2026-03-02 : Antiphonale monasticum, Ad Vigilias, Feria II

Ad invitatorium

APERI, Dómine, os meum ad benedicéndum nomen sanctum tuum: munda cor meum ab ómnibus vanis, pervérsis et aliénis cogitatiónibus; intelléctum illúmina, afféctum inflámma, ut digne, atténte ac devóte hoc Offícium recitáre váleam, et exaudíri mérear ante conspéctum divínæ Maiestátis tuæ. Per Christum, Dóminum nostrum. r. Amen.

Ter dicitur:

%%
(c4) DO(h)mi(h)ne,(h) lá(h)bi(h)a(h) me(h)a(g) a(h)pé(i)ri(h)es.(h) r/.(::) Et(h) os(h) me(h)um(h) an(h)nun(h)ti(h)á(h)bit(h) lau(h)dem(h) tu(h)am.(g::)

v. Domine, lábia mea apéries. r. Et os meum annuntiábit laudem tuam.

Sequens psalmus dicitur quotidie et anteponitur psalmo 94, si Vigiliæ incipiunt ab invitatorio.

Psalmus 3

Dominus protector meus

Dormivit et somnum cepit et resurrexit, quoniam Dominus suscepit eum (S. Irenæus).

Dómine, quid multiplicáti sunt, qui tríbulant me? * Multi insúrgunt advérsum me,

multi dicunt ánimæ meæ: * «Non est salus ipsi in Deo».

Tu autem, Dómine, protéctor meus es, * glória mea et exáltans caput meum.

Voce mea ad Dóminum clamávi, * et exaudívit me de monte sancto suo.

Ego obdormívi et soporátus sum,> * exsurréxi, quia Dóminus suscépit me.

Non timébo mília pópuli circumdántis me. * Exsúrge, Dómine, salvum me fac, Deus meus;

quóniam tu percussísti in maxíllam omnes adversántes mihi, * dentes peccatórum contrivísti.

Dómini est salus, * et super pópulum tuum benedíctio tua.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Hódie, si vocem Dómini audiéritis, * nólite obduráre corda vestra.

r. Hódie, si vocem Dómini audiéritis, * nólite obduráre corda vestra.

v/. annotation: 7;
%%
(c3) VE(i)ní(i/jki)te,(hhg) ex(h)sul(i)té(i)mus(h) Dó(hi)mi(h)no,(h_') (,)
iu(g)bi(h)lé(i)mus(i) De(i)o,(i') sa(h)lu(g)tá(h)ri(i) no(iv_HG)stro.(h.) (;)
Præ(h)oc(g)cu(fe)pé(f)mus(h) fá(h)ci(g)em(h) e(i)ius(i_') (,)
in(h) con(g)fes(h)si(i)ó(i/jkj)ne,(ji..) (;)
et(hg) in(hi~) psal(ij~)mis(i_') (,)
iu(i)bi(ih)lé(hg)mus(i_j) e(h_i)i.(ivH_'G_hv_G_FEfe..) (::)

v. Veníte, exsultémus Dómino, iubilémus Deo, salutári nostro: præoccupémus fáciem eius in confessióne, et in psalmis iubilémus ei.

r. Hódie, si vocem Dómini audiéritis, * nólite obduráre corda vestra.

v/.

Quó(i/jki)ni(h)am(g) De(h)us(i) ma(i)gnus(h) Dó(hi)mi(h)nus,(h_') (,)
et(g) rex(h_i) ma(i)gnus(i') su(h)per(g) om(h)nes(i) de(iv_HG)os.(h.) (;)
Quó(h)ni(g)am(fe~) non(f) re(g)pél(h)let(i) Dó(i)mi(i)nus(i) ple(i)bem(h) su(hi)am,(h'_) (,)
qui(g)a(h) in(i) ma(i)nu(i) e(i)ius(i_) (,)
sunt(i) om(h)nes(g) fi(h)nes(i) ter(i/jkj)ræ,(ji..) (;)
et(hg) al(hi~)ti(i)tú(i)di(i)nes(i) món(ij~)ti(i)um(i_') (,)
i(ih)pse(hg) cón(i_j)spi(h_i)cit.(ivH_'G_hv_G_FEfe..) (::)

Quóniam Deus magnus Dóminus, et Rex magnus super omnes deos, quóniam non repéllet Dóminus plebem suam: quia in manu eius sunt omnes fines terræ, et altitúdines móntium ipse cónspicit.

r. Nólite obduráre corda vestra.

v/.

Quó(i/jki)ni(h)am(g) i(h)psí(i)us(i) est(i) ma(i)re,(i_') et(i) i(i)pse(i) fe(i)cit(h) il(hi)lud,(h_') (,)
et(g) á(h)ri(i)dam(i) fun(i)da(i)vé(h)runt(g) ma(h)nus(i) e(iv_HG)ius.(h.) (;)
Ve(h)ní(g)te,(fe) a(f)do(g)ré(h)mus,(i) et(i) pro(i)ci(i)dá(i)mus(i) an(i)te(h) De(hi)um,(h'_) (,)
plo(g)ré(h)mus(i) co(i)ram(i) Dó(i)mi(i)no,(i) qui(h) fe(hi)cit(h) nos,(h'_) (,)
qui(g)a(h) i(i)pse(i) est(i) Dó(i)mi(h)nus,(g) De(h)us(i) no(i/jkj)ster,(ji..) (;)
nos(hg) au(hi~)tem(i) pó(i)pu(i)lus(i) e(ij~)ius,(i_') (,)
et(i) o(ij)ves(i) pá(ih)scu(hg)æ(i_j) e(h_i)ius.(ivH_'G_hv_G_FEfe..) (::)

v. Quóniam ipsíus est mare, et ipse fecit illud, et áridam fundavérunt manus eius (genuflectitur) veníte, adorémus, et procidámus ante Deum: plorémus coram Dómino, qui fecit nos, quia ipse est Dóminus, Deus noster; nos autem pópulus eius, et oves páscuæ eius.

r. Hódie, si vocem Dómini audiéritis, * nólite obduráre corda vestra.

v/.

