v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
v. O God, come to my assistance;
r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
r. O Lord, make haste to help me.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen.
Allelúia.
Hymnus
Veni, redémptor géntium, osténde partum Vírginis; mirétur omne sæculum: talis decet partus Deum.
Non ex viríli sémine, sed mystico spirámine Verbum Dei factum est caro fructúsque ventris flóruit.
Alvus tuméscit Vírginis, claustrum pudóris pérmanet, vexílla virtútum micant, versátur in templo Deus.
Procédat e thálamo suo, pudóris aula régia, géminæ gigas substántiæ alácris ut currat viam.
Æquális ætérno Patri, carnis tropæo cíngere, infírma nostri córporis virtúte firmans pérpeti.
Præsépe iam fulget tuum luménque nox spirat novum, quod nulla nox intérpolet fidéque iugi lúceat.
Sit, Christe, rex piíssime, tibi Patríque glória cum Spíritu Paráclito, in sempitérna sǽcula. Amen.
To thee, O Christ, our gracious king, And to thy Father, glory be, Who with the Spirit Paraclete Forever reign in majesty.
Ant. 1. Quam bonus Israel Deus his, qui recto sunt corde.
Ant. 1. How good God is to Israel, unto the upright in heart!
Psalmus 72
Psalm 72
Cur iustus vexetur
Reason why the righteous are harassed
Beatus est, qui non fuerit scandalizatus in me (Mt 11,6).
Blessed is the one for whom I will not be an occasion for scandal.
I
I
Quam bonus rectis est Deus, * Deus his, qui mundo sunt corde!
How good God is to those who are pure in heart!
Mei autem pæne moti sunt pedes, * pæne effúsi sunt gressus mei,
My feet were almost shaken, my steps almost reversed,
quia zelávi super gloriántes, * pacem peccatórum videns.
forasmuch as I have envied the wicked, when I behold the peace of sinners.
Quia non sunt eis impediménta, * sanus et pinguis est venter eórum.
For death seems to forget them, and their wounds do not last.
In labóre mortálium non sunt * et cum homínibus non flagellántur.
They have no share in the labor of mortals, and they are not smitten like other men.
Ídeo quasi torques est eis supérbia, * et tamquam induméntum opéruit eos violéntia.
Wherefore pride has seized them; they are covered with their iniquity and ungodliness.
Prodit quasi ex ádipe iníquitas eórum, * erúmpunt cogitatiónes cordis.
Iniquity comes out as from their fat; they have abandoned themselves unto the passions of their hearts.
Subsannavérunt et locúti sunt nequítiam, * iniquitátem ab excélso locúti sunt.
Their thoughts and words have been naught but malice; they have uttered iniquity loudly.
Posuérunt in cælo os suum, * et lingua eórum transívit in terra.
They opened their mouths against Heaven, and their tongues roamed the earth.
Ídeo in alto sedent, * et aquæ plenæ non pervénient ad eos.
Et dixérunt: “Quómodo scit Deus, * et si est sciéntia in Excélso?”
And they said, How does God know? * And does the Most High know about it?
Ecce ipsi peccatóres et abundántes in sǽculo * multiplicavérunt divítias.
Behold at those sinners who abound in everything in this world: they have acquired new riches.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Quam bonus Israel Deus his, qui recto sunt corde.
Ant. How good God is to Israel, unto the upright in heart!
Ant. 2. Risus eórum in luctum convertétur, et gáudium in mærórem.
Ant. 2. Risus eórum in luctum convertétur, et gáudium in mærórem.
II
II
Et dixi: “Ergo sine causa mundávi cor meum * et lavi in innocéntia manus meas;
And I said, In vain did I purify my heart, and washed my hands amongst the innocent,
et fui flagellátus tota die, * et castigátio mea in matutínis.”
since I have been afflicted all day, and chastened in the morning.
Si dixíssem: “Lóquar ut illi”, * ecce generatiónem filiórum tuórum prodidíssem.
If I had said, "I will speak in this sense," I would have condemned the race of Thy children.
Et cogitábam, ut cognóscerem hoc; * labor erat in óculis meis,
I thought of penetrating this secret; the difficulty was great before me,
donec intrávi in sanctuárium Dei * et intelléxi novíssima eórum.
until such time as such time as I had entered the sanctuary of God, and understood what their end would be.
