The world is waiting for the Church to become a society of praise once again

frendeesitar
  v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
  v. O God, come to my assistance;
  r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
  r. O Lord, make haste to help me.
  Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen.
  Hymnus
  Nunc tempus acceptábile fulget datum divínitus, ut sanet orbem lánguidum medéla parsimóniæ.
  Christi decóro lúmine dies salútis émicat, dum corda culpis sáucia refórmat abstinéntia.
  Hanc mente nos et córpore, Deus, tenére pérfice, ut appetámus próspero perénne pascha tránsitu.
  Te rerum univérsitas, clemens, adóret, Trínitas, et nos novi per véniam novum canámus cánticum. Amen.
  Ant. 1. Bráchium eórum non salvábit eos, sed déxtera tua et illuminátio vultus tui.
  Ant. 1. Their arm will not save them, but Thy right hand and the light of Thy face.
  Psalmus 43 (44)
Psalm 43 (44)
  Populi calamitates
  In his omnibus superamus propter eum, qui dilexit nos (Rom 8, 37).
In all these things, we are more than conquerors through the One who loved us (Romans 8:37).
  I
I
  Deus, áuribus nostris audívimus; patres nostri annuntiavérunt nobis * opus, quod operátus es in diébus eórum, in diébus antíquis.
  O God, we have heard with our ears; our fathers have told us of the work that Thou hast done in their days, and in the days of old.
  Tu manu tua gentes depulísti et plantásti illos, * afflixísti pópulos et dilatásti eos.
  Thy hand has destroyed the nations, and thou hast set them in their place; Thou hast afflicted the peoples, and Thou hast driven them out.
  Nec enim in gládio suo possedérunt terram, * et bráchium eórum non salvávit eos;
  For it was not with their sword that they conquered this land, nor did their arm save them,
  sed déxtera tua et bráchium tuum et illuminátio vultus tui, * quóniam complacuísti in eis.
  but it is Thy right hand and Thy arm, and the light of Thy face, forasmuch as Thou lovedst them.
  Tu es rex meus et Deus meus, * qui mandas salútes Iacob.
  Thou art my king and my God, thou who command the salvation of Jacob.
  In te inimícos nostros proiécimus * et in nómine tuo conculcávimus insurgéntes in nos.
  Through Thou we will overthrow our enemies, and in Thy Name we will despise those who rise up against us.
  Non enim in arcu meo sperábo, * et gládius meus non salvábit me.
  For it is not in my bow that I will trust, * nor will my sword save me.
  Tu autem salvásti nos de affligéntibus nos * et odiéntes nos confudísti.
  But it is Thou who have saved us from those who afflicted us, and who have confounded those who hated us.
  In Deo gloriábimur tota die * et in nómine tuo confitébimur in sæculum.
  In God we will glory all day long, and we will praise Thy Name forevermore.
  Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
  Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
  As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
  Ant. Bráchium eórum non salvábit eos, sed déxtera tua et illuminátio vultus tui.
  Ant. Their arm will not save them, but Thy right hand and the light of Thy face.
  Ant. 2. Non avértet Dóminus fáciem suam a vobis, si revérsi fuéritis ad eum.
  Ant. 2. The Lord will not turn His face away from thee, if thou returnest to Him.
  II
II
  Nunc autem reppulísti et confudísti nos * et non egrediéris, Deus, cum virtútibus nostris.
  But now Thou've turned us away and put us to shame, and Thou don't go out with our armies anymore, God.
  Convertísti nos retrórsum coram inimícis nostris, * et, qui odérunt nos, diripuérunt sibi.
  Thou madest us turn our backs on our enemies, and those who hated us plundered us.
  Dedísti nos tamquam oves ad vescéndum * et in géntibus dispersísti nos.
  Thou hast given us up as sheep for slaughter, and thou hast scattered us amongst the nations.
