v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
v. O God, come to my assistance;
r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
r. O Lord, make haste to help me.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen.
Allelúia.
Hymnus
Verbum supérnum pródiens, a Patre lumen éxiens, qui natus orbi súbvenis cursu declívi témporis:
Illúmina nunc péctora tuóque amóre cóncrema; audíta per præcóni sint pulsa tandem lúbrica.
Iudéxque cum post áderis rimári facta péctoris, reddens vicem pro ábditis iustísque regnum pro bonis,
Non demum artémur malis pro qualitáte críminis, sed cum beátis cómpotes simus perénnes cǽlites.
Sit, Christe, rex piíssime, tibi Patríque glória cum Spíritu Paráclito, in sempitérna sǽcula. Amen.
To thee, O Christ, our gracious king, And to thy Father, glory be, Who with the Spirit Paraclete Forever reign in majesty.
Ant. 1. Qui humiliáverit se sicut párvulus, hic maior est in regno cælórum.
Ant. 1. He who humbles himself like a little child is greater in the kingdom of heaven.
Psalmus 130 (131)
Psalm 130 (131)
Quasi parvuli fiducia in Domino collocata
Childlike trust in the Lord
Discite a me, quia mitis sum et humilis corde (Mt 11, 29).
Learn from Me that I am gentle and humble of heart (Mt 11:29).
Dómine, non est exaltátum cor meum, * neque eláti sunt óculi mei,
O Lord, my heart is not exalted: nor are my eyes lofty.
neque ambulávi in magnis, * neque in mirabílibus super me.
Neither have I walked in great matters, nor in wonderful things above me.
Vere pacátam et quiétam * feci ánimam meam;
If I was not humbly minded, but exalted my soul:
sicut ablactátus in sinu matris suæ, * sicut ablactátus, ita in me est ánima mea.
As a child that is weaned is towards his mother, so reward in my soul.
Speret Israel in Dómino * ex hoc nunc et usque in sǽculum.
Let Israel hope in the Lord, from henceforth now and for ever.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Qui humiliáverit se sicut párvulus, hic maior est in regno cælórum.
Ant. He who humbles himself like a little child is greater in the kingdom of heaven.
Ant. 2. Deus meus, in simplicitáte cordis mei, lætus óbtuli univérsa.
Ant. 2. My God, in the simplicity of my heart, I joyfully offered myself completely.
Psalmus 131 (132)
Psalm 131 (132)
Divina promissa domui David data
Divine promise given to the house of David.
Dabit illi Dominus Deus sedem David patris eius (Lc 1, 32).
The Lord God gave David his father's throne (Lk 1:32).
I
I
Meménto, Dómine, David * et omnis mansuetúdinis eius,
Keep in remembrance, O Lord, David, and all his meekness,
quia iurávit Dómino, * votum vovit Poténti Iacob:
for he swore this oath unto the Lord, this vow unto the Mighty One of Jacob:
Non introíbo in tabernáculum domus meæ, * non ascéndam in lectum strati mei,
"I will not enter the tent where I dwell, nor will I climb on the bed where I rest;
non dabo somnum óculis meis * et palpebris meis dormitatiónem,
I will not give sleep to my eyes, nor drowsiness to my eyelids,
donec invéniam locum Dómino, * tabernáculum Poténti Iacob.
until such time as I have found a place for the Lord, a dwelling place for the Mighty One of Jacob. »
Ecce audívimus eam esse in Ephratha, * invénimus eam in campis Iaar.
Behold, we heard, that [the ark] is in Ephrata; we found it in the fields of Jaar.
Ingrediámur in tabernáculum eius, * adorémus ad scabéllum pedum eius. -
Let us go to His tent, let us worship the stool of His feet.
Surge, Dómine, in réquiem tuam, * tu et arca fortitúdinis tuæ.
Arise, Lord, in Thy rest, Thou and the ark of Thy majesty!
Sacerdótes tui induántur iustítiam, * et sancti tui exsúltent.
Let thy priests be clothed with righteousness, and let thy saints shout for joy.
Propter David servum tuum * non avértas féáciem christi tui.
