The world is waiting for the Church to become a society of praise once again

Feria II 19 Martii 2029, Hebdomada V Quadragesimæ,
  v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
  v. O God, come to my assistance;
  r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
  r. O Lord, make haste to help me.
  Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen.
   
  Ant. 1. Salvum me fac, Dómine, propter misericórdiam tuam.
  Ant. 1. Save me, Lord, according to Thy mercy.
  Psalmus 6
Psalm 6
  Homo afflictus Domini clementiam implorat
The afflicted man implores the Lord's clemency
  Nunc anima mea turbata est ... Pater, salvifica me ex hora hac? (Io 12, 27).
Now my soul is troubled ... Father, deliver me from this hour.
  Dómine, ne in furóre tuo árguas me, * neque in ira tua corrípias me.
  O Lord, rebuke me not in thy indignation, nor chastise me in thy wrath.
  Miserére mei, Dómine, quóniam infírmus sum; * sana me, Dómine, quóniam conturbáta sunt ossa mea.
  Have mercy on me, O Lord, for I am weak: heal me, O Lord, for my bones are troubled.
  Et ánima mea turbáta est valde, * sed tu, Dómine, úsquequo?
  And my soul is troubled exceedingly: but thou, O Lord, how long?
  Convértere, Dómine, éripe ánimam meam; * salvum me fac propter misericórdiam tuam.
  Turn to me, O Lord, and deliver my soul: O save me for thy mercy’s sake.
  Quóniam non est in morte, qui memor sit tui, * in inférno autem quis confitébitur tibi?
  For there is no one in death, that is mindful of thee: and who shall confess to thee in hell?
  Laborávi in gémitu meo, lavábam per síngulas noctes lectum meum; * lácrimis meis stratum meum rigábam.
  I have laboured in my groanings, every night I will wash my bed: I will water my couch with my tears.
  Turbátus est a mæróre óculus meus, * inveterávi inter omnes inimícos meos.
  My eye is troubled through indignation: I have grown old amongst all my enemies.
  Discédite a me omnes, qui operámini iniquitátem, * quóniam exaudívit Dóminus vocem fletus mei.
  Depart from me, all ye workers of iniquity: for the Lord hath heard the voice of my weeping.
  Exaudívit Dóminus deprecatiónem meam, * Dóminus oratiónem meam suscépit.
  The Lord hath heard my supplication: the Lord hath received my prayer.
  Erubéscant et conturbéntur veheménter omnes inimíci mei; * convertántur et erubéscant valde velóciter.
  Let all my enemies be ashamed, and be very much troubled: let them be turned back, and be ashamed very speedily.
  Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
  Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
  As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
  Ant. Salvum me fac, Dómine, propter misericórdiam tuam.
  Ant. Save me, Lord, according to Thy mercy.
  Ant. 2. Factus est Dóminus refúgium páuperi in tribulatióne.
  Ant. 2. The Lord has made Himself the refuge of the poor in tribulation.
  Psalmus 9 A (9)
Psalm 9 A (9)
  Gratiarum actio pro victoria
Thanksgiving for victory
  Iterum venturus est iudicare vivos et mortuos.
He will come again to judge the living and the dead
  I
I
  Confitébor tibi, Dómine, in toto corde meo, * narrábo ómnia mirabília tua.
   I will give praise to thee, O Lord, with my whole heart: I will relate all thy wonders.
  Lætábor et exsultábo in te, * psallam nómini tuo, Altíssime.
  I will be glad, and rejoice in thee: I will sing to thy name, O thou most high.
  Cum convertúntur inimíci mei retrórsum, * infirmántur et péreunt a fácie tua.
  When my enemy shall be turned back: they shall be weakened, and perish before thy face.
  Quóniam fecísti iudícium meum et causam meam, * sedísti super thronum, qui iúdicas iustítiam.
  For thou hast maintained my judgment and my cause: thou hast sat on the throne, who judgest justice.
  Increpásti gentes, perdidísti ímpium; * nomen eórum deléstiin ætérnum et in sǽculum sǽculi.
  Thou hast rebuked the Gentiles, and the wicked one hath perished: thou hast blotted out their name for ever and ever.
  Inimíci defecérunt, * solitúdines sempitérnæ factæ sunt;