Verúmtamen in lúbrico posuísti eos, * deiecísti eos in ruínas.
Verily, these are snares that Thou hast set before them; Thou overthrew them just as they were rising.
Quómodo facti sunt in desolatiónem! * Súbito defecérunt, periérunt præ horróre.
How did they fall into desolation? They disappeared suddenly; they have perished forasmuch as of their iniquity.
Velut sómnium evigilántis, Dómine, * surgens imáginem ipsórum contémnes.
Like the dream of those who awaken, O Lord, Thou shalt reduce their image to naught in Thy city.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Risus eórum in luctum convertétur, et gáudium in mærórem.
Ant. Risus eórum in luctum convertétur, et gáudium in mærórem.
Ant. 3. Qui elóngant se a te, períbunt; mihi autem adhærére Deo bonum est.
Ant. 3. Those who turn away from Thou shalt perish; but for me, clinging to God is my good.
III
III
Quia exacerbátum est cor meum, * et renes mei compúncti sunt;
Forasmuch as my heart has been inflamed, and my loins have been altered,
et ego insípiens factus sum et nescívi: * ut iuméntum factus sum apud te.
I have been reduced to nothingness, and plunged into ignorance.
Ego autem semper tecum; * tenuísti manum déxteram meam.
I have become before Thou as a beast of burden, and yet I am evermore with Thou.
In consílio tuo dedúces me * et póstea cum glória suscípies me.
Thou held my right hand, and led me according to Thy will, and received me with glory.
Quis enim mihi est in cælo? * Et tecum nihil vólui super terram.
For what is there for me in Heaven? and what have I desired from Thou on earth?
Defécit caro mea et cor meum; * Deus cordis mei, et pars mea Deus in ætérnum.
My flesh and my heart have failed, O God, who is the God of my heart, and my portion for eternity.
Quia ecce, qui elóngant se a te, períbunt; * perdidísti omnes, qui fornicántur abs te.
For behold, those who depart from thee will perish; Thou hast resolved to destroy all those who prostitute themselves by distancing themselves from Thou.
Mihi autem adhærére Deo bonum est, * pónere in Dómino Deo spem meam,
As for me, it is my happiness to cleave to God, to put my hope in the Lord God;
ut annúntiem omnes operatiónes tuas * in portis fíliæ Sion.
to publish all Thy praises at the gates of the daughter of Zion.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Qui elóngant se a te, períbunt; mihi autem adhærére Deo bonum est.
Ant. Those who turn away from Thou shalt perish; but for me, clinging to God is my good.
v. Audíte verbum Dómini, gentes. r. Et annuntiáte illud in fínibus terræ.
In primo nocturno, anno II
De libro Isaíæ prophétæ
Dixit Sion: " Derelíquit me Dóminus, et Dóminus oblítus est mei. " Numquid oblivísci potest múlier infántem suum, ut non misereátur fílio úteri sui? Et si illa oblíta fúerit, ego tamen non oblivíscar tui. Ecce in mánibus meis descrípsi te; muri tui coram me semper. Festínant structóres tui; destruéntes te et dissipántes a te exíbunt.
¶
Hæc dicit Dóminus Deus: " Ecce levábo ad gentes manum meam, et ad pópulos exaltábo signum meum; et áfferent fílios tuos in ulnis, et fíliæ tuæ super úmeros portabúntur. Et erunt reges nutrícii tui, et regínæ nutríces tuæ; vultu in terram demísso adorábunt te et púlverem pedum tuórum lingent. Et scies quia ego Dóminus: non confundéntur qui sperant in me. " Numquid tollétur a forti præda, aut, quod captum fúerit, a robústo salvári póterit?
Quia hæc dicit Dóminus: " Equidem et captívus a forti tollétur, et quod ablátum fúerit a robústo salvábitur; cum his qui contendébant tecum, ego conténdam et fílios tuos ego salvábo. Et cibábo hostes tuos cárnibus suis, et quasi musto sánguine suo inebriabúntur; et sciet omnis caro quia ego Dóminus salvátor tuus et redémptor tuus Fortis Iacob. " Hæc dicit Dóminus: " Ubinam est liber repúdii matris vestræ, quo dimísi eam? Aut quis est créditor meus, cui véndidi vos? Ecce in iniquitátibus vestris vénditi estis, et in sceléribus vestris dimíssa est mater vestra. "
r. Parátus esto, Israel, in occursum Dómini, quóniam venit, * Formans montes, et creans spíritus, et annúntians in homínibus Christum esse ventúrum. v. Ecce Dominátor Dóminus cum virtúte véniet. * Formans. v. Glória Patri. * Formans.
