The world is waiting for the Church to become a society of praise once again

frendeesitar
  v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
  v. O God, come to my assistance;
  r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
  r. O Lord, make haste to help me.
  Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen.
  Hymnus
  Nunc tempus acceptábile fulget datum divínitus, ut sanet orbem lánguidum medéla parsimóniæ.
  Christi decóro lúmine dies salútis émicat, dum corda culpis sáucia refórmat abstinéntia.
  Hanc mente nos et córpore, Deus, tenére pérfice, ut appetámus próspero perénne pascha tránsitu.
  Te rerum univérsitas, clemens, adóret, Trínitas, et nos novi per véniam novum canámus cánticum. Amen.
  Ant. 1. Deus meus, ne despéxeris deprecatiónem meam, a tribulatióne peccatóris.
  Ant. 1. My God, despise not my plea during the persecution of sinners.
  Psalmus 54 (55)
Psalm 54 (55)
  Contra perfidum amicum
Against a treacherous friend
  Cœpit Iesus pavere et tædere (Mc 14, 33).
Jesus began to feel frightened and anxious (Mk 14:33).
  I
I
  Auribus pércipe, Deus, oratiónem meam et ne abscondáris a deprecatióne mea; * inténde mihi et exáudi me.
  O God, give ear to my prayer, do not shrink from my supplications. Hearken unto me and answer me!
  Excússus sum in meditatióne mea et conturbátus sum * a voce inimíci et a tribulatióne peccatóris.
  I wander here and there, plaintive and groaning, before the threats of the enemy, before the oppression of the wicked!
  Quóniam devolvérunt in me iniquitátem * et in ira molésti erant mihi.
  For they bring calamity upon me, and they pursue me with anger.
  Cor meum torquétur intra me, * et formído mortis cécidit super me.
  My heart trembles within me, and upon me the terrors of death descend.
  Timor et tremor venérunt super me, * et contéxit me pavor.
  Fear and terror assail me, and shudder envelops me.
  Et dixi: «Quis dabit mihi pennas sicut colúmbæ, * et volábo et requiéscam?
  And I said: Oh! if I had the wings of the dove, I would fly away and settle in repose;
  Ecce elongábo fúgiens * et manébo in solitúdine.
  behold, I shall flee far away, and I shall remain in solitude.
  Exspectábo eum, qui salvum me fáciat * a spíritu procéllæ et tempestáte».
  I would hasten to seek an asylum, far from the rushing wind, far from the hurricane.
  Díssipa, Dómine, dívide línguas eórum, * quóniam vidi violéntiam et contentiónem in civitáte.
  Destroy them, O Lord, divide their tongues! For I behold violence and discord in the city.
  Die ac nocte circúmeunt eam super muros eius, iníquitas et labor et insídiæ in médio eius; * et non defécit de platéis eius frauduléntia et dolus.
  Day and night they go round its ramparts; iniquity and vexation are in her midst, perversity is in her bosom, oppression and cunning do not leave her places.
  Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
  Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
  As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
  Ant. Deus meus, ne despéxeris deprecatiónem meam, a tribulatióne peccatóris.
  Ant. My God, despise not my plea during the persecution of sinners.
  Ant. 2. Liberábit nos Dóminus de manu inimíci et insidiatóris.
  Ant. 2. The Lord has freed us from the hands of our enemies and those who lie in wait.
  II
II
  Quóniam si inimícus meus maledixísset mihi, * sustinuíssem útique;
  For it is not an enemy that insults me: I would bear it;
  et si is, qui óderat me, super me magnificátus fuísset, * abscondíssem me fórsitan ab eo.
  it is not an adversary who rises up against me: I would hide myself before him.
  Tu vero, homo coæquális meus, * familiáris meus et notus meus,
  But thou wast another me, my confidant and my friend.
  qui simul habúimus dulce consórtium: * in domo Dei ambulávimus in concúrsu.
  We lived together in sweet intimacy, we went with the crowd unto the house of God.
  [Véniat mors super illos, et descéndant in inférnum vivéntes,
  [May death surprise them, let them descend alive to Sheol!
  quóniam nequítiæ in habitáculis eórum, in médio eórum. ]
  For wickedness is in their dwelling, in their midst.]
  Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
  Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
  As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
  Ant. Liberábit nos Dóminus de manu inimíci et insidiatóris.
  Ant. The Lord has freed us from the hands of our enemies and those who lie in wait.
  Ant. 3. Iacta super Dóminum curam tuam, et ipse te enútriet.
  Ant. 3. Surrender thy fate unto the Lord, and He shall sustain thou.
  III
  Ego autem ad Deum clamábo, * et Dóminus salvábit me.
  As for me, I cry out to God, and the Lord will save me.
  Véspere et mane et merídie meditábor et ingemíscam, * et exáudiet vocem meam.
  In the evening, in the morning, in the middle of the day, I complain, I groan, and He shall hearken my voice.
  Rédimet in pace ánimam meam ab his, qui impúgnant me, * quóniam in multis sunt advérsum me.
  He shall deliver my soul in peace from the battle that is being waged against me, for there are many who are waging war against me.
  Exáudiet Deus et humiliábit illos, * qui est ante sǽcula.
  God will hearken, and He shall humble them, He who is before the ages.
  Non enim est illis commutátio, * et non timuérunt Deum.
  For there is no change in them, and they have not the fear of God.
  Exténdit manum suam in sócios; * contaminávit fœdus suum.
  he lays his hand on those who were at peace with Him, he violates His covenant.
  Lene super butyrum est os eius, * pugna autem cor illíus:
  From his mouth come words sweet as milk, and war is in his heart.
  mollíti sunt sermónes eius super óleum, * et ipsi sunt gládii destrícti.
  His speeches are smoother than oil, but they are naked swords.
  Iacta super Dóminum curam tuam, et ipse te enútriet; * non dabit in ætérnum fluctuatiónem iusto.
  Commit thy lot unto the Lord, and He shall sustain thou; He shall not let the righteous forevermore totter.
  Tu vero, Deus, dedúces eos * in púteum intéritus.
  And Thou, O God, will bring them down into the pit of perdition;
  Viri sánguinum et dolósi non dimidiábunt dies suos; * ego autem sperábo in te, Dómine.
  men of blood and cunning will not behold half their days; for my part, I put my trust in Thou.
  Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
  Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
  As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
  Ant. Iacta super Dóminum curam tuam, et ipse te enútriet.
  Ant. Surrender thy fate unto the Lord, and He shall sustain thou.
  In primo nocturno, anno II
  De libro Exodi
  In diébus illis: Egréssus est vir de domo Levi et accépit uxórem stirpis suæ; quæ concépit et péperit fílium et videns eum elegántem abscóndit tribus ménsibus. Cumque iam celáre non posset, sumpsit fiscéllam scírpeam et linívit eam bitúmine ac pice; posuítque intus infántulum et expósuit eum in carécto ripæ flúminis, stante procul soróre eius et consideránte evéntum rei.
  
