v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
v. O God, come to my assistance;
r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
r. O Lord, make haste to help me.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen.
Allelúia.
Hymnus
Veni, redémptor géntium, osténde partum Vírginis; mirétur omne sæculum: talis decet partus Deum.
Non ex viríli sémine, sed mystico spirámine Verbum Dei factum est caro fructúsque ventris flóruit.
Alvus tuméscit Vírginis, claustrum pudóris pérmanet, vexílla virtútum micant, versátur in templo Deus.
Procédat e thálamo suo, pudóris aula régia, géminæ gigas substántiæ alácris ut currat viam.
Æquális ætérno Patri, carnis tropæo cíngere, infírma nostri córporis virtúte firmans pérpeti.
Præsépe iam fulget tuum luménque nox spirat novum, quod nulla nox intérpolet fidéque iugi lúceat.
Sit, Christe, rex piíssime, tibi Patríque glória cum Spíritu Paráclito, in sempitérna sǽcula. Amen.
To thee, O Christ, our gracious king, And to thy Father, glory be, Who with the Spirit Paraclete Forever reign in majesty.
Ant. 1. Laborávi clamans, dum spero in Deum meum.
Ant. 1. I've grown tired of shouting, whilst I hope in my God.
Psalmus 68
Psalm 68
Zelus domus tuæ comedit me
The zeal of Your house devours me
Dederunt ei vinum bibere cum felle mixtum (Mt 27,34).
They gave Him wine mixed with gall to drink.
I
I
Salvum me fac, Deus, * quóniam venérunt aquæ usque ad guttur meum.
Save me, O God, for the waters have entered my soul.
Infíxus sum in limo profúndi, et non est substántia; * veni in profúnda aquárum, et fluctus demérsit me.
I am buried in a deep mud, where there is no consistency; I went down unto the bottom of the water and the flood overwhelmed me.
Laborávi clamans, raucæ factæ sunt fauces meæ; * defecérunt óculi mei, dum spero in Deum meum.
I tired myself out screaming, my throat was hoarse; my eyes have been exhausted, whilst I wait for my God.
Multiplicáti sunt super capíllos cápitis mei, * qui odérunt me gratis.
They have become more numerous than the hairs on my head, those who hate me without cause.
Confortáti sunt, qui persecúti sunt me inimíci mei mendáces; * quæ non rápui, tunc exsolvébam.
They have become strong, my enemies who persecute me unjustly; I had to pay for what I hadn't taken.
Deus, tu scis insipiéntiam meam, * et delícta mea a te non sunt abscóndita.
O God, Thou knowest my folly, and my sins are not hidden from Thou.
Non erubéscant in me, qui exspéctant te, * Dómine, Dómine virtútum.
Let not those who hope in Thou be ashamed for my sake, O Lord, Lord of hosts.
Non confundántur super me, * qui quærunt te, Deus Israel.
Let them not be confounded about me, those who seek Thou, God of Israel.
Quóniam propter te sustínui oppróbrium, * opéruit confúsio fáciem meam;
For it was for Thee's sake that I suffered reproach, and confusion covered my countenance.
extráneus factus sum frátribus meis * et peregrínus fíliis matris meæ.
I became a stranger to my brethren, and a stranger to my mother's sons.
Quóniam zelus domus tuæ comédit me, * et oppróbria exprobrántium tibi cecidérunt super me.
For the zeal of Thy house has devoured me, and the insults of those who reviled Thou hast fallen upon me.
Et flevi in ieiúnio ánimam meam, * et factum est in oppróbrium mihi.
I have afflicted my soul by fasting, and it hath been made a subject of reproach.
Et pósui vestiméntum meum cilícium, * et factus sum illis in parábolam.
I have taken a hairshirt for my garment, and I have become their fable.
Advérsum me loquebántur, qui sedébant in porta, * et in me canébant, qui bibébant vinum.
Those who sat at the door spoke against me, and those who drank wine mocked me with their songs.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Laborávi clamans, dum spero in Deum meum.
Ant. I've grown tired of shouting, whilst I hope in my God.
Ant. 2. Dedérunt in escam meam fel, et in siti mea potavérunt me acéto.
Ant. 2. They gave me gall for food, and for my thirst they gave me vinegar to drink.
II
II
Ego vero oratiónem meam ad te, Dómine, * in témpore benepláciti, Deus.
But I pray to Thou, Lord. This is the favorable time, O God.
In multitúdine misericórdiæ tuæ exáudi me, * in veritáte salútis tuæ.
