v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Hymnus
Iam, Christe, sol iustítiæ, mentis dehíscant ténebræ, virtútum ut lux rédeat, terris diem cum réparas.
Dans tempus acceptábile et pænitens cor tríbue, convértat ut benígnitas quos longa suffert píetas;
Quiddámque pæniténtiæ da ferre, quo fit démptio, maióre tuo múnere, culpárum quamvis grándium.
Dies venit, dies tua, per quam reflórent ómnia; lætémur in hac ut tuæ per hanc redúcti grátiæ.
Te rerum univérsitas, clemens, adóret, Trínitas, et nos novi per véniam novum canámus cánticum. Amen.
Ant. 1. Excita, Dómine, poténtiam tuam, ut salvos fácias nos.
Ant. 1.
Psalmus 79 (80)
Visita, Domine, vineam tuam
Veni, Domine Iesu (Ap 22, 20).
Qui pascis Israel, inténde, * qui dedúcis velut ovem Ioseph.
Qui sedes super chérubim, effúlge * coram Ephraim, Béniamin et Manásse.
Excita poténtiam tuam et veni, * ut salvos fácias nos.
Deus, convérte nos, * illústra fáciem tuam, et salvi érimus.
Dómine Deus virtútum, * quoúsque irascéris super oratiónem pópuli tui?
Cibásti nos pane lacrimárum * et potum dedísti nobis in lácrimis copióse.
Posuísti nos in contradictiónem vicínis nostris, * et inimíci nostri subsannavérunt nos.
Deus virtútum, convérte nos, * illústra fáciem tuam, et salvi érimus.
Víneam de Ægýpto transtulísti, * eiecísti gentes et plantásti eam.
Purgásti locum in conspéctu eius, * plantásti radíces eius, et implévit terram.
Opérti sunt montes umbra eius * et ramis eius cedri Dei;
exténdit pálmites suos usque ad mare * et usque ad Flumen propágines suas.
Ut quid destruxísti macériam eius, * et vindémiant eam omnes, qui prætergrediúntur viam?
Exterminávit eam aper de silva, * et singuláris ferus depástus est eam.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Excita, Dómine, poténtiam tuam, ut salvos fácias nos.
Ant.
Ant. 2. Magnífice fecit Dóminus, annuntiáte hoc in univérsa terra.
Ant. 2.
Canticum (Is 12, 1-6)
Populi redempti exsultatio
Si quis sitit, veniat ad me et bibat (Io 7, 37).
Confitébor tibi, Dómine, quóniam cum irátus eras mihi, * convérsus est furor tuus, et consolátus es me.
Ecce Deus salútis meæ; * fiduciáliter agam et non timébo,
quia fortitúdo mea et laus mea Dóminus, * et factus est mihi in salútem.
Et hauriétis aquas in gáudio * de fóntibus salútis.
Et dicétis in die illa: * «Confitémini Dómino et invocáte nomen eius,
notas fácite in pópulis adinventiónes eius; * mementóte quóniam excélsum est nomen eius.
Cantáte Dómino, quóniam magnífice fecit; * notum sit hoc in univérsa terra.
Exsúlta et lauda, quæ hábitas in Sion, * quia magnus in médio tui Sanctus Israel».
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Magnífice fecit Dóminus, annuntiáte hoc in univérsa terra.
Ant.
Ant. 3. Exsultáte Deo adiutóri nostro.
Ant. 3.
Psalmus 80 (81)
Sollemnis renovatio fœderis
Videte, ne forte sit in aliquo vestrum cor malum incredulitatis (Hebr 3, 12).
Exsultáte Deo adiutóri nostro, * † iubiláte Deo Iacob.
Súmite psalmum et date tympanum, * psaltérium iucúndum cum cíthara.
Bucináte in neoménia tuba, * in die plenæ lunæ, in sollemnitáte nostra.
Quia præcéptum in Israel est, * et iudícium Deo Iacob.
Testimónium in Ioseph pósuit illud, † cum exíret de terra Ægýpti; * sermónem, quem non nóveram, audívi:
«Divérti ab onéribus dorsum eius; * manus eius a cóphino recessérunt.
In tribulatióne invocásti me et liberávi te, † exaudívi te in abscóndito tempestátis, * probávi te apud aquam Meríba.