Hó(i/jki)di(h)e,(g) si(h) vo(i)cem(i) e(i)ius(i) au(i)di(h)é(hi)ri(h)tis:(h_') (,)
«No(g)lí(h)te(i) ob(i)du(i)rá(h)re(g) cor(h)da(i) ve(iv_HG)stra,(h.) (;)
si(g)cut(fe) in(f) e(g)xa(h)cer(i)ba(i)ti(i)ó(i)ne(i') se(i)cún(i)dum(h) di(hi)em(h'_) (,)
ten(g)ta(h)ti(i)ó(i)nis(i) in(i) de(h)sér(hi)to:(h'_) (,)
u(g)bi(h) ten(i)ta(i)vé(i)runt(h) me(g) pa(h)tres(i) ve(i/jkj)stri:(ji..) (;)
pro(hg)ba(hi)vé(i)runt(i) et(i) vi(i)dé(ij)runt(i_') (,)
ó(ih)pe(hg)ra(i_j) me(h_i)a.(ivH_'G_hv_G_FEfe..) (::)

v. Hódie, si vocem eius audiéritis, nolíte obduráre corda vestra, sicut in exacerbatióne secúndum diem tentatiónis in desérto: ubi tentavérunt me patres vestri, probavérunt et vidérunt ópera mea.

r. Nólite obduráre corda vestra.

v/.

Qua(i)dra(i)gín(i/jki)ta(hhg) an(h)nis(i') pró(i)xi(i)mus(h) fu(hi)i(h_') (,)
ge(h)ne(h)ra(h)ti(i)ó(i)ni(h) hu(h)ic,(i_') et(h) di(h)xi:(i') (`)
Sem(i)per(h) hi(g) er(h)rant(i) cor(iv_HG)de.(h.) (;)
I(g)psi(fe) ve(f)ro(g) non(h) co(i)gno(i)vé(i)runt(i) vi(i)as(h) me(hi)as:(h'_) (,)
qui(g)bus(h) iu(i)rá(i)vi(h) in(g) i(h)ra(i) me(i/jkj)a:(ji..) (;)
Si(hg) in(hi~)tro(i)í(ij)bunt(i_') (,)
in(i) ré(ih)qui(hg)em(i_j) me(h_i)am.»(ivH_'G_hv_G_FEfe..) (::)

v. Quadragínta annis próximus fui generatióni huic, et dixi: Semper hi errant corde, ipsi vero non cognovérunt vias meas: quibus iurávi in ira mea: Si introíbunt in réquiem meam.

r. Hódie, si vocem Dómini audiéritis, * nólite obduráre corda vestra.

v/.

Gló(i/jki)ri(h)a(g) Pa(h)tri,(i) et(i) Fí(hi)li(h)o,(h_') (,)
et(i) Spi(h)rí(g)tu(h)i(i) San(iv_HG)cto.(h.) (;)
Si(g)cut(fe) e(f)rat(h) in(g) prin(h)cí(i)pi(i)o,(h'_) (,)
et(g) nunc,(h) et(i) sem(i/jkj)per,(ji..) (;)
et(hg) in(hi~) sǽ(ij)cu(i)la(i_') sæ(i)cu(ih)ló(hg)rum.(i_j) A(h_i)men.(ivH_'G_hv_G_FEfe..) (::)

v. Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

r. Nólite obduráre corda vestra.

r. Hódie, si vocem Dómini audiéritis, * nólite obduráre corda vestra.

Hymnus

annotation: 1;
%%
(c4) NUNC(f) tem(gh)pus(h) ac(h)cep(gf)tá(g)bi(gh)le(h'_) (,)
ful(g)get(e) da(f)tum(g) di(fe)ví(d)ni(ce)tus,(e.) (;)
ut(e) sa(g)net(gh) or(hg)bem(ed) lán(f)gui(ed)dum(d_e) (,)
me(c)dé(e)la(fg) par(e)si(dc)mó(de)ni(ed)æ.(d.) (::)

2. Chris(f)ti(gh) de(h)có(h)ro(gf) lú(g)mi(gh)ne(h'_) (,)
di(g)es(e) sa(f)lú(g)tis(fe) é(d)mi(ce)cat,(e.) (;)
dum(e) cor(g)da(gh) cul(hg)pis(ed) sáu(f)ci(ed)a(d_e) (,)
re(c)fór(e)mat(fg) abs(e)ti(dc)nén(de)ti(ed)a.(d.) (::)

3. Hanc(f) men(gh)te(h) nos(h) et(gf) cór(g)po(gh)re,(h'_) (,)
De(g)us,(e) te(f)né(g)re(fe) pér(d)fi(ce)ce,(e.) (;)
ut(e) ap(g)pe(gh)tá(hg)mus(ed) pró(f)spe(ed)ro(d_e) (,)
per(c)én(e)ne(fg) pas(e)cha(dc) tráns(de)i(ed)tu.(d.) (::)

4. Te(f) re(gh)rum(h) u(h)ni(gf)vér(g)si(gh)tas,(h'_) (,)
cle(g)mens,(e) ad(f)ó(g)ret,(fe) Trí(d)ni(ce)tas,(e.) (;)
et(e) nos(g) no(gh)vi(hg) per(ed) vé(f)ni(ed)am(d_e) (,)
no(c)vum(e) ca(fg)ná(e)mus(dc) cán(de)ti(ed)cum.(d.) (::)

Nunc tempus acceptábile fulget datum divínitus, ut sanet orbem lánguidum medéla parsimóniæ.

Christi decóro lúmine dies salútis émicat, dum corda culpis sáucia refórmat abstinéntia.

Hanc mente nos et córpore, Deus, tenére pérfice, ut appetámus próspero perénne pascha tránsitu.

Te rerum univérsitas, clemens, adóret, Trínitas, et nos novi per véniam novum canámus cánticum. Amen.

IN I NOCTURNO

annotation: 4e;
%%
(c4) RE(h)ctos(g) de(h)cet(gf) *() col(e)lau(f)dá(g)ti(f)o.(e.) (::) E(h) u(g) o(h) u(ih) a(gf) e.(e.) (::)

Ant. 1. Rectos decet * collaudátio.

Ant. 1.

Psalmus 32 (33)

Laus Domini providentis

Omnia per ipsum facta sunt (Io 1, 3).

Exsultáte, iusti, in Dómino; * rectos decet collaudátio.

Confitémini Dómino in cíthara, * in psaltério decem chordárum psállite illi.

Cantáte ei cánticum novum, * bene psállite ei in vociferatióne,

quia rectum est verbum Dómini, * et ómnia ópera eius in fide.

Díligit iustítiam et iudícium; * misericórdia Dómini plena est terra.

Verbo Dómini cæli facti sunt, * et spíritu oris eius omnis virtus eórum.

Cóngregans sicut in utre aquas maris, * ponens in thesáuris abyssos.

Tímeat Dóminum omnis terra, * a fácie autem eius formídent omnes inhabitántes orbem.

Quóniam ipse dixit, et facta sunt, * ipse mandávit, et creáta sunt.

Dóminus díssipat consília géntium, * írritas facit cogitatiónes populórum.

Consílium autem Dómini in ætérnum manet, * cogitatiónes cordis eius in generatióne et generatiónem.

Beáta gens, cui Dóminus est Deus, * pópulus, quem elégit in hereditátem sibi.