According unto the greatness of Thy mercy, hearken unto me, according unto the truth of Thy promises of salvation.
Éripe me de luto, ut non infígar, † erípiar ab iis, qui odérunt me, * et de profúndis aquárum.
the raging waves do not overwhelm me; let not the abyss swallow me up, and let the well not close its mouth on me.
Exáudi me, Dómine, quóniam benígna est misericórdia tua; * secúndum multitúdinem miseratiónum tuárum réspice in me.
Hearken unto me, O Lord, for Thy mercy is all sweet; behold upon me according unto the abundance of Thy bounties.
Et ne avértas fáciem tuam a púero tuo; * quóniam tríbulor, velóciter exáudi me.
And do not turn Thy face away from Thy servant; forasmuch as I am in anguish, hearken unto me quickly.
Accéde ad ánimam meam, víndica eam, * propter inimícos meos rédime me.
Be attentive to my soul, and deliver it for the sake of my enemies.
Tu scis oppróbrium meum * et confusiónem meam et reveréntiam meam.
Thou knowest my reproach, and my confusion, and my shame.
In conspéctu tuo sunt omnes, qui tríbulant me; *oppróbrium contrívit cor meum, et elángui.
All those who persecute me are before thee; my heart expects insult and misery.
Et sustínui, qui simul contristarétur, et non fuit, * et qui consolarétur, et non invéni.
And I waited for someone to grieve with me, but no one did; and that someone would console me, but I found no one.
Et dedérunt in escam meam fel * et in siti mea potavérunt me acéto.
And they gave me gall for food, and in my thirst they quenched me with vinegar.
[Fiat mensa eórum coram ipsis in láqueum * et in retributiónes et in scándalum.
[Let their table be before them as a net, a just punishment and a stone of scandal.
Obscuréntur óculi eórum, ne vídeant, * et lumbos eórum semper infírma.
Let their eyes be darkened, so that they cease to behold, and bow their backs forevermore.
Effúnde super eos iram tuam, * et furor iræ tuæ comprehéndat eos.
Pour out Thy wrath on them, and let the fury of Thy wrath seize them.
Fiat commorátio eórum desérta, * et in tabernáculis eórum non sit qui inhábitet.
Let their dwelling be desolate, and let there be no one to dwell in their tents.
Quóniam, quem tu percussísti, persecúti sunt, * et super dolórem eíus, quem vulnerásti, addidérunt.
Forasmuch as they persecuted him whom Thou smote, and added unto the pain of my wounds.
Appóne iniquitátem super iniquitátem eórum, * et non véniant ad iustítiam tuam.
Add iniquity to their iniquity, and let them not enter into Thy righteousness.
Deleántur de libro vivéntium * et cum iústis non scribántur.]
Let them be blotted out of the book of the living, and let them not be inscribed with the righteous.]
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Dedérunt in escam meam fel, et in siti mea potavérunt me acéto.
Ant. They gave me gall for food, and for my thirst they gave me vinegar to drink.
Ant. 3. Quǽrite Dóminum, et vivet ánima vestra.
Ant. 3.
III
III
Ego autem sum pauper et dolens; * salus tua, Deus, súscipit me.
As for me, I am poor and in pain; Thy salvation, O God, has raised me up.
Laudábo nomen Dei cum cántico * et magnificábo eum in laude.
I will praise the name of God with songs, and glorify him with praises;
Et placébit Dómino super taurum, * super vítulum córnua producéntem et úngulas.
and it will be more pleasing to God than the young calf, whose horns and nails grow.
Vídeant húmiles et læténtur; * quærite Deus, et vivet cor vestrum,
Let the poor behold it and rejoice. Seek God, and thy soul will live;
quóniam exaudívit páuperes Dóminus * et vinctos suos non despéxit.
for the Lord has heard the poor, and He hath not despised His captives.
Laudent illum cæli et terra, * mária et ómnia reptília in eis.
Let the heavens and the earth praise Him; the sea, and all that moves in it.
Quóniam Deus salvam fáciet Sion † et ædificábit civitátes Iudæ; * et inhabitábunt ibi et possidébunt eam.
For God will save Zion, and the cities of Judah will be built. They will live there, and they will acquire it as an inheritance.
Et semen servórum eius hereditábunt eam * et, qui díligunt nomen eius, habitábunt in ea.
And the race of His servants will possess it, and those who love His Name will dwell there.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Quǽrite Dóminum, et vivet ánima vestra.
Ant.
v. Dómine Deus noster, convérte nos. r. Illústra fáciem tuam, et salvi érimus.