Audi, pópulus meus, et contestábor te; * Israel, útinam áudias me!
Non erit in te deus aliénus, * neque adorábis deum extráneum.
Ego enim sum Dóminus Deus tuus, † qui edúxi te de terra Ægýpti; * diláta os tuum, et implébo illud.
Et non audívit pópulus meus vocem meam, * et Israel non inténdit mihi.
Et dimísi eos secúndum durítiam cordis eórum, * ibunt in adinventiónibus suis.
Si pópulus meus audísset me, * Israel si in viis meis ambulásset!
In brevi inimícos eórum humiliássem * et super tribulántes eos misíssem manum meam.
Inimíci Dómini blandiréntur ei, * et esset sors eórum in sǽcula;
et cibárem eos ex ádipe fruménti * et de petra melle saturárem eos ».
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Exsultáte Deo adiutóri nostro.
Ant.
Lectio brevis (Cf. 1 Reg 8, 51-53a)
Pópulus tuus, Dómine, et heréditas tua sumus. Sint óculi tui apérti ad deprecatiónem servi tui et pópuli tui Israel, et exáudias nos in univérsis, pro quibus invocavérimus te. Tu enim separásti nos tibi in hereditátem de univérsis pópulis terræ.
Responsorium breve
r. Ipse liberábit me * De láqueo venántium. Ipse. v. Et a verbo malígno. * De láqueo venántium. Glória Patri. Ipse.
Ant. Fili, recordáre quia recepísti bona in vita tua, et Lázarus simíliter mala.
Ant.
Canticum Evangelicum Lc 1, 68-79
De Messia eiusque præcursore
Benedíctus ✠ Dóminus, Deus Israel, * quia visitávit et fecit redemptiónem plebi suæ
et eréxit cornu salútis nobis * in domo David púeri sui,
sicut locútus est per os sanctórum, * qui a sǽculo sunt, prophetárum eius,
salútem ex inimícis nostris * et de manu ómnium, qui odérunt nos;
ad faciéndam misericórdiam cum pátribus nostris * et memorári testaménti sui sancti,
iusiurándum, quod iurávit ad Abraham patrem nostrum, * datúrum se nobis,
ut sine timóre, de manu inimicórum liberáti, * serviámus illi
in sanctitáte et iustítia coram ipso * ómnibus diébus nostris.
Et tu, puer, prophéta Altíssimi vocáberis: * præíbis enim ante fáciem Dómini paráre vias eius,
ad dandam sciéntiam salútis plebi eius * in remissiónem peccatórum eórum,
per víscera misericórdiæ Dei nostri, * in quibus visitábit nos óriens ex alto,
illumináre his, qui in ténebris et in umbra mortis sedent, * ad dirigéndos pedes nostros in viam pacis.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Fili, recordáre quia recepísti bona in vita tua, et Lázarus simíliter mala.
Ant.
Preces
Pietátem Dei celebrémus, qui in Christo sese revelávit.
Ex corde ei supplicémus:
Ex corde ei supplicémus:
Meménto nostri, Dómine, quia fílii tui sumus.
Da nos mystérium Ecclésiæ áltius percípere,
— ut éadem sit nobis et ómnibus efficácius salútis sacraméntum.
Fac nos, hóminis amátor, humánæ civitátis increménta fovére,
— atque in ómnibus regnum tuum inténdere.
Præsta nobis, ut ad Christum sitiéntes currámus,
— qui fontem aquæ vivæ nobis se prǽbuit.
Dimítte nobis iniquitátes nostras,
— et gressus nostros dírige in viam iustítiæ et sinceritátis.
Pater noster
Pater noster, qui es in cælis:
sanctificétur nomen tuum;
advéniat regnum tuum;
fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra.
Panem nostrum cotidiánum da nobis hódie;
et dimítte nobis débita nostra,
sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris;
et ne nos indúcas in tentatiónem;
sed líbera nos a malo.
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
Deus, innocéntiæ restitútor et amátor, dírige ad te tuórum corda servórum, † ut, Spíritus tui fervóre concépto, et in fide inveniántur stábiles, * et in ópere efficáces. Per Dóminum.
Dóminus vobíscum.
r. Et cum spíritu tuo.
Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
r. Amen.
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
v. Ite in pace. r. Deo grátias.
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
