The world is waiting for the Church to become a society of praise once again

Feria V 19 Octobris 2028, Hebdomada XXVIII per annum,
Warning: the Roman antiphonary is under construction. There are still many errors and omissions. Be patient.
%%
(c3) DE(h)us,(h) (,)in(h) ad(h)iu(h)tó(hi)ri(h)um(h) me(h)um(h) in(h)tén(h)de.(h) r/.(::) Dó(h)mi(h)ne,(h) (,) ad(h) ad(h)iu(h)ván(h)dum(h) me(h) fes(h)tí(h)na.(h) (:) Gló(h)ri(h)a(h) Pa(h)tri,(h) et(h) Fí(h)li(h)o,(h) (,) et(h) Spi(h)rí(h)tu(h)i(h) Sanc(h)to.(h) (:)
Si(h)cut(h) e(h)rat(h) in(h) prin(h)cí(h)pi(h)o,(h) et(h) nunc,(h) et(h)
sem(h)per,(h) (,) et(h) in(h) sǽ(h)cu(h)la(h) sæ(h)cu(h)ló(h)rum.(h)
Am(h)en.(h:) Al(h)le(hi)lú(h)ia.(h) (::)
  v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde. r. Dómine, ad adiuvándum me festína. Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen. Allelúia.
  v. O God, come to my assistance. r. O Lord, make haste to help me. Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen. Alleluia.
  Hymnus
annotation: 2;
%%
(f3) A(f)les(e) di(f)é(h)i(i) nún(h)ti(g)us(f'_) (,)
lu(i)cem(i) pro(h)pín(i)quam(j) prǽ(h)ci(g)nit ;(f.) (;)
nos(f) ex(f)ci(g)tá(e)tor(c) mén(e)ti(f)um(f'_) (,)
iam(f) Chri(e)stus(f) ad(h) vi(i)tam(h) vo(g)cat.(f.) (::)

2. «Au(f)fér(e)te,(f) cla(h)mat,(i) lé(h)ctu(g)los(f'_) (,)
æ(i)gros,(i) so(h)pó(i)ros,(j) dé(h)si(g)des ;(f.) (;)
ca(f)stí(f)que,(g) re(e)ct<i>i</i>() ac(c) só(e)bri(f)i(f'_) (,)
vi(f)g<i>i</i>()lá(e)te ;(f) iam(h) sum(i) pró(h)xi(g)mus ».(f.) (::)

3. Ut,(f) cum(e) co(f)rú(h)scis(i) flá(h)ti(g)bus(f'_) (,)
au(i)ró(i)ra(h) cæ(i)lum(j) spár(h)se(g)rit,(f.) (;)
om(f)nes(f) la(g)bó(e)r<i>e</i>() ex(c)ér(e)ci(f)tos(f'_) (,)
con(f)fír(e)met(f) ad(h) spem(i) lú(h)mi(g)nis.(f.) (::)

4. Ie(f)sum(e) ci(f)á(h)mus(i) vó(h)ci(g)bus(f'_) (,)
flen(i)tes,(i) pre(h)cán(i)tes,(j) só(h)bri(g)i ;(f.) (;)
in(f)tén(f)ta(g) sup(e)pli(c)cá(e)ti(f)o(f'_) (,)
dor(f)mí(e)re(f) cor(h) mun(i)dum(h) ve(g)tat.(f.) (::)

5. Tu,(f) Chri(e)ste,(f) som(h)num(i) dí(h)si(g)ce,(f'_) (,)
tu(i) rum(i)pe(h) no(i)ctis(j) vín(h)cu(g)la,(f.) (;)
tu(f) sol(f)ve(g) pec(e)cá(c)tum(e) ve(f)tus(f'_) (,)
no(f)vúm(e)que(f) lu(h)men(i) ín(h)ge(g)re.(f.) (::)

