2026-04-06 : Antiphonale Romanum, Ad officium lectionis, Feria II infra octavam Paschæ

%%
(c3) DE(h)us,(h) (,)in(h) ad(h)iu(h)tó(hi)ri(h)um(h) me(h)um(h) in(h)tén(h)de.(h) r/.(::) Dó(h)mi(h)ne,(h) (,) ad(h) ad(h)iu(h)ván(h)dum(h) me(h) fes(h)tí(h)na.(h) (:) Gló(h)ri(h)a(h) Pa(h)tri,(h) et(h) Fí(h)li(h)o,(h) (,) et(h) Spi(h)rí(h)tu(h)i(h) Sanc(h)to.(h) (:)
Si(h)cut(h) e(h)rat(h) in(h) prin(h)cí(h)pi(h)o,(h) et(h) nunc,(h) et(h)
sem(h)per,(h) (,) et(h) in(h) sǽ(h)cu(h)la(h) sæ(h)cu(h)ló(h)rum.(h)
Am(h)en.(h:) Al(h)le(hi)lú(h)ia.(h) (::)

v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde. r. Dómine, ad adiuvándum me festína. Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen. Allelúia.

Hymnus

annotation: 3;
%%
(c4) HIC(e) est(g) di(h)es(h) ve(g)rus(h!iwj) De(i)i,(ih__) (,)
san(hiwj)cto(i) se(h)ré(h)nus(g) lú(h)mi(fg)ne,(g.) (;)
quo(hiwj) dí(i)lu(h)it(h) san(g)guis(i) sa(gh)cer(hg..) (,)
pro(h)bró(h)sa(g) mun(f)di(ghg) crí(f)mi(de)na.(e.) (::)

2. Fi(e)dem(g) re(h)fún(h)dit(g) pér(h!iwj)di(i)tis(ih__) (,)
cæ(hiwj)cós(i)que(h) vi(h)su() il(g)lú(h)mi(fg)nat;(g.) (;)
quem(hiwj) non(i) gra(h)vi(h) sol(g)vit(i) me(gh)tu(hg..) (,)
la(h)tró(h)nis(g) ab(f)so(ghg)lú(f)ti(de)o?(e.) (::)
3. O(e)pus(g) stu(h)pent(h) et(g) án(h!iwj)ge(i)li,(ih__) (,)
poe(hiwj)nam(i) vi(h)dén(h)tes(g) cór(h)po(fg)ris(g.) (;)
Chri(hiwj)stó(i)que() a(h)dhæ(h)rén(g)tem(i) re(gh)um(hg..) (,)
vi(h)tam(h) be(g)á(f)tam(ghg) cár(f)pe(de)re.(e.) (::)
4. My(e)sté(g)ri(h)um(h) mi(g)rá(h!iwj)bi(i)le,(ih__) (,)
ut(hiwj) á(i)blu(h)at(h) mun(g)di(h) lu(fg)em,(g.) (;)
pec(hiwj)cá(i)ta(h) tol(h)lat(g) óm(i)ni(gh)um(hg..) (,)
car(h)nis(h) ví(g)ti()a(f) mun(ghg)dans(f) ca(de)ro,(e.) (::)
5. Quid(e) hoc(g) po(h)test(h) su(g)blí(h!iwj)mi(i)us,(ih__) (,)
ut(hiwj) cul(i)pa(h) quæ(h)rat(g) grá(h)ti(fg)am,(g.) (;)
me(hiwj)túm(i)que(h) sol(h)vat(g) cá(i)ri(gh)tas(hg..) (,)
red(h)dát(h)que(g) mors(f) vi(ghg)tam(f) no(de)vam?(e.) (::)
6. E(e)sto(g) pe(h)rén(h)ne(g) mén(h!iwj)ti(i)bus(ih__) (,)
pas(hiwj)chá(i)le,(h) Ie(h)su,(g) gáu(h)di(fg)um(g.) (;)
et(hiwj) nos(i) re(h)ná(h)tos(g) grá(i)ti(gh)æ(hg..) (,)
tu(h)is(h) tri(g)úm(f)phis(ghg) ág(f)gre(de)ga.(e.) (::)
7. Ie(e)su,(g) ti(h)bi(h) sit(g) gló(h!iwj)ri(i)a,(ih__) (,)
qui(hiwj) mor(i)te(h) vi(h)cta(g) prǽ(h)ni(fg)tes,(g.) (;)
cum(hiwj) Pa(i)tre() et(h) al(h)mo(g) Spí(i)ri(gh)tu,(hg..) (,)
in(h) sem(h)pi(g)tér(f)na(ghg) sǽ(f)cu(de)la.(e.) (::) A(efe)men.(de..) (::)

Hic est dies verus Dei, sancto serénus lúmine, quo díluit sanguis sacer probrósa mundi crímina.

