v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
v. O God, come to my assistance;
r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
r. O Lord, make haste to help me.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen.
Allelúia.
Hymnus
Ætérne sol, qui lúmine creáta comples ómnia, supréma lux et méntium, te corda nostra cóncinunt.
Tuo fovénte Spíritu, hic viva luminária fulsére, per quæ sæculis patent salútis sémitæ.
Quod verba missa cælitus, natíva mens quod éxhibet, per hos minístros grátiæ novo nitóre cláruit.
Horum corónæ párticeps, doctrína honéstus lúcida, hic vir beátus splénduit quem prædicámus láudibus.
Ipso favénte, quǽsumus, nobis, Deus, percúrrere da veritátis trámitem, possímus ut te cónsequi.
Præsta, Pater piíssime, Patríque compar Unice, cum Spíritu Paráclito regnans per omne sǽculum. Amen.
Almighty Father, hear our cry, Through Jesus Christ, our Lord most High, Who, with the Holy Ghost and Thee, Doth live and reign eternally.
Ant. 1. Elóquium Dómini scutum est ómnium sperántium in eum.
Ant. 1. The word of the Lord is a shield for all who hope in Him.
Psalmus 17 (18), 31-51
Psalm 17:31-51
Gratiarum actio
Thanksgiving
Si Deus pro nobis, quis contra nos? (Rom 8, 31).
If God is for us, who will be against us?
IV
IV
Deus, impollúta via eius, † elóquia Dómini igne examináta; * protéctor est ómnium sperántium in se.
As for my God, his way is undefiled: the words of the Lord are fire tried: he is the protector of all that trust in him.
Quóniam quis Deus præter Dóminum? * Aut quæ munítio præter Deum nostrum?
For who is God but the Lord? or who is God but our God?
Deus, qui præcínxit me virtúte * et pósuit immaculátam viam meam;
God, who hath girt me with strength; and made my way blameless.
qui perfécit pedes meos tamquam cervórum * et super excélsa státuit me;
Who hath made my feet like the feet of harts: and who setteth me upon high places.
qui docet manus meas ad prœlium, * et tendunt arcum æreum bráchia mea.
Who teacheth my hands to war: and thou hast made my arms like a brazen bow.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Elóquium Dómini scutum est ómnium sperántium in eum.
Ant. The word of the Lord is a shield for all who hope in Him.
Ant. 2. Déxtera tua, Dómine, suscépit me.
Ant. 2. May Thy right hand, Lord, seize me.
V
V
Et dedísti mihi scutum salútis tuæ, † et déxtera tua suscépit me, * et exaudítio tua magnificávit me.
And thou hast given me the protection of thy salvation: and thy right hand hath held me up: And thy discipline hath corrected me unto the end: and thy discipline, the same shall teach me.
Dilatásti gressus meos subtus me, * et non sunt infirmáta vestígia mea.
Thou hast enlarged my steps under me; and my feet are not weakened.
Persequébar inimícos meos et comprehendébam illos * et non convertébar, donec defícerent.
I will pursue after my enemies, and overtake them: and I will not turn again till they are consumed.
Confringébam illos, nec póterant stare, * cadébant subtus pedes meos.
I will break them, and they shall not be able to stand: they shall fall under my feet.
Et præcinxísti me virtúte ad bellum * et supplantásti insurgéntes in me subtus me.
And thou hast girded me with strength unto battle; and hast subdued under me them that rose up against me.
Et inimícos meos dedísti mihi dorsum * et odiéntes me disperdidísti.
And thou hast made my enemies turn their back upon me, and hast destroyed them that hated me.
Clamavérunt, nec erat qui salvos fáceret, * ad Dóminum, nec exaudívit eos.
They cried, but there was none to save them, to the Lord: but he heard them not.
Et commínui eos ut púlverem ante fáciem venti, * ut lutum plateárum contrívi eos.
