The world is waiting for the Church to become a society of praise once again

frendeesitar
  1. Hac die Ecclesia recolit ingressum Christi Domini in Ierusalem ad consummandum suum paschale mysterium. Quare in omnibus Missis memoria fit huiusmodi ingressus Domini, et quidem per processionem vel introitum sollemnem ante Missam principalem, per introitum simplicem ante alias Missas. Introitus tamen sollemnis, non vero processio, iterari potest ante unam alteramve Missam, quæ cum magno populi concursu celebrari solet.
Expedit ut, ubi nec processio nec introitus sollemnis fieri potest, habeatur sacra verbi Dei celebratio de ingressu messianico et de Passione Domini vel sabbato horis vespertinis vel die dominica, hora opportuniore.
1. On this day, the Church remembers the entry of Christ the Lord into Jerusalem to consummate his Paschal Mystery. For this reason, in all Masses, the Lord's entry is remembered in the following way: either by the procession or solemn entry before the main Mass, or by the simple entry before the remaining Masses. The solemn entry, but not the procession, can be repeated before these masses celebrated with a great concourse of the people. It is fitting that, when neither the procession nor the solemn entry can be made, there should be a celebration of the word of God in relation unto the Messianic entry and the Passion of the Lord, either on Saturday at the evening hour or on Sunday at the most opportune hour.
  Commemoratio ingressus Domini in Ierusalem
Forma prima: Processio
Commemoration of the Lord's Entry into Jerusalem First form: Procession
  2. Hora competenti fit collecta in ecclesia minore vel alio loco apto extra ecclesiam, ad quam processio tendit. Fideles ramos in manibus tenent.
3. Sacerdos et diaconus, induti sacris vestibus coloris rubri pro Missa requisitis, comitantibus aliis ministris accedunt ad locum, ubi populus est congregatus. Sacerdos, loco casulæ, induere potest pluviale, quod deponit expleta processione casulam assumens.
4 Interim cantatur sequens antiphona vel alius cantus congruus.
2. At the appointed time, one assembles in a small church or in another suitable place outside the church from which the procession will take place. The faithful hold branches in their hands. 3. The priest and the deacon, clothed in the sacred red vestments necessary for the celebration of Mass, together with the other ministers, go unto the place where the people are gathered. The priest, instead of the chasuble, may wear a cope, which will be placed once the procession is over, and will then take the chasuble. 4. During this time the following antiphon or other song is sung by all:
  Ant. Mt 21, 9
annotation: 7;
%%
(c3) HO(e)SÁN(ei~)NA(i.) *() fí(i')li(h)o(g') Da(h)vid :(iji.) (;) be(g)ne(h)dí(iji)ctus(hih.) (,) qui(h) ve(fe)nit(e[ll:1]d) in(fh~) nó(h_f)mi(g)ne(fg) Dó(e)mi(e)ni.(e.) (:) Rex(h) Is(hhh)ra(fh!ivHG'h)ël :(hg..) (;) Ho(e)sán(ei~)na(ijHF') in(g) ex(fg~)cél(e.)sis.(e.) (::)
  Hosanna * fílio David: benedíctus qui venit in nómine Dómini. Rex Israël: Hosánna in excélsis.
  Hosanna unto the son of David: blessed be He who comes in the name of the Lord. King of Israel: Hosanna in heaven.
  5. Tunc sacerdos et fideles signant se, dum sacerdos dicit:
5. Then the priest and the faithful cross themselves, whilst the priest says:
  In nómine Patris, et Fílii, et Spíritus Sancti.
  In the name of the Father, and of the Son, and of the Holy Spirit.
  Postea populum de more salutat; ac fit brevis monitio, qua fideles ad celebrationem huius diei actuose et conscie participandam invitantur, his vel similibus verbis:
Then he greets the people as usual; and he maketh a brief warning, which invites the faithful to an effective and conscious participation in the celebration of this day, with these words or other equivalents:
  Fratres caríssimi, postquam iam ab inítio Quadragésimæ corda nostra pæniténtia et opéribus caritátis præparávimus, hodiérna die congregámur, ut cum tota Ecclésia præludámus paschále Dómini nostri mystérium, eius nempe passiónem atque resurrectiónem, ad quod impléndum ipse ingréssus est civitátem suam Ierúsalem.
Quare cum omni fide et devotióne memóriam agéntes huius salutíferi ingréssus, sequámur Dóminum, ut, per grátiam consórtes effécti crucis, partem habeámus resurrectiónis et vitæ.
  Dear Brethren, after having prepared our hearts since the beginning of Lent with works of penance and charity, we are gathered today with the whole Church to inaugurate our annual celebration of the Paschal Mystery of the Passion and Resurrection of Our Lord who, in order to accomplish it, entered his city of Jerusalem. For this reason, remembering with faith and devotion this saving entry, let us follow the Lord so that, sharing by grace in the merits of the cross, we may merit to have in the resurrection and in life.
  6. Post monitionem, sacerdos dicit unam ex sequentibus orationibus, manibus extensis.
6. After the monition, the priest says one of the following prayers with outstretched hands.
  Orémus.
Omnípotens sempitérne Deus, hos pálmites tua benedictióne sanctífica, ut nos, qui Christum Regem exsultándo proséquimur, per ipsum valeámus ad ætérnam Ierúsalem perveníre. Qui vivit et regnat in sǽcula sæculórum.
r. Amen.
  Let us pray. Almighty and eternal God, by Thy blessing, sanctify these branches, so that we, who are going to follow Christ in exultation, may reach with Him unto the eternal Jerusalem. He who lives and reigns for ever and ever.
  Vel:
Or :
  Auge fidem in te sperántium, Deus, et súpplicum preces cleménter exáudi, ut, qui hódie Christo triumphánti pálmites exhibémus, in ipso fructus tibi bonórum óperum afferámus. Qui vivit et regnat in s?cula sæculórum.
r. Amen.
  Increase the faith of those who hope in Thee, O God, and in Thy clemency hearken their supplicating prayers, so that those who wear the palms today with the triumphant Christ may through Him bear the fruits of Thy good works. He who lives and reigns for ever and ever. r. Amen.
  Et aspergit ramos aqua benedicta, nihil dicens.
And he sprinkles the branches with holy water, without saying aught
  7. Tunc diaconus, vel, ipso deficiente, sacerdos proclamat, more consueto, Evangelium de ingressu Domini secundum unum ex quattuor Evangeliis. Pro opportunitate incensum adhiberi potest.
7. Then the deacon, or if there is none, the priest, proclaims in the usual way the Gospel of the Lord's entry according to one of the four Gospels. If it is appropriate, we can praise them.
  „Benedictus qui venit in nomine Domini“
"Blessed is He who comes in the name of the Lord"
  Anno A:
Year A:
  Léctio sancti Evangélii secúndum Matthǽum (21, 1-11)
  Cum appropinquássent Hierosólymis et veníssent Béthphage, ad montem Olivéti, tunc Iesus misit duos discípulos dicens eis: „Ite in castéllum, quod contra vos est, et statim inveniétis ásinam alligátam et pullum cum ea; sólvite et addúcite mihi. Et si quis vobis áliquid díxerit, dícite: ,Dóminus eos necessários habet‘, et conféstim dimíttet eos“. Hoc autem factum est, ut implerétur, quod dictum est per prophétam dicéntem: „Dícite fíliæ Sion: Ecce Rex tuus venit tibi, mansuétus et sedens super ásinam et super pullum fílium subiugális“. Eúntes autem discípuli fecérunt, sicut præcépit illis Iesus, et adduxérunt ásinam et pullum, et imposuérunt super eis vestiménta sua, et sedit super ea. Plúrima autem turba stravérunt vestiménta sua in via; álii autem cædébant ramos de arbóribus et sternébant in via. Turbæ autem, quæ præcedébant eum et quæ sequebántur, clamábant dicéntes: „Hosánna fílio David! Benedíctus, qui venit in nómine Dómini! Hosánna in altíssimis!“. Et cum intrásset Hierosólymam, commóta est univérsa cívitas dicens: „Quis est hic?“. Turbæ autem dicébant: „Hic est Iesus prophéta a Názareth Galilǽæ“.
Verbum Dómini. r. Laus tibi Christe.
  
  Anno B:
Year B:
  Léctio sancti Evangélii secúndum Marcum (11, 1-10)
  Cum appropinquárent Hierosólymæ, Béthphage et Bethániæ ad montem Olivárum, mittit Iesus duos ex discípulis suis et ait illis: „Ite in castéllum, quod est contra vos, et statim intrœúntes illud inveniétis pullum ligátum, super quem nemo adhuc hóminum sedit; sólvite illum et addúcite. Et si quis vobis díxerit: ,Quid fácitis hoc?‘, dícite: ,Dómino necessárius est, et contínuo illum remíttet íterum huc‘“. Et abeúntes invenérunt pullum ligátum ante iánuam foris in bívio et solvunt eum. Et quidam de illic stántibus dicébant illis: „Quid fácitis solvéntes pullum?“. Qui dixérunt eis, sicut díxerat Iesus; et dimisérunt eis. Et ducunt pullum ad Iesum et impónunt illi vestiménta sua; et sedit super eum. Et multi vestiménta sua stravérunt in via, álii autem frondes, quas excíderant in agris. Et qui præíbant et qui sequebántur, clamábant: „Hosánna! Benedíctus, qui venit in nómine Dómini! Benedíctum, quod venit regnum patris nostri David! Hosánna in excélsis!“.
Verbum Dómini. r. Laus tibi Christe.
  
