v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
v. O God, come to my assistance;
r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
r. O Lord, make haste to help me.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen.
Allelúia.
Hymnus
Ætérne rerum cónditor, noctem diémque qui regis, et témporum das témpora ut álleves fastídium,
Maker of all, eternal King Who day and night about dost bring: Who weary mortals to relieve, Dost in their times the seasons give:
Præco diéi iam sonat, noctis profúndæ pérvigil, noctúrna lux viántibus a nocte noctem ségregans.
Hoc excitátus lúcifer solvit polum calígine; hoc omnis errónum chorus vias nocéndi déserit.
Roused at the note, the morning star Heaven’s dusky veil uplifts afar: Night’s vagrant bands no longer roam, But from their dark ways hie them home.
Hoc nauta vires cólligit pontíque mitéscunt freta; hoc, ipse Petra Ecclésiæ, canénte, culpam díluit.
The encouraged sailor’s fears are o’er, The foaming billows rage no more: Lo! E’en the very Church’s Rock Melts at the crowing of the cock.
Iesu, labántes réspice et nos vidéndo córrige; si réspicis, lapsus cadunt fletúque culpa sólvitur.
Look on us, Jesu, when we fall, And with Thy look our souls recall: If Thou but look, our sins are gone, And with due tears our pardon won.
Tu, lux, refúlge sénsibus mentísque somnum díscute; te nostra vox primum sonet et vota solvámus tibi.
Shed through our hearts Thy piercing ray, Our souls’ dull slumber drive away: Thy Name be first on every tongue, To Thee our earliest praises sung.
Sit, Christe, rex piíssime, tibi Patríque glória cum Spíritu Paráclito, in sempitérna sǽcula. Amen.
To thee, O Christ, our gracious king, And to thy Father, glory be, Who with the Spirit Paraclete Forever reign in majesty.
Ant. 1. Ne in ira tua corrípias me, Dómine.
Ant. 1. Do not rebuke me in Thy anger, Lord.
Psalmus 37 (38)
Psalm 37
Obsecratio peccatoris in extremo periculo constituti
Obsecration of the sinner when he is in extreme danger
Stabant omnes noti eius a longe (Lc 23, 49).
Everyone He knew was standing far away.
I
I
Dómine, ne in furóre tuo árguas me * neque in ira tua corrípias me,
Lord, do not rebuke me in Thy wrath, nor punish me in Thy wrath,
quóniam sagíttæ tuæ infíxæ sunt mihi, * et descéndit super me manus tua.
for I have been pierced by Thy arrows, and Thou hast laid Thy hand on me.
Non est sánitas in carne mea a fácie indignatiónis tuæ, * non est pax óssibus meis a fácie peccatórum meórum.
Naught healthy remained in my flesh at the sight of Thy wrath; there is no more peace in my bones at the sight of my sins.
Quóniam iniquitátes meæ supergréssæ sunt caput meum * et sicut onus grave gravant me nimis.
For my iniquities have risen above my head, and like a heavy burden they have weighed down upon me.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Ne in ira tua corrípias me, Dómine.
Ant. Do not rebuke me in Thy anger, Lord.
Ant. 2. Dómine, ante te omne desidérium meum.
Ant. 2. Lord, all my desire is before Thou.
II
II
Putruérunt et corrúpti sunt livóres mei * a fácie insipiéntiæ meæ.
My wounds have been filled with corruption and decay, by the effect of my folly.
Inclinátus sum et incurvátus nimis; * tota die contristátus ingrediébar.
I became miserable, and continually bent over; I walked sad all day.
Quóniam lumbi mei impléti sunt ardóribus, * et non est sánitas in carne mea.
For my loins have been filled with illusions, and there is naught healthy in my flesh.
Afflíctus sum et humiliátus sum nimis, * rugiébam a gémitu cordis mei.
I was afflicted and humiliated beyond measure, and the groan of my heart drew roars from me.
Dómine, ante te omne desidérium meum, * et gémitus meus a te non est abscónditus.
Lord, all my desire is before Thou, and my groaning is not hidden from Thou.
Palpitávit cor meum, derelíquit me virtus mea, * et lumen oculórum meórum, et ipsum non est mecum.
My heart is troubled, my strength has left me, and even the light of my eyes is no longer with me.
Amíci mei et próximi mei procul a plaga mea stetérunt, * et propínqui mei de longe stetérunt.
My friends and relatives walked up unto me, and stopped. Those who were near me stopped at a distance.