  Vendidísti pópulum tuum sine lucro, * nec dítior factus es in commutatióne eórum.
  Thou sold thy people at a low price, and there was no crowd in the purchase that was made of them.
  Posuísti nos oppróbrium vicínis nostris, * subsannatiónem et derísum his, qui sunt in circúitu nostro.
  Thou hast repaid us the reproach of our neighbors, and an object of insult and mockery to those around us.
  Posuísti nos similitúdinem in géntibus, * commotiónem cápitis in pópulis.
  Thou hast given us back the fable of the nations; the people shake their heads about us.
  Tota die verecúndia mea contra me est, * et confúsio faciéi meæ coopéruit me,
  All day long my shame is before my eyes, and the confusion of my face covers me entirely,
  a voce exprobrántis et obloquéntis, * a fácie inimíci et ultóris.
  at the voice of him who reviles and reviles me, in the sight of the enemy and the persecutor.
  Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
  Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
  As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
  Ant. Non avértet Dóminus fáciem suam a vobis, si revérsi fuéritis ad eum.
  Ant. The Lord will not turn His face away from thee, if thou returnest to Him.
  Ant. 3. Exsúrge, Dómine, et iúdica causam tuam.
  Ant. 3. Arise, O Lord, and defend Thy cause.
  III
III
  Hæc ómnia venérunt super nos, nec oblíti sumus te; * et iníque non égimus in testaméntum tuum.
  All these evils have come upon us; and yet we have not forgotten Thou, nor have we acted unjustly against Thy covenant.
  Et non recéssit retro cor nostrum, * nec declinavérunt gressus nostri a via tua;
  And our hearts have not withdrawn backwards; and Thou hast turned our steps away from Thy way.
  sed humiliásti nos in loco vúlpium * et operuísti nos umbra mortis.
  For Thou hast humbled us in a place of affliction, and the shadow of death has covered us.
  Si oblíti fuérimus nomen Dei nostri * et si expandérimus manus nostras ad deum aliénum,
  If we have forgotten the name of our God, and stretched out our hands to a foreign god,
  nonne Deus requíret ista? * Ipse enim novit abscóndita cordis.
  Won't God ask for an account of it anon? For He knoweth the secrets of the heart.
  Quóniam propter te mortificámur tota die, * æstimáti sumus sicut oves occisiónis.
  For it is for thy sake that we are daily given up to death, and that we are looked upon as sheep for slaughter.
  Evígila, quare obdórmis, Dómine? * Exsúrge et ne repéllas in finem.
  Arise; wherefore do Thou sleep, Lord? Arise, and do not put us away forevermore.
  Quare fáciem tuam avértis, * oblivísceris inópiæ nostræ et tribulatiónis nostræ?
  Wherefore do Thou turn away Thy face? Wherefore do Thou forget our misery and tribulation?
  Quóniam humiliáta est in púlvere ánima nostra, * conglutinátus est in terra venter noster.
  For our soul is humbled in the dust, and our bosom is as it were clinging unto the earth.
  Exsúrge, Dómine, ádiuva nos * et rédime nos propter misericórdiam tuam.
  Arise, Lord; help us, and redeem us by Thy mercy.
  Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
  Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
  As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
  Ant. Exsúrge, Dómine, et iúdica causam tuam.
  Ant. Arise, O Lord, and defend Thy cause.
  In primo nocturno, anno II
  Incipit liber Exodi
  Hæc sunt nómina filiórum Israel qui ingréssi sunt Ægýptum cum Iacob, sínguli cum dómibus suis introiérunt: Ruben, Símeon, Levi, Iuda, Issachar, Zábulon et Béniamin, Dan et Népththali, Gad et Aser. Erant ígitur omnes ánimæ eórum qui egréssi sunt de fémore Iacob, septuagínta; Ioseph autem in Ægýpto erat. Quo mórtuo et univérsis frátribus eius omníque cognatióne illa, fílii Israel crevérunt et pullulántes multiplicáti sunt ac roboráti nimis implevérunt terram.
  