  Vel :
  Léctio sancti Evangélii secúndum Ioánnem (12, 12-16)
  In illo témpore: Turba multa, quæ vénerat ad diem festum, cum audíssent quia venit Iesus Hierosólymam, accepérunt ramos palmárum et processérunt óbviam ei et clamábant: „Hosánna! Benedíctus, qui venit in nómine Dómini, et rex Israel!“. Invénit autem Iesus aséllum et sedit super eum, sicut scriptum est: „Noli timére, fília Sion. Ecce rex tuus venit sedens super pullum ásinæ“. Hæc non cognovérunt discípuli eius primum, sed quando glorificátus est Iesus, tunc recordáti sunt quia hæc erant scripta de eo, et hæc fecérunt ei.
Verbum Dómini. r. Laus tibi Christe.
  
  Anno C:
Year C:
  Léctio sancti Evangélii secúndum Lucam (19, 28-40)
  In illo témpore: Præcedébat Iesus ascéndens Hierosólymam. Et factum est cum appropinquásset ad Béthphage et Bethániam, ad montem, qui vocátur Olivéti, misit duos discípulos suos dicens: „Ite in castéllum, quod contra est, in quod intrœúntes inveniétis pullum ásinæ alligátum, cui nemo umquam hóminum sedit; sólvite illum, et addúcite. Et si quis vos interrogáverit: ,Quare sólvitis?‘, sic dicétis: ,Dóminus eum necessárium habet‘“. Abiérunt autem, qui missi erant, et invenérunt, sicut dixit illis. Solvéntibus autem illis pullum, dixérunt dómini eius ad illos: „Quid sólvitis pullum?“. At illi dixérunt: „Dóminus eum necessárium habet“. Et duxérunt illum ad Iesum; et iactántes vestiménta sua supra pullum imposuérunt Iesum. Eúnte autem illo, substernébant vestiménta sua in via. Et cum appropinquáret iam ad descénsum montis Olivéti, cœpérunt omnis multitúdo discipulórum gaudéntes laudáre Deum voce magna super ómnibus, quas víderant, virtútibus, dicéntes: „Benedíctus, qui venit rex in nómine Dómini! Pax in cælo et glória in excélsis!“. Et quidam pharisæórum de turbis dixérunt ad illum: „Magíster, íncrepa discípulos tuos!“. Et respóndens dixit: „Dico vobis: Si hi tacúerint, lápides clamábunt!“.
  
  8. Post Evangelium, haberi potest brevis homilia. Ad inchoandam autem processionem, fieri potest a sacerdote vel a diacono vel a ministro laico monitio, his vel similibus verbis expressa:
8. After the Gospel, a brief homily can be given. To begin the procession, a warning may be given by the priest, deacon, or lay minister, in the following manner or with other words:
  Imitémur, fratres caríssimi, turbas acclamántes Iesum, et procedámus in pace.
  Let us imitate, dear brethren, the crowds acclaiming Jesus, and let us go forward in peace. And the chorus answers:
  Vel:
Or :
  Procedámus in pace.
  Let us move forward in peace.
  Quo in casu omnes respondent:
In this case, all of them answer:
  In nómine Christi. Amen.
  In the name of Christ, Amen.
  9. Et incipit, more solito, processio ad ecclesiam, ubi celebrabitur Missa. Præcedit, si thus adhibetur, thuriferarius cum thuribulo fumigante, deinde acolythus vel alius minister deferens crucem, ramis palmarum ornatam iuxta locorum consuetudines, medius inter duos ministros cum candelis accensis. Sequuntur diaconus, librum Evangeliorum deferens, sacerdos cum ministris, et, post eos, fideles omnes, ramos gestantes. Progrediente processione, cantantur a schola et populo cantus sequentes, vel alii cantus apti in honorem Christi Regis
9. And the procession, according unto the usual custom, begins towards the church where the Mass is to be celebrated. If incense is used, the thurifer with the steaming censer precedes, followed by the acolyte or another minister who carries the cross decorated with branches and palms according unto the customs of the place, betwixt two ministers with lighted candles. Then follows the deacon carrying the book of the Gospels, the priest with the ministers and, behind them, all the faithful, branches in hand. Whilst the procession is in advance, the schola sings with the people the following song, or other appropriate songs in honor of Christ the King:
  Antiphona 1
Antiphon 1
annotation: 1f;
%%
(c4) PU(d)e(f)ri(d_c) He(f)bræ(g)ó(f_h)rum,(h'_) *(,) por(h)tán(h)tes(j) ra(h)mos(g) o(hg)li(f)vá(g_h)rum,(h.) (;) ob(f')vi(h)a(g')vé(h)runt(gf~) Dó(g)mi(fe)no,(d'_) (;) cla(f)mán(ffe)tes(d_c) et(c) di(df)cén(ffg)tes:(f.) (,) Ho(f)sán(gh~)na(hv_GE') in(f) ex(e)cél(d.)sis .(d.) (::)
  Púeri Hebræórum, portántes ramos olivárum, obviavérunt Dómino, clamántes et dicéntes: Hosánna in excélsis.
  The children of the Hebrews, carrying olive branches, went to meet the Lord, crying out and saying, "Hosanna in the highest."
  Quæ pro opportunitate repetitur inter strophas huius psalmi.
This can be repeated, if appropriate, betwixt the stanzas of this psalm.
  Psalmus 23
Psalm 23
  Dómini est terra et plenitúdo eius, * orbis terrárum et qui hábitant in eo. Quia ipse super mária fundávit eum * et super flúmina firmávit eum.
  Unto the Lord is the earth and all that is in it, the world and all who inhabit it. For it is He who founded it on the seas, and established it on the rivers.
  (Repetitur antiphona)
(the antiphon is repeated)
  Quis ascéndet in montem Dómini, * aut quis stabit in loco sancto eius? Innocens mánibus et mundo corde, qui non levávit ad vana ánimam suam, * nec iurávit in dolum.
  Who will go up unto the mountain of the Lord? * or who will stand in His holy place? He who has innocent hands and a pure heart, * who has not given up his soul to vanity, nor made a deceitful oath to his neighbor.
  (Repetitur antiphona)
(the antiphon is repeated)
  Hic accípiet benedictiónem a Dómino * et iustificatiónem a Deo salutári suo. Hæc est generátio quæréntium eum, * quæréntium fáciem Dei Iacob.
  He shall receive the blessing of the Lord, and the mercy of God his Saviour. Such is the race of those who seek Him, * of those who seek the face of the God of Jacob."
  (Repetitur antiphona)
(the antiphon is repeated)
  Attóllite, portæ, cápita vestra, et elevámini, portæ æternáles, * et introíbit rex glóriæ. Quis est iste rex glóriæ? * Dóminus fortis et potens, Dóminus potens in prǽlio.
  Lift up thy gates, O princes, and lift yourselves up, eternal gates, * and the king of glory will enter. Who is this king of glory? * He is the Lord strong and mighty, the Lord mighty in battle.
  (Repetitur antiphona)
(the antiphon is repeated)
  Attóllite, portæ, cápita vestra, et elevámini, portæ æternáles, * et introíbit rex glóriæ. Quis est iste rex glóriæ? * Dóminus virtútum ipse est rex glóriæ.
  Lift up thy gates, O princes, and lift yourselves up, eternal gates, * and the king of glory will enter. Who is this king of glory? * The Lord of hosts is Himself this king of glory.
  (Repetitur antiphona)
(the antiphon is repeated)
  Antiphona 2
Antiphon 2
  Púeri Hebræórum vestiménta prosternébant in via, et clamábant dicéntes: Hosánna fílio David; benedíctus, qui venit in nómine Dómini.
  The children of the Hebrews spread their garments on the road; they cried out and said, Hosanna unto the son of David! Blessed is he who comes in the name of the Lord!
  Psalmus 46
Psalm 46
  Omnes gentes, pláudite mánibus, * iubiláte Deo in voce exsultatiónis, quóniam Dóminus Altíssimus, terríbilis, * rex magnus super omnem terram.
  Nations, clap thy hands; * Celebrate God with shouts of joy. For the Lord is most high and terrible, * Supreme King over all the earth.
  (Repetitur antiphona)
(the antiphon is repeated)
  Subiécit pópulos nobis, * et gentes sub pédibus nostris. Elégit nobis hereditátem nostram, * glóriam Iacob, quem diléxit. Ascéndit Deus in iúbilo, * et Dóminus in voce tubæ.
  He hath subdued the peoples unto us, and has put the nations under our feet. He hath chosen us for His inheritance; * the beauty of Jacob whom He loved. God ascended in the midst of shouts of joy, and the Lord with the sound of the trumpet."
  (Repetitur antiphona)
(the antiphon is repeated)
  Psállite Deo, psállite; * psállite regi nostro, psállite. Quóniam rex omnis terræ Deus, * psállite sapiénter.
  Sing to our God, sing; * sing to our King, sing. For God is the King of all the earth; * Sing wisely.
  (Repetitur antiphona)
(the antiphon is repeated)
  Regnávit Deus super gentes, * Deus sedet super sedem sanctam suam. Príncipes populórum congregáti sunt cum pópulo Dei Abraham, quóniam Dei sunt scuta terræ: * veheménter elevátus est.
  God will reign over the nations; * God is seated on His holy throne. The princes of the peoples have united themselves unto the God of Abraham; * for the mighty gods of the earth have been extraordinarily exalted.
  (Repetitur antiphona)
(the antiphon is repeated)
  Antiphona 2
Antiphon 2
annotation: 1f;
%%
(c4) PU(d)e(f)ri(d_c) He(f)brae(g)ó(f_h)rum(h'_) *(,) ve(h)sti(h)mén(hj)ta(h') pro(h)ster(g')né(h)bant(g') in(f) vi(f_g)a,(g'_[oh:h]) (;) et(h) cla(f')má(g)bant(e') di(f)cén(e[ll:1]d~)tes :(d.) (;) « Ho(d)sán(f')na(d) fí(e')li(f)o(g') Da(f)vid :(g.) (;) be(e)ne(f)dí(gh)ctus(g') qui(f) ve(fg)nit(f'_) (,) in(e) nó(g')mi(e)ne(fe) Dó(d)mi(d)ni ».(d.) (::)
  Púeri Hebræórum vestiménta prosternébant in via, et clamábant dicéntes: Hosánna fílio David; benedíctus, qui venit in nómine Dómini.
  The children of the Hebrews spread their garments on the road; they cried out and said, Hosanna unto the son of David! Blessed is he who comes in the name of the Lord!
  Psalmus 46
Psalm 46
  Omnes gentes, pláudite mánibus, * iubiláte Deo in voce exsultatiónis, quóniam Dóminus Altíssimus, terríbilis, * rex magnus super omnem terram.
  Nations, clap thy hands; * Celebrate God with shouts of joy. For the Lord is most high and terrible, * Supreme King over all the earth.
  (Repetitur antiphona)
(the antiphon is repeated)
  Subiécit pópulos nobis, * et gentes sub pédibus nostris. Elégit nobis hereditátem nostram, * glóriam Iacob, quem diléxit. Ascéndit Deus in iúbilo, * et Dóminus in voce tubæ.
  He hath subdued the peoples unto us, and has put the nations under our feet. He hath chosen us for His inheritance; * the beauty of Jacob whom He loved. God ascended in the midst of shouts of joy, and the Lord with the sound of the trumpet."
  (Repetitur antiphona)
(the antiphon is repeated)
  Psállite Deo, psállite; * psállite regi nostro, psállite. Quóniam rex omnis terræ Deus, * psállite sapiénter.
  Sing to our God, sing; * sing to our King, sing. For God is the King of all the earth; * Sing wisely.
  (Repetitur antiphona)
(the antiphon is repeated)
  Regnávit Deus super gentes, * Deus sedet super sedem sanctam suam. Príncipes populórum congregáti sunt cum pópulo Dei Abraham, quóniam Dei sunt scuta terræ: * veheménter elevátus est.
  God will reign over the nations; * God is seated on His holy throne. The princes of the peoples have united themselves unto the God of Abraham; * for the mighty gods of the earth have been extraordinarily exalted.
  (Repetitur antiphona)
(the antiphon is repeated)
  Hymnus ad Christum Regem
Hymn to Christ the King
annotation: 1;
%%
(c4) GLÓ(h)ri(g)a,(gh) laus(gg) et(f) ho(g)nor(gh) ti(f)bi(e) sit,(d.) (,) Rex(g) Chri(g_)ste(e) Re(g)démp(gg)tor:(f.) (:)
Cu(fh)i,(h) pu(h)e(hvGF')rí(g)le(gh) de(fe)cus(d_f) (,) promp(f)sit(fe) Ho(d)sán(dc~)na(ef) pi(d.)um.(d.) (::) (Z)
1. {I}s(h)ra(g)el(h) es(h!iwj) tu(ji) Rex,(h_g) (,) Da(gh)ví(j)dis(jk) et(j) ín(ji~)cli(h)ta(g) pro(h)les:(h.) (:)
Nó(h)mi(h)ne(g) qui(h') in(iwj) Dó(j)mi(ji)ni,(h_g) (,) Rex(gh) be(j)ne(jk)dí(ji)cte,(h) ve(gh)nis.(h.) (::) Gló(h)ri(g)a,(gh) laus(gg) (::)