For David's sake, thy servant, do not reject the face of him whom thou hast anointed.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Deus meus, in simplicitáte cordis mei, lætus óbtuli univérsa.
Ant. My God, in the simplicity of my heart, I joyfully offered myself completely.
Ant. 3. Iurávit Dóminus David veritátem; firmávit regnum eius in ætérnum.
Ant. 3. The Lord David has sworn in truth; He hath established His kingdom forevermore.
II
II
Iurávit Dóminus David veritátem * et non recédet ab ea:
The Lord swore the truth to David, and He shall not depart from it:
«De fructu ventris tui * ponam super sedem tuam.
I will set up on thy throne the fruit of thy womb.
Si custodíerint fílii tui testaméntum meum * et testimónia mea, quæ docébo eos,
If thy children keep My covenant and the precepts that I will teach them,
fílii eórum usque in sæculum * sedébunt super sedem tuam».
and their sons will sit on thy throne forevermore.
Quóniam elégit Dóminus Sion, * desiderávit eam in habitatiónem sibi:
For the Lord has chosen Zion; He chose her for His home.
«Hæc réquies mea in sǽculum sǽculi; * hic habitábo, quóniam desiderávi eam.
This is the place of My rest forevermore; I will dwell there, for I have desired it.
Cibária eius benedícens benedícam, * páuperes eius saturábo pánibus.
By blessing I will bless his provisions; I will fill his poor with bread.
Sacerdótes eius índuam salutári, * et sancti eius exsultatióne exsultábunt.
I will clothe his priests with salvation, and his saints will rejoice with exultation.
Illic germináre fáciam cornu David, * parábo lucérnam christo meo.
There I will cause the power of David to sprout; I will prepare a lamp for him whom I have anointed.
Inimícos eius índuam confusióne, * super ipsum autem efflorébit diadéma eius».
I will put His enemies to shame; but My Holiness will bloom his diadem.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Iurávit Dóminus David veritátem; firmávit regnum eius in ætérnum.
Ant. The Lord David has sworn in truth; He hath established His kingdom forevermore.
In primo nocturno, anno I
De libro Isaíæ prophétæ
Ecce dies Dómini venit, crudélis et indignatiónis plenus et iræ furorísque, ad ponéndam terram in solitúdinem, et peccatóres eius cónteret de ea. Quóniam stellæ cæli et sídera eius non expándent lumen suum; obtenebrátus est sol in ortu suo, et luna non splendébit in lúmine suo. Et visitábo super orbem propter mala et super ímpios propter iniquitátem eórum; et quiéscere fáciam supérbiam protervórum et arrogántiam fórtium humiliábo.
Pretiósior erit vir auro et homo mundo obrýzo. Super hoc cælum turbábo, et movébitur terra de loco suo in indignatióne Dómini exercítuum et in die iræ furóris eius. Et erit quasi dámula fúgiens et quasi ovis, et non erit qui cóngreget; unusquísque ad pópulum suum convertétur, et sínguli ad terram suam fúgient. Omnis qui invéntus fúerit occidétur, et omnis qui captus fúerit, cadet in gládio; infántes eórum allidéntur in óculis eórum, diripiéntur domus eórum, et uxóres eórum violabúntur.
Ecce ego suscitábo super eos Medos, qui argéntum non quærant nec aurum velint; sed arcus púeros prostérnent et frúctui úteri non miserebúntur. Et erit Bábylon, splendor regnórum, ínclita supérbia Chaldæórum, sicut cum subvértit Dóminus Sódomam et Gomórram. Non habitábitur usque in finem et non fundábitur usque ad generatiónem et generatiónem, nec ponet ibi tentória Arabs nec pastóres accubáre fácient ibi; sed accubábunt ibi béstiæ, et replébunt domus eórum úlulæ, et habitábunt ibi struthiónes, et pilósi saltábunt ibi; et respondébunt ibi hynæ in ædibus eius, et thœs in delúbris voluptátis. Prope est ut véniat tempus eius, et dies eius non elongabúntur.
r. Ave, María, grátia plena, Dóminus tecum. * Spíritus Sanctus supervéniet in te et virtus Altíssimi obumbrábit tibi; quod enim ex te nascétur Sanctum, vocábitur Fílius Dei. v. Quómodo fiet istud, quóniam virum non cognósco? Et respóndens Angelus, dixit ei. * Spíritus Sanctus. v. Glória Patri. * Spíritus Sanctus.