  Surréxit intérea rex novus super Ægýptum, qui ignorábat Ioseph; et ait ad pópulum suum: " Ecce pópulus filiórum Israel multus et fórtior nobis est: veníte, prudénter agámus cum eo ne forte multiplicétur et, si ingrúerit contra nos bellum, addátur inimícis nostris, expugnatísque nobis, egrediátur de terra. " Præpósuit ítaque eis magístros óperum ut afflígerent eos onéribus; ædificaverúntque urbes promptuárias pharaóni, Phithom et Ramésses. Quantóque opprimébant eos, tanto magis multiplicabántur et crescébant. Formidaverúntque fílios Israel Ægýptii et in servitútem redegérunt eos atque ad amaritúdinem perducébant vitam eórum opéribus duris luti et láteris omníque famulátu quo in terræ opéribus premebántur.
  
  Dixit autem rex Ægýpti obstetrícibus Hebræórum, quarum una vocabátur Sephra, áltera Phua, præcípiens eis: " Quando obstetricábitis Hebras et partus tempus advénerit, si másculus fúerit, interfícite eum; si fémina, reserváte. " Timuérunt autem obstetríces Deum et non fecérunt iuxta præcéptum regis Ægýpti, sed conservábant mares. Quibus ad se accersítis rex ait: " Quidnam est hoc quod fácere voluístis, ut púeros servarétis? " Quæ respondérunt: " Non sunt Hebrææ sicut Ægýptiæ mulíeres; ipsæ enim robústæ sunt et, priúsquam veniámus ad eas, páriunt. " Bene ergo fecit Deus obstetrícibus, et crevit pópulus confortatúsque est nimis; et, quia timuérunt obstetríces Deum, ædificávit illis domos. Præcépit ergo phárao omni pópulo suo dicens: " Quidquid masculíni sexus natum fúerit, in flumen proícite; quidquid femínei, reserváte. "
  
  r. Ecce mitto ángelum meum, qui præcédat te et custódiat semper. Obsérva et audi vocem meam, et inimícus ero inimícis tuis, et affligéntes te afflígam; * Et præcédet te ángelus meus. v. Israel, si me audíeris, non erit in te deus recens, neque adorábis deum aliénum: ego enim Dóminus. * Et præcédet. v. Glória Patri. * Et præcédet.
  
  In secundo nocturno, anno II
  Ex Oratiónibus sancti Ioánnis Chrysóstomi (Orat. 3 adversus Iudæos: PG 48, 867-868)
  Quam ob causam ieiunámus per dies quadragínta? Multi quondam témere ac sine iudício, præcípue vero hoc témpore quo Christus ea trádidit, ad sacra mystéria accedébant. Cum ígitur intellégerent Patres, quantum ex temerário accéssu detriménti caperétur, conveniéntes quadragínta dies ieiúnii, precum, auditiónis verbi Dei, et convéntuum designárunt, ut in his diébus omnes per preces, per eleemósynam, per ieiúnium, per vigílias, per lácrymas, per confessiónem ac per cétera ómnia diligénter expurgáti, ita pro captu nostro cum consciéntia pura accedámus.
  
  Porro illos hac sua condescensióne magnum quid et egrégium præstitísse, dum effecérunt, ut in ieiúnii consuetúdinem venirémus, inde constat. Nam nos quidem si toto anno clamáre ac ieiúnium prædicáre non cessémus, nemo verbis nostris ánimum atténdit: quod si tantum Quadragésimæ tempus advénerit, licet cohortétur nemo, licet consílium det nemo, étiam is qui neglegentíssimus fúerit, excitátur, et oblátum ab ipso témpore consílium et cohortatiónem admíttit.
  
  Si ígitur intérroget te Iudæus et Gentílis qua de causa ieiúnes, ne dicas propter Pascha, neque propter crucem. Neque enim ob Pascha ieiunámus, neque ob crucem, sed ob peccáta nostra, quóniam ad mystéria sumus accessúri: nam alióqui Pascha non ieiúnii neque luctus sed gáudii et exsultatiónis est occásio. Crux enim peccátum sústulit, expiátio fuit orbis terrárum, inveteráti ódii reconciliátio, iánuas cæli apéruit, eos qui odiósi erant amícos réddidit, in cælum redúxit, natúram nostram in throni déxtera collocávit, ália nobis innúmera bona largíta est. Non ígitur lugére ac mæróre cóntrahi opórtet, sed horum ómnium causa gaudére ac lætári. Proptérea quoque dixit Paulus: Mihi autem absit gloriári, nisi in cruce Dómini nostri Iesu Christi.
  
  r. Scíndite corda vestra et non vestiménta vestra, * Et convertímini ad Dóminum Deum vestrum, quia benígnus et miséricors est. v. Revertímini unusquísque a via sua mala, et a péssimis cogitatiónibus vestris. * Et convertímini. v. Glória Patri. * Et convertímini.
  
  Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
After this the proper prayer is said straightway and without "Let us pray", with the long conclusion.
  Actiónes nostras, quǽsumus, Dómine, aspirándo præveni et adiuvándo proséquere, ut cuncta nostra operátio a te semper incípiat, * et per te cœpta finiátur. Per Dóminum.
  May Your grace inspire our action, Lord, and sustain it to the end, so that all our activities take their source in You and receive their completion from You.
  Dóminus vobíscum.
  The Lord be with thee.
  r. Et cum spíritu tuo.
  r. And with thy spirit.
  Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
  May God Almighty bless thee, the Father, ✠ and the Son and the Holy Spirit.
  r. Amen.
  r. Amen.
  Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Or another formula of blessing, as at Mass.
  Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
And if we make a referral, we add the invitation:
  Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
In the absence of a deacon or a priest, and in the recitation alone, it is concluded thus:
   Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
  May the Lord bless us, forbid us from all evil, and bring us to eternal life. r. Amen.
The translations proposed here have the sole purpose of a better understanding of the Latin text. They are not to be used in place of the official translations in the liturgy in the vernacular.
Retour en haut