2026-04-04 : Antiphonale Romanum, Ad Laudes matutinas, Sabbato Sancto

%%
(c3) DE(h)us,(h) (,)in(h) ad(h)iu(h)tó(hi)ri(h)um(h) me(h)um(h) in(h)tén(h)de.(h) r/.(::) Dó(h)mi(h)ne,(h) (,) ad(h) ad(h)iu(h)ván(h)dum(h) me(h) fes(h)tí(h)na.(h) (:) Gló(h)ri(h)a(h) Pa(h)tri,(h) et(h) Fí(h)li(h)o,(h) (,) et(h) Spi(h)rí(h)tu(h)i(h) Sanc(h)to.(h) (:)
Si(h)cut(h) e(h)rat(h) in(h) prin(h)cí(h)pi(h)o,(h) et(h) nunc,(h) et(h)
sem(h)per,(h) (,) et(h) in(h) sǽ(h)cu(h)la(h) sæ(h)cu(h)ló(h)rum.(hi) Am(h)en.(h) (::)

v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde. r. Dómine, ad adiuvándum me festína. Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.

Hymnus

Tibi, Redémptor ómnium,

hymnum defléntes cánimus;

ignósce nobis, Dómine,

ignósce confiténtibus.

Qui vires hostis véteris

per crucem mortis cónteris,

qua nos vexíllum fídei,

fronte signáti, férimus,

Illum a nobis iúgiter

repéllere dignáveris,

ne possit umquam lædere

redémptos tuo sánguine.

Qui propter nos ad ínferos

descéndere dignátus es,

ut mortis debitóribus

vitæ donáres múnera,

Tu es qui certo témpore

datúrus finem sæculo,

iustus cunctórum mérita

remunerátor státues.

Te ergo, Christe, quǽsumus,

ut nostra cures vúlnera,

qui es cum Patre et Spíritu

laudándus in perpétuum. Amen.

annotation: 2*a;
%%
(c3) PLAN(e)gent(f) e(hi)um(iio) *(,) qua(h)si(i) u(j)ni(ih)gé(i)ni(i)tum,(i) (;) qui(fi)a(hg) ín(f>)no(e)cens(fe) (,) Dó(d)mi(e)nus(f) oc(h)cí(f)sus(ef) est.(f) (::)
E(i) u(h) o(i) u(j) a(h) e.(f) (::)

Ant. 1. Plangent eum quasi unigénitum, quia ínnocens Dóminus occísus est.

Ant. 1.

Psalmus 63 (64)

Contra hostes oratio

Maxime Domini passio commendatur in hoc psalmo (S. Augustinus).

Exáudi, Deus, vocem meam in meditatióne mea; * a timóre inimíci custódi ánimam meam.

Prótege me a convéntu malignántium, * a multitúdine operántium iniquitátem.

Qui exacuérunt ut gládium línguas suas, † intendérunt sagíttas suas, venéfica verba * ut sagíttent in occúltis immaculátum.

Súbito sagittábunt eum et non timébunt, * firmavérunt sibi consílium nequam.

Disputavérunt, ut abscónderent láqueos, * dixérunt: «Quis vidébit eos?».

Excogitavérunt iníqua, † perfecérunt excogitáta consília. * Interióra hóminis et cor eius abyssus.

Et sagittávit illos Deus; † súbito factæ sunt plagæ eórum, * et infirmávit eos língua eórum.

Caput movébunt omnes, qui vidébunt eos, * et timébit omnis homo;

et annuntiábunt ópera Dei * et facta eius intéllegent.

Lætábitur iustus in Dómino et sperábit in eo, * et gloriabúntur omnes recti corde.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

annotation: ;
%%
(c3) a/. Plan(e)gent(f) e(hi)um(iio) (,) qua(h)si(i) u(j)ni(ih)gé(i)ni(i)tum,(i) (;) qui(fi)a(hg) ín(f>)no(e)cens(fe) (,) Dó(d)mi(e)nus(f) oc(h)cí(f)sus(ef) est.(f)
(::)

Ant. Plangent eum quasi unigénitum, quia ínnocens Dóminus occísus est.

