The world is waiting for the Church to become a society of praise once again

frendeesitar
  1. Hac die Ecclesia recolit ingressum Christi Domini in Ierusalem ad consummandum suum paschale mysterium. Quare in omnibus Missis memoria fit huiusmodi ingressus Domini, et quidem per processionem vel introitum sollemnem ante Missam principalem, per introitum simplicem ante alias Missas. Introitus tamen sollemnis, non vero processio, iterari potest ante unam alteramve Missam, quæ cum magno populi concursu celebrari solet.
Expedit ut, ubi nec processio nec introitus sollemnis fieri potest, habeatur sacra verbi Dei celebratio de ingressu messianico et de Passione Domini vel sabbato horis vespertinis vel die dominica, hora opportuniore.
1. On this day, the Church remembers the entry of Christ the Lord into Jerusalem to consummate his Paschal Mystery. For this reason, in all Masses, the Lord's entry is remembered in the following way: either by the procession or solemn entry before the main Mass, or by the simple entry before the remaining Masses. The solemn entry, but not the procession, can be repeated before these masses celebrated with a great concourse of the people. It is fitting that, when neither the procession nor the solemn entry can be made, there should be a celebration of the word of God in relation unto the Messianic entry and the Passion of the Lord, either on Saturday at the evening hour or on Sunday at the most opportune hour.
  Commemoratio ingressus Domini in Ierusalem
Forma prima: Processio
Commemoration of the Lord's Entry into Jerusalem First form: Procession
  2. Hora competenti fit collecta in ecclesia minore vel alio loco apto extra ecclesiam, ad quam processio tendit. Fideles ramos in manibus tenent.
3. Sacerdos et diaconus, induti sacris vestibus coloris rubri pro Missa requisitis, comitantibus aliis ministris accedunt ad locum, ubi populus est congregatus. Sacerdos, loco casulæ, induere potest pluviale, quod deponit expleta processione casulam assumens.
4 Interim cantatur sequens antiphona vel alius cantus congruus.
2. At the appointed time, one assembles in a small church or in another suitable place outside the church from which the procession will take place. The faithful hold branches in their hands. 3. The priest and the deacon, clothed in the sacred red vestments necessary for the celebration of Mass, together with the other ministers, go unto the place where the people are gathered. The priest, instead of the chasuble, may wear a cope, which will be placed once the procession is over, and will then take the chasuble. 4. During this time the following antiphon or other song is sung by all:
  Ant. Mt 21, 9
annotation: 7;
%%
(c3) HO(e)SÁN(ei~)NA(i.) *() fí(i')li(h)o(g') Da(h)vid :(iji.) (;) be(g)ne(h)dí(iji)ctus(hih.) (,) qui(h) ve(fe)nit(e[ll:1]d) in(fh~) nó(h_f)mi(g)ne(fg) Dó(e)mi(e)ni.(e.) (:) Rex(h) Is(hhh)ra(fh!ivHG'h)ël :(hg..) (;) Ho(e)sán(ei~)na(ijHF') in(g) ex(fg~)cél(e.)sis.(e.) (::)
  Hosanna * fílio David: benedíctus qui venit in nómine Dómini. Rex Israël: Hosánna in excélsis.
  Hosanna unto the son of David: blessed be He who comes in the name of the Lord. King of Israel: Hosanna in heaven.
  5. Tunc sacerdos et fideles signant se, dum sacerdos dicit:
5. Then the priest and the faithful cross themselves, whilst the priest says:
  In nómine Patris, et Fílii, et Spíritus Sancti.
  In the name of the Father, and of the Son, and of the Holy Spirit.
  Postea populum de more salutat; ac fit brevis monitio, qua fideles ad celebrationem huius diei actuose et conscie participandam invitantur, his vel similibus verbis:
Then he greets the people as usual; and he maketh a brief warning, which invites the faithful to an effective and conscious participation in the celebration of this day, with these words or other equivalents:
  Fratres caríssimi, postquam iam ab inítio Quadragésimæ corda nostra pæniténtia et opéribus caritátis præparávimus, hodiérna die congregámur, ut cum tota Ecclésia præludámus paschále Dómini nostri mystérium, eius nempe passiónem atque resurrectiónem, ad quod impléndum ipse ingréssus est civitátem suam Ierúsalem.
Quare cum omni fide et devotióne memóriam agéntes huius salutíferi ingréssus, sequámur Dóminum, ut, per grátiam consórtes effécti crucis, partem habeámus resurrectiónis et vitæ.
  Dear Brethren, after having prepared our hearts since the beginning of Lent with works of penance and charity, we are gathered today with the whole Church to inaugurate our annual celebration of the Paschal Mystery of the Passion and Resurrection of Our Lord who, in order to accomplish it, entered his city of Jerusalem. For this reason, remembering with faith and devotion this saving entry, let us follow the Lord so that, sharing by grace in the merits of the cross, we may merit to have in the resurrection and in life.
  6. Post monitionem, sacerdos dicit unam ex sequentibus orationibus, manibus extensis.
6. After the monition, the priest says one of the following prayers with outstretched hands.
  Orémus.
Omnípotens sempitérne Deus, hos pálmites tua benedictióne sanctífica, ut nos, qui Christum Regem exsultándo proséquimur, per ipsum valeámus ad ætérnam Ierúsalem perveníre. Qui vivit et regnat in sǽcula sæculórum.
r. Amen.
  Let us pray. Almighty and eternal God, by Thy blessing, sanctify these branches, so that we, who are going to follow Christ in exultation, may reach with Him unto the eternal Jerusalem. He who lives and reigns for ever and ever.
  Vel:
Or :
  Auge fidem in te sperántium, Deus, et súpplicum preces cleménter exáudi, ut, qui hódie Christo triumphánti pálmites exhibémus, in ipso fructus tibi bonórum óperum afferámus. Qui vivit et regnat in s?cula sæculórum.
r. Amen.
  Increase the faith of those who hope in Thee, O God, and in Thy clemency hearken their supplicating prayers, so that those who wear the palms today with the triumphant Christ may through Him bear the fruits of Thy good works. He who lives and reigns for ever and ever. r. Amen.
  Et aspergit ramos aqua benedicta, nihil dicens.
And he sprinkles the branches with holy water, without saying aught
  7. Tunc diaconus, vel, ipso deficiente, sacerdos proclamat, more consueto, Evangelium de ingressu Domini secundum unum ex quattuor Evangeliis. Pro opportunitate incensum adhiberi potest.
7. Then the deacon, or if there is none, the priest, proclaims in the usual way the Gospel of the Lord's entry according to one of the four Gospels. If it is appropriate, we can praise them.
  „Benedictus qui venit in nomine Domini“
"Blessed is He who comes in the name of the Lord"
  Anno A:
Year A:
  Léctio sancti Evangélii secúndum Matthǽum (21, 1-11)
  Cum appropinquássent Hierosólymis et veníssent Béthphage, ad montem Olivéti, tunc Iesus misit duos discípulos dicens eis: „Ite in castéllum, quod contra vos est, et statim inveniétis ásinam alligátam et pullum cum ea; sólvite et addúcite mihi. Et si quis vobis áliquid díxerit, dícite: ,Dóminus eos necessários habet‘, et conféstim dimíttet eos“. Hoc autem factum est, ut implerétur, quod dictum est per prophétam dicéntem: „Dícite fíliæ Sion: Ecce Rex tuus venit tibi, mansuétus et sedens super ásinam et super pullum fílium subiugális“. Eúntes autem discípuli fecérunt, sicut præcépit illis Iesus, et adduxérunt ásinam et pullum, et imposuérunt super eis vestiménta sua, et sedit super ea. Plúrima autem turba stravérunt vestiménta sua in via; álii autem cædébant ramos de arbóribus et sternébant in via. Turbæ autem, quæ præcedébant eum et quæ sequebántur, clamábant dicéntes: „Hosánna fílio David! Benedíctus, qui venit in nómine Dómini! Hosánna in altíssimis!“. Et cum intrásset Hierosólymam, commóta est univérsa cívitas dicens: „Quis est hic?“. Turbæ autem dicébant: „Hic est Iesus prophéta a Názareth Galilǽæ“.
Verbum Dómini. r. Laus tibi Christe.
  
  Anno B:
Year B:
  Léctio sancti Evangélii secúndum Marcum (11, 1-10)
  Cum appropinquárent Hierosólymæ, Béthphage et Bethániæ ad montem Olivárum, mittit Iesus duos ex discípulis suis et ait illis: „Ite in castéllum, quod est contra vos, et statim intrœúntes illud inveniétis pullum ligátum, super quem nemo adhuc hóminum sedit; sólvite illum et addúcite. Et si quis vobis díxerit: ,Quid fácitis hoc?‘, dícite: ,Dómino necessárius est, et contínuo illum remíttet íterum huc‘“. Et abeúntes invenérunt pullum ligátum ante iánuam foris in bívio et solvunt eum. Et quidam de illic stántibus dicébant illis: „Quid fácitis solvéntes pullum?“. Qui dixérunt eis, sicut díxerat Iesus; et dimisérunt eis. Et ducunt pullum ad Iesum et impónunt illi vestiménta sua; et sedit super eum. Et multi vestiménta sua stravérunt in via, álii autem frondes, quas excíderant in agris. Et qui præíbant et qui sequebántur, clamábant: „Hosánna! Benedíctus, qui venit in nómine Dómini! Benedíctum, quod venit regnum patris nostri David! Hosánna in excélsis!“.
Verbum Dómini. r. Laus tibi Christe.
  