De cælo respéxit Dóminus, * vidit omnes fílios hóminum.

De loco habitáculi sui respéxit * super omnes, qui hábitant terram,

qui finxit singillátim corda eórum, * qui intéllegit ómnia ópera eórum.

Non salvátur rex per multam virtútem, * et gigas non liberábitur in multitúdine virtútis suæ.

Fallax equus ad salútem, * in abundántia autem virtútis suæ non salvábit.

Ecce óculi Dómini super metuéntes eum, * in eos, qui sperant super misericórdia eius,

ut éruat a morte ánimas eórum * et alat eos in fame.

Anima nostra sústinet Dóminum, * quóniam adiútor et protéctor noster est;

quia in eo lætábitur cor nostrum, * et in nómine sancto eius sperávimus.

Fiat misericórdia tua, Dómine, super nos, * quemádmodum sperávimus in te.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Psalmus 33 (34)

Dominus iustorum salus

Gustastis quoniam dulcis Dominus (1 Petr 2, 3).

Benedícam Dóminum in omni témpore, * semper laus eius in ore meo.

In Dómino gloriábitur ánima mea, * áudiant mansuéti et læténtur.

Magnificáte Dóminum mecum, * et exaltémus nomen eius in idípsum.

Exquisívi Dóminum, et exaudívit me * et ex ómnibus terróribus meis erípuit me.

Respícite ad eum, et illuminámini * et fácies vestræ non confundéntur.

Iste pauper clamávit, † et Dóminus exaudívit eum * et de ómnibus tribulatiónibus eius salvávit eum.

Vallábit ángelus Dómini in circúitu timéntes eum * et erípiet eos.

Gustáte et vidéte quóniam suávis est Dóminus; * beátus vir, qui sperat in eo.

Timéte Dóminum, sancti eius, * quóniam non est inópia timéntibus eum.

Dívites eguérunt et esuriérunt, * inquiréntes autem Dóminum non defícient omni bono.

Veníte, fílii, audíte me: * timórem Dómini docébo vos.

Quis est homo, qui vult vitam, * díligit dies, ut vídeat bonum?

Próhibe línguam tuam a malo, * et lábia tua ne loquátur dolum.

Divérte a malo et fac bonum, * inquíre pacem et perséquere eam.

Oculi Dómini super iustos, * et aures eius in clamórem eórum.

Vultus autem Dómini super faciéntes mala, * ut perdat de terra memóriam eórum.

Clamavérunt, et Dóminus exaudívit * et ex ómnibus tribulatiónibus eórum liberávit eos.

Iuxta est Dóminus iis, qui contríto sunt corde, * et confráctos spíritu salvábit.

Multæ tribulatiónes iustórum, * et de ómnibus his liberábit eos Dóminus.

Custódit ómnia ossa eórum, * unum ex his non conterétur.

Interfíciet peccatórem malítia, * et, qui odérunt iustum, puniéntur.

Rédimet Dóminus ánimas servórum suórum, * et non puniéntur omnes, qui sperant in eo.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

annotation: ;
%%
(c4) a/. Re(h)ctos(g) de(h)cet(gf) () col(e)lau(f)dá(g)ti(f)o.(e.)
(::)

Ant. Rectos decet collaudátio.

Ant.

annotation: 4a;
%%
(c4) EX(h)pú(h)gna(gf) * im(e)pu(f)gnán(g>)tes(f) me.(e.) (::) E(h) u(g) o(h) u(i) a(g) e.(h.) (::)

Ant. 2. Expúgna * impugnántes me.

Ant. 2.

Psalmus 34

Dominus salvator in persecutione

Congregati sunt... et consilium fecerunt, ut Iesum dolo tenerent et occiderent. (Mt 26,3,4)

Iúdica, Dómine, iudicántes me; * impúgna impugnántes me.

Apprehénde clípeum et scutum * et exsúrge in adiutórium mihi.

Effúnde frámeam et secúrim † advérsus eos, qui persequúntur me. * Dic ánimæ meæ: “Sálus tua ego sum.”

Confundántur et revereántur * quæréntes ánimam meam;

avertántur retrórsum et confundántur * cogitántes mihi mala.

Fiant tamquam pulvis ante ventum, * et ángelus Dómini impéllens eos;

fiat via illórum ténebræ et lúbricum, * et ángelus Dómini pérsequens eos.

Quóniam gratis abscondérunt mihi láqueum suum, * gratis fodérunt fóveam ánimæ meæ.

Véniat illi calámitas, quam ignórat, † et cáptio, quam abscóndit, apprehéndat eum, * et in eándem calamitátem ipse cadat.

Ánima autem mea exsultábit in Dómino * et delectábitur super salutári suo.

Ómnia ossa mea dicent: “Dómine, quis símilis tibi?

Erípiens ínopem de manu fortiórum eíus, * egénum et páuperem a diripiéntibus eum.”

Surgéntes testes iníqui, * quæ ignorábam, interrogábant me;

retribuébant mihi mala pro bonis, * desolátio est ánimæ meæ.

Ego autem, cum infirmaréntur, * induébar cilício,

humiliábam in ieiúnio ánimam meam; * et orátio mea in sinu meo convertebátur.

Quasi pro próximo et quasi pro fratre meo ambulábam, * quasi lugens matrem contristátus incurvábar.

Cum autem vacillárem, lætáti sunt et convenérunt; * convenérunt contra me percutiéntes, et ignorávi.

Diripuérunt et non desistébant; † tentavérunt me, subsannavérunt me subsannatióne, * frenduérunt super me déntibus suis.

Dómine, quámdiu aspícies? † Restítue ánimam meam a malignitáte eórum, * a leónibus únicam meam.

Confitébor tibi in ecclésia magna, * in pópulo multo laudábo te.

Non supergáudeant mihi inimíci mei mendáces, * qui odérunt me gratis et ánnuunt óculis.

Étenim non pacífice loquebántur * et contra mansuétos terræ dolos cogitábant.

Et dilatavérunt super me os suum; * dixérunt: “Éuge, éuge, vidérunt óculi nostri.”

Vidísti, Dómine, ne síleas; * Dómine, ne discédas a me.

Exsúrge et evígila ad iudícium meum, * Deus meus et Dóminus meus, ad causam meam.

Iúdica me secúndum iustítiam tuam, Dómine Deus meus, * et non supergáudeant mihi.

Non dicant in córdibus suis: “Éuge ánimæ nostræ”; * nec dicant: “Devorávimus eum.”

Erubéscant et revereántur simul, * qui gratulántur malis meis;

induántur confusióne et reveréntia, * qui magna loquúntur super me

Exsúltent et læténtur, qui volunt iustítiam meam, et dicant semper: “Magnificétur Dóminus, qui vult pacem servi sui.”

