v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
v. O God, come to my assistance;
r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
r. O Lord, make haste to help me.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen.
Allelúia.
Hymnus
Te dícimus præcónio, mater Dei puríssima; nostris benígna láudibus tuam repénde grátiam.
Sontes Adámi pósteri infécta proles gígnimur; labis patérnæ néscia tu sola, Virgo, créderis.
We Adam’s guilty children are, A sin-infected progeny, Thou art, O Virgin, we believe, Alone from his infection free.
Caput dracónis ínvidi tu cónteris vestígio, gerísque sola glóriam intaminátæ oríginis.
The envious dragon’s cruel head Thou with thy heel dost trample down, And of a stainless origin Thou only dost the glory own.
Nostræ decus propáginis, quæ tollis Evæ oppróbrium, tu nos tuére súpplices, tu nos labántes érige.
Serpéntis antíqui potens astus retúnde et ímpetus, ut cælitum perénnibus per te fruámur gáudiis.
From the old serpent’s wiles and force, Thy clients mightily defend, That, through thy mercy, they may win Those heavenly joys which never end.
Patri sit et Paráclito tuóque Nato glória, qui sanctitátis únicæ te munerárunt grátia. Amen.
Ant. 1. Accépit María benedictiónem a Dómino, et misericórdiam a Deo salutári suo. (T. P. allelúia).
Ant. 1. Mary received the Lord's blessing and God's mercy, her salvation (T. P. Alleluia).
Psalmus 23 (24)
Psalm 23 (24)
Domini in templum adventus
The advent of God in the Temple
Christo apertæ sunt portæ cæli propter carnalem eius assumptionem (S. Irenæus).
The gates of heaven were opened to Christ because He took on human nature. (S. Irenaeus)
Dómini est terra et plenitúdo eius, * orbis terrárum et qui hábitant in eo.
Unto the Lord is the earth and all that is in it, the world and all those who inhabit it.
Quia ipse super mária fundávit eum * et super flúmina firmávit eum.
For it is He who founded it on the seas, and established it on the rivers.
Quis ascéndet in montem Dómini, * aut quis stabit in loco sancto eius?
Who will go up on the mountain of the Lord, or who will stand in his holy place?
Innocens mánibus et mundo corde, † qui non levávit ad vana ánimam suam, * nec iurávit in dolum.
He who has innocent hands and a pure heart, who has not given up his soul to vanity, nor made a deceitful oath to his neighbor.
Hic accípiet benedictiónem a Dómino * et iustificatiónem a Deo salutári suo.
He shall receive the blessing of the Lord, and the mercy of God, his Savior.
Hæc est generátio quæréntium eum, * quæréntium fáciem Dei Iacob.
Such is the race of those who seek him, of those who seek the face of the God of Jacob.
Attóllite, portæ, cápita vestra, † et elevámini, portæ æternáles, * et introíbit rex glóriæ.
Lift up thy gates, O princes, and lift yourselves up, eternal gates, and the king of glory will enter.
Quis est iste rex glóriæ? * Dóminus fortis et potens, Dóminus potens in prœlio.
Who is this king of glory? He is the Lord strong and mighty, the Lord mighty in battle.
Attóllite, portæ, cápita vestra, † et elevámini, portæ æternáles, * et introíbit rex glóriæ.
Lift up thy gates, O princes, and lift yourselves up, eternal gates, and the king of glory will enter.
Quis est iste rex glóriæ? * Dóminus virtútum ipse est rex glóriæ.
Who is this king of glory? The Lord of hosts is Himself this king of glory.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Accépit María benedictiónem a Dómino, et misericórdiam a Deo salutári suo. (T. P. allelúia).
Ant. Mary received the Lord's blessing and God's mercy, her salvation (T. P. Alleluia).
Ant. 2. Sanctificávit tabernáculum suum Altíssimus. (T. P. Allelúia).
Ant. 2. The Most High has sanctified His tent. (T. P. Allelúia)
Psalmus 45 (46)
Psalm 45 (46)
Deus refugium et virtus
God, refuge and strength
Vocabunt nomen eius Emmanuel, quod est interpretatum Nobiscum Deus (Mt 1, 23).
He will be called Emmanuel, which means God With Us (Mt 1:23).
Deus est nobis refúgium et virtus, * adiutórium in tribulatiónibus invéntus est nimis.
God is our refuge and our strength, a help that we evermore find in tribulation.
Proptérea non timébimus, dum turbábitur terra, * et transferéntur montes in cor maris.
Wherefore we are not afraid if the earth is disturbed, if the mountains sink into the heart of the ocean.
Fremant et intuméscant aquæ eius, * conturbéntur montes in elatióne eius.
Its waters roared and were agitated, the mountains were shaken by its power.
