v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
v. O God, come to my assistance;
r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
r. O Lord, make haste to help me.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen.
Allelúia.
Hymnus
Igne divíni rádians amóris córporis sexum superávit Agnes, et super carnem potuére carnis claustra pudícæ.
Spíritum celsæ cápiunt cohórtes cándidum, cæli super astra tollunt; iúngitur Sponsi thálamis pudíca sponsa beátis.
Virgo, nunc nostræ miserére sortis et, tuum quisquis célebrat tropǽum, ímpetret sibi véniam reátus atque salútem.
Redde pacátum pópulo precánti príncipem cæli dominúmque terræ, donet ut pacem pius et quiétæ témpora vitæ.
Láudibus mitem celebrémus Agnum, casta quem sponsum sibi legit Agnes, astra qui cæli moderátur atque cuncta gubérnat.
Ant. 1. Ipsi intra nos gémimus, exspectántes redemptiónem córporis nostri.
Ant. 1. Within ourselves, we groan, waiting for our bodies to be redeemed.
Psalmus 38 (39)
Psalm 38
Ægrotantis deprecatio
The cripple's supplication
Vanitati creatura subiecta est... propter eum qui subiecit eam in spe (Rom 8, 20).
Creation has been subjected to vanity ... because of him who subjected it in hope.
I
I
Dixi: «Custódiam vias meas, * ut non delínquam in lingua mea;
I said, I will watch over my ways, so that I sin not with my tongue.
ponam ori meo custódiam, * donec consístit peccátor advérsum me».
I put a guard to my mouth, whilst the sinner rose before me.
Tacens obmútui et sílui absque ullo bono, * et dolor meus renovátus est.
I have been silent, and I have humbled myself, and I have refrained from saying even good things; and my pain was renewed.
Concáluit cor meum intra me, * et in meditatióne mea exársit ignis.
My heart was warmed within me, and whilst I was meditating, a fire was ignited.
Locútus sum in lingua mea: * «Notum fac mihi, Dómine, finem meum;
The word came on my tongue, "Let me know my end, O Lord,
et númerum diérum meórum quis est, * ut sciam quam brevis sit vita mea».
and what is the number of my days, so that I may know how little I have left.
Ecce paucórum palmórum fecísti dies meos, * et spátium vitæ meæ tamquam níhilum ante te.
Behold, Thou hast subjected my days to a limited measure, and my being is like nothingness before Thou.
Etenim univérsa vánitas omnis homo constitútus est. * Etenim ut imágo pertránsit homo.
Yes, every living man is naught but vanity.Yes, man passes by like a phantom,
Étenim vánitas est et concitátur; * thesaurízat et ignórat quis congregábit ea.
and it is in vain that he torments himself. He is hoarding treasures, and he doth not know for whom he hath heaped them up.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Ipsi intra nos gémimus, exspectántes redemptiónem córporis nostri.
Ant. Within ourselves, we groan, waiting for our bodies to be redeemed.
Ant. 2. Exáudi oratiónem meam, Dómine; pércipe lácrimas meas.
Ant. 2. Hearken my prayer, O Lord; consider my tears.
Etenim vánitas est et concitátur; * thesaurízat et ignórat quis congregábit ea.
and it is in vain that he torments himself. He is hoarding treasures, and he doth not know for whom he hath heaped them up.
II
II
Et nunc quæ est exspectátio mea, Dómine? * Spes mea apud te est.
And now what is my expectation? Isn't that the Lord? My hope is in Thou.
Ab ómnibus iniquitátibus meis érue me, * oppróbrium insipiénti ne ponas me.
Deliver me from all my iniquities. Thou hast repaid me the reproach of the fool.
Obmútui et non apériam os meum, * quóniam tu fecísti.
I was silent, and I did not open my mouth, forasmuch as Thou didst it
Amove a me plagas tuas: * ab ictu manus tuæ ego deféci.
Turn away from me Thy blows, under the power of Thy hand, I fainted, when Thou tookest me back
In increpatiónibus, propter iniquitátem, corripuisti hominem, † et tabéscere fecísti sicut tínea desiderabília eius. * Etenim vánitas omnis homo.
Thou hast punished man forasmuch as of his iniquity. And Thou hast dried up his soul like a spider. Yes, it is in vain that every man is anxious.
Exáudi oratiónem meam, Dómine, * et clamórem meum áuribus pércipe.
Hearken, O Lord, my prayer and my supplication;
Ad lácrimas meas ne obsurdéscas, † quóniam ádvena ego sum apud te, * peregrínus sicut omnes patres mei.