2. C{oe}(h)tus(g) in(h) ex(h!iwj)cél(ji)sis(h_g) (,) te(gh) lau(j)dat(jk) caé(ji)li(h)cus(g) o(h)mnis,(h.) (:)
Et(h) mor(h)tá(g)lis(h!iwj) ho(ji)mo,(h_g) (,) et(gh) cunc(j)ta(jk) cre(j)á(ji)ta(h) si(gh)mul.(h.) (::) Gló(h)ri(g)a,(gh) laus(gg) (::)

3. Pl{e}bs(h) He(g)braé(h)a(h!iwj) ti(ji)bi(h_g) (,) cum(gh) pal(j)mis(jk) ób(ji~)vi(h)a(g) ve(h)nit:(h.) (:)
Cum(h) pre(h)ce,(g) vo(h)to,(h!iwj) hym(ji)nis,(h_g) (,) ád(gh)su(j)mus(jk) ec(ji)ce(h) ti(gh)bi.(h.) (::) Gló(h)ri(g)a,(gh) laus(gg) (::)
4. H{i}(h) ti(g)bi(h) pas(h!iwj)sú(ji)ro(h_g) (,) sol(gh)vé(j)bant(jk) mú(ji)ni(h)a(g) lau(h)dis:(h.) (:)
Nos(h) ti(h)bi(g) re(h!iwj)gnán(ji)ti(h_g) (,) pán(gh)gi(j)mus(jk) ec(ji)ce(h) me(gh)los.(h.) (::) Gló(h)ri(g)a,(gh) laus(gg) (::)