Et lingua mea meditábitur iustítiam tuam, * tota die laudem tuam.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

annotation: ;
%%
(c4) a/. Ex(h)pú(h)gna(gf) im(e)pu(f)gnán(g>)tes(f) me.(e.)
(::)

Ant. Expúgna impugnántes me.

Ant.

annotation: 6f;

%%
(c4) RE(fg)vé(h)la(gf) *() Dó(g)mi(fe)no(d') vi(f)am(g) tu(g)am.(f.) (::)
E(h) u(h) o(f) u(gh) a(g) e.(f.) (::)

Ant. 3. Revéla Dómino viam tuam.

Ant. 3.

Psalmus 36

Sors malorum et iustorum

Beati mites, quoniam ipsi possidebunt terram (Mt 5,5)

Noli æmulári in malignántibus * neque zeláveris faciéntes iniquitátem,

quóniam tamquam fenum velóciter aréscent * et quemádmodum herba virens décident.

Spera in Dómino et fac bonitátem, * et inhabitábis terram et pascéris in fide.

Delectáre in Dómino, * et dabit tibi petitiónes cordis tui.

Commítte Dómino viam tuam et spera in eo, * et ipse fáciet;

et edúcet quasi lumen iustítiam tuam * et iudícium tuum tamquam merídiem.

Quiésce in Dómino et exspécta eum; † noli æmulári in eo, qui prosperátur in via sua, * in hómine, qui mólitur insídias.

Désine ab ira et derelínque furórem, * noli æmulári, quod vertit ad malum,

quóniam qui malignántur, exterminabúntur, * sustinéntes autem Dóminum ipsi hereditábunt terram.

Et adhuc pusíllum et non erit peccátor, * et quæres locum eíus et non invénies.

Mansuéti autem hereditábunt terram * et delectabúntur in multitúdine pacis.

Insidiábitur peccátor iústo * et stridébit super eum déntibus suis.

Dóminus autem irridébit eum, * quóniam próspicit quod véniet dies eíus.

Gládium evaginavérunt peccatóres, * intendérunt arcum suum,

ut deíciant páuperem et ínopem, * ut trucídent recte ambulántes in via.

Gládius eórum intrábit in corda ipsórum, * et arcus eórum confringétur.

Mélius est módicum iústo * super divítias peccatórum multas,

quóniam bráchia peccatórum conteréntur, * confírmat autem iústos Dóminus.

Novit Dóminus dies immaculatórum, * et heréditas eórum in ætérnum erit.

Non confundéntur in témpore malo * et in diébus famis saturabúntur.

Quia peccatóres períbunt, † inimíci vero Dómini ut decor campórum defícient, * quemádmodum fumus defícient.

Mutuátur peccátor et non solvet, * iústus autem miserétur et tríbuet.

Quia benedícti eíus hereditábunt terram, * maledícti autem eíus exterminabúntur.

A Dómino gressus hóminis confirmántur, * et viam eíus volet.

Cum cecíderit, non collidétur, * quia Dóminus susténtat manum eíus.

Iúnior fui et sénui † et non vidi iústum derelíctum * nec semen eíus quærens panem.

Tota die miserétur et cómmodat, * et semen illíus in benedictióne erit.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Declína a malo et fac bonum, * et inhabitábis in sǽculum sǽculi,

quia Dóminus amat iudícium * et non derelínquet sanctos suos.

Iniústi in ætérnum disperíbunt, * et semen impiórum exterminábitur.

Iústi autem hereditábunt terram * et inhabitábunt in sǽculum sǽculi super eam.

Os iústi meditábitur sapiéntiam, * et lingua eíus loquétur iudícium;

lex Dei eíus in corde ipsíus, * et non vacillábunt gressus eíus.

Consíderat peccátor iústum * et quærit mortificáre eum;

Dóminus autem non derelínquet eum in mánibus eíus * nec damnábit eum, cum iudicábitur illi.

Exspécta Dóminum et custódi viam eíus, † et exaltábit te, ut hereditáte cápias terram; * cum exterminabúntur peccatóres, vidébis.

Vidi ímpium superexaltátum * et elevátum sicut cedrum viréntem;

et transívi, et ecce non erat, * et quæsívi eum, et non est invéntus.

Obsérva innocéntiam et vide æquitátem, * quóniam est postéritas hómini pacífico.

Iniústi autem disperíbunt simul, * postéritas impiórum exterminábitur.

Salus autem iustórum a Dómino, * et protéctor eórum in témpore tribulatiónis.

Et adiuvábit eos Dóminus et liberábit eos † et éruet eos a peccatóribus et salvábit eos, * quia speravérunt in eo.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Psalmus 37

Obsecratio peccatoris in extremo periculo constituti

Stabant omnes noti eius a longe (Lc 23,49)

Dómine, ne in furóre tuo árguas me * neque in ira tua corrípias me,

quóniam sagíttæ tuæ infíxæ sunt mihi, * et descéndit super me manus tua.

Non est sánitas in carne mea a fácie indignatiónis tuæ, * non est pax óssibus meis a fácie peccatórum meórum.

Quóniam iniquitátes meæ supergréssæ sunt caput meum * et sicut onus grave gravant me nimis.

Putruérunt et corrúpti sunt livóres mei * a fácie insipiéntiæ meæ.

Inclinátus sum et incurvátus nimis; * tota die contristátus ingrediébar.

Quóniam lumbi mei impléti sunt ardóribus, * et non est sánitas in carne mea.

Afflíctus sum et humiliátus sum nimis, * rugiébam a gémitu cordis mei.

Dómine, ante te omne desidérium meum, * et gémitus meus a te non est abscónditus.

Palpitávit cor meum, derelíquit me virtus mea, * et lumen oculórum meórum, et ipsum non est mecum.

Amíci mei et próximi mei procul a plaga mea stetérunt, * et propínqui mei de longe stetérunt.

Et láqueos posuérunt, qui quærébant ánimam meam; † et, qui requirébant mala mihi, locúti sunt insídias * et dolos tota die meditabántur.

Ego autem tamquam surdus non audiébam * et sicut mutus non apériens os suum;

et factus sum sicut homo non áudiens * et non habens in ore suo redargutiónes.

Quóniam in te, Dómine, sperávi, * tu exáudies, Dómine Deus meus.

Quia dixi: “Ne quando supergáudeant mihi; * dum commovéntur pedes mei, magnificántur super me.”

Quóniam ego in lapsum parátus sum, * et dolor meus in conspéctu meo semper.

Quóniam iniquitátem meam annuntiábo * et sollícitus sum de peccáto meo.

Inimíci autem mei vivunt et confirmáti sunt; * et multiplicáti sunt, qui odérunt me iníque.