Ant.

annotation: 2d;
%%
(f3) A(f) por(ef)ta(hg) ín(f)fe(g)ri(fe)*(,) é(hi)ru(j)e,(i) Dó(j)mi(i)ne,(h) (,) á(hi)ni(g)mam(h>) me(f)am.(f) (::)
E(h) u(h) o(h) u(g) a(ef) e.(f) (::)

Ant. 2. A porta ínferi érue, Dómine, ánimam meam.

Ant. 2.

Canticum (Is 38, 10-14. 17-20)

Moribundi angores, sanati lætitia

Ego sum vivens et fui mortuus ... et habeo claves mortis (Ap 1, 17-18).

Ego dixi: In dimídio diérum meórum † vadam ad portas ínferi; * quæsívi resíduum annórum meórum.

Dixi: Non vidébo Dóminum Deum in terra vivéntium, † non aspíciam hóminem ultra * inter habitatóres orbis.

Habitáculum meum ablátum est et abdúctum longe a me * quasi tabernáculum pastórum;

convólvit sicut textor vitam meam; * de stámine succídit me.

De mane usque ad vésperam * confecísti me.

Prostrátus sum usque ad mane, * quasi leo sic cónterit ómnia ossa mea;

de mane usque ad vésperam * confecísti me.

Sicut pullus hirúndinis, sic mussitábo, * meditábor ut colúmba;

attenuáti sunt óculi mei * suspiciéntes in excélsum.

Tu autem eruísti ánimam meam * a fóvea consumptiónis,

proiecísti enim post tergum tuum * ómnia peccáta mea.

Quia non inférnus confitébitur tibi, * neque mors laudábit te;

non exspectábunt, qui descéndunt in lacum, * veritátem tuam.

Vivens, vivens ipse confitébitur tibi, sicut et ego hódie; * pater fíliis notam fáciet veritátem tuam.

Dómine, salvum me fac, † et ad sonum cítharæ cantábimus cunctis diébus vitæ nostræ * in domo Dómini.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

annotation: ;
%%
(f3) a/. A(f) por(ef)ta(hg) ín(f)fe(g)ri(fe)(,) é(hi)ru(j)e,(i) Dó(j)mi(i)ne,(h) (,) á(hi)ni(g)mam(h>) me(f)am.(f)
(::)

Ant. A porta ínferi érue, Dómine, ánimam meam.

Ant.

annotation: 1g;
%%
(c4) MU(c)lí(d)e(ixdhiv)res(h) *() se(h)dén(h)tes,(h) ad(h) mo(h)nu(h)mén(h)tum(ixhg/hiHGgo) (,) la(fg)men(h)ta(gf)bán(g>)tur,(dewf) flen(fe~)tes(f) Dó(gh)mi(fe)num.(d) (::)
E(h) u(h) o(g) u(f) a(gh) e.(g) (::)

Ant. 3. Mulíeres sedéntes ad monuméntum lamentabántur, flentes Dóminum.

Ant. 3.

Psalmus 150

Laudate Dominum

Psallite spiritu, psallite et mente, hoc est: glorificate Deum et anima et corpore vestro (Hesychius).

Laudáte Dóminum in sanctuário eius, * laudáte eum in firmaménto virtútis eius.

Laudáte eum in magnálibus eius, * laudáte eum secúndum multitúdinem magnitúdinis eius.

Laudáte eum in sono tubæ, * laudáte eum in psaltério et cíthara,

laudáte eum in tympano et choro, * laudáte eum in chordis et órgano,

laudáte eum in cymbalis benesonántibus, † laudáte eum in cymbalis iubilatiónis: * omne quod spirat, laudet Dóminum.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

annotation: ;
%%
(c4) a/. Mu(c)lí(d)e(ixdhiv)res(h) () se(h)dén(h)tes,(h) ad(h) mo(h)nu(h)mén(h)tum(ixhg/hiHGgo) (,) la(fg)men(h)ta(gf)bán(g>)tur,(dewf) flen(fe~)tes(f) Dó(gh)mi(fe)num.(d)
(::)

Ant. Mulíeres sedéntes ad monuméntum lamentabántur, flentes Dóminum.

Ant.