5. H{i}(h) pla(h)cu(g)é(h)re(h!iwj) ti(ji)bi,(h_g) (,) plá(gh)ce(j)at(jk) de(j)vó(ji)ti(h)o(g) no(h)stra:(h.) (:)
Rex(h) bo(h)ne,(g) Rex(h!iwj) cle(ji)mens,(h_g) (,) cui(gh) bo(j)na(jk) cunc(ji~)ta(h) pla(gh)cent.(h.) (::) Gló(h)ri(g)a,(gh) laus(gg) (::)
  Chorus:
Choir:
  Glória, laus et honor tibi sit, rex Christe redémptor, cui pueríle decus prompsit Hosánna pium.
  Glory, praise and honor to Thou, Christ the King Redeemer, To whom childish innocence has addressed a pious Hosanna.
  Omnes repetunt:
They all repeat:
   Glória, laus...
  Glory, praise...
  Chorus:
Choir:
  Israël es tu rex, Dávidis et ínclita proles, nómine qui in Dómini, rex benedícte, venis.
  Thou art the King of Israel, the illustrious descendant of David, Blessed King, who comes in the name of the Lord.
  Omnes repetunt:
They all repeat:
   Glória, laus...
  Glory, praise...
  Chorus:
Choir:
  Cœtus in excélsis te laudat cǽlicus omnis, et mortális homo, et cuncta creáta simul.
  All the heavenly assembly praises Thee in the heights, As well as mortal man and all creation together.
  Omnes repetunt:
They all repeat:
   Glória, laus...
  Glory, praise...
  Chorus:
Choir:
  Plebs Hebrǽa tibi cum palmis óbvia venit; cum prece, voto, hymnis, ádsumus ecce tibi.
  The Hebrew people came to meet thou with palms; Here we are before thee with our prayers, our wishes and our hymns.
  Omnes repetunt:
They all repeat:
   Glória, laus...
  Glory, praise...
  Chorus:
Choir:
  Hi tibi passúro solvébant múnia laudis; nos tibi regnánti pángimus ecce melos.
  They offered Thee their homage before Thy passion; We sing unto thee now, who reigns, our melody.
  Omnes repetunt:
They all repeat:
   Glória, laus...
  Glory, praise...
  Chorus:
Choir:
  Hi placuére tibi, pláceat devótio nostra: rex bone, rex clemens, cui bona cuncta placent.
  Their homage pleased Thou; may our devotion also please Thee, good King, merciful King, to whom all things are good.
  Omnes repetunt:
They all repeat:
   Glória, laus...
  Glory, praise...
  10. Intrante processione in ecclesiam, cantatur sequens responsorium, vel alius cantus, qui loquatur de ingressu Domini.
When the procession enters the church, the following responsory is sung, or another song that evokes the Lord's entrance.
  Responsorium
Responses
annotation: 2;
%%
(f3) IN(f)gre(e)di(f)én(f)te(h) *() Dó(hgh)mi(fg)no(fe..) (;) in(e) san(f')ctam(h) ci(gh_G'_FEfg)vi(f!gwh/ig/h_g)tá(fg!hvGF'g)tem,(gf..) (:) He(h)brae(ij)ó(jiig)rum(hi) pú(hi)e(ghGF'g)ri(gf..) (;) re(fg)sur(f)re(f)cti(f)ó(fg)nem(f) Vi(fg)tae(f.) (,) pro(fg!hvGF'E)nun(f)ti(hg/hih)án(hvGF'g)tes,(fe..) *(:) Cum(ef'h~) ra(h)mis(hg) pal(f)má(f!gwh!ivHG'hwihi)rum :(ih..) (;) « Ho(h)sán(hi~)na,(h) cla(h)má(gh_G'_FEfg)bant,(f.) (,) in(f) ex(h.f!gwh_g)cél(fg!hvGF'g)sis ».(gf..) v/.(::) Cum(ef!hhi)que(h) au(h)dís(ij)set(i) pó(hi)pu(h)lus,(h.) (,) quod(h) Ie(hi)sus(h') ve(h)ní(h)ret(hg) Ie(hi)ro(gh)só(f)ly(f!gwh_g)mam,(gf..) (:) ex(f)i(ef)é(fg)runt(f) ób(f!gw!hvGF'E)vi(f)am(hg/hih) e(hvGF'g)i.(fe..) *(::) Cum(ef'h~) ra(h)mis.(hg) (::)
  r. Ingrediénte Dómino in sanctam civitátem, Hebræórum púeri, resurrectiónem vitæ pronuntiántes, * Cum ramis palmárum: Hosánna, clamábant, in excélsis. v. Cum audísset pópulus, quod Iesus veníret Hierosólymam, exiérunt óbviam ei. * Cum ramis.
  r. When the Lord entered the holy city, the children of the Hebrews, proclaiming the resurrection of life, * With palm branches cried out, Hosanna in the highest. v. When the people heard that Jesus was coming to Jerusalem, they went out to meet him. * With twigs.
  11. Sacerdos, cum ad altare pervenerit, illud veneratur et, pro opportunitate, incensat. Deinde pergit ad sedem ubi dimittit pluviale, si illud adhibuit, et assumit casulam. Omissis aliis ritibus initialibus Missæ, et, pro opportunitate, Kyrie, dicit collectam Missæ, quæ deinde prosequitur more solito.
When the priest arrives at the altar, he venerates him and, if appropriate, incenses him. Then he goeth unto the seat where he taketh off the cope, if he hath worn it, and puts on the chasuble. Omitting the other initial rites of the Mass, and, if fitting, the Kyrie, he saith the collection of the Mass, which then continues in the usual way.
  Forma secunda: Introitus sollemnis
Second form: Solemn entrance
  12. Ubi processio extra ecclesiam fieri nequit, ingressus Domini celebratur intra ecclesiam per introitum sollemnem ante Missam principalem.
12. When it is not possible to make the procession outside the church, the entry of the Lord is celebrated inside the church, by means of a solemn entrance before the main Mass.
  13. Fideles congregantur vel ante portam ecclesiæ vel in ipsa ecclesia, ramos in manibus tenentes. Sacerdos et ministri et aliqua deputatio fidelium accedunt ad locum aptum ecclesiæ, extra presbyterium, ubi saltem maior pars fidelium ritum conspicere possit.
13. The faithful gather at the door of the church or in the church itself, holding the branches in their hands. The priest, the ministers, and a few faithful deputies go to a suitable place in the church, outside the sanctuary, where most of the faithful can behold the rite.
  14. Dum sacerdos ad locum dictum accedit, cantatur antiphona Hosánna vel alius cantus idoneus. Fit deinde benedictio ramorum et proclamatio Evangelii ingressus Domini in Ierusalem, ut supra (nn. 5- 7). Post Evangelium sacerdos procedit sollemniter cum ministris et deputatione fidelium per ecclesiam ad presbyterium, dum cantatur responsorium Ingrediénte Dómino (n. 10) vel alius cantus aptus.
14. Whilst the priest is going unto the place indicated, the antiphon is sung: Hosanna or another appropriate song. At this place, the palms are blessed and the gospel of the Lord's entry into Jerusalem is proclaimed, as stated above (nn 5-7). After the Gospel, the priest with the ministers and some of the faithful advance unto the sanctuary in the church; during this time, the responsory Ingrediénte Dómino (n. 10) is sung, or another appropriate song.
  15. Cum autem ad altare pervenerit, sacerdos illud veneratur. Deinde pergit ad sedem et, omissis ritibus initialibus Missæ, et, pro opportunitate, Kýrie, dicit collectam Missæ, quæ deinde prosequitur more solito.
15. When he arrives at the altar, the priest venerates it. Then they go unto the headquarters and, omitting the initial rites of the Mass and, if appropriate, the Kyrie, say the prayer of the collect. Then the Mass continues in the usual way.
  Forma tertia: Introitus simplex
Third Form: Single Entry
  16. In omnibus aliis Missis huius dominicæ in quibus non habetur introitus sollemnis, fit memoria ingressus Domini in Ierusalem per introitum simplicem.
16. At all the other Masses on this Sunday where the solemn entry is not made, the Lord's entry into Jerusalem is commemorated by the simple entrance.
  17. Dum sacerdos pergit ad altare, cantatur antiphona ad introitum cum psalmo (n.18) vel alius cantus de eodem argumento. Sacerdos, postquam ad altare pervenerit, illud veneratur et pergit ad sedem. Post crucis signum salutat populum; deinde Missam prosequitur more solito.
Whilst the priest goes unto the altar, the entrance antiphon is sung with the psalm (n.18) or another song on the same theme. The priest, after arriving at the altar, venerated him and went unto the seat. After the sign of the cross, he greets the people; Then he continues the Mass as usual.
  In aliis Missis, in quibus fieri non potest cantus ad introitum, sacerdos, statim ac ad altare pervenerit et illud est veneratus, salutat populum, legit antiphonam ad introitum et Missam prosequitur more solito.
In other Masses, where the entrance chant cannot be performed, the priest, as soon as he hath arrived at the altar and has venerated it, greets the people, reads the entrance antiphon and continues the Mass as usual.
  18. Ant. ad introitum Cf. Io 12, 1.12-13; Ps 23, 9-10
18. Ant. unto the introit
  Ante sex dies sollémnis Paschæ, quando venit Dóminus in civitátem Ierúsalem, occurrérunt ei púeri et in mánibus portábant ramos palmárum et clamábant voce magna, dicéntes:
* Hosánna in excélsis: Benedíctus, qui venísti in multitúdine misericórdiæ tuæ.
Attóllite, portæ, cápita vestra, et elevámini, portæ æternáles, et introíbit rex glóriæ. Quis est iste rex glóriæ? Dóminus virtútum ipse est rex glóriæ.
* Hosánna in excélsis: Benedíctus, qui venísti in multitúdine misericórdiæ tuæ.
  Six days before the Passover, when Jesus came to Jerusalem, children ran to Him and took palm branches, crying: * Hosanna in heaven: Blessed be He who came in the abundance of Thy mercies. Lift up thy gates, O princes, and lift yourselves up, eternal gates, and the king of glory will enter. Who is this king of glory? The Lord of hosts is Himself this king of glory. * Hosanna in heaven: Blessed be He who came in the abundance of Thy mercies.
  AD MISSAM
AT MASS
  19. Post processionem vel introitum sollemnem sacerdos Missam incipit a collecta.
19. After the procession or solemn entry, the priest begins from the collection.
   
  Collecta
  Omnípotens sempitérne Deus, qui humáno géneri, ad imitándum humilitátis exémplum, Salvatórem nostrum carnem súmere et crucem subíre fecísti: concéde propítius; ut et patiéntiæ ipsíus habére documénta * et resurrectiónis consórtia mereámur. Per Dóminum.
  Eternal and almighty God, in order to show mankind what abasement it ought to imitate, Thou willed that our Saviour, in a body like ours, should suffer the death of the cross: grant us this grace to retain the teachings of His Passion and to share in His resurrection.
  Lectio I
  Léctio libri Isaíæ prophétæ (50, 4-7)
  
  Dóminus Deus dedit mihi linguam erudítam, ut sciam sustentáre eum, qui lassus est, verbo; éxcitat mane, mane éxcitat mihi aurem, ut áudiam quasi discípulus. Dóminus Deus apéruit mihi aurem; ego autem non rebellávi, retrórsum non ábii. Dorsum meum dedi percutiéntibus et genas meas velléntibus: fáciem meam non avérti ab increpatiónibus et sputis. Dóminus Deus auxiliátor meus; ídeo non sum confúsus, ídeo pósui fáciem meam ut petram duríssimam et scio quóniam non confúndar.
  