In primo nocturno, anno II
De libro Isaíæ prophétæ
Audi me, Iacob et Israel quem ego vocávi; ego, ego primus et ego novíssimus. Manus mea fundávit terram, et déxtera mea expándit cælos; ego voco eos, et stant simul. Congregámini, omnes vos, et audíte: Quis de eis annuntiávit hæc? Dóminus diléxit eum; fáciet voluntátem suam in Babylóne et bráchium suum in Chaldæis. Ego, ego locútus sum et vocávi eum; addúxi eum, et próspera fuit via eius. Accédite ad me et audíte hoc: Non a princípio in abscóndito locútus sum; ex témpore, ántequam fíeret, ibi eram; et nunc Dóminus Deus misit me cum spíritu suo.
Hæc dicit Dóminus, redémptor tuus, Sanctus Israel: Ego Dóminus Deus tuus docens te utília, gubérnans te in via qua ámbulas. Utinam attendísses mandáta mea! Facta fuísset sicut flumen pax tua et iustítia tua sicut gúrgites maris; et fuísset quasi aréna semen tuum, et stirps úteri tui ut lapílli eius; non interísset et non fuísset attrítum nomen eius a fácie mea.
Super vias pascéntur, et in ómnibus cóllibus decalvátis páscua eórum; non esúrient neque sítient, et non percútiet eos æstus vel sol quia miserátor eórum reget eos et ad fontes aquárum addúcet eos. Et ponam omnes montes meos in viam, et sémitæ meæ exaltabúntur. Ecce isti de longe vénient, et ecce illi ab aquilóne et mari, et isti de terra Sinim. Laudáte, cæli, et exsúlta, terra; iubiláte, montes, laudem, quia consolátur Dóminus pópulum suum et páuperum suórum miserétur.
In secundo nocturno, anno I
Ex Expositióne sancti Ambrósii epíscopi in Lucam (Lib. 2, 19-26: SC 45, 81-84)
Angelus, cum abscóndita nuntiáret, ut fides astruerétur exémplo, senióris féminæ sterilísque concéptum Vírgini Maríæ nuntiávit, ut possíbile Deo omne quod ei placúerit asséreret. Ubi audívit hoc María, non quasi incrédula de oráculo, nec quasi incérta de núntio nec quasi dúbitans de exémplo, sed quasi læta pro voto, religiósa pro offício, festína pro gáudio in montána perréxit. Quo enim iam Deo plena nisi ad superióra cum festinatióne conténderet? Nescit tarda molímina Sancti Spíritus grátia. Cito quoque advéntus Maríæ et præséntiæ domínicæ benefícia declarántur; simul enim ut audívit salutatiónem Maríæ Elísabeth, exsultávit infans in útero eius, et repléta est Spíritu Sancto.
Vide distinctiónem singulorúmque verbórum proprietátes. Vocem prior Elísabeth audívit, sed Ioánnes prior grátiam sensit: illa natúræ órdine audívit, iste exsultávit ratióne mystérii; illa Maríæ, iste Dómini sensit advéntum, fémina mulíeris et pignus pígnoris; istæ grátiam loquúntur, illi intus operántur pietatísque mystérium matérnis adoriúntur proféctibus duplicíque miráculo prophétant matres spíritu parvulórum.
Exsultávit infans, repléta est mater. Non prius mater repléta quam fílius, sed, cum fílius esset replétus Spíritu Sancto, replévit et matrem. Exsultávit Ioánnes, exsultávit et Maríæ spíritus. Exsultánte Ioánne, replétur Elísabeth, Maríam tamen non repléri Spíritu, sed spíritum eius exsultáre cognóvimus - incomprehensíbilis enim incomprehensibíliter operabátur in matre - et illa post concéptum replétur, ista ante concéptum. Beáta, inquit, quæ credidísti. Sed et vos beáti qui audístis et credidístis; quæcúmque enim credíderit ánima, et cóncipit et génerat Dei Verbum et ópera eius agnóscit. Sit in síngulis Maríæ ánima, ut magníficet Dóminum; sit in síngulis spíritus Maríæ ut exsúltet in Deo; si secúndum carnem una Mater est Christi, secúndum fidem tamen ómnium fructus est Christus, omnis enim ánima áccipit Dei Verbum, si tamen immaculáta et immúnis a vítiis intemeráto castimóniam pudóre custódiat. Quæcúmque ígitur talis esse potúerit ánima magníficat Dóminum, sicut ánima Maríæ magnificávit Dóminum et exsultávit spíritus eius in Deo salutári.
r. Germinavérunt campi erémi germen odóris Israel: quia ecce Deus noster cum virtúte véniet. * Et splendor eius cum eo. v. Ex Sion spécies decóris eius, Deus noster maniféste véniet. * Et. v. Glória Patri. * Et.