Retribuéntes mala pro bonis detrahébant mihi, * pro eo quod sequébar bonitátem.

Ne derelínquas me, Dómine; * Deus meus, ne discésseris a me.

Festína in adiutórium meum, * Dómine, salus mea.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

annotation: ;

%%
(c4) a/. Re(fg)vé(h)la(gf) () Dó(g)mi(fe)no(d') vi(f)am(g) tu(g)am.(f.)
(::)

Ant. Revéla Dómino viam tuam.

Ant.

v. Réspice in me, et miserére mei. r. Quia únicus et pauper sum ego.

Postea benedicat abbas:

Exaudi Dómine Iesu Christe, preces servorum tuórum, et miserére nobis, * qui cum Patre et Spíritu Sancto vivis et regnas in sǽcula sæculórum. r. Amen.

Lectiones

In primo nocturno, anno II

De libro Exodi

Lectio I

In diébus illis: Cum appropinquásset phárao, levántes fílii Israel óculos vidérunt Ægýptios post se et timuérunt valde clamaverúntque ad Dóminum et dixérunt ad Móysen: " Fórsitan non erant sepúlcra in Ægýpto? Ideo tulísti nos ut morerémur in solitúdine. Quid hoc fecísti ut edúceres nos ex Ægýpto? Nonne iste est sermo quem loquebámur ad te in Ægýpto, dicéntes: Recéde a nobis, ut serviámus Ægýptiis? Multo enim mélius erat servíre eis quam mori in solitúdine. " Et ait Móyses ad pópulum: " Nolíte timére; state et vidéte salútem Dómini quam factúrus est vobis hódie; Ægýptios enim, quos nunc vidétis, nequáquam ultra vidébitis usque in sempitérnum. Dóminus pugnábit pro vobis, et vos silébitis. "

r. Addúxi vos per desértum quadragínta annos, ego Dóminus; non sunt attríta vestiménta vestra. * Manna de cælo plui vobis, et oblíti estis me, dicit Dóminus. v. Pópule meus, quid feci aut quid moléstus fui tibi? Respónde mihi. Quóniam ego edúxi vos de terra Ægýpti. * Manna.

Lectio II

Dixítque Dóminus ad Móysen: " Quid clamas ad me? Lóquere fíliis Israel ut proficiscántur. Tu autem éleva virgam tuam et exténde manum tuam super mare et dívide illud, ut gradiántur fílii Israel in médio mari per siccum. Ego autem indurábo cor Ægyptiórum, ut persequántur eos; et glorificábor in pharaóne et in omni exércitu eius, in cúrribus et in equítibus illíus. Et scient Ægýptii quia ego sum Dóminus, cum glorificátus fúero in pharaóne, in cúrribus atque in equítibus eius. "

r. Locútus est Dóminus ad Móysen, dicens: Descénde in Ægýptum; dic pharaóni ut dimíttat pópulum meum. * Indurátum est cor pharaónis, non vult dimíttere pópulum meum, nisi in manu forti. v. Videns vidi afflictiónem pópuli mei qui est in Ægýpto; et gémitum eius audívi, et descéndi liberáre eos. * Indurátum est.

Lectio III

Cumque extendísset Móyses manum super mare, réppulit illud Dóminus, flante vento veheménti et urénte tota nocte, et vertit in siccum; divisáque est aqua. Et ingréssi sunt fílii Israel per médium maris sicci; erat enim aqua quasi murus a dextra eórum et læva. Persequentésque Ægýptii ingréssi sunt post eos, omnis equitátus pharaónis, currus eius et équites per médium maris. Et ait Dóminus ad Móysen: " Extende manum tuam super mare, ut revertántur aquæ ad Ægýptios super currus et équites eórum. " Cumque extendísset Móyses manum contra mare, revérsum est primo dilúculo ad priórem locum; fugientibúsque Ægýptiis occurrérunt aquæ, et invólvit eos Dóminus in médiis flúctibus.

r. Stetit Móyses coram pharaóne et dixit: Hæc dicit Dóminus: * Dimítte pópulum meum, ut sacríficet mihi in desértum. v. Dóminus Deus Hebræórum misit me ad te, ut dicam tibi: * Dimítte. v. Glória Patri. * Dimítte.

In secundo nocturno, anno I

Ex Sermónibus sancto Augustíno epíscopo attribútis (Sermo 145: PL 39, 2027-2028)

Lectio I

Hos Quadragésimæ dies, fratres caríssimi, debémus omni veneratióne suscípere, nec longiórem númerum huius témporis fastidíre: quia quanto plures dies sunt ieiúnii, tanto maior est causa remédii; quanto prolíxior abstinéntiæ cursus, tanto redémptio copiósior est salútis; quanto austérior cura vúlnerum, tanto medicína est salúbrior peccatórum. Deus enim qui est nostrárum médicus animárum, cóngruum tempus instítuit, quod et iustis satis sit ad orándum, et peccatóribus suffíciat ad rogándum; illis réquiem postulántibus, his véniam deprecántibus. Illi longum et fastidiósum forte sit tempus, qui nec orat de culpa, nec sperat de vénia. Desperátio enim nec confitéri de scélere, nec indulgéntiam novit speráre de iúdice. Sanctus ígitur et salutáris Quadragésimæ cursus est, quo iudex addúcitur ad misericórdiam, peccátor ad pæniténtiam, iustus ad réquiem.

r. Tribulárer si nescírem misericórdias tuas, Dómine; tu dixísti: Nolo mortem peccatóris, sed ut convertátur et vivat, * Qui Chananæam et publicánum vocásti ad pæniténtiam. v. Et Petrum lacrimántem suscepísti, miséricors Dómine. * Qui Chananæam.

Lectio II

His enim diébus sólito ámplius et divínitas miserétur, et delinquéntia deprecátur, et iustítia promerétur. Patent enim ómnia, et cæli ad indulgéndum, et peccátor ad confiténdum, et lingua ad postulándum. Salutáris, inquam, et mýsticus est quadragenárius númerus. Nam primum cum mundi fáciem iníquitas hóminum possidéret, tot diérum currículo Deus effúsis de cælo ímbribus univérsam terram dilúvio superfúdit. Vides ergo iam illo témpore mystérium in figúra dispósitum. Nam sicut tunc quadragínta diébus pluit ad purgándum mundum; ita et nunc quadragínta diébus miserétur ad hóminem purificándum. Quamquam et illíus témporis dilúvium misericórdia dicénda est, quo iníquitas oppréssa est, et iustítia conserváta.

r. Scíndite corda vestra et non vestiménta vestra, * Et convertímini ad Dóminum Deum vestrum, quia benígnus et miséricors est. v. Revertímini unusquísque a via sua mala, et a péssimis cogitatiónibus vestris. * Et convertímini.