  Verbum Dómini. r. Deo grátias.
  Word of the Lord. r. Let us give thanks to God.
  Tractus
  Ps. 21, 2-9, 18, 19, 22, 24 et 32
annotation: 2;
%%
(f3) DE(f)us,(efE'C//efe/fgf./efe/fgf.) (,) (ef/hghhvGFg.f!gwh_ghvGFgf..) *(:) De(e)us(fe~) me(eh)us,(h.) (,) ré(h)spi(h)ce(hggf) in(fe~) me :(ef/gf/ggf/gh/iffe.) (:) qua(hi)re(hi) me(hg/hiih.0) de(ef)re(eh)li(gh/ih)quí(hvGF')sti?(f/ggf.0) (::)
v/. Lon(fh'/ihhf/g'/hggf/h'/ihhg/i'/jiig/h'/ighf)ge(f.) (,) a(f) sa(hg)lú(h)te(f) me(f!hh//hhh)a(fe/ggf/gh/iffe.) (:) ver(f_e/f!gwh'!iv)ba(hg/hiih.0) (,) de(e)li(ehg)ctó(h/ihhe)rum(fgf) (`) me(hg)ó(h_f/ggf)(,)(hiH'GhiF'E//hhhvGF')rum.(f/ggf.0) (::)
v/. De(fhg)us(hi) me(i_j_i_2/j_i/j_f)us(f.) (;) cla(h)má(hi!jvIH'GhvGF'g)bo(gf..) per(hg~) di(h_fg)em,(f.) (;) nec(g) ex(i)áu(hhg)di(fe)es :(ef/gf/ggf/gh/iffe.) (:) in(e) no(gh)cte,(f.) (,) et(f_e/f!gwh'!iv) non(hg/hiih.0) (`) ad(e) in(fh)si(h)pi(h)én(gh!ijh)ti(f)am(f!gwh_g) mi(hvGF')hi.(f/ggf.0) (::)
v/. Tu(ef) au(h/ihhf/hh/ijhhg/ihhggf!gwhgh)tem(gf..) (,) in(h) san(hhg~)cto(i) há(hhg)bi(fe)tas,(ef/gf/ggf/gh/iffe.) (:) laus(hhhv_GE) Is(f!gwhg)ra(h)el.(h./ijhhg/ihhggf!gwh_ghvGFgf..) (::)
v/. In(ef'h~) te(h) spe(gh)ra(f)vé(f!hh//hhh)runt(f!gwh.) (,) pa(h)tres(f) no(f!hh//hhh)stri :(fe/ggf/gh/iffe.) (:) spe(gh)ra(f)vé(f_e/f!gwh'!iv)runt,(hg/hiih.0) (:) et(hi) li(hhg)be(fef)rá(eh)sti(gh/ihi) e(f)os.(f/ggf.0) (::)
v/. Ad(h) te(i) cla(hih)ma(f)vé(f!h_gh//gh!jvIGhvGF'g)runt,(gf..) (;) et(h) sal(hhg~)vi(i) fa(hhg)cti(fe) sunt :(ef/gf/ggf/gh/iffe.) (:) in(e) te(gh) spe(fg)ra(f)vé(f_e/f!gwh'!iv)runt,(hg/hiih.0) (;) et(hi) non(h/ihhe~) sunt(fgf) con(hg~)fú(hvGF)si.(fefEC//fefggf.0) (::)
v/. E(e)go(f) au(h/ihhf/hh/ijhhg/ihhggf!gwhgh)tem(gf..) (,) sum(fi) ver(i)mis,(i_[uh:l]j) et(f') non(i) ho(jiif/hhfjvIH'hvGF)mo :(fe/ggf/gh/iffe.) (:) op(e)pró(gh)bri(f)um(f) hó(f_e/f!gwh'!iv)mi(hi)num,(hg/hiih.0) (;) et(i) ab(e)ié(f)cti(f)o(hg) ple(hvGF)bis.(fefEC//fefggf.0) (::)
v/. O(h)mnes(hh//hhh) qui(f) vi(hfh)dé(iv.hi/ji)bant(ig~) me,(giH'GhvGFgf..) (;) a(f)sper(f')na(i)bán(jiif/hhfjvIH'hvGF)tur(fg~) me :(fe/ggf/gh/iffe.) (:) lo(e)cú(gh)ti(f) sunt(f) lá(f_e/f!gwh'!iv)bi(hi)is(hg/hiih.0) (;) et(i) mo(e)vé(f)runt(hg~) ca(hvGF)put.(fefEC//fefggf.0) (::)
v/. Spe(h)rá(i)vit(hiH'F) in(fi~) Dó(i_[oh:h]g)mi(hiH'F)no,(f.) (;) e(hg)rí(hi)pi(hvGE')at(f) e(g_[oh:h]fg)um :(fe/ggf/gh/!iffe.) (:) sal(e)vum(e) fá(gh)ci(f)at(f) e(f_e/f!gwh'!iv)um,(hg/hiih.0) (;) quó(i)ni(hvGE')am(f) vult(hg~) e(hvGF)um.(fefEC//fefggf.0) (::)
v/. I(h)psi(f) ve(h)ro(hh//hhh) (,) con(f)si(f)de(f)ra(f)vé(h)runt,(hh//hhh) (,) et(f) con(f)spe(i)xé(hhg)runt(fe~) me :(ef/gf/ggf/gh/iffe.) (:) di(e)vi(e)sé(gh)runt(f) si(f_e/f!gwh'!iv)bi(hg/hiih.0) (;) ve(i)sti(e)mén(f)ta(h) me(hvGF')a,(f/ggf.0) (:) et(g) su(e)per(fh~) ve(h)stem(h) me(gh!ijH'F)am(f.) (;) mi(f!gw!hvG'FE')sé(f)runt(f!gwh/ig/h_g) sor(f)tem.(fefEC//fefggf.0) (::)
v/. Lí(h_0i_0j)be(ij)ra(ih) me(kxiji___//jkI'H//kxj_i/jkI'H) (,) (jjijvIH//jjijvIH//j_i/jiif.) (;) de(h) o(hi'j)re(jvIGhvGF) le(fi)ó(jiif/hhfjvIH'hvGF)nis :(fe/ggf/gh/iffe.) (:) et(e) a(f) cór(hh)ni(hi!jvIH'GhvGF'g)bus(gf..) (,) u(fg)ni(f)cor(fg~)nu(f)ó(f_e/f!gwh'!iv)rum(hg/hiih.0) (;) hu(hi)mi(hhg)li(fef)tá(eh)tem(gh/ihi) me(f)am.(f/ggf.0) (::)
v/. Qui(e) ti(f)mé(hi)tis(f) Dó(hi)mi(ivH'GhvGF'g)num,(gf..) (;) lau(hg~)dá(h)te(f) e(f!hh//hhh)um :(fe/ggf/gh/iffe.) (:) u(e)ni(e)vér(gh)sum(f) se(fg)men(f) Ia(f_e/f!gwh'!iv)cob,(hg/hiih.0) (;) ma(hi)gni(hhg)fi(fef)cá(eh)te(gh/ihi) e(f)um.(f/ggf.0) (::)
v/. An(g)nun(e)ti(f)á(h)bi(hhi)tur(f) Dó(hi)mi(ivH'GhvGF'g)no(gf..) (;) ge(f)ne(hg)rá(h)ti(hhhf)o(f) ven(f)tú(f!hh//hhh)ra :(fe/ggf/gh/iffe.) (:) et(e) an(e)nun(gh)ti(f)á(fg)bunt(f) cae(f_e/f!gwh'!iv)li(kxhgi.jkiih.0) (;) iu(hi)stí(h/ihhe)ti(fgf)am(hg) (`) e(h_f/ggf)(,)(hiH'GhiF'E//hhhvGF')ius.(f/ggf.0) (::)
v/. Pó(ef)pu(fe)lo(f/hhhvF'E//f_ef.) (,) qui(e) na(fh)scé(hhhi)tur,(h.) (;) quem(hi) fe(h/ihhe)cit(f!gwhg) (,) * Dó(hv.gh/ihi)mi(f)nus.(fe/f!hh/ijI'Gh.) (,) (gh!jvIH'hvGFggf.0) (::)
  Deus, Deus meus, réspice in me: quare me dereliquísti ?
  
  v. Longe a salúte mea verba delictórum meórum.
  
  v. Deus meus, clamábo per diem, nec exáudies: in nocte, et non ad insipiéntiam mihi.
  O my God, I shall cry by day and Thou wilt not hear: and by night, and it shall not be reputed as folly in me.
  v. Tu autem in sancto hábitas, laus Israël.
  But Thou dwellest in the holy place, O Thou Praise of Israel.
  v. In te speravérunt patres nostri: speravérunt, et liberásti eos.
  In Thee our fathers have hoped: they have hoped, and Thou hast delivered them.
  v. Ad te clamavérunt, et salvi facti sunt: in te speravérunt, et non sunt confúsi.
  They cried unto Thee, and were delivered: they trusted in Thee, and were not confounded.
  v. Ego autem sum vermis, et non homo: oppróbrium hóminum et abiéctio plebis.
  But I am a worm and no man: a reproach of men, and the outcast of the people.
  v. Omnes, qui vidébant me, aspernabántur me: locúti sunt lábiis, et movérunt caput.
  
  v. Sperávit in Dómino, erípiat eum: salvum fáciat eum, quóniam vult eum.
  He trusted the Lord, let Him rescue him: let Him deliver him, seeing He delighteth in him.
  v. Ipsi vero consideravérunt, et inspexérunt me: divisérunt sibi vestiménta mea, et super vestem meam misérunt sortem.
  They look and stare upon me. They part my garments among them, and upon my vesture do they cast lots.
  v. Líbera me de ore leónis: et a córnibus unicórnium humilitátem meam.
  Save me from the lion's mouth: and my affliction from the horns of the unicorns.
  v. Qui timétis Dóminum, laudáte eum: univérsum semen Iacob, magnificáte eum.
  Ye that fear the Lord, praise Him: all ye seed of Jacob, glorify Him.
  v. Annuntiábitur Dómino generátio ventúra: et annuntiábunt cæli iustítiam eius.
  
  v. Pópulo, qui nascétur, quem fecit Dóminus.
  
