2026-03-01 : Antiphonale monasticum, Ad Vigilias, Dominica II Quadragesimæ

Ad invitatorium

APERI, Dómine, os meum ad benedicéndum nomen sanctum tuum: munda cor meum ab ómnibus vanis, pervérsis et aliénis cogitatiónibus; intelléctum illúmina, afféctum inflámma, ut digne, atténte ac devóte hoc Offícium recitáre váleam, et exaudíri mérear ante conspéctum divínæ Maiestátis tuæ. Per Christum, Dóminum nostrum. r. Amen.

Ter dicitur:

%%
(c4) DO(h)mi(h)ne,(h) lá(h)bi(h)a(h) me(h)a(g) a(h)pé(i)ri(h)es.(h) r/.(::) Et(h) os(h) me(h)um(h) an(h)nun(h)ti(h)á(h)bit(h) lau(h)dem(h) tu(h)am.(g::)

v. Domine, lábia mea apéries. r. Et os meum annuntiábit laudem tuam.

Sequens psalmus dicitur quotidie et anteponitur psalmo 94, si Vigiliæ incipiunt ab invitatorio.

Psalmus 3

Dominus protector meus

Dormivit et somnum cepit et resurrexit, quoniam Dominus suscepit eum (S. Irenæus).

Dómine, quid multiplicáti sunt, qui tríbulant me? * Multi insúrgunt advérsum me,

multi dicunt ánimæ meæ: * «Non est salus ipsi in Deo».

Tu autem, Dómine, protéctor meus es, * glória mea et exáltans caput meum.

Voce mea ad Dóminum clamávi, * et exaudívit me de monte sancto suo.

Ego obdormívi et soporátus sum,> * exsurréxi, quia Dóminus suscépit me.

Non timébo mília pópuli circumdántis me. * Exsúrge, Dómine, salvum me fac, Deus meus;

quóniam tu percussísti in maxíllam omnes adversántes mihi, * dentes peccatórum contrivísti.

Dómini est salus, * et super pópulum tuum benedíctio tua.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Hódie, si vocem Dómini audiéritis, * nólite obduráre corda vestra.

r. Hódie, si vocem Dómini audiéritis, * nólite obduráre corda vestra.

v/. annotation: 7;
%%
(c3) VE(i)ní(i/jki)te,(hhg) ex(h)sul(i)té(i)mus(h) Dó(hi)mi(h)no,(h_') (,)
iu(g)bi(h)lé(i)mus(i) De(i)o,(i') sa(h)lu(g)tá(h)ri(i) no(iv_HG)stro.(h.) (;)
Præ(h)oc(g)cu(fe)pé(f)mus(h) fá(h)ci(g)em(h) e(i)ius(i_') (,)
in(h) con(g)fes(h)si(i)ó(i/jkj)ne,(ji..) (;)
et(hg) in(hi~) psal(ij~)mis(i_') (,)
iu(i)bi(ih)lé(hg)mus(i_j) e(h_i)i.(ivH_'G_hv_G_FEfe..) (::)

v. Veníte, exsultémus Dómino, iubilémus Deo, salutári nostro: præoccupémus fáciem eius in confessióne, et in psalmis iubilémus ei.

r. Hódie, si vocem Dómini audiéritis, * nólite obduráre corda vestra.

v/.

Quó(i/jki)ni(h)am(g) De(h)us(i) ma(i)gnus(h) Dó(hi)mi(h)nus,(h_') (,)
et(g) rex(h_i) ma(i)gnus(i') su(h)per(g) om(h)nes(i) de(iv_HG)os.(h.) (;)
Quó(h)ni(g)am(fe~) non(f) re(g)pél(h)let(i) Dó(i)mi(i)nus(i) ple(i)bem(h) su(hi)am,(h'_) (,)
qui(g)a(h) in(i) ma(i)nu(i) e(i)ius(i_) (,)
sunt(i) om(h)nes(g) fi(h)nes(i) ter(i/jkj)ræ,(ji..) (;)
et(hg) al(hi~)ti(i)tú(i)di(i)nes(i) món(ij~)ti(i)um(i_') (,)
i(ih)pse(hg) cón(i_j)spi(h_i)cit.(ivH_'G_hv_G_FEfe..) (::)

Quóniam Deus magnus Dóminus, et Rex magnus super omnes deos, quóniam non repéllet Dóminus plebem suam: quia in manu eius sunt omnes fines terræ, et altitúdines móntium ipse cónspicit.

r. Nólite obduráre corda vestra.

v/.

Quó(i/jki)ni(h)am(g) i(h)psí(i)us(i) est(i) ma(i)re,(i_') et(i) i(i)pse(i) fe(i)cit(h) il(hi)lud,(h_') (,)
et(g) á(h)ri(i)dam(i) fun(i)da(i)vé(h)runt(g) ma(h)nus(i) e(iv_HG)ius.(h.) (;)
Ve(h)ní(g)te,(fe) a(f)do(g)ré(h)mus,(i) et(i) pro(i)ci(i)dá(i)mus(i) an(i)te(h) De(hi)um,(h'_) (,)
plo(g)ré(h)mus(i) co(i)ram(i) Dó(i)mi(i)no,(i) qui(h) fe(hi)cit(h) nos,(h'_) (,)
qui(g)a(h) i(i)pse(i) est(i) Dó(i)mi(h)nus,(g) De(h)us(i) no(i/jkj)ster,(ji..) (;)
nos(hg) au(hi~)tem(i) pó(i)pu(i)lus(i) e(ij~)ius,(i_') (,)
et(i) o(ij)ves(i) pá(ih)scu(hg)æ(i_j) e(h_i)ius.(ivH_'G_hv_G_FEfe..) (::)

v. Quóniam ipsíus est mare, et ipse fecit illud, et áridam fundavérunt manus eius (genuflectitur) veníte, adorémus, et procidámus ante Deum: plorémus coram Dómino, qui fecit nos, quia ipse est Dóminus, Deus noster; nos autem pópulus eius, et oves páscuæ eius.

r. Hódie, si vocem Dómini audiéritis, * nólite obduráre corda vestra.

v/.

Hó(i/jki)di(h)e,(g) si(h) vo(i)cem(i) e(i)ius(i) au(i)di(h)é(hi)ri(h)tis:(h_') (,)
«No(g)lí(h)te(i) ob(i)du(i)rá(h)re(g) cor(h)da(i) ve(iv_HG)stra,(h.) (;)
si(g)cut(fe) in(f) e(g)xa(h)cer(i)ba(i)ti(i)ó(i)ne(i') se(i)cún(i)dum(h) di(hi)em(h'_) (,)
ten(g)ta(h)ti(i)ó(i)nis(i) in(i) de(h)sér(hi)to:(h'_) (,)
u(g)bi(h) ten(i)ta(i)vé(i)runt(h) me(g) pa(h)tres(i) ve(i/jkj)stri:(ji..) (;)
pro(hg)ba(hi)vé(i)runt(i) et(i) vi(i)dé(ij)runt(i_') (,)
ó(ih)pe(hg)ra(i_j) me(h_i)a.(ivH_'G_hv_G_FEfe..) (::)

v. Hódie, si vocem eius audiéritis, nolíte obduráre corda vestra, sicut in exacerbatióne secúndum diem tentatiónis in desérto: ubi tentavérunt me patres vestri, probavérunt et vidérunt ópera mea.

r. Nólite obduráre corda vestra.

v/.