In secundo nocturno, anno II
Ex Sermónibus sancti Bernárdi abbátis super Cántica canticórum (Sermo 2, 1-2: EC 1, 8-9)
Ardórem desidérii patrum suspirántium Christi in carne præséntiam frequentíssime cógitans, compúngor et confúndor in memetípso. Et nunc vix contíneo lácrimas, ita pudet tepóris torporísque miserabílium témporum horum. Cui namque nostrum tantum íngerat gáudium grátiæ huius exhibítio, quantum vetéribus sanctis accénderat desidérium promíssio? Ecce enim quam multi in hac eius quæ próxime celebránda est nativitáte gaudébunt! Sed útinam de nativitáte, non de vanitáte! Illórum ergo desidérium flagrans et piæ exspectatiónis afféctum spirat mihi vox ista: Osculétur me ósculo ori sui. Sénserat nimírum in spíritu quisquis tunc spiritális esse póterat, quanta foret grátia diffúsa in lábiis illis. Proptérea loquens in desidério ánimæ aiébat: Osculétur me ósculo oris sui, nimírum omnímodis cúpiens tantæ suavitátis particípio non fraudári.
Dicébat enim perféctus quisque: " Quo mihi, oro, hæc seminivérbia prophetárum? Ipse pótius speciósus forma præ fíliis hóminum, ipse me osculétur ósculo oris sui. Non áudio iam Móysen: impeditióris síquidem linguæ factus est mihi. Isaíæ lábia immúnda sunt, Ieremías nescit loqui, quia puer est, et prophétæ omnes elíngues sunt. Ipse, ipse, quem loquúntur, ipse loquátur; ipse me osculétur ósculo oris sui. Non in eis iam aut per eos loquátur mihi, quóniam tenebrósa aqua in núbibus áeris; sed ipse me osculétur ósculo oris sui, cuius gratiósa præséntia et admirándæ fluénta doctrínæ fiant in me fons aquæ saliéntis in vitam ætérnam. Quem unxit Pater oleo lætítiæ præ consórtibus suis, numquid non ex ipso mihi ubérior infúnditur grátia, si tamen dignétur me osculári ósculo oris sui? "
Cuius útique sermo vivus et éfficax ósculum mihi est, plane infúsio gaudiórum, revelátio secretórum, mira quædam et quodámmodo indiscréta commíxtio supérni lúminis et illuminátæ mentis. Adhærens quippe Deo unus spíritus est. Mérito proínde visiónes et sómnia non recípio, figúras et ænígmata nolo, ipsas quoque angélicas fastídio spécies. Quippe et ipsos longe súperat Iesus meus spécie sua et pulchritúdine sua. Non ergo álium, sive ángelum, sive hóminem, sed ipsum peto osculári me ósculo oris sui. "
r. Qui ventúrus est véniet et non tardábit; iam non erit timor in fínibus nostris: * Quóniam ipse est Salvátor noster. v. Ex Sion spécies decóris eius: Deus noster maniféste véniet. * Quóniam ipse. v. Glória Patri. * Quóniam ipse.
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
After this the proper prayer is said straightway and without "Let us pray", with the long conclusion.
Preces pópuli tui, quǽsumus, Dómine, cleménter exáudi, † ut, qui de Unigéniti tui in nostra carne advéntu lætántur, * cum vénerit in sua maiestáte, ætérnæ vitæ prǽmium consequántur. Per Dóminum.
Lord, we pray that thou may hearken kindly unto the prayers of thy people, so that those who rejoice in the coming of thy only begotten Son in our flesh may obtain, when He cometh in His majesty, the reward of eternal life.
Dóminus vobíscum.
The Lord be with thee.
r. Et cum spíritu tuo.
r. And with thy spirit.
Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
May God Almighty bless thee, the Father, ✠ and the Son and the Holy Spirit.
r. Amen.
r. Amen.
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Or another formula of blessing, as at Mass.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
And if we make a referral, we add the invitation:
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
In the absence of a deacon or a priest, and in the recitation alone, it is concluded thus:
Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
May the Lord bless us, forbid us from all evil, and bring us to eternal life. r. Amen.
The translations proposed here have the sole purpose of a better understanding of the Latin text. They are not to be used in place of the official translations in the liturgy in the vernacular.
