2026-04-11 : Antiphonale Romanum, Ad officium lectionis, Sabbato infra octavam Paschæ

%%
(c3) DE(h)us,(h) (,)in(h) ad(h)iu(h)tó(hi)ri(h)um(h) me(h)um(h) in(h)tén(h)de.(h) r/.(::) Dó(h)mi(h)ne,(h) (,) ad(h) ad(h)iu(h)ván(h)dum(h) me(h) fes(h)tí(h)na.(h) (:) Gló(h)ri(h)a(h) Pa(h)tri,(h) et(h) Fí(h)li(h)o,(h) (,) et(h) Spi(h)rí(h)tu(h)i(h) Sanc(h)to.(h) (:)
Si(h)cut(h) e(h)rat(h) in(h) prin(h)cí(h)pi(h)o,(h) et(h) nunc,(h) et(h)
sem(h)per,(h) (,) et(h) in(h) sǽ(h)cu(h)la(h) sæ(h)cu(h)ló(h)rum.(h)
Am(h)en.(h:) Al(h)le(hi)lú(h)ia.(h) (::)

v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde. r. Dómine, ad adiuvándum me festína. Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen. Allelúia.

Hymnus

annotation: 3;
%%
(c4) HIC(e) est(g) di(h)es(h) ve(g)rus(h!iwj) De(i)i,(ih__) (,)
san(hiwj)cto(i) se(h)ré(h)nus(g) lú(h)mi(fg)ne,(g.) (;)
quo(hiwj) dí(i)lu(h)it(h) san(g)guis(i) sa(gh)cer(hg..) (,)
pro(h)bró(h)sa(g) mun(f)di(ghg) crí(f)mi(de)na.(e.) (::)

2. Fi(e)dem(g) re(h)fún(h)dit(g) pér(h!iwj)di(i)tis(ih__) (,)
cæ(hiwj)cós(i)que(h) vi(h)su() il(g)lú(h)mi(fg)nat;(g.) (;)
quem(hiwj) non(i) gra(h)vi(h) sol(g)vit(i) me(gh)tu(hg..) (,)
la(h)tró(h)nis(g) ab(f)so(ghg)lú(f)ti(de)o?(e.) (::)
3. O(e)pus(g) stu(h)pent(h) et(g) án(h!iwj)ge(i)li,(ih__) (,)
poe(hiwj)nam(i) vi(h)dén(h)tes(g) cór(h)po(fg)ris(g.) (;)
Chri(hiwj)stó(i)que() a(h)dhæ(h)rén(g)tem(i) re(gh)um(hg..) (,)
vi(h)tam(h) be(g)á(f)tam(ghg) cár(f)pe(de)re.(e.) (::)
4. My(e)sté(g)ri(h)um(h) mi(g)rá(h!iwj)bi(i)le,(ih__) (,)
ut(hiwj) á(i)blu(h)at(h) mun(g)di(h) lu(fg)em,(g.) (;)
pec(hiwj)cá(i)ta(h) tol(h)lat(g) óm(i)ni(gh)um(hg..) (,)
car(h)nis(h) ví(g)ti()a(f) mun(ghg)dans(f) ca(de)ro,(e.) (::)
5. Quid(e) hoc(g) po(h)test(h) su(g)blí(h!iwj)mi(i)us,(ih__) (,)
ut(hiwj) cul(i)pa(h) quæ(h)rat(g) grá(h)ti(fg)am,(g.) (;)
me(hiwj)túm(i)que(h) sol(h)vat(g) cá(i)ri(gh)tas(hg..) (,)
red(h)dát(h)que(g) mors(f) vi(ghg)tam(f) no(de)vam?(e.) (::)
6. E(e)sto(g) pe(h)rén(h)ne(g) mén(h!iwj)ti(i)bus(ih__) (,)
pas(hiwj)chá(i)le,(h) Ie(h)su,(g) gáu(h)di(fg)um(g.) (;)
et(hiwj) nos(i) re(h)ná(h)tos(g) grá(i)ti(gh)æ(hg..) (,)
tu(h)is(h) tri(g)úm(f)phis(ghg) ág(f)gre(de)ga.(e.) (::)
7. Ie(e)su,(g) ti(h)bi(h) sit(g) gló(h!iwj)ri(i)a,(ih__) (,)
qui(hiwj) mor(i)te(h) vi(h)cta(g) prǽ(h)ni(fg)tes,(g.) (;)
cum(hiwj) Pa(i)tre() et(h) al(h)mo(g) Spí(i)ri(gh)tu,(hg..) (,)
in(h) sem(h)pi(g)tér(f)na(ghg) sǽ(f)cu(de)la.(e.) (::) A(efe)men.(de..) (::)

Hic est dies verus Dei, sancto serénus lúmine, quo díluit sanguis sacer probrósa mundi crímina.

Fidem refúndit pérditis cæcósque visu illúminat; quem non gravi solvit metu latrónis absolútio?

Opus stupent et ángeli, pœnam vidéntes córporis Christóque adhæréntem reum vitam beátam cárpere.