  Ecce autem descendébat fília pharaónis ut lavarétur in flúmine, et puéllæ eius gradiebántur per crepídinem álvei. Quæ cum vidísset fiscéllam in papyrióne, misit unam e famulábus suis; et allátam apériens cernénsque in ea párvulum vagiéntem, misérta eius ait: " De infántibus Hebræórum est hic. " Cui soror púeri: " Vis, inquit, ut vadam et vocem tibi mulíerem Hebræam quæ nutríre possit tibi infántulum? " Respóndit: " Vade. " Perréxit puélla et vocávit matrem infántis. Ad quam locúta fília pharaónis: " Accipe, ait, púerum istum et nutri mihi; ego dabo tibi mercédem tuam. " Suscépit múlier et nutrívit púerum adultúmque trádidit fíliæ pharaónis. Quem illa adoptávit in locum fílii vocavítque nomen eius Móysen dicens: " Quia de aqua tuli eum. "
  
  In diébus illis, postquam créverat, Móyses egréssus est ad fratres suos; vidítque afflictiónem eórum et virum Ægýptium percutiéntem quemdam de Hebris frátribus suis. Cumque circumspexísset huc atque illuc et nullum adésse vidísset, percússum Ægýptium abscóndit sábulo. Et egréssus die áltero conspéxit duos Hebræos rixántes dixítque ei qui faciébat iniúriam: " Quare pércutis próximum tuum? " Qui respóndit: " Quis te constítuit príncipem et iúdicem super nos? Num occídere me tu vis, sicut occidísti Ægýptium? " Tímuit Móyses et ait: " Quómodo palam factum est verbum istud? " Audivítque phárao sermónem hunc et quærébat occídere Móysen. Qui fúgiens de conspéctu eius morátus est in terra Mádian; venit ergo in terram Mádian et sedit iuxta púteum.
  
  r. Qui persequebántur pópulum tuum, Dómine, demersísti eos in profúndum. * Et in colúmna nubis ductor eórum fuísti, Dómine. v. Exclamavérunt fílii Israel in angústia sua ad Dóminum, et misit eis salvatórem. * Et in colúmna. v. Glória Patri. *Et in colúmna .
  
