2029-11-02 : Antiphonale Romanum, Ad officium lectionis, IN COMMEMORATIONE OMNIUM FIDELIUM DEFUNCTORUM, Commemoratio

Warning: the Roman antiphonary is under construction. There are still many errors and omissions. Be patient.

%%
(c3) DE(h)us,(h) (,)in(h) ad(h)iu(h)tó(hi)ri(h)um(h) me(h)um(h) in(h)tén(h)de.(h) r/.(::) Dó(h)mi(h)ne,(h) (,) ad(h) ad(h)iu(h)ván(h)dum(h) me(h) fes(h)tí(h)na.(h) (:) Gló(h)ri(h)a(h) Pa(h)tri,(h) et(h) Fí(h)li(h)o,(h) (,) et(h) Spi(h)rí(h)tu(h)i(h) Sanc(h)to.(h) (:)
Si(h)cut(h) e(h)rat(h) in(h) prin(h)cí(h)pi(h)o,(h) et(h) nunc,(h) et(h)
sem(h)per,(h) (,) et(h) in(h) sǽ(h)cu(h)la(h) sæ(h)cu(h)ló(h)rum.(h)
Am(h)en.(h:) Al(h)le(hi)lú(h)ia.(h) (::)

v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde. r. Dómine, ad adiuvándum me festína. Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen. Allelúia.

v. O God, come to my assistance. r. O Lord, make haste to help me. Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen. Alleluia.

Hymnus

Qui vivis ante sǽcula vitæque fons es únicus, nos, Deus, morti obnóxios culpæque reos áspice.

Peccánti, Pater, hómini pœnam sanxísti intéritum, ut, pulvis datus púlveri, se súbderet piáculum.

Vitále sed spiráculum quod indidísti próvidus, æternitátis pérmanet germen immarcescíbile.

Hæc spes, hoc est solácium: revirescémus, Dómine, primúsque resurgéntium ad te nos Christus rápiet.

Pro uno defuncto:

Hoc vitæ regno pérfrui defúnctum præsta fámulum, quem Christi fides ímbuit, quem almus unxit Spíritus.

Pro una defuncta:

Hoc vitæ regno pérfrui defúnctam præsta fámulam, quam Christi fides ímbuit, quam almus unxit Spíritus.

Pro pluribus:

Hoc vitæ regno pérfrui da fratres in te mórtuos, quos Christi fides ímbuit, quos almus unxit Spíritus.

Hoc regnum nobis própera e terris cum cessérimus, ut concinámus ómnium te finem, te princípium. Amen.

annotation: Cc2;
%%
(c3) NE(h) in(h) i(hg)ra(f) tu(h)a(h) *(,) ár(h)gu(h)as(h) me,(i) Dó(i)mi(h)ne.(h) (::)
E(h) u(h) o(f) u(h) a(i) e.(h) (::)

Ant. 1. Ne in ira tua corrípias me, Dómine.

Ant. 1. Do not rebuke me in Thy anger, Lord.

Psalmus 37 (38)

Psalm 37

Obsecratio peccatoris in extremo periculo constituti

Obsecration of the sinner when he is in extreme danger

Stabant omnes noti eius a longe (Lc 23, 49).

Everyone He knew was standing far away.

Dómine, ne in furóre tuo árguas me * neque in ira tua corrípias me,

Lord, do not rebuke me in Thy wrath, nor punish me in Thy wrath,

quóniam sagíttæ tuæ infíxæ sunt mihi, * et descéndit super me manus tua.

for I have been pierced by Thy arrows, and Thou hast laid Thy hand on me.

Non est sánitas in carne mea a fácie indignatiónis tuæ, * non est pax óssibus meis a fácie peccatórum meórum.

Naught healthy remained in my flesh at the sight of Thy wrath; there is no more peace in my bones at the sight of my sins.

Quóniam iniquitátes meæ supergréssæ sunt caput meum * et sicut onus grave gravant me nimis.