Et láqueos posuérunt, qui quærébant ánimam meam; † et, qui requirébant mala mihi, locúti sunt insídias * et dolos tota die meditabántur.
And those who wanted my life used violence. Those who sought to harm me spoke lies, and all day long they meditated deception.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Dómine, ante te omne desidérium meum.
Ant. Lord, all my desire is before Thou.
Ant. 3. Iniquitátem meam annuntiábo tibi; ne derelínquas me, Dómine, salus mea.
Ant. 3. I will declare my iniquity to Thou; forsake not me, O Lord, my salvation.
III
III
Ego autem tamquam surdus non audiébam * et sicut mutus non apériens os suum;
But I, as if I had been deaf, did not hearken; and as if I had been dumb, I did not open my mouth.
et factus sum sicut homo non áudiens * et non habens in ore suo redargutiónes.
I have become like a man who does not hearken, and who has no replies in his mouth.
Quóniam in te, Dómine, sperávi, * tu exáudies, Dómine Deus meus.
For in Thou, O Lord, I have hoped; Thou shalt hearken unto me, O Lord my God.
Quia dixi: « Ne quándo supergáudeant mihi; * dum commovéntur pedes mei, magnificántur super me ».
For I have said, Let not my enemies rejoice over me, they who, seeing my feet shaken, have spoken insolently of me.
Quóniam ego in lapsum parátus sum, * et dolor meus in conspéctu meo semper.
For I am prepared for punishments, and my sorrow is evermore before my eyes.
Quóniam iniquitátem meam annuntiábo * et sollícitus sum de peccáto meo.
For I will proclaim my iniquity, and I will evermore be occupied with the thought of my sin.
Inimíci autem mei vivunt et confirmáti sunt; * et multiplicáti sunt, qui odérunt me iníque.
Yet my enemies live, and have become more powerful than I, and those who unjustly hate me have multiplied.
Retribuéntes mala pro bonis detrahébant mihi, * pro eo quod sequébar bonitátem.
Those who return evil for good decried me, forasmuch as I attached myself to good.
Ne derelínquas me, Dómine; * Deus meus, ne discésseris a me.
Forsake not me, O Lord my God; depart not from me.
Festína in adiutórium meum, * Dómine, salus mea.
Hasten to help me, Lord, God of my salvation.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Iniquitátem meam annuntiábo tibi; ne derelínquas me, Dómine, salus mea.
Ant. I will declare my iniquity to Thou; forsake not me, O Lord, my salvation.
In primo nocturno, anno II)
De libro Iudith 12, 15 - 13, 8
Surgens Iudith exornávit se vestiménto suo et omni mulíebri ornátu, et præcéssit ancílla eius et stravit ei contra Holoférnen in terra strágula quæ accéperat a Bágoa in cotidiánum usum, ut manducáret discúmbens super ea. Et intróiens Iudith discúbuit. Et obstúpuit cor Holoférnis in eam, et commóta est ánima eius et erat concupíscens valde, ut concúmberet cum ea; quærebátque tempus seducéndi eam ex die quo víderat illam. Et dixit ad eam Holoférnes: "Bibe et esto nobíscum in iucunditátem." Et dixit Iudith: "Bibam, dómine, quia magnificáta est vita mea in me hódie præ ómnibus diébus nativitátis meæ." Et accípiens manducávit et bibit coram illo ea quæ præparáverat ipsi ancílla sua. Et iucunditátus est Holoférnes de ea et bibit multum vinum, quantum numquam bibit in uno die, ex quo natus est.
Et, ut vesper factus est, festinavérunt servi eius abíre, et Bágoas conclúsit tabernáculum a foris et dimísit astántes a fácie dómini sui. Et abiérunt omnes in cubília sua; erant enim omnes fatigáti, quóniam plúrimus factus erat potus. Derelícta est autem sola Iudith in tabernáculo, et Holoférnes procíderat in lectum suum; circúmfusum enim erat ei vinum. Et dixit Iudith ancíllæ suæ, ut staret extra cubículum et observáret éxitum eius sicut cotídie; exíre enim se dixit ad oratiónem suam, et Bágoæ locúta est secúndum verba hæc. Discesserúntque omnes a fácie, et nemo relíctus est in cubículo eius, a mínimo usque ad magnum.
Stans Iudith ad caput Holoférnis dixit: "Dómine, Dómine, Deus ómnium vírtutum, réspice in hac hora ad ópera mánuum meárum, ut exaltétur Ierúsalem. Quia nunc est tempus ut suscípias hereditátem tuam et fácias cogitatiónem meam in quassatiónem inimicórum qui insurrexérunt super nos."