And I shall beat them as small as the dust before the wind; I shall bring them to nought, like the dirt in the streets.
Eripuísti me de contradictiónibus pópuli, * constituísti me in caput géntium.
Thou wilt deliver me from the contradictions of the people: thou wilt make me head of the Gentiles.
Pópulus, quem non cognóvi, servívit mihi, * in audítu auris obœdívit mihi.
A people, which I knew not, hath served me: at the hearing of the ear they have obeyed me.
Fílii aliéni blandíti sunt mihi, † fílii aliéni inveteráti sunt, * contremuérunt in ábditis suis.
The children that are strangers have lied to me, strange children have faded away, and have halted from their paths.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Déxtera tua, Dómine, suscépit me.
Ant. May Thy right hand, Lord, seize me.
Ant. 3. Vivat Dóminus, et exaltétur Deus salútis meæ.
Ant. 3. Long live the Lord, and may the God of my salvation be exalted.
VI
VI
Vivit Dóminus et benedíctus Adiútor meus, * et exaltétur Deus salútis meæ.
The Lord liveth, and blessed be my God, and let the God of my salvation be exalted:
Deus qui das vindíctas mihi † et subdis pópulos sub me, * liberátor meus de inimícis meis iracúndis;
O God, who avengest me, and subduest the people under me, my deliverer from my enemies.
et ab insurgéntibus in me exáltas me, * a viro iníquo éripis me.
And thou wilt lift me up above them that rise up against me: from the unjust man thou wilt deliver me.
Proptérea confitébor tibi in natiónibus, Dómine, * et nómini tuo psalmum dicam,
Therefore will I give glory to thee, O Lord, among the nations, and I will sing a psalm to thy name.
magníficans salútes regis sui † et fáciens misericórdiam christo suo, * David et sémini eius usque in sæculum.
Giving great deliverance to his king, and shewing mercy to David his anointed: and to his seed for ever.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Vivat Dóminus, et exaltétur Deus salútis meæ.
Ant. Long live the Lord, and may the God of my salvation be exalted.
In primo nocturno, anno I
De libro Isaíæ prophétæ
Et erit: cum impléverit Dóminus cuncta ópera sua in monte Sion et in Ierúsalem, visitábo super fructum supérbiæ cordis regis Assýriæ, et super arrogántiam altitúdinis oculórum eius. Dixit enim: " In fortitúdine manus meæ feci et in sapiéntia mea, prudens sum enim; et ábstuli términos populórum, et scrínia eórum deprædátus sum et detráxi quasi potens in sublími sedéntes; et apprehéndit quasi nidum manus mea fortitúdinem populórum; et sicut colligúntur ova derelícta, sic univérsam terram ego congregávi, et non fuit qui movéret pennam aut aperíret os et ganníret. "
Numquid gloriábitur secúris contra eum qui secat in ea? Quómodo si ágitet virga elevántem eam, et exáltet báculus eum qui non est lignum. Propter hoc mittet Dominátor Dóminus exercítuum in pingues eius tenuitátem; et subtus glóriam eius ardor ardébit quasi combústio ignis. Et erit Lumen Israel ignis, et Sanctus eius flamma; et succendétur et devorábit spinas eius et vepres in die una. Et glóriam saltus eius et horti eius ab ánima usque ad carnem consúmet, et erit sicut æger tabéscens; et relíquiæ ligni saltus eius tam paucæ erunt, ut puer scribat ea.
Et erit in die illa: non adíciet resíduum Israel et qui effúgerint de domo Iacob, inníti super eo qui pércutit eos, sed inniténtur super Dóminum Sanctum Israel in veritáte. Relíquiæ reverténtur, relíquiæ, inquam, Iacob ad Deum fortem.
r. Aspiciébam in visu noctis, et ecce in núbibus cæli Fílius hóminis veniébat; et datum est ei regnum et honor. * Et omnis pópulus, tribus et linguæ sérvient ei. v. Potéstas eius, potéstas ætérna, quæ non auferétur: et regnum eius, quod non corrumpétur. * Et omnis. v. Glória Patri. * Et omnis.