Lectio III

Pro misericórdia plane vidémus illud fuísse dilúvium, quo, véluti baptísmo quodam, totíus mundi fácies est innováta. Dilúvium illud huius nostri fuit similitúdo baptísmatis. Hoc enim tunc gestum est, quod nunc ágitur: hoc est, ut exuberántibus aquárum fóntibus periclitaréntur vítia, iustítia sola regnáret, mergeréntur in profúndum peccáta, sánctitas vicína cælo portarétur. Tunc enim, sicut dixi, hoc agebátur quod nunc ágitur in Ecclésia Christi.

r. Derelínquat ímpius viam suam, et vir iníquus cogitatiónes suas, et revertátur ad Dóminum, et miserébitur eius; * Quia benígnus et miséricors est, præstábilis super malítiam Dóminus Deus noster. v. Non vult Dóminus mortem peccatóris, sed ut convertátur et vivat. * Quia benígnus. v. Glória Patri. * Quia benígnus.

IN II NOCTURNO

Ant. 4. Ut non delínquam in lingua mea.

Ant. 4.

Psalmus 38

Ægrotantis deprecatio

Vanitati creatura subiecta est ...propter eum qui subiecit in spem (Rom 8,20)

Dixi: “Custódiam vias meas, * ut non delínquam in lingua mea;

ponam ori meo custódiam, * donec consístit peccátor advérsum me.”

Tacens obmútui et sílui absque ullo bono, * et dolor meus renovátus est.

Concáluit cor meum intra me, * et in meditatióne mea exársit ignis.

Locútus sum in lingua mea: * “Nótum fac mihi, Dómine, finem meum;

et númerum diérum meórum quis est, * ut sciam quam brevis sit vita mea.”

Ecce paucórum palmórum fecísti dies meos, * et spátium vitæ meæ tamquam níhilum ante te.

Étenim univérsa vánitas omnis homo constitútus est. *Étenim ut imágo pertránsit homo.

Étenim vánitas est et concitátur; * thesaurízat et ignórat quis congregábit ea.

Et nunc quæ est exspectátio mea, Dómine? * Spes mea apud te est.

Ab ómnibus iniquitátibus meis érue me, * oppróbrium insipiénti ne ponas me.

Obmútui et non apériam os meum, * quóniam tu fecísti.

Ámove a me plagas tuas: * ab ictu manus tuæ ego deféci.

In increpatiónibus, propter iniquitátem, corripuísti hóminem, † et tabéscere fecísti, sicut tínea, desiderabília eíus. * Étenim vánitas omnis homo.

Exáudi oratiónem meam, Dómine, * et clamórem meum áuribus pércipe.

Ad lácrimas meas ne obsurdéscas, † quóniam ádvena ego sum apud te, * peregrínus sicut omnes patres mei.

Avértere a me, ut refrígerer, * priúsquam ábeam et non sim ámplius.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Psalmus 39 (40)

Gratiarum actio et auxilii petitio

Hostiam et oblationem noluisti, corpus autem aptasti mihi (Hebr 10, 5).

Exspéctans exspectávi Dóminum, * et inténdit mihi.

Et exaudívit clamórem meum * et edúxit me de lacu misériæ et de luto fæcis;

et státuit super petram pedes meos * et firmávit gressus meos.

Et immísit in os meum cánticum novum, * carmen Deo nostro.

Vidébunt multi et timébunt * et sperábunt in Dómino.

Beátus vir, qui pósuit Dóminum spem suam * et non respéxit supérbos et declinántes in mendácium.

Multa fecísti tu, Dómine Deus meus, mirabília tua, et cogitatiónes tuas pro nobis: * non est qui símilis sit tibi.

Si nuntiáre et éloqui volúero, * multiplicabúntur super númerum.

Sacrifícium et oblatiónem noluísti, * aures autem fodísti mihi.

Holocáustum et pro peccáto non postulásti, * tunc dixi: «Ecce vénio.

In volúmine libri scriptum est de me. * Fácere voluntátem tuam,

Deus meus, vólui; * et lex tua in præcórdiis meis».

Annuntiávi iustítiam tuam in ecclésia magna; * ecce lábia mea non prohibébo, Dómine, tu scisti.

Iustítiam tuam non abscóndi in corde meo, * veritátem tuam et salutáre tuum dixi.

Non abscóndi misericórdiam tuam * et veritátem tuam ab ecclésia magna.

Tu autem, Dómine, ne prohíbeas miseratiónes tuas a me; * misericórdia tua et véritas tua semper suscípiant me,

quóniam circumdedérunt me mala, quorum non est númerus; comprehendérunt me iniquitátes meæ, * et non pótui vidére.

Multiplicátæ sunt super capíllos cápitis mei, * et cor meum derelíquit me.

Compláceat tibi, Dómine, ut éruas me; * Dómine, ad adiuvándum me festína.

[Confundántur et revereántur simul, qui quærunt ánimam meam, * ut áuferant eam.

Avertántur retrórsum et erubéscant, * qui volunt mihi mala.

Obstupéscant propter confusiónem suam, * qui dicunt mihi: Éuge, éuge.]

Exsúltent et læténtur in te omnes quæréntes te * et dicant semper: «Magnificétur Dóminus», qui díligunt salutáre tuum.

Ego autem egénus et pauper sum; * Dóminus sollícitus est mei.

Adiútor meus et liberátor meus tu es; * Deus meus, ne tardáveris.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant. Ut non delínquam in lingua mea.

Ant.

annotation: 2d;
%%
(f3) SA(h)na,(g) Dó(h)mi(g)ne,(f) *(,) á(h)ni(h)mam(g) me(f)am,(f) (,) qui(f)a(e) pec(f)cá(h)vi(g) ti(f)bi.(f) (::)
E(h) u(h) o(h) u(g) a(ef) e.(f) (::)

Ant. 5. Sana, Dómine, ánimam meam, quia peccávi tibi.

Ant. 5.

Psalmus 40 (41)

Infirmi oratio

Unus ex vobis me tradet, qui manducat mecum (Mc 14, 18).

Beátus, qui intéllegit de egéno, * in die mala liberábit eum Dóminus.

Dóminus servábit eum et vivificábit eum † et beátum fáciet eum in terra * et non tradet eum in ánimam inimicórum eius.

Dóminus opem feret illi super lectum dolóris eius; * univérsum stratum eius versábis in infirmitáte eius.

Ego dixi: «Dómine, miserére mei; * sana ánimam meam, quia peccávi tibi».

Inimíci mei dixérunt mala mihi: * «Quando moriétur, et períbit nomen eius?».