In secundo nocturno, anno II
Ex Sermónibus sancti Ioánnis Chrysóstomi epíscopi (Sermo 12: PLS 4, 770-771)
Quóniam tempus venit ut de advéntu et incarnatióne Dómini loquámur sanctæ caritáti vestræ, ídeo tacéndum non est diébus his. Hoc agit Ecclésia voce prophética de advéntu eius futúro, inde lectiónes et psalmi proferúntur in aures audiéntium. Et quia hos versículos cantávimus, de quibus tractatúri sumus: inténti estóte ut fundaméntum fídei máneat in vobis. Agebántur a Spíritu Sancto prophétæ, præcónes Salvatóris nostri, ut cognoscerémus Dóminum præscium esse futurórum, et nihil vetústum apud ipsum nec áliquid novitátis, sed totum sempitérnum, æternitáte plenum, nec inítium habens, nec finem: cantabámus ergo: Gaude Sion. Hoc gáudium non est risus oris, vocis, atque buccárum, sed gáudium cordis: de quo gáudio clamábat Evangelísta dicens: Annúntio vobis gáudium magnum, quod erit omni pópulo: quia natus est nobis hódie Salvátor qui est Christus Dóminus. Hoc gáudium non est temporále sed ætérnum.
Quale gáudium? Ut sciret mundus quod non nóverat, mirácula, signa, et prodígia virtútum: et mórtui resúrgerent, cæci vidérent, claudi ambulárent, muti loqueréntur, surdi audírent, áridi sanitátem accíperent, paralýtici curaréntur. Gáudium hoc prædicat omnis Ecclésia cum magna lætítia et exsultatióne.
Nunc cognóscimus quia Dóminus missus est ad nos Redémptor, vita et salus, píetas et gratuíta grátia. Et quando nos vidémus e limo terræ érigi ad cæléstia prmia, gáudeat cor credéntium et lætétur; quærat Dóminum ut non mórtua sed sicut viva ánima nostra. Pro iis bonis Dómino quid retribuémus, nisi tantum depósita cervíce, subiécto collo pectus tundámus, dicéntes quod dixit publicánus: Deus propítius esto mihi peccatóri. Qui se profícere scit, non supérbiat; qui vero agnóscit se non profícere, sed a bonis defícere, tantum córrigat et non despéret. Exsultáte de tantis munéribus eius, gaudéte de tantis bonis eius: non vobis assignétis bona quæ ab eo accepístis, ne perdátis quod habétis, sed scitóte quia nihil habétis quod non accepístis.
r. Vidébunt gentes iustum tuum, et cuncti reges ínclitum tuum; * Et vocábitur tibi nomen novum quod os Dómini nominávit. v. Et eris coróna glóriæ in manu Dómini, et diadéma regni in manu Dei tui. * Et. v. Glória Patri. * Et.
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
After this the proper prayer is said straightway and without "Let us pray", with the long conclusion.
Deus, qui, hóminem delápsum in mortem conspíciens, Unigéniti tui advéntum redímere voluísti, † præsta, quǽsumus, ut qui húmili eius incarnatiónem devotióne faténtur, * ipsíus étiam Redemptóris consórtia mereántur. Per Dóminum.
God, who, seeing man fallen into death, wanted to redeem him by the coming of Thy only Son, we pray Thou, grant to those who recognize His incarnation with humble devotion to be able to unite their fate with Him who is also their Redeemer.
Dóminus vobíscum.
The Lord be with thee.
r. Et cum spíritu tuo.
r. And with thy spirit.
Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
May God Almighty bless thee, the Father, ✠ and the Son and the Holy Spirit.
r. Amen.
r. Amen.
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Or another formula of blessing, as at Mass.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
And if we make a referral, we add the invitation:
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
In the absence of a deacon or a priest, and in the recitation alone, it is concluded thus:
Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
May the Lord bless us, forbid us from all evil, and bring us to eternal life. r. Amen.
The translations proposed here have the sole purpose of a better understanding of the Latin text. They are not to be used in place of the official translations in the liturgy in the vernacular.