6. Sit,(f) Chri(e)ste,(f) rex(h) pi(i)ís(h)si(g)me,(f'_) (,)
ti(i)bi(i) Pa(h)trí(i)que(j) gló(h)ri(g)a(f.) (;)
cum(f) Spí(f)ri(g)tu(e) Pa(c)rá(e)cli(f)to,(f'_) (,)
in(f) sem(e)pi(f)tér(h)na(i) sǽ(h)cu(g)la.(f.) (::)
A(fgf)men.(ef..) (::)
  Ales diéi núntius lucem propínquam præcinit; nos excitátor méntium iam Christus ad vitam vocat.
As the bird, whose clarion gay Sounds before the dawn is grey, Christ, who brings the spirit’s day, Calls us, close at hand:
  «Auférte clamat léctulos ægros, sopóros, désides; castíque, recti ac sóbrii vigiláte; iam sum próximus».
“Wake!” He cries, “and for my sake, From your eyes dull slumbers shake! Sober, righteous, chaste, awake! At the door I stand!”
  Ut, cum corúscis flátibus auróra cælum spárserit, omnes labóre exércitos confírmet ad spem lúminis,
  Iesum ciámus vócibus flentes, precántes, sóbrii; inténta supplicátio dormíre cor mundum vetat.
Lord, to Thee we lift on high Fervent prayer and bitter cry: Hearts aroused to pray and sigh May not slumber more:
  Tu, Christe, somnum dísice, tu rumpe noctis víncula, tu solve peccátum vetus novúmque lumen íngere.
Break the sleep of Death and Time, Forged by Adam’s ancient crime; And the light of Eden’s prime To the world restore!
  Sit, Christe, rex piíssime, tibi Patríque glória cum Spíritu Paráclito, in sempitérna sǽcula. Amen.
To thee, O Christ, our gracious king, And to thy Father, glory be, Who with the Spirit Paraclete Forever reign in majesty.
  Vel:
Or:
  Hymnus
  Amóris sensus érige ad te, largítor véniæ, ut fias clemens córdibus purgátis inde sórdibus.
  Extérni huc advénimus et éxsules ingémimus; tu portus es et pátria, ad vitæ duc nos átria.
  Felix quæ sitit cáritas te fontem vitæ, o Véritas; beáti valde óculi te speculántis pópuli.
  Grandis est tibi glória tuæ laudis memória, quam sine fine célebrant qui cor ab imis élevant.
  Præsta, Pater piíssime, Patríque compar Unice, cum Spíritu Paráclito regnans per omne sǽculum. Amen.
Almighty Father, hear our cry, Through Jesus Christ, our Lord most High, Who, with the Holy Ghost and Thee, Doth live and reign eternally.
annotation: 8g;
%%
(c4) QUAN(g)ta(g) au(h)dí(j)vi(h)mus,(gh) *(,) et(f) co(h)gnó(j)vi(j)mus(i) e(j)a,(h) (;) et(j) pa(j)tres(j) no(gh)stri(gf) nar(h)ra(j)vé(i)runt(h) no(i)bis.(g) (::)
E(j) u(j) o(i) u(j) a(h) e.(g) (::)
  Ant. 1. Quanta audívimus et cognóvimus ea, et patres nostri narravérunt nobis.
  Ant. 1.
  Psalmus 43 (44)
Psalm 43 (44)
  Populi calamitates
  In his omnibus superamus propter eum, qui dilexit nos (Rom 8, 37).
In all these things, we are more than conquerors through the One who loved us (Romans 8:37).
  I
I
  Deus, áuribus nostris audívimus; patres nostri annuntiavérunt nobis * opus, quod operátus es in diébus eórum, in diébus antíquis.
  O God, we have heard with our ears; our fathers have told us of the work that Thou hast done in their days, and in the days of old.
  Tu manu tua gentes depulísti et plantásti illos, * afflixísti pópulos et dilatásti eos.
  Thy hand has destroyed the nations, and thou hast set them in their place; Thou hast afflicted the peoples, and Thou hast driven them out.
  Nec enim in gládio suo possedérunt terram, * et bráchium eórum non salvávit eos;
  For it was not with their sword that they conquered this land, nor did their arm save them,
  sed déxtera tua et bráchium tuum et illuminátio vultus tui, * quóniam complacuísti in eis.
  but it is Thy right hand and Thy arm, and the light of Thy face, forasmuch as Thou lovedst them.
  Tu es rex meus et Deus meus, * qui mandas salútes Iacob.
  Thou art my king and my God, thou who command the salvation of Jacob.
  In te inimícos nostros proiécimus * et in nómine tuo conculcávimus insurgéntes in nos.
  Through Thou we will overthrow our enemies, and in Thy Name we will despise those who rise up against us.
  Non enim in arcu meo sperábo, * et gládius meus non salvábit me.
  For it is not in my bow that I will trust, * nor will my sword save me.
  Tu autem salvásti nos de affligéntibus nos * et odiéntes nos confudísti.
  But it is Thou who have saved us from those who afflicted us, and who have confounded those who hated us.
  In Deo gloriábimur tota die * et in nómine tuo confitébimur in sæculum.
  In God we will glory all day long, and we will praise Thy Name forevermore.
  Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
  Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
  As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
annotation: ;
%%
(c4) a/. Quan(g)ta(g) au(h)dí(j)vi(h)mus,(gh) (,) et(f) co(h)gnó(j)vi(j)mus(i) e(j)a,(h) (;) et(j) pa(j)tres(j) no(gh)stri(gf) nar(h)ra(j)vé(i)runt(h) no(i)bis.(g)
(::)
  Ant. Quanta audívimus et cognóvimus ea, et patres nostri narravérunt nobis.
  Ant.
annotation: 8c;
%%
(c3) RE(hg)cor(h<)dá(i)re(hih) me(hg)i,(f) *() Dó(h)mi(g)ne,(eof) (;) tu(ed)é(e)re(ef) me(f) ab(h) his(h) qui(fe) per(f)se(ed)quún(ef)tur(f>) me.(e) (::)
E(h) u(h) o(f) u(h) a(i) e.(h) (::)
  Ant. 2. Recordáre mei, Dómine, tuére me ab his qui persequúntur me.
  Ant. 2.
  II
II
  Nunc autem reppulísti et confudísti nos * et non egrediéris, Deus, cum virtútibus nostris.