  Lectio II
  Léctio Epístolæ beáti Pauli apóstoli ad Philippénses (2, 6-11)
  
  Christus Iésus: qui cum in forma Dei esset, non rapínam arbitrátus est esse se æquálem Deo,sed semetípsum exinanívit formam servi accípiens, in similitúdinem hóminum factus; et hábitu invéntus ut homo, humiliávit semetípsum factus obœdiens usque ad mortem, mortem autem crucis. Propter quod et Deus illum exaltávit et donávit illi nomen, quod est super omne nomen, ut in nómine Iésu omne genu flectátur cæléstium et terréstrium et infernórum, et omnis lingua confiteátur " Dóminus Iésus Christus! ", in glóriam Dei Patris.
  
  Verbum Dómini. r. Deo grátias.
  Word of the Lord. r. Let us give thanks to God.
  Graduale
  Phil. 2, 8-9
annotation: 5;
%%
(c4) CHRI(ffg)stus(f.) *(,) fa(fg)ctus(f) est(f') pro(f) no(ghF'ED.g_[oh:h]e/fg)bis(f.) (;) ob(f)é(hf/gh!jj/kjk)di(jij)ens(h_g) (,) us(h!jjh)que(f.) ad(ixfiH'Gh) mor(f_[oh:h]g_[oh:h]f_[oh:h])tem,(f.) (:) mor(ixf!hhi)tem(g) au(ixgjj)tem(j.h!iw!jvIG'hw!ivHG) cru(fv.ff)cis.(f_c) (,) (fg!hvGF.e!g'h//fhg/hggf.0) (z0::c3) v/. Pro(d)pter(d) quod(d) et(fe~) De(eh)us(h.) (,) ex(h)al(h)tá(h)vit(h) il(h)lum,(ihhe./h_[oh:h]i_[oh:h]h_[oh:h]/ihhe.) (,) (hi!kv//lvKI'jvHF.1) (,) (h_g/ijh'___ jvIH'jvIH'//hvGF.) (:) et(f) de(f!h'i)dit(i) il(i)li(ih/jkihhf.) (,) no(hf/hhh)men,(h.f!gwh!iv.hi/jhh/iih.0) (;) quod(d) est(d) su(d)per(d) o(dfE'D)mne(ef) * no(fhG'Fhhh)men.(hhf.) (,) (gxg_[oh:h]fgvED.fgED.fehv.hhhff//dfe/fee[ll:1]d.0) (::)
  r. Christus factus est pro nobis obœdiens usque ad mortem, mortem autem crucis. v. Propter quod et Deus exaltávit illum: et dedit illi nomen, quod est super omne nomen.
  r.CHRIST became obedient for us unto death, even to the death of the cross. v. For which cause God also exalted Him and hath given Him a Name which is above all names.
   
   
  21. Historia Passionis Domini legitur absque luminaribus et absque incenso, sine salutatione et signatione libri. Legitur autem a diacono vel, ipso deficiente, a sacerdote. Legi potest etiam a lectoribus, parte Christi, si fieri potest, sacerdoti reservata. Diaconi, non autem alii, ante cantum Passionis, petunt benedictionem sacerdotis, ut alias ante Evangelium.
  Pássio Dómini nostri lesu Christi secúndum Marcum (4,1-15,47)
  
  Erat Pascha et Ázyma post bíduum. Et quærébant summi sacerdótes et scribæ, quómodo eum dolo tenérent et occíderent;dicébant enim: " Non in die festo, ne forte tumúltus fíeret pópuli ". Et cum esset Bethániæ in domo Simónis leprósi et recúmberet, venit múlier habens alabástrum unguénti nardi puri pretiósi; fracto alabástro, effúdit super caput eíus. Erant autem quidam indígne feréntes intra semetípsos: " Ut quid perdítio ista unguénti facta est?Póterat enim unguéntum istud veníri plus quam trecéntis denáriis et dari paupéribus ". Et fremébant in eam. Iésus autem dixit: " Sínite eam; quid illi molésti estis? Bonum opus operáta est in me. Semper enim páuperes habétis vobíscum et, cum voluéritis, potéstis illis bene fácere; me autem non semper habétis.Quod hábuit, operáta est: prævénit úngere corpus meum in sepultúram. Amen autem dico vobis: Ubicúmque prædicátum fúerit evangélium in univérsum mundum, et, quod fecit hæc, narrábitur in memóriam eíus ". Et Iúdas Iscárioth, unus de Duódecim, ábiit ad summos sacerdótes, ut próderet eum illis. Qui audiéntes gavísi sunt et promisérunt ei pecúniam se datúros. Et quærébat quómodo illum opportúne tráderet. Et primo die Azymórum, quando Pascha immolábant, dicunt ei discípuli eíus: " Quo vis eámus et parémus, ut mandúces Pascha? ".Et mittit duos ex discípulis suis et dicit eis: " Ite in civitátem, et occúrret vobis homo lagóenam aquæ baíulans; sequímini eum et, quocúmque introíerit, dícite dómino domus: "Magíster dicit: Ubi est reféctio mea, ubi Pascha cum discípulis meis mandúcem?". Et ipse vobis demonstrábit cenáculum grande stratum parátum; et illic paráte nobis ".Et abiérunt discípuli et venérunt in civitátem et invenérunt, sicut díxerat illis, et paravérunt Pascha. Et véspere facto, venit cum Duódecim. Et discumbéntibus eis et manducántibus, ait Iésus: " Amen dico vobis: Unus ex vobis me tradet, qui mandúcat mecum ". Cœpérunt contristári et dícere ei singillátim: " Numquid ego? ".Qui ait illis: " Unus ex Duódecim, qui intíngit mecum in cátino.Nam Fílius quidem hóminis vadit, sicut scriptum est de eo. Væ autem hómini illi, per quem Fílius hóminis tráditur! Bonum est ei, si non esset natus homo ille ".Et manducántibus illis, accépit panem et benedícens fregit et dedit eis et ait: " Súmite: hoc est corpus meum ".Et accépto cálice, grátias agens dedit eis; et bibérunt ex illo omnes.Et ait illis: " Hic est sanguis meus novi testaménti, qui pro multis effúnditur.Amen dico vobis: Iam non bibam de genímine vitis usque in diem illum, cum illud bibam novum in regno Dei ".Et hymno dicto, exiérunt in montem Olivárum. Et ait eis Iésus: " Omnes scandalizabímini, quia scriptum est: "Percútiam pastórem, et dispergéntur oves".Sed posteáquam resurréxero, præcédam vos in Galilǽam ". Petrus autem ait ei: " Et si omnes scandalizáti fúerint, sed non ego ". Et ait illi Iésus: " Amen dico tibi: Tu hódie, in nocte hac, priúsquam bis gallus vocem déderit, ter me es negatúrus ". At ille ámplius loquebátur: " Et si oportúerit me commóri tibi, non te negábo ". Simíliter autem et omnes dicébant.Et véniunt in prǽdium, cui nomen Gethsémani; et ait discípulis suis: " Sedéte hic, donec orem ".Et assúmit Petrum et Iacóbum et Ioánnem secum et cœpit pavére et tædére; et ait illis: " Tristis est ánima mea usque ad mortem; sustinéte hic et vigiláte ".Et cum processísset páululum, procidébat super terram et orábat, ut, si fíeri posset, transíret ab eo hora; et dicébat: " Abba, Pater! Ómnia tibi possibília sunt. Transfer cálicem hunc a me; sed non quod ego volo, sed quod tu ". Et venit et invénit eos dormiéntes; et ait Petro: " Simon, dormis? Non potuísti una hora vigiláre? Vigiláte et oráte, ut non intrétis in tentatiónem; spíritus quidem promptus, caro vero infírma ". Et íterum ábiens orávit, eúndem sermónem dicens.Et véniens dénuo invénit eos dormiéntes; erant enim óculi illórum ingraváti, et ignorábant quid respondérent ei. Et venit tértio et ait illis: " Dormíte iam et requiéscite? Súfficit, venit hora: ecce tráditur Fílius hóminis in manus peccatórum.Súrgite, eámus; ecce, qui me tradit, prope est ".Et conféstim, adhuc eo loquénte, venit Iúdas unus ex Duódecim, et cum illo turba cum gládiis et lignis a summis sacerdótibus et scribis et senióribus.Déderat autem tráditor eíus signum eis dicens: " Quemcúmque osculátus fúero, ipse est; tenéte eum et dúcite caute ".Et cum venísset, statim accédens ad eum ait: " Rabbi "; et osculátus est eum.At illi manus iniecérunt in eum et tenuérunt eum.Unus autem quidam de circumstántibus edúcens gládium percússit servum summi sacerdótis et amputávit illi aurículam.Et respóndens Iésus ait illis: " Tamquam ad latrónem exístis cum gládiis et lignis comprehéndere me? Cotídie eram apud vos in templo docens, et non me tenuístis; sed adimpleántur Scriptúræ ". Et relinquéntes eum omnes fugérunt.Et aduléscens quidam sequebátur eum amíctus síndone super nudo, et tenent eum; at ille, reiécta síndone, nudus profúgit.Et adduxérunt Iésum ad summum sacerdótem; et convéniunt omnes summi sacerdótes et senióres et scribæ.Et Petrus a longe secútus est eum usque intro in átrium summi sacerdótis et sedébat cum minístris et calefaciébat se ad ignem. Summi vero sacerdótes et omne concílium quærébant advérsus Iésum testimónium, ut eum morte affícerent, nec inveniébant. Multi enim testimónium falsum dicébant advérsus eum, et conveniéntia testimónia non erant.Et quidam surgéntes falsum testimónium ferébant advérsus eum dicéntes:" Nos audívimus eum dicéntem: "Ego dissólvam templum hoc manu factum et intra tríduum áliud non manu factum ædificábo" ".Et ne ita quidem convéniens erat testimónium illórum.Et exsúrgens summus sacérdos in médium interrogávit Iésum dicens: " Non respóndes quidquam ad ea, quæ isti testántur advérsum te? ". Ille autem tacébat et nihil respóndit. Rursum summus sacérdos interrogábat eum et dicit ei: " Tu es Christus fílius Benedícti? ".Iésus autem dixit: " Ego sum, et vidébitis Fílium hóminis a dextris sedéntem Virtútis et veniéntem cum núbibus cæli ".Summus autem sacérdos scindens vestiménta sua ait: " Quid adhuc necessárii sunt nobis testes?Audístis blasphémiam. Quid vobis vidétur? ". Qui omnes condemnavérunt eum esse reum mortis.Et cœpérunt quidam conspúere eum et veláre fáciem eíus et cólaphis eum cǽdere et dícere ei: " Prophetíza "; et minístri álapis eum cædébant.Et cum esset Petrus in átrio deórsum, venit una ex ancíllis summi sacerdótiset, cum vidísset Petrum calefaciéntem se, aspíciens illum ait: " Et tu cum hoc Nazaréno, Iésu, eras! ".At ille negávit dicens: " Neque scio neque novi quid tu dicas! ". Et éxiit foras ante átrium, et gallus cantávit.Et ancílla, cum vidísset illum, rursus cœpit dícere circumstántibus: " Hic ex illis est! ".At ille íterum negábat. Et post pusíllum rursus, qui astábant, dicébant Petro: " Vere ex illis es, nam et Galilǽus es ".Ille autem cœpit anathematizáre et iuráre: " Néscio hóminem istum, quem dícitis! ".Et statim íterum gallus cantávit; et recordátus est Petrus verbi, sicut díxerat ei Iésus: " Priúsquam gallus cantet bis, ter me negábis ". Et cœpit flere. Et conféstim mane consílium faciéntes summi sacerdótes cum senióribus et scribis, id est univérsum concílium, vinciéntes Iésum duxérunt et tradidérunt Piláto. Et interrogávit eum Pilátus: " Tu es rex Iudæórum? ". At ille respóndens ait illi: " Tu dicis ". Et accusábant eum summi sacerdótes in multis. Pilátus autem rursum interrogábat eum dicens: " Non respóndes quidquam? Vide in quantis te accúsant ". Iésus autem ámplius nihil respóndit, ita ut mirarétur Pilátus. Per diem autem festum dimíttere solébat illis unum ex vinctis, quem péterent. Erat autem qui dicebátur Barábbas, vinctus cum seditiósis, qui in seditióne fécerant homicídium. Et cum ascendísset turba, cœpit rogáre, sicut faciébat illis. Pilátus autem respóndit eis et dixit: " Vultis dimíttam vobis regem Iudæórum? ". Sciébat enim quod per invídiam tradidíssent eum summi sacerdótes. Pontífices autem concitavérunt turbam, ut magis Barábbam dimítteret eis.Pilátus autem íterum respóndens aiébat illis: " Quid ergo vultis fáciam regi Iudæórum? ".At illi íterum clamavérunt: " Crucifíge eum! ". Pilátus vero dicébat eis: " Quid enim mali fecit? ". At illi magis clamavérunt: " Crucifíge eum! ". Pilátus autem, volens pópulo satisfácere, dimísit illis Barábbam et trádidit Iésum flagéllis cæsum, ut crucifigerétur.Mílites autem duxérunt eum intro in átrium, quod est prætórium, et cónvocant totam cohórtem.Et índuunt eum púrpuram et impónunt ei plecténtes spíneam corónam; et cœpérunt salutáre eum: " Ave, rex Iudæórum! ", et percutiébant caput eíus arúndine et conspuébant eum et ponéntes génua adorábant eum. Et postquam illusérunt ei, exuérunt illum púrpuram et induérunt eum vestiméntis suis. Et edúcunt illum, ut crucifígerent eum.Et angáriant prætereúntem quémpiam Simónem Cyrenǽum veniéntem de villa, patrem Alexándri et Rufi, ut tólleret crucem eíus. Et perdúcunt illum in Gólgotha locum, quod est interpretátum Calváriæ locus.Et dabant ei myrrhátum vinum; ille autem non accépit. Et crucifígunt eum et dívidunt vestiménta eíus, mitténtes sortem super eis, quis quid tólleret.Erat autem hora tértia, et crucifixérunt eum.Et erat títulus causæ eíus inscríptus: " Rex Iudæórum ".Et cum eo crucifígunt duos latrónes, unum a dextris et álium a sinístris eíus.Et impléta est Scriptúra, quæ dicit: Et cum iníquis reputátus est. Et prætereúntes blasphemábant eum movéntes cápita sua et dicéntes: " Vah, qui déstruit templum et in tribus diébus ædíficat; salvum fac temetípsum descéndens de cruce! ". Simíliter et summi sacerdótes ludéntes ad altérutrum cum scribis dicébant: " Álios salvos fecit, seípsum non potest salvum fácere. Christus rex Israel descéndat nunc de cruce, ut videámus et credámus ". Étiam qui cum eo crucifíxi erant, conviciabántur ei.Et, facta hora sexta, ténebræ factæ sunt per totam terram usque in horam nonam.Et hora nona exclamávit Iésus voce magna: " Héloi, Héloi, lema sabactháni? ", quod est interpretátum: " Deus meus, Deus meus, ut quid dereliquísti me? ". Et quidam de circumstántibus audiéntes dicébant: " Ecce, Elíam vocat ". Currens autem unus et implens spóngiam acéto circumponénsque cálamo potum dabat ei dicens: " Sínite, videámus, si véniat Elías ad deponéndum eum ".Iésus autem, emíssa voce magna, exspirávit.
  