Mystérium mirábile, ut ábluat mundi luem, peccáta tollat ómnium carnis vítia mundans caro,

Quid hoc potest sublímius, ut culpa quærat grátiam, metúmque solvat cáritas reddátque mors vitam novam?

Esto perénne méntibus paschále, Iesu, gáudium, et nos renátos grátiæ tuis triúmphis ággrega.

Iesu, tibi sit glória, qui morte victa prænites, cum Patre et almo Spíritu, in sempitérna sæcula. Amen.

Psalmus 130 (131)

Quasi parvuli fiducia in Domino collocata

Discite a me, quia mitis sum et humilis corde (Mt 11, 29).

Dómine, non est exaltátum cor meum, * neque eláti sunt óculi mei,

neque ambulávi in magnis, * neque in mirabílibus super me.

Vere pacátam et quiétam * feci ánimam meam;

sicut ablactátus in sinu matris suæ, * sicut ablactátus, ita in me est ánima mea.

Speret Israel in Dómino * ex hoc nunc et usque in sǽculum.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Psalmus 131 (132)

Divina promissa domui David data

Dabit illi Dominus Deus sedem David patris eius (Lc 1, 32).

Meménto, Dómine, David * et omnis mansuetúdinis eius,

quia iurávit Dómino, * votum vovit Poténti Iacob:

Non introíbo in tabernáculum domus meæ, * non ascéndam in lectum strati mei,

non dabo somnum óculis meis * et palpebris meis dormitatiónem,

donec invéniam locum Dómino, * tabernáculum Poténti Iacob.

Ecce audívimus eam esse in Ephratha, * invénimus eam in campis Iaar.

Ingrediámur in tabernáculum eius, * adorémus ad scabéllum pedum eius. -

Surge, Dómine, in réquiem tuam, * tu et arca fortitúdinis tuæ.

Sacerdótes tui induántur iustítiam, * et sancti tui exsúltent.

Propter David servum tuum * non avértas féáciem christi tui.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Iurávit Dóminus David veritátem * et non recédet ab ea:

«De fructu ventris tui * ponam super sedem tuam.

Si custodíerint fílii tui testaméntum meum * et testimónia mea, quæ docébo eos,

fílii eórum usque in sæculum * sedébunt super sedem tuam».

Quóniam elégit Dóminus Sion, * desiderávit eam in habitatiónem sibi:

«Hæc réquies mea in sǽculum sǽculi; * hic habitábo, quóniam desiderávi eam.

Cibária eius benedícens benedícam, * páuperes eius saturábo pánibus.

Sacerdótes eius índuam salutári, * et sancti eius exsultatióne exsultábunt.

Illic germináre fáciam cornu David, * parábo lucérnam christo meo.

Inimícos eius índuam confusióne, * super ipsum autem efflorébit diadéma eius».

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

v. Pascha nostrum immolátus est Christus, allelúia. r. Itaque epulémur in Dómino, allelúia.

In primo nocturno, anno II

De Actibus Apostolórum 4, 5-31

Factum est ut congregaréntur príncipes Iudæórum et senióres et scribæ in Ierúsalem, et Annas princeps sacerdótum et Cáiphas et Ioánnes et Alexánder et quotquot erant de génere sacerdotáli, et statuéntes Petrum et Ioánnem in médio interrogábant: «In qua virtúte aut in quo nómine fecístis hoc vos?» Tunc Petrus replétus Spíritu Sancto dixit ad eos: «Príncipes pópuli et senióres, si nos hódie diiudicámur in benefácto hóminis infírmi, in quo iste salvus factus est, notum sit ómnibus vobis et omni plebi Israel quia in nómine Iesu Christi Nazaréni quem vos crucifixístis, quem Deus suscitávit a mórtuis, in hoc iste astat coram vobis sanus. Hic est lapis qui reprobátus est a vobis ædificatóribus, qui factus est in caput ánguli. Et non est in álio áliquo salus, nec enim nomen áliud est sub cælo datum in homínibus, in quo opórtet nos salvos fíeri.»

Vidéntes autem Petri fidúciam et Ioánnis, et compérto quod hómines essent sine lítteris et idiótæ, admirabántur et cognoscébant eos quóniam cum Iesu fúerant; hóminem quoque vidéntes stantem cum eis, qui curátus fúerat, nihil póterant contradícere. Iubéntes autem eos foras extra concílium secédere, conferébant ad ínvicem dicéntes: «Quid faciémus homínibus istis? Quóniam quidem notum signum factum est per eos ómnibus habitántibus in Ierúsalem maniféstum, et non póssumus negáre; sed ne ámplius divulgétur in pópulum, comminémur eis, ne ultra loquántur in nómine hoc ulli hóminum.» Et vocántes eos denuntiavérunt, ne omníno loqueréntur neque docérent in nómine Iesu. Petrus vero et Ioánnes respondéntes dixérunt ad eos: «Si iustum est in conspéctu Dei vos pótius audíre quam Deum, iudicáte; non enim póssumus nos, quæ vídimus et audívimus, non loqui.» At illi ultra comminántes dimisérunt eos, nequáquam inveniéntes, quómodo punírent eos, propter pópulum, quia omnes glorificábant Deum in eo quod accíderat; annórum enim erat ámplius quadragínta homo, in quo factum erat signum istud sanitátis.