Be attentive to my tears. Do not be silent, for I am a stranger and a traveler with Thou, like all my fathers.
Avértere a me, ut refrígerer, * priúsquam ábeam et non sim ámplius.
Give me some rest, that I may be refreshed before I go away and disappear."
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Exáudi oratiónem meam, Dómine; pércipe lácrimas meas.
Ant. Hearken my prayer, O Lord; consider my tears.
Ant. 3. Ego autem sperávi in misericórdia Dei in ætérnum.
Ant. 3. But I've evermore hoped for God's mercy.
Psalmus 51
Psalm 51
Contra calumniatorem
Against slanderers
Qui gloriatur, in Domino glorietur (I Cor 1,31).
Let him who glories glory in the Lord
Quid gloriáris in malítia, * qui potens es iniquitáte?
Wherefore do thou glory in evil, thou who are valiant in committing iniquity?
Tota die insídias cogitásti; * lingua tua sicut novácula acúta, qui facis dolum.
All day long thy tongue has meditated on injustice; Like a sharp razor, thou practice deception.
Dilexísti malítiam super benignitátem, † mendácium magis quam loqui æquitátem. * Dilexísti ómnia verba perditiónis, lingua dolósa.
Thou hast loved malice more than goodness, iniquity more than words of righteousness. Thou hast loved all the words of ruin, O deceitful tongue.
Proptérea Deus déstruet te in finem; † evéllet te et emigrábit te de tabernáculo * et radícem tuam de terra vivéntium.
Wherefore God will destroy thou forevermore; He shall pluck thou out of thy tent and take thou out of thy tent, and He shall take away thy root from the land of the living.
Vidébunt iústi et timébunt * et super eum ridébunt:
The righteous will behold it, and will fear; and they will laugh at him, saying:
“Ecce homo, qui non pósuit Deum refúgium suum, † sed sperávit in multitúdine divitiárum suárum * et præváluit in insídiis suis.”
Here is the man who did not take God for his protector, but who trusted in the multitude of his riches, and who took advantage of his vanity.
Ego autem sicut virens olíva in domo Dei. † Sperávi in misericórdia Dei * in ætérnum et in sǽculum sǽculi.
But I am like a fertile olive tree in the house of God. * I hope in God's mercy forevermore and ever.
Confitébor tibi in sǽculum, quia fecísti; † et exspectábo nomen tuum, quóniam bonum est; * in conspéctu sanctórum tuórum
I will praise Thee endlessly, forasmuch as Thou hast done this; and I will wait for Thy Name, forasmuch as it is good, in the presence of Thy saints.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Ego autem sperávi in misericórdia Dei in ætérnum.
Ant. But I've evermore hoped for God's mercy.
v. Sustínuit ánima mea in verbo eius.
r. Sperávit ánima mea in Dómino.
r. Sperávit ánima mea in Dómino.
v. My soul clung to His word. r. My soul has put its hope in the Lord.
In primo nocturno, anno II
De libro Génesis
Sarai uxor Abram non genúerat ei líberos; sed habens ancíllam Ægýptiam nómine Agar, dixit maríto suo: " Ecce conclúsit me Dóminus, ne párerem; ingrédere ad ancíllam meam, si forte saltem ex illa suscípiam fílios. " Cumque ille acquiésceret deprecánti, tulit Agar Ægýptiam ancíllam suam post annos decem quam habitáre cœperant in terra Chánaan, et dedit eam viro suo uxórem. Qui ingréssus est ad eam. At illa concepísse se videns despéxit dóminam suam.
Dixítque Sárai ad Abram: " Iníque agis contra me; ego dedi ancíllam meam in sinum tuum, quæ videns quod concéperit, despéctui me habet. Iúdicet Dóminus inter me et te. " Cui respóndens Abram: " Ecce, ait, ancílla tua in manu tua est; útere ea, ut libet. " Affligénte ígitur eam Sárai, aufúgit ab ea. Cumque invenísset illam ángelus Dómini iuxta fontem aquæ in desérto, ad fontem in via Sur, dixit: " Agar, ancílla Sárai, unde venis et quo vadis? " Quæ respóndit: " A fácie Sárai dóminæ meæ ego fúgio. " Dixítque ei ángelus Dómini: " Revértere ad dóminam tuam et humiliáre sub mánibus ipsíus. " Et dixit ei ángelus Dómini: " Multíplicans multiplicábo semen tuum, et non numerábitur præ multitúdine. " Et dixit ei ángelus Dómini: " Ecce, concepísti et páries fílium vocabísque nomen eius Ismæl, eo quod audíerit Dóminus afflictiónem tuam. Hic erit homo ónagro símilis; manus eius contra omnes, et manus ómnium contra eum; et e regióne universórum fratrum suórum figet tabernácula. "
Vocávit autem nomen Dómini, qui loquebátur ad eam: " Tu Deus, qui vidísti me. " Dixit enim: " Profécto hic vidi posterióra vidéntis me. " Proptérea appellátur púteus ille Lahairói; ipse est inter Cades et Barad. Peperítque Agar Abræ fílium; qui vocávit nomen fílii sui, quem pepérerat Agar, Ismæl. Octogínta et sex annórum erat Abram, quando péperit ei Agar Ismǽlem.