  Vel :
  Léctio sancti Evangélii secúndum Ioánnem (12, 12-16)
  In illo témpore: Turba multa, quæ vénerat ad diem festum, cum audíssent quia venit Iesus Hierosólymam, accepérunt ramos palmárum et processérunt óbviam ei et clamábant: „Hosánna! Benedíctus, qui venit in nómine Dómini, et rex Israel!“. Invénit autem Iesus aséllum et sedit super eum, sicut scriptum est: „Noli timére, fília Sion. Ecce rex tuus venit sedens super pullum ásinæ“. Hæc non cognovérunt discípuli eius primum, sed quando glorificátus est Iesus, tunc recordáti sunt quia hæc erant scripta de eo, et hæc fecérunt ei.
Verbum Dómini. r. Laus tibi Christe.
  
  Anno C:
Year C:
  Léctio sancti Evangélii secúndum Lucam (19, 28-40)
  In illo témpore: Præcedébat Iesus ascéndens Hierosólymam. Et factum est cum appropinquásset ad Béthphage et Bethániam, ad montem, qui vocátur Olivéti, misit duos discípulos suos dicens: „Ite in castéllum, quod contra est, in quod intrœúntes inveniétis pullum ásinæ alligátum, cui nemo umquam hóminum sedit; sólvite illum, et addúcite. Et si quis vos interrogáverit: ,Quare sólvitis?‘, sic dicétis: ,Dóminus eum necessárium habet‘“. Abiérunt autem, qui missi erant, et invenérunt, sicut dixit illis. Solvéntibus autem illis pullum, dixérunt dómini eius ad illos: „Quid sólvitis pullum?“. At illi dixérunt: „Dóminus eum necessárium habet“. Et duxérunt illum ad Iesum; et iactántes vestiménta sua supra pullum imposuérunt Iesum. Eúnte autem illo, substernébant vestiménta sua in via. Et cum appropinquáret iam ad descénsum montis Olivéti, cœpérunt omnis multitúdo discipulórum gaudéntes laudáre Deum voce magna super ómnibus, quas víderant, virtútibus, dicéntes: „Benedíctus, qui venit rex in nómine Dómini! Pax in cælo et glória in excélsis!“. Et quidam pharisæórum de turbis dixérunt ad illum: „Magíster, íncrepa discípulos tuos!“. Et respóndens dixit: „Dico vobis: Si hi tacúerint, lápides clamábunt!“.
  
  8. Post Evangelium, haberi potest brevis homilia. Ad inchoandam autem processionem, fieri potest a sacerdote vel a diacono vel a ministro laico monitio, his vel similibus verbis expressa:
8. After the Gospel, a brief homily can be given. To begin the procession, a warning may be given by the priest, deacon, or lay minister, in the following manner or with other words:
  Imitémur, fratres caríssimi, turbas acclamántes Iesum, et procedámus in pace.
  Let us imitate, dear brethren, the crowds acclaiming Jesus, and let us go forward in peace. And the chorus answers:
  Vel:
Or :
  Procedámus in pace.
  Let us move forward in peace.
  Quo in casu omnes respondent:
In this case, all of them answer:
  In nómine Christi. Amen.
  In the name of Christ, Amen.
  9. Et incipit, more solito, processio ad ecclesiam, ubi celebrabitur Missa. Præcedit, si thus adhibetur, thuriferarius cum thuribulo fumigante, deinde acolythus vel alius minister deferens crucem, ramis palmarum ornatam iuxta locorum consuetudines, medius inter duos ministros cum candelis accensis. Sequuntur diaconus, librum Evangeliorum deferens, sacerdos cum ministris, et, post eos, fideles omnes, ramos gestantes. Progrediente processione, cantantur a schola et populo cantus sequentes, vel alii cantus apti in honorem Christi Regis
9. And the procession, according unto the usual custom, begins towards the church where the Mass is to be celebrated. If incense is used, the thurifer with the steaming censer precedes, followed by the acolyte or another minister who carries the cross decorated with branches and palms according unto the customs of the place, betwixt two ministers with lighted candles. Then follows the deacon carrying the book of the Gospels, the priest with the ministers and, behind them, all the faithful, branches in hand. Whilst the procession is in advance, the schola sings with the people the following song, or other appropriate songs in honor of Christ the King:
  Antiphona 1
Antiphon 1
annotation: 1f;
%%
(c4) PU(d)e(f)ri(d_c) He(f)bræ(g)ó(f_h)rum,(h'_) *(,) por(h)tán(h)tes(j) ra(h)mos(g) o(hg)li(f)vá(g_h)rum,(h.) (;) ob(f')vi(h)a(g')vé(h)runt(gf~) Dó(g)mi(fe)no,(d'_) (;) cla(f)mán(ffe)tes(d_c) et(c) di(df)cén(ffg)tes:(f.) (,) Ho(f)sán(gh~)na(hv_GE') in(f) ex(e)cél(d.)sis .(d.) (::)
  Púeri Hebræórum, portántes ramos olivárum, obviavérunt Dómino, clamántes et dicéntes: Hosánna in excélsis.
  The children of the Hebrews, carrying olive branches, went to meet the Lord, crying out and saying, "Hosanna in the highest."
  Quæ pro opportunitate repetitur inter strophas huius psalmi.
This can be repeated, if appropriate, betwixt the stanzas of this psalm.
  Psalmus 23
Psalm 23
  Dómini est terra et plenitúdo eius, * orbis terrárum et qui hábitant in eo. Quia ipse super mária fundávit eum * et super flúmina firmávit eum.
  Unto the Lord is the earth and all that is in it, the world and all who inhabit it. For it is He who founded it on the seas, and established it on the rivers.
  (Repetitur antiphona)
(the antiphon is repeated)
  Quis ascéndet in montem Dómini, * aut quis stabit in loco sancto eius? Innocens mánibus et mundo corde, qui non levávit ad vana ánimam suam, * nec iurávit in dolum.
  Who will go up unto the mountain of the Lord? * or who will stand in His holy place? He who has innocent hands and a pure heart, * who has not given up his soul to vanity, nor made a deceitful oath to his neighbor.
  (Repetitur antiphona)
(the antiphon is repeated)
  Hic accípiet benedictiónem a Dómino * et iustificatiónem a Deo salutári suo. Hæc est generátio quæréntium eum, * quæréntium fáciem Dei Iacob.
  He shall receive the blessing of the Lord, and the mercy of God his Saviour. Such is the race of those who seek Him, * of those who seek the face of the God of Jacob."
  (Repetitur antiphona)
(the antiphon is repeated)
  Attóllite, portæ, cápita vestra, et elevámini, portæ æternáles, * et introíbit rex glóriæ. Quis est iste rex glóriæ? * Dóminus fortis et potens, Dóminus potens in prǽlio.
  Lift up thy gates, O princes, and lift yourselves up, eternal gates, * and the king of glory will enter. Who is this king of glory? * He is the Lord strong and mighty, the Lord mighty in battle.
  (Repetitur antiphona)
(the antiphon is repeated)
  Attóllite, portæ, cápita vestra, et elevámini, portæ æternáles, * et introíbit rex glóriæ. Quis est iste rex glóriæ? * Dóminus virtútum ipse est rex glóriæ.
  Lift up thy gates, O princes, and lift yourselves up, eternal gates, * and the king of glory will enter. Who is this king of glory? * The Lord of hosts is Himself this king of glory.
  (Repetitur antiphona)
(the antiphon is repeated)
  Antiphona 2
Antiphon 2
  Púeri Hebræórum vestiménta prosternébant in via, et clamábant dicéntes: Hosánna fílio David; benedíctus, qui venit in nómine Dómini.
  The children of the Hebrews spread their garments on the road; they cried out and said, Hosanna unto the son of David! Blessed is he who comes in the name of the Lord!
  Psalmus 46
Psalm 46
  Omnes gentes, pláudite mánibus, * iubiláte Deo in voce exsultatiónis, quóniam Dóminus Altíssimus, terríbilis, * rex magnus super omnem terram.
  Nations, clap thy hands; * Celebrate God with shouts of joy. For the Lord is most high and terrible, * Supreme King over all the earth.
  (Repetitur antiphona)
(the antiphon is repeated)
  Subiécit pópulos nobis, * et gentes sub pédibus nostris. Elégit nobis hereditátem nostram, * glóriam Iacob, quem diléxit. Ascéndit Deus in iúbilo, * et Dóminus in voce tubæ.
  He hath subdued the peoples unto us, and has put the nations under our feet. He hath chosen us for His inheritance; * the beauty of Jacob whom He loved. God ascended in the midst of shouts of joy, and the Lord with the sound of the trumpet."
  (Repetitur antiphona)
(the antiphon is repeated)
  Psállite Deo, psállite; * psállite regi nostro, psállite. Quóniam rex omnis terræ Deus, * psállite sapiénter.
  Sing to our God, sing; * sing to our King, sing. For God is the King of all the earth; * Sing wisely.
  (Repetitur antiphona)
(the antiphon is repeated)
  Regnávit Deus super gentes, * Deus sedet super sedem sanctam suam. Príncipes populórum congregáti sunt cum pópulo Dei Abraham, quóniam Dei sunt scuta terræ: * veheménter elevátus est.
  God will reign over the nations; * God is seated on His holy throne. The princes of the peoples have united themselves unto the God of Abraham; * for the mighty gods of the earth have been extraordinarily exalted.
  (Repetitur antiphona)
(the antiphon is repeated)
  Antiphona 2
Antiphon 2
annotation: 1f;
%%
(c4) PU(d)e(f)ri(d_c) He(f)brae(g)ó(f_h)rum(h'_) *(,) ve(h)sti(h)mén(hj)ta(h') pro(h)ster(g')né(h)bant(g') in(f) vi(f_g)a,(g'_[oh:h]) (;) et(h) cla(f')má(g)bant(e') di(f)cén(e[ll:1]d~)tes :(d.) (;) « Ho(d)sán(f')na(d) fí(e')li(f)o(g') Da(f)vid :(g.) (;) be(e)ne(f)dí(gh)ctus(g') qui(f) ve(fg)nit(f'_) (,) in(e) nó(g')mi(e)ne(fe) Dó(d)mi(d)ni ».(d.) (::)
  Púeri Hebræórum vestiménta prosternébant in via, et clamábant dicéntes: Hosánna fílio David; benedíctus, qui venit in nómine Dómini.
  The children of the Hebrews spread their garments on the road; they cried out and said, Hosanna unto the son of David! Blessed is he who comes in the name of the Lord!
  Psalmus 46
Psalm 46
  Omnes gentes, pláudite mánibus, * iubiláte Deo in voce exsultatiónis, quóniam Dóminus Altíssimus, terríbilis, * rex magnus super omnem terram.
  Nations, clap thy hands; * Celebrate God with shouts of joy. For the Lord is most high and terrible, * Supreme King over all the earth.
  (Repetitur antiphona)
(the antiphon is repeated)
  Subiécit pópulos nobis, * et gentes sub pédibus nostris. Elégit nobis hereditátem nostram, * glóriam Iacob, quem diléxit. Ascéndit Deus in iúbilo, * et Dóminus in voce tubæ.
  He hath subdued the peoples unto us, and has put the nations under our feet. He hath chosen us for His inheritance; * the beauty of Jacob whom He loved. God ascended in the midst of shouts of joy, and the Lord with the sound of the trumpet."
  (Repetitur antiphona)
(the antiphon is repeated)
  Psállite Deo, psállite; * psállite regi nostro, psállite. Quóniam rex omnis terræ Deus, * psállite sapiénter.
  Sing to our God, sing; * sing to our King, sing. For God is the King of all the earth; * Sing wisely.
  (Repetitur antiphona)
(the antiphon is repeated)
  Regnávit Deus super gentes, * Deus sedet super sedem sanctam suam. Príncipes populórum congregáti sunt cum pópulo Dei Abraham, quóniam Dei sunt scuta terræ: * veheménter elevátus est.
  God will reign over the nations; * God is seated on His holy throne. The princes of the peoples have united themselves unto the God of Abraham; * for the mighty gods of the earth have been extraordinarily exalted.
  (Repetitur antiphona)
(the antiphon is repeated)
  Hymnus ad Christum Regem
Hymn to Christ the King
annotation: 1;
%%
(c4) GLÓ(h)ri(g)a,(gh) laus(gg) et(f) ho(g)nor(gh) ti(f)bi(e) sit,(d.) (,) Rex(g) Chri(g_)ste(e) Re(g)démp(gg)tor:(f.) (:)
Cu(fh)i,(h) pu(h)e(hvGF')rí(g)le(gh) de(fe)cus(d_f) (,) promp(f)sit(fe) Ho(d)sán(dc~)na(ef) pi(d.)um.(d.) (::) (Z)
1. {I}s(h)ra(g)el(h) es(h!iwj) tu(ji) Rex,(h_g) (,) Da(gh)ví(j)dis(jk) et(j) ín(ji~)cli(h)ta(g) pro(h)les:(h.) (:)
Nó(h)mi(h)ne(g) qui(h') in(iwj) Dó(j)mi(ji)ni,(h_g) (,) Rex(gh) be(j)ne(jk)dí(ji)cte,(h) ve(gh)nis.(h.) (::) Gló(h)ri(g)a,(gh) laus(gg) (::)

