The world is waiting for the Church to become a society of praise once again

Feria IV 11 Iulii 2029, Hebdomada XIV per annum,
Warning: the Roman antiphonary is under construction. There are still many errors and omissions. Be patient.
%%
(c3) DE(h)us,(h) (,)in(h) ad(h)iu(h)tó(hi)ri(h)um(h) me(h)um(h) in(h)tén(h)de.(h) r/.(::) Dó(h)mi(h)ne,(h) (,) ad(h) ad(h)iu(h)ván(h)dum(h) me(h) fes(h)tí(h)na.(h) (:) Gló(h)ri(h)a(h) Pa(h)tri,(h) et(h) Fí(h)li(h)o,(h) (,) et(h) Spi(h)rí(h)tu(h)i(h) Sanc(h)to.(h) (:)
Si(h)cut(h) e(h)rat(h) in(h) prin(h)cí(h)pi(h)o,(h) et(h) nunc,(h) et(h)
sem(h)per,(h) (,) et(h) in(h) sǽ(h)cu(h)la(h) sæ(h)cu(h)ló(h)rum.(h)
Am(h)en.(h:) Al(h)le(hi)lú(h)ia.(h) (::)
  v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde. r. Dómine, ad adiuvándum me festína. Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen. Allelúia.
  v. O God, come to my assistance. r. O Lord, make haste to help me. Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen. Alleluia.
  Hymnus
  Inter ætérnas súperum corónas,
  quas sacro partas cólimus triúmpho,
  émicas celsis méritis corúscus,
  o Benedícte!
   
  Sancta te compsit púerum senéctus,
  nil sibi de te rápuit volúptas,
  áruit mundi tibi flos, ad alta
  mente leváto.
   
  Hinc fuga lapsus pátriam, paréntes
  déseris, fervens némorum colónus;
  inde conscríbis documénta vitæ
  pulchra beátæ.
   
  Iam docens omnes pópulos subésse
  légibus tandem placitísque Christi,
  fac tuis cuncti précibus petámus
  cælica semper.
   