Qua(i)dra(i)gín(i/jki)ta(hhg) an(h)nis(i') pró(i)xi(i)mus(h) fu(hi)i(h_') (,)
ge(h)ne(h)ra(h)ti(i)ó(i)ni(h) hu(h)ic,(i_') et(h) di(h)xi:(i') (`)
Sem(i)per(h) hi(g) er(h)rant(i) cor(iv_HG)de.(h.) (;)
I(g)psi(fe) ve(f)ro(g) non(h) co(i)gno(i)vé(i)runt(i) vi(i)as(h) me(hi)as:(h'_) (,)
qui(g)bus(h) iu(i)rá(i)vi(h) in(g) i(h)ra(i) me(i/jkj)a:(ji..) (;)
Si(hg) in(hi~)tro(i)í(ij)bunt(i_') (,)
in(i) ré(ih)qui(hg)em(i_j) me(h_i)am.»(ivH_'G_hv_G_FEfe..) (::)

v. Quadragínta annis próximus fui generatióni huic, et dixi: Semper hi errant corde, ipsi vero non cognovérunt vias meas: quibus iurávi in ira mea: Si introíbunt in réquiem meam.

r. Hódie, si vocem Dómini audiéritis, * nólite obduráre corda vestra.

v/.

Gló(i/jki)ri(h)a(g) Pa(h)tri,(i) et(i) Fí(hi)li(h)o,(h_') (,)
et(i) Spi(h)rí(g)tu(h)i(i) San(iv_HG)cto.(h.) (;)
Si(g)cut(fe) e(f)rat(h) in(g) prin(h)cí(i)pi(i)o,(h'_) (,)
et(g) nunc,(h) et(i) sem(i/jkj)per,(ji..) (;)
et(hg) in(hi~) sǽ(ij)cu(i)la(i_') sæ(i)cu(ih)ló(hg)rum.(i_j) A(h_i)men.(ivH_'G_hv_G_FEfe..) (::)

v. Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

r. Nólite obduráre corda vestra.

r. Hódie, si vocem Dómini audiéritis, * nólite obduráre corda vestra.

Hymnus

annotation: 1;
%%
(c4) EX(f) mo(gh)re(h) doc(h)ti(gf) mýs(g)ti(gh)co(h'_) (,)
ser(g)vé(e)mus(f) abs(g)ti(fe)nén(d)ti(ce)am,(e.) (;)
de(e)no(g) di(gh)é(hg)rum(ed) cír(f)cu(ed)lo(d_e) (,)
duc(c)to(e) qua(fg)ter(e) no(dc)tís(de)si(ed)mo.(d.) (::)

2. Lex(f) et(gh) pro(h)phé(h)tæ(gf) prí(g)mi(gh)tus(h'_) (,)
hanc(g) præ(e)tu(f)lé(g)runt,(fe) póst(d)mo(ce)dum(e.) (;)
Chris(e)tus(g) sa(gh)crá(hg)vit,(ed) óm(f)ni(ed)um(d_e) (,)
rex(c) at(e)que(fg) fac(e)tor(dc) tém(de)po(ed)rum.(d.) (::)

3. U(f)tá(gh)mur(h) er(h)go(gf) pár(g)ci(gh)us(h'_) (,)
ver(g)bis,(e) ci(f)bis(g) et(fe) pó(d)ti(ce)bus,(e.) (;)
som(e)no,(g) io(gh)cis(hg) et(ed) árc(f)ti(ed)us(d_e) (,)
per(c)sté(e)mus(fg) in(e) cus(dc)tó(de)di(ed)a.(d.) (::)

4. Vi(f)té(gh)mus(h) au(h)tem(gf) pés(g)si(gh)ma(h'_) (,)
quæ(g) súb(e)ru(f)unt(g) men(fe)tes(d) va(ce)gas,(e.) (;)
nul(e)lúm(g)que(gh) de(hg)mus(ed) cál(f)li(ed)do(d_e) (,)
hos(c)ti(e) lo(fg)cum(e) ty(dc)rán(de)ni(ed)dis.(d.) (::)

5. Præ(f)sta,(gh) Be(h)á(h)ta(gf) Trí(g)ni(gh)tas,(h'_) (,)
con(g)cé(e)de,(f) sim(g)plex(fe) U(d)ni(ce)tas,(e.) (;)
ut(e) fruc(g)tu(gh)ó(hg)sa(ed) sint(f) tu(ed)is(d_e) (,)
hæc(c) par(e)ci(fg)tá(e)tis(dc) mú(de)ne(ed)ra.(d.) (::)

Ex more docti mystico servémus abstinéntiam, deno diérum círculo ducto quater notíssimo.

Lex et prophétæ prímitus hanc prætulérunt, póstmodum Christus sacrávit, ómnium rex atque factor témporum.

Utámur ergo párcius verbis, cibis et pótibus, somno, iocis et árctius perstémus in custódia.

Vitémus autem péssima quæ súbruunt mentes vagas, nullúmque demus cállido hosti locum tyránnidis.

Præsta, beáta Trínitas, concéde, simplex Unitas, ut fructuósa sint tuis hæc parcitátis múnera. Amen.

IN I NOCTURNO

annotation: 8g;
%%
(c4) DO(f)mi(fg)ne,(g) *() in(g) vir(g)tú(gh)te(g) tu(g) a(f) (,) læ(h) tá(hjh)bi(i)tur(h) rex.(g) (::)
E(j) u(j) o(i) u(j) a(h) e.(g) (::)

Ant. 1. Dómine, * in virtúte tua lætábitur rex.

Ant. 1.

Psalmus 20 (21)

Gratiarum actio pro regis victoria

Accepit vitam, ut resurgeret, et longitudinem dierum in sæculum sæculi (S. Irenæus).

Dómine in virtúte tua lætábitur rex, * et super salutáre tuum exsultábit veheménter.

Desidérium cordis eius tribuísti ei * et voluntátem labiórum eius non denegásti.

Quóniam prævenísti eum in benedictiónibus dulcédinis; * posuísti in cápite eius corónam de auro puríssimo.

Vitam pétiit a te, et tribuísti ei, * longitúdinem diérum in sæculum et in sǽculum sǽculi.

Magna est glória eius in salutári tuo, * magnificéntiam et decórem impónes super eum;

quóniam pones eum benedictiónem in sǽculum sǽculi, * lætificábis eum in gáudio ante vultum tuum.

Quóniam rex sperat in Dómino * et in misericórdia Altíssimi non commovébitur.

[Invéniet manus tua omnes inimícos tuos, * déxtera tua invéniet, qui te odérunt.

Pones eos ut clíbanum ignis in témpore vultus tui: † Dóminus in ira sua deglútiet eos, * et devorábit eos ignis.

Fructum eórum de terra perdes * et semen eórum de fíliis hóminum.

Quóniam intendérunt in te mala, * cogitavérunt consília: nihil potuérunt.

Quóniam pones eos dorsum, * arcus tuos tendes in vultum eórum.]