Fidem refúndit pérditis cæcósque visu illúminat; quem non gravi solvit metu latrónis absolútio?

Opus stupent et ángeli, pœnam vidéntes córporis Christóque adhæréntem reum vitam beátam cárpere.

Mystérium mirábile, ut ábluat mundi luem, peccáta tollat ómnium carnis vítia mundans caro,

Quid hoc potest sublímius, ut culpa quærat grátiam, metúmque solvat cáritas reddátque mors vitam novam?

Esto perénne méntibus paschále, Iesu, gáudium, et nos renátos grátiæ tuis triúmphis ággrega.

Iesu, tibi sit glória, qui morte victa prænites, cum Patre et almo Spíritu, in sempitérna sæcula. Amen.

annotation: 1f;
%%
(f3) E(h)go(gh) sum(fg) qui(ef) sum,(f>) *(,) et(h) con(i)sí(j)li(i)um(h) me(i)um(h) non(hg) est(i) cum(hg) ím(f)pi(ef)is,(f) (:)
sed(iiO1) in(gh) le(ij>)ge(i) Dó(hi)mi(h)ni(h) vo(h)lún(i)tas(h) me(f)a(h) est,(gf) (,) al(e)le(ef)lú(f)ia.(f) (::)
E(j) u(j) o(i) u(h) a(ij) e.(ih) (::)

Ant. 1. Ego sum qui sum, et consílium meum nos est cum ímpiis; sed in lege Dómini volúntas mea est, allelúia.

Ant. 1.

Psalmus 6

Homo afflictus Domini clementiam implorat

Nunc anima mea turbata est ... Pater, salvifica me ex hora hac? (Io 12, 27).

Dómine, ne in furóre tuo árguas me, * neque in ira tua corrípias me.

Miserére mei, Dómine, quóniam infírmus sum; * sana me, Dómine, quóniam conturbáta sunt ossa mea.

Et ánima mea turbáta est valde, * sed tu, Dómine, úsquequo?

Convértere, Dómine, éripe ánimam meam; * salvum me fac propter misericórdiam tuam.

Quóniam non est in morte, qui memor sit tui, * in inférno autem quis confitébitur tibi?

Laborávi in gémitu meo, † lavábam per síngulas noctes lectum meum; * lácrimis meis stratum meum rigábam.

Turbátus est a mæróre óculus meus, * inveterávi inter omnes inimícos meos.

Discédite a me omnes, qui operámini iniquitátem, * quóniam exaudívit Dóminus vocem fletus mei.

Exaudívit Dóminus deprecatiónem meam, * Dóminus oratiónem meam suscépit.

Erubéscant et conturbéntur veheménter omnes inimíci mei; * convertántur et erubéscant valde velóciter.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

annotation: ;
%%
(f3) a/. E(h)go(gh) sum(fg) qui(ef) sum,(f>) (,) et(h) con(i)sí(j)li(i)um(h) me(i)um(h) non(hg) est(i) cum(hg) ím(f)pi(ef)is,(f) (:)
sed(iiO1) in(gh) le(ij>)ge(i) Dó(hi)mi(h)ni(h) vo(h)lún(i)tas(h) me(f)a(h) est,(gf) (,) al(e)le(ef)lú(f)ia.(f)
(::)

Ant. Ego sum qui sum, et consílium meum nos est cum ímpiis; sed in lege Dómini volúntas mea est, allelúia.

Ant.

Ant. 2. Postulávi Patrem meum; dedit mihi gentes in hereditátem.

Ant. 2.

Psalmus 9 A (9)

Gratiarum actio pro victoria

Iterum venturus est iudicare vivos et mortuos.

Confitébor tibi, Dómine, in toto corde meo, * narrábo ómnia mirabília tua.

Lætábor et exsultábo in te, * psallam nómini tuo, Altíssime.

Cum convertúntur inimíci mei retrórsum, * infirmántur et péreunt a fácie tua.

Quóniam fecísti iudícium meum et causam meam, * sedísti super thronum, qui iúdicas iustítiam.

Increpásti gentes, perdidísti ímpium; * nomen eórum deléstiin ætérnum et in sǽculum sǽculi.

Inimíci defecérunt, * solitúdines sempitérnæ factæ sunt;

et civitátes destruxísti: * périit memória eórum cum ipsis.

Dóminus autem in ætérnum sedébit, * parávit in iudícium thronum suum

et ipse iudicábit orbem terræ in iustítia, * iudicábit pópulos in æquitáte.

Et erit Dóminus refúgium opprésso, * refúgium in opportunitátibus, in tribulatióne.