2. C{oe}(h)tus(g) in(h) ex(h!iwj)cél(ji)sis(h_g) (,) te(gh) lau(j)dat(jk) caé(ji)li(h)cus(g) o(h)mnis,(h.) (:)
Et(h) mor(h)tá(g)lis(h!iwj) ho(ji)mo,(h_g) (,) et(gh) cunc(j)ta(jk) cre(j)á(ji)ta(h) si(gh)mul.(h.) (::) Gló(h)ri(g)a,(gh) laus(gg) (::)

3. Pl{e}bs(h) He(g)braé(h)a(h!iwj) ti(ji)bi(h_g) (,) cum(gh) pal(j)mis(jk) ób(ji~)vi(h)a(g) ve(h)nit:(h.) (:)
Cum(h) pre(h)ce,(g) vo(h)to,(h!iwj) hym(ji)nis,(h_g) (,) ád(gh)su(j)mus(jk) ec(ji)ce(h) ti(gh)bi.(h.) (::) Gló(h)ri(g)a,(gh) laus(gg) (::)
4. H{i}(h) ti(g)bi(h) pas(h!iwj)sú(ji)ro(h_g) (,) sol(gh)vé(j)bant(jk) mú(ji)ni(h)a(g) lau(h)dis:(h.) (:)
Nos(h) ti(h)bi(g) re(h!iwj)gnán(ji)ti(h_g) (,) pán(gh)gi(j)mus(jk) ec(ji)ce(h) me(gh)los.(h.) (::) Gló(h)ri(g)a,(gh) laus(gg) (::)