Flúminis rivi lætíficant civitátem Dei, * sancta tabernácula Altíssimi.
A river rejoices the city of God with its abundant streams, the Most High has sanctified his tabernacle.
Deus in médio eius, non commovébitur; * adiuvábit eam Deus mane dilúculo.
God is in her midst, she is immovable; at dawn, God comes to his aid:
Fremuérunt gentes, commóta sunt regna; * dedit vocem suam, liquefácta est terra.
Nations are agitated, kingdoms are shaken; He maketh his voice heard and the earth melts with terror.
Dóminus virtútum nobíscum, * refúgium nobis Deus Iacob.
The Lord of hosts is with us; the God of Jacob is a citadel for us.
Veníte et vidéte ópera Dómini, * quæ pósuit prodígia super terram.
Come, behold the works of the Lord, the wonders He hath wrought on earth!
Auferet bella usque ad finem terræ, † arcum cónteret et confrínget arma * et scuta combúret igne.
He hath stopped wars unto the ends of the earth, He hath broken the bow, He hath broken the spear, and He shall burn the shields with fire.
Vacáte et vidéte quóniam ego sum Deus: * exaltábor in géntibus et exaltábor in terra.
Stop and recognize that I am God, I will rule over the nations, I will rule over the earth.
Dóminus virtútum nobíscum, * refúgium nobis Deus Iacob.
the Lord of hosts is with us, the God of Jacob is a refuge for us.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Sanctificávit tabernáculum suum Altíssimus. (T. P. Allelúia).
Ant. The Most High has sanctified His tent. (T. P. Allelúia)
Ant. 3. Gloriósa dicta sunt de te, Virgo María. (T. P. Allelúia).
Ant. 3. Glorious things are said of thee, Virgin Mary (T. P. Alleluia)
Psalmus 86 (87)
Psalm 86 (87)
Ierusalem omnium gentium mater
Jerusalem, mother of all nations
Illa quæ sursum est Ierusalem, libera est, quæ est mater nostra (Gal 4, 26).
The Jerusalem above is free, and she is our mother (Gal 4:26).
Fundaménta eius in móntibus sanctis; † díligit Dóminus portas Sion * super ómnia tabernácula Iacob.
He founded it on the holy mountains; The Lord loves the gates of Zion more than all of Jacob's dwellings.
Gloriósa dicta sunt de te, * cívitas Dei!
Glorious things have been said about thou, city of God!
Memor ero Rahab et Babylónis inter sciéntes me; † ecce Philistæa et Tyrus cum Æthiópia: * hi nati sunt illic.
I will name Rahab and Babylon amongst those who know me; here are the Philistines, and Tyre, with Ethiopia: there they were born.
Et de Sion dicétur: «Hic et ille natus est in ea; * et ipse firmávit eam Altíssimus».
And it will be said of Zion: "This and that one was born there; it is he, the Most High, who founded it."
Dóminus réferet in librum populórum: * «Hi nati sunt illic».
The Lord will inscribe in the role of the peoples: "This one was born there."
Et cantant sicut choros ducéntes: * «Omnes fontes mei in te».
And singers and musicians say: "All my sources are in thee".
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Gloriósa dicta sunt de te, Virgo María. (T. P. Allelúia).
Ant. Glorious things are said of thee, Virgin Mary (T. P. Alleluia)
v. María conservábat ómnia verba hæc. (T. P. allelúia.) r. Cónferens in corde suo. (T. P. allelúia.)
In primo nocturno, utroque anno
De Epístula beáti Pauli apóstoli ad Romános
Fratres, comméndat suam caritátem Deus in nos, quóniam, cum adhuc peccatóres essémus, Christus pro nobis mórtuus est. Multo ígitur magis iustificáti nunc in sánguine ipsíus, salvi érimus ab ira per ipsum! Si enim cum inimíci essémus reconciliáti sumus Deo per mortem Fílii eius, multo magis reconciliáti salvi érimus in vita ipsíus; non solum autem, sed et gloriámur in Deo per Dóminum nostrum Iesum Christum, per quem nunc reconciliatiónem accépimus.
Proptérea, sicut per unum hóminem peccátum in hunc mundum intrávit et per peccátum mors, et ita in omnes hómines mors pertránsiit, eo quod omnes peccavérunt. Usque ad legem enim peccátum erat in mundo; peccátum autem non imputátur, cum lex non est, sed regnávit mors ab Adam usque ad Móysen étiam in eos, qui non peccavérunt in similitúdine prævaricatiónis Adæ, qui est figúra futúri.
Sed non sicut delíctum, ita et donum; si enim uníus delícto multi mórtui sunt, multo magis grátia Dei et donum in grátia uníus hóminis Iesu Christi in multos abundávit. Et non sicut per unum, qui peccávit, ita et donum; nam iudícium ex uno in condemnatiónem, grátia autem ex multis delíctis in iustificatiónem. Si enim uníus delicto mors regnávit per unum, multo magis, qui abundántiam grátiæ et donatiónis iustítiæ accípiunt, in vita regnábunt per unum Iesum Christum.
