The world is waiting for the Church to become a society of praise once again

Feria III 21 Decembris 2027, Hebdomada IV Adventus,
Warning: the Roman antiphonary is under construction. There are still many errors and omissions. Be patient.
%%
(c3) DE(h)us,(h) (,)in(h) ad(h)iu(h)tó(hi)ri(h)um(h) me(h)um(h) in(h)tén(h)de.(h) r/.(::) Dó(h)mi(h)ne,(h) (,) ad(h) ad(h)iu(h)ván(h)dum(h) me(h) fes(h)tí(h)na.(h) (:) Gló(h)ri(h)a(h) Pa(h)tri,(h) et(h) Fí(h)li(h)o,(h) (,) et(h) Spi(h)rí(h)tu(h)i(h) Sanc(h)to.(h) (:)
Si(h)cut(h) e(h)rat(h) in(h) prin(h)cí(h)pi(h)o,(h) et(h) nunc,(h) et(h)
sem(h)per,(h) (,) et(h) in(h) sǽ(h)cu(h)la(h) sæ(h)cu(h)ló(h)rum.(h)
Am(h)en.(h:) Al(h)le(hi)lú(h)ia.(h) (::)
   v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde. r. Dómine, ad adiuvándum me festína. Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen. Allelúia.
   v. O God, come to my assistance. r. O Lord, make haste to help me. Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen. Alleluia.
   Hymnus
   
   Veni, redémptor géntium, osténde partum Vírginis; mirétur omne sæculum: talis decet partus Deum.
   
   Non ex viríli sémine, sed mystico spirámine Verbum Dei factum est caro fructúsque ventris flóruit.
   
   Alvus tuméscit Vírginis, claustrum pudóris pérmanet, vexílla virtútum micant, versátur in templo Deus.
   
   Procédat e thálamo suo, pudóris aula régia, géminæ gigas substántiæ alácris ut currat viam.
   
   Æquális ætérno Patri, carnis tropæo cíngere, infírma nostri córporis virtúte firmans pérpeti.
   
   Præsépe iam fulget tuum luménque nox spirat novum, quod nulla nox intérpolet fidéque iugi lúceat.
   
   Sit, Christe, rex piíssime, tibi Patríque glória cum Spíritu Paráclito, in sempitérna sǽcula. Amen.
   To thee, O Christ, our gracious king, And to thy Father, glory be, Who with the Spirit Paraclete Forever reign in majesty.
annotation: E;
%%
(c4) CLA(h)mor(g) me(h)us(gg) * ad(f) te(g) vé(h)ni(ixi)at(g), De(ixi)us(h) (::) E(h) u(h) o(ixi) u(g) a(ixi) e.(h)
   Ant. 1. Clamor meus ad te véniat, Deus.
   Ant. 1. Let my cry reach Thou, O God.
   Psalmus 101
   Psalm 101
   Exsulis vota et preces
   Vows and pleas from the exiles
   Consolatur nos Deus in omni tribulatione nostra (2 Cor I,4).
   God will comfort us in our tribulations
   I
   I
   Dómine, exáudi oratiónem meam, * et clamor meus ad te véniat.
   Lord, hearken my prayer, and let my cry go to Thee.
   Non abscóndas fáciem tuam a me; in quacúmque die tríbulor, * inclína ad me aurem tuam.
   Do not turn thy face away from me; on whatever day I am in tribulation, incline thy ear unto me.
   In quacúmque die invocávero te, * velóciter exáudi me.
   On whatever day I call upon Thee, hearken unto me quickly.
   Quia defecérunt sicut fumus dies mei, * et ossa mea sicut crémium aruérunt.
   For my days have vanished like smoke, and my bones have dried up like a trifle.
   Percússum est ut fenum et áruit cor meum, * étenim oblítus sum comédere panem meum.
   I was smitten like grass, and my heart withered, forasmuch as I forgot to eat my bread.
   A voce gémitus mei * adhǽsit os meum carni meæ.
   By dint of my voice moaning, my bones have attached themselves to my skin.
   Símilis factus sum pellicáno solitúdinis, * factus sum sicut nyctícorax in ruínis. Vigilávi * et factus sum sicut passer solitárius in tecto.
   I have become like the pelican of the desert; I became like the queen's owl. I have been watching, and I have become like the sparrow that stands alone on the roof.
   Tota die exprobrábant mihi inimíci mei, * exardescéntes in me per me iurábant.
   All day long my enemies insulted me, and those who praised me conspired against me.
   Quia cínerem tamquam panem manducábam * et potum meum cum fletu miscébam,
   Forasmuch as I ate ashes like bread, and mixed my drink with my tears;
   a fácie iræ et increpatiónis tuæ, * quia élevans allisísti me.
   The aspect of Thy anger and indignation, for after thee raised me thou crushed me.
   Dies mei sicut umbra declinavérunt, * et ego sicut fenum árui.
   My days have vanished like a shadow, and I have dried up like grass.
   Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
   Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
   Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
   As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.

