Dóminus ipse promíttit, ut quos nec potéstas, nec sapiéntia térruit, allíciat saltem exhibítio caritátis. Potest tamen in eo quod ait: In profúndum inférni, étiam cáritas ipsa, qua maiórem nemo hábuit, ut in inférnum quoque pro amícis moriéndo descénderet, non immérito designári; ut præcipiátur Achaz vel in excélsum regnántis expavéscere maiestátem, vel descendéntis ad ínferos amplécti caritátem.
Moléstus est ergo non solum homínibus, sed étiam Deo, quisquis nec maiestátem cógitat in timóre, nec caritátem cum amóre meditátur: Propter hoc, inquit, dabit Dóminus ipse vobis signum, in quo maniféste et maiéstas, et cáritas innotéscat. Ecce virgo concípiet et páriet fílium, et vocábitur nomen eius Emmánuel, quod interpretátur Nobíscum Deus. Noli fúgere, Adam, quia nobíscum Deus. Nobíscum carnis similitúdine, nobíscum utilitáte: propter nos venit, tamquam unus ex nobis, símilis nobis, passíbilis.
r. Ecce radix Iesse ascéndet in salútem populórum, ipsum gentes deprecabúntur; * Et erit nomen eius gloriósum. v. Dabit ei Dóminus Deus sedem David patris eius, et regnábit in domo Iacob in ætérnum. * Et erit. v. Glória Patri. * Et erit.
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
Dóminus vobíscum.
r. Et cum spíritu tuo.
Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
r. Amen.
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
