Le monde attend que l'Eglise redevienne une société de louange

%%
(c3) DE(h)us,(h) (,)in(h) ad(h)iu(h)tó(hi)ri(h)um(h) me(h)um(h) in(h)tén(h)de.(h) r/.(::) Dó(h)mi(h)ne,(h) (,) ad(h) ad(h)iu(h)ván(h)dum(h) me(h) fes(h)tí(h)na.(h) (:) Gló(h)ri(h)a(h) Pa(h)tri,(h) et(h) Fí(h)li(h)o,(h) (,) et(h) Spi(h)rí(h)tu(h)i(h) Sanc(h)to.(h) (:)
Si(h)cut(h) e(h)rat(h) in(h) prin(h)cí(h)pi(h)o,(h) et(h) nunc,(h) et(h)
sem(h)per,(h) (,) et(h) in(h) sǽ(h)cu(h)la(h) sæ(h)cu(h)ló(h)rum.(h)
Am(h)en.(h:) Al(h)le(hi)lú(h)ia.(h) (::)
   v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde. r. Dómine, ad adiuvándum me festína. Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen. Allelúia.
   
Hymnus
annotation: 8;
%%
(c4) HÆC(g) ho(h)ra,(g) quæ(h) res(i)plén(j)du(h)it(i) (,)
cru(i)cís(i)que(j) sol(h)vit(g) nú(h)bi(j)la,(ijwkJI) (;)
mun(h)dum(i) te(j)né(k)bris(i) é(j)xu(j)ens,(i) (,)
red(h)dens(i) se(j)ré(i)na(j) lú(i)mi(h)na.(g) (::)
Hæc(g) ho(h)ra,(g) qua(h) re(i)sú(j)sci(h)tans(i) (,)
Ie(i)sus(i) se(j)púl(h)cris(g) cór(h)po(j)ra,(ijwkJI) (;)
pro(h)dí(i)re(j) mor(k)tis(i) lí(j)be(j)ra(i) (,)
ius(h)sit(i) re(j)fú(i)so(j) spí(i)ri(h)tu.(g) (::)
No(g)vá(h)ta(g) sæ(h)cla(i) cré(j)di(h)mus(i) (,)
mor(i)tis(i) so(j)lú(h)tis(g) lé(h)gi(j)bus,(ijwkJI) (;)
vi(h)tæ(i) be(j)á(k)tæ(i) mú(j)ne(j)ra(i) (,)
cur(h)sum(i) pe(j)rén(i)nem(j) cúr(i)re(h)re.(g) (::)
Ie(g)su,(h) ti(g)bi(h) sit(i) gló(j)ri(h)a,(i) (,)
qui(i) mor(i)te(j) vi(h)cta(g) prǽ(h)ni(j)tes,(ijwkJI) (;)
cum(h) Pa(i)tr<i>e</i>() et(j) al(k)mo(i) Spí(j)ri(j)tu,(i) (,)
in(h) sem(i)pi(j)tér(i)na(j) sǽ(i)cu(h)la.(g) (::) A(ghg)men.(fg) (::)
Hæc hora, quæ resplénduit crucísque solvit núbila, mundum tenébris éxuens, reddens seréna lúmina.
Hæc hora, qua resúscitans Iesus sepúlcris córpora, prodíre mortis líbera iussit refúso spíritu.
Nováta sæcla crédimus mortis solútis légibus, vitæ beátæ múnera cursum perénnem cúrrere.
Iesu, tibi sit glória, qui morte victa prænites, cum Patre et almo Spíritu, in sempitérna sǽcula. Amen.
   Ant. Allelúia, allelúia, allelúia.
   Ant.
Psalmus 21 (22)
Afflictio iusti et exauditio
Clamavit Iesus voce magna: «Eli, Eli, lema sabacthani?» (Mt 27, 46).
I
   Deus, Deus meus, quare me dereliquísti? * Longe a salúte mea verba rugítus mei.
   
   Deus meus, clamo per diem, et non exáudis, * et nocte, et non est réquies mihi.
   
   Tu autem sanctus es, * qui hábitas in láudibus Israel.
   
   In te speravérunt patres nostri, * speravérunt et liberásti eos;
   
   ad te clamavérunt et salvi facti sunt, * in te speravérunt et non sunt confúsi.
   
   Ego autem sum vermis et non homo, * oppróbrium hóminum et abiéctio plebis.
   