Et si ingrediebátur, ut visitáret, vana loquebátur; † cor eius congregábat iniquitátem sibi, * egrediebátur foras et detrahébat.

Simul advérsum me susurrábant omnes inimíci mei; * advérsum me cogitábant mala mihi:

«Malefícium effúsum est in eo; * et, qui decúmbit, non adíciet ut resúrgat».

Sed et homo pacis meæ, in quo sperávi, * qui edébat panem meum, levávit contra me calcáneum.

Tu autem, Dómine, miserére mei * et resúscita me, et retríbuam eis.

In hoc cognóvi quóniam voluísti me, * quia non gaudébit inimícus meus super me;

me autem propter innocéntiam suscepísti * et statuísti me in conspéctu tuo in ætérnum.

Benedíctus Dóminus Deus Israel * a sǽculo et usque in sǽculum. Fiat, fiat.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Psalmus 41 (42)

Desiderium Domini et templi eius

Qui sitit, veniat; qui vult, accipiat aquam vitæ (Ap 22, 17).

Quemádmodum desíderat cervus ad fontes aquárum, * ita desíderat ánima mea ad te, Deus.

Sitívit ánima mea ad Deum, Deum vivum; * quando véniam et apparébo ante fáciem Dei?

Fuérunt mihi lácrimæ meæ panis die ac nocte, * dum dícitur mihi quotídie: «Ubi est Deus tuus?».

Hæc recordátus sum et effúdi in me ánimam meam; † quóniam transíbam in locum tabernáculi admirábilis * usque ad domum Dei,

in voce exsultatiónis et confessiónis, * multitúdinis festa celebrántis.

Quare tristis es, ánima mea, * et quare conturbáris in me?

Spera in Deo, quóniam adhuc confitébor illi, * salutáre vultus mei et Deus meus.

In meípso ánima mea contristáta est; † proptérea memor ero tui * de terra Iordánis et Hermónim, de monte Misar.

Abyssus abyssum ínvocat in voce cataractárum tuárum; * omnes gúrgites tui et fluctus tui super me transiérunt.

In die mandávit Dóminus misericórdiam suam, † et nocte cánticum eius apud me est: * orátio ad Deum vitæ meæ.

Dicam Deo: * «Suscéptor meus es.

Quare oblítus es mei, et quare contristátus incédo, * dum afflígit me inimícus?».

Dum confringúntur ossa mea, † exprobravérunt mihi, qui tríbulant me, * dum dicunt mihi quotídie: «Ubi est Deus tuus?».

Quare tristis es, ánima mea, * et quare conturbáris in me?

Spera in Deo, quóniam adhuc confitébor illi, * salutáre vultus mei et Deus meus.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

annotation: ;
%%
(f3) a/. Sa(h)na,(g) Dó(h)mi(g)ne,(f) (,) á(h)ni(h)mam(g) me(f)am,(f) (,) qui(f)a(e) pec(f)cá(h)vi(g) ti(f)bi.(f)
(::)

Ant. Sana, Dómine, ánimam meam, quia peccávi tibi.

Ant.

annotation: 6f;
%%
(c4) E(f)ru(g)ctá(h)vit(f) *() cor(g) me(fe)um(d) ver(f)bum(g) bo(g)num.(f) (::)
E(h) u(h) o(f) u(gh) a(g) e.(f) (::)

Ant. 6. Eructávit cor meum verbum bonum.

Ant. 6.

Psalmus 43

Populi calamitates

In his ominibus supervincimus per eum, qui dilexit nos (Rom 8,37)

Deus, áuribus nostris audívimus; † patres nostri annuntiavérunt nobis * opus, quod operátus es in diébus eórum, in diébus antíquis.

Tu manu tua gentes depulísti et plantásti illos, * afflixísti pópulos et dilatásti eos.

Nec enim in gládio suo possedérunt terram, * et bráchium eórum non salvávit eos;

sed déxtera tua et bráchium tuum et illuminátio vultus tui, * quóniam complacuísti in eis.

Tu es rex meus et Deus meus, * qui mandas salútes Iácob.

In te inimícos nostros proiécimus, * et in nómine tuo conculcávimus insurgéntes in nos.

Non enim in arcu meo sperábo, * et gládius meus non salvábit me.

Tu autem salvásti nos de affligéntibus nos * et odiéntes nos confudísti.

In Deo gloriábimur tota die * et in nómine tuo confitébimur in sǽculum.

Nunc autem reppulísti et confudísti nos * et non egrediéris, Deus, cum virtútibus nostris.

Convertísti nos retrórsum coram inimícis nostris; * et, qui odérunt nos, diripuérunt sibi.

Dedísti nos tamquam oves ad vescéndum * et in géntibus dispersísti nos.

Vendidísti pópulum tuum sine lucro * nec dítior factus es in commutatióne eórum.

Posuísti nos oppróbrium vicínis nostris, * subsannatiónem et derísum his, qui sunt in circúitu nostro.

Posuísti nos similitúdinem in géntibus, * commotiónem cápitis in pópulis.

Tota die verecúndia mea contra me est, * et confúsio faciéi meæ coopéruit me

a voce exprobrántis et obloquéntis, * a fácie inimíci et ultóris.

Hæc ómnia venérunt super nos, † nec oblíti sumus te * et iníque non égimus in testaméntum tuum.

Et non recéssit retro cor nostrum, * nec declinavérunt gressus nostri a via tua;

sed humiliásti nos in loco vúlpium * et operuísti nos umbra mortis.

Si oblíti fuérimus nomen Dei nostri * et si expandérimus manus nostras ad deum aliénum,

nonne Deus requíret ista? * Ipse enim novit abscóndita cordis.

Quóniam propter te mortificámur tota die, * æstimáti sumus sicut oves occisiónis.

Evígila, quare obdórmis, Dómine? * Exsúrge et ne repéllas in finem.

Quare fáciem tuam avértis, * oblivísceris inópiæ nostræ et tribulatiónis nostræ?

Quóniam humiliáta est in púlvere ánima nostra, * conglutinátus est in terra venter noster.

Exsúrge, Dómine, adiúva nos * et rédime nos propter misericórdiam tuam.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Psalmus 44 (45)

Regis nuptiæ

Ecce Sponsus venit; exite obviam ei (Mt 25, 6).

Eructávit cor meum verbum bonum, † dico ego ópera mea regi. * Língua mea cálamus scribæ velóciter scribéntis.

Speciósus forma es præ fíliis hóminum, † diffúsa est grátia in lábiis tuis, * proptérea benedíxit te Deus in ætérnum.

Accíngere gládio tuo super femur tuum, potentíssime, * magnificéntia tua et ornátu tuo.

Et ornátu tuo procéde, currum ascénde * propter veritátem et mansuetúdinem et iustítiam.