5. H{i}(h) pla(h)cu(g)é(h)re(h!iwj) ti(ji)bi,(h_g) (,) plá(gh)ce(j)at(jk) de(j)vó(ji)ti(h)o(g) no(h)stra:(h.) (:)
Rex(h) bo(h)ne,(g) Rex(h!iwj) cle(ji)mens,(h_g) (,) cui(gh) bo(j)na(jk) cunc(ji~)ta(h) pla(gh)cent.(h.) (::) Gló(h)ri(g)a,(gh) laus(gg) (::)
  Chorus:
Choir:
  Glória, laus et honor tibi sit, rex Christe redémptor, cui pueríle decus prompsit Hosánna pium.
  Glory, praise and honor to Thou, Christ the King Redeemer, To whom childish innocence has addressed a pious Hosanna.
  Omnes repetunt:
They all repeat:
   Glória, laus...
  Glory, praise...
  Chorus:
Choir:
  Israël es tu rex, Dávidis et ínclita proles, nómine qui in Dómini, rex benedícte, venis.
  Thou art the King of Israel, the illustrious descendant of David, Blessed King, who comes in the name of the Lord.
  Omnes repetunt:
They all repeat:
   Glória, laus...
  Glory, praise...
  Chorus:
Choir:
  Cœtus in excélsis te laudat cǽlicus omnis, et mortális homo, et cuncta creáta simul.
  All the heavenly assembly praises Thee in the heights, As well as mortal man and all creation together.
  Omnes repetunt:
They all repeat:
   Glória, laus...
  Glory, praise...
  Chorus:
Choir:
  Plebs Hebrǽa tibi cum palmis óbvia venit; cum prece, voto, hymnis, ádsumus ecce tibi.
  The Hebrew people came to meet thou with palms; Here we are before thee with our prayers, our wishes and our hymns.
  Omnes repetunt:
They all repeat:
   Glória, laus...
  Glory, praise...
  Chorus:
Choir:
  Hi tibi passúro solvébant múnia laudis; nos tibi regnánti pángimus ecce melos.
  They offered Thee their homage before Thy passion; We sing unto thee now, who reigns, our melody.
  Omnes repetunt:
They all repeat:
   Glória, laus...
  Glory, praise...
  Chorus:
Choir:
  Hi placuére tibi, pláceat devótio nostra: rex bone, rex clemens, cui bona cuncta placent.
  Their homage pleased Thou; may our devotion also please Thee, good King, merciful King, to whom all things are good.
  Omnes repetunt:
They all repeat:
   Glória, laus...
  Glory, praise...
  10. Intrante processione in ecclesiam, cantatur sequens responsorium, vel alius cantus, qui loquatur de ingressu Domini.
When the procession enters the church, the following responsory is sung, or another song that evokes the Lord's entrance.
  Responsorium
Responses
annotation: 2;
%%
(f3) IN(f)gre(e)di(f)én(f)te(h) *() Dó(hgh)mi(fg)no(fe..) (;) in(e) san(f')ctam(h) ci(gh_G'_FEfg)vi(f!gwh/ig/h_g)tá(fg!hvGF'g)tem,(gf..) (:) He(h)brae(ij)ó(jiig)rum(hi) pú(hi)e(ghGF'g)ri(gf..) (;) re(fg)sur(f)re(f)cti(f)ó(fg)nem(f) Vi(fg)tae(f.) (,) pro(fg!hvGF'E)nun(f)ti(hg/hih)án(hvGF'g)tes,(fe..) *(:) Cum(ef'h~) ra(h)mis(hg) pal(f)má(f!gwh!ivHG'hwihi)rum :(ih..) (;) « Ho(h)sán(hi~)na,(h) cla(h)má(gh_G'_FEfg)bant,(f.) (,) in(f) ex(h.f!gwh_g)cél(fg!hvGF'g)sis ».(gf..) v/.(::) Cum(ef!hhi)que(h) au(h)dís(ij)set(i) pó(hi)pu(h)lus,(h.) (,) quod(h) Ie(hi)sus(h') ve(h)ní(h)ret(hg) Ie(hi)ro(gh)só(f)ly(f!gwh_g)mam,(gf..) (:) ex(f)i(ef)é(fg)runt(f) ób(f!gw!hvGF'E)vi(f)am(hg/hih) e(hvGF'g)i.(fe..) *(::) Cum(ef'h~) ra(h)mis.(hg) (::)
  r. Ingrediénte Dómino in sanctam civitátem, Hebræórum púeri, resurrectiónem vitæ pronuntiántes, * Cum ramis palmárum: Hosánna, clamábant, in excélsis. v. Cum audísset pópulus, quod Iesus veníret Hierosólymam, exiérunt óbviam ei. * Cum ramis.
  r. When the Lord entered the holy city, the children of the Hebrews, proclaiming the resurrection of life, * With palm branches cried out, Hosanna in the highest. v. When the people heard that Jesus was coming to Jerusalem, they went out to meet him. * With twigs.
  11. Sacerdos, cum ad altare pervenerit, illud veneratur et, pro opportunitate, incensat. Deinde pergit ad sedem ubi dimittit pluviale, si illud adhibuit, et assumit casulam. Omissis aliis ritibus initialibus Missæ, et, pro opportunitate, Kyrie, dicit collectam Missæ, quæ deinde prosequitur more solito.
When the priest arrives at the altar, he venerates him and, if appropriate, incenses him. Then he goeth unto the seat where he taketh off the cope, if he hath worn it, and puts on the chasuble. Omitting the other initial rites of the Mass, and, if fitting, the Kyrie, he saith the collection of the Mass, which then continues in the usual way.
  Forma secunda: Introitus sollemnis
Second form: Solemn entrance
  12. Ubi processio extra ecclesiam fieri nequit, ingressus Domini celebratur intra ecclesiam per introitum sollemnem ante Missam principalem.
12. When it is not possible to make the procession outside the church, the entry of the Lord is celebrated inside the church, by means of a solemn entrance before the main Mass.
  13. Fideles congregantur vel ante portam ecclesiæ vel in ipsa ecclesia, ramos in manibus tenentes. Sacerdos et ministri et aliqua deputatio fidelium accedunt ad locum aptum ecclesiæ, extra presbyterium, ubi saltem maior pars fidelium ritum conspicere possit.
13. The faithful gather at the door of the church or in the church itself, holding the branches in their hands. The priest, the ministers, and a few faithful deputies go to a suitable place in the church, outside the sanctuary, where most of the faithful can behold the rite.
  14. Dum sacerdos ad locum dictum accedit, cantatur antiphona Hosánna vel alius cantus idoneus. Fit deinde benedictio ramorum et proclamatio Evangelii ingressus Domini in Ierusalem, ut supra (nn. 5- 7). Post Evangelium sacerdos procedit sollemniter cum ministris et deputatione fidelium per ecclesiam ad presbyterium, dum cantatur responsorium Ingrediénte Dómino (n. 10) vel alius cantus aptus.
14. Whilst the priest is going unto the place indicated, the antiphon is sung: Hosanna or another appropriate song. At this place, the palms are blessed and the gospel of the Lord's entry into Jerusalem is proclaimed, as stated above (nn 5-7). After the Gospel, the priest with the ministers and some of the faithful advance unto the sanctuary in the church; during this time, the responsory Ingrediénte Dómino (n. 10) is sung, or another appropriate song.
  15. Cum autem ad altare pervenerit, sacerdos illud veneratur. Deinde pergit ad sedem et, omissis ritibus initialibus Missæ, et, pro opportunitate, Kýrie, dicit collectam Missæ, quæ deinde prosequitur more solito.
15. When he arrives at the altar, the priest venerates it. Then they go unto the headquarters and, omitting the initial rites of the Mass and, if appropriate, the Kyrie, say the prayer of the collect. Then the Mass continues in the usual way.
  Forma tertia: Introitus simplex
Third Form: Single Entry
  16. In omnibus aliis Missis huius dominicæ in quibus non habetur introitus sollemnis, fit memoria ingressus Domini in Ierusalem per introitum simplicem.
16. At all the other Masses on this Sunday where the solemn entry is not made, the Lord's entry into Jerusalem is commemorated by the simple entrance.
  17. Dum sacerdos pergit ad altare, cantatur antiphona ad introitum cum psalmo (n.18) vel alius cantus de eodem argumento. Sacerdos, postquam ad altare pervenerit, illud veneratur et pergit ad sedem. Post crucis signum salutat populum; deinde Missam prosequitur more solito.
Whilst the priest goes unto the altar, the entrance antiphon is sung with the psalm (n.18) or another song on the same theme. The priest, after arriving at the altar, venerated him and went unto the seat. After the sign of the cross, he greets the people; Then he continues the Mass as usual.
  In aliis Missis, in quibus fieri non potest cantus ad introitum, sacerdos, statim ac ad altare pervenerit et illud est veneratus, salutat populum, legit antiphonam ad introitum et Missam prosequitur more solito.
In other Masses, where the entrance chant cannot be performed, the priest, as soon as he hath arrived at the altar and has venerated it, greets the people, reads the entrance antiphon and continues the Mass as usual.
  18. Ant. ad introitum Cf. Io 12, 1.12-13; Ps 23, 9-10
18. Ant. unto the introit
  Ante sex dies sollémnis Paschæ, quando venit Dóminus in civitátem Ierúsalem, occurrérunt ei púeri et in mánibus portábant ramos palmárum et clamábant voce magna, dicéntes:
* Hosánna in excélsis: Benedíctus, qui venísti in multitúdine misericórdiæ tuæ.
Attóllite, portæ, cápita vestra, et elevámini, portæ æternáles, et introíbit rex glóriæ. Quis est iste rex glóriæ? Dóminus virtútum ipse est rex glóriæ.
* Hosánna in excélsis: Benedíctus, qui venísti in multitúdine misericórdiæ tuæ.
  Six days before the Passover, when Jesus came to Jerusalem, children ran to Him and took palm branches, crying: * Hosanna in heaven: Blessed be He who came in the abundance of Thy mercies. Lift up thy gates, O princes, and lift yourselves up, eternal gates, and the king of glory will enter. Who is this king of glory? The Lord of hosts is Himself this king of glory. * Hosanna in heaven: Blessed be He who came in the abundance of Thy mercies.
  AD MISSAM
AT MASS
  19. Post processionem vel introitum sollemnem sacerdos Missam incipit a collecta.
19. After the procession or solemn entry, the priest begins from the collection.
   
  Collecta
  Omnípotens sempitérne Deus, qui humáno géneri, ad imitándum humilitátis exémplum, Salvatórem nostrum carnem súmere et crucem subíre fecísti: concéde propítius; ut et patiéntiæ ipsíus habére documénta * et resurrectiónis consórtia mereámur. Per Dóminum.
  Eternal and almighty God, in order to show mankind what abasement it ought to imitate, Thou willed that our Saviour, in a body like ours, should suffer the death of the cross: grant us this grace to retain the teachings of His Passion and to share in His resurrection.
  Lectio I
  Léctio libri Isaíæ prophétæ (50, 4-7)
  
  Dóminus Deus dedit mihi linguam erudítam, ut sciam sustentáre eum, qui lassus est, verbo; éxcitat mane, mane éxcitat mihi aurem, ut áudiam quasi discípulus. Dóminus Deus apéruit mihi aurem; ego autem non rebellávi, retrórsum non ábii. Dorsum meum dedi percutiéntibus et genas meas velléntibus: fáciem meam non avérti ab increpatiónibus et sputis. Dóminus Deus auxiliátor meus; ídeo non sum confúsus, ídeo pósui fáciem meam ut petram duríssimam et scio quóniam non confúndar.
  