r. Crédidit Abraham Deo, et reputátum est ei ad iustítiam; * Et ídeo amícus Dei appellátus est. v. Fuit autem iustus coram Dómino, et ambulávit in viis eius; * Et ídeo. v. Glória Patri. * Et ídeo.
In secundo nocturno, anno II
Ex Tractátu sancti Cypriáni epíscopi et mártyris ad Fortunátum (Cap. 13: CCL 3, 214-216)
Si milítibus sæculáribus gloriósum est ut hoste devícto rédeant in pátriam triumphántes, quanto pótior et maior est glória victo diábolo ad paradísum triumphántem redíre et unde Adam peccátor eiéctus est illuc prostráto eo qui ante decéperat tropéa victrícia reportáre, offérre Dómino acceptíssimum munus incorrúptam fidem, virtútem mentis incólumem, laudem devotiónis illústrem, comitári eum cum veníre cperit vindíctam de inimícis receptúrus, láteri eius assístere cum séderit iudicatúrus, coherédem Christi fíeri, ángelis adæquári, cum patriárchis, cum apóstolis, cum prophétis cæléstis regni possessióne lætári.
Has cogitatiónes quæ persecútio potest víncere, quæ possunt torménta superáre? Durat fortis et stábilis religiósis meditatiónibus fundáta mens et advérsus omnes diáboli terróres et minas mundi ánimus immóbilis perstat quem futurórum fides certa et sólida corróborat. Cludúntur in persecutiónibus terræ, sed patet cælum: minátur antichrístus, sed Christus tuétur; mors infértur, sed immortálitas séquitur; occíso mundus erípitur, sed restitúto paradísus exhibétur; vita temporális extínguitur, sed ætérna reparátur.
Quanta est dígnitas et quanta secúritas exíre hinc lætum, exíre inter præssúras et angústias gloriósum, clúdere in moménto óculos, quibus hómines videbántur et mundus, et aperíre eósdem statim, ut Deus videátur et Christus. Tam felíciter migrándi quanta velócitas. Terris repénte subtráheris, ut in regnis cæléstibus reponáris. Hæc opórtet mente et cogitatióne complécti, hæc die ac nocte meditári. Si talem persecútio invénerit Dei mílitem, vinci non póterit virtus ad prœlium prompta. Vel si arcessítio ante prævénerit, sine præmio non erit fides quæ erat ad martýrium præparáta: sine damno témporis merces iúdice Deo rédditur: in persecutióne milítia, in pace consciéntia coronátur.
r. Amo Christum, in cuius thálamum introívi; cuius mater virgo est, cujus Pater féminam nescit, cuius mihi órgana modulátis vócibus cantant; * Quem cum amávero casta sum, cum tetígero munda sum, cum accépero virgo sum. v. Mel et lac ex ejus ore suscépi, et sanguis ejus ornávit genas meas. * Quem. v. Glória Patri. * Quem.
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
After this the proper prayer is said straightway and without "Let us pray", with the long conclusion.
Dóminus vobíscum.
The Lord be with thee.
r. Et cum spíritu tuo.
r. And with thy spirit.
Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
May God Almighty bless thee, the Father, ✠ and the Son and the Holy Spirit.
r. Amen.
r. Amen.
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Or another formula of blessing, as at Mass.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
And if we make a referral, we add the invitation:
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
In the absence of a deacon or a priest, and in the recitation alone, it is concluded thus:
Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
May the Lord bless us, forbid us from all evil, and bring us to eternal life. r. Amen.
The translations proposed here have the sole purpose of a better understanding of the Latin text. They are not to be used in place of the official translations in the liturgy in the vernacular.