Et áccedens ad colúmnam lectus quæ erat ad caput Holoférnis, depósuit pugiónem illíus ab illa. Et áccedens ad lectum comprehéndit comam cápitis eius et dixit: "Deus Israel, confírma me, Dómine, Deus Israel, in hoc die." Et percússit in cérvicem eius bis in vírtute sua et ábstulit caput eius ab eo.
r. Adonai, Dómine Deus magne et mirábilis, qui dedísti salútem in manu féminæ, * Exáudi preces servórum tuórum. v. Qui regis Israel, inténde, qui dedúcis velut ovem Ioseph, qui sedes super chérubim. * Exáudi. v. Glória Patri. * Exáudi.
In secundo nocturno, anno II)
Ex Sermónibus sancti Bernárdi abbátis super Cántica canticórum (Sermo 31, 5: EC 1, 22)
Animæ suspiránti frequénter, immo sine intermissióne oránti, et afflictánti se præ desidério, cum intérdum desiderátus ille, qui ita quæritur, miserátus occúrrit, puto illi de própria conveníre experiéntia ut dicat cum sancto Ieremía: Bonus es, Dómine, sperántibus in te, ánimæ quærénti te. Sed et ángelus eius, qui unus de sodálibus sponsi, in hoc ipsum deputátus, miníster profécto et árbiter secrétæ mutuæque salutatiónis, is, inquam, ángelus quómodo tripúdiat, quómodo collætátur et condelectátur, et convérsus ad Dóminum dicit: "Grátias ago tibi, Dómine maiestátis, quia desidérium cordis eius tribuísti ei, et voluntáte labiórum eius non fraudásti eam"?
Ipse est qui in omni loco sédulus quidam pedisséquus ánimæ non cessat sollicitáre eam et assíduis suggestiónibus monére, dicens: Delectáre in Dómino, et dabit tibi petitiónes cordis tui; et rursum: Exspécta Dóminum et custódi viam eius. Item: Si moram fécerit, exspécta eum, quia véniet et non tardábit. Ad Dóminum autem: "Sicut cervus, inquit, ad fontes aquárum, ita desíderat ánima ista ad te, Deus. Desiderávit te in nocte, sed et Spíritus tuus in præcórdiis eius de mane vigilávit ad te." Et íterum: "Tota die expándit ad te manus suas; dimítte illam, quia clamat post te; convértere aliquántulum, et deprecábilis esto. Réspice de cælo et vide et vísita desolátam."
Fidélis paranýmphus, qui mútui amóris cónscius, sed non invídus, non suam quærit, sed Dómini glóriam, discúrrit médius inter diléctum et diléctam, vota ófferens, réferens dona. Excitat istam, placat illum. Intérdum quoque, licet raro, repræséntat eos páriter sibi, sive hanc rápiens, sive illum addúcens: síquidem domésticus est et notus in palátio, nec verétur repúlsam, et cotídie videt fáciem Patris.
Ad Vigilias, in secundo nocturno (ubi una tantum lectio longior legitur)
Tob 5, 17a-b
Dixit Ráphael ángelus Thobi: "Ibo cum Thobíæ, ne timúeris; salvi íbimus et salvi revertémur ad te, quóniam via tuta est." Et dixit Thobi ángelo: "Benedíctio sit tibi, frater!" Et vocávit fílium suum et dixit illi: "Fili, præpara quæ ad viam, et exi cum fratre tuo. Deus autem qui in cælo est prótegat vos ibi et redúcat vos ad me salvos; et ángelus illíus comitétur vos cum sanitáte, fili!"
v. Præcédet te ángelus meus. r. Et introdúcet te in terram quam promísi pátribus tuis.
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
After this the proper prayer is said straightway and without "Let us pray", with the long conclusion.
Dóminus vobíscum.
The Lord be with thee.
r. Et cum spíritu tuo.
r. And with thy spirit.
Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
May God Almighty bless thee, the Father, ✠ and the Son and the Holy Spirit.
r. Amen.
r. Amen.
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Or another formula of blessing, as at Mass.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
And if we make a referral, we add the invitation:
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
In the absence of a deacon or a priest, and in the recitation alone, it is concluded thus:
Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
May the Lord bless us, forbid us from all evil, and bring us to eternal life. r. Amen.
The translations proposed here have the sole purpose of a better understanding of the Latin text. They are not to be used in place of the official translations in the liturgy in the vernacular.