  Hic genuflectitur, et pausatur aliquantulum .
  Et velum templi scissum est in duo a sursum usque deórsum. Videns autem centúrio, qui ex advérso stabat, quia sic clamans exspirásset, ait: " Vere homo hic Fílius Dei erat ". Erant autem et mulíeres de longe aspiciéntes, inter quas et María Magdaléne et María Iacóbi minóris et Iosétis mater et Salóme, quæ, cum esset in Galilǽa, sequebántur eum et ministrábant ei, et áliæ multæ, quæ simul cum eo ascénderant Hierosólymam. Et cum iam sero esset factum, quia erat Parascéve, quod est ante sábbatum,venit Ióseph ab Arimathǽa nóbilis decúrio, qui et ipse erat exspéctans regnum Dei, et audácter introívit ad Pilátum et pétiit corpus Iésu. Pilátus autem mirátus est si iam obísset, et, accersíto centurióne, interrogávit eum si iam mórtuus esset, et, cum cognovísset a centurióne, donávit corpus Ióseph. Is autem mercátus síndonem et depónens eum invólvit síndone et pósuit eum in monuménto, quod erat excísum de petra, et advólvit lápidem ad óstium monuménti. María autem Magdaléne et María Iosétis aspiciébant, ubi pósitus esset.
  
  Offertorium
  Ps. 68, 21-22
annotation: 8;
%%
(c4) IM(fgffe)pro(cd)pé(ff)ri(f!gwhgh)um(hg__) *(,) ex(gh)spe(g)ctá(h!iwj)vit(g) cor(g!jj//jjjhhg~) me(ixgih'ivGF')um,(gffe.) (;) et(g) mi(h!iwj_i)sé(jkjjh)ri(h!iw!jvI'HG'h)am :(hg..) (:) et(f) sus(g)tí(gjji)nu(ikjj)i(j_i) (,) qui(i) si(ikjj)mul(j_i) con(ij)tri(ij)sta(j)ré(jvIH)tur,(iki'/jkhhg.) (;) et(g!i'k~) non(k_[hl:1]ik) fu(ikjj'ji)it :(i.) (:) con(g!jjj)so(j)lán(ikjj)tem(jh~) me(iji) (,) quae(jkj)sí(jjjh)vi,(hg/hih.) (;) et(f!h'j~) non(j_h/jjjlvKJjv'1IH) in(hg~)vé(giH'GhvGF)ni :(f.) (:) et(f!gwh) de(hg)dé(hv.jj//jjj)runt(h!iw!jvI'HGhih.) (,) in(gf) e(ghg)scam(h) me(hjI'H)am(gf~) fel,(ghg/h_g/hjIH.) (:) et(fg) in(hg~) si(j)ti(j!kwl_k) me(kjji)a(hg..) (,) po(j)ta(jkj)vé(jjjh)runt(g.fgwh!ivH~G~) me(hg..) (,) a(h)cé(jkjjh/jjh/jjvH'G)to.(g!hwihhg.) (::)
  Impropérium exspectávit cor meum, et misériam: et sustínui qui simul mecum contristarétur, et non fuit: consolántem me quæsívi, et non invéni: et dedérunt in escam meam fel, et in siti mea potavérunt me acéto.
  MY heart hath expected reproach and misery; and I looked for one that would grieve together with Me, but there was none: I sought for one that would comfort Me, and I found none; and they gave Me gall for My food, and in My thirst they gave Me vinegar to drink.
  Super oblata
  Stans postea in medio altaris, versus ad populum, extendens et iungens manus, dicit:
After this, standing in the center of the altar, facing the people, extending and then joining his hands, he said:
  Oráte, fratres, ut meum ac vestrum sacrifícium acceptábile fiat apud Deum Patrem omnipoténtem.
  Pray, brethren, that my sacrifice and yours may be acceptable to God, the almighty Father.
  Populus surgit et respondet:
The people rise and reply:
  Suscípiat Dóminus sacrifícium de mánibus tuis ad laudem et glóriam nóminis sui, ad utilitátem quoque nostram totiúsque Ecclésiæ suæ sanctæ.
  May the Lord accept the sacrifice at your hands for the praise and glory of his name, for our good and the good of all his holy Church.
  Per Unigéniti tui passiónem placátio tua nobis, Dómine, sit propínqua, quam, etsi nostris opéribus non merémur, interveniénte sacrifício singulári, tua percipiámus miseratióne prævénti. Per Christum.
  
