v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
v. O God, come to my assistance;
r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
r. O Lord, make haste to help me.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen.
Allelúia.
Hymnus
Magi vidéntes párvulum eóa promunt múnera, stratíque votis ófferunt tus, myrrham et aurum régium.
Agnósce clara insígnia virtútis ac regni tui, Puer, cui trinam Pater prædestinávit índolem:
Regem Deúmque annúntiant thesáurus et fragrans odor turis Sabǽi, at mýrrheus pulvis sepúlcrum prǽdocet.
Solemn things of mystic meaning: Incense doth the God disclose; Gold a royal child proclaimeth; Myrrh a future tomb foreshows.
O sola magnárum úrbium maior Bethlem, cui cóntigit ducem salútis cǽlitus incorporátum gígnere!
Bethlehem, of noblest cities None can once with thee compare; Thou alone the Lord from heaven Didst for us incarnate bear.
Hunc et prophétis téstibus isdémque signatóribus testátor et sator iubet adíre regnum et cérnere:
‘Tis He the Prophets’ words foretold, And by their signs shown forth of old; The Father’s witness hath ordained That we should hear with faith unfeigned.
Regnum quod ambit ómnia dia et marína et térrea a solis ortu ad éxitum et tártara et cælum supra.
Iesu, tibi sit glória, qui te revélas géntibus, cum Patre et almo Spíritu, in sempitérna sǽcula. Amen.
Ant. 1. Ne in ira tua corrípias me, Dómine.
Ant. 1. Do not rebuke me in Thy anger, Lord.
Psalmus 37 (38)
Psalm 37
Obsecratio peccatoris in extremo periculo constituti
Obsecration of the sinner when he is in extreme danger
Stabant omnes noti eius a longe (Lc 23, 49).
Everyone He knew was standing far away.
I
I
Dómine, ne in furóre tuo árguas me * neque in ira tua corrípias me,
Lord, do not rebuke me in Thy wrath, nor punish me in Thy wrath,
quóniam sagíttæ tuæ infíxæ sunt mihi, * et descéndit super me manus tua.
for I have been pierced by Thy arrows, and Thou hast laid Thy hand on me.
Non est sánitas in carne mea a fácie indignatiónis tuæ, * non est pax óssibus meis a fácie peccatórum meórum.
Naught healthy remained in my flesh at the sight of Thy wrath; there is no more peace in my bones at the sight of my sins.
Quóniam iniquitátes meæ supergréssæ sunt caput meum * et sicut onus grave gravant me nimis.
For my iniquities have risen above my head, and like a heavy burden they have weighed down upon me.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Ne in ira tua corrípias me, Dómine.
Ant. Do not rebuke me in Thy anger, Lord.
Ant. 2. Dómine, ante te omne desidérium meum.
Ant. 2. Lord, all my desire is before Thou.
II
II
Putruérunt et corrúpti sunt livóres mei * a fácie insipiéntiæ meæ.
My wounds have been filled with corruption and decay, by the effect of my folly.
Inclinátus sum et incurvátus nimis; * tota die contristátus ingrediébar.
I became miserable, and continually bent over; I walked sad all day.
Quóniam lumbi mei impléti sunt ardóribus, * et non est sánitas in carne mea.
For my loins have been filled with illusions, and there is naught healthy in my flesh.
Afflíctus sum et humiliátus sum nimis, * rugiébam a gémitu cordis mei.
I was afflicted and humiliated beyond measure, and the groan of my heart drew roars from me.
Dómine, ante te omne desidérium meum, * et gémitus meus a te non est abscónditus.
Lord, all my desire is before Thou, and my groaning is not hidden from Thou.
Palpitávit cor meum, derelíquit me virtus mea, * et lumen oculórum meórum, et ipsum non est mecum.
My heart is troubled, my strength has left me, and even the light of my eyes is no longer with me.
Amíci mei et próximi mei procul a plaga mea stetérunt, * et propínqui mei de longe stetérunt.
My friends and relatives walked up unto me, and stopped. Those who were near me stopped at a distance.
Et láqueos posuérunt, qui quærébant ánimam meam; † et, qui requirébant mala mihi, locúti sunt insídias * et dolos tota die meditabántur.
And those who wanted my life used violence. Those who sought to harm me spoke lies, and all day long they meditated deception.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Dómine, ante te omne desidérium meum.
Ant. Lord, all my desire is before Thou.
Ant. 3. Iniquitátem meam annuntiábo tibi; ne derelínquas me, Dómine, salus mea.
Ant. 3. I will declare my iniquity to Thou; forsake not me, O Lord, my salvation.
III
III
Ego autem tamquam surdus non audiébam * et sicut mutus non apériens os suum;
But I, as if I had been deaf, did not hearken; and as if I had been dumb, I did not open my mouth.
et factus sum sicut homo non áudiens * et non habens in ore suo redargutiónes.
I have become like a man who does not hearken, and who has no replies in his mouth.
Quóniam in te, Dómine, sperávi, * tu exáudies, Dómine Deus meus.
For in Thou, O Lord, I have hoped; Thou shalt hearken unto me, O Lord my God.
Quia dixi: « Ne quándo supergáudeant mihi; * dum commovéntur pedes mei, magnificántur super me ».
For I have said, Let not my enemies rejoice over me, they who, seeing my feet shaken, have spoken insolently of me.
Quóniam ego in lapsum parátus sum, * et dolor meus in conspéctu meo semper.
For I am prepared for punishments, and my sorrow is evermore before my eyes.
Quóniam iniquitátem meam annuntiábo * et sollícitus sum de peccáto meo.
For I will proclaim my iniquity, and I will evermore be occupied with the thought of my sin.
Inimíci autem mei vivunt et confirmáti sunt; * et multiplicáti sunt, qui odérunt me iníque.