Exaltáre, Dómine, in virtúte tua; * cantábimus et psallémus virtútes tuas.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Psalmus 21

Afflictio iusti et exauditio

Clamavit Iesus voce magna «Eli, Eli, lama sabachtani» (Mt 27,46)

Deus, Deus meus, quare me dereliquísti? * Longe a salúte mea verba rúgitus mei.

Deus meus, clamo per diem, et non exáudis, * et nocte, et non est réquies mihi.

Tu autem sanctus es, * qui hábitas in láudibus Israel.

In te speravérunt patres nostri, * speravérunt, et liberásti eos;

ad te clamavérunt et salvi facti sunt, * in te speravérunt et non sunt confúsi.

Ego autem sum vermis et non homo, * oppróbrium hóminum et abiéctio plebis.

Omnes vidéntes me derisérunt me; * torquéntes lábia movérunt caput:

“Sperávit in Dómino: erípiat eum, * salvum fáciat eum, quóniam vult eum.”

Quóniam tu es qui extraxísti me de ventre, * spes mea ad úbera matris meæ.

In te proiéctus sum ex útero, * de ventre matris meæ Deus meus es tu.

Ne longe fias a me, † quóniam tribulátio próxima est, * quóniam non est qui adiúvet.

Circumdedérunt me vítuli multi, * tauri Basan obsedérunt me.

Aperuérunt super me os suum * sicut leo rápiens et rúgiens.

Sicut aqua effúsus sum, * et dissolúta sunt ómnia ossa mea.

Factum est cor meum tamquam cera * liquéscens in médio ventris mei.

Áruit tamquam testa palátum meum, † et lingua mea adhǽsit fáucibus meis, * et in púlverem mortis deduxísti me.

Quóniam circumdedérunt me canes multi, * concílium malignántium obsédit me.

Fodérunt manus meas et pedes meos, * et dinumerávi ómnia ossa mea.

Ipsi vero consideravérunt et inspexérunt me; † divisérunt sibi vestiménta mea * et super vestem meam misérunt sortem.

Tu autem, Dómine, ne elongáveris; * fortitúdo mea, ad adiuvándum me festína.

Érue a frámea ánimam meam * et de manu canis únicam meam.

Salva me ex ore leónis * et a córnibus unicórnium humilitátem meam.

Narrábo nomen tuum frátribus meis, * in médio ecclésiæ laudábo te.

Qui timétis Dóminum, laudáte eum; * univérsum semen Iácob, glorificáte eum.

Métuat eum omne semen Israel, * quóniam non sprevit neque despéxit afflictiónem páuperis

nec avértit fáciem suam ab eo * et, cum clamáret ad eum, exaudívit.

Apud te laus mea in ecclésia magna; * vota mea reddam in conspéctu timéntium eum.

Edent páuperes et saturabúntur; † et laudábunt Dóminum, qui requírunt eum: * “Vívant corda eórum in sǽculum sǽculi!”

Reminiscéntur et converténtur ad Dóminum univérsi fines terræ, * et adorábunt in conspéctu eíus univérsæ famíliæ géntium.

Quóniam Dómini est regnum, * et ipse dominábitur géntium.

Ipsum solum adorábunt omnes, qui dórmiunt in terra; * in conspéctu eíus prócident omnes, qui descéndunt in púlverem.

Ánima autem mea illi vivet, * et semen meum sérviet ipsi.

Narrábitur de Dómino generatióni ventúræ; † et annuntiábunt iustítiam eíus pópulo, * qui nascétur: “Hæc fecit Dóminus!”

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

annotation: ;
%%
(c4) a/. Do(f)mi(fg)ne,(g) () in(g) vir(g)tú(gh)te(g) tu(g) a(f) (,) læ(h) tá(hjh)bi(i)tur(h) rex.(g)
(::)

Ant. Dómine, in virtúte tua lætábitur rex.

Ant.

annotation: 4e;
%%
(c4) DO(e'0)mi(d)nus(e) re(g)git(gh) me(h'0_) *(,) et(h) ni(h)hil(h) mi(g)hi(f) dé(g)e(f)rit.(e.) (::) E(h) u(g) o(h) u(ih) a(gf) e(e.) (::)

Ant. 2. Dóminus regit me * et nihil mihi déerit.

Ant. 2.

Psalmus 22 (23)

Pastor bonus

Agnus pascet illos et deducet eos ad vitæ fontes aquarum (Ap 7, 17).

Dóminus pascit me, et nihil mihi déerit: * in páscuis viréntibus me collocávit,

super aquas quiétis edúxit me, * ánimam meam refécit.

Dedúxit me super sémitas iustítiæ * propter nomen suum.

Nam et si ambulávero in valle umbræ mortis, non timébo mala, * quóniam tu mecum es.

Virga tua et báculus tuus, * ipsa me consoláta sunt.

Parásti in conspéctu meo mensam * advérsus eos, qui tríbulant me;

impinguásti in óleo caput meum, * et calix meus redúndat.

Etenim benígnitas et misericórdia subsequéntur me * ómnibus diébus vitæ meæ,

et inhabitábo in domo Dómini * in longitúdinem diérum.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Psalmus 23 (24)

Domini in templum adventus

Christo apertæ sunt portæ cæli propter carnalem eius assumptionem (S. Irenæus).

Dómini est terra et plenitúdo eius, * orbis terrárum et qui hábitant in eo.

Quia ipse super mária fundávit eum * et super flúmina firmávit eum.

Quis ascéndet in montem Dómini, * aut quis stabit in loco sancto eius?

Innocens mánibus et mundo corde, † qui non levávit ad vana ánimam suam, * nec iurávit in dolum.

Hic accípiet benedictiónem a Dómino * et iustificatiónem a Deo salutári suo.

Hæc est generátio quæréntium eum, * quæréntium fáciem Dei Iacob.

Attóllite, portæ, cápita vestra, † et elevámini, portæ æternáles, * et introíbit rex glóriæ.

Quis est iste rex glóriæ? * Dóminus fortis et potens, Dóminus potens in prœlio.

Attóllite, portæ, cápita vestra, † et elevámini, portæ æternáles, * et introíbit rex glóriæ.

Quis est iste rex glóriæ? * Dóminus virtútum ipse est rex glóriæ.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

annotation: ;
%%
(c4) a/. Do(e'0)mi(d)nus(e) re(g)git(gh) me(h'0_) (,) et(h) ni(h)hil(h) mi(g)hi(f) dé(g)e(f)rit.(e.)
(::)

Ant. Dóminus regit me et nihil mihi déerit.

Ant.

annotation: 4e;
%%
(c4) O(e')cu(d)li(e) me(gh)i(h_') *(,) sem(h>)per(g) ad(f) Dó(g)mi(f)num.(e.) (::) E(h) u(g) o(h) u(ih) a(gf) e.(e.) (::)

Ant. 3. Oculi mei * semper ad Dóminum.

Ant. 3.

Psalmus 24 (25)

Imploratio veniæ et salutis

Spes non confundit (Rom 5, 5).

Ad te, Dómine, levávi ánimam meam, * Deus meus, in te confído: non erubéscam.