(::)
   Ant. Clamor meus ad te véniat, Deus.
   Ant. Let my cry reach Thou, O God.
annotation: 8g;
%%
(c4) RÉ(f)spi(fg)ce(ghGF) *() hu(ho)mi(j)li(i)tá(jk)tem(h) me(ji)am,(hi) Dó(hg)mi(fg)ne.(g) (::)
E(j) u(j) o(i) u(j) a(h) e.(g) (::)
   Ant. 2. Réspice humilitátem meam, Dómine.
   Ant. 2.
   II
   II
   Tu autem, Dómine, in ætérnum pérmanes, * et memoriále tuum in generatiónem et generatiónem.
   But Thou, Lord, stand forevermore, and the memory of Thy name extends from race to race.
   Tu exsúrgens miseréberis Sion, quia tempus miseréndi eíus, * quia venit tempus,
   Thou shalt arise, and Thou shalt have mercy on Zion, for the time has come, the time to have mercy on her, and the time has come.
   quóniam placuérunt servis tuis lápides eíus, * et púlveris eíus miseréntur.
   For its stones are loved by Thy servants, and its dust softens them.
   Et timébunt gentes nomen tuum, Dómine, * et omnes reges terræ glóriam tuam,
   And the nations will fear Thy name, O Lord, and all the kings of the earth Thy glory,
   quia ædificávit Dóminus Sion * et appáruit in glória sua.
   forasmuch as the Lord built Zion, and will be seen in His glory.
   Respéxit in oratiónem ínopum * et non sprevit precem eórum.
   He looked upon the prayer of the humble, and He did not despise their prayer.
   Scribántur hæc pro generatióne áltera, * et pópulus, qui creábitur, laudábit Dóminum.
   Let these things be written for the future generation, and the people that will be created will praise the Lord
   Quia prospéxit de excélso sanctuário suo, * Dóminus de cælo in terram aspéxit,
   forasmuch as He looked down from the height of His holy place. The Lord looked from heaven to earth,
   ut audíret gémitus compeditórum, * ut sólveret fílios mortis;
   to hearken the groans of the captives in chains, to deliver the sons of those who had been slain,
   ut annúntient in Sion nomen Dómini * et laudem eíus in Ierusálem,
   that they may preach the name of the Lord in Zion, and His praise in Jerusalem,
   cum congregáti fúerint pópuli in unum * et regna, ut sérviant Dómino.
   when the peoples and kings assemble to serve the Lord.
   Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
   Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
   Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
   As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
annotation: ;
%%
(c4) a/. Ré(f)spi(fg)ce(ghGF) () hu(ho)mi(j)li(i)tá(jk)tem(h) me(ji)am,(hi) Dó(hg)mi(fg)ne.(g)
(::)
   Ant. Réspice humilitátem meam, Dómine.
   Ant.
annotation: 1g;
%%
(c4) IU(d)sti(c) *() con(d)fi(f)te(e)bún(d)tur(d>) nó(fg)mi(h)ni(g) tu(ffg)o,(f) (;) et(f) ha(f)bi(f)tá(fg)bunt(f) re(f)cti(f) cum(ef) vul(g>)tu(fe) tu(d)o.(d) (::)
E(h) u(h) o(g) u(f) a(gh) e.(g) (::)
   Ant. 3. Iusti confitebúntur nómini tuo, et habitábunt recti cum vultu tuo.
   Ant. 3.
   III
   III
   Humiliávit in via virtútem meam, * abbreviávit dies meos.
   He said unto him in His strength, "Let me know the few of my days."
   Dicam: “Deus meus, ne áuferas me in dimídio diérum meórum; * in generatiónem et generatiónem sunt anni tui.
   I said: my God, do not call me back in the middle of my days; Thy years last from age to age.
   Inítio terram fundásti; * et ópera mánuum tuárum sunt cæli.
   From the beginning, Lord, Thou founded the earth, and the heavens are the work of Thy hands.
   Ipsi períbunt, tu autem pérmanes; et omnes sicut vestiméntum veteráscent, et sicut opertórium mutábis eos, et mutabúntur.
   They will perish, but Thou shalt remain; and they will all age like a garment. Thou shalt change them like a garment with which one covers oneself, and they will be changed;
   Tu autem idem ipse es, * et anni tui non defícient.
   but Thou art still the same, and Thy years will not pass away.
   Fílii servórum tuórum habitábunt, * et semen eórum in conspéctu tuo firmábitur.”
   The sons of Thy servants will have a permanent home, and their seed will be firm forevermore.
   Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
   Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
   Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
   As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
annotation: ;
%%
(c4) a/. Iu(d)sti(c) () con(d)fi(f)te(e)bún(d)tur(d>) nó(fg)mi(h)ni(g) tu(ffg)o,(f) (;) et(f) ha(f)bi(f)tá(fg)bunt(f) re(f)cti(f) cum(ef) vul(g>)tu(fe) tu(d)o.(d)
(::)
   Ant. Iusti confitebúntur nómini tuo, et habitábunt recti cum vultu tuo.
   Ant.
   In primo nocturno, anno II
   
