The world is waiting for the Church to become a society of praise once again

frendeesitar
  v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
  v. O God, come to my assistance;
  r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
  r. O Lord, make haste to help me.
  Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen.
  Allelúia.
  
  Hymnus
  O Christe, flos convállium, te láudibus extóllimus, quod hanc ornásti vírginem palmis quoque martýrii.
  Hæc prudens, fortis, sápiens, fidem proféssa líbere, pro te dira supplícia excépit impertérrita.
   Sic spreto mundi príncipe, tuo ditáta múnere, cruénto parta prœ́lio, ætérna tulit prǽmia.
   Huius, Redémptor, méritis nos pius adde sócios, ut, mente pura, frúctibus tui fruámur sánguinis.
  Iesu, tibi sit glória, qui natus es de Vírgine, cum Patre et almo Spíritu, in sempitérna sǽcula. Amen.
Jesus, to Thee be glory given, Whom erst the Virgin-Mother bore, With Father and with Holy Ghost, Through endless ages evermore.
  Ant. 1. Bráchium eórum non salvábit eos, sed déxtera tua et illuminátio vultus tui.
  Ant. 1. Their arm will not save them, but Thy right hand and the light of Thy face.
  Psalmus 43 (44)
Psalm 43 (44)
  Populi calamitates
  In his omnibus superamus propter eum, qui dilexit nos (Rom 8, 37).
In all these things, we are more than conquerors through the One who loved us (Romans 8:37).
  I
I
  Deus, áuribus nostris audívimus; patres nostri annuntiavérunt nobis * opus, quod operátus es in diébus eórum, in diébus antíquis.
  O God, we have heard with our ears; our fathers have told us of the work that Thou hast done in their days, and in the days of old.
  Tu manu tua gentes depulísti et plantásti illos, * afflixísti pópulos et dilatásti eos.
  Thy hand has destroyed the nations, and thou hast set them in their place; Thou hast afflicted the peoples, and Thou hast driven them out.
  Nec enim in gládio suo possedérunt terram, * et bráchium eórum non salvávit eos;
  For it was not with their sword that they conquered this land, nor did their arm save them,
  sed déxtera tua et bráchium tuum et illuminátio vultus tui, * quóniam complacuísti in eis.
  but it is Thy right hand and Thy arm, and the light of Thy face, forasmuch as Thou lovedst them.
  Tu es rex meus et Deus meus, * qui mandas salútes Iacob.
  Thou art my king and my God, thou who command the salvation of Jacob.
  In te inimícos nostros proiécimus * et in nómine tuo conculcávimus insurgéntes in nos.
  Through Thou we will overthrow our enemies, and in Thy Name we will despise those who rise up against us.
  Non enim in arcu meo sperábo, * et gládius meus non salvábit me.
  For it is not in my bow that I will trust, * nor will my sword save me.
  Tu autem salvásti nos de affligéntibus nos * et odiéntes nos confudísti.
  But it is Thou who have saved us from those who afflicted us, and who have confounded those who hated us.
  In Deo gloriábimur tota die * et in nómine tuo confitébimur in sæculum.
  In God we will glory all day long, and we will praise Thy Name forevermore.
  Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
  Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
  As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
  Ant. Bráchium eórum non salvábit eos, sed déxtera tua et illuminátio vultus tui.
  Ant. Their arm will not save them, but Thy right hand and the light of Thy face.
  Ant. 2. Non avértet Dóminus fáciem suam a vobis, si revérsi fuéritis ad eum.
  Ant. 2. The Lord will not turn His face away from thee, if thou returnest to Him.
  II
II
  Nunc autem reppulísti et confudísti nos * et non egrediéris, Deus, cum virtútibus nostris.
  But now Thou've turned us away and put us to shame, and Thou don't go out with our armies anymore, God.
  Convertísti nos retrórsum coram inimícis nostris, * et, qui odérunt nos, diripuérunt sibi.