Lectio brevis (Os 5, 15d - 6, 2)

Hæc dicit Dóminus: In tribulatióne sua me desíderent. Veníte, et revertámur ad Dóminum, quia ipse lacerávit et sanábit nos, percússit et curábit nos. Vivificábit nos post duos dies, in die tértia suscitábit nos, et vivémus in conspéctu eius.

Responsorium breve

annotation: 5;
%%
(c4) CHRI(ffg)stus(f) *() fa(fg)ctus(f) est(f) pro(f) no(ghFED/ge/fg)bis(f) (,) ob(f)œ́(hf/GHjvjv/kjk)di(jij)ens(hg) (,) us(hvJJH)que(f) ad(ixfiHGh) mor(fgf)tem,(f) (;) mor(ixf/hhoi>)tem(g) au(gjj)tem(ixjh!iw!jvIGhw!ivHG) cru(fvfsfs)cis.(fd//fg!hvGF//e@go@hv/fhg/hvggo@f) (:) (c3) Pro(d)pter(d) quod(fe~) De(eh)us(h) ex(h)al(h)tá(h)vit(h) il(h)lum,(ihhe//hih/ihhe/h/i/k/lvKI/jvHF//hg/ijhjvIH/jvIH/hvGF) (;) et(f) de(f@ho@iv)dit(i) il(i)li(ih/jki/HHF) no(hf/hshshs)men,(hf!gwh/iv/hi!j@hhs/iio@h) (;) quod(d) est(d) su(d)per(d) o(dfvED)mne(ef) no(fhvGF/hshshs)men.(hho@f) (,) (gxgf/gvEDf/gvED/fe/hvhshshffo/dfe/feeo@d) (::)

r. Christus factus est pro nobis obœ́diens usque ad mortem, mortem autem crucis; propter quod et Deus exaltávit illum et dedit illi nomen quod est super omne nomen.

annotation: 7a;
%%
(c3) SAL(e)vá(-ehg)tor(h) mun(i)di,(iji) sal(hg~)va(hi) nos,(i) *(;)
qui(h) per(jl~) cru(l)cem(lk) et(j) sán(k!l>)gui(jkJI)nem(i) re(i)de(iji)mí(hg)sti(hi) nos;(i) (;)
au(i)xi(i)li(ji)á(g)re(hi) no(hg)bis,(fe) (,)
te(h) de(g)pre(f)cá(hi)mur,(ivHF) De(g)us(fg) no(e)ster.(e) (::)
E(i) u(i) o(j) u(i) a (h) e.(gf) (::)

Ant. Salvátor mundi, salva nos, qui per crucem et sánguinem redemísti nos; auxiliáre nobis, te deprecámur, Deus noster.

Ant.

Canticum Evangelicum Lc 1, 68-79

De Messia eiusque præcursore

Benedíctus ✠ Dóminus, Deus Israel, * quia visitávit et fecit redemptiónem plebi suæ

et eréxit cornu salútis nobis * in domo David púeri sui,

sicut locútus est per os sanctórum, * qui a sǽculo sunt, prophetárum eius,

salútem ex inimícis nostris * et de manu ómnium, qui odérunt nos;

ad faciéndam misericórdiam cum pátribus nostris * et memorári testaménti sui sancti,

iusiurándum, quod iurávit ad Abraham patrem nostrum, * datúrum se nobis,

ut sine timóre, de manu inimicórum liberáti, * serviámus illi

in sanctitáte et iustítia coram ipso * ómnibus diébus nostris.

Et tu, puer, prophéta Altíssimi vocáberis: * præíbis enim ante fáciem Dómini paráre vias eius,

ad dandam sciéntiam salútis plebi eius * in remissiónem peccatórum eórum,

per víscera misericórdiæ Dei nostri, * in quibus visitábit nos óriens ex alto,

illumináre his, qui in ténebris et in umbra mortis sedent, * ad dirigéndos pedes nostros in viam pacis.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

annotation: ;
%%
(c3) a/. Sal(e)vá(-ehg)tor(h) mun(i)di,(iji) sal(hg~)va(hi) nos,(i) (;)
qui(h) per(jl~) cru(l)cem(lk) et(j) sán(k!l>)gui(jkJI)nem(i) re(i)de(iji)mí(hg)sti(hi) nos;(i) (;)
au(i)xi(i)li(ji)á(g)re(hi) no(hg)bis,(fe) (,)
te(h) de(g)pre(f)cá(hi)mur,(ivHF) De(g)us(fg) no(e)ster.(e)
(::)

Ant. Salvátor mundi, salva nos, qui per crucem et sánguinem redemísti nos; auxiliáre nobis, te deprecámur, Deus noster.

