v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Hymnus
Ternis ter horis númerus nobis sacrátus pánditur, sanctóque Iesu nómine munus precémur véniæ.
Latrónis, en, conféssio Christi merétur grátiam; laus nostra vel devótio mercétur indulgéntiam.
Mors per crucem nunc ínterit et post tenébras lux redit; horror dehíscat críminum, splendor nitéscat méntium.
Christum rogámus et Patrem, Christi Patrísque Spíritum; unum potens per ómnia, fove precántes, Trínitas. Amen.
Ant. Eúntes ibant et flebant, mitténtes sémina sua.
Ant.
Psalmus 125 (126)
Gaudium et spes in Deo
Sicuti socii passionum estis, sic eritis et consolationis (2 Cor 1, 7).
In converténdo Dóminus captivitátem Sion, * facti sumus quasi somniántes.
Tunc replétum est gáudio os nostrum, * et lingua nostra exsultatióne.
Tunc dicébant inter gentes: * «Magnificávit Dóminus fácere cum eis».
Magnificávit Dóminus fácere nobíscum; * facti sumus lætántes.
Convérte, Dómine, captivitátem nostram, * sicut torréntes in austro.
Qui séminant in lácrimis, * in exsultatióne metent.
Eúntes ibant et flebant * semen spargéndum portántes;
veniéntes autem vénient in exsultatióne * portántes manípulos suos.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Psalmus 126 (127)
Vanus labor sine Domino
Dei ædificatio estis (1 Cor 3, 9).
Nisi Dóminus ædificáverit domum, * in vanum labórant, qui ædíficant eam.
Nisi Dóminus custodíerit civitátem, * frustra vígilat, qui custódit eam.
Vanum est vobis ante lucem súrgere † et sero quiéscere, qui manducátis panem labóris, * quia dabit diléctis suis somnum.
Ecce heréditas Dómini fílii, * merces fructus ventris.
Sicut sagíttæ in manu poténtis, * ita fílii iuventútis.
Beátus vir, qui implévit pháretram suam ex ipsis: * non confudetur, cum loquétur inimícis suis in porta.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Psalmus 127 (128)
Pax domestica in Domino
«Benedicat te Dominus ex Sion», id est: ex Ecclesia sua (Arnobius).
Beátus omnis, qui timet Dóminum, * qui ámbulat in viis eius.
Labóres mánuum tuárum manducábis, * beátus es, et bene tibi erit.
Uxor tua sicut vitis fructífera * in latéribus domus tuæ;
fílii tui sicut novéllæ olivárum * in circúitu mensæ tuæ.
Ecce sic benedicétur homo, * qui timet Dóminum.
Benedícat tibi Dóminus ex Sion, * et vídeas bona Ierúsalem ómnibus diébus vitæ tuæ;
et vídeas fílios filiórum tuórum. * Pax super Israel!
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Eúntes ibant et flebant, mitténtes sémina sua.
Ant.
Lectio brevis (Sap 3, 1-2 a. 3 b)
Iustórum ánimæ in manu Dei sunt, et non tanget illos torméntum mortis. Visi sunt óculis insipiéntium mori; illi autem sunt in pace.
v. Veniéntes vénient cum exsultatióne. (T. P. allelúia.) r. Portántes manípulos suos. (T. P. allelúia.)
Orémus.
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
Præsta, Dómine, précibus nostris cum exsultatióne provéntum, ut sanctórum mártyrum N. et N., quorum diem passiónis ánnua devotióne recólimus, étiam fídei constántiam subsequámur. Per Dóminum.
Dóminus vobíscum.
r. Et cum spíritu tuo.
Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
r. Amen.
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