  But now Thou've turned us away and put us to shame, and Thou don't go out with our armies anymore, God.
  Convertísti nos retrórsum coram inimícis nostris, * et, qui odérunt nos, diripuérunt sibi.
  Thou madest us turn our backs on our enemies, and those who hated us plundered us.
  Dedísti nos tamquam oves ad vescéndum * et in géntibus dispersísti nos.
  Thou hast given us up as sheep for slaughter, and thou hast scattered us amongst the nations.
  Vendidísti pópulum tuum sine lucro, * nec dítior factus es in commutatióne eórum.
  Thou sold thy people at a low price, and there was no crowd in the purchase that was made of them.
  Posuísti nos oppróbrium vicínis nostris, * subsannatiónem et derísum his, qui sunt in circúitu nostro.
  Thou hast repaid us the reproach of our neighbors, and an object of insult and mockery to those around us.
  Posuísti nos similitúdinem in géntibus, * commotiónem cápitis in pópulis.
  Thou hast given us back the fable of the nations; the people shake their heads about us.
  Tota die verecúndia mea contra me est, * et confúsio faciéi meæ coopéruit me,
  All day long my shame is before my eyes, and the confusion of my face covers me entirely,
  a voce exprobrántis et obloquéntis, * a fácie inimíci et ultóris.
  at the voice of him who reviles and reviles me, in the sight of the enemy and the persecutor.
  Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
  Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
  As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
annotation: ;
%%
(c3) a/. Re(hg)cor(h<)dá(i)re(hih) me(hg)i,(f) () Dó(h)mi(g)ne,(eof) (;) tu(ed)é(e)re(ef) me(f) ab(h) his(h) qui(fe) per(f)se(ed)quún(ef)tur(f>) me.(e)
(::)
  Ant. Recordáre mei, Dómine, tuére me ab his qui persequúntur me.
  Ant.
annotation: 1g2;
%%
(c4) EX(f)súr(h>)ge, (g) Dó(h)mi(fg)ne, (g) *(,) non(f) præ(f)vá(fg)le(e)at(f) ho(d)mo. (d) (::) E(h) u(h) o(g) u(f) a(h) e.(g) (::)
  Ant. 3. Exsúrge, Dómine, non præváleat homo.
  Ant. 3. Arise, Lord, do not let man prevail.
  III
III
  Hæc ómnia venérunt super nos, nec oblíti sumus te; * et iníque non égimus in testaméntum tuum.
  All these evils have come upon us; and yet we have not forgotten Thou, nor have we acted unjustly against Thy covenant.
  Et non recéssit retro cor nostrum, * nec declinavérunt gressus nostri a via tua;
  And our hearts have not withdrawn backwards; and Thou hast turned our steps away from Thy way.
  sed humiliásti nos in loco vúlpium * et operuísti nos umbra mortis.
  For Thou hast humbled us in a place of affliction, and the shadow of death has covered us.
  Si oblíti fuérimus nomen Dei nostri * et si expandérimus manus nostras ad deum aliénum,
  If we have forgotten the name of our God, and stretched out our hands to a foreign god,
  nonne Deus requíret ista? * Ipse enim novit abscóndita cordis.
  Won't God ask for an account of it anon? For He knoweth the secrets of the heart.
  Quóniam propter te mortificámur tota die, * æstimáti sumus sicut oves occisiónis.
  For it is for thy sake that we are daily given up to death, and that we are looked upon as sheep for slaughter.
  Evígila, quare obdórmis, Dómine? * Exsúrge et ne repéllas in finem.
  Arise; wherefore do Thou sleep, Lord? Arise, and do not put us away forevermore.
  Quare fáciem tuam avértis, * oblivísceris inópiæ nostræ et tribulatiónis nostræ?
  Wherefore do Thou turn away Thy face? Wherefore do Thou forget our misery and tribulation?
  Quóniam humiliáta est in púlvere ánima nostra, * conglutinátus est in terra venter noster.
  For our soul is humbled in the dust, and our bosom is as it were clinging unto the earth.
  Exsúrge, Dómine, ádiuva nos * et rédime nos propter misericórdiam tuam.
  Arise, Lord; help us, and redeem us by Thy mercy.
  Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
  Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
  As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
annotation: ;
%%
(c4) a/. Ex(f)súr(h>)ge, (g) Dó(h)mi(fg)ne, (g) (,) non(f) præ(f)vá(fg)le(e)at(f) ho(d)mo. (d)
(::)
  Ant. Exsúrge, Dómine, non præváleat homo.
  Ant. Arise, Lord, do not let man prevail.
  v. Revéla, Dómine, óculos meos. r. Et considerábo mirabilia de lege tua.
  v. Open my eyes, Lord. r. I will behold the wonders of Thy law.
  In primo nocturno, anno II
  De Libro Sirácidæ 16, 24 - 17, 12
  Audi me, fili, et disce prudéntiam sensus, et dicam in æquitáte disciplínam et scrutábor enarráre sapiéntiam; et in verbis meis atténde in corde tuo. Edico in æquitáte spíritus virtútes, quas pósuit Deus in ópera sua ab inítio, et in veritáte enúntio sciéntiam eius. Quando creávit Deus ópera sua ab inítio, et ab institutióne ipsórum distínxit partes illórum, ornávit in ætérnum ópera illórum, et dominátum eórum in generatiónibus suis. Nec esuriérunt, nec laboravérunt et non destitérunt ab opéribus suis. Unusquísque próximum sibi non angustiávit et usque in ætérnum non erunt incredíbiles verbo illíus. Post hæc Deus in terram respéxit et complévit illam bonis suis; ánima omnis vitális coopéruit fáciem ipsíus, et in ipsam íterum revérsio illórum.
  