For my iniquities have risen above my head, and like a heavy burden they have weighed down upon me.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.

annotation: ;
%%
(c3) a/. Ne(h) in(h) i(hg)ra(f) tu(h)a(h) (,) ár(h)gu(h)as(h) me,(i) Dó(i)mi(h)ne.(h)
(::)

Ant. Ne in ira tua corrípias me, Dómine.

Ant. Do not rebuke me in Thy anger, Lord.

annotation: 2*a;
%%
(c3) CON(e)fun(f)dán(hi)tur(iio) *(,) et(h) re(i)ve(j)re(ih)án(i)tur,(i) (;) qui(i) quæ(f)runt(i) á(h)ni(g)mam(f) me(fe)am,(f) (,) ut(e) áu(de)fe(f)rant(h>) e(f)am.(f) (::)
E(i) u(h) o(i) u(j) a(h) e.(f) (::)

Ant. 2. Confundántur et revertántur, qui quærunt ánimam meam, ut áuferant eam.

Ant. 2. Let them be confounded and turned back, who seek my soul to take it away.

Putruérunt et corrúpti sunt livóres mei * a fácie insipiéntiæ meæ.

My wounds have been filled with corruption and decay, by the effect of my folly.

Inclinátus sum et incurvátus nimis; * tota die contristátus ingrediébar.

I became miserable, and continually bent over; I walked sad all day.

Quóniam lumbi mei impléti sunt ardóribus, * et non est sánitas in carne mea.

For my loins have been filled with illusions, and there is naught healthy in my flesh.

Afflíctus sum et humiliátus sum nimis, * rugiébam a gémitu cordis mei.

I was afflicted and humiliated beyond measure, and the groan of my heart drew roars from me.

Dómine, ante te omne desidérium meum, * et gémitus meus a te non est abscónditus.

Lord, all my desire is before Thou, and my groaning is not hidden from Thou.

Palpitávit cor meum, derelíquit me virtus mea, * et lumen oculórum meórum, et ipsum non est mecum.

My heart is troubled, my strength has left me, and even the light of my eyes is no longer with me.

Amíci mei et próximi mei procul a plaga mea stetérunt, * et propínqui mei de longe stetérunt.

My friends and relatives walked up unto me, and stopped. Those who were near me stopped at a distance.

Et láqueos posuérunt, qui quærébant ánimam meam; † et, qui requirébant mala mihi, locúti sunt insídias * et dolos tota die meditabántur.

And those who wanted my life used violence. Those who sought to harm me spoke lies, and all day long they meditated deception.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.

annotation: ;
%%
(c3) a/. Con(e)fun(f)dán(hi)tur(iio) (,) et(h) re(i)ve(j)re(ih)án(i)tur,(i) (;) qui(i) quæ(f)runt(i) á(h)ni(g)mam(f) me(fe)am,(f) (,) ut(e) áu(de)fe(f)rant(h>) e(f)am.(f)
(::)

Ant. Confundántur et revertántur, qui quærunt ánimam meam, ut áuferant eam.

Ant. Let them be confounded and turned back, who seek my soul to take it away.

annotation: 8g;
%%
(c4) NE(g) de(g)re(h)lín(j)quas(j) me,(j) *() Dó(j)mi(j)ne(j) De(j)us(j) me(j)us,(j) (,) ne(j) di(j)scé(ih)das(ih) a(g) me.(g) (::)
E(j) u(j) o(i) u(j) a(h) e.(g) (::)

Ant. 3. Ne derelínquas me, Domíne Deus meus, ne discédas a me.

Ant. 3. Forsake me not, O Lord my God, neither depart from me.

III

Ego autem tamquam surdus non audiébam * et sicut mutus non apériens os suum;

But I, as if I had been deaf, did not hearken; and as if I had been dumb, I did not open my mouth.

et factus sum sicut homo non áudiens * et non habens in ore suo redargutiónes.

I have become like a man who does not hearken, and who has no replies in his mouth.

Quóniam in te, Dómine, sperávi, * tu exáudies, Dómine Deus meus.

For in Thou, O Lord, I have hoped; Thou shalt hearken unto me, O Lord my God.