Et dóceat te mirabília déxtera tua: † sagíttæ tuæ acútæ pópuli sub te cadent * in corda inimicórum regis.

Sedes tua, Deus, in sǽculum sǽculi; * sceptrum æquitátis sceptrum regni tui.

Dilexísti iustítiam et odísti iniquitátem, † proptérea unxit te Deus, Deus tuus, * óleo lætítiæ præ consórtibus tuis.

Myrrha et áloe et cásia ómnia vestiménta tua; * e dómibus ebúrneis chordæ deléctant te.

Fíliæ regum in pretiósis tuis; * ástitit regína a dextris tuis ornáta auro ex Ophir.

Audi, fília, et vide, † et inclína aurem tuam * et oblivíscere pópulum tuum et domum patris tui;

et concupíscet rex spéciem tuam. * Quóniam ipse est dóminus tuus, et adóra eum.

Fília Tyri cum munéribus; * vultum tuum deprecabúntur dívites plebis.

Gloriósa nimis fília regis intrínsecus, * textúris áureis circumamícta.

In véstibus variegátis adducétur regi; * vírgines post eam, próximæ eius, afferúntur tibi.

Afferúntur in lætítia et exsultatióne, * adducúntur in domum regis.

Pro pátribus tuis erunt tibi fílii; * constítues eos príncipes super omnem terram.

Memor ero nóminis tui * in omni generatióne et generatióne;

proptérea pópuli confitebúntur tibi in ætérnum * et in sǽculum sǽculi.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

annotation: ;
%%
(c4) a/. E(f)ru(g)ctá(h)vit(f) () cor(g) me(fe)um(d) ver(f)bum(g) bo(g)num.(f)
(::)

Ant. Eructávit cor meum verbum bonum.

Ant.

v. Ipse autem est miséricors. r. Et propítius fiet peccátis nostris.

Postea benedicat abbas:

Christus perpétuæ det nobis gáudia vitæ. r. Amen.

Lectiones

In secundo nocturno, anno II

Ex Sermónibus sancti Augustíni epíscopi (Sermo Mai 12, 1-2.3: PLS 2, 443-444.445)

Lectio I

Vitam nostram, fratres caríssimi, peregrinatiónem quamdam esse a pátria sanctórum cælésti Ierúsalem, apertíssime docet apóstolus Paulus dicens: Quámdiu sumus in córpore, peregrinámur a Dómino. Et quia omnis peregrínus útique habet pátriam, nam nemo sine pátria peregrínus est, nosse debémus, quæ sit pátria nostra, quo nos opórtet negléctis ómnibus illécebris et delíciis vitæ huius ad id festináre quo téndimus, et ubi tantúmmodo nobis licet acquiéscere. Nóluit enim Deus álibi nobis esse quiétem veram nisi in illa pátria: nam si et hic daret quiétem, non delectáret redíre. Hanc ergo pátriam Ierúsalem vocans, non illam terrénam, quæ servit cum fíliis suis, sicut idem ipse apóstolus monet.

r. Qui cognóscis ómnium occúlta, a delícto meo munda me; * Tempus mihi concéde ut repænitens clamem: Peccávi, miserére mei, Deus. v. Avérte fáciem tuam a peccátis meis, et omnes iniquitátes meas dele. * Tempus.

Lectio II

Est autem ália Ierúsalem quam dicit esse in cælis: Ierúsalem enim sursum est quæ est mater ómnium nostrum. Matrem illam dicit, tamquam metrópolim: nam et metrópolis mater cívitas interpretátur. Ergo ad illam festinándum est nobis, et cognoscéndum peregrínos nos esse, et in via esse. Omnis homo qui nondum credit Christo, nec in via est: errat enim; et ipse pátriam quærit, sed nescit qua, nescit ubi. Quid est quod dico, pátriam quærit? Réquiem quærit omnis ánima, et beatitúdinem quærit; nemo interrogátus, utrum beátus esse velit, cum áliqua dubitatióne se velle respóndet: omnis homo clamat, beátum se velle esse; sed qua eátur ad beatitúdinem, et ubi inveniátur illa beatitúdo, hoc nésciunt hómines: ídeo errant.

r. Frange esuriénti panem tuum, et egénos vagósque induc in domum tuam; * Tunc erúmpet quasi mane lumen tuum, et anteíbit fáciem tuam iustítia tua. v. Cum víderis nudum, óperi eum, et carnem tuam ne despéxeris. * Tunc erúmpet.

Lectio III

Itaque, fratres, currámus in hac via, quia christiáni cathólici sumus, quæ est una Ecclésia Dei, sicut prædícta est in Scriptúris sanctis. Non enim latére illam Deus vóluit, ut nemo se excusáret: prædícta est futúra per orbem terrárum, exhíbita est toto orbi terrárum. Nec nos debent movére hæreses et schísmata innumerabília. Fortes ítaque estóte in fide: nemo vos sedúcat ad fraudem per áliquam promissiónem, nemo impéllat in fraudem per áliquam comminatiónem. Quidquid tibi promíttit mundus, maius est regnum cælórum; quidquid tibi minátur mundus, maior est gehénna.

r. In ómnibus exhibeámus nos sicut Dei minístros, in multa patiéntia, * Ut non vituperétur ministérium nostrum. v. Ecce nunc tempus acceptábile, ecce nunc dies salútis; némini dantes ullam offensiónem, * Ut non vituperétur. v. Glória Patri. * Ut non vituperétur.

Conclusio

%%
(c3) KY(h)rie(h) e(hvGF)léi(g<)son.(h) *(;) Christe(h) e(hvGF)léi(g<)son.(h) (,) Ky(h)rie(h) e(hvGF)léi(g<)son.(h) (::)

Kýrie eléison. r. Christe eléison. Kýrie eleison.

Pater noster,

Secretum usque ad:

v. Et ne nos indúcas in tentatiónem. r. Sed libera nos a malo.

Oratio diei cum conclusione longiori.

Orémus.

Deus, qui ob animárum medélam castigáre córpora præcepísti, † concéde, ut ab ómnibus possímus abstinére peccátis, * et corda nostra pietátis tuæ váleant exercére mandáta. Per Dóminum.

annotation: ;
%%
(f3) BE(f)ne(fe)di(ffvEC)cá(ef)mus(f) (,)Dó(fh!ijjvjvIGF!gwhGF)mi(fef)no.(f) r/.(::) De(fe/ffvECef)o(f) (,) grá(fh!ijjvjvIGF!gwhGF)ti(fef)as.(f) (::)

v. Benedicámus Dómino. r. Deo grátias.

v. Divínum auxílium máneat semper nobíscum. r. Et cum frátribus nostris abséntibus. Amen.