Et sperent in te, qui novérunt nomen tuum, * quóniam non dereliquísti quæréntes te, Dómine.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant. Postulávi Patrem meum; dedit mihi gentes in hereditátem.

Ant.

annotation: 1g2;
%%
(c4) EX(f)súr(h>)ge, (g) Dó(h)mi(fg)ne, (g) *(,) non(f) præ(f)vá(fg)le(e)at(f) ho(d)mo. (d) (::) E(h) u(h) o(g) u(f) a(h) e.(g) (::)

Ant. 3. Exsúrge, Dómine, non præváleat homo.

Ant. 3.

Psállite Dómino, qui hábitat in Sion; * annuntiáte inter gentes stúdia eius.

Quóniam requírens sánguinem recordátus est eórum, * non est oblítus clamórem páuperum.

Miserére mei, Dómine; † vide afflictiónem meam de inimícis meis, * qui exáltas me de portis mortis,

ut annúntiem omnes laudatiónes tuas in portis fíliæ Sion, * exsúltem in salutári tuo.

Infíxae sunt gentes in fóvea, quam fecérunt; † in láqueo isto, quem abscondérunt, * comprehénsus est pes eórum.

Manifestávit se Dóminus iudícium fáciens; * in opéribus mánuum suárum comprehénsus est peccátor.

Converténtur peccatóres in inférnum, * omnes gentes, quæ obliviscúntur Deum.

Quóniam non in finem oblívio erit páuperis; * exspectátio páuperum non períbit in ætérnum.

Exsúrge, Dómine, non confortétur homo; * iudicéntur gentes in conspéctu tuo.

Constítue, Dómine, terrórem super eos; * sciant gentes quóniam hómines sunt.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

annotation: ;
%%
(c4) a/. Ex(f)súr(h>)ge, (g) Dó(h)mi(fg)ne, (g) (,) non(f) præ(f)vá(fg)le(e)at(f) ho(d)mo. (d)
(::)

Ant. Exsúrge, Dómine, non præváleat homo.

Ant.

v. Cor meum et caro mea, allelúia. r. Exsultavérunt in Deum vivum, allelúia.

In primo nocturno, anno II )

Incípiunt Actus Apostolórum 1, 1-26

Primum quidem sermónem feci de ómnibus, o Theóphile, quæ cœpit Iesus fácere et docére, usque in diem qua, cum præcepísset apóstolis per Spíritum Sanctum, quos elégit, assúmptus est; quibus et præbuit seípsum vivum post passiónem suam in multis arguméntis, per dies quadragínta appárens eis et loquens ea quæ sunt de regno Dei. Et convéscens præcépit eis ab Hierosólymis ne discéderent, sed exspectárent promissiónem Patris: «Quam audístis a me, quia Ioánnes quidem baptizávit aqua, vos autem baptizabímini in Spíritu Sancto non post multos hos dies.»

Igitur qui convénerant, interrogábant eum dicéntes:«Dómine, si in témpore hoc restítues regnum Isrǽli?»Dixit autem eis: «Non est vestrum nosse témpora vel moménta, quæ Pater pósuit in sua potestáte, sed accipiétis virtútem superveniénte Sancto Spíritu in vos et éritis mihi testes et in Ierúsalem et in omni Iudæa et Samaría et usque ad últimum terræ.» Et cum hæc dixísset, vidéntibus illis, elevátus est, et nubes suscépit eum ab óculis eórum. Cumque intueréntur in cælum eúnte illo, ecce duo viri astitérunt iuxta illos in véstibus albis, qui et dixérunt: «Viri Galilæi, quid statis aspiciéntes in cælum? Hic Iesus qui assúmptus est a vobis in cælum, sic véniet quemádmodum vidístis eum eúntem in cælum.» Tunc revérsi sunt in Ierúsalem a monte qui vocátur Olivéti, qui est iuxta Ierúsalem sábbati habens iter. Et cum introíssent, in cenáculum ascendérunt ubi manébant et Petrus et Ioánnes et Iacóbus et Andréas, Philíppus et Thomas, Bartholomus et Matthus, Iacóbus Alphæi et Simon Zelótes et Iudas Iacóbi. Hi omnes erant perseverántes unanímiter in oratióne cum muliéribus et María matre Iesu et frátribus eius.

Et in diébus illis exsúrgens Petrus in médio fratrum dixit – erat autem turba hóminum simul fere centum vigínti – «Viri fratres, oportébat impléri Scriptúram, quam prædíxit Spíritus Sanctus per os David de Iuda qui fuit dux eórum qui comprehendérunt Iesum, quia connumerátus erat in nobis et sortítus est sortem ministérii huius. Hic quidem possédit agrum de mercéde iniquitátis et pronus factus crépuit médius, et diffúsa sunt ómnia víscera eius. Et notum factum est ómnibus habitántibus Ierúsalem, ita ut appellarétur ager ille lingua eórum Acéldamach, hoc est ager Sánguinis. Scriptum est enim in libro Psalmórum: Fiat commorátio eius desérta, et non sit qui inhábitet in ea et: Episcopátum eius accípiat álius.»