  Thou madest us turn our backs on our enemies, and those who hated us plundered us.
  Dedísti nos tamquam oves ad vescéndum * et in géntibus dispersísti nos.
  Thou hast given us up as sheep for slaughter, and thou hast scattered us amongst the nations.
  Vendidísti pópulum tuum sine lucro, * nec dítior factus es in commutatióne eórum.
  Thou sold thy people at a low price, and there was no crowd in the purchase that was made of them.
  Posuísti nos oppróbrium vicínis nostris, * subsannatiónem et derísum his, qui sunt in circúitu nostro.
  Thou hast repaid us the reproach of our neighbors, and an object of insult and mockery to those around us.
  Posuísti nos similitúdinem in géntibus, * commotiónem cápitis in pópulis.
  Thou hast given us back the fable of the nations; the people shake their heads about us.
  Tota die verecúndia mea contra me est, * et confúsio faciéi meæ coopéruit me,
  All day long my shame is before my eyes, and the confusion of my face covers me entirely,
  a voce exprobrántis et obloquéntis, * a fácie inimíci et ultóris.
  at the voice of him who reviles and reviles me, in the sight of the enemy and the persecutor.
  Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
  Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
  As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
  Ant. Non avértet Dóminus fáciem suam a vobis, si revérsi fuéritis ad eum.
  Ant. The Lord will not turn His face away from thee, if thou returnest to Him.
  Ant. 3. Exsúrge, Dómine, et iúdica causam tuam.
  Ant. 3. Arise, O Lord, and defend Thy cause.
  III
III
  Hæc ómnia venérunt super nos, nec oblíti sumus te; * et iníque non égimus in testaméntum tuum.
  All these evils have come upon us; and yet we have not forgotten Thou, nor have we acted unjustly against Thy covenant.
  Et non recéssit retro cor nostrum, * nec declinavérunt gressus nostri a via tua;
  And our hearts have not withdrawn backwards; and Thou hast turned our steps away from Thy way.
  sed humiliásti nos in loco vúlpium * et operuísti nos umbra mortis.
  For Thou hast humbled us in a place of affliction, and the shadow of death has covered us.
  Si oblíti fuérimus nomen Dei nostri * et si expandérimus manus nostras ad deum aliénum,
  If we have forgotten the name of our God, and stretched out our hands to a foreign god,
  nonne Deus requíret ista? * Ipse enim novit abscóndita cordis.
  Won't God ask for an account of it anon? For He knoweth the secrets of the heart.
  Quóniam propter te mortificámur tota die, * æstimáti sumus sicut oves occisiónis.
  For it is for thy sake that we are daily given up to death, and that we are looked upon as sheep for slaughter.
  Evígila, quare obdórmis, Dómine? * Exsúrge et ne repéllas in finem.
  Arise; wherefore do Thou sleep, Lord? Arise, and do not put us away forevermore.
  Quare fáciem tuam avértis, * oblivísceris inópiæ nostræ et tribulatiónis nostræ?
  Wherefore do Thou turn away Thy face? Wherefore do Thou forget our misery and tribulation?
  Quóniam humiliáta est in púlvere ánima nostra, * conglutinátus est in terra venter noster.
  For our soul is humbled in the dust, and our bosom is as it were clinging unto the earth.
  Exsúrge, Dómine, ádiuva nos * et rédime nos propter misericórdiam tuam.
  Arise, Lord; help us, and redeem us by Thy mercy.
  Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
  Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
  As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
  Ant. Exsúrge, Dómine, et iúdica causam tuam.
  Ant. Arise, O Lord, and defend Thy cause.
  In primo nocturno, anno II
  De libro Génesis
  Cum nocte surrexísset, tulit Iacob duas uxóres suas et tótidem fámulas cum úndecim fíliis et transívit vadum Iaboc; sumptis ergo traductísque illis et ómnibus quæ ad se pertinébant, per torréntem, mansit solus. Et ecce vir luctabátur cum eo usque mane.
  