Neque exsúltent super me inimíci mei, * étenim univérsi, qui sústinent te, non confundéntur.

Confundántur infidéliter agéntes * propter vanitátem.

Vias tuas, Dómine, demónstra mihi * et sémitas tuas édoce me.

Dírige me in veritáte tua et doce me, quia tu es Deus salútis meæ, * et te sustínui tota die.

Reminíscere miseratiónum tuárum, Dómine, * et misericordiárum tuárum, quóniam a sæculo sunt.

Peccáta iuventútis meæ et delícta mea ne memíneris; secúndum misericórdiam tuam meménto mei tu, * propter bonitátem tuam, Dómine.

Dulcis et rectus Dóminus, * propter hoc peccatóres viam docébit;

díriget mansuétos in iudício, * docébit mites vias suas.

Univérsæ viæ Dómini misericórdia et véritas * custodiéntibus testaméntum eius et testimónia eius.

Propter nomen tuum, Dómine, propitiáberis peccáto meo: * multum est enim.

Quis est homo, qui timet Dóminum? * Docébit eum viam, quam éligat.

Anima eius in bonis demorábitur, * et semen eius hereditábit terram.

Familiáriter aget Dóminus cum timéntibus eum, * ut testaméntum suum maniféstet illis.

Oculi mei semper ad Dóminum, * quóniam ipse evéllet de láqueo pedes meos.

Réspice in me et miserére mei, * quia únicus et pauper sum ego.

Diláta angústias cordis mei * et de necessitátibus meis érue me.

Vide humilitátem meam et labórem meum * et dimítte univérsa delícta mea.

Réspice inimícos meos, quóniam multiplicáti sunt, * et ódio crudéli odérunt me.

Custódi ánimam meam et érue me; * non erubéscam, quóniam sperávi in te.

Innocéntia et æquitas custódiant me, * quia sustínui te.

Líbera, Deus, Israel * ex ómnibus tribulatiónibus suis.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Psalmus 25 (26)

Innocentis fiducia et oratio

Elegit nos Deus in Christo, ut essemus sancti et immaculati (Eph 1, 4).

Iúdica me, Dómine, † quóniam ego in innocéntia mea ingréssus sum * et in Dómino sperans non infirmábor.

Proba me, Dómine, et tenta me; * ure renes meos et cor meum.

Quóniam misericórdia tua ante óculos meos est, * et ambulávi in veritáte tua.

Non sedi cum viris vanitátis * et cum occúlte agéntibus non introíbo.

Odívi ecclésiam malignántium * et cum ímpiis non sedébo.

Lavábo in innocéntia manus meas * et circúmdabo altáre tuum, Dómine,

ut audítas fáciam voces laudis * et enárrem univérsa mirabília tua.

Dómine, diléxi habitáculum domus tuæ * et locum habitatiónis glóriæ tuæ.

Ne cólligas cum ímpiis ánimam meam * et cum viris sánguinum vitam meam,

in quorum mánibus iniquitátes sunt, * déxtera eórum repléta est munéribus.

Ego autem in innocéntia mea ingréssus sum, * rédime me et miserére mei.

Pes meus stetit in dirécto, * in ecclésiis benedícam Dómino.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

annotation: ;
%%
(c4) a/. O(e')cu(d)li(e) me(gh)i(h_') (,) sem(h>)per(g) ad(f) Dó(g)mi(f)num.(e.)
(::)

Ant. Oculi mei semper ad Dóminum.

Ant.

v. Lucérna pédibus meis verbum tuum, Dómine. r. Et lumen sémitis meis.

Postea benedicat abbas:

Deus Pater omnípotens sit nobis propítius et clemens. r. Amen.

Lectiones

In primo nocturno, anno II

De libro Exodi

Lectio I

Cum emisísset phárao pópulum, non eos duxit Deus per viam terræ Philísthim, quæ vicína est, réputans ne forte pænitéret pópulum, si vidísset advérsum se bella consúrgere, et reverterétur in Ægýptum, sed circumdúxit per viam desérti, quæ est iuxta mare Rubrum. Et armáti ascendérunt fílii Israel de terra Ægýpti. Tulit quoque Móyses ossa Ioseph secum, eo quod adiurásset fílios Israel dicens: " Visitábit vos Deus; efférte ossa mea hinc vobíscum. "

r. Vos qui transitúri estis Iordánem, ædificáte altáre Dómino de lapídibus quos ferrum non tétigit, et offérte super illud holocáusta et hóstias pacíficas * Deo vestro. v. Cumque intravéritis terram quam Dóminus datúrus est vobis, ædificáte ibi altáre Dómino * Deo.

Lectio II

Profectíque de Succoth castrametáti sunt in Etham, in extrémis fínibus solitúdinis. Dóminus autem præcedébat eos ad ostendéndam viam per diem in colúmna nubis et per noctem in colúmna ignis, ut dux esset itíneris utróque témpore. Numquam défuit colúmna nubis per diem nec colúmna ignis per noctem coram pópulo.

r. Sicut fui cum Móyse, ita ero tecum, dicit Dóminus. * Confortáre et esto robústus; introdúces pópulum meum ad terram lacte et melle manántem. v. Quóniam tecum est Dóminus Deus tuus, in ómnibus ad quæcúmque perréxeris. * Confortáre.

Lectio III

Locútus est autem Dóminus ad Móysen dicens: " Lóquere fíliis Israel: Revérsi castrameténtur e regióne Phihahíroth, quæ est inter Mágdolum et mare contra Beélsephon; in conspéctu eius castra ponétis super mare. Dicturúsque est phárao super fíliis Israel: "Errant in terra, conclúsit eos desértum." Et indurábo cor eius, ac persequétur eos, et glorificábor in pharaóne et in omni exércitu eius; sciéntque Ægýptii quia ego sum Dóminus ". Fecerúntque ita.

r. Pópule meus, quid feci aut quid moléstus fui tibi? Respónde mihi. Quóniam ego edúxi vos de terra Ægýpti et de domo servitútis. Quadragínta annos in erémo manna plui vobis, * Et oblíti estis me, dicit Dóminus. v. Addúxi vos per desértum quadragínta annos in erémo, ego Dóminus. * Et oblíti.

Lectio IV

Et nuntiátum est regi Ægyptiórum quod fugísset pópulus; immutatúmque est cor pharaónis et servórum eius super pópulo, et dixérunt: " Quid hoc fécimus, ut dimitterémus Israel ne servírent nobis? " Iunxit ergo currum et omnem pópulum suum assúmpsit secum; tulítque sescéntos currus eléctos et quidquid in Ægýpto cúrruum fuit et bellatóres in síngulis cúrribus. Induravítque Dóminus cor pharaónis regis Ægýpti, et persecútus est fílios Israel; at illi egréssi erant in manu excélsa. Cumque persequeréntur Ægýptii vestígia præcedéntium, repperérunt eos in castris super mare; omnes equi et currus pharaónis, équites et exércitus eius erant in Phihahíroth contra Beélsephon.

r. Addúxi vos per desértum quadragínta annos, ego Dóminus; non sunt attríta vestiménta vestra. * Manna de cælo plui vobis, et oblíti estis me, dicit Dóminus. v. Pópule meus, quid feci aut quid moléstus fui tibi? Respónde mihi. Quóniam ego edúxi vos de terra Ægýpti. * Manna. v. Glória Patri. * Manna.