   De libro Isaíæ prophétæ
   
   Audi me, Iacob et Israel quem ego vocávi; ego, ego primus et ego novíssimus. Manus mea fundávit terram, et déxtera mea expándit cælos; ego voco eos, et stant simul. Congregámini, omnes vos, et audíte: Quis de eis annuntiávit hæc? Dóminus diléxit eum; fáciet voluntátem suam in Babylóne et bráchium suum in Chaldæis. Ego, ego locútus sum et vocávi eum; addúxi eum, et próspera fuit via eius. Accédite ad me et audíte hoc: Non a princípio in abscóndito locútus sum; ex témpore, ántequam fíeret, ibi eram; et nunc Dóminus Deus misit me cum spíritu suo.
   
   Hæc dicit Dóminus, redémptor tuus, Sanctus Israel: Ego Dóminus Deus tuus docens te utília, gubérnans te in via qua ámbulas. Utinam attendísses mandáta mea! Facta fuísset sicut flumen pax tua et iustítia tua sicut gúrgites maris; et fuísset quasi aréna semen tuum, et stirps úteri tui ut lapílli eius; non interísset et non fuísset attrítum nomen eius a fácie mea.
   
   Super vias pascéntur, et in ómnibus cóllibus decalvátis páscua eórum; non esúrient neque sítient, et non percútiet eos æstus vel sol quia miserátor eórum reget eos et ad fontes aquárum addúcet eos. Et ponam omnes montes meos in viam, et sémitæ meæ exaltabúntur. Ecce isti de longe vénient, et ecce illi ab aquilóne et mari, et isti de terra Sinim. Laudáte, cæli, et exsúlta, terra; iubiláte, montes, laudem, quia consolátur Dóminus pópulum suum et páuperum suórum miserétur.
   