Quia dixi: « Ne quándo supergáudeant mihi; * dum commovéntur pedes mei, magnificántur super me ».

For I have said, Let not my enemies rejoice over me, they who, seeing my feet shaken, have spoken insolently of me.

Quóniam ego in lapsum parátus sum, * et dolor meus in conspéctu meo semper.

For I am prepared for punishments, and my sorrow is evermore before my eyes.

Quóniam iniquitátem meam annuntiábo * et sollícitus sum de peccáto meo.

For I will proclaim my iniquity, and I will evermore be occupied with the thought of my sin.

Inimíci autem mei vivunt et confirmáti sunt; * et multiplicáti sunt, qui odérunt me iníque.

Yet my enemies live, and have become more powerful than I, and those who unjustly hate me have multiplied.

Retribuéntes mala pro bonis detrahébant mihi, * pro eo quod sequébar bonitátem.

Those who return evil for good decried me, forasmuch as I attached myself to good.

Ne derelínquas me, Dómine; * Deus meus, ne discésseris a me.

Forsake not me, O Lord my God; depart not from me.

Festína in adiutórium meum, * Dómine, salus mea.

Hasten to help me, Lord, God of my salvation.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.

annotation: ;
%%
(c4) a/. Ne(g) de(g)re(h)lín(j)quas(j) me,(j) () Dó(j)mi(j)ne(j) De(j)us(j) me(j)us,(j) (,) ne(j) di(j)scé(ih)das(ih) a(g) me.(g)
(::)

Ant. Ne derelínquas me, Domíne Deus meus, ne discédas a me.

Ant. Forsake me not, O Lord my God, neither depart from me.

v. Misericórdiæ tuæ multæ, Dómine. r. Secúndum verbum tuum vivífica me.

In primo nocturno, anno I)

De Epístula prima beáti Pauli apóstoli ad Corínthios 15, 12-34

Fratres: Si Christus prædicátur quod suscitátus est a mórtuis, quómodo quidam dicunt in vobis quóniam resurréctio mortuórum non est? Si autem resurréctio mortuórum non est, neque Christus suscitátus est! Si autem Christus non suscitátus est, inánis est ergo prædicátio nostra, inánis est et fides vestra, invenímur autem et falsi testes Dei, quóniam testimónium díximus advérsus Deum quod suscitáverit Christum, quem non suscitávit, si revéra mórtui non resúrgunt.

Nam si mórtui non resúrgunt, neque Christus resurréxit; quod si Christus non resurréxit, stulta est fides vestra, adhuc estis in peccátis vestris. Ergo et, qui dormiérunt in Christo, periérunt. Si in hac vita tantum in Christo sperántes sumus, miserabilióres sumus ómnibus homínibus. Nunc autem Christus resurréxit a mórtuis, primítiæ dormiéntium. Quóniam enim per hóminem mors, et per hóminem resurréctio mortuórum: sicut enim in Adam omnes moriúntur, ita et in Christo omnes vivificabúntur.

Unusquísque autem in suo órdine: primítiæ Christus; deínde hi, qui sunt Christi, in advéntu eius; deínde finis, cum tradíderit regnum Deo et Patri, cum evacuáverit omnem principátum et omnem potestátem et virtútem. Opórtet autem illum regnáre, donec ponat omnes inimícos sub pédibus eius. Novíssima autem inimíca destruétur mors; ómnia enim subiécit sub pédibus eius. Cum autem dicat: "Omnia subiécta sunt", sine dúbio præter eum, qui subiécit ei ómnia. Cum autem subiécta fúerint illi ómnia, tunc ipse Fílius subiéctus erit illi, qui sibi subiécit ómnia, ut sit Deus ómnia in ómnibus.