Dimíssi autem venérunt ad suos et annuntiavérunt quanta ad eos príncipes sacerdótum et senióres dixíssent. Qui cum audíssent, unanímiter levavérunt vocem ad Deum et dixérunt: «Dómine, tu, qui fecísti cælum et terram et mare et ómnia quæ in eis sunt, qui Spíritu Sancto per os patris nostri David púeri tui dixísti: Quare fremuérunt gentes, et pópuli meditáti sunt inánia? Astitérunt reges terræ, et príncipes convenérunt in unum advérsus Dóminum et advérsus Christum eius. Convenérunt enim vere in civitáte ista advérsus sanctum púerum tuum Iesum quem unxísti, Heródes et Póntius Pilátus cum géntibus et pópulis Israel fácere quæcúmque manus tua et consílium prædestinávit fíeri. Et nunc, Dómine, réspice in minas eórum et da servis tuis cum omni fidúcia loqui verbum tuum, in eo quod manum tuam exténdas ad sanitátem et signa et prodígia faciénda per nomen sancti púeri tui Iesu.» Et cum orássent, motus est locus, in quo erant congregáti, et repléti sunt omnes Sancto Spíritu et loquebántur verbum Dei cum fidúcia.

r. Dum transísset sábbatum, María Magdaléna et María Iacóbi et Salóme emérunt arómata, * Ut veniéntes úngerent Iesum, allelúia, allelúia. v. Et valde mane, una sabbatórum, véniunt ad monuméntum, orto iam sole, * Ut veniéntes. v. Glória Patri. * Ut veniéntes.

In secundo nocturno, anno II )

Ex Homilíis sancti Gregórii Magni papæ in Evangélia (Hom. 25, 1.2: PL 76, 1189-1190)

María Magdaléne, quæ fúerat in civitáte peccátrix, amándo veritátem lavit lácrimis máculas críminis: et vox Veritátis implétur qua dícitur: Dimíssa sunt ei peccáta multa, quóniam diléxit multum. Quæ enim prius frígida peccándo remánserat, póstmodum amándo fórtiter ardébat. Nam postquam venit ad monuméntum, ibíque corpus domínicum non invénit, sublátum crédidit, atque discípulis nuntiávit. Qui veniéntes vidérunt, atque ita esse ut múlier díxerat credidérunt. Et de eis prótinus scriptum est: Abiérunt ergo discípuli ad semetípsos. Ac deínde subiúngitur: María autem stabat ad monuméntum foris plorans.

Qua in re pensándum est huius mulíeris mentem quanta vis amóris accénderat, quæ a monuménto Dómini, étiam discípulis recedéntibus, non recedébat. Exquirébat quem non invénerat, flebat inquiréndo, et amóris sui igne succénsa, eius quem ablátum crédidit ardébat desidério. Unde cóntigit ut eum sola tunc vidéret quæ remánsit ut quæreret, quia nimírum virtus boni óperis perseverántia est, et voce Veritátis dícitur: Qui perseveráverit usque in finem hic salvus erit.

María ergo cum fleret, inclinávit se et prospéxit in monuméntum. Certe iam monuméntum vácuum víderat, iam sublátum Dóminum nuntiáverat: quid est quod se íterum inclínat, íterum vidére desíderat? Sed amánti semel aspexísse non súfficit: quia vis amóris intentiónem multíplicat inquisitiónis. Quæsívit ergo prius, et mínime invénit: perseverávit, ut quæreret, unde et cóntigit ut inveníret: actúmque est ut desidéria diláta créscerent et crescéntia cáperent quod inveníssent. Sancta enim desidéria dilatióne crescunt. Si autem dilatióne defíciunt, desidéria non fuérunt. Hoc amóre arsit, quisquis ad veritátem pertíngere pótuit.

r. Nonne cor nostrum ardens erat in nobis de Iesu, dum loquerétur nobis in via et aperíret Scriptúras? * Allelúia, allelúia, allelúia. v. Et surgéntes eádem hora, regréssi sunt in Ierúsalem, et invenérunt congregátos úndecim, et eos qui cum ipsis erant, dicéntes: * Allelúia. v. Glória Patri. * Allelúia.

Orémus.

Deus, qui credéntes in te pópulos grátiæ tuæ largitáte multíplicas, ad electiónem tuam propítius intuére, ut, qui sacraménto baptísmatis sunt renáti, beáta fácias immortalitáte vestíri. Per Dóminum.

annotation: 8;
%%
(c4) BE(g)ne(g)di(g)cá(g)mus(g) Dó(g)mi(g)no,(h) (,) al(g)le(f)lú(gh~)ia,(h) (,) al(h)le(gjIHG)lú(fgh)ia.(hg) (::)
r/. De(g)o(g) grá(g)ti(g)as,(h) (,) al(g)le(f)lú(gh~)ia,(h) (,) al(h)le(gjIHG)lú(fgh)ia.(hg) (::)

v. Benedicámus Dómino, allelúia, allelúia. r. Deo grátias, allelúia, allelúia.