  In secundo nocturno, anno II
  Ex Homilíis Ioánni Chrysóstomo epíscopo attribútis (Hom. 6 de precatione: PG 64, 462-463.466)
  Summum bonum est precátio et collóquium cum Deo; nam est consociátio et únio cum Deo; et sícuti córporis óculi lucem vidéntes illustrántur, sic étiam ánimus in Deum inténtus ineffábili eius lúmine illustrátur. Precatiónem, inquam, quæ non sit in hábitu, sed fiat ex ánimo; quæ non certis tempóribus horarúmve discrimínibus circumscribátur, sed noctu diúque contínuo perficiátur.
  
  Etenim non solum tunc opórtet ánimum repénte in Deum inténdere, cum precatiónem meditétur, sed opórtet étiam tunc, cum offíciis quibúsdam occupátus sit, vel cura circa egénos, vel curis áliis, vel útilibus munificéntiæ opéribus, desidérium et memóriam Dei commiscére, ut, ceu sale, Dei amóre condíta, cibus dulcíssimus Dómino univérsi fiant. Sed licet nobis emoluménto inde redundánte frui per totam perpétuo vitam, si plúrimum témporis ei tribúimus. Precátio lumen est ánimi, vera Dei cognítio, Dei et hóminum mediátrix. Animus, per eam sursum elátus in cælos, ampléctitur Dóminum compléxibus ineffabílibus, sícuti infans ad suam matrem lácrimans clamat, divínum lac áppetens; éxpetit vero própria vota, et áccipit dona melióra omni visíbili natúra.
  
  Nam internúntia venerábilis coram Deo adest precátio, exhílarat ánimum, tranquíllat eius afféctum. Precatiónem síquidem dico, ne putes verba esse. Desidérium est Dei, píetas ineffábilis, non ab homínibus præstita, sed a divína grátia effécta, de qua étiam Apóstolus dicit: Quid enim orémus ut fíeri debet, nescímus; sed ipse Spíritus intercédit pro nobis gemítibus ineffabílibus. Talem supplicatiónem si cui largiátur Dóminus, opuléntia est non auferénda, et cibus cæléstis, sáturans ánimum: qui eum gustávit, Dómini incénditur desidério ætérno, tamquam igne ardentíssimo, eius ánimum inflammánte.
  
  r. Qui cognóscis ómnium occúlta, a delícto meo munda me; * Tempus mihi concéde ut reæpnitens clamem: Peccávi, miserére mei, Deus. v. Avérte fáciem tuam a peccátis meis, et omnes iniquitátes meas dele. * Tempus. v. Glória Patri. * Tempus.
  
  Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
After this the proper prayer is said straightway and without "Let us pray", with the long conclusion.
  Inchoáta pæniténtiæ ópera, quǽsumus, Dómine, benígno favóre proséquere, ut observántiam, quam corporáliter exercémus, * méntibus étiam valeámus implére sincéris. Per Dóminum.
  The works of penance that we have just undertaken, Lord, deign to accompany them with Thy favor, so that our bodily asceticism may also be practiced with a sincere heart.
  Dóminus vobíscum.
  The Lord be with thee.
  r. Et cum spíritu tuo.
  r. And with thy spirit.
  Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
  May God Almighty bless thee, the Father, ✠ and the Son and the Holy Spirit.
  r. Amen.
  r. Amen.
  Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Or another formula of blessing, as at Mass.
  Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
And if we make a referral, we add the invitation:
  Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
In the absence of a deacon or a priest, and in the recitation alone, it is concluded thus:
   Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
  May the Lord bless us, forbid us from all evil, and bring us to eternal life. r. Amen.
The translations proposed here have the sole purpose of a better understanding of the Latin text. They are not to be used in place of the official translations in the liturgy in the vernacular.
Retour en haut