  Verbum Dómini. r. Deo grátias.
  Word of the Lord. r. Let us give thanks to God.
  Tractus
  Ps. 21, 2-9, 18, 19, 22, 24 et 32
annotation: 2;
%%
(f3) DE(f)us,(efE'C//efe/fgf./efe/fgf.) (,) (ef/hghhvGFg.f!gwh_ghvGFgf..) *(:) De(e)us(fe~) me(eh)us,(h.) (,) ré(h)spi(h)ce(hggf) in(fe~) me :(ef/gf/ggf/gh/iffe.) (:) qua(hi)re(hi) me(hg/hiih.0) de(ef)re(eh)li(gh/ih)quí(hvGF')sti?(f/ggf.0) (::)
v/. Lon(fh'/ihhf/g'/hggf/h'/ihhg/i'/jiig/h'/ighf)ge(f.) (,) a(f) sa(hg)lú(h)te(f) me(f!hh//hhh)a(fe/ggf/gh/iffe.) (:) ver(f_e/f!gwh'!iv)ba(hg/hiih.0) (,) de(e)li(ehg)ctó(h/ihhe)rum(fgf) (`) me(hg)ó(h_f/ggf)(,)(hiH'GhiF'E//hhhvGF')rum.(f/ggf.0) (::)
v/. De(fhg)us(hi) me(i_j_i_2/j_i/j_f)us(f.) (;) cla(h)má(hi!jvIH'GhvGF'g)bo(gf..) per(hg~) di(h_fg)em,(f.) (;) nec(g) ex(i)áu(hhg)di(fe)es :(ef/gf/ggf/gh/iffe.) (:) in(e) no(gh)cte,(f.) (,) et(f_e/f!gwh'!iv) non(hg/hiih.0) (`) ad(e) in(fh)si(h)pi(h)én(gh!ijh)ti(f)am(f!gwh_g) mi(hvGF')hi.(f/ggf.0) (::)
v/. Tu(ef) au(h/ihhf/hh/ijhhg/ihhggf!gwhgh)tem(gf..) (,) in(h) san(hhg~)cto(i) há(hhg)bi(fe)tas,(ef/gf/ggf/gh/iffe.) (:) laus(hhhv_GE) Is(f!gwhg)ra(h)el.(h./ijhhg/ihhggf!gwh_ghvGFgf..) (::)
v/. In(ef'h~) te(h) spe(gh)ra(f)vé(f!hh//hhh)runt(f!gwh.) (,) pa(h)tres(f) no(f!hh//hhh)stri :(fe/ggf/gh/iffe.) (:) spe(gh)ra(f)vé(f_e/f!gwh'!iv)runt,(hg/hiih.0) (:) et(hi) li(hhg)be(fef)rá(eh)sti(gh/ihi) e(f)os.(f/ggf.0) (::)
v/. Ad(h) te(i) cla(hih)ma(f)vé(f!h_gh//gh!jvIGhvGF'g)runt,(gf..) (;) et(h) sal(hhg~)vi(i) fa(hhg)cti(fe) sunt :(ef/gf/ggf/gh/iffe.) (:) in(e) te(gh) spe(fg)ra(f)vé(f_e/f!gwh'!iv)runt,(hg/hiih.0) (;) et(hi) non(h/ihhe~) sunt(fgf) con(hg~)fú(hvGF)si.(fefEC//fefggf.0) (::)
v/. E(e)go(f) au(h/ihhf/hh/ijhhg/ihhggf!gwhgh)tem(gf..) (,) sum(fi) ver(i)mis,(i_[uh:l]j) et(f') non(i) ho(jiif/hhfjvIH'hvGF)mo :(fe/ggf/gh/iffe.) (:) op(e)pró(gh)bri(f)um(f) hó(f_e/f!gwh'!iv)mi(hi)num,(hg/hiih.0) (;) et(i) ab(e)ié(f)cti(f)o(hg) ple(hvGF)bis.(fefEC//fefggf.0) (::)
v/. O(h)mnes(hh//hhh) qui(f) vi(hfh)dé(iv.hi/ji)bant(ig~) me,(giH'GhvGFgf..) (;) a(f)sper(f')na(i)bán(jiif/hhfjvIH'hvGF)tur(fg~) me :(fe/ggf/gh/iffe.) (:) lo(e)cú(gh)ti(f) sunt(f) lá(f_e/f!gwh'!iv)bi(hi)is(hg/hiih.0) (;) et(i) mo(e)vé(f)runt(hg~) ca(hvGF)put.(fefEC//fefggf.0) (::)
v/. Spe(h)rá(i)vit(hiH'F) in(fi~) Dó(i_[oh:h]g)mi(hiH'F)no,(f.) (;) e(hg)rí(hi)pi(hvGE')at(f) e(g_[oh:h]fg)um :(fe/ggf/gh/!iffe.) (:) sal(e)vum(e) fá(gh)ci(f)at(f) e(f_e/f!gwh'!iv)um,(hg/hiih.0) (;) quó(i)ni(hvGE')am(f) vult(hg~) e(hvGF)um.(fefEC//fefggf.0) (::)
v/. I(h)psi(f) ve(h)ro(hh//hhh) (,) con(f)si(f)de(f)ra(f)vé(h)runt,(hh//hhh) (,) et(f) con(f)spe(i)xé(hhg)runt(fe~) me :(ef/gf/ggf/gh/iffe.) (:) di(e)vi(e)sé(gh)runt(f) si(f_e/f!gwh'!iv)bi(hg/hiih.0) (;) ve(i)sti(e)mén(f)ta(h) me(hvGF')a,(f/ggf.0) (:) et(g) su(e)per(fh~) ve(h)stem(h) me(gh!ijH'F)am(f.) (;) mi(f!gw!hvG'FE')sé(f)runt(f!gwh/ig/h_g) sor(f)tem.(fefEC//fefggf.0) (::)
v/. Lí(h_0i_0j)be(ij)ra(ih) me(kxiji___//jkI'H//kxj_i/jkI'H) (,) (jjijvIH//jjijvIH//j_i/jiif.) (;) de(h) o(hi'j)re(jvIGhvGF) le(fi)ó(jiif/hhfjvIH'hvGF)nis :(fe/ggf/gh/iffe.) (:) et(e) a(f) cór(hh)ni(hi!jvIH'GhvGF'g)bus(gf..) (,) u(fg)ni(f)cor(fg~)nu(f)ó(f_e/f!gwh'!iv)rum(hg/hiih.0) (;) hu(hi)mi(hhg)li(fef)tá(eh)tem(gh/ihi) me(f)am.(f/ggf.0) (::)
v/. Qui(e) ti(f)mé(hi)tis(f) Dó(hi)mi(ivH'GhvGF'g)num,(gf..) (;) lau(hg~)dá(h)te(f) e(f!hh//hhh)um :(fe/ggf/gh/iffe.) (:) u(e)ni(e)vér(gh)sum(f) se(fg)men(f) Ia(f_e/f!gwh'!iv)cob,(hg/hiih.0) (;) ma(hi)gni(hhg)fi(fef)cá(eh)te(gh/ihi) e(f)um.(f/ggf.0) (::)
v/. An(g)nun(e)ti(f)á(h)bi(hhi)tur(f) Dó(hi)mi(ivH'GhvGF'g)no(gf..) (;) ge(f)ne(hg)rá(h)ti(hhhf)o(f) ven(f)tú(f!hh//hhh)ra :(fe/ggf/gh/iffe.) (:) et(e) an(e)nun(gh)ti(f)á(fg)bunt(f) cae(f_e/f!gwh'!iv)li(kxhgi.jkiih.0) (;) iu(hi)stí(h/ihhe)ti(fgf)am(hg) (`) e(h_f/ggf)(,)(hiH'GhiF'E//hhhvGF')ius.(f/ggf.0) (::)
v/. Pó(ef)pu(fe)lo(f/hhhvF'E//f_ef.) (,) qui(e) na(fh)scé(hhhi)tur,(h.) (;) quem(hi) fe(h/ihhe)cit(f!gwhg) (,) * Dó(hv.gh/ihi)mi(f)nus.(fe/f!hh/ijI'Gh.) (,) (gh!jvIH'hvGFggf.0) (::)
  Deus, Deus meus, réspice in me: quare me dereliquísti ?
  
  v. Longe a salúte mea verba delictórum meórum.
  
  v. Deus meus, clamábo per diem, nec exáudies: in nocte, et non ad insipiéntiam mihi.
  O my God, I shall cry by day and Thou wilt not hear: and by night, and it shall not be reputed as folly in me.
  v. Tu autem in sancto hábitas, laus Israël.
  But Thou dwellest in the holy place, O Thou Praise of Israel.
  v. In te speravérunt patres nostri: speravérunt, et liberásti eos.
  In Thee our fathers have hoped: they have hoped, and Thou hast delivered them.
  v. Ad te clamavérunt, et salvi facti sunt: in te speravérunt, et non sunt confúsi.
  They cried unto Thee, and were delivered: they trusted in Thee, and were not confounded.
  v. Ego autem sum vermis, et non homo: oppróbrium hóminum et abiéctio plebis.
  But I am a worm and no man: a reproach of men, and the outcast of the people.
  v. Omnes, qui vidébant me, aspernabántur me: locúti sunt lábiis, et movérunt caput.
  
  v. Sperávit in Dómino, erípiat eum: salvum fáciat eum, quóniam vult eum.
  He trusted the Lord, let Him rescue him: let Him deliver him, seeing He delighteth in him.
  v. Ipsi vero consideravérunt, et inspexérunt me: divisérunt sibi vestiménta mea, et super vestem meam misérunt sortem.
  They look and stare upon me. They part my garments among them, and upon my vesture do they cast lots.
  v. Líbera me de ore leónis: et a córnibus unicórnium humilitátem meam.
  Save me from the lion's mouth: and my affliction from the horns of the unicorns.
  v. Qui timétis Dóminum, laudáte eum: univérsum semen Iacob, magnificáte eum.
  Ye that fear the Lord, praise Him: all ye seed of Jacob, glorify Him.
  v. Annuntiábitur Dómino generátio ventúra: et annuntiábunt cæli iustítiam eius.
  
  v. Pópulo, qui nascétur, quem fecit Dóminus.
  
  Lectio II
  Léctio Epístolæ beáti Pauli apóstoli ad Philippénses (2, 6-11)
  
  Christus Iésus: qui cum in forma Dei esset, non rapínam arbitrátus est esse se æquálem Deo,sed semetípsum exinanívit formam servi accípiens, in similitúdinem hóminum factus; et hábitu invéntus ut homo, humiliávit semetípsum factus obœdiens usque ad mortem, mortem autem crucis. Propter quod et Deus illum exaltávit et donávit illi nomen, quod est super omne nomen, ut in nómine Iésu omne genu flectátur cæléstium et terréstrium et infernórum, et omnis lingua confiteátur " Dóminus Iésus Christus! ", in glóriam Dei Patris.
  