Igitur sicut per uníus delíctum in omnes hómines in condemnatiónem, sic et per uníus iustítiam in omnes hómines in iustificatiónem vitæ; sicut enim per inobœdiéntiam uníus hóminis peccatóres constitúti sunt multi, ita et per uníus obœditiónem iusti constituéntur multi. Lex autem subintrávit, ut abundáret delíctum; ubi autem abundávit peccátum, superabundávit grátia, ut sicut regnávit peccátum in morte, ita et grátia regnet per iustítiam in vitam ætérnam per Iesum Christum Dóminum nostrum.
r. Elécta mea cándida sicut nix in Líbano; sicut favus distíllans lábia eius, * Mel et lac sub lingua illíus. v. Veni de Líbano, sponsa mea, veni, coronáberis coróna gratiárum. * Mel. v. Glória Patri. * Mel.
In secundo nocturno, anno I
Ex Oratiónibus sancti Ansélmi epíscopi (Orat. 7: Op. omnia 3, 20-22)
Cælum, sídera, terra, flúmina, dies, nox et quæcúmque humánæ potestáti vel utilitáti sunt obnóxia, in amíssum decus sese gratulántur, Dómina, per te quodámmodo resuscitáta, et nova quadam ineffábili grátia donáta. Quasi enim ómnia mórtua erant, cum amíssa congénita dignitáte favéndi dominátui vel úsibus Deum laudántium, ad quod facta erant; obruebántur oppressióne, et decolorabántur abúsu idólis serviéntium, propter quos facta non erant. Quasi vero éadem resuscitáta lætántur, cum iam Deum confiténtium et dominátu regúntur, et usu decorántur.
Nova autem et inæstimábili grátia quasi exsultavérunt, cum ipsum Deum, ipsum Creatórem suum, non solum invisibíliter supra se illa regéntem sensérunt, sed étiam visibíliter intra se eísdem uténdo sanctificántem vidérunt. Hæc tanta bona per benedíctum fructum benedícti ventris benedíctæ Maríæ provenérunt.
Per plenitúdinem enim grátiæ tuæ, et quæ in inférno erant, se lætántur liberáta; et quæ supra mundum sunt, se gaudent restauráta. Per eúmdem quippe gloriósum Fílium gloriósæ virginitátis tuæ, omnes iusti qui obiérunt ante vitálem eius mortem, exsúltant diruptióne captivitátis suæ, et ángeli gratulántur restitutióne semírutæ civitátis suæ. O fémina plena et superpléna grátia, de cuius plenitúdinis exundántia respérsa sic reviréscit omnis creatúra! O Virgo benedícta et superbenedícta, per cuius benedictiónem benedícitur omnis natúra, non solum creáta a Creatóre, sed et Creátor a creatúra!
Deus Fílium suum, quem solum de corde suo æquálem sibi génitum, tamquam seípsum diligébat, ipsum dedit Maríæ; et ex María fecit sibi fílium, non álium, sed eúmdem ipsum; ut naturáliter esset unus idémque commúnis Fílius Dei et Maríæ. Omnis natúra a Deo est creáta, et Deus ex María est natus. Deus ómnia creávit, et María Deum generávit. Deus, qui ómnia fecit, ipse se ex María fecit; et sic ómnia quæ fécerat, refécit. Qui pótuit ómnia de níhilo fácere, nóluit ea violáta sine María refícere. Deus ígitur est pater rerum creatárum et María mater rerum recreatárum.
r. Signum magnum appáruit in cælo: Múlier amícta sole, et luna sub pédibus eius, * Et in cápite eius coróna stellárum duódecim. v. Induit eam Dóminus vestiméntis salútis, induménto iustítiæ, et quasi sponsam ornávit eam monílibus suis. * Et. v. Glória Patri. * Et.
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
After this the proper prayer is said straightway and without "Let us pray", with the long conclusion.
Dóminus vobíscum.
The Lord be with thee.
r. Et cum spíritu tuo.
r. And with thy spirit.
Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
May God Almighty bless thee, the Father, ✠ and the Son and the Holy Spirit.
r. Amen.
r. Amen.
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Or another formula of blessing, as at Mass.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
And if we make a referral, we add the invitation:
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
In the absence of a deacon or a priest, and in the recitation alone, it is concluded thus:
Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
May the Lord bless us, forbid us from all evil, and bring us to eternal life. r. Amen.
The translations proposed here have the sole purpose of a better understanding of the Latin text. They are not to be used in place of the official translations in the liturgy in the vernacular.