  v. Dóminus vobíscum. r. Et cum spíritu tuo.
  v. The Lord be with you. r. And with your spirit.
  v. Sursum corda. r. Habémus ad Dóminum.
  v. Lift up your hearts. r. We lift them up to the Lord.
  v. Grátias agámus Dómino Deo nostro. r. Dignum et iustum est.
  v. Let us give thanks to the Lord our God. r. It is right and just.
  Præfatio
  De dominica Passione.
  Vere dignum et iustum est, æquum et salutáre, nos tibi semper et ubíque grátias ágere: Dómine, sancte Pater, omnípotens ætérne Deus: per Christum Dóminum nostrum.
  
  Qui pati pro ímpiis dignátus est ínnocens, et pro scelerátis indébite condemnári. Cuius mors delícta nostra detérsit, et iustificatiónem nobis resurréctio comparávit.
  
  Unde et nos cum ómnibus Angelis te laudámus, iucúnda celebratióne clamántes:
  
  Sanctus, Sanctus, Sanctus Dóminus Deus Sábaoth...
  
  XVII
annotation: 5;
%%
(c3) SAN(hhffe~)ctus,(d.) *(,) San(df/hhi)ctus,(h.) (,) San(hhffe~)ctus(d.) (,) Dó(f)mi(d')nus(f) De(hhi)us(h.) Sá(h!iw!jkI'H)ba(ih)oth.(h.) (:) Ple(h')ni(gxg) sunt(gxfgh) cae(gxhvGE')li(f) et(ef) ter(d_[oh:h]e_[oh:h]d_[oh:h])ra(d.) (,) gló(d)ri(fe)a(eh) tu(h_[oh:h]i_[oh:h]h_[oh:h])a.(h.) (:) Ho(h!iw!jkI'H)sán(ih~)na(gxfg!hvvGE') in(f) ex(ef)cél(d_[oh:h]e_[oh:h]d_[oh:h])sis.(d.) (:) Be(d)ne(fe)dí(eh)ctus(h') qui(h) ve(hi)nit(h.) (,) in(d) nó(fe)mi(eh)ne(h) Dó(hi)mi(h)ni.(h.) (:) Ho(h!iw!jkI'H)sán(ih~)na(gxfg!hvvGE') in(f) ex(ef)cél(d_[oh:h]e_[oh:h]d_[oh:h])sis.(d.) (::)
  XVII
XIII. s.
annotation: 5;
%%
(c3) A(hh)gnus(f) De(d_[oh:h]e_[oh:h]d_[oh:h])i,(d.) *(,) qui(df) tol(hhi)lis(h.) pec(ik)cá(kj)ta(ih) mun(i)di :(h.) (;) mi(h)se(f')ré(d)re(ef) no(d_[oh:h]e_[oh:h]d_[oh:h])bis.(d.) (::)
A(ab)gnus(d) De(d_[oh:h]e_[oh:h]d_[oh:h])i,(d.) *(,) qui(df) tol(hhi)lis(h.) pec(ik)cá(kj)ta(ih) mun(i)di :(h.) (;) mi(h)se(f')ré(d)re(ef) no(d_[oh:h]e_[oh:h]d_[oh:h])bis.(d.) (::)
A(hh)gnus(f) De(d_[oh:h]e_[oh:h]d_[oh:h])i,(d.) *(,) qui(df) tol(hhi)lis(h.) pec(ik)cá(kj)ta(ih) mun(i)di :(h.) (;) do(h)na(f') no(d)bis(ef) pa(d_[oh:h]e_[oh:h]d_[oh:h])cem.(d.) (::)
  Communio
Communion
  Matth. 26, 42
annotation: 8;
%%
(c3) PA(hh)ter,(ggf.0) *(,) si(eg) non(gf~) pot(h)est(f) hic(e) ca(dfe)lix(e.) trans(e)í(fg)re,(ge) (,) ni(g)si(i) bi(i)bam(h) il(gih)lum :(g.) (;) fi(hih)at(hgh) vo(f)lún(ghf~)tas(g) tu(e.)a.(e.) (::)
  Pater, si non potest hic calix transíre, nisi bibam illum: fiat volúntas tua.
  FATHER, if this chalice may not pass away, but I must drink it, Thy will be done.
  Post communionem
  Sacro múnere satiáti, súpplices te, Dómine, deprecámur, ut, qui fecísti nos morte Fílii tui speráre quod crédimus, fácias nos, eódem resurgénte, perveníre quo téndimus. Per Christum.
  
   Oratio super populum
Oration over the people
  Celebrans:
The celebrant :
  Dóminus vobíscum.
  The Lord be with thee.
  r. Et cum spíritu tuo.
  r. And with thy spirit.
  Diaconus:
The deacon:
  Inclináte vos ad benedictiónem.
  Bow down for the blessing.
  Celebrans:
The Celebrant:
  Stans versus ad populum, et super illum manus extendens, dicit hanc orationem:
The priest, standing and facing the people, extending his hands over them, says this prayer:
  Réspice, quǽsumus, Dómine, super hanc famíliam tuam, pro qua Dóminus noster Iesus Christus non dubitávit mánibus tradi nocéntium, et crucis subíre torméntum. Qui vivit et regnat in sǽcula sæculórum.
  
  r. Amen.
  r. Amen.
  Et benedíctio Dei omnipoténtis, Patris, et Filii, et Spíritus Sancti, descéndat super vos et máneat semper. r. Amen.
  And may the blessing of Almighty God, the Father, and the Son, and the Holy Spirit, descend upon thee and abide forevermore. r. Amen.
  Ad Missam lectam:
  Ant. ad introitum
Ant. ad entrance
  Cf. Io 12, 1.12-13; Ps 23, 9-10
  Ante sex dies sollémnis Paschæ, quando venit Dóminus in civitátem Ierúsalem, occurrérunt ei púeri et in mánibus portábant ramos palmárum et clamábant voce magna, dicéntes:
  
   * Hosánna in excélsis: Benedíctus, qui venísti in multitúdine misericórdiæ tuæ.
  
  Attóllite, portæ, cápita vestra, et elevámini, portæ æternáles, et introíbit rex glóriæ. Quis est iste rex glóriæ? Dóminus virtútum ipse est rex glóriæ.
  Lift up your gates, O ye princes, and be ye lifted up, O eternal gates: and the King of Glory shall enter in! "Who is this King of Glory?" "The Lord of hosts, He is the King of Glory." Hebrew children ...
   * Hosánna in excélsis: Benedíctus, qui venísti in multitúdine misericórdiæ tuæ.
  
   Psalmus responsorius
Responsorial psalm
  r. Deus, Deus meus, quare me dereliquísti?
  r. My God, my God, why hast thou forsaken me?
  Ps 21, 8-9. 17-18a. 19-20. 23-24
  Omnes vidéntes me derisérunt me; torquéntes lábia movérunt caput: “ Sperávit in Dómino: erípiat eum, salvum fáciat eum, quóniam vult eum ”.
  
  Quóniam circumdedérunt me canes multi, concílium malignántium obsédit me. Fodérunt manus meas et pedes meos, et dinumerávi ómnia ossa mea.
  
  divisérunt sibi vestiménta mea et super vestem meam misérunt sortem. Tu autem, Dómine, ne elongáveris; fortitúdo mea, ad adiuvándum me festína.
  
  Narrábo nomen tuum frátribus meis, in médio ecclésiæ laudábo te. Qui timétis Dóminum, laudáte eum; univérsum semen Iacob, glorificáte eum.
  
  v. ante Ev.
  Phil 2, 8-9
  Christus factus est pro nobis obœ́diens usque ad mortem, mortem autem crucis. Propter quod et Deus exaltávit illum: et dedit illi nomen, quod est super omne nomen.
  
  Ant. ad communionem
Ant. at communion
  Mt 26, 42
  Pater, si non potest hic calix transíre, nisi bibam illum, fiat volúntas tua.
  FATHER, if this chalice may not pass away, but I must drink it, Thy will be done.
The translations proposed here have the sole purpose of a better understanding of the Latin text. They are not to be used in place of the official translations in the liturgy in the vernacular.
Retour en haut