IN II NOCTURNO

annotation: 1g;
%%
(c4) DÓ(f)mi(-ghg)nus(h) *() de(h)fén(g>)sor(ef) vi(g)tæ(fe) me(d)æ.(d) (::)
E(h) u(h) o(g) u(f) a(gh) e.(g) (::)

Ant. 4. Dóminus defénsor vitæ meæ.

Ant. 4.

Psalmus 26 (27)

In periculis fiducia

Ecce tabernaculum Dei cum hominibus (Ap 21, 3).

Dóminus illuminátio mea et salus mea, * quem timébo?

Dóminus protéctor vitæ meæ, * a quo trepidábo?

Dum apprópiant super me nocéntes, * ut edant carnes meas;

qui tríbulant me et inimíci mei, * ipsi infirmáti sunt et cecidérunt.

Si consístant advérsum me castra, * non timébit cor meum;

si exsúrgat advérsum me prœlium, * in hoc ego sperábo.

Unum pétii a Dómino, hoc requíram: * ut inhábitem in domo Dómini ómnibus diébus vitæ meæ,

ut vídeam voluptátem Dómini * et vísitem templum eius.

Quóniam occultábit me in tentório suo, * in die malórum.

Abscóndet me in abscóndito tabernáculi sui, * in petra exaltábit me.

Et nunc exaltátur caput meum * super inimícos meos in circúitu meo.

Immolábo in tabernáculo eius hóstias vociferatiónis, * cantábo et psalmum dicam Dómino.

Exáudi, Dómine, vocem meam, qua clamávi, * miserére mei et exáudi me.

De te dixit cor meum: «Exquírite fáciem meam!». * Fáciem tuam, Dómine, exquíram.

Ne avértas fáciem tuam a me, * ne declínes in ira a servo tuo.

Adiútor meus es tu, ne me reícias * neque derelínquas me, Deus salútis meæ.

Quóniam pater meus et mater mea dereliquérunt me, * Dóminus autem assúmpsit me.

Osténde mihi, Dómine, viam tuam * et dírige me in sémitam rectam propter inimícos meos.

Ne tradíderis me in ánimam tribulántium me; quóniam insurrexérunt in me testes iníqui * et qui violéntiam spirant.

Credo vidére bona Dómini * in terra vivéntium.

Exspécta Dóminum, viríliter age, * et confortétur cor tuum, et sústine Dóminum.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Psalmus 27 (28)

Supplicatio et gratiarum actio

Pater, gratias ago tibi quoniam audisti me (Io 11, 41).

Ad te, Dómine, clamábo; * Deus meus, ne síleas a me.

Nequándo táceas a me, * et assimilábor descendéntibus in lacum.

Exáudi vocem deprecatiónis meæ, dum clamo ad te, * dum extóllo manus meas ad templum sanctum tuum.

Ne simul trahas me cum peccatóribus * et cum operántibus iniquitátem.

Qui loquúntur pacem cum próximo suo, * mala autem in córdibus eórum.

[Da illis secúndum ópera eórum * et secúndum nequítiam adinventiónum ipsórum.

Secúndum opus mánuum eórum tríbue illis, redde retributiónem eórum ipsis.

Quóniam non intellexérunt ópera Dómini et opus mánuum eíus, * déstruet illos et non ædificábit eos. ]

Benedíctus Dóminus, † quóniam exaudívit vocem deprecatiónis meæ; * Dóminus adiútor meus et protéctor meus,

in ipso sperávit cor meum, et adiútus sum, † et exsultávit cor meum, * et in cántico meo confitébor ei.

Dóminus fortitúdo plebi suæ * et refúgium salvatiónum christi sui est.

Salvum fac pópulum tuum et bénedic hereditáti tuæ * et pasce eos et extólle illos usque in ætérnum.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

annotation: ;
%%
(c4) a/. Dó(f)mi(-ghg)nus(h) () de(h)fén(g>)sor(ef) vi(g)tæ(fe) me(d)æ.(d)
(::)

Ant. Dóminus defénsor vitæ meæ.

Ant.

annotation: 8g;
%%
(c4) AD(f)o(fg)rá(g)te(fh) Dó(j)mi(k)num(j'_) *(,) in(j) au(i>)la(h) san(jh__)cta(ih__) e(g.)ius.(g.) (::)
E(j) u(j) o(i) u(j) a(h) e.(g.) (::)

Ant. 5. Adoráte Dóminum * in aula sancta eius.

Ant. 5.

Psalmus 28 (29)

Verbi Domini præconium

Ecce vox de cælis dicens: «Hic est Filius meus dilectus» (Mt 3, 17).

Afférte Dómino, fílii Dei, * afférte Dómino glóriam et poténtiam,

afférte Dómino glóriam nóminis eius, * adoráte Dóminum in splendóre sancto.

Vox Dómini super aquas; † Deus maiestátis intónuit, * Dóminus super aquas multas.

Vox Dómini in virtúte, * vox Dómini in magnificéntia.

Vox Dómini confringéntis cedros; * et confrínget Dóminus cedros Líbani.

Et saltáre fáciet, tamquam vítulum, Líbanum, * et Sárion, quemádmodum fílium unicórnium.

Vox Dómini intercidéntis flammam ignis, † vox Dómini concutiéntis desértum, * et concútiet Dóminus desértum Cades.

Vox Dómini properántis partum cervárum, † et denudábit condénsa; * et in templo eius omnes dicent glóriam.

Dóminus super dilúvium hábitat, * et sedébit Dóminus rex in ætérnum.

Dóminus virtútem pópulo suo dabit, * Dóminus benedícet pópulo suo in pace.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Psalmus 29 (30)

Gratiarum actio pro liberatione a morte

Christus post resurrectionem gloriosam Patri gratias agit (Cassiodorus).

Exaltábo te, Dómine, quóniam extraxísti me, * nec delectásti inimícos meos super me.

Dómine Deus meus, clamávi ad te, * et sanásti me.

Dómine, eduxísti ab inférno ánimam meam, * vivificásti me, ut non descénderem in lacum.

Psállite Dómino, sancti eius, * et confitémini memóriæ sanctitátis eius,

quóniam ad moméntum indignátio eius * et per vitam volúntas eius.

Ad vésperum demorátur fletus, * ad matutínum lætítia.

Ego autem dixi in securitáte mea: * «Non movébor in ætérnum».

Dómine, in voluntáte tua * præstitísti decóri meo virtútem;

avertísti fáciem tuam a me, * et factus sum conturbátus.

Ad te, Dómine, clamábam * et ad Deum meum deprecábar.

Quæ utílitas in sánguine meo, * dum descéndo in corruptiónem?

Numquid confitébitur tibi pulvis * aut annuntiábit veritátem tuam?

Audívit Dóminus et misértus est mei, * Dóminus factus est adiútor meus.