  Cláritas Patri genitæque Proli,
  Flámini Sancto decus atque cultus,
  grátia quorum tibi tanta laudis
  glória lucet. Amen.
annotation: 4e;
%%
(c4) UT(h) non(h) de(g)lín(h>)quam(gf) *() in(ef) lin(g>)gua(f) me(e)a.(e) (::)
E(h) u(g) o(h) u(ih) a(gf) e.(e) (::)
  Ant. 1. Ut non delínquam in lingua mea.
  Ant. 1. That I don't sin with my tongue.
  Psalmus 38 (39)
Psalm 38
  Ægrotantis deprecatio
The cripple's supplication
  Vanitati creatura subiecta est... propter eum qui subiecit eam in spe (Rom 8, 20).
Creation has been subjected to vanity ... because of him who subjected it in hope.
  I
I
  Dixi: «Custódiam vias meas, * ut non delínquam in lingua mea;
  I said, I will watch over my ways, so that I sin not with my tongue.
  ponam ori meo custódiam, * donec consístit peccátor advérsum me».
  I put a guard to my mouth, whilst the sinner rose before me.
  Tacens obmútui et sílui absque ullo bono, * et dolor meus renovátus est.
  I have been silent, and I have humbled myself, and I have refrained from saying even good things; and my pain was renewed.
  Concáluit cor meum intra me, * et in meditatióne mea exársit ignis.
  My heart was warmed within me, and whilst I was meditating, a fire was ignited.
  Locútus sum in lingua mea: * «Notum fac mihi, Dómine, finem meum;
  The word came on my tongue, "Let me know my end, O Lord,
  et númerum diérum meórum quis est, * ut sciam quam brevis sit vita mea».
  and what is the number of my days, so that I may know how little I have left.
  Ecce paucórum palmórum fecísti dies meos, * et spátium vitæ meæ tamquam níhilum ante te.
  Behold, Thou hast subjected my days to a limited measure, and my being is like nothingness before Thou.
  Etenim univérsa vánitas omnis homo constitútus est. * Etenim ut imágo pertránsit homo.
   Yes, every living man is naught but vanity.Yes, man passes by like a phantom,
  Étenim vánitas est et concitátur; * thesaurízat et ignórat quis congregábit ea.
  and it is in vain that he torments himself. He is hoarding treasures, and he doth not know for whom he hath heaped them up.
  Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
  Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
  As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
annotation: ;
%%
(c4) a/. Ut(h) non(h) de(g)lín(h>)quam(gf) () in(ef) lin(g>)gua(f) me(e)a.(e)
(::)
  Ant. Ut non delínquam in lingua mea.
  Ant. That I don't sin with my tongue.
annotation: 7c;
%%
(c3) NON(i>) sis(ij) mi(i)hi(i) *() tu(ig) for(hg)mí(e)di(e)ni,(e) (,) spes(g) me(g)a(h) in(f) di(h)e(g) af(f)fli(e)cti(f)ó(g)nis(f) me(e)æ.(e) (::)
E(i) u(i) o(j) u(i) a(h) e.(gh) (::)
  Ant. 2. Non sis mihi tu formídini, spes mea in dies afflictiónis meæ.
  Ant. 2. Be not a terror unto me: thou art my hope in the day of affliction.
  Etenim vánitas est et concitátur; * thesaurízat et ignórat quis congregábit ea.
  and it is in vain that he torments himself. He is hoarding treasures, and he doth not know for whom he hath heaped them up.
  II
II
  Et nunc quæ est exspectátio mea, Dómine? * Spes mea apud te est.
  And now what is my expectation? Isn't that the Lord? My hope is in Thou.
  Ab ómnibus iniquitátibus meis érue me, * oppróbrium insipiénti ne ponas me.
  Deliver me from all my iniquities. Thou hast repaid me the reproach of the fool.
  Obmútui et non apériam os meum, * quóniam tu fecísti.
  I was silent, and I did not open my mouth, forasmuch as Thou didst it
  Amove a me plagas tuas: * ab ictu manus tuæ ego deféci.
  Turn away from me Thy blows, under the power of Thy hand, I fainted, when Thou tookest me back
  In increpatiónibus, propter iniquitátem, corripuisti hominem, et tabéscere fecísti sicut tínea desiderabília eius. * Etenim vánitas omnis homo.
  Thou hast punished man forasmuch as of his iniquity. And Thou hast dried up his soul like a spider. Yes, it is in vain that every man is anxious.
  Exáudi oratiónem meam, Dómine, * et clamórem meum áuribus pércipe.
  Hearken, O Lord, my prayer and my supplication;
  Ad lácrimas meas ne obsurdéscas, quóniam ádvena ego sum apud te, * peregrínus sicut omnes patres mei.