Alióquin quid fácient, qui baptizántur pro mórtuis? Si omníno mórtui non resúrgunt, ut quid et baptizántur pro illis? Ut quid et nos periclitámur omni hora? Cotídie mórior, útique per vestram gloriatiónem, fratres, quam hábeo in Christo Iesu Dómino nostro! Si secúndum hóminem ad béstias pugnávi Ephesi, quid mihi prodest? Si mórtui non resúrgunt, manducémus et bibámus, cras enim moriémur. Nolíte sedúci: "Corrúmpunt mores bonos collóquia mala." Evigiláte iuste et nolíte peccáre! Ignorántiam enim Dei quidam habent; ad reveréntiam vobis loquor.

r. Heu mihi, Dómine, quia peccávi nimis in vita mea! Quid fáciam, miser? Ubi fúgiam, nisi ad te, Deus meus? Miserére mei, * Dum véneris in novíssimo die. v. Anima mea turbáta est valde, sed tu, Dómine, succúrre ei; * Dum. v. Glória Patri. * Dum.

In secundo nocturno, anno I)

Ex Libro sancti Ambrósii epíscopi De excéssu fratris sui Sátyri (Lib. 2, 40-41. 46: CSEL 73, 270-271. 273)

Vidémus quod et mors lucrum est, et vita pœna est. Unde et Paulus ait: Mihi vívere Christus est et mori lucrum. Quid est Christus nisi mors córporis, spíritus vitæ? Et ídeo commoriámur cum eo, ut vivámus cum eo. Sit quidam cotidiánus in nobis usus affectúsque moriéndi, ut per illam segregatiónem a corpóreis cupiditátibus ánima nostra se discat extráhere, et tamquam in sublími locáta, quo terrénæ adíre libídines et eam sibi glutináre non possint, suscípiat mortis imáginem, ne pœnam mortis incúrrat.

Repúgnat enim lex carnis legi mentis, et eam legi erróris addícit. Sed quod remédium? Quis me liberábit de córpore mortis? Grátia Dei per Iesum Christum Dóminum nostrum. Habémus médicum, sequámur remédium. Remédium nostrum Christi grátia est, et corpus mortis corpus est nostrum. Ergo peregrinémur a córpore, ne peregrinémur a Christo; etsi in córpore sumus, tamen quæ sunt córporis non sequámur nec deserámus iura natúræ, sed dona grátiæ præoptémus.

Quid plura? Uníus morte mundus redémptus est. Pótuit enim Christus non mori, si noluísset; sed neque refugiéndam mortem quasi ignávam putávit neque mélius nos quam moriéndo servásset. Itaque mors eius vita est ómnium. Morte eius signámur, mortem eius orántes annuntiámus, mortem eius offeréntes prædicámus; mors eius victória est, mors eius sacraméntum est, mors eius annua sollémnitas mundi est.

Quid prætérea de eius morte dicámus, cum divíno probémus exémplo, quia immortalitátem mors sola quæsívit, atque ipsa se mors redémit? Non ígitur mærénda mors, quæ causa salútis est públicæ; non fugiénda mors, quam Fílius non dedignátus est, non refúgit.

r. Líbera me, Dómine, de viis inférni, qui portas æreas confregísti et visitásti inférnum et dedísti eis lumen, ut vidérent te, * Qui erant in pœnis tenebrárum. v. Clamántes et dicéntes: Advenísti, Redémptor noster! * Qui erant. v. Glória Patri. * Qui erant.

Orémus.

Preces nostras, quǽsumus, Dómine, benígnus exáudi, † ut, dum attóllitur nostra fides in Fílio tuo a mórtuis suscitáto, in famulórum tuórum præstolánda resurrectióne spes quoque nostra firmétur. Per Dóminum.

In Your goodness, Lord, deign to hear our prayers; and since our faith is based on Your Son risen from the dead, may our hope in the resurrection of Your servants, the object of our expectation, also be strengthened.

%%
(c4) BE(h)ne(h)di(h)cá(fh)mus(h) Dó(gh) mi(g)no.(gvFE) r/.(::) De(h)o(h) grá(gh)ti(g)as.(gvFE) (::)

v. Benedicámus Dómino. r. Deo grátias.

v. Let us bless the Lord. r. Thanks be to God.

The translations proposed here have the sole purpose of a better understanding of the Latin text. They are not to be used in place of the official translations in the liturgy in the vernacular.