Convertísti planctum meum in choros mihi, * conscidísti saccum meum et accinxísti me lætítia,

ut cantet tibi glória mea et non táceat. * Dómine Deus meus, in ætérnum confitébor tibi.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

annotation: ;
%%
(c4) a/. Ad(f)o(fg)rá(g)te(fh) Dó(j)mi(k)num(j'_) (,) in(j) au(i>)la(h) san(jh__)cta(ih__) e(g.)ius.(g.)
(::)

Ant. Adoráte Dóminum in aula sancta eius.

Ant.

annotation: 8g;
%%
(c3) IN(h) tu(h)a(g') iu(h)stí(f)ti(e)a(g'_) *(,) lí(g)be(h)ra(f) me,(e) Dó(f)mi(e)ne.(e.) (::)
E(h) u(h) o(g) u(h) a(f) e.(e.) (::)

Ant. 6. In tua iustítia, * líbera me, Dómine.

Ant. 6.

Psalmus 30

Afflicti supplicatio cum fiducia

Pater, in manus tuas commendo spiritum meum (Lc 23,46)

In te, Dómine, sperávi, non confúndar in ætérnum; * in iustítia tua líbera me.

Inclína ad me aurem tuam, * accélera, ut éruas me.

Esto mihi in rupem præsídii et in domum munítam, * ut salvum me fácias.

Quóniam fortitúdo mea et refúgium meum es tu * et propter nomen tuum dedúces me et pasces me.

Edúces me de láqueo, quem abscondérunt mihi, * quóniam tu es fortitúdo mea.

In manus tuas comméndo spíritum meum; * redemísti me, Dómine, Deus veritátis.

Odísti observántes vanitátes supervácuas, * ego autem in Dómino sperávi.

Exsultábo et lætábor in misericórdia tua, * quóniam respexísti humilitátem meam;

agnovísti necessitátes ánimæ meæ † nec conclusísti me in mánibus inimíci; * statuísti in loco spatióso pedes meos.

Miserére mei, Dómine, quóniam tríbulor; † conturbátus est in mæróre óculus meus, * ánima mea et venter meus.

Quóniam defécit in dolóre vita mea, * et anni mei in gemítibus;

infirmáta est in paupertáte virtus mea, * et ossa mea contabuérunt.

Apud omnes inimícos meos factus sum oppróbrium † et vicínis meis valde et timor notis meis: * qui vidébant me foras, fugiébant a me.

Oblivióni a corde datus sum tamquam mórtuus; * factus sum tamquam vas pérditum.

Quóniam audívi vituperatiónem multórum: * horror in circúitu;

in eo dum convenírent simul advérsum me, * auférre ánimam meam consiliáti sunt.

Ego autem in te sperávi, Dómine; † dixi: “Deus meus es tu, * in mánibus tuis sortes meæ.”

Éripe me de manu inimicórum meórum * et a persequéntibus me;

illústra fáciem tuam super servum tuum, * salvum me fac in misericórdia tua.

Dómine, non confúndar, quóniam invocávi te; * erubéscant ímpii et obmutéscant in inférno.

Muta fiant lábia dolósa, † quæ loquúntur advérsus iústum protérva * in supérbia et in abusióne.

Quam magna multitúdo dulcédinis tuæ, Dómine, * quam abscondísti timéntibus te.

Perfecísti eis, qui sperant in te, * in conspéctu filiórum hóminum.

Abscóndes eos in abscóndito faciéi tuæ * a conturbatióne hóminum;

próteges eos in tabernáculo * a contradictióne linguárum.

Benedíctus Dóminus, * quóniam mirificávit misericórdiam suam mihi in civitáte muníta.

Ego autem dixi in trepidatióne mea: * “Præcísus sum a conspéctu oculórum tuórum.”

Verúmtamen exaudísti vocem oratiónis meæ, * dum clamárem ad te.

Dilígite Dóminum, omnes sancti eíus: † fidéles consérvat Dóminus * et retríbuit abundánter faciéntibus supérbiam.

Viríliter ágite, et confortétur cor vestrum, * omnes, qui sperátis in Dómino.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Psalmus 31 (32)

Beatus, cui remissa est iniquitas

David dicit beatitudinem hominis, cui Deus reputat iustitiam sine operibus (Rom 4, 6).

Beátus, cui remíssa est iníquitas * et obtéctum est peccátum.

Beátus vir, cui non imputávit Dóminus delíctum, * nec est in spíritu eius dolus.

Quóniam tácui, inveteravérunt ossa mea, * dum rugírem tota die.

Quóniam die ac nocte graváta est super me manus tua, * immutátus est vigor meus in ardóribus æstátis.

Peccátum meum cógnitum tibi feci * et delíctum meum non abscóndi.

Dixi: «Confitébor advérsum me iniquitátem meam Dómino». * Et tu remisísti impietátem peccáti mei.

Propter hoc orábit ad te omnis sanctus * in témpore opportúno.

Et in dilúvio aquárum multárum * ad eum non approximábunt.

Tu es refúgium meum, a tribulatióne conservábis me; * exsultatiónibus salútis circúmdabis me.

Intelléctum tibi dabo et ínstruam te in via, qua gradiéris; * firmábo super te óculos meos.

Nolíte fíeri sicut equus et mulus, * quibus non est intelléctus;

in camo et freno si accédis ad constringéndum, * non appróximant ad te.

Multi dolóres ímpii, * sperántem autem in Dómino misericórdia circúmdabit.

Lætámini in Dómino et exsultáte, iusti, * et gloriámini, omnes recti corde

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

annotation: ;
%%
(c3) a/. In(h) tu(h)a(g') iu(h)stí(f)ti(e)a(g'_) (,) lí(g)be(h)ra(f) me,(e) Dó(f)mi(e)ne.(e.)
(::)

Ant. In tua iustítia, líbera me, Dómine.

Ant.

v. Declaratio sermonum tuorum illuminat. r. Et intellectum dat parvulis.

Postea benedicat abbas:

Christus perpétuæ det nobis gáudia vitæ. r. Amen.

Lectiones

In secundo nocturno, anno II

Ex Homilíis Orígenis presbýteri in Exodum (Hom. 5, 3: SC 321,156-158)

Lectio I

Videámus quid dícitur ad Móysen, quæ via præcípitur eligénda. Tu fortásse credébas quia iter quod Deus osténdit, planum esset et molle, et nihil prorsus habéret difficultátis aut labóris. Ascénsio est et ascénsio tortuósa. Non enim proclíve iter est, quo ténditur ad virtútes; sed ascénditur et angúste ac difficúlter ascénditur. Audi étiam Dóminum in evangélio dicéntem quam arcta et angústa via est quæ ducit ad vitam.

r. Abscóndite eleemósynam in sinu páuperis, et ipsa orat pro vobis ad Dóminum, * Quia sicut aqua exstínguit ignem, ita eleemósyna exstínguit peccátum. v. Honóra Dóminum de tua substántia, et de primítiis frugum tuárum da paupéribus. * Quia sicut.