  The swords of the enemy have failed unto the end:
  et civitátes destruxísti: * périit memória eórum cum ipsis.
  and their cities thou hast destroyed. Their memory hath perished with a noise:
  Dóminus autem in ætérnum sedébit, * parávit in iudícium thronum suum
  but the Lord remaineth for ever. He hath prepared his throne in judgment:
  et ipse iudicábit orbem terræ in iustítia, * iudicábit pópulos in æquitáte.
  and he shall judge the world in equity, he shall judge the people in justice.
  Et erit Dóminus refúgium opprésso, * refúgium in opportunitátibus, in tribulatióne.
  And the Lord is become a refuge for the poor: a helper in due time in tribulation.
  Et sperent in te, qui novérunt nomen tuum, * quóniam non dereliquísti quæréntes te, Dómine.
  And let them trust in thee who know thy name: for thou hast not forsaken them that seek thee, O Lord.
  Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
  Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
  As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
  Ant. Factus est Dóminus refúgium páuperi in tribulatióne.
  Ant. The Lord has made Himself the refuge of the poor in tribulation.
  Ant. 3. Annuntiábo laudatiónes tuas in portis fíliæ Sion.
  Ant. 3. I will proclaim Thy praises at the gates of the daughters of Zion.
  II
II
  Psállite Dómino, qui hábitat in Sion; * annuntiáte inter gentes stúdia eius.
  Sing ye to the Lord, who dwelleth in Sion: declare his ways among the Gentiles:
  Quóniam requírens sánguinem recordátus est eórum, * non est oblítus clamórem páuperum.
  For requiring their blood, he hath remembered them: he hath not forgotten the cry of the poor.
  Miserére mei, Dómine; vide afflictiónem meam de inimícis meis, * qui exáltas me de portis mortis,
  Have mercy on me, O Lord: see my humiliation which I suffer from my enemies.
  ut annúntiem omnes laudatiónes tuas in portis fíliæ Sion, * exsúltem in salutári tuo.
  Thou that liftest me up from the gates of death, that I may declare all thy praises in the gates of the daughter of Sion.
  Infíxae sunt gentes in fóvea, quam fecérunt; in láqueo isto, quem abscondérunt, * comprehénsus est pes eórum.
  I will rejoice in thy salvation: the Gentiles have stuck fast in the destruction which they prepared. Their foot hath been taken in the very snare which they hid.
  Manifestávit se Dóminus iudícium fáciens; * in opéribus mánuum suárum comprehénsus est peccátor.
  The Lord shall be known when he executeth judgments: the sinner hath been caught in the works of his own hands.
  Converténtur peccatóres in inférnum, * omnes gentes, quæ obliviscúntur Deum.
  The wicked shall be turned into hell, all the nations that forget God.
  Quóniam non in finem oblívio erit páuperis; * exspectátio páuperum non períbit in ætérnum.
  For the poor man shall not be forgotten to the end: the patience of the poor shall not perish for ever.
  Exsúrge, Dómine, non confortétur homo; * iudicéntur gentes in conspéctu tuo.
  Arise, O Lord, let not man be strengthened: let the Gentiles be judged in thy sight.
  Constítue, Dómine, terrórem super eos; * sciant gentes quóniam hómines sunt.
  Appoint, O Lord, a lawgiver over them: that the Gentiles may know themselves to be but men.
  Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
  Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
  As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
  Ant. Annuntiábo laudatiónes tuas in portis fíliæ Sion.
  Ant. I will proclaim Thy praises at the gates of the daughters of Zion.
  In primo nocturno, utroque anno
  De Epístula ad Hebræos
  Est fides sperandórum substántia, rerum arguméntum non apparéntium. In hac enim testimónium consecúti sunt senióres. Fide intellégimus aptáta esse s cula verbo Dei, ut ex invisibílibus visibília facta sint. Fide ampliórem hóstiam Abel quam Cain óbtulit Deo, per quam testimónium consecútus est esse iustus, testimónium perhibénte munéribus eius Deo, et per illam defúnctus adhuc lóquitur.
  