In secundo nocturno, anno I
Ex Confessiónum libris sancti Augustíni epíscopi (Lib. 5, 23-24; 6, 3: CCL 27, 70.71.75-76)
Veni Mediolánum ad Ambrósium epíscopum, in óptimis notum orbi terræ, pium cultórem tuum, cuius tunc elóquia strénue ministrábant ádipem fruménti tui et lætítiam ólei et sóbriam vini ebrietátem pópulo tuo. Ad eum autem ducébar abs te nésciens, ut per eum ad te sciens dúcerer. Suscépit me patérne ille homo Dei et peregrinatiónem meam satis episcopáliter diléxit. Et eum amáre cœpi primo quidem non tamquam doctórem veri - quod in Ecclésia tua prorsus desperábam - sed tamquam hóminem benígnum in me. Et studióse audiébam disputántem in pópulo, non intentióne, qua débui, sed quasi explórans eius facúndiam. Cum enim non satágerem díscere quæ dicébat, sed tantum quemádmodum dicébat audíre, veniébant in ánimum meum simul cum verbis, quæ diligébam, res étiam, quas neglegébam.
Ambrósium felícem quemdam hóminem secúndum sæculum opinábar, quem sic tantæ potestátes honorárent: cælibátus tantum eius mihi laboriósus videbátur. Quid autem ille spei géreret, advérsus ipsíus excelléntiæ tentaménta quid luctáminis habéret quidve soláminis in advérsis, et occúltum os eius, quod erat in corde eius, quam sápida gáudia de pane tuo rumináret, nec conícere nóveram nec expértus eram. Nec ille sciébat æstus meos nec fóveam perículi mei. Non enim qurere ab eo póteram quod volébam, sicut volébam, secludéntibus me ab eius aure atque ore catérvis negotiosórum hóminum, quorum infirmitátibus serviébat.
Sed cum legébat, óculi ducebántur per páginas et cor intelléctum rimabátur, vox autem et lingua quiescébant. Sæpe, cum adessémus - non enim vetabátur quisquam íngredi aut ei veniéntem nuntiári mos erat - sic eum legéntem vídimus tácite et áliter numquam, sedentésque in diutúrno siléntio - quis enim tam inténto esse óneri audéret? - discedebámus et coniectabámus eum parvo ipso témpore, quod reparándæ mentis suæ nanciscebátur, feriátum ab strépitu causárum alienárum nolle in áliud avocári et cavére fortásse, ne auditóre suspénso et inténto, étiam expónere esset necésse, quamquam et causa servándæ vocis, quæ illi facíllime obtundebátur, póterat esse íustior tácite legéndi. Quólibet tamen ánimo id ágeret, bono útique ille vir agébat.
r. In médio Ecclésiæ apéruit os eius, * Et implévit eum Dóminus spíritu sapiéntiæ et intelléctus. v. Iucunditátem et exsultatiónem thesaurizávit super eum. * Et implévit. v. Glória Patri. * Et implévit.
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
After this the proper prayer is said straightway and without "Let us pray", with the long conclusion.
Dóminus vobíscum.
The Lord be with thee.
r. Et cum spíritu tuo.
r. And with thy spirit.
Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
May God Almighty bless thee, the Father, ✠ and the Son and the Holy Spirit.
r. Amen.
r. Amen.
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Or another formula of blessing, as at Mass.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
And if we make a referral, we add the invitation:
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
In the absence of a deacon or a priest, and in the recitation alone, it is concluded thus:
Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
May the Lord bless us, forbid us from all evil, and bring us to eternal life. r. Amen.
The translations proposed here have the sole purpose of a better understanding of the Latin text. They are not to be used in place of the official translations in the liturgy in the vernacular.