Lectio II

Vide ergo quantum cónsonat evangélium cum lege. In lege osténditur virtútis via ascénsio tortuósa. In evangéliis dícitur arcta et angústa via quæ ducit ad vitam. Nonne hæc apérte étiam cæci vidére possunt, quod legem et evangélia unus atque idem Spíritus scripsit? Est ergo iter quod incédunt ascénsio tortuósa, et ascénsio spéculæ vel habens spéculam. Ascénsio ad actus pértinet, spécula ad fidem.

r. Tribulárer si nescírem misericórdias tuas, Dómine; tu dixísti: Nolo mortem peccatóris, sed ut convertátur et vivat, * Qui Chananæam et publicánum vocásti ad pæniténtiam. v. Et Petrum lacrimántem suscepísti, miséricors Dómine. * Qui Chananæam.

Lectio III

Osténdit ergo quia et in áctibus et in fide multa est difficúltas et multus labor. Multæ enim tentatiónes occúrrunt, multa offendícula, voléntibus ágere quæ Dei sunt. Tum deínde in fide multa invénies tortuósa, plúrimas quæstiónes, multas obiectiónes hæreticórum, multas contradictiónes infidélium. Hoc ergo iter agéndum est sequéntibus Deum. Sed est et turris in hoc itínere. Quæ est ista turris? Illa nimírum quam Dóminus in evangélio dicit: Quis vestrum volens turrim ædificáre, nonne prius sedébit et computábit sumptus, si habet unde perfíciat? Ista est ergo turris, sedes árdua et excélsa virtútum.

r. Angelis suis mandávit de te, ut custódiant te in ómnibus viis tuis. * In mánibus portábunt te, ne unquam offéndas ad lápidem pedem tuum. v. Super áspidem et basilíscum ambulábis, et conculcábis leónem et dracónem. * In mánibus.

Lectio IV

Sed videns hæc phárao, audi quid dicit: Errant, inquit, isti. Apud pharaónem, qui Deum séquitur erráre dícitur, quia, ut díximus, sapiéntiæ iter tortuósum est, multos habens flexus, multas difficultátes, plúrimos anfráctus. Dénique cum confiteáris unum Deum, eadémque confessióne Patrem et Fílium et Spíritum Sanctum ásseras unum Deum, quam tortuósum, quam diffícile, quam inextricábile vidétur hoc esse infidélibus! Tum deínde cum dicis Dóminum maiestátis crucifíxum, et Fílium hóminis esse qui descéndit de cælo, quam tortuósa hæc vidéntur, et quam difficília! Qui audit, si non cum fide áudiat, dicit quia errant isti; sed tu fixus esto, nec dúbites de huiúsmodi fide, sciens quia Deus tibi osténdit hanc fídei viam.

r. In ómnibus exhibeámus nos sicut Dei minístros, in multa patiéntia, * Ut non vituperétur ministérium nostrum. v. Ecce nunc tempus acceptábile, ecce nunc dies salútis; némini dantes ullam offensiónem, * Ut non vituperétur. v. Glória Patri. * Ut non vituperétur.

IN III NOCTURNO

Ant. 7. Convérte nos, Dómine ad te, et convertémur, ínnova dies nostros sicut a princípio.

Ant. 7.

Canticum (Ier 14, 17-21)

Lamentatio populi tempore famis et belli

Appropinquavit regnum Dei; pænitemini et credite Evangelio (Mc 1, 15).

Dedúcant óculi mei lácrimam per noctem et diem, * et non táceant,

quóniam contritióne magna contríta est virgo fília pópuli mei, * plaga péssima veheménter.

Si egréssus fúero ad agros, ecce occísi gládio; * et si introíero in civitátem, ecce attenuáti fame:

prophéta quoque et sacérdos * abiérunt per terram nesciéntes.

Numquid proíciens abiecísti Iudam, * aut Sion abomináta est ánima tua?

Quare ergo percussísti nos, * ita ut nulla sit sánitas?

Exspectávimus pacem, et non est bonum, * et tempus curatiónis, et ecce turbátio.

Cognóvimus, Dómine, impietátes nostras, † iniquitátes patrum nostrórum, * quia peccávimus tibi.

Ne des nos in oppróbrium propter nomen tuum, * ne fácias contuméliam sólio glóriæ tuæ;

recordáre, * ne írritum fácias fœdus tuum nobíscum.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Canticum (Ez 36,24-28)

Dominum renovabit populum suum

Ipisi populus eius erunt, et ipse Deus cum eis eorum Deus (Ap. 21,3)

Tollam quippe vos de géntibus † et congregábo vos de univérsis terris * et addúcam vos in terram vestram;

et effúndam super vos aquam mundam, † et mundabímini ab ómnibus inquinaméntis vestris, * et ab univérsis idólis vestris mundábo vos.

Et dabo vobis cor novum * et spíritum novum ponam in médio vestri

et áuferam cor lapídeum de carne vestra * et dabo vobis cor cárneum;

et spíritum meum ponam in médio vestri † et fáciam, ut in præcéptis meis ambulétis * et iudícia mea custodiátis et operémini.

Et habitábitis in terra, quam dedi pátribus vestris, † et éritis mihi in pópulum, * et ego ero vobis in Deum.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Canticum Lam 5, 1-21

Recordáre, Dómine, quid acci derit nobis; intuére et réspice oppróbrium nostrum.

Heréditas nostra versa est ad aliénos, domus nostræ ad extráneos.

Pupílli facti sumus absque patre, matres nostræ quasi víduæ.

Aquam nostram pecúnia bíbimus, ligna nostra prétio comparámus.

Iugum in cervícibus nostris minámur; lassis non datur réquies.

Ægýptiis dédimus manum et Assýriis, ut saturarémur pane.

Patres nostri peccavérunt et non sunt, et nos iniquitátes eórum portámus.

Servi dominántur nostri; non est qui rédimat de manu eórum.

Vitæ nostræ perículo afférimus panem nobis a fácie gládii in desérto.

Pellis nostra quasi clíbanus exústa est propter æstum famis.

Mulíeres in Sion humiliavérunt et vírgines in civitátibus Iudæ.

Príncipes manu eórum suspénsi sunt; fácies senum honórem non habuérunt.

Adulescéntes molam portavérunt, et púeri sub lignis corruérunt.

Senes defíciunt de portis, iúvenes de choro psalléntium.

Defécit gáudium cordis nostri; versus est in luctum chorus noster.

Cecídit coróna cápitis nostri; væ nobis, quia peccávimus!

Proptérea mæstum factum est cor nostrum, ídeo contenebráti sunt óculi nostri,

propter montem Sion, quia desolátus est: vulpes ámbulant in eo.

Tu autem, Dómine, in ætérnum permanébis, sólium tuum in generatiónem et generatiónem.

Quare in perpétuum oblivísceris nostri, derelínques nos in longitúdinem diérum?

Convérte nos, Dómine, ad te, et convertémur; ínnova dies nostros sicut a princípio.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant. Convérte nos, Dómine ad te, et convertémur, ínnova dies nostros sicut a princípio.

Ant.

v. Vox Patris de nube audíta est. r. Hic est Fílius meus diléctus: ipsum audíte.

Postea benedicat abbas:

Ignem sui amóris accéndat Deus in córdibus nostris. r. Amen.

Lectiones

In tertio nocturno, anno A

Léctio sancti Evangélii secúndum Matthæum

In illo témpore: Assúmit Iesus Petrum et Iacóbum et Ioánnem fratrem eius et ducit illos in montem excélsum seórsum. Et transfigurátus est ante eos; et resplénduit fácies eius sicut sol, vestiménta autem eius facta sunt alba sicut lux. Et réliqua.