  Verbum Dómini. r. Deo grátias.
  Word of the Lord. r. Let us give thanks to God.
  Graduale
  Phil. 2, 8-9
annotation: 5;
%%
(c4) CHRI(ffg)stus(f.) *(,) fa(fg)ctus(f) est(f') pro(f) no(ghF'ED.g_[oh:h]e/fg)bis(f.) (;) ob(f)é(hf/gh!jj/kjk)di(jij)ens(h_g) (,) us(h!jjh)que(f.) ad(ixfiH'Gh) mor(f_[oh:h]g_[oh:h]f_[oh:h])tem,(f.) (:) mor(ixf!hhi)tem(g) au(ixgjj)tem(j.h!iw!jvIG'hw!ivHG) cru(fv.ff)cis.(f_c) (,) (fg!hvGF.e!g'h//fhg/hggf.0) (z0::c3) v/. Pro(d)pter(d) quod(d) et(fe~) De(eh)us(h.) (,) ex(h)al(h)tá(h)vit(h) il(h)lum,(ihhe./h_[oh:h]i_[oh:h]h_[oh:h]/ihhe.) (,) (hi!kv//lvKI'jvHF.1) (,) (h_g/ijh'___ jvIH'jvIH'//hvGF.) (:) et(f) de(f!h'i)dit(i) il(i)li(ih/jkihhf.) (,) no(hf/hhh)men,(h.f!gwh!iv.hi/jhh/iih.0) (;) quod(d) est(d) su(d)per(d) o(dfE'D)mne(ef) * no(fhG'Fhhh)men.(hhf.) (,) (gxg_[oh:h]fgvED.fgED.fehv.hhhff//dfe/fee[ll:1]d.0) (::)
  r. Christus factus est pro nobis obœdiens usque ad mortem, mortem autem crucis. v. Propter quod et Deus exaltávit illum: et dedit illi nomen, quod est super omne nomen.
  r.CHRIST became obedient for us unto death, even to the death of the cross. v. For which cause God also exalted Him and hath given Him a Name which is above all names.
  21. Historia Passionis Domini legitur absque luminaribus et absque incenso, sine salutatione et signatione libri. Legitur autem a diacono vel, ipso deficiente, a sacerdote. Legi potest etiam a lectoribus, parte Christi, si fieri potest, sacerdoti reservata. Diaconi, non autem alii, ante cantum Passionis, petunt benedictionem sacerdotis, ut alias ante Evangelium.
  Pássio Dómini nostri lesu Christi secúndum Matthǽum (26,14-27,66)
  
  In illo témpore : Abiit unus de Duódecim, qui dicebátur Iúdas Iscariótes, ad príncipes sacerdótum et ait: " Quid vultis mihi dare, et ego vobis eum tradam? ". At illi constituérunt ei trigínta argénteos. Et exínde quærébat opportunitátem, ut eum tráderet. Prima autem Azymórum accessérunt discípuli ad Iésum dicéntes: " Ubi vis parémus tibi comédere Pascha? ". Ille autem dixit: " Ite in civitátem ad quendam et dícite ei: "Magíster dicit: Tempus meum prope est; apud te fácio Pascha cum discípulis meis" ". Et fecérunt discípuli, sicut constítuit illis Iésus, et paravérunt Pascha. Véspere autem facto, discumbébat cum Duódecim. Et edéntibus illis, dixit: " Amen dico vobis: Unus vestrum me traditúrus est ". Et contristáti valde, cœpérunt sínguli dícere ei: " Numquid ego sum, Dómine? ". At ipse respóndens ait: " Qui intíngit mecum manum in parópside, hic me tradet. Fílius quidem hóminis vadit, sicut scriptum est de illo; væ autem hómini illi, per quem Fílius hóminis tráditur! Bonum erat ei, si natus non fuísset homo ille ". Respóndens autem Iúdas, qui trádidit eum, dixit: " Numquid ego sum, Rabbi? ". Ait illi: " Tu dixísti ". Cenántibus autem eis, accépit Iésus panem et benedíxit ac fregit dedítque discípulis et ait: " Accípite, comédite: hoc est corpus meum ". Et accípiens cálicem, grátias egit et dedit illis dicens: " Bíbite ex hoc omnes: hic est enim sanguis meus novi testaménti, qui pro multis effúnditur in remissiónem peccatórum. Dico autem vobis: Non bibam ámodo de hoc genímine vitis usque in diem illum, cum illud bibam vobíscum novum in regno Patris mei ". Et hymno dicto, exiérunt in montem Olivéti. Tunc dicit illis Iésus: " Omnes vos scándalum patiémini in me in ista nocte. Scriptum est enim: "Percútiam pastórem, et dispergéntur oves gregis". Postquam autem resurréxero, præcédam vos in Galilǽam ". Respóndens autem Petrus ait illi: " Et si omnes scandalizáti fúerint in te, ego numquam scandalizábor ". Ait illi Iésus: " Amen dico tibi: In hac nocte, ántequam gallus cantet, ter me negábis ". Ait illi Petrus: " Étiam si oportúerit me mori tecum, non te negábo ". Simíliter et omnes discípuli dixérunt. Tunc venit Iésus cum illis in prǽdium, quod dícitur Gethsémani. Et dicit discípulis: " Sedéte hic, donec vadam illuc et orem ". Et assúmpto Petro et duóbus fíliis Zebedǽi, cœpit contristári et mæstus esse. Tunc ait illis: " Tristis est ánima mea usque ad mortem; sustinéte hic et vigiláte mecum ". Et progréssus pusíllum, prócidit in fáciem suam orans et dicens: " Pater mi, si possíbile est, tránseat a me calix iste; verúmtamen non sicut ego volo, sed sicut tu ". Et venit ad discípulos et invénit eos dormiéntes; et dicit Petro: " Sic non potuístis una hora vigiláre mecum? Vigiláte et oráte, ut non intrétis in tentatiónem; spíritus quidem promptus est, caro autem infírma ". Íterum secúndo ábiit et orávit dicens: " Pater mi, si non potest hoc transíre, nisi bibam illud, fiat volúntas tua ". Et venit íterum et invénit eos dormiéntes: erant enim óculi eórum graváti. Et relíctis illis, íterum ábiit et orávit tértio, eúndem sermónem íterum dicens. Tunc venit ad discípulos et dicit illis: " Dormíte iam et requiéscite; ecce appropinquávit hora, et Fílius hóminis tráditur in manus peccatórum. Súrgite, eámus; ecce appropinquávit, qui me tradit ". Et adhuc ipso loquénte, ecce Iúdas, unus de Duódecim, venit, et cum eo turba multa cum gládiis et fústibus, missi a princípibus sacerdótum et senióribus pópuli. Qui autem trádidit eum, dedit illis signum dicens: " Quemcúmque osculátus fúero, ipse est; tenéte eum! ". Et conféstim accédens ad Iésum dixit: " Ave, Rabbi! " et osculátus est eum. Iésus autem dixit illi: " Amíce, ad quod venísti! ". Tunc accessérunt et manus iniecérunt in Iésum et tenuérunt eum. Et ecce unus ex his, qui erant cum Iésu, exténdens manum exémit gládium suum et percútiens servum príncipis sacerdótum amputávit aurículam eíus. Tunc ait illi Iésus: " Convérte gládium tuum in locum suum. Omnes enim, qui accéperint gládium, gládio períbunt. An putas quia non possum rogáre Patrem meum, et exhibébit mihi modo plus quam duódecim legiónes angelórum? Quómodo ergo implebúntur Scriptúræ quia sic opórtet fíeri? ". In illa hora dixit Iésus turbis: " Tamquam ad latrónem exístis cum gládiis et fústibus comprehéndere me? Cotídie sedébam docens in templo, et non me tenuístis ". Hoc autem totum factum est, ut impleréntur scriptúræ Prophetárum. Tunc discípuli omnes, relícto eo, fugérunt. Illi autem tenéntes Iésum duxérunt ad Cáipham príncipem sacerdótum, ubi scribæ et senióres convénerant. Petrus autem sequebátur eum a longe usque in aulam príncipis sacerdótum; et ingréssus intro sede bat cum minístris, ut vidéret finem. Príncipes autem sacerdótum et omne concílium quærébant falsum testimónium contra Iésum, ut eum morti tráderent, et non invenérunt, cum multi falsi testes accessíssent. Novíssime autem veniéntes duo dixérunt: " Hic dixit: "Póssum destrúere templum Dei et post tríduum ædificáre illud" ". Et surgens princeps sacerdótum ait illi: " Nihil respóndes? Quid isti advérsum te testificántur? ". Iésus autem tacébat. Et princeps sacerdótum ait illi: " Adiúro te per Deum vivum, ut dicas nobis, si tu es Christus Fílius Dei ". Dicit illi Iésus: " Tu dixísti. Verúmtamen dico vobis: Ámodo vidébitis Fílium hóminis sedéntem a dextris Virtútis et veniéntem in núbibus cæli ". Tunc princeps sacerdótum scidit vestiménta sua dicens: " Blasphemávit! Quid adhuc egémus téstibus? Ecce nunc audístis blasphémiam. Quid vobis vidétur? ". Illi autem respondéntes dixérunt: " Reus est mortis! ". Tunc exspuérunt in fáciem eíus et cólaphis eum cecidérunt; álii autem palmas in fáciem ei dedérunt dicéntes: " Prophetíza nobis, Christe: Quis est, qui te percússit? ". Petrus vero sedébat foris in átrio; et accéssit ad eum una ancílla dicens: " Et tu cum Iésu Galilǽo eras! ". At ille negávit coram ómnibus dicens: " Néscio quid dicis! ". Exeúnte autem illo ad iánuam, vidit eum ália et ait his, qui erant ibi: " Hic erat cum Iésu Nazaréno! ". Et íterum negávit cum iuraménto: " Non novi hóminem! ". Post pusíllum autem accessérunt, qui stabant, et dixérunt Petro: " Vere et tu ex illis es, nam et loquéla tua maniféstum te facit ". Tunc cœpit detestári et iuráre: " Non novi hóminem! ". Et contínuo gallus cantávit; et recordátus est Petrus verbi Iésu, quod díxerat: " Priúsquam gallus cantet, ter me negábis ". Et egréssus foras plorávit amáre. Mane autem facto, consílium iniérunt omnes príncipes sacerdótum et senióres pópuli advérsus Iésum, ut eum morti tráderent. Et vinctum adduxérunt eum et tradidérunt Piláto prǽsidi. Tunc videns Iúdas, qui eum trádidit, quod damnátus esset, pæniténtia ductus, réttulit trigínta argénteos princípibus sacerdótum et senióribus dicens: " Peccávi tradens sánguinem innocéntem ". At illi dixérunt: " Quid ad nos? Tu víderis! ". Et proiéctis argénteis in templo, recéssit et ábiens láqueo se suspéndit. Príncipes autem sacerdótum, accéptis argénteis, dixérunt: " Non licet míttere eos in corbánam, quia prétium sánguinis est ". Consílio autem ínito, emérunt ex illis agrum Fíguli in sepultúram peregrinórum. Propter hoc vocátus est ager ille ager Sánguinis usque in hodiérnum diem. Tunc implétum est quod dictum est per Ierémiam prophétam di centem: " Et accepérunt trigínta argénteos, prétium appretiáti quem appretiavérunt a fíliis Israel, et dedérunt eos in agrum Fíguli, sicut constítuit mihi Dóminus ". Iésus autem stetit ante prǽsidem; et interrogávit eum præses dicens: " Tu es Rex Iudæórum? ". Dixit autem Iésus: " Tu dicis ". Et cum accusarétur a princípibus sacerdótum et senióribus, nihil respóndit. Tunc dicit illi Pilátus: " Non audis quanta advérsum te dicant testimónia? ". Et non respóndit ei ad ullum verbum, ita ut mirarétur præses veheménter. Per diem autem sollémnem consuéverat præses dimíttere turbæ unum vinctum, quem voluíssent. Habébant autem tunc vinctum insígnem, qui dicebátur Barábbas. Congregátis ergo illis dixit Pilátus: " Quem vultis dimíttam vobis: Barábbam an Iésum, qui dícitur Christus? ". Sciébat enim quod per invídiam tradidíssent eum. Sedénte autem illo pro tribunáli, misit ad illum uxor eíus dicens: " Nihil tibi et iústo illi. Multa enim passa sum hódie per visum propter eum ". Príncipes autem sacerdótum et senióres persuasérunt turbis, ut péterent Barábbam, Iésum vero pérderent. Respóndens autem præses ait illis: " Quem vultis vobis de duóbus dimíttam? ". At illi dixérunt: " Barábbam! ". Dicit illis Pilátus: " Quid ígitur fáciam de Iésu, qui dícitur Christus? ". Dicunt omnes: " Crucifigátur! ". Ait autem: " Quid enim mali fecit? ". At illi magis clamábant dicéntes: " Crucifigátur! ". Videns autem Pilátus quia nihil profíceret, sed magis tumúltus fíeret, accépta aqua, lavit manus coram turba dicens: " Ínnocens ego sum a sánguine hoc; vos vidéritis! ". Et respóndens univérsus pópulus dixit: " Sanguis eíus super nos et super fílios nostros ". Tunc dimísit illis Barábbam; Iésum autem flagellátum trádidit, ut crucifigerétur. Tunc mílites prǽsidis suscipiéntes Iésum in prætório congregavérunt ad eum univérsam cohórtem. Et exuéntes eum, clámydem coccíneam circumdedérunt ei et plecténtes corónam de spinis posuérunt super caput eíus et arúndinem in déxtera eíus et, genu flexo ante eum, illudébant ei dicéntes: " Ave, rex Iudæórum! ". Et exspuéntes in eum accepérunt arúndinem et percutiébant caput eíus. Et postquam illusérunt ei, exuérunt eum clámyde et induérunt eum vestiméntis eíus et duxérunt eum, ut crucifígerent. Exeúntes autem invenérunt hóminem Cyrenǽum nómine Simónem; hunc angariavérunt, ut tólleret crucem eíus. Et venérunt in locum, qui dícitur Gólgotha, quod est Calváriæ locus, et dedérunt ei vinum bíbere cum felle mixtum; et cum gustásset, nóluit bíbere. Postquam autem crucifixérunt eum, divisérunt vestiménta eíus sortem mitténtes et sedéntes servábant eum ibi. Et imposuérunt super caput eíus causam ipsíus scriptam: " Hic est Iésus Rex Iudæórum ". Tunc crucifigúntur cum eo duo latrónes: unus a dextris, et unus a sinístris. Prætereúntes autem blasphemábant eum movéntes cápita sua et dicéntes: " Qui déstruis templum et in tríduo illud reædíficas, salva temetípsum; si Fílius Dei es, descénde de cruce! ". Simíliter et príncipes sacerdótum illudéntes cum scribis et senióribus dicébant: " Álios salvos fecit, seípsum non potest salvum fácere. Rex Israel est; descéndat nunc de cruce, et credémus in eum. Confídit in Deo; líberet nunc, si vult eum. Dixit enim: "Dei Fílius sum" ". Idípsum autem et latrónes, qui crucifíxi erant cum eo, improperábant ei. A sexta autem hora ténebræ factæ sunt super univérsam terram usque ad horam nonam. Et circa horam nonam clamávit Iésus voce magna dicens: " Eli, Eli, lema sabactháni? ", hoc est: " Deus meus, Deus meus, ut quid dereliquísti me? ". Quidam autem ex illic stántibus audiéntes dicébant: " Elíam vocat iste ". Et contínuo currens unus ex eis accéptam spóngiam implévit acéto et impósuit arúndini et dabat ei bíbere. Céteri vero dicébant: " Sine, videámus an véniat Elías líberans eum ". Iésus autem íterum clamans voce magna emísit spíritum.
  