Ant.

Preces

Redemptórem nostrum, qui pro nobis passus et sepúltus est, ut resúrgeret, sincéra pietáte adorémus eúmque súpplices implorémus:

Miserére nostri, Dómine.

Christe salvátor, mæréntem Matrem tuam cruci et sepultúræ tibi próxime astáre voluísti:

— ita nos in afflictiónibus nostris fac passiónis tuæ partícipes.

Christe Dómine, sicut granum in terram cadens, divínæ vitæ nobis fructum attulísti:

— fac ut, peccáto mórtui, Deo vivámus.

Pastor noster, iacens sepúltus, ómnibus abscónditus permansísti:

— vitam nostram tecum in Patre abscónditam amáre nos doce.

Novus Adam, in regnum mortuórum descendísti, ut de mortis cárcere iustos ab orígine mundi ibi deténtos liberáres:

— fac ut omnes, in sepúlcro scélerum iacéntes, áudiant vocem tuam et vivant.

Christe, Fili Dei vivi, nos tecum per baptísmum consepelíri tribuísti:

— fac ut, resurrectióni tuæ configuráti, in novitáte vitæ ambulémus.

Pater noster

%%
(c3) PA(h)ter(h) nos(h)ter,(h) qui(h) es(h) in (h) cæ(h)lis,(f) (,) san(h)cti(h)fi(h)cé(h)tur(h) no(g)men(f) tu(h)um,(h) (,) ad(h)vé(h)ni(h)at(h) ré(h)gnum(h) tu(h)um;(f) (,) fi(h)at(h) vo(h)lún(h)tas(h) tu(h)a(h) (,) sic(h)ut(h) in(h) cæ(h)lo(h) et(g) in(f) ter(h)ra.(h) (:) Pa(h)nem(h) no(h)strum(h) co(h)ti(h)di(h)á(h)num(h) da(h) no(h)bis(h) hó(h)di(f)e ;(f) (,) et(h) di(h)mit(h)te(h) no(h)bis(h) dé(h)bi(h)ta(h) no(h)stra,(h) (,) sic(h)ut(h) et(h) nos(h) di(h)mít(h)ti(h)mus(h) de(h)bi(h)tó(h)ri(g)bus(f) no(h)stris ; (h) (;) et(h) ne(h) nos(h) in(h)dú(h)cas(h) in(h) ten(h)ta(h)ti(h)ó(h)nem,(f) (;) sed(h) lí(h)be(h)ra(h) nos(h) a(h) Ma(h)lo.(f) (::)

Pater noster, qui es in cælis:

sanctificétur nomen tuum;

advéniat regnum tuum;

fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra.

Panem nostrum cotidiánum da nobis hódie;

et dimítte nobis débita nostra,

sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris;

et ne nos indúcas in tentatiónem;

sed líbera nos a malo.

Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.

Omnípotens sempitérne Deus, cuius Unigénitus ad inferióra terræ descéndit, unde et gloriósus ascéndit, † concéde propítius, ut fidéles tui, cum eo consepúlti in baptísmate, * ipso resurgénte, ad vitam profíciant sempitérnam. Qui tecum.

Si præest sacerdos vel diaconus :

Dóminus vobíscum.

r. Et cum spíritu tuo.

Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.

r. Amen.

Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.

Et si fit dimissio, sequitur invitatio:

%%
(c4) BE(d)ne(e)di(f)cá(gh)mus(g) Dó(fe)mi(de)no.(e) r/.(::) De(gh)o(g) grá(fe)ti(de)as.(e) (::)

v. Benedicámus Dómino. r. Deo grátias.

Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:

Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.