   Omnes vidéntes me derisérunt me; * torquéntes lábia movérunt caput:
   
   «Sperávit in Dómino: erípiat eum, * salvum fáciat eum, quóniam vult eum».
   
   Quóniam tu es qui extraxísti me de ventre, * spes mea ad úbera matris meæ.
   
   In te proiéctus sum ex útero, * de ventre matris meæ Deus meus es tu.
   
   Ne longe fias a me, quóniam tribulátio próxima est, * quóniam non est qui ádiuvet.
   
   Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
   
   Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
   
II
   Circumdedérunt me vítuli multi, * tauri Basan obsedérunt me.
   
   Aperuérunt super me os suum * sicut leo rápiens et rúgiens.
   
   Sicut aqua effúsus sum, * et dissolúta sunt ómnia ossa mea.
   
   Factum est cor meum tamquam cera * liquéscens in médio ventris mei.
   
   Aruit tamquam testa palátum meum, et língua mea adhæsit fáucibus meis, * et in púlverem mortis deduxísti me.
   
   Quóniam circumdedérunt me canes multi, * concílium malignántium obsédit me.
   
   Fodérunt manus meas et pedes meos, * et dinumerávi ómnia ossa mea.
   
   Ipsi vero consideravérunt et inspexérunt me; divisérunt sibi vestiménta mea * et super vestem meam misérunt sortem.
   
   Tu autem, Dómine, ne elongáveris, * fortitúdo mea, ad adiuvándum me festína.
   
   Erue a frámea ánimam meam * et de manu canis únicam meam.
   
   Salva me ex ore leónis * et a córnibus unicórnium humilitátem meam.
   
   Narrábo nomen tuum frátribus meis, * in médio ecclésiæ laudábo te.
   
   Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
   
   Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
   
III
   Qui timétis Dóminum, laudáte eum, * univérsum semen Iacob, glorificáte eum.
   
   Métuat eum omne semen Israel, * quóniam non sprevit neque despéxit afflictiónem páuperis,
   
   nec avértit fáciem suam ab eo * et, cum clamáret ad eum, exaudívit.
   
   Apud te laus mea in ecclésia magna; * vota mea reddam in conspéctu timéntium eum.
   
   Edent páuperes et saturabúntur, et laudábunt Dóminum, qui requírunt eum: * «Vivant corda eórum in sǽculum sǽculi!».
   
   Reminiscéntur et converténtur ad Dóminum univérsi fines terræ, * et adorábunt in conspéctu eius univérsæ famíliæ géntium.
   
   Quóniam Dómini est regnum, * et ipse dominábitur géntium.
   
   Ipsum solum adorábunt omnes, qui dórmiunt in terra; * in conspéctu eius prócident omnes, qui descéndunt in púlverem.
   
   Anima autem mea illi vivet, * et semen meum sérviet ipsi.
   
   Narrábitur de Dómino generatióni ventúræ, et annuntiábunt iustítiam eius pópulo, qui nascétur: * «Hæc fecit Dóminus!».
   
   Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
   
   Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
   
   Ant. Allelúia, allelúia, allelúia.
   Ant.
Lectio brevis (1 Cor 5, 7-8)
   Expurgáte vetus ferméntum, ut sitis nova conspársio, sicut estis ázymi. Etenim Pascha nostrum immolátus est Christus! Itaque festa celebrémus, non in ferménto véteri neque in ferménto malítiæ et nequítiæ, sed in ázymis sinceritátis et veritátis.
   
   v. Cognovérunt discípuli Dóminum, allelúia. r. In fractióne panis, allelúia.
   
   Orémus.
   
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
   Præsta, quǽsumus, omnípotens Deus, ut, qui grátiam domínicæ resurrectiónis cognóvimus, * ipsi per amórem Spíritus in novitátem vitæ resurgámus. Per Dóminum.
   
Si præest sacerdos vel diaconus :
   Dóminus vobíscum.
   
   r. Et cum spíritu tuo.
   
   Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
   
   r. Amen.
   
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
%%
(c3) BE(h)ne(h)di(h)cá(h)mus(h) Dó(f)mi(ef)no.(f) r/.(::) De(h)o(h) grá(f)ti(ef)as.(f) (::)
   v. Benedicámus Dómino. r. Deo grátias.
   
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
    Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
   
Retour en haut