  Be attentive to my tears. Do not be silent, for I am a stranger and a traveler with Thou, like all my fathers.
  Avértere a me, ut refrígerer, * priúsquam ábeam et non sim ámplius.
  Give me some rest, that I may be refreshed before I go away and disappear."
  Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
  Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
  As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
annotation: ;
%%
(c3) a/. Non(i>) sis(ij) mi(i)hi(i) () tu(ig) for(hg)mí(e)di(e)ni,(e) (,) spes(g) me(g)a(h) in(f) di(h)e(g) af(f)fli(e)cti(f)ó(g)nis(f) me(e)æ.(e)
(::)
  Ant. Non sis mihi tu formídini, spes mea in dies afflictiónis meæ.
  Ant. Be not a terror unto me: thou art my hope in the day of affliction.
  Ant. 3. Expectao nomen tuum, Domíne, quóniam bonum est.
  Ant. 3. I will praise Thy name, O Lord, for it is good.
  Psalmus 51
Psalm 51
  Contra calumniatorem
Against slanderers
  Qui gloriatur, in Domino glorietur (I Cor 1,31).
Let him who glories glory in the Lord
  Quid gloriáris in malítia, * qui potens es iniquitáte?
  Wherefore do thou glory in evil, thou who are valiant in committing iniquity?
  Tota die insídias cogitásti; * lingua tua sicut novácula acúta, qui facis dolum.
  All day long thy tongue has meditated on injustice; Like a sharp razor, thou practice deception.
  Dilexísti malítiam super benignitátem, mendácium magis quam loqui æquitátem. * Dilexísti ómnia verba perditiónis, lingua dolósa.
  Thou hast loved malice more than goodness, iniquity more than words of righteousness. Thou hast loved all the words of ruin, O deceitful tongue.
  Proptérea Deus déstruet te in finem; evéllet te et emigrábit te de tabernáculo * et radícem tuam de terra vivéntium.
  Wherefore God will destroy thou forevermore; He shall pluck thou out of thy tent and take thou out of thy tent, and He shall take away thy root from the land of the living.
  Vidébunt iústi et timébunt * et super eum ridébunt:
  The righteous will behold it, and will fear; and they will laugh at him, saying:
  “Ecce homo, qui non pósuit Deum refúgium suum, sed sperávit in multitúdine divitiárum suárum * et præváluit in insídiis suis.”
  Here is the man who did not take God for his protector, but who trusted in the multitude of his riches, and who took advantage of his vanity.
  Ego autem sicut virens olíva in domo Dei. Sperávi in misericórdia Dei * in ætérnum et in sǽculum sǽculi.
  But I am like a fertile olive tree in the house of God. * I hope in God's mercy forevermore and ever.
  Confitébor tibi in sǽculum, quia fecísti; et exspectábo nomen tuum, quóniam bonum est; * in conspéctu sanctórum tuórum
  I will praise Thee endlessly, forasmuch as Thou hast done this; and I will wait for Thy Name, forasmuch as it is good, in the presence of Thy saints.
  Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
  Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
  As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
  Ant. Expectao nomen tuum, Domíne, quóniam bonum est.
  Ant. I will praise Thy name, O Lord, for it is good.
  v. Respícite ad Dóminum, et illuminámini. r. Et fácies vestræ non confundéntur.
  v. Turn thy eyes unto the Lord, and be enlightened. r. And thy faces won't be confused.
  In primo nocturno, anno I
  De libro primo Samuélis
  In diébus illis: Venit David in Nob ad Achímelech sacerdótem, et obstúpuit Achímelech eo quod venísset David, et dixit ei: "Quare tu solus et nullus est tecum?" Et ait David ad Achímelech sacerdótem: "Rex præcépit mihi negótium et dixit: "Nemo sciat rem propter quam a me missus es, et cuiúsmodi tibi præcépta déderim" , púeris vero condíxi in illum et illum locum. Nunc ígitur, si habes ad manum quinque panes, da mihi, aut quidquid invéneris." Et respóndens sacérdos David ait ei: "Non hábeo panes láicos ad manum, sed tantum panem sanctum; si mundi sunt púeri máxime a muliéribus?" Et respóndit David sacerdóti et dixit ei: "Equidem, si de muliéribus ágitur, continúimus nos ab heri et nudiustértius. Quando egrediébar, fuérunt córpora puerórum sancta, quamvis iter esset profánum. Quanto magis hódie sunt sancti quoad córpora."
  