In secundo nocturno, anno I
Ex Sermónibus sancti Bernárdi abbátis (Sermo 1 in Adventu, 9-10: EC 4, 167-169)
Tempus est iam ipsum quoque consideráre tempus quo Salvátor advénit. Venit enim non in inítio, non in médio témporis, sed in fine. Nec incóngrue factum est, sed vere sapiénter dispósuit Sapiéntia, ut cum magis esset necessárium, tunc primo ferret auxílium, pronos ad ingratitúdinem Adæ fílios non ignórans. Vere enim advesperascébat et inclináta erat iam dies, recésserat paulo minus Sol iustítiæ, ita ut exíguus nimis splendor eius aut calor esset in terris. Nam et lux divínæ notítiæ parva ádmodum erat, et, abundánte iniquitáte, fervor refrigúerat caritátis. Iam non apparébat ángelus, non loquebátur prophéta; cessábant velut desperatióne victi, præ nímia útique durítia hóminum et obstinatióne. At ego, ait Fílius, tunc dixi: Ecce vénio. Sic, sic dum médium siléntium tenérent ómnia et nox in suo cursu iter perágeret, omnípotens sermo tuus, Dómine, a regálibus sédibus venit. Quod et apóstolus íntuens aiébat: Quando venit plenitúdo témporis, misit Deus Fílium suum. Nimírum plenitúdo et abundántia temporálium obliviónem et inópiam fécerat æternórum. Opportúne ergo tunc advénit ætérnitas, quando magis temporálitas prævalébat.
Verúmtamen, sicut ad operándam salútem in médio terræ semel venit in carne visíbilis, ita cotídie ad salvándas ánimas singulórum in spíritu venit et invisíbilis, sicut scriptum est: Spíritus ante fáciem nostram Christus Dóminus. Et ut nóveris occúltum esse hunc spirituálem advéntum: In umbra eius vivémus inter gentes. Proptérea dignum est, ut si non valet infírmus in occúrsum tanti médici procédere lóngius, saltem conétur erígere caput et aliquátenus assúrgere veniénti.
Non te opórtet, o homo, mária transfretáre, non penetráre nubes, non transalpináre necésse est. Non grandis, inquam, tibi osténditur via: usque ad temetípsum occúrre Deo tuo. Prope est enim Verbum in ore tuo et in corde tuo. Usque ad cordis compunctiónem et confessiónem oris occúrre, ut saltem éxeas de sterquilínio míseræ consciéntiæ, quóniam indígnum est illuc auctórem puritátis intráre. Et hæc quidem de eo advéntu sunt dicta, quo singulórum mentes invisíbili dignátur illustráre poténtia.
r. Confortámini, manus fatigátæ, et génua dissolúta, roborámini. Qui pusíllo ánimo estis mente, convaléscite! Ne timéte, dicit Dóminus, * Quia vénio disrúmpere iugum captivitátis vestræ. v. Cívitas Ierúsalem, noli flere, quia cito véniet salus tua. * Quia vénio. v. Glória Patri. * Quia vénio.
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
After this the proper prayer is said straightway and without "Let us pray", with the long conclusion.
Dóminus vobíscum.
The Lord be with thee.
r. Et cum spíritu tuo.
r. And with thy spirit.
Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
May God Almighty bless thee, the Father, ✠ and the Son and the Holy Spirit.
r. Amen.
r. Amen.
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Or another formula of blessing, as at Mass.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
And if we make a referral, we add the invitation:
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
In the absence of a deacon or a priest, and in the recitation alone, it is concluded thus:
Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
May the Lord bless us, forbid us from all evil, and bring us to eternal life. r. Amen.
The translations proposed here have the sole purpose of a better understanding of the Latin text. They are not to be used in place of the official translations in the liturgy in the vernacular.