  Deus creávit de terra hóminem et secúndum imáginem suam fecit illum; et íterum convértit illum in ipsam et secúndum se vestívit illum virtúte. Númerum diérum et tempus dedit illi et dedit illi potestátem eórum quæ sunt super terram. Pósuit timórem illíus super omnem carnem, ut dominarétur bestiárum et volatílium. Creávit illis consílium et linguam et óculos et aures et cor dedit illis excogitándi, et disciplína intelléctus replévit illos. Creávit illis sciéntiam spíritus, sensu implévit cor illórum et mala et bona osténdit illis.
  
  Deus pósuit timórem suum super corda hóminum osténdens illis magnália óperum suórum, et dedit illis gloriári in mirabílibus illíus, ut nomen sanctificatiónis colláudent et magnália enárrent óperum eius. Addidit illis disciplínam et legem vitæ hereditávit illos. Testaméntum ætérnum constítuit cum illis et iustítiam et iudícia sua osténdit illis. Et magnália honóris eius vidit óculus illórum et honórem vocis eius audiérunt aures illórum, et dixit illis: "Atténdite ab omni iníquo." Et mandávit illis unicuíque de próximo suo.
  
  r. Fili, noli defícere a disciplína Dómini, et ne fatígeris dum ab eo argúeris: * Quem enim díligit, Dóminus corrípit, et quasi pater in fílio complácet sibi. v. Audi, fili mi, disciplínam patris tui, et ne dimíttas legem matris tuæ. * Quem enim. v. Glória Patri. * Quem enim.
  