Ex Sermónibus sancti Leónis Magni papæ (Sermo 38, 3-4. 8: SC 74, 17-18. 21)

Lectio I

Aperit Dóminus coram eléctis téstibus glóriam suam, et commúnem illam cum céteris córporis formam tanto splendóre claríficat, ut et fácies eius solis fulgóri símilis, et vestítus candóri nívium esset æquális. In qua transfiguratióne illud quidem principáliter agebátur, ut de córdibus discipulórum crucis scándalum tollerétur; nec conturbáret eórum fidem voluntáriæ humílitas passiónis, quibus reveláta esset abscónditæ excelléntia dignitátis.

r. Spléndida facta est ut sol fácies Iesu, dum respíceret in eum Pater; * Et vidéntes discípuli claritátem vultus eius, admirántes timuérunt valde. v. Et apparuérunt illis Móyses et Elías cum eo loquéntes. * Et vidéntes.

Lectio II

Sed non minóre providéntia spes sanctæ Ecclésiæ fundabátur, ut totum corpus Christi agnósceret quali esset commutatióne donándum, et eius sibi honóris consórtium membra promítterent, qui in cápite præfulsísset. De quo idem Dóminus díxerat, cum de advéntus sui maiestáte loquerétur: Tunc iusti fulgébunt sicut sol in regno Patris sui; protestánte hoc ipsum beáto Paulo apóstolo et dicénte: Exístimo enim quod non sunt condígnæ passiónes huius témporis ad futúram glóriam quæ revelábitur in nobis; et íterum: Mórtui enim estis, et vita vestra abscóndita est cum Christo in Deo. Cum enim Christus apparúerit vita vestra, tunc et vos apparébitis cum ipso in glória.

r. Derelínquat ímpius viam suam, et vir iníquus cogitatiónes suas, et revertátur ad Dóminum, et miserébitur eius; * Quia benígnus et miséricors est, præstábilis super malítiam Dóminus Deus noster. v. Non vult Dóminus mortem peccatóris, sed ut convertátur et vivat. * Quia benígnus.

Lectio III

Confirmándis vero apóstolis et ad omnem sciéntiam provehéndis, ália quoque in illo miráculo accéssit instrúctio. Móyses enim et Elías, lex scílicet et prophétæ, apparuérunt cum Dómino loquéntes, ut veríssime in illa quinque virórum præséntia complerétur quod dictum est: In duóbus vel tribus téstibus stat omne verbum. Quid hoc stabílius, quid fírmius verbo, in cuius prædicatióne véteris et novi testaménti cóncinit tuba et, cum evangélica doctrína, antiquárum protestatiónum instruménta concúrrunt?

r. Frange esuriénti panem tuum, et egénos vagósque induc in domum tuam; * Tunc erúmpet quasi mane lumen tuum, et anteíbit fáciem tuam iustítia tua. v. Cum víderis nudum, óperi eum, et carnem tuam ne despéxeris. * Tunc erúmpet.

Lectio IV

Astipulántur enim sibi ínvicem utriúsque fœderis páginæ; et quem sub velámine mysteriórum præcedéntia signa promíserant, maniféstum atque perspícuum præséntis glóriæ splendor osténdit; quia, sicut ait beátus Ioánnes, lex per Móysen data est, grátia autem et véritas per Iesum Christum facta est; in quo et propheticárum promíssio impléta est figurárum, et legálium rátio præceptórum, dum et veram docet prophetíam per sui præséntiam, et possibília facit mandáta per grátiam. Confirmétur ergo secúndum prædicatiónem sacratíssimi Evangélii ómnium fides, et nemo de Christi cruce, per quam mundus redémptus est, erubéscat.

r. Qui cognóscis ómnium occúlta, a delícto meo munda me; * Tempus mihi concéde ut repænitens clamem: Peccávi, miserére mei, Deus. v. Avérte fáciem tuam a peccátis meis, et omnes iniquitátes meas dele. * Tempus. v. Glória Patri. * Tempus.

Deinde abbas cantat evangelium de dominica currente, in cuius fine omnes respondent :

r. Amen

Léctio sancti Evangélii secúndum Matthǽum (17,1-9)

In illo tempore: Assúmit Iésus Petrum et Iacóbum et Ioánnem fratrem eíus et ducit illos in montem excélsum seórsum.Et transfigurátus est ante eos; et resplénduit fácies eíus sicut sol, vestiménta autem eíus facta sunt alba sicut lux.Et ecce appáruit illis Móyses et Elías cum eo loquéntes.Respóndens autem Petrus dixit ad Iésum: “Dómine, bonum est nos hic esse. Si vis, fáciam hic tria tabernácula: tibi unum et Móysi unum et Elíæ unum.” Adhuc eo loquénte, ecce nubes lúcida obumbrávit eos; et ecce vox de nube dicens: “Hic est Fílius meus diléctus, in quo mihi bene complácui; ipsum audíte.” Et audiéntes discípuli cecidérunt in fáciem suam et timuérunt valde. Et accéssit Iésus et tétigit eos dixítque eis: “Súrgite et nolíte timére.” Levántes autem óculos suos, néminem vidérunt nisi solum Iésum.Et descendéntibus illis de monte, præcépit eis Iésus dicens: “Némini dixéritis visiónem, donec Fílius hóminis a mórtuis resúrgat.”

Hymnus

annotation: 2;
%%
(c4) TE(a) de(c)cet(de) laus,(evDCdde.) *(,) te(e) de(eg)cet(fe) hy(de)mnus,(e.) (;) ti(dh)bi(h) gló(hj)ri(g)a(g'_[oh:h]) (,) De(g)o(e') Pa(f)tri(g') et(e) Fí(f')li(e)o,(d'_) (,) cum(e) San(eg)cto(fe) Spí(d')ri(c)tu,(d.) (;) in(hjh___) saé(g')cu(f)la(e_[oh:h][ll:1]d) sae(c)cu(d)ló(e_[uh:l]fED.c!dw!e_[uh:l]f)rum.(e[ll:1]d..) (;) A(a_c[ull:0]!d!ewfED)men.(cd..) (::)

Te decet laus, * te decet hymnus. Tibi glória Deo Patri et Fílio, cum Sancto Spíritu, in sǽcula sæculórum. Amen.

Oratio diei cum conclusione longiori.

Orémus.

Deus, qui nobis diléctum Fílium tuum audíre præcepísti, † verbo tuo intérius nos páscere dignéris, * ut, spiritáli purificáto intúitu, glóriæ tuæ lætémur aspéctu. Per Dóminum.

annotation: ;
%%
(f3) BE(f)ne(fe)di(ffvEC)cá(ef)mus(f) (,)Dó(fh!ijjvjvIGF!gwhGF)mi(fef)no.(f) r/.(::) De(fe/ffvECef)o(f) (,) grá(fh!ijjvjvIGF!gwhGF)ti(fef)as.(f) (::)

v. Benedicámus Dómino. r. Deo grátias.

v. Divínum auxílium máneat semper nobíscum. r. Et cum frátribus nostris abséntibus. Amen.