  Hic genuflectitur, et pausatur aliquantulum .
  Et ecce velum templi scissum est a summo usque deórsum in duas partes, et terra mota est, et petræ scissæ sunt; et monuménta apérta sunt, et multa córpora sanctórum, qui dormíerant, surrexérunt et exeúntes de monuméntis post resurrectiónem eíus venérunt in sanctam civitátem et apparuérunt multis. Centúrio autem et, qui cum eo erant custodiéntes Iésum, viso terræ motu et his, quæ fiébant, timuérunt valde dicéntes: " Vere Dei Fílius erat iste! ". Erant autem ibi mulíeres multæ a longe aspiciéntes, quæ secútæ erant Iésum a Galilǽa ministrántes ei; inter quas erat María Magdaléne et María Iacóbi et Ióseph mater et mater filiórum Zebedǽi. Cum sero autem factum esset, venit homo dives ab Arimathǽa nómine Ióseph, qui et ipse discípulus erat Iésu. Hic accéssit ad Pilátum et pétiit corpus Iésu. Tunc Pilátus iússit reddi. Et accépto córpore, Ióseph invólvit illud in síndone munda et pósuit illud in monuménto suo novo, quod excíderat in petra, et advólvit saxum magnum ad óstium monuménti et ábiit. Erat autem ibi María Magdaléne et áltera María sedéntes contra sepúlcrum. Áltera autem die, quæ est post Parascévem, convenérunt príncipes sacerdótum et pharisǽi ad Pilátum dicéntes: " Dómine, recordáti sumus quia sedúctor ille dixit adhuc vivens: "Post tres dies resúrgam". Iúbe ergo custodíri sepúlcrum usque in diem tértium, ne forte véniant discípuli eíus et furéntur eum et dicant plebi: "Surréxit a mórtuis", et erit novíssimus error peíor prióre ". Ait illis Pilátus: " Habétis custódiam; ite, custodíte, sicut scitis ". Illi autem abeúntes muniérunt sepúlcrum, signántes lápidem, cum custódia.
  
  22. Post historiam Passionis habeatur, pro opportunitate, brevis homilia. Etiam spatium aliquod silentii servari potest. Dicitur Credo et fit oratio universalis.
  Offertorium
  Ps. 68, 21-22
annotation: 8;
%%
(c4) IM(fgffe)pro(cd)pé(ff)ri(f!gwhgh)um(hg__) *(,) ex(gh)spe(g)ctá(h!iwj)vit(g) cor(g!jj//jjjhhg~) me(ixgih'ivGF')um,(gffe.) (;) et(g) mi(h!iwj_i)sé(jkjjh)ri(h!iw!jvI'HG'h)am :(hg..) (:) et(f) sus(g)tí(gjji)nu(ikjj)i(j_i) (,) qui(i) si(ikjj)mul(j_i) con(ij)tri(ij)sta(j)ré(jvIH)tur,(iki'/jkhhg.) (;) et(g!i'k~) non(k_[hl:1]ik) fu(ikjj'ji)it :(i.) (:) con(g!jjj)so(j)lán(ikjj)tem(jh~) me(iji) (,) quae(jkj)sí(jjjh)vi,(hg/hih.) (;) et(f!h'j~) non(j_h/jjjlvKJjv'1IH) in(hg~)vé(giH'GhvGF)ni :(f.) (:) et(f!gwh) de(hg)dé(hv.jj//jjj)runt(h!iw!jvI'HGhih.) (,) in(gf) e(ghg)scam(h) me(hjI'H)am(gf~) fel,(ghg/h_g/hjIH.) (:) et(fg) in(hg~) si(j)ti(j!kwl_k) me(kjji)a(hg..) (,) po(j)ta(jkj)vé(jjjh)runt(g.fgwh!ivH~G~) me(hg..) (,) a(h)cé(jkjjh/jjh/jjvH'G)to.(g!hwihhg.) (::)
  Impropérium exspectávit cor meum, et misériam: et sustínui qui simul mecum contristarétur, et non fuit: consolántem me quæsívi, et non invéni: et dedérunt in escam meam fel, et in siti mea potavérunt me acéto.
  MY heart hath expected reproach and misery; and I looked for one that would grieve together with Me, but there was none: I sought for one that would comfort Me, and I found none; and they gave Me gall for My food, and in My thirst they gave Me vinegar to drink.
  Super oblata
  Stans postea in medio altaris, versus ad populum, extendens et iungens manus, dicit:
After this, standing in the center of the altar, facing the people, extending and then joining his hands, he said:
  Oráte, fratres, ut meum ac vestrum sacrifícium acceptábile fiat apud Deum Patrem omnipoténtem.
  Pray, brethren, that my sacrifice and yours may be acceptable to God, the almighty Father.
  Populus surgit et respondet:
The people rise and reply:
  Suscípiat Dóminus sacrifícium de mánibus tuis ad laudem et glóriam nóminis sui, ad utilitátem quoque nostram totiúsque Ecclésiæ suæ sanctæ.
  May the Lord accept the sacrifice at your hands for the praise and glory of his name, for our good and the good of all his holy Church.
  Per Unigéniti tui passiónem placátio tua nobis, Dómine, sit propínqua, quam, etsi nostris opéribus non merémur, interveniénte sacrifício singulári, tua percipiámus miseratióne prævénti. Per Christum.
  