  In secundo nocturno, anno II
  Ex Tractátu sancti Basílii Magni epíscopi De Spiritu Sancto (Cap. 8: PG 32, 99-102)
  Cum Dóminus appellátur Via, ad sublimiórem intellegéntiam pótius, quam ad vulgárem ac commúnem ánimo férimur. Audiéntes enim viam, proféctum eum, qui série atque órdine per iustítiæ ópera et sciéntiæ illuminatiónem ad perfectiónem tendit, intellégimus, semper id quod antérius est appeténtes, et ad ea quæ restant nosmetípsos extendéntes, donec perveniámus ad beátum finem, quæ est Dei cognítio, quam Dóminus per sese in ipsum credéntibus largítur. Revéra enim bona est via, exorbitatiónis errorísque néscia, Dóminus noster, ad Patrem, qui verum bonum est, perdúcens. Nemo enim, inquit, venit ad Patrem nisi per me. Talis est ígitur noster ad Deum ascénsus per Fílium.
  
  Rursus autem qualis sit étiam Patris erga nos per eúmdem bonórum suppeditátio, cónsequens iam fúerit dissérere. Nimírum cum omnis natúra creáta, tum hæc visíbilis, tum intellegíbilis, ad hoc ut consístat, Dei cura égeat; ópifex Verbum, unigénitus Deus, opem, quantum cuíque opus est, distríbuens, vária quidem et omnis géneris auxília, ob varietátem eórum qui benefício iuvántur, sed tamen, unicuíque congruéntia iuxta necessitátis modum dimétitur. Eos qui in ténebris ignorántiæ detinéntur, illúminat: proptérea Lumen verum dícitur. Iúdicat, iuxta óperum méritum remétiens præmium; ob id Iudex iustus dícitur. Pater enim néminem iúdicat, sed omne iudícium dedit Fílio. Erigit e ruína, qui e sublimitáte vitæ ad peccátum delápsi sunt; ob id vocátur Resurréctio. Omnia autem facit contáctu virtútis, ac voluntáte bonitátis óperans. Pascit, illúminat, alit, dedúcit, medétur, érigit. Quæ non sunt, facit ut sint, cóndita consérvat.
  
  Hoc modo bona ex Deo per Fílium ad nos pervéniunt, maióre celeritáte in síngulis operántem, quam ullus sermo exprímere váleat. Neque enim fúlgura neque lucis per áerem tam velox discúrsus est, non oculórum céleres ictus, non ipsíus intelléctus nostri motus; sed horum quodque magis víncitur divinæ operatiónis celeritáte, quam animántia quæ sunt apud nos máxime ségnia, non dicam volatílium, neque ventórum, neque cæléstium órbium ímpetu, sed ipsíus mentis nostræ motu superántur. Nam quo tandem témporis spátio égeat qui portat ómnia verbo virtútis suæ, quique nec corporáliter operátur, neque mánuum ópera ad creándum opus habet, sed eórum quæ fiunt natúram habet voluntáte non coácta obsequéntem? Sícuti Iudith: Cogitásti, inquit, et præsto fuérunt tibi ómnia quæ cogitásti.
  
  r. Habe fidúciam in Dómino ex toto corde tuo, et ne innitáris prudéntiæ tuæ. * In ómnibus viis tuis cógita illum, et ipse díriget gressus tuos. v. Fili mi, ne obliviscáris legem meam, et præcépta mea custódiat cor tuum. * In. v. Glória Patri. * In.
  
   
  Orémus.
  
  Tua nos, quǽsumus, Dómine, grátia semper et prævéniat et sequátur, * ac bonis opéribus iúgiter præstet esse inténtos. Per Dóminum.
  We pray to Thou, Lord, that Thy grace will evermore warn and accompany us, that it will also grant us to be constantly inclined to good works.
%%
(c4) BE(d)ne(e)di(f)cá(gh)mus(g) Dó(fe)mi(de)no.(e) r/.(::) De(gh)o(g) grá(fe)ti(de)as.(e) (::)
  v. Benedicámus Dómino. r. Deo grátias.
  v. Let us bless the Lord. r. Thanks be to God.
The translations proposed here have the sole purpose of a better understanding of the Latin text. They are not to be used in place of the official translations in the liturgy in the vernacular.
Retour en haut