   In secundo nocturno, anno I
   
   Ex Expositióne sancti Ambrósii epíscopi in Lucam (Lib. 2, 19-26: SC 45, 81-84)
   
   Angelus, cum abscóndita nuntiáret, ut fides astruerétur exémplo, senióris féminæ sterilísque concéptum Vírgini Maríæ nuntiávit, ut possíbile Deo omne quod ei placúerit asséreret. Ubi audívit hoc María, non quasi incrédula de oráculo, nec quasi incérta de núntio nec quasi dúbitans de exémplo, sed quasi læta pro voto, religiósa pro offício, festína pro gáudio in montána perréxit. Quo enim iam Deo plena nisi ad superióra cum festinatióne conténderet? Nescit tarda molímina Sancti Spíritus grátia. Cito quoque advéntus Maríæ et præséntiæ domínicæ benefícia declarántur; simul enim ut audívit salutatiónem Maríæ Elísabeth, exsultávit infans in útero eius, et repléta est Spíritu Sancto.
   
   Vide distinctiónem singulorúmque verbórum proprietátes. Vocem prior Elísabeth audívit, sed Ioánnes prior grátiam sensit: illa natúræ órdine audívit, iste exsultávit ratióne mystérii; illa Maríæ, iste Dómini sensit advéntum, fémina mulíeris et pignus pígnoris; istæ grátiam loquúntur, illi intus operántur pietatísque mystérium matérnis adoriúntur proféctibus duplicíque miráculo prophétant matres spíritu parvulórum.
   
   Exsultávit infans, repléta est mater. Non prius mater repléta quam fílius, sed, cum fílius esset replétus Spíritu Sancto, replévit et matrem. Exsultávit Ioánnes, exsultávit et Maríæ spíritus. Exsultánte Ioánne, replétur Elísabeth, Maríam tamen non repléri Spíritu, sed spíritum eius exsultáre cognóvimus - incomprehensíbilis enim incomprehensibíliter operabátur in matre - et illa post concéptum replétur, ista ante concéptum. Beáta, inquit, quæ credidísti. Sed et vos beáti qui audístis et credidístis; quæcúmque enim credíderit ánima, et cóncipit et génerat Dei Verbum et ópera eius agnóscit. Sit in síngulis Maríæ ánima, ut magníficet Dóminum; sit in síngulis spíritus Maríæ ut exsúltet in Deo; si secúndum carnem una Mater est Christi, secúndum fidem tamen ómnium fructus est Christus, omnis enim ánima áccipit Dei Verbum, si tamen immaculáta et immúnis a vítiis intemeráto castimóniam pudóre custódiat. Quæcúmque ígitur talis esse potúerit ánima magníficat Dóminum, sicut ánima Maríæ magnificávit Dóminum et exsultávit spíritus eius in Deo salutári.
   
   r. Germinavérunt campi erémi germen odóris Israel: quia ecce Deus noster cum virtúte véniet. * Et splendor eius cum eo. v. Ex Sion spécies decóris eius, Deus noster maniféste véniet. * Et. v. Glória Patri. * Et.
   
   In secundo nocturno, utroque anno
   
   Cant 2, 8. 9b. 12
   
   Vox dilécti mei ! Ecce iste venit sáliens in móntibus, transíliens colles. En ipse stat post paríetem nostrum, respíciens per fenéstras, prospíciens per cancéllos. Flores apparuérunt in terra, tempus putatiónis advénit ; vox túrturis audíta est in terra nostra.
   
   DIE 22 DECEMBRIS
   
   Ad Vigilias
   
   Ad Vigilias
   
   
   Orémus.
   
   Preces pópuli tui, quǽsumus, Dómine, cleménter exáudi, ut, qui de Unigéniti tui in nostra carne advéntu lætántur, * cum vénerit in sua maiestáte, ætérnæ vitæ prǽmium consequántur. Per Dóminum.
   Lord, we pray that thou may hearken kindly unto the prayers of thy people, so that those who rejoice in the coming of thy only begotten Son in our flesh may obtain, when He cometh in His majesty, the reward of eternal life.
%%
(c4) BE(h)ne(h)di(h)cá(fh)mus(h) Dó(gh) mi(g)no.(gvFE) r/.(::) De(h)o(h) grá(gh)ti(g)as.(gvFE) (::)
   v. Benedicámus Dómino. r. Deo grátias.
   v. Let us bless the Lord. r. Thanks be to God.
The translations proposed here have the sole purpose of a better understanding of the Latin text. They are not to be used in place of the official translations in the liturgy in the vernacular.
Retour en haut