«Opórtet ergo ex his viris, qui nobíscum congregáti erant in omni témpore, quo intrávit et exívit inter nos Dóminus Iesus, incípiens a baptísmate Ioánnis usque in diem qua assúmptus est a nobis, testem resurrectiónis eius nobíscum fíeri unum ex istis.» Et statuérunt duos, Ioseph qui vocabátur Barsábbas, qui cognominátus est Iustus, et Matthíam. Et orántes dixérunt: «Tu, Dómine, qui corda nosti ómnium, osténde quem elégeris ex his duóbus unum accípere locum ministérii huius et apostolátus, de quo prævaricátus est Iudas ut abíret in locum suum.» Et dedérunt sortes eis, et cécidit sors super Matthíam, et annumerátus est cum úndecim apóstolis.

r. Data est mihi omnis potéstas in cælo et in terra, allelúia, allelúia; * Eúntes docéte omnes gentes, allelúia, allelúia. v. Baptizántes eos in nómine Patris, et Fílii, et Spíritus Sancti. * Eúntes. v. Glória Patri. * Eúntes.

In secundo nocturno, anno II

Ex Sermónibus sancti Máximi Taurinénsis epíscopi (Sermo 53, 1-2: CCL 23, 214-215)

Per resurrectiónem Christi aperítur tártarum, per neóphytos Ecclésiæ innovátur terra, cælum per Sanctum Spíritum reserátur; apértum enim tártarum reddit mórtuos, innováta terra gérminat resurgéntes, cælum reserátum súscipit ascendéntes. Dénique ascéndit latro in paradísum, sanctórum córpora ingrediúntur in sanctam civitátem, ad vivos mórtui revertúntur; et proféctu quodam in resurrectióne Christi ad altióra cuncta eleménta se tollunt.

Tartarum quos habet reddit ad súperos, terra quos sépelit mittit ad cælum, cælum quos súscipit repræséntat ad Dóminum; et una eadémque operatióne Salvatóris pássio élevat de imis, súscitat de terrénis, cóllocat in excélsis. Resurréctio enim Christi defúnctis est vita, peccatóribus vénia, sanctis est glória. Omnem ergo creatúram ad festivitátem resurrectiónis Christi David sanctus invítat; ait enim exsultándum in hac die quam fecit Dóminus et lætándum.

Lux Christi dies est sine nocte, dies sine fine ubíque splendet, ubíque rádiat, ubíque non déficit. Quod autem iste dies Christus sit, Apóstolus dicit: Nox præcéssit, dies autem appropinquávit. Præcéssit, inquit, nox, non séquitur, ut intéllegas superveniénte Christi lúmine, diáboli ténebras effugári et peccatórum obscúra non súbsequi; et iugi splendóre prætéritas calígines depélli, subrepéntia delícta prohibéri.

Sicut ergo diem cæli nox omníno non séquitur, ita et Christi iustítiam peccatórum ténebræ non sequúntur. Semper enim dies cæli splendet, lucet et fulget, neque áliqua potest obscuritáte conclúdi; ita et lumen Christi semper micat, rádiat, corúscat, nec áliqua potest delictórum calígine comprehéndi, unde ait evangelísta Ioánnes: Et lux in ténebris lucet, et ténebræ eam non comprehendérunt.

r. Introdúxit vos Dóminus in loco sancto suo, et vídimus fontem aquæ fluéntem lac et mel, * Et obtúlimus primítias, allelúia, allelúia. v. Introívimus in tabernáculum eius, adorávimus in loco ubi stetérunt pedes eius. * Et obtúlimus. v. Glória Patri. * Et obtúlimus.

Orémus.

Deus, qui Ecclésiam tuam nova semper prole multíplicas, concéde fámulis tuis, ut sacraméntum vivéndo téneant, quod fide percepérunt. Per Dóminum.

annotation: 8;
%%
(c4) BE(g)ne(g)di(g)cá(g)mus(g) Dó(g)mi(g)no,(h) (,) al(g)le(f)lú(gh~)ia,(h) (,) al(h)le(gjIHG)lú(fgh)ia.(hg) (::)
r/. De(g)o(g) grá(g)ti(g)as,(h) (,) al(g)le(f)lú(gh~)ia,(h) (,) al(h)le(gjIHG)lú(fgh)ia.(hg) (::)

v. Benedicámus Dómino, allelúia, allelúia. r. Deo grátias, allelúia, allelúia.