Yet my enemies live, and have become more powerful than I, and those who unjustly hate me have multiplied.
Retribuéntes mala pro bonis detrahébant mihi, * pro eo quod sequébar bonitátem.
Those who return evil for good decried me, forasmuch as I attached myself to good.
Ne derelínquas me, Dómine; * Deus meus, ne discésseris a me.
Forsake not me, O Lord my God; depart not from me.
Festína in adiutórium meum, * Dómine, salus mea.
Hasten to help me, Lord, God of my salvation.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Iniquitátem meam annuntiábo tibi; ne derelínquas me, Dómine, salus mea.
Ant. I will declare my iniquity to Thou; forsake not me, O Lord, my salvation.
In primo nocturno, anno II
De libro Isaíæ prophétæ
Hæc dicit Dóminus: " Custodíte iudícium et fácite iustítiam, quia iuxta est salus mea, ut véniat, et iustítia mea, ut revelétur ". Beátus vir qui facit hoc, et fílius hóminis qui apprehéndit istud, custódiens sábbatum, ne pólluat illud, custódiens manum suam ne fáciat omne malum.
Et non dicat fílius ádvenæ qui adhæret Dómino, dicens: " Separatióne dívidet me Dóminus a pópulo suo ". Et non dicat eunúchus: " Ecce ego lignum áridum ". Quia hæc dicit Dóminus eunúchis: " Qui custodíerint sábbata mea et elégerint quæ ego vólui et tenúerint fœdus meum, dabo eis in domo mea et in muris meis locum et nomen mélius a fíliis et filiábus: nomen sempitérnum dabo eis, quod non períbit ".
Et fílios ádvenæ qui adhrent Dómino, ut colant eum, ut díligant nomen Dómini, ut sint ei in servos, omnes custodiéntes sábbatum, ne pólluant illud, et tenéntes fœdus meum, addúcam eos in montem sanctum meum et lætificábo eos in domo oratiónis meæ: holocáusta eórum et víctimæ eórum placébunt mihi super altári meo, quia domus mea domus oratiónis vocábitur cunctis pópulis ". Ait Dóminus Deus qui cóngregat dispérsos Israel: " Adhuc congregábo ad eum præter congregátos eius".
r. Omnes de Saba vénient, aurum et tus deferéntes, et laudem Dómino annuntiántes, * Allelúia, allelúia, allelúia. v. Reges Tharsis et ínsulæ múnera ófferent, reges Arabum et Saba dona addúcent. * Allelúia. V. Glória Patri. * Allelúia.
In secundo nocturno, anno II
Ex Sermónibus sancti Leónis Magni papæ (Sermo 36, 1: SC 22bis, 266-268)
Dies, dilectíssimi, quo primum géntibus Salvátor mundi Christus appáruit, sacro nobis honóre venerándus est; et illa hódie córdibus nostris concipiénda sunt gáudia, quæ in trium magórum fuére pectóribus, quando regem cæli et terræ signo et ductu novi síderis incitáti, quem credíderant promíssum, adoravére conspícuum. Neque enim ita ille eménsus est dies, ut virtus óperis quæ tunc est reveláta transíerit, nihílque ad nos nisi rei gestæ fama pervénerit, quam fides suscíperet et memória celebráret, cum multiplicáto múnere Dei étiam nostra cotídie experiántur témpora, quidquid illa habuére primórdia.
Quamvis ergo narrátio evangélicæ lectiónis illos próprie recénseat dies in quibus tres viri quos nec prophética prædicátio docúerat, nec testificátio legis instrúxerat, ad cognoscéndum Deum a remotíssima Oriéntis parte venérunt, hoc idem tamen et maniféstius nunc et copiósius fíeri in ómnium vocatórum illuminatióne perspícimus, quóniam implétur prophetía Isaíæ dicéntis: Revelávit Dóminus bráchium sanctum suum in conspéctu ómnium géntium ; et: Vidérunt omnes gentes terræ salútem quæ a Dómino Deo nostro est, et íterum: Quibus non est annuntiátum de eo vidébunt; et qui non audiérunt intéllegent.
Si autem sollícito intelléctu velímus aspícere, quómodo étiam triplex illa spécies múnerum ab ómnibus qui ad Christum gressu fídei véniunt offerátur, nonne in córdibus recte credéntium éadem celebrátur oblátio? Aurum étenim de thesáuro ánimi sui promit, qui Christum regem universitátis agnóscit; myrrham offert, qui Unigénitum Dei credit veram sibi hóminis uniísse natúram; et quodam eum ture venerátur, qui in nullo ipsum patérnæ maiestáti ímparem confitétur.
r. Hic est dies præclárus, in quo Salvátor mundi appáruit, quem prophétæ prædixérunt, ángeli adoravérunt, * Cuius stellam magi vidéntes gavísi sunt et múnera ei obtulérunt. v. Dies sanctificátus illúxit nobis: veníte, gentes, et adoráte Dóminum. * Cuius. v. Glória Patri. * Cuius.
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
After this the proper prayer is said straightway and without "Let us pray", with the long conclusion.
Dóminus vobíscum.
The Lord be with thee.
r. Et cum spíritu tuo.
r. And with thy spirit.
Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
May God Almighty bless thee, the Father, ✠ and the Son and the Holy Spirit.
r. Amen.
r. Amen.
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Or another formula of blessing, as at Mass.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
And if we make a referral, we add the invitation:
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
In the absence of a deacon or a priest, and in the recitation alone, it is concluded thus:
Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
May the Lord bless us, forbid us from all evil, and bring us to eternal life. r. Amen.
The translations proposed here have the sole purpose of a better understanding of the Latin text. They are not to be used in place of the official translations in the liturgy in the vernacular.