  Fide Enoch translátus est ne vidéret mortem, et non inveniebátur, quia tránstulit illum Deus; ante translatiónem enim testimónium accépit placuísse Deo. Sine fide autem impossíbile placére; crédere enim opórtet accedéntem ad Deum quia est et inquiréntibus se remunerátor fit. Fide Nœ respónso accépto de his quæ adhuc non videbántur, revéritus aptávit arcam in salútem domus suæ; per quam damnávit mundum, et iustítiæ quæ secúndum fidem est, heres est institútus.
  
  Fide vocátus Abraham obœdívit in locum exíre, quem acceptúrus erat in hereditátem, et exívit nésciens quo iret. Fide peregrinátus est in terra promissiónis tamquam in aliéna in cásulis habitándo cum Isaac et Iacob, coherédibus promissiónis eiúsdem; exspectábat enim fundaménta habéntem civitátem cuius ártifex et cónditor Deus. Fide - et ipsa Sara stérilis - virtútem in conceptiónem séminis accépit étiam præter tempus ætátis, quóniam fidélem crédidit esse qui promíserat; propter quod et ab uno orti sunt, et hoc emórtuo, tamquam sídera cæli in multitúdine et sicut aréna quæ est ad oram maris innumerábilis.
  
  Iuxta fidem defúncti sunt omnes isti, non accéptis promissiónibus, sed a longe eas aspiciéntes et salutántes, et confiténtes quia peregríni et hóspites sunt supra terram; qui enim hæc dicunt, signíficant se pátriam inquírere. Et si quidem illíus meminíssent de qua exíerant, habébant útique tempus reverténdi; nunc autem meliórem áppetunt, id est cæléstem. Ideo non confúnditur Deus vocári Deus eórum, parávit enim illis civitátem.
  
  r. Benedictiónes patris tui confortátæ sunt benedictiónibus patrum eius, * Donec veníret Desidérium cóllium æternórum. v. Fiant in cápite Ioseph, et in vértice Nazaræi inter fratres suos, * Donec veníret. v. Glória Patri. * Donec veníret.
  
  In secundo nocturno, anno I
  Ex Sermónibus sancti Bernardíni Senénsis presbýteri (Sermo 2 de santo Ioseph: Op. omn. 7, 16.27.28 )
  Omnium singulárium gratiárum alícui rationáli creatúræ communicatárum generális régula est, quod, quandocúmque divína grátia éligit áliquem ad áliquam grátiam singulárem, seu ad áliquem sublímem statum, ómnia charísmata donat, quæ illi persónæ sic eléctæ et eius offício necessária sunt atque illam copióse décorant. Quod máxime verificátum est in sanctíssimo Ioseph, putatívo patre Dómini Iesu Christi et vero sponso regínæ mundi et dóminæ angelórum, qui ab ætérno Patre eléctus est fidélis nutrítius atque custos principálium thesaurórum suórum, scílicet Fílii eius et sponsæ suæ; quod offícium fidelíssime prosecútus est. Cui proptérea Dóminus ait: Serve bone et fidélis, intra in gáudium Dómini tui.
  
  Si cómpares Ioseph ad totam Ecclésiam Christi, nonne iste est homo eléctus et speciális, per quem et sub quo Christus est ordináte et honéste introdúctus in mundum? Si ergo Vírgini Matri tota Ecclésia sancta débitrix est, quia per eam Christum suscípere dignáta est; sic profécto post eam huic debet grátiam et reveréntiam singulárem.
  
  Ipse enim est cláusula véteris testaménti, in qua patriarchális et prophetális dígnitas promíssum conséquitur fructum. Porro hic est solus, qui corporáliter possédit quod eis divína dignátio repromísit. Profécto dubitándum non est, quod Christus familiaritátem, reveréntiam atque sublimíssimam dignitátem, quam illi exhíbuit dum ágeret in humánis tamquam fílius patri suo, in cælis útique non negávit, quin pótius complévit et consummávit.
  
  Unde non immérito a Dómino subinfértur: Intra in gáudium Dómini tui. Unde, licet gáudium ætérnæ beatitúdinis in cor hóminis intret, máluit tamen Dóminus ei dícere: Intra in gáudium, ut mýstice innuátur quod gáudium illud non solum in eo sit intra sed úndique illum circúmdans et absórbens, et ipsum velut abýssus infiníta submérgens.
  
  r. Cum indúcerent púerum Iesum paréntes eius, ut fácerent secúndum consuetúdinem legis pro eo, * Accépit eum Símeon in ulnas suas et benedíxit Deum. v. Et erat pater eius et mater mirántes super his quæ dicebántur de illo. * Accépit. v. Glória Patri. * Accépit.
  
  Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
After this the proper prayer is said straightway and without "Let us pray", with the long conclusion.
  Præsta, quǽsumus, omnípotens Deus, ut humánæ salútis mystéria, cuius primórdia beáti Ioseph fidéli custódiæ commisísti, * Ecclésia tua, ipso intercedénte, iúgiter servet implénda. Per Dóminum.
  We beseech Thee, Almighty God, as Thou hast entrusted to St. Joseph the custody of the mysteries of the salvation of humanity; grant now to thy Church, supported by her prayer, to be able to put them into practice.
  Dóminus vobíscum.
  The Lord be with thee.
  r. Et cum spíritu tuo.
  r. And with thy spirit.
  Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
  May God Almighty bless thee, the Father, ✠ and the Son and the Holy Spirit.
  r. Amen.
  r. Amen.
  Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Or another formula of blessing, as at Mass.
  Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
And if we make a referral, we add the invitation:
  Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
In the absence of a deacon or a priest, and in the recitation alone, it is concluded thus:
   Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
  May the Lord bless us, forbid us from all evil, and bring us to eternal life. r. Amen.
The translations proposed here have the sole purpose of a better understanding of the Latin text. They are not to be used in place of the official translations in the liturgy in the vernacular.
Retour en haut