  Qui cum vidéret quod eum superáre non posset, tétigit acetábulum fémoris eius, et statim luxátum est acetábulum fémoris Iacob, cum luctarétur cum illo. Dixítque: " Dimítte me, iam enim ascéndit auróra. " Respóndit: " Non dimíttam te, nisi benedíxeris mihi. " Ait ad eum: " Quod nomen est tibi? " Respóndit: " Iacob. " At ille: " Nequáquam, inquit, Iacob ámplius appellábitur nomen tuum, sed Israel: quóniam certásti cum Deo et cum homínibus et prævaluísti! " Interrogávit eum Iacob: " Dic mihi, quo appelláris nómine? " Respóndit: " Cur quæris nomen meum? " Et benedíxit ei in eódem loco.
  
  Vocavítque Iacob nomen loci illíus Phánuel dicens: " Vidi Deum fácie ad fáciem, et salva facta est ánima mea. " Ortúsque est ei sol, cum transgrederétur Phánuel; ipse vero claudicábat propter femur. Quam ob causam non cómedunt fílii Israel nervum, qui est in fémore, usque in præséntem diem, eo quod tetígerit nervum fémoris Iacob.
  
  r. Vidi Dóminum fácie ad fáciem, * Et salva facta est ánima mea. v. Et dixit: Nequáquam vocáberis Iacob, sed Israel erit nomen tuum. * Et salva. v. Glória Patri. * Et salva.
  
  In secundo nocturno, anno II
  Ex Sermónibus sancti Augustíni epíscopi (Sermo 326,1: PL 38, 1449-1450)
  Solémnitas beatissimórum mártyrum lætiórem nobis réddidit diem. Lætámur quia de terra labóris ad regiónem quiétis mártyres transiérunt. Mártyres omnes sárcinas lucrórum sæculi huius hic posuérunt, hic dimisérunt, et viam quæ ducit ad vitam, expedíti sicut boni mílites cucurrérunt; sicut scriptum est: Tamquam nihil habéntes et ómnia possidéntes. Et vere in terra nihil habébant, sed in cælo felicitátem perpétuam possidébant. Ad cælum devóte festinábant, et viam vitæ secúri currébant; et adhuc longe pósiti, manus ad palmam extendébant.
  
  Currite, sancti; sic cúrrite ut comprehendátis: Regnum cælórum vim pátitur, et qui vim fáciunt, dirípiunt illud. Non est angústum: quisquis beátus vult esse, ad regnum cælórum festínet. Nulli clausum est, nisi ei qui se exclúserit. Parátus est Christus suscípere confessóres suos. Ipse désuper dicit: " Specto vos, certántes adiuvábo, vincéntes coronábo. "
  
  Hanc pollicitatiónem mártyres tenéntes, terróres et minas persecutóris pro níhilo habuérunt. Nam cum persecútor díceret: " Sacrificáte idólis ", respondérunt: " Non fácimus, quia ætérnum Deum in cælis habémus, cui semper sacrificámus, nam dæmóniis non immolámus ". Tunc in carcéribus missi, caténis oneráti sunt. Quantum dictum est ab ímpiis: " Ubi est Deus eórum? Véniat Deus eórum in quem credidérunt, et líberet eos de carcéribus, erípiat eos a gládio, erípiat eos a béstiis. " Omnia ista dicébant, sed in petra pósitos non deiciébant. Illi sæviébant, sed illi non timébant. Sciébant ubi eos dimittébant, et quo festinábant. Coronántur mártyres confessóres, et remansérunt iúdices desertóres. Sic Deus vult unumquémque christiánum probáre, ut probátum velit cum martýribus coronáre.
  
  r. Gaudeámus omnes in Dómino, diem festum celebrántes sub honóre Agathæ mártyris, * De cuius passióne gaudent ángeli et colláudant Fílium Dei. v. Immaculátus Dóminus immaculátam sibi fámulam in hoc fragilitátis córpore pósitam misericórditer consecrávit. * De cuius. v. Glória Patri. * De cuius.
  
  Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
After this the proper prayer is said straightway and without "Let us pray", with the long conclusion.
  Dóminus vobíscum.
  The Lord be with thee.
  r. Et cum spíritu tuo.
  r. And with thy spirit.
  Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
  May God Almighty bless thee, the Father, ✠ and the Son and the Holy Spirit.
  r. Amen.
  r. Amen.
  Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Or another formula of blessing, as at Mass.
  Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
And if we make a referral, we add the invitation:
  Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
In the absence of a deacon or a priest, and in the recitation alone, it is concluded thus:
   Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
  May the Lord bless us, forbid us from all evil, and bring us to eternal life. r. Amen.
The translations proposed here have the sole purpose of a better understanding of the Latin text. They are not to be used in place of the official translations in the liturgy in the vernacular.
Retour en haut