  v. Dóminus vobíscum. r. Et cum spíritu tuo.
  v. The Lord be with you. r. And with your spirit.
  v. Sursum corda. r. Habémus ad Dóminum.
  v. Lift up your hearts. r. We lift them up to the Lord.
  v. Grátias agámus Dómino Deo nostro. r. Dignum et iustum est.
  v. Let us give thanks to the Lord our God. r. It is right and just.
  Præfatio
  De dominica Passione.
  Vere dignum et iustum est, æquum et salutáre, nos tibi semper et ubíque grátias ágere: Dómine, sancte Pater, omnípotens ætérne Deus: per Christum Dóminum nostrum.
  
  Qui pati pro ímpiis dignátus est ínnocens, et pro scelerátis indébite condemnári. Cuius mors delícta nostra detérsit, et iustificatiónem nobis resurréctio comparávit.
  
  Unde et nos cum ómnibus Angelis te laudámus, iucúnda celebratióne clamántes:
  
  Sanctus, Sanctus, Sanctus Dóminus Deus Sábaoth...
  
  XVII
annotation: 5;
%%
(c3) SAN(hhffe~)ctus,(d.) *(,) San(df/hhi)ctus,(h.) (,) San(hhffe~)ctus(d.) (,) Dó(f)mi(d')nus(f) De(hhi)us(h.) Sá(h!iw!jkI'H)ba(ih)oth.(h.) (:) Ple(h')ni(gxg) sunt(gxfgh) cae(gxhvGE')li(f) et(ef) ter(d_[oh:h]e_[oh:h]d_[oh:h])ra(d.) (,) gló(d)ri(fe)a(eh) tu(h_[oh:h]i_[oh:h]h_[oh:h])a.(h.) (:) Ho(h!iw!jkI'H)sán(ih~)na(gxfg!hvvGE') in(f) ex(ef)cél(d_[oh:h]e_[oh:h]d_[oh:h])sis.(d.) (:) Be(d)ne(fe)dí(eh)ctus(h') qui(h) ve(hi)nit(h.) (,) in(d) nó(fe)mi(eh)ne(h) Dó(hi)mi(h)ni.(h.) (:) Ho(h!iw!jkI'H)sán(ih~)na(gxfg!hvvGE') in(f) ex(ef)cél(d_[oh:h]e_[oh:h]d_[oh:h])sis.(d.) (::)
  XVII
annotation: 5;
%%
(c3) A(hh)gnus(f) De(d_[oh:h]e_[oh:h]d_[oh:h])i,(d.) *(,) qui(df) tol(hhi)lis(h.) pec(ik)cá(kj)ta(ih) mun(i)di :(h.) (;) mi(h)se(f')ré(d)re(ef) no(d_[oh:h]e_[oh:h]d_[oh:h])bis.(d.) (::)
A(ab)gnus(d) De(d_[oh:h]e_[oh:h]d_[oh:h])i,(d.) *(,) qui(df) tol(hhi)lis(h.) pec(ik)cá(kj)ta(ih) mun(i)di :(h.) (;) mi(h)se(f')ré(d)re(ef) no(d_[oh:h]e_[oh:h]d_[oh:h])bis.(d.) (::)
A(hh)gnus(f) De(d_[oh:h]e_[oh:h]d_[oh:h])i,(d.) *(,) qui(df) tol(hhi)lis(h.) pec(ik)cá(kj)ta(ih) mun(i)di :(h.) (;) do(h)na(f') no(d)bis(ef) pa(d_[oh:h]e_[oh:h]d_[oh:h])cem.(d.) (::)
  Communio
  Matth. 26, 42
annotation: 8;
%%
(c3) PA(hh)ter,(ggf.0) *(,) si(eg) non(gf~) pot(h)est(f) hic(e) ca(dfe)lix(e.) trans(e)í(fg)re,(ge) (,) ni(g)si(i) bi(i)bam(h) il(gih)lum :(g.) (;) fi(hih)at(hgh) vo(f)lún(ghf~)tas(g) tu(e.)a.(e.) (::)
  Pater, si non potest hic calix transíre, nisi bibam illum: fiat volúntas tua.
  FATHER, if this chalice may not pass away, but I must drink it, Thy will be done.
  Post communionem
  Sacro múnere satiáti, súpplices te, Dómine, deprecámur, ut, qui fecísti nos morte Fílii tui speráre quod crédimus, fácias nos, eódem resurgénte, perveníre quo téndimus. Per Christum.
  
   Oratio super populum
Oration over the people
  Celebrans:
The celebrant :
  Dóminus vobíscum.
  The Lord be with thee.
  r. Et cum spíritu tuo.
  r. And with thy spirit.
  Diaconus:
The deacon:
  Inclináte vos ad benedictiónem.
  Bow down for the blessing.
  Celebrans:
The Celebrant:
  Stans versus ad populum, et super illum manus extendens, dicit hanc orationem:
The priest, standing and facing the people, extending his hands over them, says this prayer:
  Réspice, quǽsumus, Dómine, super hanc famíliam tuam, pro qua Dóminus noster Iesus Christus non dubitávit mánibus tradi nocéntium, et crucis subíre torméntum. Qui vivit et regnat in sǽcula sæculórum.
  
  r. Amen.
  r. Amen.
  Et benedíctio Dei omnipoténtis, Patris, et Filii, et Spíritus Sancti, descéndat super vos et máneat semper. r. Amen.
  And may the blessing of Almighty God, the Father, and the Son, and the Holy Spirit, descend upon thee and abide forevermore. r. Amen.
  Ad Missam lectam:
  Ant. ad introitum
Ant. ad entrance
  Cf. Io 12, 1.12-13; Ps 23, 9-10
  Ante sex dies sollémnis Paschæ, quando venit Dóminus in civitátem Ierúsalem, occurrérunt ei púeri et in mánibus portábant ramos palmárum et clamábant voce magna, dicéntes:
  
   * Hosánna in excélsis: Benedíctus, qui venísti in multitúdine misericórdiæ tuæ.
  
  Attóllite, portæ, cápita vestra, et elevámini, portæ æternáles, et introíbit rex glóriæ. Quis est iste rex glóriæ? Dóminus virtútum ipse est rex glóriæ.
  Lift up your gates, O ye princes, and be ye lifted up, O eternal gates: and the King of Glory shall enter in! "Who is this King of Glory?" "The Lord of hosts, He is the King of Glory." Hebrew children ...
   * Hosánna in excélsis: Benedíctus, qui venísti in multitúdine misericórdiæ tuæ.
  
   Psalmus responsorius
Responsorial psalm
  r. Deus, Deus meus, quare me dereliquísti?
  r. My God, my God, why hast thou forsaken me?
  Ps 21, 8-9. 17-18a. 19-20. 23-24
  Omnes vidéntes me derisérunt me; torquéntes lábia movérunt caput: “ Sperávit in Dómino: erípiat eum, salvum fáciat eum, quóniam vult eum ”.
  
  Quóniam circumdedérunt me canes multi, concílium malignántium obsédit me. Fodérunt manus meas et pedes meos, et dinumerávi ómnia ossa mea.
  
  divisérunt sibi vestiménta mea et super vestem meam misérunt sortem. Tu autem, Dómine, ne elongáveris; fortitúdo mea, ad adiuvándum me festína.
  
  Narrábo nomen tuum frátribus meis, in médio ecclésiæ laudábo te. Qui timétis Dóminum, laudáte eum; univérsum semen Iacob, glorificáte eum.
  
  v. ante Ev.
  Phil 2, 8-9
  Christus factus est pro nobis obœ́diens usque ad mortem, mortem autem crucis. Propter quod et Deus exaltávit illum: et dedit illi nomen, quod est super omne nomen.
  
  Ant. ad communionem
Ant. at communion
  Mt 26, 42
  Pater, si non potest hic calix transíre, nisi bibam illum, fiat volúntas tua.
  FATHER, if this chalice may not pass away, but I must drink it, Thy will be done.
The translations proposed here have the sole purpose of a better understanding of the Latin text. They are not to be used in place of the official translations in the liturgy in the vernacular.
Retour en haut