  Dedit ergo ei sacérdos sanctificátum panem; neque enim erat ibi panis, nisi tantum panes propositiónis, qui subláti fúerant a fácie Dómini, ut poneréntur panes cálidi. Erat autem ibi vir de servis Saul in die illa reténtus ante Dóminum; et nomen eius Dœg Idumæus, potentíssimus pastórum Saul. Dixit autem David ad Achímelech: "Si habes hic ad manum hastam aut gládium? Quia gládium meum et arma mea non tuli mecum; negótium enim regis urgébat." Et dixit sacérdos: "Ecce hic gládius Góliath Phlisthæi, quem percussísti in valle Terebínthi; est involútus pállio post ephod. Si istum vis tóllere, tolle, neque enim est álius hic absque eo." Et ait David: "Non est huic alter símilis; da mihi eum."
  
  Abiit David et fugit in spelúncam Odóllam; quod cum audíssent fratres eius et omnis domus patris eius, descendérunt ad eum illuc. Et convenérunt ad eum omnes qui erant in angústia constitúti et oppréssi ære aliéno et amáro ánimo; et factus est eórum princeps, fuerúntque cum eo quasi quadringénti viri.
  
   
   
  In secundo nocturno, anno I
  Ex Libro sancti Gregórii Nysséni epíscopi De vita Móysis (PG 44, 406-407)
  Ecce, dixit Dóminus ad Móysen, locus apud me. Locum dicit, non superfície circumfúsum, nec quantitáte ulla descríptum: nec enim est in imménso mensúra; sed ad infinítum atque interminábile loci nómine, qui circumscrípta mensúra terminátur, auditórem dedúxit. Hunc ergo sensum subosténdere mihi vidétur: "Quóniam tibi, Móyses, ad anterióra pergéndi semper ingens desidérium est, nec ullo huius cursus labóre defatigáris, nec términum huius assequéndi boni constítuis, sed semper ínhias ad maióra, scias tantum esse apud me locum, ut numquam términum eius cursu aut volátu áliquo queas inveníre."
  
  Hic autem cursus atque volátus status quidem est ália ratióne. Sistam enim, inquit, te in lápide. Mirábile audítu, quómodo unum ac idem status et motus est: si quid ascéndit, non stat; si stat, non ascéndit; at hic ascéndit, quia stat.
  
  Qui colles conántur scándere sabulósos, etsi proiéctis in longum pédibus magna transíre spátia videántur, semper tamen ad inferióra delápso sábulo deferúntur. Motus ígitur fit, progréssus autem nullus fit. At si quis, ut Psalmísta dicit, a fæce profúndi retráctos pedes in hoc posúerit lápide, - lapis autem Christus est, plenitúdo virtútum ómnium, - quanto fírmior ac immobílior, ut Paulus cónsulit, in bono fúerit, tanto velócius volat, hac stabilitáte quasi pennis elevátus. Cum ígitur locum apud se osténdit, ad perpétuum cursum exhortátur; cum statum in lápide datúrum se promíttit, modum divíni cursus illíus Móysi subáperit.
  
  Una et éadem res lápidis capácitas et régio vivéntium. Nam quóniam Christus lapis est, ut Paulo placet, omnem autem bonórum spem in Christo fírmiter esse crédimus, in quo omnes thesáuros bonórum esse cognóvimus: qui bonum áliquod adéptus est, is in Christo est, qui omne bonum cóntinet.
  
  r. Intempéstæ noctis hora, vir Dei instans vigíliis assíduæ oratiónis, velut sub uno solis rádio, * Omnem mundum colléctum conspéxit. v. Vidénti enim Creatórem, angústa est omnis creatúra. * Omnem mundum. v. Glória Patri. * Omnem mundum.
  
   
  Orémus.
  
  Deus, qui beátum Benedíctum abbátem in schola divíni servítii præclárum constituísti magístrum, tríbue, quǽsumus, ut, amóri tuo nihil præponéntes, * viam mandatórum tuórum dilatáto corde currámus. Per Dóminum.
  God, who raised up Blessed Benedict as an outstanding teacher in the school of divine service, grant us, we beg Thou, preferring naught to Thy love, to run with dilated hearts on the path of Thy commandments.
%%
(c3) BE(hij)ne(i)di(j)cá(ih)mus(gf) Dó(ghGF)mi(ef)no.(f) r/.(::) De(hijIH)o(gf) grá(ghGF)ti(ef)as.(f) (::)
  v. Benedicámus Dómino. r. Deo grátias.
  v. Let us bless the Lord. r. Thanks be to God.
The translations proposed here have the sole purpose of a better understanding of the Latin text. They are not to be used in place of the official translations in the liturgy in the vernacular.
Retour en haut